ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη

Τῇ ἑσπέρᾳ ταύτῃ ψάλλεται ὁ Ὄρθρος τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, καθ᾿ ἣν τὰ ἅγια καὶ σωτήρια καὶ φρικτὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν· τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ῥαπίσματα, τὰς ὕβρεις, τοὺς γέλωτας, τὰ κολαφίσματα, τὴν πορφυρᾶν χλαῖναν, τὸν κάλαμον, τὸν σπόγγον, τὸ ὄξος, τοὺς ἥλους, τὴν λόγχην καὶ πρὸ πάντων τὸν Σταυρὸν καὶ τὸν θάνατον, ἃ δι᾿ ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο· ἔτι δὲ καὶ <τὴν> τοῦ εὐγνώμονος λῃστοῦ, τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ, σωτήριον ἐν τῷ σταυρῷ ὁμολογίαν. Ἡ ἑσπερινὴ τῆς σήμερον ἀκολουθία, διακρινομένη καθ᾿ ὅλα ἀπὸ τῆς τῶν παρελθουσῶν ἡμερῶν, ἄρχεται κατανυκτικώτατα ἀναγινωσκομένου ὡς πρώτου τοῦ εὐαγγελίου τοῦ ὀνομαζομένου Διαθήκη ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου. Ἐν αὐτῷ ὁ ὑψιπέτης ἀετός, ὡς ὀνομάζεται ἀπό τινα ἐκκλησιαστικὸν συγγραφέα Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, περιλαμβάνει τὴν μακρὰν ὁμιλίαν τοῦ Χριστοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς του ἣν ἀπήγγειλε μετὰ τὸν Δεῖπνον. Ἐν αὐτῇ ἀναπτύσσεται μάλιστα ἡ ὅλως νέα διὰ τὸν κόσμον ἐντολὴ τῆς χριστιανικῆς πρὸς τὸν κόσμον ἀγάπης. Ἐν γένει τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο διακρίνεται διὰ τὸ μεγαλεῖον καὶ τὸ κάλλος τῶν ἐν αὐτῷ περιεχομένων διδαγμάτων.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Τα Άγια Πάθη του Κυρίου. Ευτυχίου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Πλατωνίδος οσίας, Γρηγορίου οσίου του Σιναΐτου, των εν Περσίδι 120 μαρτύρων.

Την Παρασκευή, στέλνεται ο Ιησούς δέσμιος από τον Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας, Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού τον ανέκρινε με πολλούς τρόπους και αφού ομολόγησε δύο φορές ότι ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο, και αφού μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη όλων, Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. Από εκεί και πέρα ο Ιησούς, αφού παραδόθηκε στους στρατιώτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη χλαμύδα, στεφανώνεται με ακάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο σαν σκήπτρο, προσκυνείται χλευαστικά, φτύνεται και χτυπιέται στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Μετά, φορώντας πάλι τα ρούχα του και βαστάζοντας το Σταυρό, πηγαίνει προς το Γολγοθά, τον τόπο της καταδίκης, και εκεί, γύρω στην Τρίτη ώρα της ημέρας, σταυρώνεται μεταξύ δύο ληστών, βλασφημείται από αυτούς που είχαν πάει στο Γολγοθά μαζί του, μυκτηρίζεται από τους αρχιερείς, ποτίζεται από τους στρατιώτες με ξύδι ανακατεμένο με χολή.

Ευχές -- από τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού – Η Αγκαλιά

                                                           

Για τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού – Η Αγκαλιά 

Αλέξανδρος Αλεξόπουλος Διευθυντής

Λεωφόρος Αθηνών 84, 104 41 Αθήνα

Τηλ. 210 8828788, Φαξ 210 8235121

Email: info@agalia.org.gr, http://www.agalia.org.gr

ΑΣ ΙΔΩΜΕΝ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΜΕ ΤΑΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΜΑΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΟ «ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ». -- του Ηλία Μηνιάτη

«Ἐγγίζει μοι ὁ λαός οὗτος τῷ στόματι αὑτῶν καί τοῖς χείλεσί με τιμᾷ· 

ἡ δέ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾽ ἐμοῦ» (Ἠσαίας) 

