Θέματα Πίστεως -- Ορθοδοξία και Παπισμός

του κ. Αθανασίου Σακαρέλλου 


1. Συμπληρώθηκαν φέτος χίλια χρόνια από το 1009, που συντελέστηκε το λεγόμενο «σχίσμα των Εκκλησιών». 
Οι Φράγκοι το 1009 κατάκτησαν το πρωτόθρονο Πατριαρχείο της Ρώμης. Έδιωξαν τον τελευταίο Ορθόδοξο Ρωμαίο πάπα, τον Ιωάννη 18ο, και ανέβασαν στον παπικό θρόνο τον Φραγκόφιλο Σέργιο 4ο, που δέχονταν το «Φιλιόκβε». Οι Φράγκοι είχαν ήδη καταδικασθή ως αιρετικοί από την Όγδοη Οικουμενική Σύνοδο του 879, επί Μεγάλου Φωτίου. Αιτία ήταν η αίρεση του «Φιλιόκβε», που άρχισαν οι Φράγκοι να κηρύττουν από τον 7ο αιώνα. Ο πάπας Παύλος 6ος και ο Πατριάρχης Αθηναγόρας συμφώνησαν και υπόγραψαν το 1965 την «Ένωση των Εκκλησιών», την οποία απέκρυψαν από τους Ορθοδόξους. Έκτοτε η ένωση αυτή υλοποιείται με αργούς ρυθμούς, για να μην υπάρξουν ανεπιθύμητες αντιδράσεις. 
Εύλογα, λοιπόν, μπορεί να τεθεί το ερώτημα. Γεφυρώθηκαν οι διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού; Και ποιες είναι οι διαφορές αυτές; 
Η κατεστημένη άποψη είναι, ότι οι διαφορές είναι το «Φιλιόκβε», το «Πρωτείο», το «αλάθητο» του Πάπα και μερικές άλλες. 
Βεβαίως, οι πιο πάνω διαφορές είναι σημαντικές. Όμως, υπάρχει κάποια άλλη ουσιαστικώτερη διαφορά, από την οποία πηγάζουν οι περισσότερες, αν όχι όλες οι άλλες διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού. Αυτή η σημαντικώτατη διαφορά επισημαίνεται στο άρθρο αυτό. 

Το απόστημα του σχολάρχη.

O Ευγένιος Βούλγαρις διετέλεσε διευθυντής στην Άθωνιάδα σχολή το δεύτερο ήμισυ του 18ου αί. Στήν ιερά μονή Διονυσίου ό σοφός αυτός άνδρας δοκίμασε τη θαυματουργική δύναμη της Παναγίας του Ακάθιστου, ή οποία τον θεράπευσε από ένα οδυνηρό απόστημα. 
«Θα διηγηθώ, σημειώνει ό ίδιος, το θαύμα πού έκανε σε μένα ή Παναγία, για να της αποδώσω έτσι την ευγνωμοσύνη πού της οφείλω. Δεν το γράφω για να ύπερηφανευθώ ότι δέχτηκα τάχα θεία επίσκεψη, κι ούτε με πειράζει, αν θα με χαρακτηρίσουν ανόητο για τη διήγηση. 
Το 1758, λοιπόν, ήμουν σχολάρχης στην Άθωνιάδα. "Οταν ήρθε ή άνοιξη, παρουσιάστηκε στο βάθος της αριστερής μου μασχάλης ένα επικίνδυνο απόστημα. Με ταλαιπωρούσε ένας ελαφρός πυρετός κι ένοιωθα εξάντληση. Το απόστημα διαρκώς μεγάλωνε και σκλήραινε. Όλο το κοίλωμα της μασχάλης και ό αριστερός μαστός είχαν σκληρύνει σαν την πέτρα. 
Πονούσα φοβερά. Δεν μπορούσα όχι μόνο να σταθώ, μα ούτε να καθίσω, να ξαπλώσω, να κοιμηθώ ή να αναπνεύσω ελεύθερα. Ένοιωθα απογοήτευση και προτιμούσα τον θάνατο από τη φοβερή εκείνη ταλαιπωρία. 
Μερικοί φίλοι με συμβούλευαν να νοσηλευθώ σε νοσοκομείο της Χίου, της Σμύρνης ή της Θεσσαλονίκης. Κάθε όμως μετακίνηση ήταν δύσκολη και επικίνδυνη. 
Πάνω στην απελπισία μου μαθαίνω ότι κάποιος διόνυσιάτης μοναχός Νικηφόρος είναι ειδικός στο να χειρουργεί αποστήματα. Παίρνω την απόφαση να τον επισκεφθώ. Με Βάλανε με πολύ κόπο σε μία μικρή βάρκα, κι άφού κάναμε τον περίπλου του "Αθωνα φθάσαμε στη μονή Διονυσίου. 
Ό π. Νικηφόρος εξέτασε προσεκτικά το απόστημα και μου είπε: 

