Οικουμενισμός : το βδέλυγμα της ερημώσεως των εσχάτων καιρών

Ὀλεθρία παραπλάνησις -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μετά τό οἰκουμενιστικό θέατρο στό Φανάρι, ὅπου ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὑποδέχτηκε καί συλλειτούργησε μέ τόν Πάπα Φραγκίσκο, γιά νά «λαμπρυνθεῖ» μέ τόν καλύτερο τρόπο ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ἱδρυτῆ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινούπολης, ὁ κ. Βαρθολομαῖος συνεχίζει τήν πλάγια ὁδό τῆς παραπλάνησης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, πώς τάχα οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες εἶναι ἀγαπημένοι ἀδελφοί, ἀποτελοῦν μέρη τῆς διαιρεμένης Ἐκκλησίας καί ἡ ἡμέρα τῆς ἕνωσης εἶναι πολύ κοντά. Αὐτά βέβαια δέν τά ὑποστηρίζει δημοσίως ἐντός τῆς Ἑλλάδος, γιατί θά προκαλοῦσε τρικυμία, προετοιμάζει ὅμως τό ἔδαφος καί διαμορφώνει τό κατάλληλο κλῖμα μέ τίς συχνές του ἐπισκέψεις σέ διάφορες μητροπόλεις, ὅπου προβάλλεται ὁ ἴδιος -ἐκμεταλλευόμενος καί τήν ἀγάπη τοῦ λαοῦ πρός τήν Κωνσταντινούπολη καί τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο- καί δημιουργεῖται μιά ἐμπιστοσύνη στά ὅσα οἰκουμενιστικά διαπράττει. Εἶναι φυσικό, ὅταν ὑποδέχεσαι ἕνα πρόσωπο μέ λαμπρότητα καί ἐντυπωσιακές φιέστες, νά ἀποδέχεσαι καί τίς δραστηριότητές του καί νά μειώνονται οἱ ὅποιες ἐνστάσεις καί διαφωνίες. Μέ δεδομένη δέ καί τήν ἀδιαφορία τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων ἀπέναντι στά θέματα τῆς πίστης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μεθοδεύει τήν ἀνώδυνη ἀποδοχή τῶν οἰκουμενιστικῶν του μηνυμάτων σήμερα καί τήν ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» αὔριο. Αὐτό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Πατριάρχη καί ἐντυπωσιάζει, ἄν δέν προκαλεῖ κιόλας, ἡ ἐπιπολαιότητα τῶν μητροπολιτῶν νά προσκαλοῦν τόν κ. Βαρθολομαῖο καί νά συνεργοῦν στό σχέδιό του. Δέν ἀνησυχοῦν ὅτι γίνονται καί αὐτοί συνένοχοι μέ τό νά συμπλέουν στήν ἴδια βάρκα μέ τόν πρωτεργάτη τοῦ ὀλέθριου οἰκουμενισμοῦ.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Χαραλάμπους

Τη Ι΄ (10η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Χαράλαμπος ο Άγιος Ιερομάρτυς, ο χαριέστατος και λαμπρότατος του Κυρίου θύτης και Αθλητής, απάσης της Ελλάδος το καύχημα και των πιστών το αγαλλίασμα, ήτο από την Μαγνησίαν και ιεράτευεν εις αυτήν επί πολλούς χρόνους, μέχρι των ημερών του ασεβεστάτου βασιλέως Σεβήρου του κατά τα έτη σκβ΄ -- σλη΄ (222-238) βασιλεύσαντος και Λουκιανού του ηγεμόνος, ότε συλληφθείς υπ’ αυτών υπέστη τον δια του Μαρτυρίου θάνατον δια την πίστιν και την αγάπην του Χριστού. Και πως, ακούσατε: Ο παμβασιλεύς και Κύριος ημών Ιησούς Χριστός διδάσκει ημάς εις το θείον και Ιερόν Ευαγγέλιον, ότι αν θέλωμεν να ακολουθήσωμεν οπίσω Αυτού πρέπει να απαρνηθώμεν πρότερον τον εαυτόν μας, να σηκώσωμεν και ημείς επί των ώμων τον Σταυρόν μας και ούτω να τον ακολουθήσωμεν.