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, Βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ». Ἱωάνν. ιβ’ 13). Ὅταν ἐγώ βλέπω τόν Ἰησοῦν Χριστόν νά ἐμβαίνῃ μέ τόσην τιμήν, μέ τόσην δοξολογίαν, μέ τόσον θρίαμβον μέσα εἰς τήν Ἱερουσαλήμ, ἠμπορῶ νά λογιάσω μέ δίκαιον λόγον, πώς ἀπό τόν φθόνον καί μῖσος τῶν ἀρχιερέων, τῶν πρεσβυτέρων καί γραμματέων δέν ἔχει πλέον νά φοβῆται κανένα κακόν. Ὦ πόλις ἁγία, ὄντως πόλις τοῦ Θεοῦ Ἱερουσαλήμ! «δεδοξασμένα ἐλαλήθη περί σοῦ» εἰς τούς περασμένους αἰῶνας, δεδοξασμένα θέλουσι λαληθῇ περί σοῦ καί εἰς τούς αἰῶνας τούς μέλλοντας, διά τήν εὐχαριστίαν καί ἀγάπην, ὅπου δείχνεις πρός τόν θεῖον σου εὐεργέτην! Εὐγνώμονες παῖδες Ἑβραίων, ἐπαινῶ τήν ἀγαθήν σας διάθεσιν· ἐσεῖς τώρα πιάνετε κλάδους ἐλαιῶν καί βαΐα φοινίκων, σύμβολα νίκης, μέ τά ὁποῖα προαπαντᾶτε, ὡς βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, τόν θαυματουργόν τοῦτον υἱόν Δαυΐδ· δείχνετε μίαν καρδίαν πώς εἶσθε ἕτοιμοι νά πιάσετε καί τά ὅπλα, διά νά τόν φυλάξετε κάθε καιρόν ἀπό τῶν ἐχθρῶν του τά μηχανήματα. 

20η ΕΚΠΟΜΠΗ - Μ. Τρίτη (2018-4-3) Ο π. Θ. Ζήσης στο ''Ράδιο Ενημέρωση 92,2''

"Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ" -- Δημήτριος Ασλανίδης

«Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται...

Τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν».

         Πλησιάζοντας, καθώς οι μέρες κυλούν, στην κορύφωση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και προσεγγίζοντας τα μεγαλειώδη και κοσμοϊστορικής σημασίας γεγονότα του Θείου Δράματος, του Πάθους, της Σταυρικής Θυσίας και της τριημέρου Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Θεανθρώπου, μας δίνεται η ευκαιρία να ψηλαφήσουμε, να συλλογιστούμε και να έρθουμε ενώπιοι ενωπίω με το κεκρυμμένον Μυστήριον της Θείας Οικονομίας, το πως δηλαδή η άπειρη ευσπλαχνία και αγάπη του Πανοικτίρμονος Θεού οικονομεί τη θεραπεία, τη λύτρωση και την απελευθέρωση του ανθρωπίνου γένους από τα δεσμά και τη σκλαβιά της παρακοής, της πτώσης, της αμαρτίας.

         Το θεμέλιο της Ορθόδοξης πίστης μας συνίσταται στο ότι Εκείνος που έπαθε, σταυρώθηκε, ενεκρώθη και ανέστη, ήταν στ' αλήθεια ο Υιός του Θεού, και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του κηρύγματος της Εκκλησίας μας˙ «ημείς κηρύττομεν Χριστόν και τούτον εσταυρωμένον», αναφωνεί ο Απόστολος των Εθνών Παύλος και ας φαίνεται μωρία στους Εθνικούς και ας είναι σκάνδαλο στους Ιουδαίους.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 1986 - ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ, Ο Μυστικός Δείπνος. Κλαυδίου, Διοδώρου και των συν αυτοίς μαρτύρων, Θεοδώρας οσίας της εν Θεσσαλονίκη, Γεωργίου νεομάρτυρος του εν Εφέσω (1801).

Κατά τη Μ. Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου. (β) Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ' εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. (γ) Της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του. Και (δ) Της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα. 
Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν' αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ' όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ' όλους».

«ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ» -- Αθωνικά άνθη

Πάσχα δεν τελούμε μόνο μια φορά το χρόνο σαν «εορτή εορτών και πανήγυριν πανηγύρεων». Εάν ο Χριστός είναι «μεθ΄ ημών πάσας τας ημέρας της ζωής ημών», άρα Πάσχα τελούμεν εις ολόκληρον τον βίον μας. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ερμηνεύων τον παραπάνω λόγον του Χριστού, λέγει: Ο Ευαγγελιστής δεν είπε «τρίτον ήδη τούτο προς αυτούς ήλθεν επί Τιβεριάδος», αλλά «εφανερώθη», δεικνύων ότι είναι μαζύ τους, αλλά μη βλεπόμενος αισθητώς, επειδή έδινε την δύναμη στους μαθητάς να τον βλέπουν όποτε ήθελε. Γιατί αυτή είναι η δύναμη των αθανάτων σωμάτων. Είναι λοιπόν κοντά μας ο Χριστός, αδελφοί, έστω και αν δεν φαίνεται. Γι΄ αυτό είπε και στους Αποστόλους κατά την Ανάληψή του· «Ιδού εγώ μεθ΄ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος». Επομένως πρέπει να αισθανώμεθα δέος προς τον Χριστόν σαν παρόντα κάθε ημέρα και να εκτελούμε τις εντολές του. Αν και δεν μπορούμε να τον βλέπουμε τώρα με τα μάτια του σώματος, όμως, εάν έχουμε νήψη, μπορούμε να τον βλέπουμε συνεχώς με τα μάτια της διανοίας. Και όχι μόνον απλώς, να τον βλέπουμε, αλλά και να κερδίζουμε έτσι πολλά αγαθά. Γιατί αυτή η νοερά θέα του Χριστού συνεπάγεται την αναίρεση κάθε αμαρτίας, καταλύει κάθε κακό πάθος και μας αλλοτριώνει από κάθε τι κακό. Η μυστική αυτή θέα προξενεί κάθε αρετή, γεννά την καθαρότητα και την απάθεια και χαρίζει τελικά την αιώνια ζωή και την απέραντη βασιλεία.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη

Τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ γυναικὸς μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου πάθους τοῦτο γέγονε.

Κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον, δύο ἡμέρας πρὸ τοῦ Πάσχα, τοῦ Ἰησοῦ εὑρισκομένου ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ ἁμαρτωλὸς ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου βαρυτίμου, τὸ ὁποῖον κατέχεεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ. Ἐπειδὴ δὲ οἱ μαθηταὶ ἐσκανδαλίσθησαν διὰ τοῦτο, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν: «Ἔργον καλὸν εἰργάσατο εἰς ἐμέ. . . βαλοῦσα γὰρ αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησεν. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦτο, ἐν ὅλω τῷ κόσμῳ λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον αὐτῆς».

Ταύτῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ βλέποντες οἱ Γραμματεῖς καὶ Ἀρχιερεῖς, ὅτι ἡ εὔνοια τοῦ λαοῦ ἔτι μᾶλλον ηὔξανε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, συνεφώνησαν μετὰ τοῦ Ἰούδα νὰ δώσωσιν αὐτῷ 30 ἀργύρια ἵνα παραδώσῃ τὸν Ἰησοῦν. Ἀπὸ ταύτης δὲ τῆς στιγμῆς ἐζήτει ὁ προδότης εὐκαιρίαν, ἵνα αὐτὸν αὐτοῖς παραδῷ.

ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ - Αλεξανδρεύς (όλο το κείμενο)

1

Ό,τι ξέρετε από τη ζωή μου κράτησε λίγες στιγμές. Για ό,τι προηγήθηκε κάνετε απλές υποθέσεις. Το τι ακολούθησε μοιάζει συχνά να μη σας ενδιαφέρει καν. Μοιάζετε σαν τα μικρά εκείνα παιδιά που κρατιούνται σ΄ όλη τη διάρκεια του παραμυθιού από τη βεβαιότητα του “έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”. Σ' όλες τις δυσκολίες του ήρωα, σ' όλα τα βάσανα και τις κακοτυχιές του, σ' όλα τα λάθη και τις πτώσεις του σφιχταγκαλιάζετε την σιγουριά του καλού τέλους των πραγμάτων (κατόρθωμα κάθε καλού παραμυθά) και διώχνετε σαν ενοχλητική λεπτομέρεια όσα έγιναν πριν από εκείνο. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κι εγώ το ίδιο. Μα ό,τι είχα ζήσει ως τα τότε ήταν αδύνατο να με κάνει να πιστέψω πως θα είχε καλό τέλος η ζωή μου.