ΛΟΓΟΝ ΑΓΑΘΟΝ Πολυέλαιος Θεομητορικών εορτών -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Ευτροπίου, Κλεονίκου, Θεοδωρίτου και Βασιλίσκου μαρτύρων.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Εὐτρόπιος, Βασιλίσκος καὶ Κλεόνικος κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀμάσεια τοῦ Πόντου καὶ ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.).

Ἦταν στρατιῶτες καὶ συγγενεῖς τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Ὡς Χριστιανοὶ διαβλήθηκαν στὸν ἡγεμόνα Ἀσκληπιόδοτο, ὁ ὁποῖος τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς βασάνισε σκληρά. Ὅμως οἱ Μάρτυρες, ἀφοῦ παρουσιάσθηκε σὲ αὐτοὺς ὁ Κύριος καὶ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος, ἔγιναν ὑγιεῖς.

Μέσα στὴ φυλακὴ οἱ τρεῖς νέοι δὲν ἔχασαν οὔτε τὸ θάρρος οὔτε τὴν πίστη τους. Ἀντιθέτως ἐξακολούθησαν νὰ λατρεύουν τὸν Ἕνα καὶ Ἀληθινὸ Θεό. Μὲ τὸ κήρυγμά τους καὶ τὸ παράδειγμα ποὺ προσέφερε τὸ ἦθος, ἡ ἀντοχὴ καὶ τὸ θάρρος τους, ὁδήγησαν πολλοὺς συγκρατούμενούς τους στὴν ἀληθινὴ πίστη. Ὁ Ἀσκληπιόδοτος πληροφορήθηκε τὴν Χριστιανικὴ δράση τῶν τριῶν κρατουμένων καὶ τὴν ἐπίδραση ποὺ ἀσκοῦσαν στοὺς φυλακισμένους εἰδωλολάτρες καὶ διέταξε νά τοὺς ὁδηγήσουν καὶ πάλι ἐνώπιόν του.

Γεροντικό του Σινά

Είναι τάχα ωφέλιμο για την ψυχή του, να μην έχει ο μοναχός την παραμικρή άνεση; 
Ρώτησε τον Μέγα Αρσένιο ο Αββάς Μάρκος. Είδα προ ημερών κάποιον αδελφό να ξεριζώνει και τα λίγα λάχανα ακόμη, που είχε στο μικρό του κήπο. "Ωφέλιμο είναι, αποκρίθηκε ο διακριτικός Γέροντας, αλλά η τελεία ακτημοσύνη πρέπει να συμβαδίζει με την προκοπή του μοναχού σ΄ όλες τις άλλες αρετές. Γιατί, αν κάθε μέρα που περνά δεν προοδεύει πνευματικώς, πολύ γρήγορα θα φυτέψει άλλα." 

Σε τι να ωφελήσουν αι προσευχαί των αγίων, εκείνον, που θεληματικά παραμελεί την σωτηρίαν του;

ΈΝΑ ΓΕΡΟΝΤΑ, ρώτησαν κάποτε οι Αδελφοί της σκήτης, αν πραγματικά ωφελούνται, εκείνοι που ζητούν από τούς άλλους να προσευχηθούν για χάρι τους.