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

...Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού: 
«την διδάσκουν “γυμνή τη κεφαλή”, την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»! 

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων. 
Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ! 

Σύντομος περί νηστείας παραίνεσις

Από δύο πράγματα είναι και λέγεται ο άνθρωπος σύνθετος. Από ψυχήν και από σώμα. Και η μεν ψυχή είναι άϋλος και αόρατος, το δε σώμα είναι υλικόν και ορατόν· αν δε και τα δύο ταύτα είναι διαφορετικά, όμως εν πράγμα δύναται να συνδέση και τα δύο ταύτα. Ποίον; Η νηστεία. Άκουσον δε πως. Η νηστεία καθαρίζει και ελαφρύνει το σώμα, κόπτει τα πάθη και καθαίρει τας αισθήσεις. Ταύτα δε πάντα δίδουσι το όφελος εις την ψυχήν. Διότι όταν το σώμα αποκτήση αυτά τα οποία είπον, τότε φωτίζεται ο νους, όστις είναι οφθαλμός της ψυχής· τότε ορέγεται η ψυχή του αθανάτου κάλλους, τότε συνομιλεί μετά του Θεού, τότε ελευθερούται των κοσμικών φροντίδων και, γενικώς ειπείν, τότε το μεν σώμα γίνεται ως άϋλον, λεπτυνόμενον δια της αποχής από των τροφών, η δε ψυχή περισσότερον απολαμβάνει της αϋλου μορφής της.

Πότε επιτέλους θα το παραδεχθούμε; -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Πότε θα το καταλάβουμε πως η χαρά, που αναζητάμε δεν έχει σχέσι με τις ανάγκες του σώματος, του νου ή της ψυχής με την ψυχολογική της έννοια; Έχει σχέσι άμεση και ουσιαστική με τις ανάγκες τού είναι μας για Θεό, για αληθινό Θεό, όπως μας τον φανερώνει η Εκκλησία με την εγγύησι της θείας αποκαλύψεως. Όταν ο πραγματικός εαυτός μας, εκείνος που βρίσκεται κάτω από τα οποιαδήποτε φτιασίδια του κόσμου, με τα ψεύτικα πιστεύω και την ψεύτικη ζωή, αναστηθή από αυτόν τον τάφο του και συνδεθή με τον Θεάνθρωπο Κύριο, τότε θα γεμίση χαρά, τότε θα νιώση ειρήνη, τότε θα καταλάβη ευτυχία. 

Τοῦ Ἁγίου Μελετίου τοῦ ὁμολογητοῦ:

Μὴ πείθεσθε Μονάζουσι μηδὲ τοῖς Πρεσβυτέροις, ἐφ’ οἷς ἀνόμως λέγουσι κακίστως εἰσηγοῦνται, καὶ τὶ φημὶ Μονάζουσι καὶ τὶ τοῖς πρεσβυτέροις; Μηδ’ Ἐπισκόποις εἴκετε τὰ μὴ λυσιτελοῦντα, πράττειν καὶ λέγειν καὶ φρονεῖν δολίως παραινοῦσιν.

Τὶς εὐσεβὴς σιγήσει τὶς ὅλως ἠρεμήσει; καὶ γὰρ τὴν συγκατάθεσιν σιωπὴ σημαίνει καὶ τοῦτο δείκνυσι σαφῶς ὁ Πρόδρομος Κυρίου, καὶ Μακκαβαῖοι σὺν αὐτῷ μικρὰς νομοθεσίας, προκινδυνεύοντες στερρῶς μέχρις αὐτοθανάτου καὶ μήτε τὸ βραχύτατον τοῦ νόμου παριδόντες ἐπαινετὸς ὁ πόλεμος γνωρίζεται πολλάκις καὶ μάχη κρεῖττον δείκνυται ψυχοβλαβοῦς εἰρήνης. Βέλτιον γὰρ ἀνθίστασθαι τοῖς οὐ καλῶς φρονοῦσιν ἡ τούτοις ἐπακολουθεῖν κακῶς ὁμονοοῦντας, χωριζομένους τοῦ Θεοῦ καὶ τούτοις ἑνουμένους.

