Του μα­κα­ρι­στοῦ Γέ­ρον­τος Θε­ο­κλή­του Δι­ο­νυ­σιά­του:

«Πρέ­πει νά ὁ­μο­λο­γή­σω­μεν ὅ­τι ἔ­χο­μεν καί ἡ­μεῖς τήν "κρί­σιν" μας. Κρί­σιν ποι­μέ­νων καί θε­ο­λό­γων. Δέν ἔ­χει, βε­βαί­ως ση­μα­σί­αν, ἄν τε­λι­κῶς δέν θά δυ­νη­θοῦν νά βλά­ψουν τήν Ἐκ­κλη­σί­αν τοῦ Χρι­στοῦ. Βέ­βαι­ον ὅ­μως εἶ­ναι, ὅ­τι φθεί­ρουν τό ὀρ­θό­δο­ξον φρό­νη­μα τοῦ λα­οῦ μας καί στε­ρε­ώ­νουν τούς αἱ­ρε­τι­κούς εἰς τάς πλά­νας των. Ἀλ­λά ἐ­λη­σμο­νή­σα­μεν. Τό νά εἶ­ναι τις Ὀρ­θό­δο­ξος ποι­μήν καί θε­ο­λό­γος εἶ­ναι μέ­γα πρᾶγ­μα. "Γεν­ναί­ας δεῖ­ται ψυ­χῆς" κα­τά Χρυ­σό­στο­μον. Ποῦ νά εὕ­ρω­μεν τούς γεν­ναί­ους; Ποῦ εἶ­ναι οἱ Πα­τε­ρι­κοί; Ποῦ οἱ Μάρ­τυ­ρες τῆς πί­στε­ως; Φο­βού­με­θα μή­πως εὑ­ρι­σκό­με­θα εἰς τάς ἐ­σχά­τας ἡ­μέ­ρας. Ἀ­παι­σι­ο­δο­ξοῦ­μεν; Ἀλ­λά πῶς νά ἑρ­μη­νεύ­σω­μεν τό φαι­νό­με­νον τῆς τό­σον ἐ­κτε­τα­μέ­νης ἀ­φα­σί­ας, τῆς μει­ο­δο­σί­ας ἐν τῇ πί­στει, τῆς ἀ­που­σί­ας ζή­λου ὑ­πέρ τῆς εὐ­σε­βεί­ας, τῆς βα­θεί­ας σι­ω­πῆς, ἥ­τις δι­α­δέ­χε­ται τά αἱ­ρε­τι­κά κη­ρύγ­μα­τα "Ὀρ­θο­δό­ξων" ποι­μέ­νων; ποῦ εἶ­ναι αἱ ἀ­στρα­παί τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου θε­ο­λο­γί­ας;» 

Ένα επιχείρημα που προβάλλουν οι Αντ-οικουμενιστές είναι το πλήθος των ανθρώπων που ακολουθούν την δικήν τους γραμμή λέγοντας:

