Η Τουρκία διαρκώς αποθρασύνεται!

Το «θηρίο» δεν εξευμενίζεται. Κάθε υποχώρησή μας εκλαμβάνεται ως φόβος και αδυναμία

Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα

Mέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα κατέρρευσε παταγωδώς η λογική του κατευνασμού, την οποία συνιστούν ορισμένοι να τηρήσουμε απέναντι στην Τουρκία. Το ελικόπτερο του πρωθυπουργού παρενοχλήθηκε από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, η κυβέρνηση αλλά και η αντιπολίτευση στην Αγκυρα καταγράφουν συνεχώς διεκδικήσεις επί δεκάδων ελληνικών νησιών, η Τουρκία επισήμως διαμηνύει στην Ευρωπαϊκή Ενωση ότι τα Ιμια είναι τουρκικό έδαφος. Ενώ συνεχίζεται η κράτηση των δύο στρατιωτικών μας, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί η κατηγορία εναντίον τους και η ημέρα της δίκης. Είναι καιρός να σταματήσουμε να πιστεύουμε στη δυνατότητα κατευνασμού του τουρκικού επεκτατισμού. Δοκιμάστηκε αρχικά η βελτίωση των σχέσεων μέσω της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας. Αποτέλεσμα:

Η άλλη διάστασις -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

 Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας.                               
Επιβεβαιώνει τον Ευαγγελισμό και την ενανθρώπηση του Κυρίου: Το ανθρώπινο σώμα, το οποίο τότε ενωμένο με τη θεία φύση συνελήφθη εν Πνεύματι αγίω στη μήτρα της Παναγίας μας και γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, αυτό το ίδιο αναλαμβάνεται τώρα στους ουρανούς.

Η ελληνική ορθόδοξη Ανάσταση -- του Φώτη Κόντογλου

Όλα όσα γίνουνται στον κόσμο, γίνουνται και ξαναγίνουνται πολλές φορές τα ίδια· μονάχα ένα πράγμα έγινε μόνο μια φορά και δεν θα ξαναγίνει πια, η Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι το μοναδικό θαύμα των θαυμάτων, το «ἄφραστον θαῦμα», που αναποδογύρισε τον κόσμο, κ’ έδωσε ελπίδα στο απελπισμένο γένος των ανθρώπων. Με την Ανάσταση του Χριστού, μας προσκάλεσε να πιστέψουμε στην αφθαρσία ο Θεός ο «ζωοποιῶν τούς νεκρούς καί καλῶν τά μή ὄντα ὡς ὄντα». Κι’ όπως λέγει πάλι ο Παύλος: «πιστός ὁ καλῶν ὑμάς, ὅς καί ποιήσει». Όποιος δεν πιστεύει στην Ανάσταση του Χρίστου, ψέμματα λέγει πως πιστεύει σ’ αυτόν τον βασιλέα της αθανασίας, κατά τον απόστολο Παύλο που λέγει: «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν τό κήρυγμα ἡμών, κενή δέ καί ἡ πίστις ἡμῶν».

Η βάση λοιπόν και το θεμέλιον της θρησκείας μας είναι η Ανάσταση του Χριστοῦ. Κι’ η ορθοδοξία που την έχει την Ανάσταση «ἑορτῶν ἑορτήν καί πανήγυριν πανηγύρεων» έχει την αληθινή και την απλή και την ασάλευτη πίστη, και δεν κατάντησε να γίνει ένα κοσμικό ηθικό σύστημα, όπως γίνηκε αλλού, και που κατά δυστυχία σ’ αυτό ξεπέφτει κ’ η δική μας Ορθοδοξία, όσο ολοένα λείπει η πίστη.

Η Αναάσταση του Χριστού στην εν Χριστώ Κοινωνία -- ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ

Απολυτίκιο Αγίου Γεωργίου

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου, Γλυκερίου μάρτυρος, Γεωργίου του εν Μαγνησία (1796), Λαζάρου και Λουκά (1802) των νεομαρτύρων.