Δύσκολον κατόρθωµα, ὁ δρόμος τῆς ἁγνότητας -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι ὁ δρόμος τῆς ἁγνότητας εἶναι εὔκολος. Ἔχει πολλὲς δυσκολίες καὶ πολλοὺς πειρασμούς. Αὐτὸ βέβαια δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι ἀκατόρθωτος ἢ ὁδηγεῖ σὲ κατήφεια καὶ ἀπόγνωση. Κάθε ἄλλο. Εἶναι πορεία ποὺ δίνει χαρὰ καὶ τρέφει ἐλπίδα σωτηρίας. Δημιουργεῖ ψυχικὴ εὐφορία καὶ μεταφέρει τὰ ἐνδιαφέροντα τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἀναφερόμενος στὶς δυσκολίες τοῦ ἀγώνα τῆς ἁγνότητας καὶ τὰ μέσα ποὺ χρειάζονται, γιὰ νὰ ἔχει διάρκεια καὶ ἐπιτυχία, λέει τὰ ἑξῆς:

«Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα»

ΜΕ ΤΗ χάρη τοῦ ἁγίου Θεοῦ μας ὁ «καιρὸς ἐφέστηκε», ἔφτασε ἡ περίοδος τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγώνα, ἄνοιξε τὸ ἅγιο Τριώδιο. Ἄρχισε, δηλαδή, νὰ χρησιμοποιεῖται τὸ ὁμώνυμο λειτουργικὸ βιβλίο στοὺς ναούς μας καὶ μαζί, εἰσήλθαμε στὴν πολὺ σημαντικὴ ἑορτολογικὴ περίοδο τῶν κινητῶν ἑορτῶν τοῦ ἔτους, οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς κέντρο τὸ Ἅγιο Πάσχα καὶ καθορίζονται ἀπὸ αὐτό. Ἡ φιλόστοργη μητέρα μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ συναισθανθοῦμε τὴ σπουδαιότητα τῆς εἰσόδου μας, σὲ αὐτὴ τὴν ἱερὴ καὶ κατανυκτικὴ περίοδο, στὸ νοητὸ αὐτὸ στάδιο τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα, γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦμε κατὰ τῶν παθῶν μας, τὰ ὁποῖα ἔχουν ριζώσει μέσα μας καὶ μᾶς καταστρέφουν σιγὰ – σιγά, ὁδηγώντας μας ἀθόρυβα στὸν ὄλεθρο καὶ τὴν καταστροφή.

Ὁ Μέγας Κανών -- ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΑΣ

Τοῦ κ. Ἰωάννου Φ. Ἀθανασοπούλου Θεολόγου-Φιλολόγου

Θρησκευτικὸ ἀλλὰ καὶ ἐθνικὸ κειμήλιο ἀνεκτίμητης ἀξίας εἶναι ἡ Ὑμνογραφία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὅλα σχεδὸν τὰ ὑμνολογικὰ κείμενα εἶναι περισπούδαστα ποιητικὰ ἔργα μεγάλης πνοῆς καὶ συνθέσεως ἐκ τῶν ὁποίων μερικὰ οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ ποιητικὴ δημιουργία τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητος μπορεῖ νὰ προσεγγίσει. Παράδειγμα ἀδιάψευστον ὁ Μέγας Κανών, ἀπὸ τοὺς περισσότερο γνωστοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ψάλλεται τμηματικῶς μὲν κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τοῦ Ἀποδείπνου τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καὶ ὁλόκληρος το ἑσπέρας τῆς Τετάρτης τῆς Ε´ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν «μετὰ συντετριμμένης καρδίας». Ἔχει μελοποιηθεῖ σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου, ποὺ εἶναι ἦχος κατανυκτικὸς καὶ ἐκφραστικός, ἰδιαίτερα τοῦ πένθους καὶ τῆς συντριβῆς τῆς ψυχῆς. Κατὰ τὴν σχετικὴ διάταξη τοῦ Τριωδίου ¹, «τῇ Τετάρτῃ ἑσπέρας, περὶ ὥραν θ´ της νυκτὸς σημαίνει. Καὶ συναχθέντες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως., ἀρχόμεθα ψάλλειν τὸν Κανόνα ἀργῶς καὶ ἐν κατανύξει, ποιοῦντες εἰς καθὲν τροπάριον μετανοίας γ´ καὶ λέγοντες: «Ἐλέησον μὲ ὁ Θεός, ἐλέησόν με».