«Τόσοι Αρχιερείς, τόσοι Ιερείς, τόσοι Μοναχοί και λαϊκοί πεπαιδευμένοι και μη, δεν διακόπτουν πνευματική επικοινωνία με τους Οικουμενιστές, όλοι αυτοί επλανήθησαν και μόνο εσείς οι ολίγοι είσθε με την αλήθεια;» Παλαιό το σόφισμα, ανασκευασμένο και απογεγυμνωμένον υφ’ όλων σχεδόν των αγίων Πατέρων μας και της Αγίας Γραφής. Το δυστύχημα δι’ αυτούς που λέγουν όλα αυτά είναι ότι η αλήθεια δεν συμβαδίζει πάντοτε με τους πολλούς, αλλά πολλές φορές με τους ολίγους. Ο ίδιος ο Κύριος μας είπε: «ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισίν οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Ότι στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθ. ζ: 13). Και εις άλλο σημείο, «Πολλοί γαρ εισί κλητοί ολίγοι δε εκλεκτοί». Οι άγιοι πατέρες μας απαντούσαν ως εξής, όταν οι αιρετικοί προέβαλλον ως επιχείρημα το πλήθος που τους ακολουθούσε: «Πλήθει το ψεύδος κρατύνεις; Έδειξας του δεινού την επίτασιν (ένταση, δυνάμωμα) · όσω γαρ πλείους εν τω κακώ τοσούτω μείζων η συμφορά». «Εμοί πλήθος αιδέσιμον ου το χαίρον καινοτομία, αλλά το φυλάσσον πατρώαν κληρονομίαν» (άγιος Θεόδωρος Στουδίτης, P.G. 99, επιστολή 45). Σε άλλο σημείο λέγει: «Μη θώμεν σκάνδαλον τη Εκκλησία του Θεού, ήτις εστί και εν τρισίν Ορθοδόξοις οριζομένη κατά τους αγίους» (άγ. Θεόδωρος Στουδίτης, P.G. 99, 1049B). O άγιος Νικηφόρος ο Ομολογητής έγραφε: «Ει και πάνυ ολίγοι εν τη Ορθοδοξία και ευσεβεία διαμένουσιν, ούτοι εισίν Εκκλησία και το κύρος και η προστασία των εκκλησιαστικών θεσμών εν αυτοίς κείται». Ο καθ. Γ. Φλωρόφσκυ έγραφε: «Πολύ συχνά το μέτρο της αληθείας είναι η μαρτυρία της μειοψηφίας. Είναι δυνατό να είναι καθολική Εκκλησία το μικρόν ποίμνιο.  Είναι δυνατό να εξαπλωθούν οι αιρετικοί παντού και να καταλήξη η Εκκλησία στο περιθώριο της ιστορίας, ή να αποσυρθεί εις την έρημο. Αυτό συνέβη κατ’ επανάληψη εις την ιστορία και είναι πολύ πιθανόν να συμβή και πάλι». Δεν αποτελούν λοιπόν οι πολλοί την Εκκλησία του Χριστού, αλλά οι την ορθήν και σωτήριον της πίστεως ομολογἰα φυλάσσοντες, όσοι ολίγοι και αν είναι.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11) μέρος 2008

ΛΟΓΟΝ ΑΓΑΘΟΝ Πολυέλαιος Θεομητορικών εορτών -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Ωσηέ προφήτη, Ανδρέου οσιομάρτυρος, 20 ιατρών αναργύρων.

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμῶθ τῆς φυλῆς Ἰσάχαρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰώνα π.Χ., ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β’. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι’ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοὶ του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸν Σωτήρα Χριστό. Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ’ 3), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσω τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε». Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαια ψυχή του.

Η «δυτικοποίηση», ή το φράγκεμα της εκκλησιαστικής ζωής και θεολογίας στη Ρωσία, έχει ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για την Ορθοδοξία, αλλά και για την κοινωνία της Ρωσίας.

Toυ αδελφού μας "Κοσμά"

1. Στη Δύση η θεολογία των Φράγκων ήταν το στήριγμα του ευρωπαϊκού φεουδαλισμού, γιατί ξεχώριζε τους «ευγενείς» από τους δουλοπάροικους! Οι πρώτοι ήταν Φράγκοι, οι δεύτεροι Ρωμαίοι! Οι τσάροι, μιμήθηκαν και σ’ αυτό το σημείο τους Φράγκους, μολονότι στη Ρωσία «ευγενείς» και δουλοπάροικοι ήταν ομοεθνείς, δηλ. ο ίδιος λαός (Ιω. Ρωμανίδου, Η Ρωμηοσύνη του 1821 και οι μεγάλες δυνάμεις, σ. 2)! 