Στην κοινωνία μας το να είσαι πόρνη σε έκανε υποχρεωτικά να συμβιβαστείς με το αναπόφευκτο κακό τέλος σε τούτη τη ζωή και στην άλλη. Η παρουσία των ρωμαίων κατακτητών πρόσφερε βέβαια μια μικρή ανακούφιση τη σύγκριση σου  με τα δικά τους ήθη. Και κείνη όμως χανόταν αμέσως μόλις συνειδητοποιούσα πως εγώ δεν ανήκα σε εκείνους. Δεν θα κρινόμουν ούτε από τους ανθρώπους ούτε από το Θεό όμοια μ’ εκείνους. Είχα το “χάρισμα” και την κατάρα να ανήκω στον εκλεκτό λαό του Θεού. Χάρισμα και κατάρα σαν δύο όψεις του κήνσου που άφηναν οι πελάτες μου φεύγοντας από κοντά μου.

***

Ανώνυμος άφησε σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ - Αλεξανδρεύς (όλο το κείμενο)":

“Μη φοβάσαι την αγάπη μου, μη φοβάσαι την αγάπη σου, μου είπε. Ούτε εγώ τη φοβάμαι. Η τέλεια αγάπη πετάει έξω κάθε φόβο. Αυτό είναι το δικό σου κλειδί για τον Παράδεισο: η αγάπη. Μην το πετάξεις.”

Τρομερά και αποκαλυπτικά λόγια.....λόγια που καταδεικνύουν και το τί ζούμε με μεγάλη και πρωτόγνωρη ένταση τα τελευταία 100 περίπου χρόνια....τον τρομερό πόλεμο εναντίον της τέλειας και αληθινής αγάπης.....

19η ΕΚΠΟΜΠΗ - Μ. Δευτέρα (2018-4-2) Ο π.Θ. Ζήσης στο ''Ράδιο Ενημέρωση 92,2''

ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ -- του αειμνήστου Στέργιου Ν. Σάκκου Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου

Η χαρά καί ὁ πόνος, τό γέλιο καί τό δάκρυ, ἡ εὐφροσύνη καί ἡ ὀδύνη χαρακτηρίζουν δύο καταστάσεις ἐντελῶς ἀντίθετες, ἀλλά καί ἀδιάρρηκτα συνδεδεμένες μέσα στήν καθημερινή μας ζωή. ᾿Αποτελοῦν τίς δύο ὄψεις τοῦ αὐτοῦ νομίσματος. Καί θά ἦταν ἄκριτο ἀλλά καί ἀδύνατο νά ἐξαλείψουμε ἤ ἔστω νά παραβλέψουμε τήν μία ἀπό αὐτές τίς δύο ὄψεις, διότι θά καπηλεύαμε ἔτσι τό νόμισμα, θά ἀχρηστεύαμε τήν ζωή. ᾿Επιφανεῖς καί ἄσημοι, σοφοί καί ἁπλοϊκοί, ἅγιοι καί ἄγριοι γεύονται ἀναπόφευκτα καί τόν πόνο καί τήν χαρά. ᾿Ακόμη καί ὁ θεάνθρωπος Κύριός μας ὑποτάχθηκε σ᾿ αὐτή τήν πραγματικότητα. ῾Η ζωή του, πού φανερώνεται στόν κόσμο μέ τήν ταπείνωση τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ καί καταλήγει στήν δόξα τῆς ἀφθαρτοποιήσεως τοῦ φθαρτοῦ σώματος καί τῆς ἀθανατοποιήσεως τοῦ θνητοῦ ἀνθρώπου, σηματοδοτεῖται ἀπό τόν σταυρό καί τήν δόξα καί περνᾶ ἀπό τό Πάθος στήν ᾿Ανάστασι. ᾿Αλλά ὁ πόνος καί ἡ χαρά τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἔχουν κάτι τό μοναδικό. Προσφέρονται στόν κάθε ἄνθρωπο, πού θά ἤθελε νά τά οἰκειοποιηθεῖ καί νά τά ἀξιοποιήσει, ὡς ἀντίδοτο τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου. Κάτι περισσότερο· γίνονται ὁ μετασχηματιστής, πού καί τήν χαρά τελειοποιεῖ καί μονιμοποιεῖ, ἀλλά καί τήν λύπη μεταλλάσσει καί μεταστοιχειώνει σέ χαρά.

