1.Ἕνα
κοσμογονικὸ γεγονός, ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ ᾽21, εἶναι φυσικὸ νὰ μένει
πάντα τὸ ἐπίκεντρο ὄχι μόνο τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ἀνεύθυνης δημοσιογραφίας.
Πόσα δὲ λέγονται καὶ γράφονται κάθε
χρόνο γιὰ τὸ «Εἰκοσιένα»! Ὁ καθένας ὅμως βλέπει τὴν Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση
μὲ τὸ δικό του τρόπο καὶ τὴν κρίνει ἀνάλογα μὲ τὶς ἰδεολογικὲς δεσμεύσεις του
καὶ τὴ σκοπιμότητα, ποὺ θέλει νὰ ὑπηρετήσει.Ἔτσι οἱ δέσμιοι τῆς πολιτικῆς τους
τοποθέτησης, ἐγκλωβισμένοι στὴν προκατάληψη καὶ τοὺς ἀναχρονισμούς τους,
βλέπουν τὸ ᾽21 μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα μεταγενέστερων κοινωνικῶν θεωριῶν καὶ μὲ τὴν
προχειρότητα τοῦ ἐρασιτέχνη ἀρνοῦνται τὸν ἐθνικὸ του χαρακτήρα, παρουσιάζοντάς
το σὰν ἕνα ἁπλὸ κοινωνικὸ γεγονός, μὲ στόχους βασικοὺς ὄχι τόσο τοὺς Τούρκους, ὅσο…τοὺς
Κοτζαμπάσηδες καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς, τοὺς «προσκυνημένους», ὅπως λένε. Καὶ μόνο ὅμως
τὸ γεγονός, ὅτι Κοτζαμπάσηδες καὶ Ἱεράρχες, σὰν τοὺς Μαυρομιχαλαίους, τὸν Παλαιῶν
Πατρῶν Γερμανό, τὸν Σαλώνων Ἡσαΐα, τὸν Ρωγῶν Ἰωσὴφ κ.ἄ. ἔγιναν «μπροστάρηδες»
στὸν ἀγώνα, βεβαιώνει πὼς στερεῖται κάθε ἀντικειμενικότητα ἡ ταξικοποίηση τοῦ ᾽21.
ΛΟΓΟΣ Γ΄ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.
«Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»
(Λουκ. 1:38).
Δεν είναι νομίζω η ταπεινωφροσύνη περισσότερον από όλας
τας άλλας αρετάς περιφρονημένη από τον άνθρωπον, όχι δι΄ άλλην αιτίαν, αλλά
διότι ούτος δεν κατώρθωσεν ακόμη να αποκαλύψη τον πολύτιμον εκείνον θησαυρόν,
τον οποίον περιλαμβάνει αύτη η αρετή εντός των μακαρίων κόλπων της. Έλα εδώ εις
το μέσον, συ τρισάθλιε Εωσφόρε, μαύρον και σκοτεινόν νέφος του Άδου και της
κολάσεως, εγέρθητι από την άσβεστον ταύτην κάμινον όπου κατακαίεσαι, συ ο
οποίος δεν ήθελες να ταπεινώσης την πονηράν σου καρδίαν, όταν είχες πλουτισμένον
τον νουν με υπερβάλλουσαν γνώσιν, να μαρτυρήσης αν εγώ δεν λέγω την αλήθειαν.
Ποία είναι εκείνη η αιτία, η οποία σε εξώρισεν από τον ουρανόν, σε εγύμνωσεν
από τας ακτίνας και τας λάμψεις των αγγελικών ουσιών και σε ημαύρωσε με όλα τα
σκότη του Άδου;
Τη ΚΕ΄ (25η) Μαρτίου, ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019
Ο Ευαγγελισμός του μεγάλου μυστηρίου της ενανθρωπήσεως
του Θεού Λόγου εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον και αειπάρθενον Μαρίαν ούτως εγένετο.
