ΕΥΟΔΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Του θεολόγου Νικολάου Πανταζή

“Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν, ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον” (Κοντάκιον ἐορτῆς Ἦχ. πλ. β’. Αὐτόμελον).

 “Τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν”. Δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ο Τάφος δέσμια την Μητέρα της Ζωής. Δεν είχε δυνατότα ο Άδης να καταπιεί την Αγνήν εν Τάφω κατατεθείσα, βαβαί! Ανίκανος ο καταστόλιστος με υπέρτατες των ουρανών δυνάμεις Επιτάφιος, να εγκλωβίσει την Βασίλισσα των Αρχαγγέλων και Υψηλοτέρα των Ουρανών.

ΜΕΓΑΣ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ (ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ)

http://www.fotgrammi.gr/index.php/2009-07-31-01-00-24/2009-07-31-01-26-22/523-2011-03-29-12-26-03

http://www.fotgrammi.gr/index.php/news-ipipa/1042-231215----65-

 Παρ᾿ ὅλον ὅτι ἔζησε κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἄκρως δυσβάσταχτου μωαμεθανικοῦ ζυγοῦ τῶν Τούρκων, ἐν τούτοις ὁ μικρόσωμος ἀσκητὴς Ἐθνομάρτυς καὶ Ἱερομάρτυς Πατροκοσμὰς ἐγκατέλειψε τὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἄρχισε περιοδεῖες ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα προτρέποντας τοὺς γονεῖς νὰ ἀποστέλλουν τὰ παιδιά τους στὸ σχολεῖο νὰ μαθαίνουν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Τώρα θὰ τρίζουν τὰ ὀστὰ τοῦ μεγίστου Ἐθνομάρτυρος καὶ Ἁγιομάρτυρος Πατροκοσμᾶ, διότι ἰθύνοντες τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μετὰ τὴν μεταπολίτευσι καθιέρωσαν οἱ μαθήτριες νὰ μὴ φοροῦν τὴν μαθητικὴ ποδιά, ἀλλὰ νὰ ἐνδύωνται μὲ τὶς κοντὲς φουστίστες ἢ τὰ κολλητὰ καὶ καυτὰ σορτσάκια, τὰ μικρὰ μπλουζάκια ἀφήνοντας τὸν ὀμφαλὸ καὶ τὸ στῆθος καὶ τὶς πλάτες σχεδὸν ἀκάλυπτες, νὰ ὀργανώνουν μαθητικὰ συμβούλια, νὰ κάνουν καταλήψεις, νὰ κλέβουν καὶ νὰ τὰ κάνουν ὅλα «μπάχαλο» καὶ οἱ καθηγητὲς καὶ δάσκαλοι νὰ κάθωνται προσοχὴ μπροστὰ στὰ μειράκια, δηλαδὴ στά«παλλικαράκια» καὶ στὰ «κοριτσόπουλα» ! ! ! . . .

Δὲν προλάβαμε νὰ ἀποτινάξουμε τὸν φρικτὸ μωαμεθανικὸ ζυγό, σκλαβωθήκαμε δυστυχῶς στὸν παπισμό, τὸν προτεσταντισμὸ καὶ τὶς ἀντίχριστες «καμουφλαρισμένες» σατανικὲς ὀργανώσεις τῆς νέας τάξεως πραγμάτων, τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τῆς πανσπερμίας τῶν αἰρέσεων, δηλαδὴ τοῦ οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖες ἐπιβάλλουν στοὺς ἰθύνοντες τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐνεργοῦν ὡς γενίτσαροι!!!...

Διήγησις περί Αγάπης πάνυ ωφέλιμος.