Ἡ οἰκουμενικότητα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ποὺ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴ λειτουργικὴ τέχνη, τὴν τιμὴ πρὸς τὸν Ἅγιο λαῶν καὶ φυλῶν ἀκόμα καὶ μὴ ὀρθοδόξων, τὴ λαϊκὴ θρησκευτικότητα, μαρτυρεῖται περίτρανα ἀπὸ τὴν γ’ Ὠδὴ τοῦ Κανόνος του: «Γῆ πᾶσα καὶ βρότειος φυλή, οὐρανός τε συγχαίρει, στρατὸς Ἀγγέλων τε, ὁ πρωτοστράτηγος γάρ, Χριστοῦ νῦν Γεώργιος ἐκ γῆς, βαίνει πρὸς οὐράνια». Παρὰ τὴν εὐρέως διαδεδομένη τιμὴ καὶ εὐλάβεια πρὸς τὸν Ἅγιο Γεώργιο, δὲν ὑπάρχουν πολλὲς αὐθεντικὲς ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ μαρτύριό του. Πρώτη καὶ σπουδαιότερη πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλοῦμε πληροφορίες γιὰ τὸν βίο, τὸ μαρτύριο καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου εἶναι τὸ ἱστορικὸ ποὺ συνέταξε ὁ ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου, Πασικράτης, ὁ ὁποῖος παρακολούθησε τὰ γεγονότα τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ. ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ!

Του δημοσιογράφου Ευθυμίου Παπανικολάου

Τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα τα κανάλια αποτελούν τη χοάνη πολτοποίησης της Ιστορίας, του Πολιτισμού, των Ιδεών, των Αξιών και εθνικών συμβόλων, των Ανθρώπων…  Το τηλεοπτικό εμπορικό θέαμα έχει ισοπεδώσει τα πάντα. Δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο, ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Όλα πλέον τα υποτάσσει στους νόμους της αχαλίνωτης αγοράς, της παραποίησης και του εξευτελισμού των πάντων. Ωστόσο, έξω από αυτή την αχαλίνωτη και θηριωδώς καταστροφική χυδαιότητα της αγοράς, υπάρχει και μια άλλη φρικώδης διαστροφή συνειδητής επιλογής: Η συνειδητή επιλογή κατεδάφισης των ιστορικών και εθνικών συμβόλων ταυτότητας και μνήμης, συνακόλουθα και της Ορθοδοξίας, η οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας και μνήμης. Η Ορθοδοξία αποτελεί σήμερα τον πιο γρανιτένιο ιστό εθνικής μνήμης και αντίστασης στη νεοταξική ισοπέδωση. Γι΄ αυτό έχει μπει στο στόχαστρο των υπερεθνικών ελίτ εξουσίας. Κτυπιέται με λύσσα πολυεδρικά και πολύχρωμα, εντός της Εκκλησίας και εκτός, εκ των έσω και των έξω… Τα ΜΜΕ ιδιαίτερα το τηλεοπτικό θέαμα αποτελούν το συνειδητό πολιορκητικό κλοιό κατά του κάστρου της Ορθοδοξίας.

***

Ο Ματθαιάκης Νικόλαος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ. ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙ...":

Χριστός Ανέστη. Χρόνια καλά κι ευλογημένα. Ίσως είναι η είδηση της ημέρας. Σ' αυτούς που έγραψαν το κείμενο αξίζει ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΓΕ. Ο ΘΕΟΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΒΟΗΘΟΙ ΣΑΣ ιδιαίτερα όμως ο Άγιος Μάρκος που τιμούμε σήμερα. Να είστε καλά όλοι σας.

Σ.σ. Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

Σας ευχαριστούμε για τις ευχές σας, επίσης σας ευχόμεθα Χρόνια πολλά και ευλογημένα, η Κυρία Θεοτόκος σκέπη και καταφυγή μας!

Ο διαχειριστής: 

Κωνσταντίνος Αργυρακόπουλος

Άγιος Ησύχιος «Προς Θεόδουλο»

Ο Κύριος, θέλοντας να δείξει ότι κάθε εντολή την εκτελούμε από χρέος, ενώ η υιοθεσία που προσφέρει, συντελείται στους ανθρώπους με το αίμα Του, λέει: « Όταν κάνετε όσα έχετε διαταχθεί, να πείτε ότι είμαστε αχρείοι δούλοι και κάναμε αυτό που οφείλαμε». Γι αυτό δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. Δεν απαιτεί ο δούλος την ελευθερία ως μισθό, αλλά ευχαριστεί ως οφειλέτης και την περιμένει ως δωρεά.

Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ

Η συμμετοχή του κλήρου στους αγώνες του ‘21 και στην Εθν. Αντίσταση

Του πολίτη
Π. Α. Παπαγαρυφάλλου*

Επειδή κατά καιρούς διάφοροι ανιστόρητοι... προοδευτικοί λοιδορούν και υποτιμούν τον εθνικό και πατριωτικό ρόλο του ελληνικού ράσου στους αγώνες του έθνους, παραθέτω μερικά ιστορικά γεγονότα, τα οποία μαρτυρούν τη συμμετοχή του και τις θυσίες του. Περιορίζομαι μόνο στο ‘21 και στους χρόνους της Εθνικής Αντίστασης.
Οι ιστορικοί καταγράφουν την προσφορά των μοναστηριών και των καλογέρων στον Αγώνα του ‘21, που, ανάμεσα στ’ άλλα, πρόσφεραν ιερά σκεύη, ενώ εκπρόσωπος του Αγίου Ορους «υπέγραψε συμφωνητικόν ναυλώσεως αρματωμένης γολέτας με κανόνια και λοιπά άρματα». Πώς θα διαγράψουμε από την Ιστορία τον Μεσσήνιο κληρικό και θρυλικό Γρηγόριο Παπαφλέσσα, ο οποίος σε κάποιες κρίσιμες στιγμές της Εθνεγερσίας διέσωσε τη συνέχιση του αγώνος; Πώς θα διαγράψουμε από την Ιστορία τον ήρωα διάκο της Εκκλησίας, τον Αθανάσιο Διάκο, τον οποίο σούβλισαν οι Τούρκοι;

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Η ληστρικότητα και η αντισυνοδικότητα της «Συνόδου» της Κρήτης

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

(Ἐκ πηγῶν συνοδικῶν)

Τὶς πρῶτες ἐκτιμήσεις μας γιὰ τὴν λεγόμενη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ συνῆλθε κολοβὴ καὶ ἀποδυναμωμένη στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης (16-27 Ἰουνίου 2016), τὶς κάναμε μέχρι τώρα ἀρκετὲς φορὲς καὶ σὲ ἀρκετοὺς τόπους διορθοδόξως: Σὲ κοινὸ κείμενο ποὺ ἐκδώσαμε ὡς «Σύναξις Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν» ἀμέσως μετὰ τὴν «Σύνοδο» μὲ τίτλο «Ἡ “Σύνοδος” τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης καὶ ἡ σύμπλευσή της μὲ τὸν Οἰκουμενισμό»· σὲ ἄλλο κοινὸ κείμενο ποὺ καταθέσαμε σὲ «Στρογγυλὴ Τράπεζα» ποὺ ἔλαβε χώρα στὸ Κισινάου, πρωτεύουσα τῆς Μολδαβίας, στὶς 12 Ἰουλίου μὲ τίτλο «Ἀποτίμηση τῶν ἀποφάσεων τῆς “Συνόδου” τῆς Κρήτης»· σὲ συναντήσεις ποὺ εἴχαμε μὲ Ἁγιορεῖτες Πατέρες στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καὶ μὲ ἄλλους Πατέρες στὴν Θεσσαλονίκη καὶ στὴν Πτολεμαΐδα· σὲ δεκάδες κηρυγμάτων καὶ ὁμιλιῶν σὲ ναοὺς καὶ μονές· σὲ πλῆθος τηλεφωνημάτων κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ ἐναγωνίως ζητοῦσαν νὰ πληροφορηθοῦν τί ἔγινε στήν «Σύνοδο» καὶ πῶς θὰ τὴν ἀντιμετωπίσουμε· καὶ τελευταῖα στὴν ὀρθοδοξότατη Γεωργία, ὅπου μᾶς δέχθηκαν ὁ σοφὸς καὶ γλυκὺς πατριάρχης Ἠλίας, συνοδικοὶ καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς, κληρικοὶ καὶ ἡγούμενοι σὲ ναοὺς καὶ μοναστήρια.