Ο φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός, ο πάντοτε φροντίζων δια το γένος των ανθρώπων
ως πατήρ φιλόστοργος, θεωρών το πλάσμα των χειρών Αυτού κατατυραννούμενον υπό
του διαβόλου και κατασυρόμενον εις τα πάθη της ατιμίας και εις την ειδωλολατρίαν
υποκείμενον, ηθέλησε να αποστείλη τον Υιόν Του τον μονογενή, τον Κύριον ημών
Ιησούν Χριστόν, όπως λυτρώση αυτό από τας χείρας του διαβόλου.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!!! -- ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ
Αθήνα 24η Μαρτίου
2019
Η δεινή θέση, στην οποία βρίσκεται η χώρα αυτή που ζούμε κι αγαπάμε, όπλισε την
πένα μας και απευθυνόμαστε
σε εσάς που έπειτα από χρόνια βαριάς και συνεχούς εργασίας, σε εσάς που τα
παιδιά σας θα ζήσουν
μόνιμα σε μιά «αναγκαστική
μετανάστευση» και θ` απομείνετε τελικά κάποια στιγμή γέροι και μόνοι!!!
Ἡ φωνὴ τοῦ Ρήγα Βελεστινλῆ (1757 - 1798) διὰ τὴν Παιδείαν καὶ τὸ Γένος -- Τοῦ κ. Δημητρίου Κ. Κουτσουλέλου, Ἐπιτ. Ἐπόπ. Δημοτ. Ἐκπαιδεύσεως
«Ὅποιος ἐλεύθερα
συλλογάται, συλλογάται καλά» ΡΗΓΑΣ
Μιὰ φωτεινὴ καὶ ρωμαλέα μορφὴ τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας εἶναι ὁ Ρήγας Βελεστινλῆς, γιὸς φλογεροῦ πατριώτη καὶ γνήσιας ἑλληνίδας, ἀναδείχθηκε ἀντάξιος γόνος τῶν Παλαιῶν Φερῶν, πατρίδας τοῦ Ἰάσονα. Στὴν ὄμορφη Θεσσαλονίκη πόλη διδάχτηκε τὰ πρῶτα γράμματα. Ἐδῶ, περιδιαβάζοντας, κάτω ἀπ᾽ τοὺς παχεῖς ἴσκιους χιλιόχρονων δέντρων, θαυμάζοντας τὸ φυσικὸ περιβάλλον καὶ στενάζοντας γιὰ τὴ βαρύτατη σκλαβιὰ τοῦ Γένους, τὸ φιλότιμο ἑλληνόπουλο -ὁ Ἀντώνης Κυριαζῆς- τραγούδησε τὰ κλέφτικα τραγούδια, ὁραματίστηκε ἐλεύθερη τὴν Πατρίδα καὶ ἀντίκρυσε τὶς χιονισμένες κορφὲς τοῦ Πηλίου καὶ τοῦ Ὀλύμπου. Στὴ Ζαγορὰ καὶ στ᾽ Ἀμπελάκια, κοντὰ σὲ φωτισμένους Δασκάλους, προικισμένος μὲ ἐνθουσιαστικὴ ἔφεση γιὰ τὰ γράμματα καὶ ἀκαταπόνητη ἐπιμέλεια, μὲ γόνιμη φαντασία καὶ ἐξαιρετικὴ εὐφυΐα, ἔθρεψε μὲ πλουσιότατη πνευματικὴ καὶ ἐθνικὴ παράδοση, τὴ διψασμένη γιὰ μάθηση ἁγνὴ ψυχή του.
Μιὰ φωτεινὴ καὶ ρωμαλέα μορφὴ τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας εἶναι ὁ Ρήγας Βελεστινλῆς, γιὸς φλογεροῦ πατριώτη καὶ γνήσιας ἑλληνίδας, ἀναδείχθηκε ἀντάξιος γόνος τῶν Παλαιῶν Φερῶν, πατρίδας τοῦ Ἰάσονα. Στὴν ὄμορφη Θεσσαλονίκη πόλη διδάχτηκε τὰ πρῶτα γράμματα. Ἐδῶ, περιδιαβάζοντας, κάτω ἀπ᾽ τοὺς παχεῖς ἴσκιους χιλιόχρονων δέντρων, θαυμάζοντας τὸ φυσικὸ περιβάλλον καὶ στενάζοντας γιὰ τὴ βαρύτατη σκλαβιὰ τοῦ Γένους, τὸ φιλότιμο ἑλληνόπουλο -ὁ Ἀντώνης Κυριαζῆς- τραγούδησε τὰ κλέφτικα τραγούδια, ὁραματίστηκε ἐλεύθερη τὴν Πατρίδα καὶ ἀντίκρυσε τὶς χιονισμένες κορφὲς τοῦ Πηλίου καὶ τοῦ Ὀλύμπου. Στὴ Ζαγορὰ καὶ στ᾽ Ἀμπελάκια, κοντὰ σὲ φωτισμένους Δασκάλους, προικισμένος μὲ ἐνθουσιαστικὴ ἔφεση γιὰ τὰ γράμματα καὶ ἀκαταπόνητη ἐπιμέλεια, μὲ γόνιμη φαντασία καὶ ἐξαιρετικὴ εὐφυΐα, ἔθρεψε μὲ πλουσιότατη πνευματικὴ καὶ ἐθνικὴ παράδοση, τὴ διψασμένη γιὰ μάθηση ἁγνὴ ψυχή του.
Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, Πατέρας τῆς Θ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
Σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί! Η μνήμη του Αγίου
Γρηγορίου του Παλαμά συμπίπτει με την 14η Νοεμβρίου. Η Σύνοδος όμως του 1368, η
οποία διακήρυξε εις τον κόσμο την αγιότητα του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, λόγω
των θαυμάτων τα οποία εποίει και όχι λόγω της παιδείας του, ούτε λόγω των
συγγραμμάτων του, που είναι το υψηλότερο στην εποχή του επίτευγμα, αλλά και
στην κορυφή συγχρόνως της αγιοπατερικής θεολογικής παραδόσεως, μετέφερε τη
μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά εις την Β΄ Κυριακή των Νηστειών. Είναι μία
πράξις συμβολική και αποφασιστική, διότι η σημερινή ημέρα τιμάται από τους
Ορθοδόξους όλου του κόσμου ως επέκταση και προέκταση της Κυριακής της
Ορθοδοξίας. Είναι συνέχεια της νίκης της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και εν
Χριστώ κοινωνίας εναντίον της πλάνης. Δεν είναι νίκη προσώπων εναντίον άλλων
προσώπων, δεν είναι νίκη παρατάξεων εναντίον άλλης παρατάξεως η άλλων
παρατάξεων, αλλά είναι η νίκη της Πίστεως. Ο θρίαμβος της Πίστεως ως τρόπου
σκέψεως, ως τρόπου ζωής και εμπειρίας αγιοπνευματικής, που μπορεί να οδηγήσει
τον άνθρωπο εις την θέωση. Είναι νίκη δηλαδή της σωτηρίας, την οποία εισήγαγε
στην ιστορία ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, άσαρκος εις την Παλαιά Διαθήκη και
ένσαρκος εις την Καινή Διαθήκη.
Διπλῆ Σκλαβιά -- Τοῦ κ. Γεωργίου Νικοδότη, Ἐγκληματολόγου
Ἡ σκλαβιὰ τῆς Πατρίδας
μας ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς καὶ ἡ σκλαβιὰ ἀπὸ τὸν διάβολο (Ἰωάν. η´44). Τὸ θέμα ποὺ
θὰ μᾶς ἀπασχολήσει σήμερα εἶναι κολοσσιαίας σημασίας. Ἀφορᾶ τὴν Πατρίδα μας, τὴν
Ἑλλάδα μας, ἀλλὰ βεβαίως καὶ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Ἔχουμε ἀλήθεια
συνειδητοποιήσει τὶ σημαίνει τὸ γεγονὸς ὅτι τετρακόσια ὁλόκληρα χρόνια, ὄχι
πέντε ἤ δέκα, ἤ πατρίδα μας ἦταν σκλαβωμένη ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς; Ἔχουμε
συνειδητοποιήσει τὶ σημαίνει τὸ γεγονὸς ὅτι τετρακόσια ὁλόκληρα χρόνια ζοῦσε
κάτω ἀπὸ ἀλλόθρησκους, ποὺ συνέχεια προσπαθοῦσαν νὰ μᾶς κάνουν νὰ ἀλλαξοπιστήσουμε;
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει ὅτι οἱ πρόγονοί μας πάλευαν σκληρὰ γιὰ νὰ διατηρήσουν τὴν
πίστη τους στὸ Χριστὸ καὶ μέσα στὴ φρικτή τους σκλαβιὰ ἔλεγαν ἐκεῖνο τὸ
περίφημο: «Καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωή, παρὰ σαράντα χρόνια σκλαβιὰ καὶ
φυλακή;». Ὅσο κι ἄν προσπαθήσουμε νὰ καταλάβουμε καὶ νὰ ζωντανέψουμε μπροστά
μας τὸ τὶ τράβηξαν τὰ ἀδέλφια μας τοὺς τέσσερις αὐτοὺς αἰῶνες, εἶναι ἀδύνατο.