α. Στη Ρωμηοσύνη, όπως λέει ο π. Ιω. Ρωμανίδης, ποτέ δεν υπήρξε θεολογική ή κοινωνική θεωρία να χωρίζει τους ανθρώπους σε εκ φύσεως γεννημένους «ευγενείς» και σε εκ φύσεως γεννημένους δουλοπάροικους, όπως δίδασκε ο Αυγουστίνος! Αντίθετα στη Φραγκιά, μόνο εκείνος που ανήκε στη τάξη των «ευγενών», δηλ. των Φράγκων, μπορούσε να γίνει ιππότης, ηγούμενος και επίσκοπος! Για να γίνει κάποιος ρήγας, ή αυτοκράτορας έπρεπε απαραίτητα να έχει βασιλική καταγωγή! Να είναι «γαλαζοαίματος»! 

β. Σημαντικό ρόλο στον εκφραγκισμό της Ρωσίας έπαιξε η Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου, που ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα. Απ’ αυτή αποφοίτησαν τα σπουδαιότερα στελέχη της Ρωσικής Εκκλησίας. Αυτά, χρησιμοποίησε ο τσάρος Μέγας Πέτρος σε καίριες θέσεις, για να πετύχει το φράγκεμα της ρωσικής θεολογίας και την επιβολή του φεουδαλισμού.

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ

Ας γίνει κάθε σπίτι Κρυφό Σχολειό για να δώσουμε στα παιδιά αυτά που δεν τους δίνει πλέον το σχολείο
Οι εξωτερικές προκλήσεις και οι κίνδυνοι αυξάνονται. Ο Ερντογάν αμφισβητεί συνθήκες και σύνορα και διεκδικεί τα πάντα. Οι Αλβανοί εμμένουν στο ζήτημα των Τσάμηδων, αθωώνοντας τους συνεργάτες των ναζί και ονειρευόμενοι τη «Μεγάλη Αλβανία» με ελληνικά εδάφη. Τα Σκόπια, παρά την εσωτερική αναστάτωση, συνεχίζουν να πλαστογραφούν την Ιστορία του Φιλίππου, του Αλεξάνδρου και των νεοτέρων χρόνων εις βάρος μας. Και η ισλαμική τρομοκρατία παραμένει μόνιμη απειλή δεδομένου ότι αρκετοί από τους συλληφθέντες στη δυτική Ευρώπη εισήλθαν μέσω Ελλάδος.

Ο Ελληνισμός έχει αποδείξει ότι στα δύσκολα συσπειρώνεται, με ενοποιητική δύναμη την Ορθοδοξία, την Ιστορία και την εθνική ταυτότητα. Κι όμως σήμερα οι κυβερνώντες καλλιεργούν τις εθνοαποδομητικές θεωρίες και προσπαθούν να αποκόψουν την Παιδεία μας και τα παιδιά μας από τις ρίζες, οι οποίες παράγουν συνεχώς χυμούς για να κρατήσουν όρθιο το δένδρο. Το υπουργείο Παιδείας αποκόπτει τα Θρησκευτικά από την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, μειώνει τις ώρες και την ύλη των Αρχαίων Ελληνικών, καταργεί τη διδασκαλία των Περσικών Πολέμων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ποντιακής Γενοκτονίας στο λύκειο.

Ιδού η Ορθοδοξία. Η νύμφη του Χριστού. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Αι δε λεγόμεναι εκκλησίαι, όσαι απατηθείσαι υπό του σατανά εξεκόπησαν της Ορθοδοξίας, δεν είναι, ειμή άζωα, αφεγγή, «ακοινώνητα», απέλπιδα, δυστυχή και μεμολυσμένα την παρθενικότητα τμήματα. Νύμφαι διαζευγμέναι από τον Νυμφίον Χριστόν, ως μη φυλάξασαι αμώμητον την πίστιν. Δύνανται δε να επανέλθουν καλώς, όθεν κακώς απεσπάσθησαν. Αρκεί να επαναλάβουν του ασώτου την φωνήν. Και τότε πάλιν δίδονται αυτοίς ο Χριστός, οι Απόστολοι, των αγίων Πατέρων ο χορός, αι Σύνοδοι, η Παράδοσις, η Θεολογία. Όλα ιδικά των. Η απόφανσις της Εκκλησίας είναι σαφής: "Των αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα τη εκκλησία μίαν την πίστιν εσφράγισαν· η και χιτώνα φορούσα τον υφαντόν εκ της άνω Θεολογίας, ορθοτομεί και δοξάζει της ευσεβείας το μέγα μυστήριον". 