- Πολύ ισχύει δέησις δικαίου, αποκρίθηκε ο Αββάς, πλην όμως "ενεργουμένη" (Ιακώβου ε’ 16). Βοηθουμένη, με άλλα λόγια, από τον ίδιο που ζητά την προσευχή. Σε τι να ωφελήσουν αι προσευχαί των αγίων, εκείνον, που θεληματικά παραμελεί την σωτηρίαν του;

Ο ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ -- Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ ...":

Σεβασμιώτατε πολύ ορθά όλα όσα γράφετε στην επιστολή Σας, όχι απλώς ορθά αλλά προ πάντων Ορθόδοξα. Γεννάται όμως το ερώτημα και νομίζω ότι οφείλετε να απαντήσετε τόσο ξεκάθαρα όσο ξεκάθαρη είναι και η παρούσα επιστολή Σας, τί θα πράξετε εάν παρ ελπίδα δεν γίνουν δεκτές οι ορθές απόψεις Σας, ούτε οι δικές σας ,ούτε και άλλων που συμφωνούν στα όσα και Σεις υποστηρίζετε. Εάν η Μεγάλη Σύνοδος νομοθετήσει τελικά την Αίρεση, διότι μη κρυβόμαστε περί αυτού πλέον πρόκειται, θα συνεχίσετε να κοινωνείτε με όσους θα αποδεχθούν ενεργητικά ή παθητικά την Νέα " Ορθοδοξία " ; Το ερωτώ αυτό διότι το συμπέρασμά μου από παλαιότερη Ημερίδα που διοργανώσατε για το θέμα της Αποτείχισης από τους φιλιοικουμενιστές κατέληξε, από ότι κατάλαβα, ότι δεν δέχεσθε την Αποτείχιση ως ορθή πράξη. Εάν όντως καλά κατάλαβα και στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόσετε αυτό το συμπέρασμα, τότε για πείτε μας Σείς τελικά, που θα καταλήξουμε; Στην παθητική αποδοχή αυτών που σήμερα Σεις και άλλοι καταγγέλετε ως Αντορθόδοξα;

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ άφησε ένα σχόλιο για...":

Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος

Αδερφέ μου είναι Ρητορικό το ερώτημα.
Αυτή την στιγμή μήπως είναι ορθόδοξοι; Εάν είναι τότε γιατί διαμαρτύρονται; Μήπως η αίρεση πηγαίνει με το ζύγι, και όταν θα είναι ασήκωτη θα κόψω;
Οι 7 Οικουμενικές  Αναθεμάτισαν τους αιρετικούς  για ψύλλου πήδημα σε σχέση με τον Οικουμενισμό.
Αλλά πλέον το σκοτάδι είναι  Απαραμύθητο - γι' αυτό και αιρετικός  χρεώνεται αυτός που εφαρμόζει τους  κανόνες και τα αυτονόητα, ενώ αυτός που τους Βλαστημάει είναι ο διακριτικός Γέροντας. Για τέτοιο σκοτάδι μιλάμε.

Έχω να επισημάνω και εγώ κάτι στον Σεβασμιότατο,
Πριν από 1 χρόνο κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας αναθεματίσατε τον Πάπα. Καλώς και συγχαρητήρια. Την επόμενη Κυριακή όμως μνημονεύσατε αυτούς που συλλειτουργούν ( εν μέρη, αν και δεν υπάρχει διαφορά ) και αναγνωρίζουν τον αρχι-αιρεσιάρχη ως κανονικό επίσκοπο.
Τουτέστιν το ανάθεμα έπεσε στο κεφάλι σας. 

Η καρδιά του Πόντου χτύπησε στη Νέα Υόρκη

Από 26 έως 29 Φεβρουαρίου 2016 στη Νέα Υόρκη πραγματοποιήθηκε η Παγκόσμια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας με την πρωτοβουλία της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ-Καναδά και του ποντιακού σωματείου «ΚΟΜΝΗΝΟΙ» Νέας Υόρκης ως συνέχεια της 2ης Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης Ποντιακής Νεολαίας, που διεξάχθηκε στις 2-4 Οκτωβρίου 2015 στη Θεσσαλονίκη.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας, στη συνάντηση συμμετείχαν 40 εκπρόσωποι νεολαίας από 9 χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία, Ελλάδα, Κύπρος, Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία και Αρμενία).
Μετά από την ευλογία του Επισκόπου Φασιανής και Πρωτοσύγκελου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής κ.Αντωνίου, τη Παγκόσμια Συνάντηση χαιρέτισαν ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ-Καναδά, κ. Κώστας Τσιλφίδης, ο επίτιμος προσκεκλημένος και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας, κ. Ιβάν Σαββίδης, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη, κ. Ηλίας Μαυρίδης και ο Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής της 2ης Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης Ποντιακής Νεολαίας Αλκης Αναστασιάδης.

