Αντίσταση στον Οικουμενισμό - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ - Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - π. Θεόδωρος Ζήσης

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη ΚΕ΄ (25η) Νοεμβρίου, μνήμη της Αγίας και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος του Χριστού ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ.

Αικατερίνα η ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς ήτο από την μεγαλόπολιν Αλεξάνδρειαν, ήθλησε δε κατά τον καιρόν των ασεβών βασιλέων Μαξιμιανού, Μαξεντίου και  Μαξιμίνου των βασιλευσάντων κατά τα έτη τε΄ - τιγ΄ (305 – 313). Ο Βίος αυτής και το Μαρτύριον είναι τόσον θαυμαστός, γλυκύς και ηδύτατος, ώστε πάσα ψυχή, ήτις μετά προσοχής αναγινώσκει και ακροάται αυτόν, ευφραίνρται και δροσίζεται και πολύν τον καρπόν συγκομίζει. Η ελπίς της συγκομίσεως των καρπών γεμίζει θάρρος τον γεωργόν και τον κάμνει να μη συλλογίζεται ποσώς κόπον και ιδρώτα, ούτε πάσαν άλλην χειμέριον κακοπάθειαν, αλλά να υπομένη καρτερικώς τας θλίψεις των ανέμων και των υδάτων και αυτής της χιόνος την δριμύτητα, αναμένων μετά πόθου πολλού το θέρος να απολαύση τους καρπούς του.

Η «Αγαθή Μερίδα» -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Σχόλιον εις ένα παρεξηγημένον χωρίον

Φιλοξενούμενος ο Κύριος στη Βηθανία, ένα προάστειο των Ιεροσολύμων, στο γνωστό και φιλικό σπίτι των αδελφών Μάρθας, Μαρίας και Λαζάρου – ο πατέρας της οικογένειας, Σίμων ο λεπρός (βλ. Ματθ. 26: 6· Μρ 14: 3), είχε πεθάνει – αξιοποιεί την ευκαιρία για να διδάξει τους παρευρισκομένους. Η Μάρθα ως οικοδέσποινα καταγίνεται με την περιποίηση του φιλοξενουμένου, ενώ η μικρότερη αδελφή της Μαρία καθισμένη κοντά στα πόδια του Ιησού, ακούει με προσοχή τη διδασκαλία Του (Λουκ. 10: 39). Αυτό ενόχλησε την Μάρθα, η οποία περιεσπάτο περί πολλήν διακονίαν, καταγινόταν υπερβολικά με την φροντίδα της φιλοξενίας. Πιθανόν ετοίμαζε πλούσιο τραπέζι με πολλά φαγητά, που μάλιστα απαιτούσαν ιδιαίτερο κόπο και χρόνο για την προετοιμασία. Επειδή, όμως δεν μπορούσε να τα προλάβει όλα μόνη της, έρχεται στον Κύριο, που δίδασκε και κάνει τα παράπονά της· «Κύριε, δεν σε μέλει που η αδελφή μου με άφησε μόνη να διακονώ; Πες της, σε παρακαλώ, να με βοηθήσει». Αξίζει να προσέξουμε ότι η Μάρθα δεν απευθύνεται στην αδελφή της αλλά στον Κύριο. Στο παράπονο τής Μάρθας ο Κύριος απαντά: «Μάρθα Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζη περί πολλά· ενός δε εστι χρεία· Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ΄ αυτής» (Λουκ. 10: 41-42). 
----------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Πολύ σημαντικόν ἄρθρον! Ὁμολογῶ ὅτι κι ἐγώ εἶχα κατά νοῦν τήν ἐσφαλμένην ἑρμηνείαν τοῦ περιστατικοῦ. Εἴθε ὁ Κύριος ν' ἀναπαύσῃ τόν ἐξαιρετικόν Διδάσκαλον Στέργιον Σάκκον.

Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

Όλαι αι κακοδοξίαι από το Πρωτείον προήλθον. Πρωτείον σημαίνει νόσον πνευματικήν, υποχώρησιν εις το πνεύμα του εωσφόρου. Επομένως η άρσις του Πρωτείου, θα οδηγήση ασφαλώς εις ταπεινώφρονα υποταγήν του παπισμού εις την διαφυλαττομένην διδασκαλίαν της Εκκλησίας. Και ούτως αφ’ εαυτής θα απελευθερωθή η Ρωμαϊκή Καθέδρα από το αλάθητον, το Filioque, το ράντισμα, το Καθαρτήριον, τον ουμανισμόν, τον ορθολογισμόν, δι’ ων κατέστη αιρετική, και θα επανέλθη εις την οικογένειαν των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, «ιματισμένη και σωφρονούσα» πλέον. Και ο Χριστός θα καταλάβη την θέσιν Του, αφ’ ης τον εξετόπισεν ο πάπας. Και εντεύθεν θα έχωμεν την ποθουμένην ένωσιν. Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!
-----------------------------

Marinos Ritsoudis είπε...

Το αληθέστερο μήνυμα πρός πάσαν κατεύθυνση.
Ολοι οι αιρετικοί, από την πόρτα που βγήκαν, από την ίδια θα πρέπει να μπούνε.

Ο άγιος Αθανάσιος επισημαίνει:

«Εἰ δέ τις προσποιεῖται ὁμολογεῖν μὲν ὀρθὴν πίστιν, φαίνεται δὲ κοινωνῶν ἐκείνοις (ἂν κάποιος προσποιούμενος ὁμολογεῖ τὴν ὀρθὴ πίστι, ἀλλὰ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς) τὸν τοιοῦτον προτρέψασθε ἀπέχεσθαι τῆς τοιούτης συνηθείας· καὶ ἐὰν μὲν ἐπαγγέλληται, ἔχετε τὸν τοιοῦτον ὡς ἀδελφόν· (καὶ ἐὰν σᾶς ὑποσχεθεῖ ὅτι θὰ διακόψει τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς -καὶ τὸ πράξει- νὰ τὸν ἔχετε ὡς ἀδελφὸ σας) ἐὰν δὲ φιλονίκως ἐπιμένῃ τὸν τοιοῦτον παραιτῆσθε (ξεκόψτε ἀπὸ αὐτόν)»

Αναγκαία η επαγρύπνησις των Ορθοδόξων Χριστιανών -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Στο φύλλο της 5/1/97 η «Καθημερινή» δημοσιεύει άρθρον του Μητροπολίτη Ελβετίας κ. Δαμασκηνού με τίτλο «Αναγκαίος ο διαθρησκευτικός διάλογος». Το ερώτημα που γεννιέται αμέσως στον ορθόδοξο αναγνώστη είναι: Ποιο θα μπορούσε να είναι το περιεχόμενο ενός τέτοιου διαλόγου; Αν και το άρθρο εξηγή καθαρά το σκοπό του προτεινόμενου διαλόγου, εν τούτοις δεν απαντά σ’ αυτό το ερώτημα. Ο συγγραφέας ξεκινάει με την προτροπή του Χριστού προς τους μαθητές Του να κηρύξουν το Ευαγγέλιο σ’ όλα τα έθνη, αλλά το θέμα του δεν είναι η ιεραποστολή, που είναι ένα θεάρεστο έργο. Το θέμα του Σεβασμιωτάτου είναι η «προώθηση πνεύματος αμοιβαίας κατανοήσεως και ειλικρινούς συνεργασίας» μεταξύ Ορθοδοξίας και Ισλάμ. Ο συγγραφέας τονίζει ότι οι δύο θρησκείες «μπορούν να οφείλουν να αναδείξουν τον άνθρωπο της ειρήνης όχι μόνο με την ανακάθαρση της διδασκαλίας τους από τις μισαλλόδοξες προλήψεις του ιστορικού παρελθόντος, αλλά και με την προσαρμογή της αποστολής τους στις απαιτήσεις των καιρών» (δική μου η έμφαση). Προσθέτει ακόμη ότι ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος «υπήρξε πάντοτε θερμός υποστηρικτής της αναγκαιότητος του διαθρησκευτικού διαλόγου της Ορθοδοξίας με το Ισλάμ». Και συμπεραίνει ότι «οι θρησκείες είναι πρόθυμες να συνεργασθούν στον σύγχρονο οικουμενικό διάλογο για την υπεράσπιση της ειρήνης της κοινωνικής δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Με άλλα λόγια, θα πρέπει να ξεχάσουμε την Ιστορία και να αναπροσαρμόσουμε την Πίστη μας «στις απαιτήσεις των καιρών» σε μία προσπάθεια να δημιουργήσουμε ένα επίγειο παράδεισο.

