ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ &ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΝΕΟΤΗΤΟΣ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ»

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 23^ῃ Σεπτεμβρίου 2016

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

            Σε απάντηση της εξόχως συκοφαντικής και υβριστικής «ανοιχτής επιστολής» του κ. Κουρουτού, Προέδρου τῆς ΟΙΕΛΕ που απευθύνεται δήθεν προς τον Πρωθυπουργό, στην πραγματικότητα όμως εξυπηρετεί προφανώς άλλους σκοπούς την οποία έσπευσαν να αναδημοσιεύσουν οι Εφημερίδες «ΑΥΓΗ» και «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» και προς αποκατάσταση της αλήθειας, θα περιοριστούμε μόνο να αναφέρουμε τα εξής:

Η άλλη διάστασις -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

 Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας.                                Επιβεβαιώνει τον Ευαγγελισμό και την ενανθρώπηση του Κυρίου: Το ανθρώπινο σώμα, το οποίο τότε ενωμένο με τη θεία φύση συνελήφθη εν Πνεύματι αγίω στη μήτρα της Παναγίας μας και γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, αυτό το ίδιο αναλαμβάνεται τώρα στους ουρανούς.    

Η άλλη διάστασις -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

 Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας.                                 
Επιβεβαιώνει τον Ευαγγελισμό και την ενανθρώπηση του Κυρίου: Το ανθρώπινο σώμα, το οποίο τότε ενωμένο με τη θεία φύση συνελήφθη εν Πνεύματι αγίω στη μήτρα της Παναγίας μας και γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, αυτό το ίδιο αναλαμβάνεται τώρα στους ουρανούς.    

Ο Μ. Αντώνιος είπε για τους πειρασμούς:

«Κανείς δεν μπορεί να εισέλθη στη βασιλεία των ουρανών, χωρίς να δοκιμάση πειρασμούς. Βγάλε από την μέση τους πειρασμούς και τότε κανείς δεν θα υπάρχη οπού να σώζεται».

Patriarch Kirill criticizes monks for their passion for luxury

Moscow, September 22, Interfax - Patriarch Kirill of Moscow and All Russia criticized hegumens and abbesses for seeking luxury and comfort.

"I initiated that each father superior and each mother superior has a bishop's staff (a symbol of spiritual power - IF). But I could not even imagine that hegumens and abbesses will turn these staffs in patriarchal ones, will richly decorate them, will put a cross on them. I did not bless such staffs. You should have an ordinary hegumen staff, without decorations, without jewelry trinkets," the patriarch said on Thursday at his meeting with heads of monasteries of the Russian Orthodox Church in Moscow.

"When you come home, the first thing you should do is to order ordinary staffs similar to the one that was in Holy Metropolitan Peter's hands," he said.

According to the primate, fathers superior and mothers superior should think more about ascetic life, not about comfortable conditions.

"I do not think that the way of life of hegumens and abbesses of the old times who organized monasteries radically differed from lifestyle of ordinary monks and nuns. Everyone should clearly understand it. If there is no such understanding, you should better not become a mother superior or father superior," he said. 

Σιμωνόπετρα • Άγιον Όρος • Αγνή Παρθένε - Simonopetra • Mount Athos • Agni Parthene -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Σύλληψη Προδρόμου, Ξανθίπης, Πολυξένης, Νικολάου Καρπενισριώτου.