Οικουμενισμός η εσχάτη αίρεσις

Χωρίς Χριστού, αδύνατον σωθήναι, απολλύμεθα.

Η Εκκλησία είναι σύνολον πιστών. Πάντες είμεθα «αλλήλων μέλη» ενός σώματος, ούτινος η κεφαλή είναι ο Χριστός. Έκαστος εξ ημών δεν δύναται να είπη εις τον έτερον, «ουκ έχω σου χρείαν», ως δεν δύναται να το είπη εν μέλος του σώματος ημών εις το άλλο. Οι πιστοί «δέδενται» δια του δεσμού της κοινής πίστεως προς τον Χριστόν και της κοινής προς αυτόν αγάπης, και τούτο είναι όπερ συγκροτεί και συνέχει την Εκκλησίαν, την καθιστά μίαν αδιάσπαστον ενότητα. Εκκλησία δεν είναι μόνον ο Χριστός χωρίς των πιστών, και ούτε οι πιστοί είναι Εκκλησία χωρίς του Χριστού. Είμεθα ηνωμένοι μετ΄ αυτού, ηγορασμένοι δι΄ αυτού, νυμφευμένοι με αυτόν. Ο Χριστός είναι «εν ημίν» και ημείς είμεθα «εν αυτώ». Ο αγών, επομένως, της Εκκλησίας είναι αγών του Χριστού και των πιστών, εφ΄ όσον είμεθα εν σώμα. Είμεθα εν σώμα αδιαίρετον, αδιάσπαστον, ηγιασμένον, νικών. Αλλά τούτο ισχύει, εφ΄ όσον παραμένομεν ηνωμένοι με τον Χριστόν, εφ΄ όσον εναρμονιζόμεθα με το θέλημά του.

Praise the Lord from the Heavens -- Orthodox Hymns

Τη Θ΄ (9η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ.

Νικηφόρος ο φερωνύμως διπλήν την νίκην κατά των παθών και της ασεβείας αποκομίσας, ο φωτοβόλος αστήρ του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας, ήτο από την Αντιόχειαν της Συρίας, κατά τους χρόνους Ουαλεριανού και Γαλλιηνού των βασιλέων εν έτει σνγ΄-σξη΄ (253-268), ιδιώτης κατά την αξίαν και νέος την ηλικίαν, όταν ηξιώθη του δια Χριστόν Μαρτυρίου· ακούσατε όμως απ’ αρχής την διήγησιν περί αυτού καθώς ταύτην μετέφρασεν ο Ιερός Αγάπιος ο Κρής, ίνα πολλήν την ωφέλειαν λάβητε. Από πολλά ρητά της Παλαιάς και Νέας Διαθήκης ημπορεί να βεβαιωθή ο καθείς πόσον ωφελείται όστις αγαπά τον πλησίον κατά Θεόν, καθώς αυτός ο ελεήμων και πολυεύσπλαγχνος πολλάκις μας παρήγγειλεν.

Παναγία η Λιμνιά

Σε μια γραφική παραλία στον βόρειο Ευβοϊκό, όπου το αρχαίο Ελύμνιο, είναι σήμερα χτισμένη η κωμόπολη της Λίμνης. Στον περικαλλή ναό της είναι θησαυρισμένη η θαυματουργή εικόνα της πολιούχου της Παναγίας της Λιμνιάς. 

