O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω. Γεωργίου του οσίου του εν Μαλεώ, Πλάτωνος ηγουμένου μονής Στουδίου, Ζωσιμά οσίου, Θεωνά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Θεοδούλου και Αγαθόπαιδος μαρτύρων Θεσσαλονικέων, Νικήτα ιερομάρτυρος του νέου εν Σέρραις (1807).

Κατά τη Μ. Τετάρτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) του γεγονότος της ελλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, (β) η σύγκλιση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και (γ) τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του.

Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι στου λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε΄ ΚΑΙ Η ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ ΤΟΥ 1821 -- Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Δεληγιάννη, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Βυζ. Ἀρχαιολογίας

Ὁ Γεώργιος Ἀγγελόπουλος, τὸ τσοπανόπουλο ἀπὸ τὴ Δημητσάνα μὲ τὴν ἀπόλυτη πίστη του στὸν Χριστό, τὴν ὀξύνοια, τὴν φιλομάθειά του καὶ τὴν ἀγάπη του στὴν πατρίδα, ἀνέβηκε στὸν Πατριαρχικὸ θρόνο τῆς Βασιλεύουσας ὡς Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ Ε´. Σπούδασε στὴ Ἱ. Μονὴ Φιλοσόφου, σὲ σχολεῖα τῶν Ἀθηνῶν, στὴ Ζάκυνθο στὴ Ἱ. Μονὴ Στροφάδων, ὅπου ἐκάρη καὶ μοναχός, στὴν Εὐαγγελικὴ Σχολὴ τῆς Σμύρνης καὶ στὴν φερώνυμη Ἐκκλησιαστικὴ Ἀκαδημία Πάτμου, Φιλολογία καὶ Θεολογία κοντὰ σὲ περίφημους γιὰ τὴν ἐποχὴ τους δασκάλους1. Ἡ ἀσκητική του φύση, οἱ πάμπολλες ἀρετές του καὶ ἡ σοβαρή του παιδεία, ἔκαναν τὸν Μητροπολίτη Σμύρνης Προκόπιο (1770-1785), ἄνδρα σοφὸ καὶ ἐνάρετο, νὰ τὸν χειροτονήσει διάκονο καὶ Πρεσβύτερο –προχειρίζοντάς τον Πρωτοσύγκελλο στὴν Ἱ. Μητρόπολη Σμύρνης. Ἐκεῖ τό ἔργο ποὺ ἐπιτέλεσε ἦταν σπουδαῖο καὶ μεγάλο, γιʼ αὐτό, ὅταν ὁ Μητροπολίτης Προκόπιος ἀνῆλθε στὸν Πατριαρχικὸ θρόνο τὸ 1785, λαὸς καὶ κλῆρος ζήτησε ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδο καὶ ἐξέλεξε Μητροπολίτη Σμύρνης, τὸν Πρωτοσύγκελλο Γρηγόριο.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντης

Ἐν τῇ παννυχίδι τῆς χθές, ἥτις εἶναι ὁ Ὄρθρος τῆς Μ. Τρίτης, ἀναγινώσκονται ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου οἱ ταλανισμοὶ τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων. Ψάλλονται δ᾿ ἐν τοῖς Αἴνοις κατανυκτικώτατα ἰδιόμελα, ἀνακαλοῦντα τὴν τῶν Δέκα Παρθένων παραβολήν, ἧς ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῇ σήμερον Μ. Τρίτῃ: «Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου». «Ὁ Νυμφίος ὁ κάλλει ὡραῖος παρὰ πάντας ἀνθρώπους». «Δεῦτε πιστοὶ ἐπεργασώμεθα προθύμως τῷ Δεσπότῃ» κτλ. Συντομώτατον δὲ εἶναι τὸ διῴδιον τοῦ ἱεροῦ Κοσμᾶ, «Τῷ δόγματι τῷ τυραννικῷ».