Ἔτσι προφήτευσε ὁ προφήτης Ἠσαΐας γιὰ τὸν Πρόδρομο τοῦ Κυρίου, Ἰωάννη: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ». Δηλαδή, φωνὴ ἀνθρώπου, ποὺ φωνάζει στὴν ἔρημο καὶ λέει: «Ἑτοιμάστε τὸν δρόμο, ἀπ’ ὅπου θὰ ἔλθει ὁ Κύριος σὲ σᾶς. Κάνετε ἴσιους καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ περάσει». Ξεριζῶστε, δηλαδή, ἀπὸ τὶς ψυχές σας τὰ ἀγκάθια τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καὶ ρίξτε μακριὰ τὰ λιθάρια τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς πώρωσης καὶ καθαρίστε μὲ μετάνοια τὸ ἐσωτερικό σας, γιὰ νὰ δεχθεῖ τὸν Κύριο. Ἡ φωνὴ αὐτή, ποὺ ἦταν ὁ Ἰωάννης, γεννήθηκε μὲ θαυμαστὸ τρόπο. Ὁ Πατέρας του Ζαχαρίας ἦταν ἱερέας. Τὴν ὥρα τοῦ θυμιάματος μέσα στὸ θυσιαστήριο, εἶδε ἄγγελο Κυρίου, ποὺ τοῦ ἀνήγγειλε, ὅτι θὰ ἀποκτοῦσε γιὸ καὶ θὰ ὀνομαζόταν Ἰωάννης. Ὁ Ζαχαρίας σκίρτησε ἀπὸ χαρά, ἀλλὰ δυσπίστησε. Ἡ γυναῖκά του ἦταν στείρα καὶ γριά, πῶς θὰ γινόταν αὐτὸ ποὺ ἄκουγε; Τότε ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπε ὅτι γιὰ νὰ τιμωρηθεῖ ἡ δυσπιστία του, μέχρι νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς θὰ ἔμενε κωφάλαλος. Πράγματι, ἡ Ἐλισάβετ συνέλαβε, καὶ μετὰ ἐννιὰ μῆνες ἔκανε γιό. Μετὰ ὀκτὼ ἡμέρες, στὴν περιτομὴ τοῦ παιδιοῦ, οἱ συγγενεῖς θέλησαν νὰ τοῦ δώσουν τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, Ζαχαρία. Ὅμως, ὁ Ζαχαρίας, ἔγραψε ἐπάνω σὲ πινακίδιο τὸ ὄνομα Ἰωάννης. Ἀμέσως δέ, λύθηκε ἡ γλώσσα του, καὶ ἡ χαρὰ γιὰ ὅλους ἦταν μεγάλη.

Μιά μικρογραφία του μαρτυρίου των εσχάτων - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Μπορούμε να γίνουμε από θεατές τουλάχιστον περιφερειακοί παίκτες -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

 Οι διακρατικές συμμαχίες εδράζονται στην σύμπτωση συμφερόντων. Ειδικότερα οι μικροί έχουν τη στήριξη των μεγάλων στο βαθμό που τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με εκείνων.

Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση του ελλαδοκυπριακού χώρου είναι εκτός πάσης αμφιβολίας αναντικατάστατη για τα συμφέροντα της Δύσεως, ιδίως των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ωστόσο τον ιδιοποιούνται ασυδότως άνευ ανταλλάγματος. Είναι μονίμως με τους Τούρκους. Παρότι εκείνοι τούς ψήνουν διαρκώς το ψάρι στα χείλη.

Προχθές οι Αμερικανοί δώρισαν στους Ισραηλινούς 38 δισ. δολ.! Αλλά το Ισραήλ είναι παίκτης και η Ελλάς απλός θεατής. Μέχρι πότε θα μένουμε στις κερκίδες και οι ανταγωνιστές μας θα αλωνίζουν στο γήπεδο; Άπειρα καλόλογα άκουσε ο κ. Τσίπρας στην Αμερική. Εν τη παλάμη;

Το Ισραήλ όμως διαθέτει στις ΗΠΑ το πανίσχυρο αμερικανοεβραϊκό λόμπι, ενώ εμείς το ανίσχυρο ελληνοαμερικανικό.

Πικρή αλήθεια. Αλλά η ευθύνη βαρύνει τις ελλαδικές ελίτ και πολιτικές ηγεσίες. Το Τελ Αβίβ δημιούργησε, ελέγχει και κατευθύνει σε απόλυτο βαθμό το δημιούργημά του στις ΗΠΑ. Η Αθήνα τηρεί εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα. Αρέσκεται ενίοτε να αναφέρεται στη μεγάλη Ομογένειά μας, αλλά δεν συγκρότησε ποτέ σοβαρό λόμπι. Δεν καθοδήγησε, δεν συνειδητοποίησε πόσο εμπροσθοβαρή δύναμη αποτελεί παρόμοιο όργανο για τα μείζονα εθνικά μας θέματα. Μας βαρύνει απουσία στρατηγικής σκέψης. Ενίοτε ψελλίζουμε περί πολυδιάστατης γεωπολιτικής στρατηγικής. Κάτι γενναίο ξεκινούμε ορισμένες φορές να κάνουμε, (όπως Μάρτιος ’87). Αλλά

«Ειν΄ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.