Εις Ιερεύς και εις ευλαβής Διάκονος, τρέφοντες αμοιβαίαν αγάπην, την υπό Θεού πεφιλημένην, εκ δαιμονικής συνεργίας έπεσαν εις μίσος και έχθραν και έμειναν επί πολύν καιρόν ασυμφιλίωτοι. Επειδή δε συνέβη να αποθάνη ο Ιερεύς με το μίσος αυτό, δια τούτο ο Διάκονος ελυπείτο απαρηγόρητα, ότι δεν προέφθασε να διαλύση την έχθραν εν όσω έζη ο Ιερεύς. Όθεν εξομολογηθείς το συμβεβηκός εις τινας Πατέρας διακριτικούς, παρεκινήθη υπ’ αυτών να υπάγη εις ένα ερημίτην Μοναχόν και να φανερώση την υπόθεσιν· ο δε Διάκονος με μεγάλην προθυμίαν περιέτρεχεν εις τους ερημικωτάτους τόπους, ζητών τον ιατρόν της πληγής του. Ευρίσκει λοιπόν ένα Γέροντα και φανερώνει εις αυτόν της μνησικακίας το πάθος και ζητεί από αυτόν πληροφορίαν της συγχωρήσεως της τοιαύτης του αμαρτίας· ο δε Γέρων είπε προς αυτόν· «Αδελφέ, όστις με πίστιν ζητεί, εκείνος και ευρίσκει· και όστις κρούει προθύμως, εις εκείνον και η θύρα ανοίγεται, κατά την αψευδή του Κυρίου ρήσιν. Όθεν και εις σε, αγαπητέ, θα χαρίση ο Κύριος την λύσιν παντός ζητήματός σου, εάν με πόνον καρδίας το ζητής· πλην κατά το παρόν, ύπαγε εκείθεν, οπόθεν ήλθες και την νύκτα, ύπαγε εις την Μεγάλην Εκκλησίαν πριν ακόμη υπάγη άλλος τις και στήθι εις τας ωραίας πύλας του Ναού· εκεί ανάμεινον και όστις έλθη πρώτος να έμβη εις αυτάς, εκείνον λάβε από της χειρός, χαιρέτισον από μέρους μου, και δος εις αυτόν το εσφραγισμένον τούτο γράμμα και εξ άπαντος από εκείνον θα λάβης βεβαίαν του σφάλματός σου την διόρθωσιν». Πορεύεται τότε ο Διάκονος κατά το μεσονύκτιον εις τον Ναόν της Αγίας Σοφίας και ίσταται εις τας έξω θύρας του Νάρθηκος.

ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναϊτης γράφει στα «137 Ωφέλιμα Κεφάλαιά» του, έναν πολύ αποκαλυπτικόν λόγον: «Όπως οι απαρχές των κολάσεων είναι κρυμμένες στις ψυχές των αμαρτωλών, έτσι και οι προπληρωμές των αγαθών ενεργούν και μετέχονται στις καρδιές των δικαίων με την χάριν του Πνεύματος. Βασιλεία των ουρανών είναι η ενάρετη πολιτεία και ζωή, όπως και Κόλασις είναι η έξις των παθών».

H IΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Συνέβη τότε, στα χρόνια της επίγειας δράσεως του Σωτήρος Χριστού, αλλά η ακτινοβολία της, όπως άλλωστε και όλων των γεγονότων της θείας Οικονομίας, διασχίζει τους αιώνες και φθάνει ως τις μέρες μας, στο εδώ και τώρα. Σαν τον φυσικό ήλιο, που δημιουργήθηκε τότε, στην αρχή του κόσμου, αλλά έκτοτε φωτίζει και ζωογονεί την πλάση, έτσι η Μεταμόρφωση του Κυρίου (6 Αυγούστου) διαχέει το φως της διαχρονικά και πανανθρώπινα.                                                                             

Μέσα σε τούτο το υπερκόσμιο, το άκτιστο φως αποκαλύπτεται η δόξα του τριαδικού Θεού· Ακούγεται η φωνή του Πατέρα, «ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε» (Ματθ. 17: 5)· προβάλλει η θεότητα του Ιησού Χριστού μέσα από το ανθρώπινο σώμα του· η παρουσία του αγίου Πνεύματος επισκιάζει το όρος και τυφλώνει τα μάτια των μαθητών για να φωτίσει στην άλλη διάσταση, ώστε να δουν τις άκτιστες ενέργειες του Θεού.

ΚΡΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ

Είναι απορίας άξιο το να βλέπουμε συγχρόνους και συμβιβασμένους “Αντι-οικουμενιστές” όπως τον π. Θεόδωρο Ζήση, με μιαν ασύνετη προχειρότητα, επιπολαιότητα και υποβιβαστική για τις γνώσεις του ευκολία, να κάνει “βαρύγδουπες” δηλώσεις φθηνού εντυπωσιασμού και υποσυνειδήτου αποπροσανατολισμού, όπως το ότι η σύνοδος (η σατανική παρασυναγωγή μάλλον) της Κρήτης, είνα “νόθος καρπός (“μπάσταρδο” παιδί) εξωσυζυγικών σχέσεων”, σχέσεων προφανώς της “ορθοδόξου” δικαιοδοσιακής “εκκλησίας” με τον Παπισμό και τις Αιρέσεις Απωλείας.

Εξομολογείσθε Τω Κυρίω Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Απόδοσις κοιμήσεως Θεοτόκου, Ειρηναίου.

Ἡ ζωὴ τοῦ ὑπῆρξε ἀνάλογη μὲ τὴ θερμὴ πίστη του πρὸς τὸν Χριστό. Ἦταν ἐπίσκοπος Σιρμίου, πρωτεύουσας τῆς Παννονίας. Σὰν ποιμενάρχης ἦταν ἁγνός, δραστήριος, γεμάτος εἰλικρινὴ ἀγάπη γιὰ τὸ ποίμνιό του, τὸ ὁποῖο τόσο πολὺ ἀγαποῦσε, ὥστε ἦταν ἀποφασισμένος νὰ δώσει καὶ τὴν ζωή του γι’ αὐτό, σὰν γνήσιος μιμητὴς τοῦ ἀρχιποιμένα Χριστοῦ, ποὺ εἶπε: «ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων». Δηλαδή, ὁ καλὸς ποιμένας παραδίδει τὴν ζωή του γιὰ νὰ ἀπομακρύνει κάθε κίνδυνο ἀπὸ τὰ πρόβατά του καὶ γιὰ νὰ ὑπερασπισθεῖ τὴ ζωή τους.
Ἀργότερα, ὁ Εἰρηναῖος καταγγέλθηκε στὸν ἡγεμόνα τῆς πόλης ὅτι παρέσυρε στὴ θρησκεία τοῦ Ἰησοῦ εἰδωλολάτρες. Τότε συνελήφθη καί, ὅταν ὁ ἡγεμόνας Πρόβος τὸν ρώτησε ἂν ἀληθεύει αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖο τὸν κατηγοροῦν, αὐτὸς ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως προσευχήθηκε μπροστά του.

Ὁ ἡγεμόνας ἀμέσως τὸν φυλάκισε καὶ ἔπειτα, ἀφοῦ τὸν μαστίγωσε, τὸν ἀποκεφάλισε καὶ ἔριξε τὸ κεφάλι του στὸν ποταμὸ Σαῦο.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν καὶ νὰ κρυφθοῦν, ἂν τοὺς ἀπέμεινε λίγη ἐντροπή,

ὅσοι τὶς πατερικὲς αὐτὲς θέσεις ὀνομάζουν «συντηρητισμό» καί «ζηλωτισμό». Βλασφημοῦν καὶ ὑβρίζουν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, γίνονται δεκανίκια τοῦ καταρρέοντος Παπισμοῦ καὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ προελθόντος Προτεσταντισμοῦ μὲ τὸ νὰ τοὺς θεωροῦν ὡς «ἐκκλησίες» καὶ νὰ ὑποστηρίζουν μέσα στὰ συνοδικὰ κείμενα τοὺς ἀποτυχημένους θεολογικοὺς διαλόγους, τὰ ἐπαίσχυντα κείμενα τοῦ Balamand, τοῦ Porto Alegre, τοῦ Pusan, καὶ νὰ ἐπιμένουν στὴν συμμετοχή μας στὸ λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν», ὅπου υἱοθετήθηκαν φοβερὲς δογματικὲς καὶ ἠθικὲς ἐκτροπὲς καὶ παρεκκλίσεις, μέχρι τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ τῆς ἀποδοχῆς ὡμολογημένων Σοδομιτῶν στὶς τάξεις τῶν κληρικῶν. Αὐτὰ εἶναι ὄντως «πρόοδος», ἀλλὰ πρὸς τὸ κακὸ καὶ πρὸς τὴν κόλαση.

