Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2017
17 . 610 .000, (δεκαεπτά εκατομμύρια εξακόσιες δέκα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και
μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
Με την έντεχνη από το
1980 αλλοίωση της ομοιογένειας
των Ελλήνων με περίπου 2.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
Και τώρα με την
σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και
λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού,
και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350
χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.
Αυτοκτονούμε!!!
Η Δηµοκρατία µας αυτοκαταστρέφεται -- ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, 436 - 338 π.Χ.
«Η Δηµοκρατία µας
αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωµα της ελευθερίας και της ισότητας,
διότι έµαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωµα, την παρανοµία ως
ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιµονία».
Κάποτε ο Μέγας Αντώνιος ρώτησε:
«Κύριε, πως συμβαίνει, μερικοί να ζουν λίγο στη γη και
άλλοι να φθάνουν σε βαθειά γηρατειά; Και γιατί άλλοι να βρίσκωνται μέσα σε
φτώχεια και άλλοι να είναι πλούσιοι; Και πως οι άδικοι μεν πλουταίνουν, ενώ οι
δίκαιοι πένονται;».
Τότε άκουσε φωνή να του λέγη: «Αντώνιε, κοίτα τον εαυτό σου.
Αυτά τα κανονίζει ο Θεός κατά την κρίση του και δεν συμφέρει να τα μάθης».
ΕΞΟΧΙΚΗ ΛΑΜΠΡΗ ΠΑΙΔΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη
Καλὰ τὸ
ἔλεγεν ὁ μπαρμπα-Μηλιός, ὅτι τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἐκινδύνευον νὰ μείνουν οἱ ἄνθρωποι
οἱ χριστιανοί, οἱ ξωμερίτες, τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα, ἀλειτούργητοι.
Καὶ οὐδέποτε πρόρρησις ἔφθασε τόσον ἐγγὺς νὰ πληρωθῇ, ὅσον αὐτή· διότι δὶς ἐκινδύνευσε
νὰ ἐπαληθεύσῃ, ἀλλ᾽ εὐτυχῶς ὁ Θεὸς ἔδωκε καλὴν φώτισιν εἰς τοὺς ἁρμοδίους καὶ οἱ
πτωχοὶ χωρικοί, οἱ γεωργοποιμένες τοῦ μέρους ἐκείνου, ἠξιώθησαν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀκούσωσι
τὸν καλὸν λόγον καὶ νὰ φάγωσι καὶ αὐτοὶ τὸ κόκκινο αὐγό.
Ὅλα αὐτὰ
διότι τὸ μὲν ταχύπλουν, αὐτὸ τὸ προκομμένον πλοῖον, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ δῆθεν τὴν
συγκοινωνίαν μεταξὺ τῶν ἀτυχῶν νήσων καὶ τῆς ἀπέναντι ἀξένου ἀκτῆς, σχεδὸν
τακτικῶς δὶς τοῦ ἔτους, ἤτοι κατὰ τὶς δύο ἀλλαξοκαιριές, τὸ
φθινόπωρον καὶ τὸ ἔαρ, βυθίζεται, καὶ συνήθως χάνεται αὔτανδρον· εἶτα γίνεται
νέα δημοπρασία, καὶ εὑρίσκεται τολμητίας τις πτωχὸς κυβερνήτης, ὅστις δὲν
σωφρονίζεται ἀπὸ τὸ πάθημα τοῦ προκατόχου του, ἀναλαμβάνων ἑκάστοτε τὸ
κινδυνωδέστατον ἔργον· καὶ τὴν φορὰν ταύτην, τὸ ταχύπλουν, λήγοντος τοῦ
Μαρτίου, τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ τοῦ χειμῶνος γενομένου, εἶχε βυθισθῆ· ὁ δὲ
παπα-Βαγγέλης, ὁ ἐφημέριος ἅμα καὶ ἡγούμενος καὶ μόνος ἀδελφὸς τοῦ μονυδρίου τοῦ
Ἁγίου Ἀθανασίου, ἔχων κατ᾽ εὔνοιαν τοῦ ἐπισκόπου καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐξάρχου καὶ
πνευματικοῦ τῶν ἀπέναντι χωρίων, καίτοι γέρων ἤδη, ἔπλεε τετράκις τοῦ ἔτους, ἤτοι
κατὰ πᾶσαν τεσσαρακοστήν, εἰς τὰς ἀντικρὺ ἐκτεινομένας ἀκτάς, ὅπως ἐξομολογήσῃ
καὶ καταρτίσῃ πνευματικῶς τοὺς δυστυχεῖς ἐκείνους δουλοπαροίκους, τοὺς
«κουκκουβίνους ἢ κουκκοσκιάχτες», ὅπως τοὺς ὠνόμαζον, σπεύδων, κατὰ τὴν Μ.