Οικουμενισμός η εσχάτη αίρεσις (8ον)

Αβελτηρία και αμοραλισμός --- Γράφει ο κ. Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Είναι πρόδηλον ότι η προπαγάνδα ως έκφανση της εν γένει πολιτικής ψυχολογίας, συνιστά μία τεχνική μέθοδο αγωγής των μαζών, κατατείνουσα ανυπερθέτως, εις την δημιουργία, ενός νέου  τύπου ανθρώπου, τον προσφιλή  «μαζανθρώπο», ο οποίος θα ενεργεί ως μέρος μίας αγελαίας μάζας με βοσηκαμτώδη τρόπον του σκέπτεσθαι, απολύτως εξανδραποδισμένο εις τους ηθικούς αυτουργούς της ποδηγέτησής του.

Κατά αυτόν τον τρόπο δεσπόζει, η επιβεβλημένη, εξ ορισμένων διευθυντηρίων,  προκρούστεια και  καθεστωτική «πολιτική της ορθότητας», δια της οποίας εξοβελίζεται και διώκεται απηνώς όποιος αντιφρονεί, λογοκρίνεται όποιος διαφωνεί και διώκεται ποινικώς όποιος υγιώς και ειρηνικώς αντιδρά κατά της επικρατησάσης  μονοτροπίας του οιονεί σήμερον αυθεντικού «Σιδηρούν Παραπετάσματος».
----------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Χ. Κατσιβαρδᾶς: «αποδεικνύεται εμπράκτως ότι, οι προρρηθέντες πολιτικοί, καθίστανται σε διατεταγμένη υπηρεσία ως συνεργοί προς την διάβρωση των θεσμών, την υπόρρητη διάδοση του αφελληνισμού και απροκάλυπτη, ποινικοποίηση του έθνους».

Σχόλιον: Ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι, κ. Κατσιβαρδᾶ! Τόσον οἱ ψευδο-πολιτικοί ὅσον καί οἱ ψευδο-επίσκοποι λειτουργοῦν ὡς ἡ 5η φάλαγξ, οἱ μέν πρός πλήρη ἀφανισμόν τῆς Ἑλλάδος, οἱ δέ πρός πλήρη ἀφανισμόν τῆς Ὀρθοδοξίας! Κι ἐμεῖς, ὁ λαός, καθόμαστε μουδιασμένοι, ἐν ληθάργῳ, καί παρακολουθοῦμε τά γεγονότα τῆς ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ κατά τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος, αἰσθανόμενοι ἡττημένοι καί ἀνήμποροι ν' ἀντιδράσουμε ὅπως θά ἤθελε ὁ Θεός καί ἡ Ἱστορία.

ΠΑΝΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΑΓΑΘΗ -- Orthodox Hymns

Ω Παρθένε Πανάμωμε η παντός μώμου (μολυσμού) ανωτέρα υπάρχουσα, καθώς λέγεται εν τω Άσματι «Όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ έστιν εν σοι» 

(Άσ. δ: 7)

Τη ΚΔ΄ (24η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ Επισκόπου Ρώμης.

Κλήμης ο μακάριος Πατήρ ημών ήτο από την μεγαλόδοξον Ρώμην, έζησε δε κατά τους χρόνους Δομετιανού του εν έτει πα΄ (81) βασιλεύσαντος, και των διαδόχων αυτού Νέρβα και Τραϊανού, κατήγετο δε από γένος βασιλικόν, σοφώτατος υπάρχων καθώς εις τα συγγράμματα και τους λόγους του φαίνεται, επειδή έμαθεν όλην την ελληνικήν παιδείαν και έγινε θαυμαστός φιλόσοφος. Τον πατέρα του ωνόμαζον Φαύστον και Ματθιδίαν την μητέρα του. Ημέραν δε τινα ταξιδεύοντες μαζί με άλλους εναυγάγησαν. Διασωθείς δε αυτός υγιής με τρόπον θαυμάσιον, εύρε τον Απόστολον Πέτρον και εδιδάχθη υπ’ αυτού την αληθινήν του Χριστού πίστιν, γενόμενος κήρυξ του Ευαγγελίου επιμελέστατος· συνέγραψε δε και τας Διαταγάς των Αποστόλων.

H σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Τι λόγο θα δώσουμε στον Θεό, αν αφήσουμε ανενόχλητους τους διαφθορείς της Δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας οικουμενιστάς, να ουνιτίζουν τα τέκνα της Ορθοδoξίας, «δι’ α Χριστός απέθανε»;

Η μεγάλη δυστυχία της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν οι τερμίτες οικουμενιστές, που καταστρέφουν την Εκκλησία, αλλά οι  «καλοί» χριστιανοί , που σιωπούν για το κακό που γίνεται στην Εκκλησία του Χριστού μας!

Μέγα πρόβλημα είναι η εξάπλωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της οποίας θιασώτες είναι πολλοί επίσκοποι, όπως π.χ. ο Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίος, ο Αμερικής Ελπιδοφόρος, ο Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, ο Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Καναδά κ. Σωτήριος κ.α. Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!
--------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

1. Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: «Ἐντολή γάρ Κυρίου μή σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Ὥστε ὅτε περί Πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἐστιν εἰπεῖν, ἐγώ τίς εἰμί; Ἱερεύς; Ἀλλ' οὐδαμοῦ. Ἄρχων; Καί οὐ δ’ οὕτως. Στρατιώτης; Καί ποῦ; Γεωργός; Καί οὐ δ' αὐτό τοῦτο. Πένης, μόνον τήν ἐφήμερον τροφήν ποριζόμενος, οὐδείς μοι λόγος καί φροντίς περί τοῦ προκειμένου. Οὐά, οἱ λίθοι κράξουσι, καί σύ σιωπηλός καί ἄφροντις;» (P.G. 99, 1321 B).

2. Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς: Ἡ σιωπή διά τά θέματα τῆς πίστεως εἶναι τό τρίτον εἶδος ἀθεϊας.

3. Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός: «Καί ἵνα μή ἡ σιωπή μου συγκατάβασιν τινά ὑπονοῆσαι παρέξῃ τοῖς μή καλῶς καί εἰς βάθος εἰδόσι τόν ἐμόν σκοπόν, λέγω καί διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τῶν παρατυχόντων πολλῶν καί ἀξιολόγων ἀνδρῶν, ὡς οὔτε βούλομαι, οὔτε δέχομαι τήν αὐτοῦ [σ.σ. τοῦ Πατριάρχου] ἤ τῶν μετ᾿ αὐτοῦ κοινωνίαν, τό παράπαν οὐδαμῶς οὔτε ἐπί τῆς ζωῆς μου, οὔτε μετά θάνατον, ὥσπερ οὔτε γεγονυῖαν, ἕνωσιν, καί τά Δόγματα τά Λατινικά, ἅπερ ἐδέξατο αὐτός καί οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, καί ὐπέρ τοῦ διαφενδεύειν ταῦτα, καί τήν προστασίαν ταύτην ἐμνηστεύσατε ἐπί καταστροφῇ τῶν ὀρθῶν δογμάτων τῆς ᾿Εκκλησίας. (P.O. 17, 484-486, P.G. τ. 160, σελ. 536 BCD).

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!  

Όχι στον «Ορθόδοξο» Οικουμενισμό

Ἔφθασεν ὁ καιρὸς, μετά την ληστρική Σύνοδο της Κρήτης , την πτώση των «Ποιμένων» της Ελλαδικής Εκκλησίας και των δειλοκάρδιων μοναχών των 19 Μονών του Αγίου Όρους,  δι᾽ όλους τοὺς πιστοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς νὰ εκφρασθούν ευθαρσώς καὶ νὰ τερματίσουν τὸ κίβδηλον εἶδος Ὀρθοδοξίας, ποὺ καλεῖται Οἰκουμενιστικὴ Ὀρθοδοξία. Διότι εἶναι μία προδοσία τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μία άρνησις αὐτῆς ταύτης τῆς οὐσίας της. Εἶναι πλέον καιρὸς νὰ βγάλωμεν «ἀπὸ τὴν ἀποθήκην» τὰ Θεῖα τῆς Πίστεως Δόγματα, ὅπου τὰ ἐξώρισαν οι Πατριάρχαι Ἀθηναγόρας και Βαρθολομαίος, νὰ τὰ φέρωμεν εἰς τὸ φῶς, καὶ νὰ τὰ διακηρύξωμεν μὲ κάθε μέσον, εἰς κάθε χώραν. Ἔχομεν ἀνάγκην αὐτῶν εμείς, ἔχουν ἀνάγκην αὐτῶν οἱ Παπικοί καὶ οἱ Προτεστάνται. Ἂς μὴ προσφέρωμεν εἰς τὸν κόσμον τὴν Ψευδῆ Ὀρθοδοξίαν, ἡ ὁποία καλεῖται «Ὀρθόδοξος» Οἰκουμενισμός.  Αὐτὸς ὁ Οἰκουμενισμὸς ἐξισώνει τὴν πλάνην μὲ τὴν ἀλήθειαν. Ἂς προσφέρωμεν, ἀντιθέτως, ακεραίαν τὴν παραδοσιακήν, αυθεντικήν Ὀρθοδοξίαν, ἡ ὁποία μόνη ὁδηγεῖ εἰς τὴν σωτηρίαν. Ἡ προσφορὰ αὐτῆς θὰ εἶναι μία πρᾶξις ἀληθινῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης, μία ἐκδήλωσις τῆς ἐντολῆς τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ περὶ ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον μας.

