Κίβδηλη Συνείδηση --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Επί των ημερών μας η λογική έχει υποχωρήσει και κατισχύει ο παραλογισμός και δη η υποβόσκουσα κοινωνική σχιζοφρένεια των πολιτών, οι οποίοι ακουσίως,έχουν αυτό-παραδοθεί καθ’ ολοκληρίαν, εις την παραπληροφόρηση και την επιλεκτική αξιολόγηση ειδήσεων, εκ των στρατευμένων Μ.Μ.Ε, τα οποία δρουν, ανυπερθέτως, ως «Δούρειοι ίπποι», ορισμένου εσμού πολιτικών συμφερόντων.

Η επιλήψιμη αυτή στάση των εξωνημένων Μ.Μ.Ε αλλά και μέρος του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, αποβλέπει εις την δημιουργία, μίας διανοητικά λοβοτομημένης μάζας, η οποία άκριτα και άκρατα, άνευ ουδεμίας κριτικής αντιστάσεως και συγκροτημένης σκέψεως προς στάθμιση των  τρεχουσών γεγονότων, θα άγεται και θα φέρεται εσαεί, από την εκάστοτε εξουσία, η οποία θα εξυπηρετεί, ιδιοτελείς σκοπιμότητες.
-----------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἔτσι εἶναι, δυστυχῶς, κ. Κατσιβαρδᾶ. Ἡ Ἑλλάς κατήντησεν ἕν «ἀπέραντον φρενοκομεῖον», ὅπως εἶπεν πρό μερικῶν δεκαετιῶν ὁ Κ. Καραμανλῆς ὁ πρεσβύτερος, εἰς τήν δημιουργίαν τοῦ ὁποίου συνέβαλε τά μέγιστα καί ὁ ἴδιος. Ἦρθαν τά πάνω κάτω! Εἴμεθα εἰς τήν ἐποχήν διά τήν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ Προφήτης Ἠσαΐας πρό 2800 περίπου ἐτῶν: «Οὐαί οἱ λέγοντες τό πονηρόν καλόν καί τό καλόν πονηρόν, οἱ τιθέντες τό σκότος φῶς καί τό φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τό πικρόν γλυκύ καί τό γλυκύ πικρόν. Οὐαί οἱ συνετοί ἐν ἑαυτοῖς καί ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες ... οἱ δικαιοῦντες τόν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων καί τό δίκαιον τοῦ δικαίου αἴροντες» (Ἠσ. 5:20-23).

Πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην --- Τοῦ ἱερέως π. Κωνσταντίνου Σκόδρα

Παναγιώτατε, Καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς πορείας σας ὡς Οἰκουμενικός Πατριάρχης, μεθοδευμένα μᾶς ὁδηγεῖτε ταχύτατα στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Μετὰ λύπης μου παρατηρῶ ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν καθολικὴ ἀντίδραση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ μεμονωμένων διαμαρτυριῶν ἀπὸ Ἁγιορεῖτες Μοναχοὺς, τὸ Ἅγιο Ὄρος ἐν γένει, κρατᾶ στάση σιωπῆς. Ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλέγξουν τὴν αἱρετικὴ πορεία σας, ὄχι μόνο σιωποῦν, ἀλλὰ ἀντίθετα προσπαθοῦν νὰ φιμώσουν τὸν ὁποιονδήποτε τὸ πράττει. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι, ἡ πρόσφατη γενναία πράξη ὁμολογίας πίστεως τοῦ Μοναχοῦ Γέροντα Σάββα Λαυριώτη, ποὺ σὲ ἀνοιχτὲς ἐπιστολὲς του στὴν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τύπος (ἀρ. φύλ. 2025/06-06-2014 καὶ ἀρ. φύλ. 2038/26-9-2014) τάσσεται, ἐπώνυμα, ἐνάντια στὰ αἱρετικὰ φρονήματά σας καὶ στὴν σιωπὴ τῶν Ἡγουμένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Μὲ ἀφορμὴ ὅσα προανέφερα καὶ ἐπειδὴ εἶστε ἡ κεφαλὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, παίρνω τὸ θάρρος νὰ σᾶς πῶ τὰ ἑξῆς: Εἰλικρινὰ ἀναρωτιέμαι, δὲν ἔχετε φόβο Θεοῦ;

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (4ον)

Οἱ κοινωνοῦντες μέ τόν Βαρθολομαῖον κοινωνοῦν καί μέ τόν «πάπαν» -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου

Τό 1969, ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Ρωσσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Διασπορᾶς (ΡΟΕΔ), Ἅγιος Φιλάρετος, ἔγραψε ἐπιστολήν στόν «ἀρχιεπίσκοπον» Β & Ν Ἀμερικῆς Ἰάκωβον (γνωστόν καί ὡς Σιάκωβον), ὅπου, μεταξύ ἄλλων, ἐπέκρινε τόν «πατριάρχην» Ἀθηναγόραν ὅτι ἔχει γράψει στά Δίπτυχα τοῦ Πατρ/χείου Κων-λεως τόν «πάπαν» καί τούς ἀρχηγούς τῶν ἄλλων αἱρέσεων. Ἡ πληροφορία αὐτή οὐδέποτε διεψεύσθη! Συνεπῶς, οἱ κοινωνοῦντες μέ τόν Βαρθολομαῖον κοινωνοῦν καί μέ τόν «πάπαν». Ἰδού τό σχετικόν ἀπόσπασμα τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς:

«We therefore regard it as our duty to protest strongly against the distortion of the dogma of the Church so insistently made by His Holiness Patriarch Athenagoras and Your Eminence. We protest against the "Ecumenical Doxology" and against the inclusion in the Diptychs by His All Holiness Athenagoras of the name of the Pope of Rome and of "all the confessions of the East and West," which was announced in His Holiness' Christmas Message. This inclusion in the Diptychs has always been testimony that a certain person is recognized as Orthodox. If the Fifth Ecumenical Council ordered the name of Theodore of Mopsuestia stricken from the Diptychs when his teaching was found unorthodox, then how can any Patriarch or Bishop now include in the Diptychs those who do not even nominally belong to the Orthodox Church, and who, on the contrary, continue to proclaim doctrines inconsistent with her dogmas?»

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

«Ω των υπέρ έννοιαν θαυμάτων σου, Πανάχραντε! Ξένη σου η γέννησις υπάρχει∙ ξένος ο τρόπος ο της αυξήσεως∙ ξένα και παράδοξα τα σα πάντα, Θεονύμφευτε, και βροτοίς ανερμήνευτα».

Τη Ζ΄ (7η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ Επισκόπου Μεδιολάνων.

Αμβρόσιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη κατά το έτος τμ΄ (340) εις Μεδιόλανα της Ιταλίας, όπου και δια τας πολλάς του αρετάς κατέστη Επίσκοπος και από των οποίων ως αστήρ φωτεινότατος κατηύγασεν άπασαν την οικουμένην με το φως της διδασκαλίας του εκπληρώσας εις εαυτόν την εντολήν του Κυρίου την λέγουσαν· «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. ε: 16).

Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου : το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται

...Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!

Η αποστασία από τον Θεόν καθίσταται γενική.

Τριάντα χρόνια προ της πτώσεως του Βυζαντίου, ο μέγας μοναχός της Μονής του Στουδίου Ιωσήφ ο Βρυέννιος, εκήρυττεν εις το παλάτι και εις τον κόσμον ότι η υποδούλωσις εις τους Τούρκους είναι αναπόφευκτος δια τον αμαρτωλόν βίον των Βυζαντινών, από του Βασιλέως και του Πατριάρχου μέχρι του τελευταίου πολίτου και του εσχάτου Μοναχού. Και το Βυζάντιον έπεσε και υπεδουλώθη 400 χρόνια. Και αι οιμωγαί υψώθησαν μέχρις ουρανού… Έδωκεν ο Θεός και ηλευθερώθημεν. Αλλά πάλιν η αμαρτία κατέκλυσε παν το Ελληνικόν και εφθάσαμεν σήμερον εις το απελπιστικώτερον αδιέξοδον, που εγνώρισε ποτέ ο Ελληνισμός, και κατηντήσαμεν «ονειδισμός και χλευασμός τοις κύκλω ημών». Και διατί όλα αυτά; Διατί αι συνεχιζόμεναι συμφοραί του Έθνους; Δια να συνέλθωμεν από την αμαρτωλόν νάρκην, άρχοντες και αρχόμενοι, Επίσκοποι και Μοναχοί. Διότι η αμαρτία επλεόνασεν. Η αποστασία από τον Θεόν καθίσταται γενική. Οι Ιεράρχαι μας ερωτοτροπούν με τους αιρετικούς από μίαν κακώς εννοουμένην αγάπην και από την φενάκην ότι θα μας βοηθήσουν οι Παπικοί. Ολόκληρος η Ελλάς φλέγεται από την αμαρτίαν, την αθεϊαν, τον οικουμενισμόν, τον μασσωνισμόν, τας αιρέσεις. Πως λοιπόν αυτός ο δυστυχής λαός θα ίδη ειρήνην και ευτυχίαν; Και πώς να μη έρχεται η οργή του Θεού; Εάν θα ημπορούσαμεν να ίδωμεν με πνευματικά μάτια τους εξωτερικώς λαμπρούς φαινομένους Χριστιανούς μας, δεν θα εβλέπαμεν ειμή αθλίους, ρακενδύτους και καταπληγωμένας ψυχάς από την αμαρτίαν, την απιστίαν και τας αιρέσεις. Θα εβλέπαμεν ανθρώπους δίχως πνεύμα. Και ο πρώτος δι΄ ύδατος κατακλυσμός εγένετο με το αιτιολογικόν: «δια το είναι αυτούς σάρκας». Ας φοβηθώμεν τον δεύτερον κατακλυσμόν, τον δια πυρός, ως λέγει ο Απόστολος Πέτρος, κατά τον οποίον «ουρανοί πυρούμενοι λυθήσονται και στοιχεία καυσούμενα τήκεται!»….