The Crucifixion (Η Σταύρωσις)

ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ - ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω. Γεωργίου του οσίου του εν Μαλεώ, Πλάτωνος ηγουμένου μονής Στουδίου, Ζωσιμά οσίου, Θεωνά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Θεοδούλου και Αγαθόπαιδος μαρτύρων Θεσσαλονικέων, Νικήτα ιερομάρτυρος του νέου εν Σέρραις (1807).

Κατά τη Μ. Τετάρτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) του γεγονότος της ελλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, (β) η σύγκλιση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και (γ) τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του.

Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι στου λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε΄ ΚΑΙ Η ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ ΤΟΥ 1821 -- Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Δεληγιάννη, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Βυζ. Ἀρχαιολογίας

Ὁ Γεώργιος Ἀγγελόπουλος, τὸ τσοπανόπουλο ἀπὸ τὴ Δημητσάνα μὲ τὴν ἀπόλυτη πίστη του στὸν Χριστό, τὴν ὀξύνοια, τὴν φιλομάθειά του καὶ τὴν ἀγάπη του στὴν πατρίδα, ἀνέβηκε στὸν Πατριαρχικὸ θρόνο τῆς Βασιλεύουσας ὡς Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ Ε´. Σπούδασε στὴ Ἱ. Μονὴ Φιλοσόφου, σὲ σχολεῖα τῶν Ἀθηνῶν, στὴ Ζάκυνθο στὴ Ἱ. Μονὴ Στροφάδων, ὅπου ἐκάρη καὶ μοναχός, στὴν Εὐαγγελικὴ Σχολὴ τῆς Σμύρνης καὶ στὴν φερώνυμη Ἐκκλησιαστικὴ Ἀκαδημία Πάτμου, Φιλολογία καὶ Θεολογία κοντὰ σὲ περίφημους γιὰ τὴν ἐποχὴ τους δασκάλους1. Ἡ ἀσκητική του φύση, οἱ πάμπολλες ἀρετές του καὶ ἡ σοβαρή του παιδεία, ἔκαναν τὸν Μητροπολίτη Σμύρνης Προκόπιο (1770-1785), ἄνδρα σοφὸ καὶ ἐνάρετο, νὰ τὸν χειροτονήσει διάκονο καὶ Πρεσβύτερο –προχειρίζοντάς τον Πρωτοσύγκελλο στὴν Ἱ. Μητρόπολη Σμύρνης. Ἐκεῖ τό ἔργο ποὺ ἐπιτέλεσε ἦταν σπουδαῖο καὶ μεγάλο, γιʼ αὐτό, ὅταν ὁ Μητροπολίτης Προκόπιος ἀνῆλθε στὸν Πατριαρχικὸ θρόνο τὸ 1785, λαὸς καὶ κλῆρος ζήτησε ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδο καὶ ἐξέλεξε Μητροπολίτη Σμύρνης, τὸν Πρωτοσύγκελλο Γρηγόριο.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντης

Ἐν τῇ παννυχίδι τῆς χθές, ἥτις εἶναι ὁ Ὄρθρος τῆς Μ. Τρίτης, ἀναγινώσκονται ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου οἱ ταλανισμοὶ τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων. Ψάλλονται δ᾿ ἐν τοῖς Αἴνοις κατανυκτικώτατα ἰδιόμελα, ἀνακαλοῦντα τὴν τῶν Δέκα Παρθένων παραβολήν, ἧς ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῇ σήμερον Μ. Τρίτῃ: «Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου». «Ὁ Νυμφίος ὁ κάλλει ὡραῖος παρὰ πάντας ἀνθρώπους». «Δεῦτε πιστοὶ ἐπεργασώμεθα προθύμως τῷ Δεσπότῃ» κτλ. Συντομώτατον δὲ εἶναι τὸ διῴδιον τοῦ ἱεροῦ Κοσμᾶ, «Τῷ δόγματι τῷ τυραννικῷ».