Είπε ένας Γέροντας:

“Τίποτε δεν παροργίζει τόσο τον Θεό και τίποτε δεν απογυμνώνει τόσο τον άνθρωπο από τη χάρη, ώστε να φτάσει και σε εγκατάλειψη από μέρους του Θεού, όσο το να κατηγορεί τον πλησίον του ή να τον κατακρίνει ή να τον εξουθενώνει. Και είναι τόσο βαρύτερη η κατάκριση από κάθε άλλη αμαρτία, ώστε ο ίδιος ο Χριστός λέει:
“Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το σκουπιδάκι πού βρίσκεται στο μάτι του αδελφού σου”.
Παρομοίασε δηλαδή το αμάρτημα του πλησίον με το σκουπιδάκι, ενώ την κατάκριση με το δοκάρι.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ : Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι γιατί τό Ἵδρυμα «Ἀνοική κοινωνία» τοῦ κ. Σόρος χρηματοδοτεῖ τήν «ἀκτιβιστική» δράση τῆς ὁμοφυλοφιλίας στήν Ἑλλάδα καί τήν Εὐρώπη;

Εἶναι γνωστός ὁ κ. Σόρος ἀπό τήν σχέσι του μέ τούς ἐπί κεφαλῆς τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ, Ρότσιλντ καί Ροκφέλερ καί ἀπό τήν διαρκῆ συμμετοχή του στό think tank (!!!) τῆς λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι γιατί τό Ἵδρυμα «Ἀνοική κοινωνία» τοῦ κ. Σόρος χρηματοδοτεῖ τήν «ἀκτιβιστική» δράση τῆς ὁμοφυλοφιλίας στήν Ἑλλάδα καί τήν Εὐρώπη; Γιατί δέν τό κάνει γιά τήν Κίνα, τίς Ἰνδίες, τόν Ἰσλαμικό κόσμο, τήν Ἀφρική, δηλ. γιά πέντε περίπου δισεκατομμύρια συνανθρώπων μας; Τά δικά τους δῆθεν ἀνθρώπινα δικαιώματα εἶναι κατωτέρας σημασίας; Ἡ ἀπάντησι νομίζουμε εἶναι πολύ ἁπλή. Αὐτό πού πρέπει νά γκρεμιστῆ, νά σαπίση, νά ἀποδομηθῆ εἶναι ἡ Χριστιανική Εὐρώπη καί σέ αὐτό συμπράττουν οἱ δῆθεν ἀντισυστημικοί Ἕλληνες Βουλευτές πού ἀποδεικνύονται μέ τόν τρόπο αὐτό ἐθελόδουλα πιόνια καί ἀνδρείκελα τοῦ διεθνιστικοῦ σιωνιστικοῦ συστήματος.

Ομολογούν ένας ένας τη συμμετοχή τους στο (ανθελληνικό) σχέδιο του Σόρος!

Ενας ένας οι «πρωταγωνιστές» των εγγράφων που διέρρευσαν στον Τύπο από το ίδρυμα του Τζ. Σόρος βγαίνουν από το καβούκι τους, παραδεχόμενοι τη συμμετοχή τους σε project διαμόρφωσης της ελληνικής κοινής γνώμης με αντικείμενο την ουκρανική κρίση. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της «κυριακάτικης δημοκρατίας», το ίδρυμα του Ούγγρου πολυεκατομμυριούχου (Open Sosiety Foundation - OSF) και το θυγατρικό του για την Ευρώπη (Open Society Initiative for Europe - OSIFE) εκπονούσε «έργα», αναζητώντας Ελληνες δημοσιογράφους και διαμορφωτές γνώμης (opinion leaders), οι οποίοι θα ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν συγκεκριμένες και εκ των προτέρων διαμορφωμένες (αντιρωσικές) θέσεις για την ουκρανική κρίση.
Στα πρόσωπα που εμπλέκονται αποκαλύφθηκε ότι ήταν και ο νυν σύμβουλος του πρωθυπουργού και αρμόδιος για το προφίλ του Αλέξη Τσίπρα στα sosial media (twitter, facebook κ.λπ.) Ματθαίος Τσιμιτάκης -όπως παραδέχθηκε δημόσια ο ίδιος-, ο οποίος τον Μάρτιο του 2015 έλαβε επιστολή από τον καθηγητή και υποψήφιο βουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Γιάννη Καρρά, στην οποία τον βολιδοσκοπούσε αν επιθυμεί να λάβει μέρος στην παραπάνω κατευθυνόμενη έρευνα, σημειώνοντας ότι τα χρήματα θα τα πάρουν μισά μισά.