Τεσσαρακοστήν, νὰ ἐπιστρέψῃ ἐγκαίρως εἰς τὴν μονήν του ὅπως ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα·
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ -- Αθωνικά άνθη
Χαράς τα πάντα πεπλήρωται, της Αναστάσεως την πείραν
ειληφότα…
Εις τον
νουν και την καρδίαν του ιερού Υμνογράφου, «τα πάντα», ως γεγονός υπερφυσικόν,
ως μέθεξις εις την Ανάστασιν του Χριστού, ως μεταμόρφωσις της αοράτου και
ορατής κτίσεως, περιλαμβάνουν τους Αγγέλους, τους ανθρώπους, τον φυτικόν και
τον ζωϊκόν έλογον κόσμον.
«Χαράς τα πάντα
πεπλήρωται», ως μεθέξαντα εις την Ανάστασιν του Χριστού. Χαρά εις τους
Αγγέλους, χαρά εις τους ανθρώπους, χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην, χαρά
εις τους αστέρας, χαρά εις τα άνθη, χαρά εις τον κτιστόν φως, χαρά εις τα δάση,
χαρά εις τας θαλάσσας, χαρά εις «τα θηρία και πάντα τα κτήνη, ερπετά και
πετεινά πτερωτά», χαρά εις όλην την κτίσιν, εις όλας τας αβύσσους, διότι «και
αυτή η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν
της δόξης των τέκνων του Θεού» (Ρωμ. η΄, 21). Χαρά και φως παντού και
μέσα σ΄ όλα. «Τα πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια· εορταζέτω πάσα Κτίσις την Έγερσιν Χριστού, εν η ε σ τ
ε ρ έ ω τ α ι».
Το καλύτερο κείμενο που διάβασα αυτές τις μέρες.. ευχαριστούμε.. όπως έλεγε και κάποιος στην καρδιά να ζούμε το Πάσχα και στο νου να έχουμε το Φως.. Αληθώς Ανέστη..
***
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας
"ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ -- ...": Το καλύτερο κείμενο που διάβασα αυτές τις μέρες.. ευχαριστούμε.. όπως έλεγε και κάποιος στην καρδιά να ζούμε το Πάσχα και στο νου να έχουμε το Φως.. Αληθώς Ανέστη..
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 9 Απριλίου
2018
Δευτέρα
Διακαινισίμου. Ευψυχίου μάρτυρος, του εν Καισαρεία, Βαδίμου μάρτυρος του
αρχιμανδρίτου. Των εν Περσία αναιρεθέντων
300 αιχμαλώτων.
Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Εὐψύχιος ἔζησε κατὰ τοὺς
χρόνους τοῦ δυσσεβοῦς αὐτοκράτορα Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (361 – 363 μ.Χ.) καὶ
καταγόταν ἀπὸ τὴ χώρα τῆς Καππαδοκίας. Ἦταν ἄνθρωπος μὲ θεοφιλὴ βίο καὶ ἀγαθὴ
κρίση καὶ εἶχε πολὺ πόθο γιὰ τὸν Χριστό. Ὅταν στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας ὁ
Ἰουλιανὸς ἔχτισε ναὸ τῆς θεᾶς Τύχης, στὸν ὁποῖο θυσίαζαν οἱ εἰδωλολάτρες, ὁ
Εὐψύχιος πῆρε μαζί του καὶ μερικοὺς ἄλλους θαρραλέους νέους καὶ γκρέμισαν τὸ
ναὸ ἀπὸ τὰ θεμέλια καθὼς καὶ τὸ εἴδωλο τῆς θεᾶς. Ὅταν ἔμαθε αὐτὰ ὁ βασιλέας
ὀργίσθηκε ὑπερβολικὰ καὶ ἀπέστειλε στρατιῶτες γιὰ νὰ τοὺς συλλάβουν.
ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Για την αρμονική και ισορροπημένη ζωή μας είναι αναγκαία
και απαραίτητη η χαρά όσο και το οξυγόνο ή η τροφή. Εύστοχα θα μπορούσαμε να
ονομάσουμε τον άνθρωπο «ζητιάνο της χαράς». Από την πρώτη παιδική ηλικία ως το
βαθύ γήρας ζη με της χαράς το όραμα. Την αναζητά σε κάθε εκδήλωση, την ψάχνει
όπου υπάρχει έστω και η απίθανη υποψία της. Κάνει το παν για να τρυγήσει και
τον τελευταίο καρπό της, να ρουφήξει και την ελάχιστη σταγόνα της. Μα είναι
τόσο μικρή σε διάρκεια η χαρά, είναι τόσο ευαίσθητη και εύθραστη η υπόστασή
της! Κι αν υποθέσουμε πως κάποιος είχε την εξαιρετική τύχη, την ουτοπική
δυνατότητα να απολαμβάνει μία εντελώς άλυπη ζωή, να έχει δικά του όλα του
κόσμου τα αγαθά και τις ανέσεις, να δρέπει συνεχώς επιτυχίες και να πλέει σε
πελάγη ευτυχίας, σίγουρα δεν θα μπορούσε για πολύ να χαρεί. Και πως, στ΄
αλήθεια, να χαρεί, πώς να ανασάνει γεμίζοντας άφοβα τα πνευμόνια του με τον
αέρα της χαράς, όταν γνωρίζει πως είναι πεπερασμένη η ζωή του, πως σε κάθε του
βήμα καιροφυλακτεί ο θάνατος; Φαρμακώνει την καρδιά, θολώνει τον νου αυτή η
αλήθεια, καθώς γίνεται θλιβερή και πανθομολογούμενη διαπίστωση πως ο θνητός
άνθρωπος με κάθε βήμα τρέχει γοργά – γοργά προς το μνήμα. Αιχμάλωτοι του
θανάτου κατάντησαν μετά την πτώση οι άνθρωποι· «δια παντός του ζειν ένοχοι ήσαν
δουλείας» (Εβρ. 2: 15).
ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ -- ΠΡΩΤΟΠΡ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
Ὁ θάνατος πού ἐπῆλθε στήν
ἀνθρώπινη φύση καί κατά συνέπεια συμπαρασύροντας ὅλη τήν ὁρατή κτίση στήν
φθορά, συνέβη ἐξαιτίας τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό ἐφόσον πρῶτος
ὁ ἄνθρωπος ἐγκατέλειψε τόν Δημιουργό του. Μέ αὐτόν τόν τρόπο ὁ θάνατος εἰσῆλθε
στόν κόσμο καί παραδόθηκε ὁ ἄνθρωπος στόν διάβολο ἐκούσια, ἀρνούμενος τόν Θεό καί ἐπιλέγοντας νά
δείξει ἐμπιστοσύνη στόν μισόκαλο. Ὁ διάβολος, ἀναλαμβάνοντας τόν ἄνθρωπο, ἔφερε
τήν ἀπόλυτη καταστροφή. Ὄχι ἁπλά διά τοῦ φθόνου του ἐνήργησε ὥστε νά ἐπέλθει ὁ
θάνατος ἀλλά ὁ παμπόνηρος διπλασίασε τή
δυνατότητα τοῦ θανάτου πού
πλέον ἀφορᾶ ὄχι μόνο τή φύση ἀλλά καί τήν ἄυλη ψυχῆ. Δέν εἶναι μόνο φυσικός καί
ἐντός χρόνου ἀλλά εἶναι καί παντοτινός, ἀΐδιος, ὁ θάνατος.
Σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία
Σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία, και στήτω μετά φόβου και
τρόμου και μηδέν γήινον εν εαυτή λογιζέσθω, ο γαρ Βασιλεύς των βασιλευόντων,
και Κύριος των κυρευόντων, προσέρχεται σφαγιασθήναι, και δοθήναι εις βρώσιν
τοις πιστοίς, προηγούνται δε τούτου, οι χοροί των Αγγέλων, μετά πάσης Αρχής και
Εξουσίας, τα πολυόμματα Χερουβείμ, και τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ, τας όψεις
καλύπτοντα, και βοώντα τον ύμνον, Αλληλούια, Αλληλούια, Αλληλούια.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο, 7 Απριλίου
2018
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ, Η εις
Άδου κάθοδος του Κυρίου. Καλλιοπίου μάρτυρος, Γεωργίου επισκόπου Μυτιλήνης,
Ρουφίνου του διακόνου και Ακυλίνης μαρτύρων.
Το Σάββατο, αφού
συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι στον Πιλάτο, τον παρακάλεσαν να
ασφαλίσει τον τάφο του Ιησού για τρεις ημέρες διότι, καθώς έλεγαν οι θεομάχοι,
«έχουμε υποψία μήπως οι μαθητές Του, αφού κλέψουν την νύχτα το ενταφιασμένο Του
σώμα, κηρύξουν έπειτα στο λαό ως αληθινή την ανάσταση την οποία προείπε ο πλάνος
εκείνος, όταν ακόμα ζούσε, και τότε θα είναι η τελευταία αυτή πλάνη, χειρότερη
της πρώτης».
Αυτά είπαν στο
Πιλάτο και αφού πήραν την άδεια του, έφυγαν και σφράγισαν τον τάφο τοποθετώντας
εκεί για την ασφάλειά του κουστωδία, δηλαδή στρατιωτική φρουρά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
