Είναι γεγονός πως αξιόλογοι πολίτες της πΓΔΜ έχουν παραδεχτεί ότι είναι απόγονοι των πρώτων Σλαβικών φυλών:

26 Φεβρουαρίου 1992: Ο Πρόεδρος της πΓΔΜ, Κίρο Γκλιγκόροφ σε μια συνέντευξή του είπε: "Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε στην περιοχή τον έκτο αιώνα. Δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων."

22 Ιανουαρίου 1999: Η Πρέσβης της πΓΔΜ στην Washington D.C., κυρία Λιούμπιτσα Ατσέφσκα, σε μια ομιλία της επί της πρόσφατης καταστάσεως στα Βαλκάνια, τόνισε: "Δεν απαιτούμε να μας αναγνωρίζουν ως απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εμείς είμαστε Σλάβοι και μιλούμε μια Σλαβική γλώσσα. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος εμπορικός συνέταιρος της πΓΔΜ και ο ύπ' αριθμόν ένα "επενδυτής".

24 Φεβρουαρίου 1999: Ο Πρέσβης της πΓΔΜ στον Καναδά Γυόρδαν Βεσελίνοφ, σε μια συνέντευξή του παραδέχτηκε: "Εμείς δεν έχουμε συγγένεια με τους βόρειους Έλληνες, οι οποίοι έχουν αποδώσει ηγέτες σαν τον Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο. Είμαστε Σλάβοι και η γλώσσα μας συγγενεύει στενά με τη Βουλγαρική. Υπάρχει μια σύγχυση με την ταυτότητά μας."

29 Δεκεμβρίου 2001: Μόλις πρόσφατα ο Υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ Σλομπόταν Τσάσουλε, σε συνέντευξή του ανέφερε στον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών, Σολομών Πάσι ότι "ανήκουν στην ίδια Σλαβική φυλή".

Φρένο στην προδοσία. Όλοι στα Συλλαλητήρια. Τετάρτη 6 Ιουνίου (video-2018)

π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης - 1) Κυριακή των Αγίων Πάντων 2) Φρένο στην προδοσία. Όλοι στα Συλλαλητήρια. Τετάρτη 6 Ιουνίου (video-2018)

https://www.impantokratoros.gr/8B16E2A6.el.aspx?width=730&height=400

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Μόνο σταθερότητα δεν θα φέρει στα Βαλκάνια η αναγνώριση (από εμάς!) ενός έθνους και μιας γλώσσας που δεν υπάρχουν

Από τον
Σάββα Καλεντερίδη

Οταν το 1923 Ελληνες διπλωμάτες και πολιτικοί υπέγραφαν τη Συμφωνία Υποχρεωτικής Ανταλλαγής των Πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία ενσωματώθηκε στη Συνθήκη της Λωζάννης, άφησαν «παραθυράκια» ανοιχτά, με συνέπειες καταστροφικές για την Ελλάδα.
Ενώ ήταν γνωστό ότι η περιοχή της Δυτικής Θράκης συμπεριλαμβάνεται στον λεγόμενο «Εθνικό Ορκο» που έδωσαν οι βουλευτές της οθωμανικής Βουλής στην τελευταία της συνεδρίαση στην Κωνσταντινούπολη, πριν από τη διάλυσή της και τη συγκρότηση της «Εθνοσυνέλευσης του Μεγάλου Τουρκικού Εθνους» στην Αγκυρα, δέχτηκαν να εξαιρεθούν της ανταλλαγής οι μουσουλμάνοι της Δ. Θράκης. Αυτό, μάλιστα, έγινε ύστερα από απαίτηση της ελληνικής πλευράς για να εξαιρεθούν της Ανταλλαγής και οι Ελληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ιμβρου και της Τενέδου, και να σωθεί έτσι και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Υποχρεωτική από σήμερα στη Βαυαρία η παρουσία σταυρών σε όλα τα δημόσια κτήρια

Η Βαυαρία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της προσφυγικής κρίσης του 2015

Υποχρεωτική είναι από σήμερα η παρουσία σταυρών στις εισόδους όλων των δημοσίων κτηρίων στη Βαυαρία καθώς τίθεται σε εφαρμογή ο νόμος Kreuzpflicht (υποχρεωτικός ο σταυρός).