Παναγία η Παραμυθία

Ιανουάριος του 807. Ο αλγερίνος ληστοπειρατής Βαρδουχάν, έχοντας σαν βάση εξορμήσεως τη Μήλο, λυμαίνεται με τα δεκαεπτά πειρατικά του πλοία τα νησιά του Αιγαίου, τα παράλια της Θράκης και της Μ. Ασίας. 

Τον μήνα αυτό αποφασίζει να στραφεί εναντίον του Αγίου Όρους. Ετοιμάζει δέκα πλοία, παίρνει μαζί του διακόσιους πειρατές και ξεκινά για τη μονή Βατοπεδίου. 
Με το χάραμα της 21ης Ιανουαρίου προσορμίστηκαν στο λιμανάκι του μοναστηριού, βγήκαν στη στεριά και περίμεναν κρυμμένοι το πρωινό άνοιγμα της πύλης για να εισορμήσουν. 
Οι μοναχοί μόλις είχαν τελειώσει την ορθρινή ακολουθία, και αποσύρονταν στα κελλιά τους για να ησυχάσουν. Στην εκκλησία έμεινε μόνος ο ηγούμενος και συνέχισε την προσευχή του. 
Ξαφνικά ακούει μια φωνή από την εικόνα της Παναγίας: 
- Να μην ανοίξετε σήμερα τις πύλες. Ανεβείτε στα τείχη και διώξτε τους πειρατές. 
Γυρίζει απορημένος από το παράδοξο άκουσμα και κοιτάζει τη Θεοτόκο. Βλέπει τότε άλλο θαύμα εκπληκτικότερο: Τα πρόσωπα της Παναγίας και του θείου Βρέφους είχαν ζωντανέψει. Την ίδια στιγμή ο μικρός Ιησούς απλώνει το χέρι, σκεπάζει το στόμα της Παναγίας Μητέρας Του, και στρέφοντας το πρόσωπό Του προς Aυτήν της λέει: 
- Όχι, Mητέρα, μην το λες! Άφησέ τους να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει! 
Η Παναγία όμως πιάνει το χέρι του Υιού της, στρέφει λίγο δεξιά το πρόσωπό Tης και ξαναλέει: 
- Να μην ανοίξετε σήμερα τις πύλες της μονής! 
Ο ηγούμενος συγκλονισμένος σύναξε τους μοναχούς και τους διηγήθηκε όσα θαυμαστά είδε και άκουσε. Κι εκείνοι διαπίστωσαν με δέος ότι τα ιερά πρόσωπα στην εικόνα της Θεομήτορος είχαν αλλάξει στάση και έκφραση. Ύστερα, αφού ευχαρίστησαν την Παναγία για τη σωτήρια πρόνοιάTης, ανέβηκαν στα τείχη. 
Ήταν καιρός. Οι πειρατές με σκάλες και τσεκούρια ετοιμάζονταν για την αναρρίχηση. Ο ηγούμενος, όρθιος στις επάλξεις, τους άφησε πρώτα να πλησιάσουν. Ύστερα, υψώνοντας το τίμιο σταυρό, έδωσε το σύνθημα για την απόκρουση. 
Δέκα πειρατές έπεσαν αμέσως νεκροί, άλλοι τραυματίστηκαν, και οι υπόλοιποι μπήκαν στα πλοία κι έφυγαν. 
Οι μοναχοί κατέβηκαν συγκινημένοι στον ναό και ευχαρίστησαν για μία κόμη φορά τη Θεοτόκο. Από τότε η εικόνα πήρε την προσωνυμία « Παραμυθία», δηλαδή παρηγορία, και παραμένει μέχρι σήμερα αλλαγμένη, για να θυμίζει το θαυμαστό εκείνο γεγονός.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ -- Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 2ᾳ Μαρτίου 2016

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε πρός τήν Διαρκή Ἱ. Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τήν κάτωθι ἐπιστολή, σχετικῶς μέ τήν προσεχή σύγκλιση τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου.