Ιερά Λαύρα Σάββα του Ηγιασμένου -- «Φωνή βοώσα εκ της Ερήμου»

Επιθυμούμεν δια του παρόντος να εκφράσωμεν τον βαθύτατον πόνον, την θλίψιν και την αγωνία μας δι΄ όσα εσχάτως συμβαίνουν εις βάρος της αμολύντου φιλτάτης Ορθοδοξίας από τα όργανα της παναιρέσεως του Αντίχριστου Οικουμενισμού.                                                                                                     

Αναγκαζόμεθα να λύσωμεν την ερημητικήν σιωπήν και υψώνομεν την ταπεινήν μας φωνήν με όλους τους εναπομείναντας αγωνιζομένους Ορθοδόξους ιεράρχας, ιερείς, μοναχούς, μοναχάς και λαϊκούς αδελφούς: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου». Η Χάρις του Θεού μάς αξίωσε να έχωμεν προστάτας και οδηγούς εις τον μοναχικόν μας βίον τον εκ βρέφους Ηγιασμένον Όσιον Σάββαν και τον Άγιον Ιωάννην τον Δαμασκηνόν, πρωτοστάτας εις τον αγώνα κατά των Μονοφυσιτών και Εικονομάχων. Τα όσα διαδραματίζονται με υποκινητάς δυστυχώς «Ορθοδόξους» Πατριάρχας και Αρχιερείς είναι προ πολλού έξω από τα όρια της ανοχής και υπομονής μας. Η Ορθοδοξία μας εμπαίζεται, καταπατείται και διαστρέφεται εκ των έσω, και δυστυχώς οι περισσότεροι σιωπούν.   

Ὄξυνσις τῶν διεκκλησιαστικῶν σχέσεων

Ὁ Πρωθιερεὺς Βσέβολοντ Τσάπλιν προέβη εἰς βαρυτάτας δηλώσεις μετὰ τὴν ὑποτιθεμένην ἀπόφασιν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸ Οὐκρανικόν. Δὲν εἶναι τυχαῖον πρόσωπον, καθὼς διετέλεσε Πρόεδρος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν Συνεργασίαν Ἐκκλησίας καὶ Κοινωνίας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ἀπὸ τὸ 2009 ἕως τὸν Δεκέμβριον τοῦ 2015 καὶ ἀναπληρωτὴς πρόεδρος τοῦ Παγκοσμίου Ρωσικοῦ Λαϊκοῦ Συμβουλίου ἕως τὴν 29ην Δεκεμβρίου 2015. Συμφώνως πρὸς τὴν ἱστοσελίδα cretedoc.gr:

«Ὅσοι ἀναγνωρίζουν τὸ σχίσμα εἶναι σχισματικοί. Ἡ «ἱεραρχία» καὶ ὁ «κλῆρος» τους καθαιροῦνται καὶ ἀντικαθίστανται ἀπὸ καινούριους.

Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Μά καλά, συμφώνως πρός τόν «μητροπολίτην Πειραιῶς» κ. Σεραφείμ καί πολλούς ἄλλους «ἀντι-οικουμενιστάς», δέν ὑπάρχει ἀκόμη «κοινόν ποτήριον». Αὐτό τό ψέμμα ἀναμασσοῦν καθημερινῶς καί οἱ «σχολιασταί-παράσιτα» τοῦ παρόντος ἱστολογίου, πρός παραπλάνησιν τῶν ἀναγνωστῶν. Ἤ μήπως ἐννοοῦν ὅτι δέν ὑπάρχει ἀκόμη παντοῦ τό «κοινόν ποτήριον», δηλαδή καί εἰς τό τελευταῖον χωρίον; Μᾶλλον αὐτό ἐννοῦν, διότι αὐτή εἶναι ἡ αἵρεσις τοῦ μέντορός των, τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου: «Πιστεύω ὅτι σύμπασα ἡ ἀνά τήν Οἰκουμένην Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κατεπόθη ὑπό τῆς πλάνης καί μόνον ἐγώ καί ὀλίγοι ἀκόμη ἐμείναμεν διασώζοντες τήν ἀλήθειαν;» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 58). Τοὐτέστιν, κατ' αὐτούς, ἡ ἀποκήρυξις τῶν «ψευδεπισκόπων» δέν ἐπιτρέπεται πρίν αὐτοί προλάβουν νά καταστρέψουν ὁλοσχερῶς τήν Ἐκκλησίαν!!!