Κι ὅμως ὑπάρχει μιὰ ἀπείρως χειρότερη σκλαβιά, τὴν ὁποία δυστυχῶς τὴν ξεχνᾶμε
κι αὐτὴ εἶναι ἡ σκλαβιά μας στὸ διάβολο:
Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου νέου Ιερομάρτυρος ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσαντος κατά το έτος αχνζ΄ (1657), αγχόνη τελειωθέντος.
Παρθένιος ο νέος του Χριστού Ιερομάρτυς κατήγετο από την Μυτιλήνην, ήτο
δε υιός θεοσεβών γονέων, από τους οποίους, ανατραφείς καλώς, εστέλλετο εις
σχολείον ιερών Γραμμάτων, τα οποία εντός ολίγου καιρού έμαθε, διότι ήτο παιδίον
ευφυές. Αφού δε έφθασεν εις μέτρον ηλικίας, επόθησε να μάθη και ανώτερα
μαθήματα· δια τούτο και εξεπαιδεύθη ικανώς εις την γραμματικήν και την
φιλοσοφίαν και έφθασεν εις προκοπήν μεγάλην, γενόμενος εις εκ των σοφών του
καιρού εκείνου. Επειδή δε ήτο πολύ ευλαβής εις τα θεία και αγαθός εις τον
τρόπον, εγκατέλειψε τας κοσμικάς και όλας τας βιοτικάς μερίμνας και κατεγίνετο
εις την ανάγνωσιν των θείων Γραφών, μετά μεγάλης δε προθυμίας μετέβαινεν εις
όλας τας Ιεράς Ακολουθίας της Εκκλησίας μας.
Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΑΡΤΕΜΟΝΟΣ Πρεσβυτέρου Λαοδικείας.
Αρτέμων
ο Άγιος του Χριστού Ιερομάρτυς ήτο Πρεσβύτερος εις την Λαοδίκειαν κατά τον
καιρόν της βασιλείας του ασεβεστάτου Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη
σπδ΄ - τε΄ (384 – 305). Κατά τον καιρόν εκείνον εστάλησαν βασιλικαί διαταγαί
δια των αρχόντων και ηγεμόνων, εις πάσαν πόλιν και χώραν, ορίζουσαι να
προσφέρωσιν όλοι θυσίας και σπονδάς εις τα είδωλα. Συνεπεία τούτου απεστάλη και
εις τα μέρη της Λαοδικείας κόμης τις ονόματι Πατρίκιος, όστις εβίαζεν όλους
τους Χριστιανούς να θυσιάζωσιν εις τους ψευδωνύμους θεούς, καθώς και εκείνος
διετάχθη.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁ στῦλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ κήρυξ τῆς θείας Χάριτος -- Τοῦ Ἀρχ/του π. Μάρκου Μανώλη (†)
Ἡ σηµερινή Κυριακή, εὐσεβεῖς
χριστιανοί εἶναι συνέχεια θά µποροῦσε νά πῆ κανείς τῆς προηγουµένης Κυριακῆς τῆς
Ὀρθοδοξίας. Διότι σήµερα ἑορτάζοµε τήν µνήµην τοῦ µεγάλου προµάχου τῆς Ὀρθοδοξίας
µας τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Ἀρχιεπισκόπου Θεσ/νίκης τοῦ Παλαµᾶ καί ὅπως οἱ πρό αὐτοῦ
Ἅγιοι Πατέρες ἠγωνίσθησαν διά τόν θρίαµβον τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἔτσι καί ὁ
σηµερινός µεγάλος Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας µας, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαµᾶς «ἑπόµενος
τοῖς Ἁγίοις Πατράσι», ἀκολουθώντας δηλαδή πιστά τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων
Πατέρων, ἐστερέωσε τήν Ὀρθοδοξίαν µας, ἐστήριξε τήν πίστιν τῶν Ὀρθοδόξων καί
κατήσχυνε ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πολεµοῦσαν αὐτήν, µάλιστα δέ ἐκείνους, πού
πολεµοῦσαν τόν Ὀρθόδοξο µοναχισµό, τόν ἡσυχασµό καί ἐκείνους πού δέν ἐδέχοντο
διάκρισιν µεταξύ οὐσίας καί ἐνεργείας εἰς τήν Ἁγίαν Τριάδα.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΙΔΩΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥΣ -- ΜΙΑ "ΩΡΑΙΑ ΓΕΦΥΡΑ" ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ
«Σήκω, Ινδία, και κυρίευσε τον κόσμο (της παιδείας)
με την πνευματικότητα σου» (Ινδός Γκουρού Βιβεκανάντα Σικάγο 1893)
Ο π. Σεραφείμ Ρόουζ στο βιβλίο του με τίτλο
«Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος» μάς αποκαλύπτει πολλές «ιδέες» αλλά
«καλές θρησκευτικές πρακτικές» του Ινδουισμού και του Βουδισμού που επηρέασαν
(1893) την υψηλή κοινωνία της Αμερικής αλλά κυρίως τους φιλοσόφους του Χάρβαρντ
(Ηarvard) οι οποίοι
εντυπωσιάστηκαν απ΄ αυτές πάρα πολύ! Οι Χριστιανοί διανοούμενοι της Δύσης
επηρεάστηκαν τόσο πολύ από έναν απλό άνθρωπο τον Ινδουιστή μοναχό Σουάμι Βιβεκανάντα ώστε σήμερα 126
χρόνια μετά, οι Γκουρού (ψυχολόγοι, φιλόσοφοι, θεολόγοι) και οι ιδέες της
Βεδάντα να κυκλοφορούν παντού στη Δύση, από το Σικάγο μέχρι και την Πτολεμαΐδα,
εννοείται και σε ολόκληρη την Ελλάδα μας.
Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -- Κασσιανὴ
Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ
κεφάλαιον, καὶ τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις· ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς
Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ
Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σου (Ἀπολυτίκιον τοῦ Εὐαγγελισμοῦ).
Ὁ
Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου δηλαδὴ ἡ χαρμόσυνη ἀναγγελία ἀπὸ
τὸν Ἀρχάγγελο Γαβριὴλ στὴν Παρθένο
Μαριὰμ ὅτι θὰ γίνει Μητέρα κατὰ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τοῦ κοσμοσωτηρίου γεγονότος τῆς θείας σαρκώσεως. Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος
χαρακτηρίζει τὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ: «πρώτη καὶ πάνσεπτος ἑορτὴ κατὰ τὴν τῶν πραγμάτων τάξιν καὶ σύνταξιν ὑπάρχουσα, τοῦ θείου Εὐαγγελισμοῦ
κλητὴ Ἁγία ἡμέρα περὶ τῆς ἐξ οὐρανοῦ καταβάσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ… Καὶ γὰρ
κατελθόντα αὐτὸν ἐκ τῶν οὐρανῶν
πιστεύομεν καθὼς καὶ ἀνελθόντα διομολογοῦμεν».
Τη ΚΔ΄ (24η) του αυτού μηνός Μαρτίου, Προεόρτια του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΡΤΕΜΟΝΟΣ Επισκόπου Σελευκείας της εν Πισιδία.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019
Αρτέμων ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Σελευκείας της Πισιδίας, ένθα εγεννήθη και ανετράφη κατά τους χρόνους των ιερών Αποστόλων. Όθεν, όταν ο μακάριος Απόστολος Παύλος περιεπάτει εις εκείνα τα μέρη κηρύττων τον λόγον του Ευαγγελίου, εύρε τον Άγιον Αρτέμονα και κατέστησεν αυτόν Επίσκοπον, ποιμένα και διδάσκαλον της πόλεως εκείνης, επειδή δεν έπρεπεν ο λύχνος να κρύπτεται υπό τον μόδιον.
Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019
Αρτέμων ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Σελευκείας της Πισιδίας, ένθα εγεννήθη και ανετράφη κατά τους χρόνους των ιερών Αποστόλων. Όθεν, όταν ο μακάριος Απόστολος Παύλος περιεπάτει εις εκείνα τα μέρη κηρύττων τον λόγον του Ευαγγελίου, εύρε τον Άγιον Αρτέμονα και κατέστησεν αυτόν Επίσκοπον, ποιμένα και διδάσκαλον της πόλεως εκείνης, επειδή δεν έπρεπεν ο λύχνος να κρύπτεται υπό τον μόδιον.
Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ ΛΟΓΙΣΜΩΝ. Ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος μᾶς συμβουλεύει:
«Ὅταν συμβαίνη νὰ πληθύνωνται στὸν νοῦ μας οἱ
πονηροὶ λογισμοί, νὰ βάζουμε ἀνάμεσά τους τὴν ἐπίκληση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ
Χριστοῦ (τὴν νοερὰ προσευχή) καὶ ἀμέσως θὰ τοὺς δοῦμε νὰ διαλύωνται σὰν καπνὸς
στὸν ἀέρα, ὅπως μᾶς δίδαξε ἡ πεῖρα. Καὶ τότε, ἀφοῦ μένει μόνος του ὁ νοῦς,
χωρὶς τοὺς πονηροὺς λογισμούς, ἄς ἀρχίσουμε πάλι τὴν συνεχῆ προσοχὴ καὶ
ἐπίκληση (νήψη καὶ προσευχή), καὶ ὅσες φορὲς τὸ παθαίνουμε αὐτὸ ἀπὸ πειρασμό,
ἔτσι νὰ ἐνεργοῦμε».
Ἀγρυπνία Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου
Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Κυριακή 24 Μαρτίου 2019 θά τελεσθεῖ ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ θεομητορικῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου (25η Μαρτίου).
Ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 4:00 π.μ.Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.
Ἐκ τῆς IΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ
Τη ΚΓ΄ (23η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Νέου Οσιομάρτυρος ΛΟΥΚΑ, του εν Μυτιλήνη μαρτυρήσαντος κατά το έτος αωβ΄ (1802), αγχόνη τελειωθέντος.
Λουκάς ο Νέος Οσιομάρτυς του Χριστού κατήγετο από την Αδριανούπολιν, από
την ενορίαν του Αγίου Νικολάου, και ο μεν πατήρ αυτού ωνομάζετο Αθανάσιος, η δε
μήτηρ αυτού Δομνίτσα. Επειδή όμως εις ηλικίαν εξ ετών έμεινεν ο Άγιος ορφανός
από πατέρα και ανετρέφετο με πτωχείαν από την μητέρα του, ευρούσα εκείνη
έμπορον τινά Ζαγοραίον παρέδωκεν εις αυτόν το παιδίον, ίνα το ανατρέφη
βοηθούμενος και αυτός, κατά το δυνατόν, εις την υπηρεσίαν του.
Λόγος εις τον Ευαγγελισμό της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου -- ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
Έφθασε σήμερα η χαρά όλων των ανθρώπων και καταργεί την
πρώτη κατάρα. Έφθασε Αυτός που ευρίσκεται παντού, για να τα γέμιση όλα με χαρά.
Πώς ήλθε όμως; Χωρίς να περιβάλλεται από δορυφόρους, χωρίς να σύρει πίσω του τις
στρατιές των αγγέλων, δίχως μεγαλοπρεπή προσέλευση, αλλά ήσυχα και ήρεμα. Και
το έκανε αυτό, για να διαφύγη την προσοχή του άρχοντος του σκότους, για να
παγίδευση με το σοφό αυτό τέχνασμα τον όφι, να εξαπάτηση τον δράκοντα, τον
Ασσύριο που έθεσε υπό την εξουσία του όλη την ανθρώπινη ευγένεια και έτσι
τελικά να αρπάξει το λάφυρο. Διότι δεν ανέχθηκε η άπειρη ευσπλαχνία Του να
υποστεί καταστροφή αυτό το τόσο σπουδαίο έργο, ο άνθρωπος, για χάρι του οποίου
Εκείνος έστησε τους ουρανούς σαν καμάρα, στερέωσε την γη, σκόρπισε τον αέρα,
άπλωσε την θάλασσα και κατασκεύασε ολόκληρη την ορατή κτίση. Για αυτό ο Θεός
κατέβηκε στην γη, βγήκε έξω από τον ουρανό, ήλθε ανάμεσα στους ανθρώπους,
κυοφορήθηκε από Παρθένο, αυτός που δεν τον χωρεί ολόκληρο το σύμπαν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)