ΕΚ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

᾿Αριθμ. Πρωτ. 200                                    ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 2ᾳ Μαρτίου 2016

Πρός Τήν

Ἱεράν Σύνοδον

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἰ. Γενναδίου 14

115 21 ΑΘΗΝΑI

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Σεβασμιώτατοι,

Ἐλάβον τὴν ἀπὸ 16ης Φεβρουαρίου 2016 μὲ ἀριθμ. πρωτ.755/16-2-2016, Ὑμετέραν ἐπιστολὴν διὰ τῆς ὁποίας κοινοποιεῖτε εἰς ἐμέ, κεφαλαιωδῶς καὶ συνοπτικῶς, ἅπαντα τὰ ἀφορώντα εἰς τὴν μέλλουσα νὰ συγκληθεῖ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο, ἤτοι εἰς τὴν ἱστορικὴν πορείαν τῆς προετοιμασίας αὐτῆς, τὸν ρόλο καὶ τὴν συμβολὴ τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας στὴν τελικὴ διαμόρφωση τῶν προσυνοδικῶν κειμένων, τὴν ὁμόφωνη ἀποδοχὴ αὐτῶν ὑπὸ τῆς Ε΄ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως, (Σαμπεζὺ 10-17 Ὀκτ. 2015), κατόπιν ἐπικαιροποιήσεως ὁρισμένων ἐξ αὐτῶν, τὴν ἔγκρισιν ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, (Σαμπεζὺ 21-27 Ἰαν. 2016), τοῦ Κανονισμοῦ Ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς συγκληθησομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Σύνοδου, ὡς καὶ τὸν καθορισμὸ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀρχιερατικῶν μελῶν, ποὺ θὰ ἀποτελέσουν τὴν ἀντιπροσωπεία τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας στὴν ἐν λόγω Σύνοδο. Ἐν τέλει δὲ προσκαλεῖτε καὶ προτρέπετε «πάντας τους μὴ μετέχοντας εἰς τὴν ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς νὰ ἐκφράσουν  ἐγγράφως τὰς οἴας ἔχουν ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων κειμένων κρίσεις ἢ προτάσεις πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, διὰ νὰ μελετηθοῦν αὖται καὶ νὰ ἀξιοποιηθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὰς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης συνόδου, διότι διὰ τῶν ὑμετέρων ἐποικοδομητικῶν προτάσεων θὰ καταστῆ ἠχηροτέρα ἡ ἐν τὴ Συνόδω φωνὴ τῆς ἡμετέρας ἀντιπροσωπείας».  

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν ὑμετέραν παράκλησιν καὶ προτροπήν, ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: 

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Εορτή Θεοφανείων [mp3 - 2016].

Να διακοπή το μνημόσυνον -- του αειμνήστου Γεωργίου Ζερβού διευθυντού του «Ορθοδόξου Τύπου»

Πιστεύομεν ότι η ισοπεδωτική πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον Οικουμενισμόν – Παπισμόν  είναι άνευ επιστροφής. Διότι δεν υπάρχει δυναμική αντίστασις εναντίον όσων νοθεύουν την Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον φρόνημα. Δι΄ αυτό απαιτούνται κινήσεις αι οποίαι θα περιορίσουν την «ξέφρενον» πορείαν προς τον Οικουμενισμόν – Παπισμόν.                 
Μία κίνησις είναι η διακοπή του Μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχου. Η κίνησις αυτή θα τρομοκρατήση τον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και τους «συνοδοιπόρους» του Επισκόπους. Η διακοπή του μνημοσύνου του ενός θα τρομοκρατήση τον άλλον, ο οποίος εις όλας τας σχετικάς ομιλίας του επισημαίνει ότι τον συντονιστικόν ρόλον προς την παναίρεσιν του Οικουμενισμού έχει το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και ότι αυτός ακολουθεί. Αναζητούνται γενναίοι κληρικοί, μοναχοί και Επίσκοποι. (Ο.Τ. 1677).