Κανών Θ’ της εν Λαοδικίας τοπικής Συνόδου :

Όχι μόνον οι αιρετικοί δεν πρέπει να εμβαίνουν εις τας Εκκλησίας των Ορθοδόξων, ουδέ οι Ορθόδοξοι εις τα κοιμητήρια των αιρετικών ή τους οίκους, όπου μάρτυρες των αιρετικών ετάφησαν. Πολλοί γαρ και από τους αιρετικούς εν τω καιρώ του διωγμού και της ειδωλολατρείας μέχρι θανάτου εκαρτέρησαν, τους οποίους μάρτυρας οι ομόδοξοι αυτών ωνόμασαν. Δεν πρέπει οι Ορθόδοξοι να πηγαίνουν εις αυτούς ή δια να προσευχηθούν ή δια θεραπείαν ή δια να τους τιμήσουν ή δια να ζητήσουν ιατρείαν από αυτούς εις τας ασθενείας των. Όσοι τούτο πράξουν να αφορίζωνται έως να μετανοήσουν..

Όσιος Συμεών o Νέος Θεολόγος

Χωρίς νερό είναι αδύνατο να πλυθεί το λερωμένο ρούχο, και χωρίς δάκρυα μετανοίας είναι πολύ πιο αδύνατο να πλυθεί και να καθαριστεί από τις κηλίδες και τους μολυσμούς η ψυχή.

Στον Πειραιά σήμερα Κυριακή η Εικόνα της Παναγίας Εκατονταπυλιανής της Πάρου

Στον Πειραιά θα μεταφερθεί σήμερα Κυριακή η πρωτότυπη Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής από το νησί της Πάρου.
Η τελετή θα πραγματοποιηθεί με τιμές αρχηγού Κράτους.
Η Υποδοχή εχει προγραμματιστεί για σήμερα Κυριακή 16 Οκτωβρίου στις 17:30 το απόγευμα στο Λιμάνι του Πειραιά, έναντι του Ιερού Ναού Αγίου Διονυσίου Πειραιώς.
Θα ακολουθήσει λιτανευτική πομπή, ώστε η εικόνα να τεθεί προς προσκύνηση και Αγιασμό στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς.
Η εικόνα θα παραμείνει στον Πειραιά καθ' όλη τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2016» έως τις 27 Οκτωβρίου.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων εχει ως εξής:
Καθημερινά στον Ιερό Ναό θα τελούνται:
7:00 - 9:00π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία
12:00μ.μ. Ιερά Παράκλησις
6:00μ.μ. Εσπερινός του Αγίου Δημητρίου και Παράκλησις στην Υπεραγία Θεοτόκο
7.00μ.μ. Επίκαιρη πνευματική ομιλία από προσκεκλημένους ομιλητές
9:30μ.μ. Ιερά Αγρυπνία

Από το Γεροντικό:

Οἱ ἅγιοι Πατέρες µᾶς ἔχουν διδάξει ὅτι οἱ ἀρρώστιες µᾶς ἔρχονται σὰν φάρµακα, γιὰ τὴ θεραπεία τῶν ἀσθενειῶν τῆς ψυχῆς µας. Μὲ τὶς ἀρρώστιες µας καὶ τοὺς πόνους, ὁ Κύριος µᾶς ἰατρεύει ἀπὸ τὶς πληγὲς τῶν παλαιῶν καὶ τῶν τωρινῶν µας ἁµαρτιῶν. Καὶ µᾶς προφυλάσσει ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ διαφορετικὰ θὰ κάναµε. Καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει, τὸν πλούσιο ἐν ἐλέει Κύριό µας, ποὺ πάντοτε µὲ τὴ σοφία καὶ τὴν ἀγάπη Του οἰκονοµεῖ γιὰ µᾶς ὅ,τι µᾶς ὠφελεῖ, νὰ Τὸν εὐγνωµονοῦµε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς µας, ποὺ µᾶς ἀξίωσε νὰ εἴµαστε ἄρρωστοι. Καὶ ποτὲ νὰ µὴ γογγύζουµε γι’ αὐτό.