"Ο είς και η αληθεία αποτελούν την πλειοψηφία".

Στην Ορθοδοξία προέχει η αλήθεια και έπεται η πλειοψηφία. Όταν υπάρχει αντίθεση της πλειοψηφίας προς την αλήθεια, τότε ισχύει, το περιώνυμο αξίωμα:

 "Ο είς και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία". 
Η Πατερική αλήθεια δεν ορίζεται από την ''ποσότητα'' αλλά με την συμφωνία στα όσα θέσπισε η κοινή των Θεουμένων Πατέρων Δόξα....
------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐκτός ἀπό τό γνωστόν αὐτό Ἁγιοπατερικόν χωρίον, ὅτι ὁ εἷς καί ἡ Ἀλήθεια ἀποτελοῦν τήν πλειοψηφίαν, ὑπάρχουν ἀρκετά ἀκόμη Ἁγιογραφικά καί Ἁγιοπατερικά χωρία πού ἐπιβεβαιώνουν τοῦ λόγου τό ἀληθές, ὅπως ὅτι ἡ Ἀλήθεια δέν τίθεται εἰς ψηφοφορίαν, ὅτι «ἡ Ἐκκλησία δύναται νά ὁρισθῇ καί ἐν τρισίν ὀρθοδόξοις» κ.λπ. Ζωντανήν ἐπιβεβαίωσιν ἀποτελεῖ ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής μέ τούς δύο ὑποτακτικούς του, πού ἦσαν οἱ μόνοι Ὀρθόδοξοι εἰς ὁλόκληρον τήν Οἰκουμένην καί μόνον αὐτοί οἱ τρεῖς ἀπετέλουν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ! Διό καί οἱ Ἅγιοι Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, Γρηγόριος Παλαμᾶς κ.ἄ. διδάσκουν ὅτι Ἐκκλησία ὑπάρχει ὅπου ὑπάρχει ἡ Ἀλήθεια (=Χριστός) καί ὅπου δέν ὑπάρχει ἡ Ἀλήθεια δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία: «Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσὶ».

Τὸ Youtube κατήργησε τὸ κανάλι τοῦ π. Ἀρσενίου Βλιαγκόφτη!

Ἀντιστεκόμαστε στὸν νέο ὁλοκληρωτισμό

Ὑπερασπιζόμαστε τὴν ἐλευθερία λόγου καὶ ἔκφρασης

Ἡ νεοταξίτικη «Ἀστυνομία τῆς σκέψης» ξαναχτύπησε μέσα ἀπὸ τὸ youtube. Στὶς 20/11/2019 κατήργησε τὸ κανάλι, ὅπου ἦταν ἀνεβασμένα τὰ βίντεο μὲ τὶς τηλεοπτικὲς ἐκπομπὲς τῶν τελευταίων τριῶν χρόνων τοῦ π. Ἀρσενίου Βλιαγκόφτη.

Τὸ αἰτιολογικὸ τῆς διαβόητης «ρητορικῆς μίσους», πού δῆθεν χαρακτήριζαν τὰ βίντεο, εἶναι ἀστεῖο. Ἐδῶ πρόκειται γιὰ πλήρη ἀντιστροφὴ τῆς πραγματικότητας. Τὸ νὰ λὲς τὰ αὐτονόητα καὶ νὰ ἀσκεῖς κριτικὴ στὴν προωθούμενη δικτατορία καὶ τὶς μεθόδους ποὺ αὐτὴ χρησιμοποιεῖ, ὁ Big Brother τὸ βαφτίζει «ρητορικὴ μίσους» καὶ σὲ κόβει.