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Είναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Βυζαντινή μουσική (Ψαλμοί) -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Νικηφόρου του ομολογητού, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Δημητρίου (1697) και Κωνσταντίνου (Μυτιλ. 1819) των νεομαρτύρων.

Ὁ Ἅγιος Νικηφόρος, ὁ Ὁμολογητής, γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ 758 μ.Χ., ἀπὸ περιφανεῖς καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸ βασιλικὸ γραμματέα καὶ νοτάριο Θεόδωρο καὶ τὴν Εἰρήνη. Ὁ πατέρας του ἐξορίσθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε’ τὸν Κοπρώνυμο (741 – 775 μ.Χ.) στὰ Μύλασσα τῆς Καρίας καὶ μετὰ στὴ Νίκαια, ὅπου μετὰ ἑξαετία ἀπέθανε, διότι ἦταν ὑπέρμαχος τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Ὁ Νικηφόρος εἶχε καλὴ ἐκπαίδευση καὶ ἐχρημάτισε βασιλικὸς γραμματέας, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχε κλίση στὴ μοναχικὴ πολιτεία, ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἀποσύρθηκε σὲ κάποιο λόφο ἀπέναντι τοῦ Θρακικοῦ Βοσπόρου, ὅπου μαζὶ μὲ ἄλλους μοναχοὺς διήνυε τὴν ὁδὸ τῆς ἀσκήσεως. Γενόμενος γνωστὸς γιὰ τὶς ἀρετές του στὴν Κωνσταντινούπολη, προσκλήθηκε καὶ ἀνέλαβε τὴ διεύθυνση κάποιου πτωχοκομείου τῆς πόλεως.

Ο άγιος Αθανάσιος επισημαίνει:

«Εἰ δέ τις προσποιεῖται ὁμολογεῖν μὲν ὀρθὴν πίστιν, φαίνεται δὲ κοινωνῶν ἐκείνοις (ἂν κάποιος προσποιούμενος ὁμολογεῖ τὴν ὀρθὴ πίστι, ἀλλὰ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς) τὸν τοιοῦτον προτρέψασθε ἀπέχεσθαι τῆς τοιούτης συνηθείας· καὶ ἐὰν μὲν ἐπαγγέλληται, ἔχετε τὸν τοιοῦτον ὡς ἀδελφόν· (καὶ ἐὰν σᾶς ὑποσχεθεῖ ὅτι θὰ διακόψει τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς -καὶ τὸ πράξει- νὰ τὸν ἔχετε ὡς ἀδελφὸ σας) ἐὰν δὲ φιλονίκως ἐπιμένῃ τὸν τοιοῦτον παραιτῆσθε (ξεκόψτε ἀπὸ αὐτόν)»

Κάποτε ρώτησε ὁ Ἀββᾶς Ἰωσὴφ τὸν Ὅσιο Σισώη.

- Πόσο καιρὸ χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος νὰ κόψη τὰ πάθη;  

- Τὰ χρονικὰ διαστήματα θέλεις νὰ μάθης; Ἀπάντησε ὁ Ὅσιος.                                 
- Ναί, τοῦ ἀπάντησε ὁ Ἀββᾶς.                                               

- Τὴν ὥρα ποὺ ἔρχεται τὸ πάθος, ἀμέσως κόψε το, ἀπάντησε ὁ Ὅσιος. Διότι ἐὰν δὲν τὸ κόψης, λέγει ὁ Σολομών, «δι᾽ ὧν τις ἁμαρτάνει, διὰ τούτων κολάζεται» 

(Σοφία Σολ. 11-17).

Του Αγίου Μακαρίου:

«Όσοι αξιώθηκαν “να γίνουν παιδιά του Θεού” ( Ιω. 1:12 ) και να γεννηθούν από τον ουρανό, δηλαδή από το Άγιο Πνεύμα, έχουν τον Χριστό μέσα τους, που τους φωτίζει και τους αναπαύει. Αυτοί οδηγούνται με πολλούς και διάφορους τρόπους από το Πνεύμα. Δέχονται μυστικά μέσα στην καρδιά τους τη θεία χάρη, που τους δίνει πνευματική ανάπαυση. Μερικές φορές αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε βασιλικό δείπνο, όπου χαίρονται και ευφραίνονται με τρόπο ανέκφραστο. Άλλοτε νιώθουν σαν την νεόνυμφη γυναίκα, που η παρουσία του συζύγου της, τής χαρίζει ασφάλεια και ανάπαυση. Άλλοτε, μολονότι ενωμένοι με το σώμα τους, νιώθουν σαν ασώματοι άγγελοι.