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ

Συχνὰ εἶναι τὰ δυσάρεστα στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων. Κανένας δὲνἀπαλλάσσεται. Εἶναι ἡ κοινὴ μοίρα ὅλων. Ὡστόσο, πρέπει νὰ γνωρίζουμε τὸν τρόπο ἀντιμετώπισης τῶν δεινῶν γιὰ νὰ μὴ μᾶς ἐξουθενώνουν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν σὲ σκοτεινὰ ἀδιέξοδα. Ρώτησα γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ συνομιλητή μου: «Ὑπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος ἀντιμετώπισης τῶν δεινῶν ποὺ μᾶς φέρνει ἡ ζωή;». «Νομίζω ὅτι ὁ ἀληθινὸς χριστιανὸς πρέπει νὰ ἔχει ὑπομονὴ κι ἐμπιστοσύνη στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἡ ὑπομονή του νὰ τροφοδοτεῖται ἀπ᾽ τὴ σκέψη ὅτι ὁ στοργικὸς Πατέρας ἐπιτρέπει δεινὰ ἀνάλογα μὲ τὶς σωματικὲς καὶ ψυχικὲς του δυνάμεις, ἡ δὲ ἐμπιστοσύνη του στὴ θεία πρόνοια νὰ ἐνισχύεται ἀπ᾽ τὴ βεβαιότητα ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἡ ἀπόλυτη ἀγάπη. Πρέπει ὅμως νὰ δοῦμε καὶ κάτι ἄλλο, ἐξίσου σημαντικό. Τὰ δεινὰ ἀφήνουν στὸν ἄνθρωπο μιὰ πικρὴ ἐμπειρία, ἡ ὁποία μένει ἀνεξάλειπτη ὅσα χρόνια καὶ ἂν περάσουν. Ἂς σκεφτοῦμε πῶς πρέπει νὰ τὴν ἀξιοποιεῖ καὶ νὰ τὴν μεταβάλλει σὲ ἀνεξάντλητη πηγὴ πνευματικῶν ἐρεθισμάτων», προέκτεινε τὸ θέμα ὁ Νήφων.
----------------------------------

Ανώνυμος είπε...

Αυτή η ζωή είναι κοιλάδα κλαυθμού, τόπος δοκιμασιών, εργαστήριο ανακαινισμού προς σωτηρία για το αιώνιο κατάλυμα. Όσοι το συνειδητοποιήσουν νωρίς θα υπομένουν τον ρερρυπωμένο εαυτό τους, τις αλλεπάλληλες θλίψεις και τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα. Οι περισσότεροι δε θέλουμε να δούμε, να κοιτάξουμε αυτή τη πραγματικότητα, τρώμε, διασκεδάζουμε(διασκορπιζόμαστε), αναλώνουμε τα αγαθά που μας διατίθενται δωρεά του Θεού, και φεύγουμε ερείπια, χειρότερα απ΄ ότι ήλθαμε στη ζωή. Ελάχιστοι, αφού συνετίστηκαν, αφού έλαβαν επίγνωση αυτής της αλήθειας, μέσα από τις συμπληγάδες των συμφορών και των θλίψεων, κυρίως όμως επειδή έλαβαν άνωθεν πληροφορία με τις εσωτερικές αισθήσεις, βαδίζουν τούτο το τραχύ δρόμο ελπίζοντας να φτάσουν ως το τέρμα. Αυτή η περικεφαλαία της πίστεως και της ελπίδας ότι θα λάβουν το στέφανο της νίκης προς το υπέρτατο αγαθό, τη πηγή των αγαθών και της αφθαρσίας που είναι ο Θεός, ότι μέσα από τις αναρίθμητες πτώσεις τους επ΄ελπίδι, τους δίνει κουράγιο, και προχωρούν. Αλλιώς ποιά η σημασία σε ένα άθλιο κόσμο που βρίθει η κακία, η υποκρισία, το ψέμα, η απάτη και η φθορά του θανάτου που μυρίζει παντού όπου κι αν κοιτάξει κανείς;

Paraklesis Service tonight for the Bushfires in Mangrove, Australia

As you know many huge bushfires are still out of control, and many homes are being threatened.  Our Monasteries and St Dionysios Church in Mangrove are amongst the properties threatened, indeed a very large fire is currently virtually at Pantanassa Monastery.

Our Lord has taught us persistence in Prayer.  We have thus organised another Paraklesis Service tonight, Friday 6 December, 7 - 8pm, at our Church at St Ioannis.  Fr George from St Dionysios Church will be there.  

MΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΣΤΙΣ 17 Όκτωβρίου τρ. ἔτ. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπισκέφτηκε τὸ Βατικανὸ καὶ συμμετεῖχε στὴ σύνοδο τῶν παπικῶν ἐπισκόπων. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ἕνα ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας του πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς παπικούς: «Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία ποὺ σὲ μιὰ Οἰκουμενικὴ Ἐκκλησία προσφέρεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπευθύνει λόγο σὲ μιὰ Σύνοδο Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄρα νὰ γίνει ἕνα μέρος ἔτσι τῆς ζωῆς τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας σὲ τόσο ὑψηλὸ ἐπίπεδο. Θεωροῦμε αὐτὸ σὰν φανέρωμα τοῦ ἔργου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ὁδηγεῖ τὶς ἐκκλησίες μας σὲ μιὰ στενότερη καὶ βαθύτερη σχέση μεταξύ τους, ἕνα σημαντικὸ βῆμα πρὸς τὴν ἐπανεγκαθίδρυση τῆς πλήρους κοινωνίας». Γιὰ τὸν Οἰκ. Πατριάρχη οἱ παπικοὶ ἀποτελοῦν Ἐκκλησία! Δὲν εἶναι αἱρετικοί, ὅπως τονίζουν οἱ Πατέρες καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης χάρηκε, γιατὶ μὲ τὴν πρόσκληση τοῦ Πάπα νὰ συμμετάσχει στὴ σύνοδο τῶν παπικῶν ἐπισκόπων «ἔγινε μέρος τῆς ζωῆς τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας»! Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης πιστεύει ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὸν ὁδήγησε στὴν παπικὴ σύνοδο! Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἐπίσης πιστεύει ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὑπέδειξε καὶ στὸν Πάπα νὰ τὸν προσκαλέσει στὴ σύνοδό του! Ἐμεῖς ὅμως οἱ ἁπλοὶ χριστιανοὶ δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὶς ἐπιλογὲς του καὶ τὶς οἰκουμενιστικὲς διακηρύξεις του. Καὶ μὴ μᾶς ξαναπεῖ ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι εὐγενικὲς ἐκδηλώσεις πρὸς τοὺς ἑτερόδοξους, προκειμένου νὰ τοὺς ἑλκύσει στὴν Ὀρθοδοξία! Κανένας δὲν θὰ τὸν πιστέψει.

Παπικοί, Ορθόδοξοι και Προτεστάνται, εις «οικουμενικήν λειτουργίαν» εις την Σύρον!...

…«Μόλις πρόσφατα πληροφορηθήκαμε για μια «οικουμενική λειτουργία», η οποία έγινε στη Σύρο με συμμετοχή ορθοδόξων, παπικών και προτεσταντών….                                                                                                                                                                                                                                   

Οι περιγραφές είναι εξόχως απογοητευτικές: Συνέψαλαν η χορωδία των παπικών με τη χορωδία του ορθοδόξου ναού αγίου Νικολάου Ερμουπόλεως, μνημονεύθηκαν από κοινού ο τότε Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ -- ως δήθεν κανονικός επίσκοπος Ρώμης – και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και απηγγέλθη από όλους τους παρευρισκομένους το Σύμβολο της Πίστεως. Το οδυνηρότερο: Ο παπικός επίσκοπος εμβάπτιζε την όστια με οίνο και τη μετέδιδε στους ορθοδόξους! …

«Ο.Τ.» 1681

Απολυτίκιο Άγ. Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας

Τη ΣΤ΄ (6η) του Δεκεμβρίου μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΙΚΟΛΑΟΥ Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού.

Άγγελος εν τω κόσμω αληθώς ανεδείχθης Νικόλαε Χριστού Ιεράρχα και νυν αγγέλων χοροίς συνών την δε ημών προσφοράν δέξαι Άγιε· ταις σαις γαρ αντιλήψεσι, προστρέχοντες αναβοώμεν                                                                                                                                                                                                                                       

Χαίρε ο τύπος της εγκρατείας                                                                                

Χαίρε ο λύχνος της ευσεβείας                                                                             

Χαίρε της Τριάδος η σάλπιγξ η εύηχος                                                               

Χαίρε της Αρείου μανίας ο έλεγχος                                                                     

Χαίρε ύψος ταπεινώσεως και αγάπης θησαυρός                                             

Χαίρε βοηθός ιλαρότητος και θαυμάτων ποταμός                                                

Χαίρε ότι εδείχθης εκκλησίας λαμπρότης                                                         

Χαίρε ότι τυγχάνεις ιερέων φαιδρότης                                                               

Χαίρε πτωχών προστάτης θερμότατος                                                                

Χαίρε ημών λιμήν ακλυδωνέστατος                                                                   

Χαίρε οξύς κυβερνήτης πλεόντων                                                                      

Χαίρε ταχύς αρωγός των βοώντων                                                                    

ΧΑΙΡΟΙΣ  ΠΑΤΕΡ  ΝΙΚΟΛΑΕ

Νικόλαος ο της νίκης επώνυμος και εν Αγίοις θαυματουργός Πατήρ ημών εγεννήθη εις τα Πάταρα της Λυκίας, πότε ακριβώς δεν είναι γνωστόν, πάντως κατά το έτος τα΄ (300), επί της εποχής των ασεβών αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού ήτο Αρχιερεύς των Μυραίων, έφθασε δε και μέχρι των χρόνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και έλαβε μέρος εις την Αγίαν Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον την εν Νικαία συγκροτηθείσαν κατά το έτος τκε΄ (325), εκοιμήθη δε περί το έτος τλ΄ (330).

Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη ομ. Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών

…..Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού:

«την διδάσκουν "γυμνή τη κεφαλή", την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»!

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων.

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!

Εν τούτοις, με την στάση σας αυτή, παραλογίζεσθε.

Διότι αποφαίνεσθε ότι, οι οικουμενιστές «θέτουν εαυτούς εκτός της Εκκλησίας», εφ' όσον παραβαίνουν κανόνες της Εκκλησίας.

Αλλά, άραγε, είναι εντός της Εκκλησίας οι ιερείς εκείνοι, οι οποίοι καταγγέλλουν ανωνύμως, απλώς με χαρτοπόλεμο -ανιαρό και ανίερο-, πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους;

Επιπλέον, τους αναγνωρίζουν, τους κάνουν, κάποτε, και δώρα, και δημοσίως τούς χαρακτηρίζουν ορθοδόξους θεολόγους;

Την στιγμή πού δεν κάνουν οι ίδιοι χρήση του κανόνος που γνωρίζουν, αλλά συμπορεύονται με αυτούς, τους οποίους αναγνωρίζουν και καταγγέλλουν ως οικουμενιστές, πρέπει να μην είναι, και αυτοί, μέλη της Εκκλησίας.

Θα ήσαν μέσα στην Εκκλησία, εφ' όσον θα διέκοπταν το μνημόσυνο των οικουμενιστών προϊσταμένων τους" και, τότε, σύμφωνα με τον κανόνα αυτόν, θα ήσαν «ορθόδοξοι μετά τιμής της πρεπούσης», επειδή:

«ουχί σχίσμα επροξένησαν εις την Εκκλησίαν με τον χωρισμόν αυτό, αλλά μάλλον ελευθέρωσαν την Εκκλησίαν από το σχίσμα και την αίρεσιν των ψευδοεπισκόπων αυτών» (Πηδ. σ. 35).

Σεβαστοί Πατέρες!

Το βασικό πρόβλημα της υπάρξέως μας είναι σε ποιο μέτρο αληθεύει η ζωή μας εν Χριστώ Ιησού.

Ο Χριστός, η κατ' εξοχήν ανυπέρβατη αλήθεια, μας υποχρεώνει, εφ' όσον θέλουμε «οπίσω αυτής περιπατείν», να αληθεύουμε εν παντί.

Όταν δεν το κάνουμε, «παίζουμε εν ου παικτοίς», στο τραπέζι των ευαγγελικών αληθειών.

Οι σκοτεινές μεθοδεύσεις, η κάλυψη της αληθείας με το καπέλο του ψεύδους, οι διπλωματίες και οι ποικίλες σκοπιμότητες αυτοπροστασίας, δεν εξαγιάζονται μ' έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων, μονόδρομο, στον αγώνα της Ομολογίας!
-----------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἰ. Κορναράκης: «Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων.
Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!»

Σχόλιον: Αὐτό μάλιστα! Ἀπολύτως σωστός ὁ ἀείμνηστος Καθηγητής! Τοῦ ζητῶ συγγνώμην πού τόν ἐπέκρινα μέ τό προηγούμενον σχόλιόν μου ἐπειδή εἰς ἐκεῖνο τό κείμενον ἀπεδείκνυε μέν αἱρετικόν τόν Βαρθολομαῖον, ἀλλά δέν παρώτρυνε τούς πισατούς πρός ἀποτείχισιν.