Κομάτι κατορθώνουμε˙ κομάτι

παίρνουμ΄ επάνω μας˙ κι΄ αρχίζουμε

να ΄χουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά».

Τελικά οι “Τρώες” του Αλεξανδρινού μάς φωτογραφίζουν…

Αν ήμασταν σοβαρό κράτος θα αρπάζαμε την εγκύκλιο τού Μεσογαίας Νικολάου προς τους μαθητές της επαρχίας του και θα την κάμναμε ανάγνωσμα όλων των Ελληνοπαίδων. Να μάθουν τα Ελληνόπουλα ότι η πατρίδα τους γέννησε σοφούς, ήρωες και αγίους.

Αμαρτία της εποχής. -- του αείμνηστου Δημητρίου Παναγόπουλου

Συνήθως το καλοκαίρι αι γυναίκες κυκλοφορούν ημίγυμνες. Έχουν δε το θράσος να παρουσιάζωνται και εις την Εκκλησίαν ακόμη, κατ΄ εξοχήν δε εις το μυστήριον του γάμου και βαπτίσματος, μερικαί και κατά την θείαν Ευχαριστίαν. Υπενθυμόζομεν εις όλας αυτάς, είτε κυρίαι είναι είτε δεσποινίδες, ότι η γυμνότης εις την γλώσσαν του Θεού λέγεται «πορνεία» και την «πορνείαν» ο Θεός δεν την ευλογεί. Ας το μάθουν, αν δεν το γνωρίζουν, όλαι αυταί που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν ημίγυμνες, είτε με κοντά μέχρι της μασχάλης μανίκια ή με τολμηρά καρέ ή με διαφανή φορέματα που είναι τοιαύτα, ώστε είτε τα φορούν είτε όχι είναι το ίδιον, ότι αυτό που κάνουν είναι «αμαρτία». Εις παρατήρησίν μας ηκούσθησαν πολλάκις εκ πολλών, ωραίων μεν γυναικείων κεφαλών, άνευ όμως περιεχομένου, παιδαριώδεις απαντήσεις. Μας είπον λ.χ. όποιος σκανδαλίζεται να μη βλέπη, να γυρίζη το πρόσωπον αλλού, δεν του είπε κανείς να κυττάζη κ.τ.τ..  Εγώ ζεσταίνομαι και θα γδυθώ. Και εις αυτάς απαντήσαμε και τώρα επαναλαμβάνομεν ότι δεν δικάζεται όστις πίνει το δηλητήριον, αλλ΄ όστις το προσφέρει και μη πλανώμεθα ότι θα ξεφύγωμεν της δικαίας απειλής. Δι΄ αυτό λέγομεν, σύζυγε ένδυσε την γυναίκα σου και μη την περιφέρεις γυμνήν και γίνεσαι αιτία πορνείας, ανθρώπων από νέου μέχρι γέροντος. Εις το σπίτι σου η γυμνότης, αν επιμένης. Πατέρα, μην αφίνης το κορίτσι σου ημίγυμνο και με διαφανή και ανοικτά τα καρέ του μέχρι ομφαλού και γίνεται αιτία πορνείας και μοιχείας, διότι η φωτιά του Σατανά που σκορπά εις νέους και γέρους θα γίνη πυρ Σοδόμων και Γομόρρων και θα επιστρέψη εις ολόκληρον  την οικογένειά σου, είτε με ασθένειαν, είτε με θάνατον, είτε με δυστυχήματα και αποτυχίας εκτός της κολάσεως των ψυχών σας. Μητέρα πρόσεξε τον εαυτόν σου και τα κορίτσα σου και μη γίνεσαι προαγωγός αυτών. Ένδυσέ τα και φρούρησε ό,τι πολύτιμον τους έχει δώσει ο Θεός. Γυναίκες μικρές και μεγάλες, κυρίαι και δεσποινίδες τα ενδύματα είναι του Θεού, και τα … φύλλα της συκής είναι του Σατανά. Προσέχεται, μην ενδύεσθε με ανδρικά παντελόνια. Ο Θεός ενδύει και ο Σατανάς εκδύει. Το γράφομεν να το γνωρίζετε, ώστε θα είσθε αναπολόγητες εν ημέρα κρίσεως. Η ζέστη θεραπεύεται με ελαφρότερα ρούχα και όχι διαφανή. Δικαιολογία δεν υπάρχει. ενθυμήσθε πάντα ότι εις την Κόλασιν κάμνει πιο πολύ ζέστη και άνευ διακοπής. Ο Χριστός την είπε «πυρ άσβεστον».