Σπάει την «εκεχειρία» με την Εκκλησία ο Φίλης

«Εσπασε» την εκεχειρία με την Εκκλησία ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης, ανάβοντας νέες φωτιές.
Ο υπουργός Παιδείας μιλώντας στο 2ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε ως μια από «τις εκκρεμότητες» τη σχέση Εκκλησίας – Πολιτείας. Ανεβάζοντας πάλι τους τόνους, λίγες μόνο ημέρες μετά την προσωρινή, όπως διαφαίνεται, εκεχειρία που επετεύχθη για το μάθημα των Θρησκευτικών, ο Νίκος Φίλης κατηγόρησε την εκκλησιαστική διοίκηση ότι επιδιώκει να ασκεί έλεγχο φρονηματισμού επί των μαθητών.
Δεν παρέλειψε να αναρωτηθεί αν πρέπει να υπάρχει «η συνύπαρξη στο ίδιο υπουργείο ζητήματα Παιδείας και Θρησκευμάτων».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει διάλογος μεταξύ του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και του κ. Φίλη από τη συνάντηση της 5ης Οκτωβρίου, μεταξύ του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα που έγινε παρουσία του υπουργού Παιδείας και του υπουργού Αμυνας Πάνου Καμμένου. Ο κ. Φίλης διαβεβαίωνε τον Αρχιεπίσκοπο ότι θα υπακούσει στον πρωθυπουργό και θα εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα.
Ο διάλογος έχει ως εξής

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η Ζ' Οικουμ. Σύνοδος και Ερμηνεία της παραβολής του Σπορέως

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Δ ΛΟΥΚΑ, ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Z ΟΙΚ. ΣΥΝ. Λογγίνου εκατόνταρχου.

Ἦταν ἐπικεφαλὴς ἀξιωματικὸς τῶν ρωμαίων στρατιωτῶν, στὴν ἐκτέλεση τῆς θανατικῆς καταδίκης τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἐκτελοῦσε τὴ διαταγὴ τοῦ Πιλάτου, ἀγνοοῦσε ποιὸς ἦταν ὁ Ἰησοῦς, γι’ αὐτὸ παρέστη σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς φρικτῆς τραγωδίας. Ὅμως ἡ ψυχὴ τοῦ Λογγίνου δὲν εἶχε τὶς φαρισαϊκὲς παρωπίδες καὶ τὴν ἀχρειότητα τῶν ρωμαίων στρατιωτῶν. Εἶδε σὲ βάθος τὸ θύμα καὶ πρόσεξε σ’ αὐτὸ τὴν ἀγαθότητα, τὴ σεμνότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν γαλήνη ποὺ τὸ διέκρινε. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου, ὅταν εἶδε τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ νὰ σχίζεται στὰ δυό, τὴν γῆ νὰ σείεται, τὶς πέτρες νὰ ραγίζουν καὶ τὰ μνημεῖα νὰ ἀνοίγουν, φωτίσθηκε ἀκόμα περισσότερο. Δὲ χωροῦσε πλέον καμιὰ ἀμφιβολία μέσα του, καὶ μὲ ὅλη του τὴν δύναμη διακήρυξε κάτι, ποὺ ὅλοι ὅσοι ἔχουν καθαρὰ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς τους στὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου διακηρύττουν: «Ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἣν Θεοῦ». Ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν υἱὸς Θεοῦ, ὁ Θεάνθρωπος Σωτὴρ τοῦ κόσμου. Ἡ εἴδηση ὅτι ὁ Λογγῖνος ἀσπάσθηκε καὶ κήρυττε τὴν χριστιανικὴ πίστη, ἐξήγειρε τὴν μανία τῶν Ἰουδαίων, καὶ μὲ ἐνέργειές τους στὴ ρωμαϊκὴ ἐξουσία, τὸν ἀποκεφάλισαν.