Ένα θαύμα από τα πολλά της Κυρίας Θεοτόκου μας το 1940

Ὁ Ν. Ντραμουντανὸς διηγεῖται μία θαυμαστὴ ἐμπειρία του. «Ὁ λόχος μας πῆρε διαταγὴ νὰ καταλάβει ἕνα προχωρημένο ὕψωμα γιὰ προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στὰ βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, ἄρχισε νὰ πέφτει πυκνὸ χιόνι. Ἔπεφτε ἀδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι ἔφτασε σὲ πολλὰ μέρη τὰ δύο μέτρα. Ἀποκλειστήκαμε ἀπὸ τὴν ἐπιμελητεία. Καθένας εἶχε τροφὲς στὸ σακκίδιό του γιὰ μία ἡμέρα. Ἀπὸ τὴν πεῖνα καὶ τὸ κρύο δὲν λάβαμε πρόνοια «διὰ τὴν αὔριον» καὶ τὶς καταβροχθίσαμε. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα ἄρχισε τὸ μαρτύριο. Τὴ δίψα μας τὴ σβήναμε μὲ τὸ χιόνι, ἀλλὰ ἡ πεῖνα μᾶς θέριζε. Περάσαμε ἔτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Τὸ ἠθικό μας τὸ διατηρούσαμε ἀκμαῖο, ἀλλὰ ἡ φύση ἔχει καὶ τὰ ὅριά της. Μερικοὶ ὑπέκυψαν. Τὸ ἴδιο τέλος περιμέναμε ὅλοι «ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος». Τότε μία ἔμπνευση τοῦ λοχαγοῦ μας ἔκανε τὸ θαῦμα! Ἔβγαλε ἀπ’ τὸν κόρφο του μία χάρτινη εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν ἔστησε στὸ ψήλωμα καὶ μᾶς κάλεσε γύρω του:                                           
— Παλληκάρια μου! εἶπε, Στὴν κρίσιμη αὐτὴ περίσταση ἕνα θαῦμα μόνο μπορεῖ νὰ μᾶς σώσει. Γονατίστε, παρακαλέστε τὴν Παναγία, τὴ μητέρα τοῦ Θεανθρώπου, νὰ μᾶς βοηθήσει! Πέσαμε στὰ γόνατα, ὑψώσαμε τὰ χέρια, παρακαλέσαμε θερμά. Δὲν προλάβαμε νὰ σηκωθοῦμε κι ἀκούσαμε κουδούνια. Παραξενευτήκαμε καὶ πιάσαμε τὰ ὅπλα. Πήραμε θέση «ἐπὶ σκοπόν». Δὲν πέρασε ἕνα λεπτὸ καὶ βλέπουμε ἕνα πελώριο μουλάρι νὰ πλησιάζει κατάφορτο. Ἀνασκιρτήσαμε! Ζῷο χωρὶς ὁδηγὸ νὰ περνᾶ τὸ βουνό, μ’ ἕνα μέτρο χιόνι — τὸ λιγώτερο — ἦταν ἐντελῶς ἀφύσικο. Καταλάβαμε: Τὸ ὁδηγοῦσε ἡ Κυρία Θεοτόκος. Τὴν εὐχαριστήσαμε ὅλοι μαζὶ ψάλλοντας σιγανά, μὰ ὁλόκαρδα, τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ» καὶ ἄλλους ὕμνους Της. Τὸ ζῷο εἶχε πάνω του μία ὁλόκληρη ἐπιμελητεία ἀπὸ τρόφιμα: κουραμάνες, τυριά, κονσέρβες, κονιὰκ καὶ ἄλλα. Πολλὲς κι ἀπίστευτες κακουχίες πέρασα στὸν πόλεμο. Ἀλλ’ αὐτὴ μοῦ μένει ἀξέχαστη, γιατί δὲν εἶχε διέξοδο. Τὴν ἔδωσε ὅμως ἡ Παναγία».

«Ορθόδοξος Τύπος» : Κατά την Ορθόδοξον Παράδοσιν (η μικτή Μονή του Έσσεξ)

…Μία από τας ερωτήσεις, αι οποίαι ετέθησαν, ήτο και αυτή: «Διατί η Ιερά Μονή του Γέροντος Σωφρονίου εξ αρχής έγινε μικτή, όπου εγκαταβιούν και γυναίκες μοναχαί; Η απάντησις ήτο ασαφής. Ελέχθη ότι, αναχωρών εξ αγίου Όρους ο Γέρων Σωφρόνιος ηρώτησε περί του θέματος αυτού τον άγιον Σιλουανόν και του επέτρεψε…. Δεν διηυκρινίσθη σαφώς.                                                                                                                                                                                                    
Αλλ΄ εν πάση περιπτώσει, το θέμα παραμένει σοβαρόν. Θεολόγος διορθοδόξων διαστάσεων προσκυνητής της ως άνω  ι. Μονής του Λονδίνου, συζητών μετά φίλου του Καθηγητού, ηρώτησεν επί λέξει: «Μήπως γνωρίζετε, εάν υπάρχη εις τον παγκόσμιον Ορθόδοξον χώρον, ιερά Μονή όπως αυτή του Τιμίου Προδρόμου, με κοινήν λατρείαν, κοινήν τράπεζαν κλπ.»; Ο κ. Καθηγητής δεν απήντησε. Μερικοί προβάλλουν το επιχείρημα ότι ευρίσκεται εις μίαν τόσον μεγάλην πόλιν!  Αλλά και άλλαι Ορθόδοξοι Μοναί ευρίσκονται εις το Σύδνεϋ της Αυστραλίας, εις πολιτείας και πόλεις της Αμερικής, της Ευρώπης… εντούτοις πουθενά δεν συναναστρέφονται και σχεδόν συζούν εις τον ίδιον μοναστικόν χώρον μοναχοί και μοναχαί. Ο ιερός Χρυσόστομος, ο Μ. Βασίλειος και όλοι οι Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, θα το απεδέχοντο; Ασφαλώς, όχι! Μήπως θα πρέπει κάποτε ν΄ ακολουθήση την Ορθόδοξον Παράδοσιν και η ανωτέρω Ιερά Μονή;Το θέτομεν εισηγητικώς.  (O.T.1713)