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Αμαρτία της εποχής. -- του αείμνηστου Δημητρίου Πα...":

Σε μια εποχή σαν τη δική μας όλα αυτά τα λεχθέντα μοιάζουν σαν να τα λέει κάποιος από το πλανήτη Άρη. Αν το πεις σε ένα κορίτσι να μη φοράει παντελόνι θα σου πει ντυμένη είμαι,με τέτοια μυαλά που κουβαλάς είσαι για τα σίδερα! Ακόμη και οι μουσουλμάνοι σε αυτό το τομέα κρατάνε τις παραδόσεις τους,ακραίες βέβαια,αλλά υπάρχει η αιδώ.Γιατί αυτό είναι το ζητούμενο η αιδώς κάτι που έχει εξαφανιστεί και ως λέξη. Ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει τις γυναίκες να σκεπάζουν το κεφάλι όταν εισέρχονται στο ναό,για πες σε μια γυναίκα να φορέσει μαντήλι θα φας χαστούκι και η γλώσσα της θα σε λούσει όσο λούσιμο δεν έχει κάνει ως τώρα! Αυτά μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν απαράδεκτα,ακόμη και κάποιες γυναίκες σε αγγλικανικές εκκλησίες σκεπάζουν το κεφάλι και ντύνονται σεμνά,και οι ορθόδοξες γυναίκες στη Ρωσία κρατούν τις παραδόσεις,στην Ελλάδα όμως τα πετάξαμε όλα!!

***

Σ.σ. "Αν το πεις σε ένα κορίτσι να μη φοράει παντελόνι θα σου πει ντυμένη είμαι,με τέτοια μυαλά που κουβαλάς είσαι για τα σίδερα!"

Νομίζω, αν εξηγήσεις με λεπτότητα το γιατί και συγχρόνως προσεύχεσαι, θα σε καταλάβει. Αρκεί να έχεις αγάπη για το πλάσμα του Κυρίου μας. "και έσονται πάντες διδακτοί Θεού". Δυστυχώς δεν υπάρχει κατήχησις από την οικογένεια, από την Εκκλησία και από το σχολείο. Τα παιδιά γενικώς είναι καλά. Γνωρίζω κορίτσια από το πάτριο και από το νέο που δεν βάζουν ποτέ παντελόνι και η ενδυμασία  τους σε γενικές γραμμές είναι Ορθόδοξη.

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών:

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών!

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 / 9 / 2016 – Α΄ ΛΟΥΚΑ -«αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ»

Μαθητές του Χριστού                                                                                                                        
Η κλήση των πρώτων μαθητών από το μεγάλο διδάσκαλο Χριστό, είναι το θέμα που ξεδιπλώνει μπροστά μας η σημερινή ευαγγελική περικοπή με σκηνικά που αναδεικνύουν βαθύτερα μηνύματα και νοήματα. Στο βάθος της διήγησης του Ευαγγελίου μπορεί κάποιος ν’ αντλήσει μεγάλες αλήθειες. Ο Μονογενής και Λόγος του Θεού είναι εκείνος που καλεί πρώτα όλους τους ανθρώπους από την ανυπαρξία στη ζωή. Γι’ αυτό και στην ευχαριστιακή σύναξη ομολογούμε: «Συ εκ του μη όντος εις το είναι ημάς παρήγαγες».

Ο άνθρωπος όμως καλείται από τον Χριστό όχι απλώς να παραμείνει στο «είναι», δηλαδή να περιορίζεται στο να συντηρεί την ύπαρξή του, αλλά να καταστεί ικανός ν’ ατενίσει τις κορυφογραμμές του «εύ είναι». Να γίνει με άλλα λόγια μέτοχος της θείας ζωής, να φθάσει στη θέωση, να υποστεί την καλή αλλοίωση, σύμφωνα με την πατερική γραμματεία.