Μη ξεχνάμε : :

Πολλάκις βλέπουμε την φανεράν αμαρτίαν του αδελφού μας, αλλά δεν βλέπουμε την κρυπτήν μετάνοιά του. Μόνον ο Θεός κρίνει τα κρυπτά της καρδίας…

Από τα πρακτικά καί θεολογικά κεφάλαια Αγίου Συμεών τού Νέου Θεολόγου

Πίστη είναι να πεθάνει κανείς για το Χριστό και για χάρη της εντολης Του, πιστεύοντας οτι ο θάνατος αυτός θα του γίνει πρόξενος ζωής· να θεωρεί τη φτώχεια σαν πλούτο, την ευτέλεια και την ασημότητα σαν αληθινή δόξα και κοινωνική λάμψη· και να πιστεύει ότι με το να μην έχει τίποτε, κατέχει τα πάντα ή μάλλον απέκτησε τον ανεξερεύνητο πλούτο της επιγνώσεως του Χριστού, και όλα τα ορατά να τα βλέπει σαν λάσπη ή καπνό.

Muslim invaders !!! the shocking truth. UK, Germany , Sweden, America, Denmark etc

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς! 

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό ...": 

Τι ΄ναι αυτά που διαβάζω! Πραγματικά για να ακολουθήσεις το Χριστό θέλει πολύ μα πολύ αγώνα και υπερπροσπάθεια! Όλοι μας ομολογούμε ότι είμαστε χριστιανοί αλλά στα δύσκολα κάτι συμβαίνει και κολλάμε! Φοβόμαστε..Τί φοβόμαστε; Δε ξέρουμε ότι αυτός είναι ο δρόμος; Της υπομονής, του διωγμού, των πειρασμών; Αγώνας μακρύς και δύσκολος για εκείνον που κοιτάζει πίσω του, τον εμποδίζουν στη πορεία του κι αγκάθια, και παλιές αγάπες, πάθη και λατρείες ψεύτικες! Εμείς θέλουμε να κερδίσουμε τον Χριστό χωρίς πειρασμούς, χωρίς εμπόδια, χωρίς διωγμούς. Να κρατήσουμε και κάτι απ΄το παλιό εαυτό μας, τις τιμές μας, το πορτοφόλι μας, την αξιοπρέπεια μας! Για μια αξιοπρέπεια ζούμε σε αυτή τη ζωή πόσοι το λέμε; Κάνουμε σαν τη γυναίκα του Λωτ, κοιτάζει πίσω της, αυτά που χάνει, το σπίτι της, τη βολή της, την ησυχία της, και πού πάει, πού την οδηγεί ο Λωτ; Αλήθεια μοιάζουμε έτσι στον Χριστό; Με την ασφάλεια των ειδώλων μας θα βαδίζουμε; Έτσι βάδιζε ο Χριστός; O απόστολος Παύλος με τα πόδια εκείνη την εποχή όχι σήμερα με αεροπλάνα και βαπόρια, αυτοκίνητα και τρένα, έτρεχε το καλό αγώνα, να πει όσα μας είπε και δεν ήταν προνομιούχος, αγώνα έκανε κι αγώνα καθαρό και αγαθό, δε προσωποληπτεί ο Θεός, άνθρωπος που καταδίωξε το Χριστό ήταν, ανδρώθηκε συν Χριστώ, με τα βάσανά του, με τις κακουχίες του, με διωγμούς και πείνα, στερήσεις και συκοφαντίες αρίστευσε! Για αυτό μας λέει μιμητές μου γίνεσθε...