Ἀπόψε δὲ ψάλλεται ὁ Ὄρθρος τῆς Μ. Τετάρτης, λεγομένου τρίτην  καὶ τελευταίαν φορὰν τοῦ ἀργοῦ τροπαρίου: «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος». Εἶτα ψάλλονται τὰ Καθίσματα, «Ἡ πόρνη ἐν κλαυθμῷ» κτλ. Εὐθὺς κατόπιν ἀναγινώσκεται ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου ἡ περικοπή, ἐν ᾗ ἱστορεῖται πρὸς τοῖς ἄλλοις ἡ πρώτη προσέγγισις τῶν Ἑλλήνων εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. «Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων εἰς τὴν ἑορτήν· οὗτοι προσελθόντες Φιλίππῳ λέγουσιν αὐτῷ, Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν· ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ, καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσι τῷ Ἰησοῦ. Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς. Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου», κἑξ.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Διανύοντας τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα, ὅπου ὁ Κύριος περνᾶ ἀπ᾽ ὅλες τίς μορφές τοῦ μαρτυρίου, γιά νά χαρίσει στόνἄνθρωπο την δυνατότητα τῆς λυτρώσεως καί τοῦ ἁγιασμοῦ, στεκόμαστε γεμᾶτοι δέος μπρός στό Σταυρό καίἀναρωτιόμαστε· πῶς ζοῦσε Ἐκεῖνος, ὁ Κύριός μας, τό πάθος του; Καί τί σημασία μπορεῖ νά ἔχει αὐτό γιά μᾶς σήμερα; Κανείς δέν εἶναι σέ θέση νά μᾶς πληροφορήσει γιά τό πῶς ἔβλεπε καί πῶς ἔνιωθε τό μαρτυρικό Του τέλος ὁ Ἰησοῦς καλύτερα ἀπό Αὐτόν τόν ἴδιο. Ἀρκετές φορές μιλᾶ γιά τόν σταυρικό Του θάνατο προφητικά, λίγες φορές ὅμως ἐκφράζει ρητά τά συν αισθήματά του γι᾽ αὐτόν. Γιά τόν Κύριό μας τό Πάθος Του εἶναι τετραπλᾶ γνωστό, σέ ὅλες τίς διαστάσεις. Εἶναι προεγνωσμένο –τό γνωρίζει, πρίν κἄν τό συλλάβει κανένας. Εἶναι προφητευμένο –τό ἔχουν προείπει μπροστά ἀπό αἰῶνες θεόπνευστοι ἄνδρες. Εἶναι ἤδη προετοιμαζόμενο –ἀπό νωρίς οἱ ἐχθροί του τό σκέπτονται καί τό σχεδιάζουν. Εἶναι, τέλος, βιούμενο ἀπό τόν ἴδιο –τό ζῆ κάθε στιγμή, ἐφόσον γι᾽ αὐτό ἐνανθρώπησε. Δέν τό ἀποφεύγει, ἑπομένως· τό ἐπιζητεῖ. Τό Πάθος γιά τόν Ἰησοῦ εἶναι τό ἔργο τῆς ἐπίγειας ζωῆς Του καί ὁ Σταυρός δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ὄργανο βασάνου, πού θά σηκώσει στούς ὤμους Του, ἀλλά ἡ ἀποστολή τήν ὁποία ἐπωμίζεται ὡς Θεάνθρωπος σ᾽ αὐτόν τόν κόσμο.

Ιερός Λόχος 2012 Έφεδροι και φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων : Γλυκερία Ντροπή σου!!!

https://ierosloxos2012.blogspot.ca/

17η ΕΚΠΟΜΠΗ (2018-3-23) Ο π. Θ. Ζήσης στο ''Ράδιο Ενημέρωση 92,2''

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ, Των Δέκα Παρθένων. Νικήτα, ηγουμένου της μονής Μηδικίου, Ιωσήφ του υμνογράφου, Παύλου νεομάρτυρος του Ρώσου (1683).