The Redemptive dialogue between created and uncreated in history by fr. George Metallinos

"THE WAY"

(An Introduction to the Orthodox Faith)


by Protopresbyter fr. George D. Metallinos
Professor Emeritus of the Athens University

CHAPTER 1

THE REDEMPTIVE DIALOGUE BETWEEN CREATED AND UNCREATED IN HISTORY

History, according to one point of view, is the eternal “carriage of world reality”, which takes every man from the first moment of his life, and transports him to his eternal destination.  Man, as a persona, i.e. a God-created, free being, deposits his acts (RES GESTAE) in History and at the same time he self-actualizes in accordance with the purpose of his existence. Christianly speaking, however, History has a “mind”.  It is not just an arbitrary flow and interweaving of events and occurrences; it simultaneously offers itself to Man as a possibility for affirmation of his worth, for the fulfillment of his destiny.  That is, universal history is comprised of the personal histories of all men, as success or   failure to realize this common purpose of every man.

ΣΤΗΝ ΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ - Αθωνικά άνθη

(Από Λόγο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, από τα αμφιβαλλόμενα).

Ήλθα σήμερα, ω φίλοι μου, για ν΄ αποδώσω το χρέος, που θα πλουτίσει κι΄ εμένα που σας μιλάω, αλλά θα ωφελήσει κι΄ εσάς που θα με ακούσετε. Ευρίσκομαι πάλιν εδώ για να σας παρουσιάσω τον Θωμά, που στην αρχή μεν απιστούσε στην Ανάσταση του Σωτήρα, ύστερα όμως, μετά την εμφάνισή του και την ψηλάφηση, να πιστεύει και να τον ονομάζει Κύριον και Θεόν του. Δώσετέ μου προσοχή παρακαλώ και ικετεύσατε τον Θωμά, ν΄ αγγίξει στο στόμα μου το άγιο δεξί χέρι του, όπως άγγιξε την πλευρά του Δεσπότου, κι΄ έτσι να δυναμώσει τη γλώσσα μου για να εξηγήσω τα ποθούμενα· εσείς δε να ανεχθήτε τα ευτελή λόγια μου με γαλήνη για να καρπωθείτε κάποια ωφέλεια. Αφού προηγουμένως ο Σωτήρας μας ετρύπησε την παμφάγο κοιλιά τού Άδου και έγινε «πρωτότοκος των νεκρών», εισήλθε «των θυρών κεκλεισμένων» στο δωμάτιο που ήσαν συνηγμένοι οι μαθηταί Του. Ο δε Θωμάς, ο λεγόμενος Δίδυμος «ουκ ην μετ΄ αυτών» (Ιωάν. κ΄ , 24). Αλλά, ω θλιβερά εκπληκτικόν! Ο ποθούμενος ήλθε αλλ΄ ο ποθών έλειπε.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (7ο) μέρος

ΑΝΑΣΤΗΘΙ ΚΥΡΙΕ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ. Θεοδώρου Συκεώτου του οσίου, Νεάρχου μάρτυρος, Ναθαναήλ του αποστόλου.

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος γεννήθηκε στὸ χωριὸ Συκέα ἢ Συκεῶν τῆς Ἀναστασιοπόλεως, πρώτης πόλεως τῆς ἐπαρχίας Ἀγκυρανῶν καὶ ἦταν υἱὸς τῆς πόρνης Μαρίας καὶ τοῦ Κοσμᾶ, ἀποκρισάριου τοῦ βασιλέως Ἰουστινιανοῦ. Ἡ ἐκ πορνείας γέννηση τοῦ Ὁσίου δὲν ἐμπόδισε τὸν Θεὸ νὰ τὸν ἀναδείξει Ἀρχιερέα τιμιότατο καὶ νὰ τὸν πλουτίσει μὲ παράδοξες θεοσημεῖες καὶ θαυματουργίες. Στὸ σχολεῖο προέκοπτε στὴ μάθηση καὶ σὲ ἡλικία δέκα ἐτῶν ἔδειξε κλίση στὸ μοναχικὸ βίο. Μία νύχτα καὶ ἐνῷ ὁ Ὅσιος εἶχε γίνει δωδεκαετής, ἐμφανίσθηκε σὲ αὐτὸν ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος καὶ ἀφοῦ τὸν ξύπνησε τοῦ εἶπε: «Σήκω, Θεόδωρε, ἔφθασε ὁ ὄρθρος, πᾶμε νὰ προσευχηθοῦμε». Ὁ Ὅσιος εἶχε τόση εὐλάβεια πρὸς τὸν Ἅγιο Γεώργιο, ὥστε κάθε μεσημέρι φεύγοντας ἀπὸ τὸ σχολεῖο ἀνέβαινε στὸ γειτονικὸ πετρῶδες ὄρος, ὅπου ἦταν τὸ προσκύνημα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Τὸν ὁδηγοῦσε ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος μὲ τὴ μορφὴ ἑνὸς παλικαριοῦ. Ὁ Ὅσιος ἀκολούθησε τὴ μοναχικὴ πολιτεία σὲ νεαρὴ ἡλικία μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἐπισκόπου Ἀναστασιοπόλεως Θεοδοσίου.