155… ξεχωριστές ευκαιρίες για όλη την οικογένεια στον Πειραιά

Ό μέθυσος ιερέας

ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος πού διηγήθηκε τούτη την ιστορία. 
Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα, γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τούς τεθνεώτες. 
Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται, μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. 
0 επίσκοπος πού αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα, τον παπα-Γιάννη, ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. 
Μάλιστα στην άγία πρόθεση αργούσε λίγο, γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. 
Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. . 
Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του, τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. 
Πολλοί του έλεγαν νά κόψει αυτό το πάθος, το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. 
Το καταλάβαινε κι ο ίδιος, έκλαιγε με παράπονο, έκανε μερικές προσπάθειες, άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. 

Μέ λεπτομέρειες μάλιστα καί ἀδιάσειστα στοιχεῖα ὁ γέρων π. Σάββας Λαυριώτης καταγράφει τίς ὁλοφάνερες διολισθήσεις τοῦ Πατριάρχη πρός τήν αἵρεση.

«Ἡ ἀναγνώριση τοῦ παναιρετικοῦ Παπισμοῦ ὡς ἐκκλησίας προκύπτει στήν πράξη καί ἀπό τήν σκανδαλώδη ὑποδοχή καί συμμετοχή τοῦ αἱρεσιάρχη καί ἀντίχριστου Πάπα στήν θρονική ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως στίς 30 Νοεμβρίου τοῦ 2014, κατά τήν ὁποία γιά πρώτη φορά μετά τό σχίσμα μνημονεύθηκε ἀπό τόν πατριαρχικό διάκονο στά εἰρηνικά τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ πάπας ὡς κανονικός ἐπίσκοπος φέρων τό «ἐπισκοπικόν» του ὠμοφόριον. Τά ἴδια πρωτάκουστα καί πρωτοφανῆ δε ἔγιναν καί κατά τήν ἐπίσκεψη τοῦ προηγουμένου πάπα Βενεδίκτου στήν Κωνσταντινούπολη (Νοέμβριος 2006), ὅταν τοῦ ἔψαλαν πολυχρόνιο, εἰδικά ἀπολυτίκια, τό «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου», τόν ἐθυμίαζαν οἱ διάκονοι προσερχόμενο, τοῦ ἔδωσε λειτουργικό ἀσπασμό ὁ πατριάρχης μέσα στή Θεία Λειτουργία καί τοῦ ἐπέτρεψαν νά πεῖ τό «Πάτερ ἡμῶν» καί πλεῖστα ἄλλα, μέ τά ὁποῖα κουρελιάσθηκαν οἱ Ἱεροί Κανόνες, πού ἀπαγορεύουν τίς συμπροσευχές μέ τούς αἱρετικούς. Καί δέν φτάνει αὐτό, ἀλλά προχωρᾶ ἔτι περαιτέρω καί στόν διαθρησκειακό Οἰκουμενισμό.

»Στήν 6ην Παγκόσμια Συνάντηση «Θρησκείας καί Εἰρήνης» στίς 4-1-1994 ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος δήλωσε: Ἐμεῖς οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες πρέπει νά φέρουνε στό προσκήνιο τίς πνευματικές ἀρχές τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς ἀδελφοσύνης καί τῆς εἰρήνης. Ἀλλά γιά νά τό πετύχουμε αὐτό πρέπει νά εἴμαστε ἑνωμένοι στό πνεῦμα τοῦ ἑνός Θεοῦ, ΡΚαθολικοί, καί Ὀρθόδοξοι, Προτεστάνται καί Ἑβραῖοι, Μουσουλμάνοι, Ἰνδοί, Βουδισταί….» Ποῖον Θεό ἐννοεῖ; Τό διευκρινίζει: « Αὐτόν πού ταιριάζει στόν καθένα»!!! («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» ἀρ. 494, σελ. 23 Γενεύη 1994, καί Ὀρθόδοξος Τύπος 11-9-2009)... ὁ ἴδιος εἶχε δηλώσει (ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ, ἀρ. 523. σελ. 12, Γενεύη 1995) ὅτι «Ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας»...».