Χαίρε Αειπάρθενε Κόρη !

Χαίρε λοιπόν Αειπάρθενε Κόρη, ότι Συ εφάνης των Προφητών το κήρυγμα, και των προφητευομένων πλήρωμα και σφράγισμα, Συ των Αποστόλων κλέος, των Μαρτύρων εγκαλλώπισμα, των Ιεραρχών καύχημα, των Οσίων και Δικαίων η δόξα και το σεμνολόγημα, και πάντων των ευσεβών παρηγορία και βοήθεια· Σε υμνούσιν Άγγελοι, Σε δοξάζουσιν άνθρωποι, Σε η άνω και κάτω Εκκλησία ευφημεί, Σε οι Προφήται και θεόσοφοι Διδάσκαλοι ακαταπαύστως εγκωμιάζουσι, την όντως μακαρίαν, την όντως ευλογημένην και κεχαριτωμένην. Χαίρε Μαρία, ο έμψυχος ναός του Θεού, το αστραπηφόρον άρμα και πυρίμορφον του Λόγου του Θεού όχημα. Χαίρε Μαρία, το φωτοφόρον Θεού παλάτιον, η χρυσοπόρφυρος κλίνη και παστάς αγλαόμορφος. Χαίρε Μαρία, ο θρόνος του Θεού ο σαπφειροφαίδιμος και ηλιοστάλακτος, το δοχείον του αστέκτου και χωρίον του απείρου. Χαίρε Μαρία, το θεότευκτον άγαλμα του Αγίου Πνεύματος, ο ανθευωδέστατος των αρετών παράδεισος, και της παρθενίας το μέγα κειμήλιον. Χαίρε Μαρία, ο θησαυρός των χαρίτων του Πνεύματος, ο χρυσοπλοκώτατος πύργος, και η δωδεκάτειχος πόλις της άνω Ιερουσαλήμ. Χαίρε Παρθένε, η καθέδρα του βασιλέως, η Μήτηρ του Θεού και Παρθένος, το ακατανόητον θαύμα, και θαύμα όντως καινότατον. Χαίρε Παρθένε, ότι δεδοξασμένα αληθώς ελαλήθη περί Σου· διότι Σε είδεν ως Κλίμακα ο Ιακώβ, εις την οποίαν επεστηρίζετο ο Κύριος. Χαίρε Παρθένε, ότι Σε προείδεν ως Βάτον καιομένην και μη καταφλεγομένην ο Μωϋσής, διότι εβάστασας εις την κοιλίαν Σου το πυρ της Θεότητος, ή να ειπώ καλλίτερα, αυτόν τον Υιόν του Θεού αβλαβώς. 

Φλωρίνης Θεόκλητος: «Μην παρασύρεστε από αιρέσεις και δήθεν ζηλωτές» -- Η ΑΠΟΤΕΙΧΗΣΗ του ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ !

Το Δεκέμβριο του 1452 και ενώ ο Πρωτοσύγκελος πατήρ Ραφαήλ, αλλά και ο Διάκονός του Νικόλαος βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος οργάνωσε επίσημο συλλείτουργο στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας με αντιπρόσωπο του πάπα τον καρδινάλιο Ισίδωρο, στα πλαίσια της ενωτικής πολιτικής που εφάρμοζε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα σωθεί η Βασιλεύουσα με τη βοήθεια του πάπα, από τον ασφυκτικό τουρκικό κλοιό. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1452, ανήμερα του Αγίου Σπυρίδωνος, έλαβε χώρα το συλλείτουργο αυτό. Όμως, ο Πρωτοσύγκελος Ραφαήλ δεν θέλησε να παραστεί και ούτε και τον Διάκονό του άφησε να πάει. Γνώριζε πολύ καλά ότι αυτό θα ήταν προδοσία της Πίστεως. «Όχι, και μέχρις εκεί. Σχέση ναι, βοήθεια ναι, συλλείτουργο με τους παπικούς ποτέ!...» είπε ο Άγιος. Ο Αυτοκράτορας θύμωσε πάρα πολύ και τους τιμώρησε με προσωρινή εξορία στην Αίνο. Γι’ αυτό και ο Άγιος Ραφαήλ ονομάζεται και ομολογητής, διότι παράτησε τις τιμές και δόξες του αξιώματός του και δεν υπολόγισε το κόστος της εναντίωσής του στον αυτοκράτορα, προκειμένου να υπερασπιστεί την αλήθεια της Ορθοδοξίας έναντι της αιρέσεως του παπισμού.

ΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ;

Η θρασύτητα και η αντιδημοκρατική ιδεολογία του Ερντογάν μετά το πραξικόπημα!

Ιδιαίτερη ικανοποίηση σε κάθε Ελληνα που σέβεται την Ιστορία μας προξένησαν οι δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου για τη Γενοκτονία των Ποντίων. Ο κ. Παυλόπουλος θύμισε τα εγκλήματα των Τούρκων, τα αποκάλεσε με τον σωστό όρο, δηλαδή Γενοκτονία, και κάλεσε την Τουρκία να ζητήσει συγγνώμη. Επίσης εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του απανταχού Ελληνισμού για τη φετινή απαγόρευση της θείας λειτουργίας του Δεκαπενταύγουστου στην Παναγία Σουμελά του Πόντου.

Η απάντηση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών είναι περισσότερο επιθετική, αλλά και αποκαλυπτική συγκριτικά με προηγούμενες ανακοινώσεις. Αξίζει να την προσέξουμε:
Πρώτον. Η τουρκική ανακοίνωση ομιλεί προσβλητικά για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι όροι που χρησιμοποιούνται, όπως «Ελληνας αρμόδιος» κ.ά., δείχνουν ότι η γειτονική χώρα έχει διαποτισθεί σε όλα τα επίπεδα από τη θρασύτητα και την αντιδημοκρατική ιδεολογία που επέβαλε ο Ερντογάν μετά την καταστολή του πραξικοπήματος. Η φρασεολογία και η σημειολογία της ανακοινώσεως δίνουν το μήνυμα ότι ο ερντογανισμός έπαυσε να κρύβει το άγριο πρόσωπό του. Θα είναι επιθετικός και απρόβλεπτος και προς τους εσωτερικούς και προς τους εξωτερικούς αντιπάλους του.

Οι προσεχείς διωγμοί των Ιερέων μας

Ο καιρός διαβαίνει κι΄αργά και σταθερά σφίγγει ο κλοιός για πολλούς Ιερείς  και Μοναχούς που προσπαθούν με κάθε τρόπο να κερδίσουν λίγο χρόνο πριν από την οριστική και αναπόφευκτη σύγκρουση και αποτείχιση  τους από τα Δεσποτικά δεσμά των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών ηγετίσκων και εντολοδόχων των ισχυρών της γής : Πατριαρχών, Μητροπολιτών, Ηγουμένων και της καμαρίλας τους, που πραξικοπηματικά έχουν καταλάβει την καθέδρα του Ποιμένος Χριστού και ως ληστές πηδάνε και μπαίνουν «αλλαχόθεν» (Ιωάνν.ι΄1) στην ποίμνη του Κυρίου μας και καταβροχθίζουν τα αμνάρια  Του Θεού.

Αν και αυτό που κυρίως φοβούνται οι Ιερείς μας, και δικαιολογημένα αφού ως άνθρωποι οικογενειάρχες έχουν περισσές υποχρεώσεις στην πλάτη τους, είναι η οικονομική εξάρτηση από την υπηρεσία της Μητρόπολης στην οποία ανήκουν.

Ο αναιδής Λατίνος λέγει πως ο Πέτρος, ως κεφαλή της Εκκλησίας, υπερείχε της Παρθένου ζώσης !