Βιασύνη για προδοσία της Μακεδονίας

Ενδοτικότητα απέναντι στα ύπουλα παιχνίδια των Σκοπιανών. Πιθανότερο σενάριο, ο προσδιορισμός «Βόρεια»
Υποχωρήσεις και ενδοτικότητα απέναντι στους τακτικισμούς και στα ύπουλα παιχνίδια των Σκοπιανών επιδεικνύει η ελληνική κυβέρνηση, κάνοντας την επικείμενη συμφωνία να μοιάζει με ακόμη μεγαλύτερη προδοσία για τη Μακεδονία και τα εθνικά συμφέροντα. Ο λαός όμως ξεσηκώνεται, αφού αντιλαμβάνεται ότι με το ξεπούλημα του ονόματος Μακεδονία (πιθανόν με τον γεωγραφικό προσδιορισμό «Βόρεια») καθώς και της γλώσσας και της ιθαγένειας το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών θέλουν να δώσουν το «πράσινο φως» για την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ.
Το «erga omnes» και η αναθεώρηση του Συντάγματος επιχειρείται να μπουν ως αστερίσκος στη συμφωνία, ώστε, αν δεν επιλυθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα (ενδεχομένως μέχρι τον Οκτώβριο), τελικά να μην προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις ένταξης των Σκοπίων στις ευρωατλαντικές δομές.

Παραίτηση του Αμερικής Δημητρίου ζήτησε (επισήμως) ο Βαρθολομαίος

Οι επικριτικές δηλώσεις ομογενούς και η σιωπή του Αρχιεπισκόπου
Εχασε και το τελευταίο του έρεισμα ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, καθώς ακόμα και ο Οικουμενικός Πατριάρχης τού ζήτησε επισήμως να παραιτηθεί. Αφορμή για να ξεχειλίσει το ποτήρι ήταν οι δηλώσεις ενός Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία και τραπεζίτη, του Ευστάθιου Βαλιώτη, ο οποίος στην τελετή βράβευσής του από τη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστόνης επιτέθηκε κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Φαναρίου, υποστηρίζοντας ότι η Αρχιεπισκοπή Αμερικής πρέπει να αυτονομηθεί. 

Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος σιώπησε και δεν απάντησε στις ανιστόρητες και ανεδαφικές δηλώσεις του Ευστάθιου Βαλιώτη. Το επεισόδιο αυτό προκάλεσε ιδιαίτερη ενόχληση τόσο στους κόλπους της Αρχιεπισκοπής Αμερικής όσο και στο Φανάρι.

ΝΟΤΙΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ, ΚΑΤΩΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

1. Μπορεί να διαφωνεί ο Σκοπιανός Πρόεδρος Ιβανόφ με το erga omnes, δηλαδή με το εύρος χρήσης της ονομασίας του κράτους του, όμως ο Πρωθυπουργός Ζάεφ αναγγέλλει θετική εξέλιξη για τη χώρα του. Μάς ενημερώνει ότι ο κ. Τσίπρας τού παραχώρησε λύση, η οποία κατοχυρώνει τη γλώσσα και την ταυτότητα. Το πρόβλημα πάντως είναι ευρύτερο. Προσωπικά διαφωνώ με κάθε σύνθετη ονομασία, η οποία περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία». Οι πάσης φύσεως προσδιορισμοί υπάρχουν απλώς για να καταργούνται ή να αχρηστεύονται. Ποιος γνωρίζει το επίσημο όνομα της αγαπητής στον ΣΥΡΙΖΑ Βενεζουέλας; Ονομάζεται «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας». Κι όμως όλοι την αποκαλούν απλώς Βενεζουέλα. Η αναφορά στον ήρωα Σιμόν Μπολιβάρ εξαφανίσθηκε στην καθημερινή χρήση. Στην ίδια περιοχή πάλι, στη Νότιο Αμερική, η επίσημη ονομασία της Ουρουγουάης είναι «Ανατολική Δημοκρατία της Ουρουγουάης» (Republica Oriental del Uruguay).