Τέρμα τα λόγια, έργα!

Όποιον μνημονεύουμε με εκείνον κοινωνούμε και με όποιον κοινωνούμε τον μνημονεύουμε. Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (=πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) και "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει(=αρμόζει) φεύγειν" (PG 26, 1188 Β).

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΟΧΙ ΑΘΕΗ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ":

Ας μην εθελοτυφλούμε, υπάρχει σχέδιο να αλλοιωθεί το εσωτερικό μέτωπο ώστε να περάσουν εύκολα τα σχέδια του πονηρού πνεύματος. Έχει πάμπολλα όργανα εγχώρια και αλλοδαπά. Το αντίχριστο πνεύμα διαχέεται παντού, από άθεους ως δήθεν ένθεους., μην αγνοούμε ο πονηρός εμφανίζεται κι από τα δεξιά ως άγγελος φωτεινός! Θυμηθείτε τη μαρτυρική Μικρά Ασία, πώς χάθηκε η πατρίδα χιλιάδων αγίων μας; Με αυτό το τρόπο που βιώνουμε εμείς σήμερα! Η ηγεσία μας αδιαφορεί, και τότε οι βυζαντινοί αδιαφορούσαν για τους πολίτες της χώρας. Κοίταζαν οι ηγέτες και όλοι οι 'μεγάλοι' να περνάνε καλά, να απομυζούν το πληθυσμό και ενώ οι μερικές χιλιάδες Σελτζούκοι εισχωρούσαν αυτοί αγρόν αγόραζαν! Αγανακτούσαν οι άνθρωποι, καλή ώρα σαν κι εμάς, αλλά δεν έβλεπαν φως από πουθενά! Όλοι τους είχαν εγκαταλείψει..Οι Σελτζούκοι βρήκαν πρόσφορο έδαφος, ήταν άγγελοι σε σύγκριση με τα ανθρωπόμορφα θηρία της Κωνσταντινούπολης! Είδαν κι απόειδαν οι άνθρωποι και σταδιακά εξισλαμίζονταν αφού απαλλάσσονταν από βάρη και αγριότητες των βυζαντινών αξιωματούχων σε σχέση με τους Σελτζούκους. Αρχικά οι μουσουλμάνοι δείχνουν καλοί, πράοι, όταν όμως κυριαρχήσουν αλλάζουν τακτική, από αμυντική ξεκινούν επιθετική συμπεριφορά. Διεκδικούν και το παίρνουν είτε με τη βία είτε με όποιο άλλο τρόπο. Εμείς αλλά και όλη η Ευρώπη βιώνει το σταδιακό εξισλαμισμό τους. Κι αυτό είναι σχέδιο των γνωστών και μη εξαιρετέων να χτυπήσουν το πυρήνα της ορθής πίστης στο Μεσσία Χριστό, κι αυτός είναι η Ελλάδα με τη γλώσσα και με την ορθή πίστη. Δεν είναι μόνο συμβολικό το χτύπημα λόγω τεράστιας εμβέλειας του Ελληνικού πολιτισμού, είναι ουσιαστικό χτύπημα και προς την Ευρώπη και το πολιτισμό της που έχει τρείς βασικούς πυλώνες η οποία στηρίζεται. Αυτοί οι πυλώνες είναι η Ελλάδα με τη πολιτισμική της κληρονομιά, η Ρώμη με το ρωμαικό πολιτικό σύστημα και δίκαιο, και η Ιερουσαλήμ η οποία ως πόλη για μας τους χριστιανούς αποτελεί πόλις του Ποιμένα μας, από εκεί ξεκίνησε και μας φώτισε εμάς τους πρώην ειδωλολάτρες. Είμαστε παιδιά της, το νέο Ισραήλ, το πνευματικό Ισραήλ.