... Μολονότι και ο Λατίνος, δια να συστήση ποτέ την υπεροχήν του Πάπα του, δεν εντρέπεται ουδέ το ύψος της Παρθένου, δεν ευλαβείται ο αναιδής την Μητέρα του Θεού, αλλά με τολμηράν γλώσσαν λέγει πως ο Πέτρος, ως κεφαλή της Εκκλησίας, υπερείχε της Παρθένου ζώσης, και ο Κλήμης, ως διάδοχος Πέτρου, υπερείχε του Θεολόγου Ιωάννου ζώντος, επειδή ήσαν εις την Εκκλησίαν που φαντάζεται υποκείμενοι. Άπαγε της βλασφημίας και λατινικής ατοπίας! Διότι η Θεοτόκος πάσης υπέρκειται κτίσεως ως Θεού Μήτηρ. Ω της ματαιοφροσύνης σου αληθώς σχολαστικέ, ω της παραπληξίας σου καινοτόμε! 

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ... ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΤΩ... ΣΗΜΕΡΟΝ ΠΙΣΤΟΙ ΧΟΡΕΥΣΩΜΕΝ... ΣΗΜΕΡΟΝ ΝΑΟΣ Ο ΕΜΨΥΧΟΣ... -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Αγαθονίκου και συν αυτώ.

Ὁ μάρτυρας Ἀγαθόνικος ἦταν ἀπὸ τὴ Νικομήδεια, καὶ τὸν συνέλαβε ὁ κόμης Εὐτόλμιος, ὁ ὁποῖος, ὅταν ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν περιοδεία του στὸν Πόντο, ὅπου εἶχε πάει γιὰ νὰ καταδιώξει χριστιανούς, στὴν Κάρπη βρῆκε τὸν Ζωτικό, ποὺ τὸν θανάτωσε μαζὶ μὲ τοὺς μαθητές του.

Ἐκεῖ ἔμαθε ὅτι ὁ πρίγκιπας τῆς πόλης ἔγινε χριστιανὸς ἀπὸ κάποιο Ἀγαθόνικο. Τότε, συνέλαβε τὸν πρίγκιπα καὶ τὸν Ἀγαθόνικο, καὶ ἀφοῦ τοὺς τιμώρησε μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανούς, κατόπιν ὅλους μαζὶ τοὺς ὁδήγησε στὸν βασιλιά, ποὺ βρισκόταν στὴ Θρᾴκη. Ἀλλὰ στὸ δρόμο, κοντὰ σὲ ἕνα χωριὸ ὀνομαζόμενο Ποταμός, σκότωσε τοὺς Ζήνωνα, Θεοπρέπιο, Ἀκίνδυνο καὶ Σεβηριανό, διότι ἀπὸ τὶς πολλὲς πληγὲς ποὺ εἶχαν στὰ πόδια τους, δὲν μποροῦσαν πλέον νὰ βαδίσουν. Ὅταν ἔφθασε στὸ χωριὸ Ἄμμους κοντὰ στὴ Σιλυβρία, μὲ βασιλικὴ διαταγὴ ἀποκεφάλισε, ἔτσι ὅπως τοὺς εἶχε δεμένους, τὸν Ἀγαθόνικο, τὸν πρίγκιπα καὶ τοὺς ἄλλους χριστιανούς.
Ἔτσι, ὅλοι ἀκολούθησαν τὸ παράδειγμα τοῦ ἐσφαγμένου Ἀρνίου, τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἄξια θὰ συναριθμηθοῦν μ' αὐτοὺς ποὺ θὰ εἶναι «γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου». Δηλαδή, μὲ αὐτοὺς ποὺ θὰ εἶναι γραμμένοι στὸ βιβλίο τῆς αἰώνιας ζωῆς τοῦ Ἀρνίου, δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ.

Φρίξον ήλιε, στέναξον γη! -- Δογματική Διάταξη ...Β' Βατικανείου συναγωγής :