Δελτίο Τύπου για τις πόλεις στις οποίες θα λάβουν χώρα τα Συλλαλητήρια της 6ης Ιουνίου

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας

Θεσσαλονίκη, 30 Μαΐου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: Αυτές είναι οι δεκατρείς πόλεις της Μακεδονίας στις οποίες θα πραγματοποιηθούν συγκεντρώσεις στις 6 Ιουνίου

Το απόγευμα της 6ης Ιουνίου ο ελληνικός λαός θα επαναλάβει προς τους εντολοδόχους του την ξεκάθαρη βούλησή του για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Το ιερό όνομα της Μακεδονίας δεν πωλείται. Η τρισχιλιόχρονη ιστορία της δεν παραγράφεται.

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του αγνοούν παντελώς τη φωνή των δύο εκατομμυρίων Ελλήνων που διαδήλωσαν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Αγνοούν παντελώς τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που διαφωνεί με την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στο γειτονικό κρατίδιο.

Το απόγευμα της 6ης Ιουνίου οι εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων πολιτών που θα διαδηλώσουν στις κεντρικές πλατείες πόλεων της Μακεδονίας θα υπενθυμίσουν στον Αλέξη Τσίπρα και το πολιτικό προσωπικό της χώρας ότι οφείλουν να εφαρμόζουν τη βούληση των πολλών. Εάν ο πρωθυπουργός θέλει να λειτουργεί δημοκρατικά και αμφισβητεί ότι η πλειοψηφία των πολιτών είναι αποφασισμένη να προασπιστεί την ελληνικότητα της Μακεδονίας υποχρεούται να διεξαγάγει δημοψήφισμα. Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Σε ποιες πόλεις της Μακεδονίας θα γίνουν συγκεντρώσεις

Έπειτα από σειρά επαφών με εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Εκκλησίας η Επιτροπή Αγώνα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας αποφάσισε να διοργανώσει συγκεντρώσεις στις μακεδονικές πόλεις: Πέλλα, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Κιλκίς, Πολύκαστρο, Λαγκαδάς, Νέα Μουδανιά, Έδεσσα, Φλώρινα, Καστοριά, Πτολεμαΐδα και Κατερίνη.  Σε όλες τις πόλεις οι συγκεντρώσεις θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη, 6 Ιουνίου, στις 19:30. Το σημείο της συγκέντρωσης σε κάθε πόλη θα ανακοινωθεί από την οικεία δημοτική αρχή εντός των επόμενων ημερών.

Στις συγκεντρώσεις της 6ης Ιουνίου οι πολίτες καλούνται να προσέλθουν κρατώντας την ελληνική σημαία. Ακραία πρόσωπα και συμπεριφορές δεν έχουν θέση στους αγώνες για τη Μακεδονία. Εγγυητές της ακεραιότητας των συγκεντρώσεων είναι οι ίδιοι οι πολίτες.

Με εκτίμηση
Η Επιτροπή Αγώνα για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
macedoniarally@gmail.com | facebook.com/macedoniarally| twitter.com/MacedoniaRally

ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ -- Γράφει ο Νικόλαος Σαββόπουλος θεολόγος

Έγινε και γίνεται, πληθωρικός λόγος για το αντιπνευματικό, αντιιατρευτικό, αντιφωτιστικό φαινόμενο τῆς εκκοσμίκευσης στην σύγχρονη εκκλησιαστική ζωή. Συνήθως όλοι μιλοῦν για εκκοσμίκευση, αλλά όλοι την αποδίδουν σε άλλους.
Το ουσιῶδες πρόβλημα τῆς εκκοσμίκευσης δεν εξαντλεῖται σε εξωτερικά σχήματα, ηθικιστά μορφώματα, χρησιμοποίηση Μ. μέσων επικοινωνίας πληροφοριακές διαδικτυακές ενημερώσεις, αντιευαγγελικά μηνύματα εξεζητημένες ενδυμασίες, θηλυπρεπείς μιμήσεις, π.χ. σκουλαρίκι νέων αγοριῶν.
Η εκκοσμίκευση εκφράζει νοσογόνες κουλτούρες-νοοτροπίες οι οποίες αλλοιώνουν την ορθόδοξη θεολογία, χριστολογία και εκκλησιολογία. Η εκκοσμίκευση είναι ένα σαρωτικό ακάθεκτο και καταιγιστικό ρεύμα που απειλεί την ορθόδοξη εκκλησία.