Στα 1560, καθώς διασώζει η παράδοση, όταν ήταν σουλτάνος ο Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής, ένα τούρκικο πλοίο έπεσε στα μέρη της Κασσάνδρας με κατεύθυνση τη Χαλκίδα. Στο πλήρωμα του καραβιού ήταν κι ένας χριστιανός ναύτης, ο λοστρόμος Δημητρός, άνθρωπος ευλαβής και ηλικιωμένος. 
Το καράβι πλησίαζε στη Σκιάθο με φουσκωμένα τα πανιά από τον σορόκο. Ξαφνικά ο άνεμος κόπασε. Τότε ο Δημητρός έδωσε εντολή να ρίξουν τις βάρκες στη θάλασσα, για να ρυμουλκήσουν το καράβι. 
Εκείνη τη στιγμή βλέπει ο λοστρόμος στο πλάι του καραβιού, πάνω στα κύματα, ένα μεγάλο εικόνισμα. Χωρίς να χάσει καιρό, κατεβαίνει σε μια φελούκα, σηκώνει την ιερή εικόνα από το νερό, και προσκυνάει την Παναγία που ήταν ζωγραφισμένη πάνω σε αυτή. Ύστερα ανεβάζει την εικόνα στο κατάστρωμα και την παραδίδει στον πλοίαρχο, στον Τούρκο Μεχμέτ. 

Πατριαρχείο Μόσχας: ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν

Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὡς ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἔκαμε πρόσφατα μερικές δηλώσεις, πού μᾶς παραξένεψαν. Εἶπε δηλαδή, ὅτι ἐμεῖς στή Ρωσία “ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν, καί ἄν ἕνας παπικός κληρικός προσέλθει στήν Ὀρθοδοξία, τόν δεχόμαστε ὡς κληρικό”... 

(O.T. 1890)
--------------------------

Ανώνυμος είπε...

Η Εκκλησία είναι εκεί που είναι ο Χριστός και ενεργεί το Άγιο Πνεύμα. Δεν είναι Εκκλησία εκεί που το θεόδμητο ίδρυμα συγχέεται με εκκοσμίκευση και η καθαρότητα της πίστης νοθεύεται.

Φώτης Κόντογλου -- Παπική Ελλάδα θα πει εξαφάνιση της Ελλάδας.

Να γιατί είπα πως είναι πολύ σπουδαίο ζήτημα αυτές οι ερωτοτροπίες που αρχίσανε κάποιοι κληρικοί δικοί μας με τους παπικούς, κι η αιτία είναι το ότι δεν νοιώσανε τι είναι Ορθοδοξία ολότελα, μ' όλο που είναι δεσποτάδες.

Το κακό είναι πως ο λαός δεν πήρε, καλά - καλά, είδηση για τη συνωμοσία. Πίστη ασάλευτη στην Ορθοδοξία, που εμείς οι προκομμένοι την πήραμε κληρονομιά και την πουλάμε «αντί πινακίου φακής» και ασπασμού της παντόφλας του Πάπα!

Μα σε τέτοιο σημείο εκφυλισθήκαμε; Αιτία είναι η έμφυτη ματαιοδοξία μας, που μας κάνει να θέλουμε να φαινόμαστε έξυπνοι συγχρονισμένοι, προοδευτικοί, κι όχι καθυστερημένοι.
-------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Προφητικός ὁ Κόντογλου: Μισόν αἰῶνα μετά τόν ἐπίσημον ἐξουνιτισμόν της, τοὐτέστιν μετά τήν ἐπίσημον «ἄρσιν τῆς ἀκοινωνησίας» μέ τόν Παπισμόν (7 Δεκεμβρίου 1965), ἡ Ἑλλάς ὁδεύει πρός πλήρη ἐξαφάνισιν, ἰσλαμοποίησιν κ.λπ. Οἱ ΒΡΩΜΕΡΟΙ ΠΡΟΔΟΤΑΙ πού τήν ὠθοῦν πρός τά ἐκεῖ εἶναι περιχαρεῖς καί κομπάζουν πού ἐπιτέλους ἱκανοποιοῦν τό ἄπειρον μῖσος πού τρέφουν πρός ὅ,τι εἶναι Ὀρθόδοξον καί Ἑλληνικόν.

Ο Άγιος Υπάτιος είπε στον Επίσκοπο Ευλάλιο, για τον Νεστόριο πριν ακόμη καταδικαστεί (ο Νεστόριος) από την Σύνοδο:

"Εγώ από τότε που έμαθα που ομιλεί ο Νεστόριος άσχημα για τον Κύριό μου, παύω την επικοινωνία μαζί του, καί ούτε αναφέρω το όνομά του, δεν είναι πια Επίσκοπος". 

(Βίος Αγίου Υπατίου άνθη τής ερήμου σελ 94).