«Αλλά ο Σύλλογος, ή τό Σώμα τών επισκόπων, δέν έχει εξουσία, άν δέν βρίσκεται σέ κοινωνία μέ τόν επίσκοπο Ρώμης, τόν διάδοχο τού Πέτρου καί κεφαλή του Συλλόγου, διότι παραμένει ακέραιη η εξουσία του πρωτείου πάνω σ'όλους τούς ποιμένες καί τούς πιστούς. Πραγματικά, ο επίσκοπος Ρώμης μέ τό αξίωμά του ώς αντιπροσώπου τού Χριστού καί ποιμένα όλης τής Εκκλησίας, έχει πλήρη, υπέρτατη καί παγκόσμια εξουσία μέσα στήν Εκκλησία, την οποίαν μπορεί πάντοτε ελεύθερα νά εξασκεί. Ο επίσκοπος Ρώμης, σάν διάδοχος του Πέτρου, είναι η διαρκής καί ορατή αρχή καί τό θεμέλιο τής ενότητας, τόσο τών επισκόπων, όσο καί τού πλήθους τών πιστών» 

(LUMEN GENTIUM 1964 σελ. 44, 45).

ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ --- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Γνώρισμα ζωής και πλούτος ακριβός του ανθρώπου η Ελπίδα. Ανάσα της ψυχής του όχι απλώς ισάξια, αλλά αναγκαιότερη από του σώματος την ανάσα. Την θαύμασαν όλοι από τα πανάρχαια χρόνια. Την απεικόνισαν με χρώματα εξαίσια οι ζωγράφοι. Της έπλεξαν εγκώμια και ύμνους οι ποιηταί. Εμβάθυναν στο νόημά της οι σοφοί. Μα και τους απλούς ανθρώπους συγκίνησε η παρουσία της. Την καμάρωσαν ως την πολυτιμότερη περιουσία τους εκείνοι, που αισθάνθηκαν να τους φουσκώνει τα στήθη το χαρούμενο φτερούγισμά της κι ένιωσαν διπλά έρημοι και δυστυχισμένοι εκείνοι, που στερήθηκαν τη συντροφιά της.                                                                                       
Πεθαίνει η ζωή δίχως ελπίδα. Αδυνατεί να πορευθεί ο κάθε στρατοκόπος της γης, χωρίς αυτή την πολύτιμη βακτηρία. Κι ήταν γι΄ αυτό ένα βάσιμο κουράγιο, ένα στέρεο στήριγμα για τον άνθρωπο το γεγονός ότι από το ξεκίνημά της όλη η ανθρωπότητα, όλος ο κόσμος, ζούσε κι αναπτυσσόταν με την προσδοκία, ανάσαινε με την ελπίδα. Στο κύλισμα των χρόνων αυτή η ελπίδα έγινε το μέσο επικοινωνίας και συνεργασίας της γης με τη χάρη του ουρανού. Όχι ρομαντικά, φιλοσοφικά ή ποιητικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα και απτά επί αιώνες αιώνων το ιστορικό γίγνεσθαι διαμορφώνεται στο πλαίσιο που ορίζει και υποδεικνύει η προσδοκία. Ευκρινέστερα οδηγητική η αγάπη του Θεού στην πορεία του περιουσίου λαού του, του Ισραήλ, στέλνει αλλεπάλληλα τα προφητικά μηνύματα, που δυναμώνουν την προσδοκία των εθνών και μορφοποιούν την ελπίδα του Ισραήλ στο αναμενόμενο «σωτήριον του Θεού».

Οι αληθινοί φασίστες κατά του αγίου Χίου

Μεγάλο άχτι και επίθεση των συντρόφων εναντίον της Εκκλησίας

Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Χίου Μάρκος είπε τα αυτονόητα για τους λαθρομετανάστες, το τζαμί, το σύμφωνο, τη στάση της πλειονότητας των πολιτικών. Σύμπας ο «προοδευτικός» φασισμός τού επιτέθηκε. Τις δε κομισάριος, που κάτι κάνει στα «ανθρώπινα δικαιώματα» κάποιων, έκανε και μηνυτήρια αναφορά.

Στην Ελλάδα μπορούν να έχουν άποψη για τα πάντα οι πάντες. Φιλοτρομοκράτες δημοσιοκάφροι, παρουσιαστές πρωινάδικων, επιδοτούμενοι ανθυποδιανοούμενοι του τάλαρου, μέχρι τραβέλια. Ολοι, πλην του αρχαιότερου θεσμού του έθνους, της Εκκλησίας. Οι εκπρόσωποί της τυγχάνουν ανοχής μόνον όταν το βουλώνουν ή πάνε με τα νερά των φωταδιστών της μισελληνικής εξουσίας.