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ -- Αθωνικά άνθη

 Οι συνοπτικές σκέψεις περί Παραδόσεως και παραδόσεων του προηγουμένου τεύχους του περιοδικού «Παράδοση» επιβάλλουν μιάν απαραίτητη αποσαφήνιση, αφού ο βασικός στόχος του υπόψη περιοδικού είναι η ευγενική φιλοδοξία της εξαγγελίας και διασώσεως των εθνικών παραδόσεων, και άλλων μη εθνικών, που όμως εμπίπτουν στον χώρο του Έθνους. Αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί και αληθινοί και να βλέπουμε με όραση βαθειά και πλατειά και αν έχουμε την αγία έφεση να επισημάνουμε το ζητούμενο, θα πρέπει να ελευθερωθούμε προηγουμένως από τις στενές υποκειμενικές «δόξες» μας, να παραιτηθούμε από την επιθυμία συστολής των μεγάλων πραγμάτων στα μέτρα μας και να διασταλούμε—όσο είναι δυνατό—για να αγκαλιάσουμε τα θεμελιακά προβλήματά μας. Έτσι, λυτρωμένοι από τις επήρειες των προσωπικών παθών μας, που μικραίνουν την εμβέλεια της πνευματικής μας οράσεως και διαστρέφουν την γεύση μας, θα μπορέσουμε να πετάξουμε προς όλα τα εφικτά ύψη και βάθη της ιστορικής μας μοίρας και να ανιχνεύσουμε με αέτειο μάτι και ιερό δέος τον δρόμο που διανύσαμε, τις αφετηρίες μας, που τώρα είμαστε, που πρέπει και πως πρέπει να βαδίσουμε. Λοιπόν, από πού θα αρχίσουμε; Από πού αλλού; Από το «Εν αρχή ην ο Λόγος». Από τον Λόγον, αναμφίβολα, διότι «πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονε». Και διότι «εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων» (Ιω. α: 1-4). Ήδη βρισκόμαστε στην αφετηρία της υπάρξεώς μας, που προδιαγράφει και την περιπέτεια της ιστορίας του κόσμου. Και συνεχίζουμε· «Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα αυτού» (Ιωάν. 12). Μέσα σ’ αυτή τη φράση συμπυκνώνεται όλο το νόημα της ζωής, όλη η μακαριότης και η ευγένεια των ανθρώπων, που «έλαβον αυτόν» και όλη η τραγικότης της ανθρωπότητος που τον αγνόησε. Η ιστορία απ’ εδώ και πέρα γράφεται ανάλογα με τη στάση που παίρνει ο κόσμος απέναντι στη «ζωή και το φως των ανθρώπων».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Οι Άγιοι 26 Οσιομάρτυρες Ζωγραφίτες

Οι λατινόφρονες με τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννην Βέκκον ήλθον εις το Άγιον Όρος μετά στρατιωτικής δυνάμεως, και αφού έπραξαν εκείνα τα οποία έπραξαν εις τας άλλας Μονάς, ήλθον τελευταίον και εις την Ιεράν Μονήν του Ζωγράφου, πυρ και μανίαν πνέοντες κατά των οικούντων αυτήν Μοναχών. Κατ’ εκείνον δε τον φρικτόν και φοβερόν δια το Άγιον Όρος καιρόν,πλησίον της Μονής Ζωγράφου ηγωνίζετο κατά μόνας εις Μοναχός, έχων συνήθειαν ιεράν να αναγινώσκη πολλάκις καθ΄ εκάστην τον Ακάθιστον Ύμνον της Θεοτόκου ενώπιον της θείας Εικόνος Αυτής. Εν μια λοιπόν των ημερών, ότε εις τα χείλη του Γέροντος αντηχούσεν ο Αρχαγγελικός ασπασμός της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το«Χαίρε», ακούει αίφνης ο Γέρων εκ της αγίας Αυτής Εικόνος τους εξής λόγους:«Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού!», ο δε Γέρων εγένετο έντρομος. «Μη φοβού»,εξηκολούθησεν ησύχως η εκ της Εικόνος θεομητορική φωνή, «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον εις τους αδελφούς και εις τον Καθηγούμενον ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις λοιπόν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός, οι δε επιθυμούντες μαρτυρικούς στεφάνους ας παραμείνωσιν εν τη Μονή, άπελθε λοιπόν ταχέως».