Κατά την Μ. Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση (α) της περί των δέκα παρθένων γνωστής παραβολής του Κυρίου. Η Εκκλησία μας καλεί να είμεθα έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών μας, τον ουράνιον Νυμφίο, τον Κύριον Ιησού, ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Επίσης μας καλεί, (β) φέρουσα ενώπιό μας και τη παραβολή των ταλάντων, να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός.   Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, όταν ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα και πλησίαζε προς το εκούσιο Πάθος, έλεγε στους μαθητές Του ορισμένες παραβολές για να τους προετοιμάσει. Μερικές, μάλιστα, τις έλεγε για να καυτηριάσει και να χτυπήσει του Γραμματείς και τους Φαρισαίους. 

Τα δικαιώματα της καταστροφής -- Του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μερικοί συνειδητοί χριστιανοί πανικοβάλλονται, όταν βλέπουν τα αντιχριστιανικά νομοθετήματα των ανθρώπων της κοσμικής εξουσίας και τα μέτρα που λαμβάνουν προκειμένου να περιορίσουν την Εκκλησία, για να μην επηρεάζει το λαό με την ηθική της διδασκαλία. Οι πολιτικοί με καύχηση μιλούν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ακόμα και για εκείνα που είναι καταστροφικά για τούς ανθρώπους. Νομίζουν ότι ο λόγος του Χριστού ευθύνεται για την καταπάτησή τους. Ξεχνούν ωστόσο ότι τη μεγαλύτερη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την εξασφαλίζουν οι χριστιανοί, οι οποίοι πολλές φορές με την έμπρακτη αγάπη ξεπερνούν τα δικαιώματα και θυσιάζονται για τούς αδελφούς σεβόμενοι πάντα την ελευθερία τους και χρησιμοποιώντας μόνο την πειθώ.
Οι χριστιανοί δεν έχουν κοσμική εξουσία. Δεν πρέπει να έχουν, ούτε και να την επιδιώκουν, γιατί διαφορετικά θα βρεθούν σε αντίθεση με την τακτική του Χριστού και των αγίων Αποστόλων.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Το σχέδιο της Σωτηρίας των ανθρώπων

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ: Εἰσοδεύοντας στή Μεγάλη Ἑβδομάδα

Λυτρωτική σταυροαναστάσιμη πορεία πρός τό Πάσχα, μέσα από τά φωτεινά  μονοπάτια της αγιορειτικής παράδοσης

Του Αγιορείτου μοναχού
Παταπίου Καυσοκαλυβίτου


Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ περιπλανηθήκαμε σαράντα ὁλόκληρες μέρες στήν ἔρημο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ ἀνηφορική καί κοπιαστική πορεία τῆς περιόδου τοῦ Τριωδίου, πρός τήν συνάντησή μας μέ τόν ἀναστημένο Χριστό, φθάνει στό τέλος της.
Καί ἤδη, ἀπό τώρα, βλέπουμε νά λάμπει στό τέλος τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Τό φῶς τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ! Καί εἶναι αὐτό τό ὅραμα, ἡ πρόγευση τοῦ Πάσχα, πού κάνει τήν δική μας προσπάθεια μιά «πνευματική ἄνοιξη». Βρισκόμαστε ἤδη στή Μεγάλη Ἑβδομάδα καί, πορευόμενοι πρός τό Πάσχα, δέν παύουμε ἀπό τό νά συνειδητοποιοῦμε ὅτι αὐτή ἡ πορεία δέν εἶναι παρά μία ἀνεξάντλητη ἀνοδική κλίμακα ἀποκτήσεως τῶν ἀρετῶν. Συνάμα καί παρηγορητικά, κατά τούς προηγούμενους πνευματικούς σταθμούς τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, διδαχθήκαμε ὅτι κάθε ἄνθρωπος, ὅσο ἁμαρτωλός κι ἄν εἶναι, μπορεῖ -ἄν τό θελήσει βαθιά καί ὑπαρξιακά- νά συναντήσει τόν ἀναστημένο Χριστό.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ -- Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 2^ᾳ Ἀπριλίου 2018

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ 660/2018 ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣτΕ

ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ;