Ο αείμνηστος Ιωάννης Κορναράκης προς τον κ. Βαρθολομαίον: Σας εγοήτευσε η υποβολή του όφεως!

…Επιλέξατε να επαναλάβετε το ιστορικό λάθος του παρελθόντος, της καταφυγής στη σκέπη και προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα! Και το έγκλημα έγινε! Καταφύγατε στη σαρκωμένη αίρεση! Ζητήσατε τη βοήθεια του Πάπα! «Πέσατε στην αγκαλιά του Πάπα»! Συλλειτουργήσατε, συμπροσευχηθήκατε, ανταλλάξατε λειτουργικό ασπασμό αγάπης και υποσχεθήκατε αμοιβαία δέσμευση, για «πλήρη και τελική ένωση»! Ενεργήσατε ως κάτοχος κύρους Οικουμενικής Συνόδου, ως μονοκράτωρ Πάπας του ορθοδόξου χώρου! Η τραγική αυτή επιλογή σας, να προσφύγετε στην προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα έχει εντούτοις το νοηματικό βάρος, αλλά και τις συνέπειες του αμαρτητικού παραπτώματος της αδαμικής παραβάσεως. Επαναλάβατε, με την τραγική σας επιλογή, το αξιολογικό έγκλημα της αρχεγόνου αυτής πράξεως. Μεταξύ του θελήματος του Θεού και του δικού σας, του καταπτοημένου από το αδιέξοδό σας, θελήματος, προτιμήσατε την αθέτηση του πρώτου! Μεταξύ της αμωμήτου Ορθοδοξίας, της κιβωτού της αποκεκαλυμμένης αληθείας και της παπικής αιρετικής κακοδοξίας, προτιμήσατε την τελευταία! Επιλέξατε την εμπλοκή σας στην αίρεση, ως σωτήρια λύση της στηρίξεως του εγκοσμίου οικουμενικού σας κύρους! Σας εγοήτευσε η υποβολή του όφεως! Στρέψατε την πλάτη σας στην αγιοπνευματική πατερική παράδοση της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού και αδιαφορήσατε για τις ανυπολόγιστες ευθύνες σας, τις οποίες έχουν ήδη καταγράψει οι αθετηθέντες, από την επιλογή σας, Ιεροί Κανόνες, στη χρεωστική, εις βάρος σας, μερίδα του βιβλίου του ουρανού!
-------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐξαιρετικόν κείμενον στό νά ἐνημερώνῃ τούς ἀναγνώστας του ὅτι ὁ «πατριάρχης» δέν εἶναι Ὀρθόδοξος. Ὡστόσον, χωρίς τό τί δέον γενέσθαι, δηλαδή τήν προτροπήν πρός ἀποτείχισιν ἀπό τόν αἱρετικόν «πατριάρχην» καί ἀπό τούς ἄλλους «ἐπισκότους» (τό «τ» ἀντί τοῦ «π» εἶναι ἐπιλογή τοῦ γράφοντος καί ὄχι λάθος ἐκ παραδρομῆς), ἀποτελεῖ «χαρτοπόλεμον»!

Δημογραφικό : 2.500.000 λιγότεροοι Ελληνες το 2050

Αναπόφευκτη κατάληξη αυτής της δραματικής πορείας, η μη αναστρέψιμη συρρίκνωση.

Μια χώρα, της οποίας ο πληθυσμός θα μειώνεται κατά εκατοντάδες χιλιάδες άτομα από χρόνο σε χρόνο. Οπου ένας στους τρεις κατοίκους της θα έχει ηλικία άνω των 65 ετών.

Και όπου οι νέοι, άτομα υψηλής εκπαίδευσης και παραγωγικών δυνατοτήτων, θα την εγκαταλείπουν σταθερά μέρα με τη μέρα. Αναπόφευκτη κατάληξη αυτής της δραματικής πορείας, η μη αναστρέψιμη συρρίκνωση.

Αυτό το εφιαλτικό μέλλον σκιαγραφεί για την Ελλάδα μια αποκαλυπτική επιστημονική ανάλυση για το ζήτημα του Δημογραφικού που παρουσιάστηκε πρόσφατα από το Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2018

18 .460 .000, (δεκαοκτώ  εκατομμύρια τετρακόσιες εξήντα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!