Ἀπόψε δὲ ψάλλεται ὁ Ὄρθρος τῆς Μ. Τετάρτης, λεγομένου τρίτην  καὶ τελευταίαν φορὰν τοῦ ἀργοῦ τροπαρίου: «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος». Εἶτα ψάλλονται τὰ Καθίσματα, «Ἡ πόρνη ἐν κλαυθμῷ» κτλ. Εὐθὺς κατόπιν ἀναγινώσκεται ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου ἡ περικοπή, ἐν ᾗ ἱστορεῖται πρὸς τοῖς ἄλλοις ἡ πρώτη προσέγγισις τῶν Ἑλλήνων εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. «Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων εἰς τὴν ἑορτήν· οὗτοι προσελθόντες Φιλίππῳ λέγουσιν αὐτῷ, Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν· ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ, καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσι τῷ Ἰησοῦ. Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς. Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου», κἑξ.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Διανύοντας τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα, ὅπου ὁ Κύριος περνᾶ ἀπ᾽ ὅλες τίς μορφές τοῦ μαρτυρίου, γιά νά χαρίσει στόνἄνθρωπο την δυνατότητα τῆς λυτρώσεως καί τοῦ ἁγιασμοῦ, στεκόμαστε γεμᾶτοι δέος μπρός στό Σταυρό καίἀναρωτιόμαστε· πῶς ζοῦσε Ἐκεῖνος, ὁ Κύριός μας, τό πάθος του; Καί τί σημασία μπορεῖ νά ἔχει αὐτό γιά μᾶς σήμερα; Κανείς δέν εἶναι σέ θέση νά μᾶς πληροφορήσει γιά τό πῶς ἔβλεπε καί πῶς ἔνιωθε τό μαρτυρικό Του τέλος ὁ Ἰησοῦς καλύτερα ἀπό Αὐτόν τόν ἴδιο. Ἀρκετές φορές μιλᾶ γιά τόν σταυρικό Του θάνατο προφητικά, λίγες φορές ὅμως ἐκφράζει ρητά τά συν αισθήματά του γι᾽ αὐτόν. Γιά τόν Κύριό μας τό Πάθος Του εἶναι τετραπλᾶ γνωστό, σέ ὅλες τίς διαστάσεις. Εἶναι προεγνωσμένο –τό γνωρίζει, πρίν κἄν τό συλλάβει κανένας. Εἶναι προφητευμένο –τό ἔχουν προείπει μπροστά ἀπό αἰῶνες θεόπνευστοι ἄνδρες. Εἶναι ἤδη προετοιμαζόμενο –ἀπό νωρίς οἱ ἐχθροί του τό σκέπτονται καί τό σχεδιάζουν. Εἶναι, τέλος, βιούμενο ἀπό τόν ἴδιο –τό ζῆ κάθε στιγμή, ἐφόσον γι᾽ αὐτό ἐνανθρώπησε. Δέν τό ἀποφεύγει, ἑπομένως· τό ἐπιζητεῖ. Τό Πάθος γιά τόν Ἰησοῦ εἶναι τό ἔργο τῆς ἐπίγειας ζωῆς Του καί ὁ Σταυρός δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ὄργανο βασάνου, πού θά σηκώσει στούς ὤμους Του, ἀλλά ἡ ἀποστολή τήν ὁποία ἐπωμίζεται ὡς Θεάνθρωπος σ᾽ αὐτόν τόν κόσμο.

Ιερός Λόχος 2012 Έφεδροι και φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων : Γλυκερία Ντροπή σου!!!

https://ierosloxos2012.blogspot.ca/

17η ΕΚΠΟΜΠΗ (2018-3-23) Ο π. Θ. Ζήσης στο ''Ράδιο Ενημέρωση 92,2''