Εἶναι τραγικό τό γεγονός ὅτι μπροστά στήν ἰδεοληψία τους κάποιοι δέν ὀρρωδοῦν νά ποδοπατοῦν ἀνερυθρίαστα τήν ἔννομη πραγματικότητα καί τίς ἀρχές πού δῆθεν ὑπερασπίζονται. Ἀπόδειξη πασιφανής ἀπετέλεσε ἡ πολεμική ἐναντίον τῆς προσφάτου Ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ ΣτΕ πού ἔκρινε ἐπί τῆς συνταγματικότητος τῶν Ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Φίλη τῶν ἀφορωσῶν στήν διδασκαλία τῶν Θρησκευτικῶν στούς Ὀρθόδοξους  Ἑλληνόπαιδες.

Κυριακή των Βαΐων - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ, Ιωσήφ του Παγκάλου. Τίτου οσίου, του θαυματουργού, Αμφιανού, Αιδεσίου, μαρτ., Πολυκάρπου μάρτυρος, Θεοδώρας παρθενομάρτυρος.

Από τη σημερινή μέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τύπος του Κυρίου μας Ιησού είναι ο πάγκαλος Ιωσήφ που σήμερα επιτελούμε την ανάμνησή του (Γεν. 37 - 50). Ήταν ο μικρότερος γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και ο πιο αγαπητός. Όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του και αρχικά τον έρριξαν σ' ένα βαθύ λάκκο και εξαπάτησαν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Στη συνέχεια τον πούλησαν για τριάντα αργύρια σε εμπόρους, οι οποίοι τον ξαναπούλησαν στον αρχιμάργειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Πετεφρή.

Ήταν 1η Απριλίου

Πηγή : http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Ήταν 1η Απριλίου 1955

Ήμουν κι εγώ εκεί 11ετής. Ακούσαμε νά κτυπούν οι καμπάνες τών εκκλησιών. Αργότερα μάθαμε τό λόγο. Άν θυμάμαι καλά, δέν ήταν μέρα Κυριακή.

Ήταν πρώτη Απριλίου

της ΕΟΚΑ η αρχή

που ακούστηκε στην Κύπρο

η φωνή του Διγενή

Και στον ήχο της φωνής του

έτρεξε η λεβεντιά

για να δώσουνε τη μάχη

εις της Κύπρου τα βουνά

Ανώνυμος άφησε σχόλιο για την ανάρτησή σας "Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας":