ΟΣΙΟΣ ΛΕΩΝ: Όσα κύματα και αν σηκωθούν μέσα στην ψυχή σου, εσύ πάντα να προστρέχεις στον Χριστό.

Ο Σωτήρας θα σπεύσει σε βοήθεια και θα γαληνέψει τα κύματα. Πίστευε ότι ο Κύριος δημιούργησε προσεκτικά αυτή τη ζωή προς θεραπείαν μας, μην την απορρίπτεις και μην αναζητάς τη σωματική γαλήνη και τον ψεύτικο κόσμο, πρώτα θα πρέπει πολλά να σε συγκλονίσουν και πολλά να υπομείνεις. Αν δεχτείς την αποκάλυψη , τότε αυτή θα διευκολύνει κατά πολύ τον αγώνα σου και εσύ θα έχεις μεγαλύτερη ηρεμία απ’ ό,τι ο ίδιος ο αγώνας.

Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι.

…ο φύλαξ της Ορθοδοξίας πιστός λαός δεν αντιστέκεται. Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι. Οι πολλοί είναι αδιάφοροι ή έχουν εσφαλμένη ιδέα, ότι μόνον την ψυχή μας πρέπει να αγωνιζώμαστε να σώσωμε. Τι κάνουν οι άλλοι και μάλιστα οι κληρικοί, δεν είναι δική μας δουλειά να τους κρίνωμε. Έτσι λένε και καθησυχάζουν. Με τέτοια νοοτροπία και χωρίς αντίσταση το κακό θα εξαπλώνεται ως γάγγραινα. Οι οικουμενιστές θα επιβάλλουν τη θέλησή τους παντού και οι λίγοι πιστοί θα υβρίζωνται ως ταλιμπάν, ως μικρόνοες, ως φανατικοί και άνθρωποι του μίσους, ως γραφικοί κλπ. Και ου θαυμαστόν: «Ει τον οικοδεσπότην Βεελζεβούλ εκάλεσαν, πόσον μάλλον τους οικιακούς αυτού»; Μερικοί πιστοί και παραδοσιακοί κληρικοί και λαϊκοί συνέταξαν και εκυκλοφόρησαν μια «Ομολογία πίστεως κατά του οικουμενισμού». Την υπέγραψαν μερικές χιλιάδες πιστών κληρικών και λαϊκών. Δεν είναι αρκετό. Αν την υπέγραφαν όλοι οι Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, όλοι οι Ηγούμενοι των Αγιορειτικών και λοιπών Ιερών Μονών της Ελλάδος, όλοι οι θεολόγοι κλπ. τότε οι οικουμενιστές θα σιγούσαν και η Εκκλησία θα ησύχαζε από τα κοάσματά τους. Τώρα όμως οι αντιστεκόμενοι είναι λίγοι, μια μικρή μειοψηφία. Γι΄ αυτό οι οικουμενιστές, στηριζόμενοι στον όγκο τους και στην υποστήριξη κοσμικών αρχόντων του αιώνος τούτου, δεν υποχωρούν και συνεχίζουν το διαβρωτικό τους έργο. Τι θα γίνη; Φαίνεται ότι χρειάζονται Ομολογητές και Μάρτυρες.  