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β  ΜΑΤΘΑΙΟΥ
10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Απόστολος: Ρωμ. β´10-16
Ευαγγέλιον: Ματθ. δ΄ 18-23
Ήχος: α΄.- Εωθινόν: Β΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

“Οι δε ευθέως αφέντες το πλοίον 
και τον πατέρα αυτών 
ηκολούθησαν αυτώ” (Ματθ. Δ΄ 22)

Η μεγάλη Προτεραιότης

Ο κάθε άνθρωπος εις αυτήν την ζωήν, έχει και κινείται με γνώμονα κάποιες “προτεραιότητες”. Δεν έχουν, οι πάντες και τα πάντα, την ίδια αξία και το ίδιο “μέγεθος”, γι’ αυτόν. Τούτο δε, συμβαίνει, από την στιγμήν κατά την οποίαν θα έλθη εις τον κόσμον τούτον. Από την στιγμήν της γεννήσεώς του, προσκλίνει και εμπιστεύεται και αγαπά, άλλους περισσότερον και άλλους ολιγώτερον.

Εις την γραμμήν των Πατέρων -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στο μήνα των αγίων Αποστόλων

Από την τελευταία ημέρα του μήνα, όπου η εκκλησιαστική μας τάξη τους έχει τοποθετήσει, οι άγιοι απόστολοι χρωματίζουν και ονοματίζουν όλο τον Ιούνιο, το «μήνα των αποστόλων». Φέτος συμπίπτουν επίσης το μήνα αυτό και δύο άλλες μεγάλες γιορτές, κινητές αυτές· Η μνήμη των 318 αγίων πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (12/6), οι οποίοι στιγμάτισαν τις κακοδοξίες του Αρείου και διετράνωσαν την πίστη στη θεότητα του Ιησού Χριστού, και η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, η αγία Πεντηκοστή (19/6). Η σύμπτωση αυτή αποτελεί μία καλή αφορμή να στρέψουμε τη σκέψη μας στην αρχή, στα πρώτα βήματα της Εκκλησίας. Τόσο η εκκλησιαστική ηγεσία όσο και ο πιστός λαός, να επιχειρήσουμε ένα καθρέφτισμα στο ακηλίδωτο κάτοπτρο της πρώτης Εκκλησίας, ένα ζύγισμα στην ακριβοδίκαιη ζυγαριά της· να προβληματισθούμε πάνω στο αναλλοίωτο κριτήριό της, για να ελέγξουμε, αν σήμερα παραμένουμε στη γραμμή των αποστόλων «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι».

Οικουμενισμός = τό μυστήριο της ανομίας (5ον ) μέρος

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Ιουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρος, Πύρρου, Χαρίτωνος και Θεσπεσίου μαρτύρων.

Ὁ «θαυμασιώτατος» Ἰουστίνος, κατὰ τὸν μαθητή του Τατιανό, ἐγεννήθηκε στὴ Φλαβία Νεάπολη τῆς Παλαιστίνης, στὶς ἀρχὲς τοῦ 2ου αἰῶνος μ.Χ., ἀπὸ γονεῖς Ἕλληνες εἰδωλολάτρες, τὸν Πρίσκο Βάκχιο, καὶ μητέρα, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἀγνοοῦμε. Ὁ Μεθόδιος Ὀλύμπου τὸν μνημονεύει ὡς ἄνδρα μὴ ἀπέχοντα πολὺ τῶν Ἀποστόλων οὔτε κατὰ τὸ χρόνο οὔτε κατὰ τὴν ἀρετή. Πράγματι δὲ ὁ χρόνος γεννήσεώς του δύναται νὰ τοποθετηθεῖ περὶ τὸ 110 μ.Χ., ἐφ’ ὅσον τὸ 135 μ.Χ., κατὰ τὴ συζήτηση πρὸς τὸν Τρύφωνα, παρουσιάζεται νὰ ἔχει περατώσει ἤδη τὶς φιλοσοφικές του σπουδὲς καὶ πρὸς τὸ τέλος τους νὰ ἔχει προσελκυσθεῖ στὴ Χριστιανικὴ πίστη. Προικισμένος μὲ ἐξαιρετικὴ πνευματικὴ ἀνησυχία καὶ φιλομάθεια, ὁ νεαρὸς Ἰουστίνος ἀσχολήθηκε καὶ ἐμβάθυνε στὶς δοξασίες τῶν Στωικῶν, τῶν Ἐπικουρείων, τῶν Περιπατητικῶν, τῶν Πυθαγορείων καὶ τῶν Πλατωνικῶν φιλοσόφων.