Ελληνικά ποιοτικά πλεονεκτήματα εξουδετερώνουν τα τουρκικά ποσοτικά -- του Στέλιου Παπαθεμελή

Τουρκικά ποσοτικά πλεονεκτήματα εξουδετερώνονται με ελληνικά ποιοτικά,   αν υπερβούμε ηγεσίες και λαός το εγγενές φοβικό σύνδρομο και την ηττοπάθεια που μας κατατρύχει. Αείποτε ιδεοληπτική η πεποίθηση ότι μια ένοπλη αναμέτρησή μας είναι τάχα καταδικασμένη. Αν αυτοί που απελευθέρωσαν, ή μεγάλωσαν την Ελλάδα διακατέχονταν από αυτό το αίσθημα, θα ήμασταν ακόμη ραγιάδες!

      Ασφαλώς το κράτος, λόγω των εγκληματικών μνημονίων, είναι αδύνατο να ανταποκριθεί στις οικονομικές απαιτήσεις της συγκυρίας. Το βάρος θα το σηκώσει το Έθνος, όπως το είχε πράξει τότε στην ηρωική προέλαση τού 1910-20 περιάγοντας την Οθωμανική αυτοκρατορία στο χείλος της καταστροφής.
-------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Γράφει ὁ ἀγαπητός Πρόεδρος τῆς «ΔΑ»: «Οι κύριοι Μητσοτάκης και Τσίπρας να ψάξουν και να βρουν αμέσως ένα modus vivendi και modus operandi πριν είναι αργά για τη χώρα. Σημείο αναφοράς τους το απολύτως αδιαπραγμάτευτο της κυριαρχίας και της ακεραιότητας της πατρίδος μας και η διασφάλιση της εθνικής και κοινωνικής μας συνοχής.»

Σχόλιον: Μά αὐτοί, Κύριε Πρόεδρε, ἐργάζονται συνειδητῶς διά τό ἀκριβῶς ἀντίθετον, ἤτοι διά τήν πλήρη καταστροφήν τῆς Ἑλλάδος καί τήν μετατροπήν της εἰς ἰσλαμικόν κράτος! Ὅπως καί μέ τίς προηγούμενες «κυβερνήσεις», ἔτσι καί μέ τόν «θἰασον» Μητσοτάκη, θά πρέπῃ νά καταλάβουμε ὅτι «διωρίσθησαν» ἀπό τόν διεθνῆ Σιωνισμόν ὄχι γιά νά λύσουν τά προβλήματα τοῦ τόπου, ἀλλά γιά νά διαχειρισθοῦν τήν παράδοσίν του στούς ἰσλαμιστάς πού κουβαλοῦν, ἔργον ὄντως δύσκολον, διό καί οἱ Σατανισταί στέλνουν δικούς τους «ἀνθρώπους» διά νά βοηθήσουν τούς ἐδῶ ΠΡΟΔΟΤΑΣ. (Λέγω «διωρίσθησαν», ὑπονοῶν ὅτι οἱ «ἐκλογές» εἶναι νοθευμένες μέ τόν νοταξίτικον τρόπον τῆς ἐξαπατήσεως καί τῆς βρωμερᾶς προπαγάνδας τῶν Μἐσων Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ, ἀλλά πιθανόν καί εὐθέως, ὅπως καταγγέλλει μέ στοιχεῖα ὁ Στρατηγός ἐ.ἀ. κ. Γ. Ἀΰφαντῆς.) Ἑπομένως, δέν εἶναι ὀρθόν νά ὁμιλοῦμε γιά δῆθεν «ἀποτυχίαν» τῆς «κυβερνήσεως», διότι αὐτό δείχνει ὅτι εἴμεθα εἰς τήν πλάνην ὅτι ἔχουμε δῆθεν Κυβέρνησιν τῶν Ἑλλήνων. Δυστυχῶς, δέν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ὅλα γίνονται ὅπως ἀκριβῶς τά εἶχαν σχεδιάσει οἱ Σατανισταί πού «διορίζουν» τίς μαριονέττες τους τύπου ΓΑΠ, Σαμαρᾶ, Τσίπρα, Μητσοτάκη, Ἱερώνυμον κ.ἄ. γιά νά ἐκτελέσουν τά βρωμερά των σχέδια. Οὔτε ἕν «λάθος» δέν ἔχει γίνει! Ὁ ἀφανισμός τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους προχωρεῖ κανονικῶς, χωρίς ἀξιόλογες παρεκκλίσεις. Ὅπως ἀκριβῶς ὑπεσχέθη ὁ Μητσοτάκης στ' ἀφεντικά του (τούς Ἑβραίους), ὅτι θ' ἀντιμετωπίσῃ τόν «νατιβισμόν», τό νά κατοικῆται, δηλαδή, μία χώρα μόνον ἀπό τούς αὐτόχθονες, πού εἶναι τό ἀντίθετον τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί τῆς μίξεως τῶν φυλῶν καί τῶν «πολιτισμῶν», πού ἐπαγγέλλεται ἡ ΝΤΠ τοῦ Σατανᾶ! Συνεπῶς, ὁ Μητσοτάκης, ὡς γνήσιος ὑποτακτικός τῶν Σιωνιστῶν παγκοσμιοποιητῶν καί ἄρα γνήσιος ἐχθρός τῆς Ἑλλάδος, ἐπιτυγχάνει τό ΒΡΩΜΕΡΟΝ «ἔργον» πού ὑπεσχέθη στ' ἀφεντικά του ὅτι θά διεκπεραιώσῃ. Συναυτουργοί του ὅλοι οἱ ΒΡΩΜΕΡΟΙ πολιτικοί καί θρησκευτικοί παράγοντες. Ὁ ἀφανισμός τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἐπιτυχία γιά τούς πράκτορας τῶν Σιωνιστῶν πού μᾶς «κυβερνοῦν».