Η διακοπή μνημοσύνου Αιρετικών Αρχιερέων, ενώ παράλληλα υπάρχει έμμεση Κοινωνία μαζί τους, μέσω της Κοινωνίας με Αρχιερείς "Ορθοδόξου φρονήματος" που κοινωνούν άμεσα με τους Αιρετικούς Αρχιερείς, μπορεί να είναι μία πράξη Αντίστασης, αλλά δεν είναι Αποτείχιση. Στις ημέρες μας, μετά την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, η μόνη λύση είναι η πραγματική Αποτείχιση, που σημαίνει διακοπή μνημοσύνου στους φιλαιρετικούς Αρχιερείς και διακοπή Κοινωνίας μαζί τους τόσο άμεσα όσο και έμμεσα. Καμμία Εκκλησιαστική σχέση με τους φιλαιρετικούς, άλλο οι Ορθόδοξοι και άλλο οι φιλοοικουμενιστές. Οι "συνταγές" του παρελθόντος ιστορικά απέτυχαν, καιρός να ακολουθήσουμε τις αλάνθαστες λύσεις και παρακαταθήκες των Πατέρων.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Στή σκηνή τῶν γεγονότων και προσώπων τῆς παγκόσμιας ἱστορίας ὁ Ἰησοῦς κατέχει ἐξέχουσα καί μοναδική θέση. Εἶναι ὁ πρωταγωνιστής καί ρυθμιστής τῆς ἱστορίας. Εἶναι τό Α καί το Ω. «Ὁ Ὤν καί ὁ Ἦν καί ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ» (Ἀποκ. Α´ 8). «Σημεῖον ἀντιλεγόμενον» τον εἶπε ὁ δίκαιος Συμεών. Ὅσοι Τόν ἀναγνωρίσουν καί Τόν πιστέψουν θά Τόν μελετοῦν, θα μιλοῦν καί θά Τόν κηρύττουν. Ὅσοι δέν Τόν ἀναγνωρίσουν, θα ἀντιλέγουν, θά διαφωνοῦν και θά Τόν πολεμοῦν. Δυό τά στρατόπεδα γύρω ἀπό τόν Ἰησοῦν: Οἱ δικοί Του καί οἱ ξένοι. Οἱ φίλοι Του καί οἱ ἐχθροί Του. Οἱ μαθητές καί οἱ ἀρνητές. Οἱ συνόμιλοι καί οἱ φυγάδες. Οἱ συνοδοιπόροι καί οἱ λιποτάκτες. Ὁ ἴδιος τό εἶχε πεῖ: «Ὁ μένων ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν αὐτῷ». Ἀλλά καί «ὁ μή ὤν μετ’ ἐμοῦ, κατ’ ἐμοῦ ἐστι καί ὁ μη συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει» (Ματθ. ΙΒ΄ 30). «Ὁ Ἰησοῦς εἶναι τό θαῦμα τῆς ἱστορίας», εἶπε ὁ Ντοστογιέφσκυ. Ἀσφαλῶς εἶναι «τό θαῦμα τῆς ἱστορίας». Τό μοναδικό θαῦμα, γιατί ὁ ἴδιος εἶναι θαῦμα. Καί εἶναι θαῦμα, γιατί ὡς Θεάνθρωπος, δέν κατανοεῖται. Ἡ ἀνθρώπινη φύση Του, καί νοεῖται καί κατανοεῖται καί ὁρᾶται καί καθορᾶται καί γράφεται καί περιγράφεται. Ὄχι ὅμως ἡ θεία φύση. Ὁ Θεάνθρωπος, λοιπόν, ὡς Θεός οὔτε νοεῖται, οὔτε κατανοεῖται οὔτε ὁρᾶται, οὔτε καθορᾶται οὔτε γράφεται (ζωγραφίζεται), οὔτε περιγράφεται.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ: ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΝ ΜΕΣΟΝ.

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής ἀναφερόμενος στὴν συνεργασία τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεόν, γράφει μεταξὺ ἄλλων: «Δὲν ὑπάρχει δυνατότερον μέσον ἀπὸ τὴν προσευχὴν γιὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς συνεργασίας μεταξὺ θείας Χάριτος καὶ ἀνθρωπίνης προσπαθείας. Ἀλλὰ καὶ τίποτε δὲν ὠφελεῖ πιὸ ἀποτελεσματικὰ τὴν ψυχή, γιὰ νὰ γίνη ἄξια τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὴν προσευχή». Ἐπίσης σὲ ἄλλο σημεῖον ἀναφέρει: «Ἐκεῖνος, ποὺ φροντίζει ἢ κάνει κάτι χωρὶς προσευχήν, δὲν τοῦ ἔρχονται καλὰ τὰ πράγματα γιὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ὑποθέσεως, ποὺ ἐπιδιώκει. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ νόημα τῆς συστάσεως τοῦ Κυρίου: “Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰω. ΙΕ´ 5).