Νὰ χαίρονται τὴν παγκόσμια «δημοκρατία» τους!

Ὅμως ἀγαπητοὶ φίλοι, ὁ νέος ὁλοκληρωτισμὸς, γιὰ νὰ μὴν περάσει, χρειάζεται ὅλοι μας νὰ ἐπιδείξουμε ἀλληλεγγύη καὶ πραγματικὴ δημοκρατικὴ εὐαισθησία. Ἄν σήμερα καίγεται τὸ σπίτι τοῦ γείτονα, αὔριο ἡ φωτιὰ θὰ ἔλθει στὸ δικό μας. Συνεπῶς δὲν μποροῦμε νὰ κοιμόμαστε ἥσυχοι.

Ἐμεῖς θὰ συνεχίσουμε, μὲ τὴν χάρη τοῦ Χριστοῦ μας, νὰ λέμε τὶς ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καὶ νὰ ἐκφράζουμε τὶς διαχρονικὲς ἀξίες τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Εὐχαριστοῦμε ὅλους τοὺς φίλους γιὰ τὴν συμπαράστασή τους.

Οἱ ἐκπομπὲς θὰ ἀναρτῶνται στὴν ἱστοσελίδα www.orthodoxnet.gr.

Διατηροῦμε τὴν ἐπικοινωνία μεταξύ μας καὶ συνεχίζουμε.

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης

Jerusalem compelled as "guardian of Orthodox unity" to call a council over Ukraine as witness to "unity of Orthodox faith"

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Αθωνικά άνθη

«Καλόν το άλας· εάν δε και το άλας μωρανθή, εν τίνι αρτυθήσεται;…» Ο Κύριος.

Αναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν από τας κρισιμωτέρας, ίσως, περιόδους της θρησκευτικής Εκκλησιαστικής και Εθνικής ζωής της Ελληνικής ημών Πατρίδος. Σπανίως η Εκκλησία της Ελλάδος εκλήθη ν’ αντιμετωπίση τοιαύτα και τοσαύτα προβλήματα, οία ανέκυψαν επί των ημερών μας, και γεννηθήσονται εν τη προοπτική του χρόνου, κατά τας αποκαλυπτικάς, ας διερχόμεθα, φάσεις της παγκοσμίου και ειδικώς της Ελληνικής Ιστορίας. Εις ανάγκας, ου τας τυχούσας, περιεπλάκημεν ως Έθνος και Εκκλησία. Έσωθεν ταραχαί, έριδες, αιρέσεις, μάχαι. Έξωθεν κίνδυνοι, απειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ακαταστασίαι και «συνοχή εθνών εν απορία», εκ του φόβου των επερχομένων δεινών.

Οικουμενισμός η εσχάτη αίρεσις (22ον)

Διήγησις οπτασίας ΙΩΑΝΝΟΥ τινός, πάνυ ωφέλιμος.

Ιωάννης τις εχρημάτισε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει 330, όστις ήτο εις τον βασιλέα γνωστός δια της τέχνης την οποίαν ειργάζετο. Ούτος διήγε πρότερον την ζωήν του κακώς και ασέμνως, χωρίς να συλλογισθή ποτέ, ότι υπάρχει κόλασις· αλλ’ ο Θεός, όστις πάντα οικονομεί καλώς προς το συμφέρον ημών, αυτός φανείς και εις την οπτασίαν τούτου διωρθωσε την πολιτείαν του. Ούτος λοιπόν βλέπει ποτέ εις το όνειρόν του, ότι προσέφερεν εις τον βασιλέα Κωνσταντίνον εν έργον της τέχνης του, και εκ τούτου θαρρών ωμίλει μετά του βασιλέως με παρρησίαν και συνέχαιρεν. Έπειτα βλέπει τον βασιλέα ότι εξεγύμνωσε μίαν σπάθην και περιτυλίξας την κόμην του, ητοιμάζετο να κόψη την κεφαλήν του ανηλεώς.

Τον Κύριον υμνείτε --- Orthodox Hymns