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ! -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Βολουδάκη

Πολύς λόγος ἔχει γίνει τά τελευταῖα χρόνια γιά τήν διδακτέα ὕλη τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καί γιά τίς ὧρες διδασκαλίας του, καί δόθηκαν ἀγῶνες καί ἐξακολουθοῦν νά δίδονται ἀπό τούς εὐσεβεῖς ἐκπαιδευτικούς, προκειμένου νά ἐπικρατήση ἡ σύνεση καί τά δίκαια κριτήρια γιά τήν στήριξη τῶν παιδιῶν μας μέ τήν πίστη καί τή γνώση τῶν Ὁδηγιῶν τοῦ Θεοῦ μας, προσωπικά δέ  ἔχω συναγωνισθεῖ σ’ αὐτόν τόν ἀγῶνα.

Ἐπίσης, ἴδιοι ἀγῶνες δόθηκαν ταυτόχρονα καί γιά τό ἐάν καί κατά πόσον πρέπει τά Θρησκευτικά νά διδάσκονται ὡς Ὁμολογιακό μάθημα –δηλαδή, ὡς κατήχηση τῶν βαπτισμένων μαθητῶν–  ἤ ὡς Θρησκειολογικό, δηλαδή ὡς μάθημα Γενικῆς Παιδείας. Μέ αὐτή τή δεύτερη ἐκδοχή συντάχθηκαν –δυσ­τυχῶς–καί Θεολόγοι “παντός Καιροῦ”(!), οἱ ὁποῖοι ἔγιναν συμπαῖκτες τῆς ἀμοραλιστικῆς Πολιτικῆς τῶν κρατούντων, ἀφήνοντας τά παιδιά ἀθωράκιστα, μέ ἄγνοια τῆς Πίστεως, στήν ὁποία βαπτίσθηκαν.

Πως η Αγία Μαρίνα έσωσε τον μικρό Ανδρέα Βασιλείου από τη Λεμεσό της Κύπρου

Η άμεση επικοινωνία μεταξύ στρατευομένης  και θριαμβεύουσας Εκκλησίας αποτελεί σύνηθες και φυσιολογικό φαινόμενο για το συνειδητοποιημένο πιστό, ο οποίος είθισται να επικαλείται τους Αγίους ως πρεσβευτές επίλυσης των προβλημάτων προς το Θεό. Αυτό λοιπόν έπραξε μια οικογένεια από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις που έκανε πριν από δύο χρόνια για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα που έπασχε από λευκαιμία. Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάσθηκαν για να ταξιδεύσουν στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.