….είκοσι δε και εξ Μοναχοί, oι μη μνημονεύοντες τον λατινόφρονα Πατριάρχη Τζιοβάνι Βέκκο, μετά των οποίων και ο Καθηγούμενος, έμειναν εις την Μονήν και εισήλθον εντός του Πύργου, αναμένοντες τους εχθρούς αυτών και προσδοκώντες τους μαρτυρικούς στεφάνους. Το αποτέλεσμα: εικοσιέξ Οσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Τζιοβάνι Βέκκον, επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.

 Τώρα :

Και οι δέκα εννέα Ηγούμενοι του Αγίου Όρους υποδέχονται στο Άγιον Όρος, συλλειτουργούν και μνημονεύουν τον Kαρδινάλιον Πατριάρχην Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίον, την ιδίαν ώρα που ο νέος Τζιοβάνι Βέκκος εκδιώκει απανθρώπως τους αδελφούς των Εσφιγμενίτας λόγω μη μνημονεύσεώς του υπ’ αυτών!...

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Ὁ ἀββάς Δουλᾶς, ὁ μαθητής τοῦ ἀββᾶ Βησσαρίωνα, διηγήθηκε:

‒ Πῆγα κάποτε στό κελλί τοῦ Γέροντα, καί τόν βρῆκα σέ στάση προσευχῆς, μέ τά χέρια ὑψωμένα στόν οὐρανό. Δεκατέσσερεις ἡμέρες ἔμεινε σ᾽ αὐτή τή στάση! Ὕστερα μέ φώναξε καί μοῦ εἶπε: "Ἀκολούθησέ με". Βγήκαμε μαζί στήν ἔρημο. Κάποια στιγμή δίψασα, καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω". Τότε ἐκεῖνος πῆρε τό δερμάτινο πανωφόρι μου καί πῆγε λίγο πιό πέρα, σέ ἀπόσταση μιᾶς πετροβολιᾶς. Προσευχήθηκε, καί μοῦ τό ἔφερε πίσω γεμάτο νερό!

Ἄλλοτε πάλι, καθώς βαδίζαμε στή ἀκροθαλασσιά, δίψασα καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω πολύ". Τότε ὁ Γέροντας προσευχήθηκε καί μοῦ εἶπε: "Πιές ἀπ᾽ τή θάλασσα". Ἀμέσως τό θαλασσινό νερό ἔγινε γλυκό, καί ἤπια. Γέμισα μάλιστα κι ἕνα ἀγγεῖο. Βλέποντας ὁ Γέροντας τί ἔκανα, μοῦ λέει: "Γιατί πῆρες νερό;". Καί τοῦ ἀποκρίθηκα: "Συγχώρεσέ με, μήν τυχόν διψάσω πάλι παρακάτω". Καί ὁ Γέροντας μοῦ εἶπε: "Ὁ Θεός πού εἶναι ἐδῶ, εἶναι παντοῦ".