Η ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ

Την 1η Απριλίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, ἡ ὁποία ἔζησε τὸν 4ον αἰώνα. Ἀπὸ τὴν παιδική της ἡλικία βυθίστηκε στὴν ἁμαρτία καὶ ἀκολασία. Ἐπὶ δεκαεπτὰ χρόνια ἔζησε μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό, ὁδηγώντας πολλοὺς ἀνθρώπους στὸν ψυχικὸ ὄλεθρο. Ὅταν κάποτε πῆγε στοὺς Ἁγίους Τόπους, κατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, μιὰ ἀόρατη δύναμη τὴν ἐμπόδιζε νὰ εἰσέλθει στὸν ἹερὸΝαό. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ συνετέλεσε στὴν μεταστροφή της καὶ σὲ μιὰ συγκλονιστικὴ μετάνοια. Ἀφιερώθηκε στὸν Θεὸ καὶ τὰ ὑπόλοιπα σαράντα χρόνια τῆς ζωῆς της τὰ πέρασε στὴν ἔρημο «χωρὶς νὰ ἴδῃ ἄνθρωπον, μόνον δὲ τὸν Θεὸν εἶχε θεατήν της· καὶ τοσοῦτον ἠγωνίσθη, ὥστε ἀνέβη μὲν ὑπεράνω τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ἀπέκτησε δὲ ζωὴν ἐπὶ γῆς ἀγγελικήν τε καὶ ὑπεράνθρωπον καὶ οὕτως ἐν εἰρήνῃ ἀπῆλθεν πρὸς Κύριον». Τὴν Ὁσία Μαρία ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει ὡς μεγάλο παράδειγμα μετανοίας καὶ τὴν Ε´ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν.

Γυναίκες παίρνουν θέση στο ψαλτήρι και μαγεύουν

Σήμερα το απόγευμα όμορφες γυναικείες φωνές θα γεμίσουν τον Ιερό Ναό Αγίου Πολυδρόσου στο Χαλάνδρι. Ψάλτριες θα ερμηνεύσουν βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας και λαϊκούς θρήνους της Μεγάλης Παρασκευής, κάτι που έχουν ταυτίσει οι περισσότεροι με ανδρικές φωνές. «Για να μάθεις σωστά να ψέλνεις, πρέπει να ανέβεις στο ψαλτήρι», λέει στην «Κ» η υμνωδός Νεκταρία Καραντζή, από τις σημαντικότερες εκπροσώπους του είδους στην Ελλάδα και καταξιωμένη διεθνώς.

Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερες γυναίκες σπουδάζουν την ψαλτική τέχνη στις σχολές βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής των μητροπόλεων αλλά και στα ωδεία. Μάλιστα, όπως παρατηρεί η κ. Καραντζή, έχει αναδειχθεί μεγάλος αριθμός γυναικών διπλωματούχων, προσφέροντας τις υπηρεσίες στην εκπαίδευση αλλά και στα ψαλτήρια και ιδιαίτερα στην επαρχία. Και αυτό, διότι είναι πιο εύκολο στην επαρχία μία γυναίκα να ανέβει στο ψαλτήρι ελλείψει ανδρών, ενώ στην Αττική είναι πολλοί οι ψάλτες. «Τονικά η γυναικεία φωνή δεν μπορεί να συνυπάρξει με την ανδρική», παρατηρεί η ίδια.

Η κ. Καραντζή έχει θητεία στο ψαλτήρι από 9 ετών και δισκογραφία βυζαντινής μουσικής από 14 ετών, και είναι η πρώτη Ελληνίδα ψάλτρια που ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη βυζαντινή μουσική σε παιδική ακόμα ηλικία ως το «νεαρότερο» δίπλωμα βυζαντινής μουσικής. Πλέον, εκτός από την Ελλάδα, παρουσιάζει σε συναυλίες και ημερίδες τους βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους στο εξωτερικό. Μέντοράς της, όπως λέει, στον χώρο της βυζαντινής μουσικής υπήρξε μια πνευματική μορφή της Ορθοδοξίας, ο Οσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβήτης, ο οποίος από παιδί την παρακίνησε στη σπουδή της ψαλτικής τέχνης και στη θητεία στα αναλόγια των εκκλησιών.

***

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Γυναίκες παίρνουν θέση στο ψαλτήρι και μαγεύουν":

Δεν νομίζω ότι ο π. Πορφύριος της είπε απερίφραστα να ψάλλει σαν μεγάλη γυναίκα.
Όταν ο π. Πορφύριος ζούσε αυτή ήταν μικρή παιδούλα.
Πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον π. Πορφύριο για τις δημόσιες ενασχολήσεις με την Ψαλτική δημόσια;
Η γυναίκα απαγορεύεται να πηγαίνει στο Ψαλτήριο σύμφωνα με την Παράδοση της Εκκλησίας.