Ἡ Χριστιανική Τόλμη - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Τῶν Μυροφόρων)

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου

… Διά νά μήν συμμετέχη στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπάρχει ἕνας καί μοναδικός τρόπος ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς ἱερούς Κανόνες καί τούς ἁγίους Πατέρες παραδεδομένος, ἡ ἀποτείχισις. Οἱ  Ἀντιοικουμενιστές ὅμως δυστυχῶς  ἔχουν ἐφεύρει σήμερα καί ἄλλον τρόπο, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι δύνασαι νά μήν συμμετέχης στήν αἵρεσι, ἐνῶ εἶσαι ἐνσωματωμένος ἐκκλησιαστικά μέ τούς αἱρετικούς, ἀρκεῖ νά ἔχης Ὀρθόδοξο φρόνημα.  Πρόκειται δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια γιά τήν  θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου, τήν ὁποία πολλάκις ἔχουμε ἐπισημάνει.

Παναγία η Παραμυθία

Ιανουάριος του 807. Ο αλγερίνος ληστοπειρατής Βαρδουχάν, έχοντας σαν βάση εξορμήσεως τη Μήλο, λυμαίνεται με τα δεκαεπτά πειρατικά του πλοία τα νησιά του Αιγαίου, τα παράλια της Θράκης και της Μ. Ασίας. 
Τον μήνα αυτό αποφασίζει να στραφεί εναντίον του Αγίου Όρους. Ετοιμάζει δέκα πλοία, παίρνει μαζί του διακόσιους πειρατές και ξεκινά για τη μονή Βατοπεδίου. 
Με το χάραμα της 21ης Ιανουαρίου προσορμίστηκαν στο λιμανάκι του μοναστηριού, βγήκαν στη στεριά και περίμεναν κρυμμένοι το πρωινό άνοιγμα της πύλης για να εισορμήσουν. 
Οι μοναχοί μόλις είχαν τελειώσει την ορθρινή ακολουθία, και αποσύρονταν στα κελλιά τους για να ησυχάσουν. Στην εκκλησία έμεινε μόνος ο ηγούμενος και συνέχισε την προσευχή του. 
Ξαφνικά ακούει μια φωνή από την εικόνα της Παναγίας: 

Πόλεμος Εκκλησίας - υπουργείου Παιδείας

Συνεχίζεται ο «πόλεμος» Εκκλησίας - υπουργείου Παιδείας, με αφορμή το μάθημα των Θρησκευτικών. Τα δύο μέρη δεν φαίνεται ότι είναι διατεθειμένα να υποχωρήσουν από τις κόκκινες γραμμές που έχουν χαράξει και η εξέλιξη της αντιπαράθεσης αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 
Χθες η Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε -θεωρώντας πως «κεφαλαιοποίησε» τη νίκη στο ΣτΕ- ότι μετά τη συνάντηση της Τετάρτης ανάμεσα σε Γαβρόγλου και μητροπολίτες Υδρας και Μεσσηνίας, «επαναβεβαιώθηκε η συνέχιση του διαλόγου και ειδικότερα για τη διόρθωση του περιεχομένου των “φακέλων του μαθητή”, με συνεκτίμηση των κρίσεων της 660/2018 αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας».

21η Απριλίου σήμερα.

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "O Συναξαριστής της ημέρας.":

έτη πολλά σήμερα κυρ-Κώστα μου.
21η Απριλίου σήμερα.
πριν 51 έτη κάπου κάποιος κάποτε.....
όταν υπήρχαν ακόμη Έλληνες......και ελληνικές σημαίες...
μετά σημαιάκια,........όχι της Ελλάδος αλλά της.....δημοκρατίας.......

Σ.σ. Ήταν γνήσιοι πατριώτες; Μήπως θύματα αυτών που κυβερνούν μυστικά όλο τον πλανήτη; Γνωρίζεις ποιοι είναι αυτοί…

Ποιος ήταν αιτία να χαθούν τόσοι Έλληνες, εκτός από την Κύπρο μας, το 1974;

Όλοι αυτοί ήταν τόσο αφελείς και πίστευαν αυτόν που «προφήτευσε» για την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό, το 1974;