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

Mητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

Πατέρες καὶ ἀδελφοί, τέκνα ἐν Κυρίω ἀγαπητά. Στὴν πατρίδα μας, τὴν ἡρωοτόκο καὶ ἁγιοτόκο Ἑλλάδα, στὴν ὁποία, κατὰ τὰ 400 χρόνια σκλαβιᾶς ἀπὸ τοὺς ὁμοπίστους τῶν σημερινῶν ἰσλαμιστῶν τούς Ὀθωμανούς Τούρκους, χύθηκαν ποταμοὶ αἵματος ἁγίων ἐνδόξων Νεομαρτύρων καὶ Ἡρώων, ποιός νά τό φανταζόταν ὅτι σχεδόν 200 χρόνια μετά τήν ἐθνική μας παλλιγγενεσία καί μέ νωπή ἀκόμα τήν μνήμη ἀπό τά ἱερά σφάγια τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος θά ἀναγκαζώμεθα νά ἐκδίδουμε ἀντιρρητικές ἐγκυκλίους κατά τοῦ αἱμοσταγοῦς Ἰσλάμ πού ἐπί αἰῶνες μᾶς ἔπνιξε στό αἷμα. Ὡς ἐλάχιστο φόρο τιμῆς στήν μνήμη τῶν Ἁγίων καί ἡρώων τῆς πίστεώς μας δέν πρέπει νά ἀφήσουμε νὰ ἀλλοιωθεῖ ἡ ἰδιοπροσωπεία μας μὲ τὴν μετατροπὴ τῆς Πολιτείας μας σὲ οὐδετερόθρησκη, ὅπως ἐπιδιώκει ἡ Νέα παγκόσμια Τάξη τῶν Σιωνιστῶν καί Ταλμουδιστῶν Σατανολατρῶν. Σᾶς προσκαλῶ λοιπὸν νὰ παραμείνετε ἑδραῖοι καὶ ἀμετακίνητοι στὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ παράδοση, νὰ φανεῖτε δὲ ἀντάξιοι τῶν ἐνδόξων προγόνων μας καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων μας, ἀγωνιζόμενοι μὲ κάθε εἰρηνικὸ καὶ νόμιμο μέσον γιὰ τὴν παρεμπόδιση καὶ ἀκύρωση τῶν σκοτεινῶν σχεδίων τῆς «Νέας Ἐποχῆς».

Η «άπαξ παραδοθείσα πίστις» -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Οι πατέρες παραλαμβάνουν από τους αποστόλους, διαφυλάττουν και ερμηνεύουν την ιερά παράδοση, η οποία, σημειωτέον, παραδόθηκε άπαξ, δεν σχηματίσθηκε κατά τον μακραίωνα εκκλησιαστικό βίο. Και αυτές οι Οικουμενικές Σύνοδοι, όπου οι μεγάλοι θεοφόροι πατέρες θεόπνευστα διατύπωσαν τα δόγματα και τους κανόνες της πίστεώς μας, δεν δημιούργησαν, αλλά ερμήνευσαν την ιερά παράδοση. Υπενθυμίζω ότι τα δόγματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι αποκαλυμμένες αλήθειες του θείου λόγου, όπως τις διατύπωσαν οι φωτισμένοι άγιοι ύστερα από αγώνες και μάχες της Εκκλησίας κατά της πλάνης και της πονηρίας των αιρέσεων. Και οι κανόνες ή εντολές των Συνόδων είναι οι ηθικές προτροπές του θείου λόγου, όπως τις έζησαν οι άγιοι κάθε εποχής, που δεν συσχηματίζονταν με κανένα σχήμα του καιρού τους, αλλά μεταμορφώνονταν σε σκεύη του αγίου Πνεύματος. Τα πάντα υπό τον ήλιο μπορούν να μεταβάλλονται, να τελειοποιούνται, να εξελίσσονται. Η παράδοση της Εκκλησίας, όμως, παραμένει αναλλοίωτη, ανεξέλικτη και αμετάβλητη στους αιώνες. Ούτε συμπληρώνεται ούτε τελειοποιείται, αλλά αυτή τελειοποιεί τον άνθρωπο, τον αναγεννά, και ανανεώνει την κοινωνία για να την καταστήσει και να την διατηρήσει καινή κτίση. Βεβαίως, σε κάθε εποχή οφείλει η Εκκλησία να βρίσκει νέους τρόπους, για να καθιστά προσιτή και κατανοητή στους ανθρώπους τη διδασκαλία της. Ποτέ, όμως, και για κανένα λόγο δεν μεταβάλλει ούτε στο ελάχιστο τη διδασκαλία· με απόλυτη ευλάβεια τη διατηρεί εντελώς αναλλοίωτη και απαραχάρακτη. Μιμείται την τακτική του Θεανθρώπου Αρχηγού της, ο οποίος «μη εκστάς της φύσεως μετέσχε του ημετέρου φυράματος»· χωρίς να εγκαταλείψει ούτε στιγμή τη θεϊκή του φύση προσέλαβε την ανθρώπινη κι αγκάλιασε τον πεσμένο άνθρωπο, για να τον οδηγήσει στη σωτηρία, στη θέωση.