Περί των «δοκούντων ορθοδοξείν» συντηρητικών

Όλοι μας γνωρίζομε ότι σήμερα, εκτός των οικουμενιστών υπάρχουν καί οι αντιοικουμενισταί, οι λεγόμενοι Παλαιοημερολογίται ή Ζηλωταί. Υπάρχει όμως καί μία τρίτη ομάδα, οι αυτοαποκαλούμενοι συντηρητικοί, τίτλος άγνωστος στην παράδοση της Εκκλησίας. Οι ανωτέρω θέλουν να πιστεύουν ότι αποτελούν μία τάξη μεταξύ των Οικουμενιστών καί των Ζηλωτών της Ορθοδοξίας, μία τάξη πού, όπως λένε τηρεί την βασιλικήν καί διακριτικήν οδόν, την αποφεύγουσα τά άκρα, ώς επικίνδυνα καί δαιμονικά.
Καθ' ημάς ο συντηρητικός, ο οπαδός αυτός της μεσότητος, ο αποφεύγων τα άκρα, τα όρια των οποίων αυτός καθορίζει, στην πραγματικότητα ακολουθεί αντιπαραδοσιακές πρακτικές και μεσότητες, οι οποίες τον καθιστούν αντιπαραδοσιακόν και όχι διακριτικόν, ως αυτός φαντάζεται! Και τούτο, διότι μεσότης εις τα θέματα ευσέβειας και πίστεως δεν υπάρχει. Ή είσαι ακόλουθος της ασεβείας, ή της ευσέβειας. Η Ορθοδοξία δεν είναι «κόθορνός» τις (Κόθορνος εκαλείτο παλαιά το φαρδύ υπόδημα των ηθοποιών, το οποίον ήτο κατάλληλον και διά τα δύο πόδια) δυναμένη να χωρέσει ασέβειαν και ευσέβειαν. Γι' αυτό και ο Άγ. Μάρκος ο Ευγενικός θα γράψει: «Ποτέ διά της μεσότητος δεν διορθώθηκαν τα εκκλησιαστικά πράγματα. Μεσότης αληθείας και ψεύδους ποτέ δεν υπάρχει» (P.G. 160, 1093).
Ο συντηρητικός, επίσης, δεν μπορεί να είναι παραδοσιακός, διότι ο τελευταίος τηρεί όλες τις παραδόσεις εξ ίσου, χωρίς να υποτιμά την Αγίαν Γραφήν.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ 2/2 (Βίντεο)

Ανθολογία Βυζαντινής Μουσικής - Άγιον Όρος - Βyzantine Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Ησυχίου μάρτυρος, Ευθαλίας της παρθένου, Θεοδότου ιερομάρτυρος επισκόπου Κυρηνείας Κύπρου, Ανδρονίκου μάρτυρος.

Ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.) καὶ κατεῖχε τὸ ἀξίωμα τοῦ Συγκλητικοῦ. Ὅταν διὰ διατάγματος τοῦ Μαξιμιανοῦ ξέσπασε ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ οἱ κατέχοντες ἀνώτερα ἀξιώματα Χριστιανοὶ ἀπαγορεύθηκε νὰ φέρουν ζώνη καὶ στολή, τότε ὁ Ἅγιος προτίμησε νὰ περιφρονήσει ὅλες τὶς τιμὲς τῆς πρόσκαιρης δόξας, ἀπέβαλε τὰ ἐνδύματα καὶ τὴ ζώνη τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ ἐνδύθηκε ταπεινὰ καὶ ἄσημα.

Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας ἔμαθε τί εἶχε γίνει ὀργίσθηκε καὶ διέταξε νὰ δέσουν στὸν λαιμὸ τοῦ Ἁγίου βαριὰ πέτρα καὶ νὰ τὸν ρίξουν στὸ ποτάμι.

Ἔτσι ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ἔλαβε τὸ στέφανο τῆς μακαρίας δόξας τοῦ Θεοῦ.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Περί Ενανθρωπήσεως - Λόγος Αγ. Αθανασίου (Μέρος Α') [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Ιερομονάχου Γρηγορίου Ζιώγου -- Το Πιστεύω ομολογεί μία Εκκλησία.

Συνεπώς  Ρωτώ, 

1.Πως  είναι δυνατόν  στον   ίδιο  Γεωγραφικό  χώρο  να  υπάρχουν  2  Εκκλησίες  επίσημες,  παλαιού  και  νέου,  οι  οποίες  να  έχουν  100%  διαφορετικό  Δόγμα,  ( Οικουμενισμός ) και  παράλληλα  να  είναι  και  οι  2  εκκλησίες  του  Χριστού  με  Αγιο  Πνεύμα;;;    

2. Από  πότε  έχει Αγιο Πνεύμα αυτός που το βλαστημάει;   

3. Από  πότε ο Χριστός  συνεργάζεται   με τον Διάβολο;  

 Ακυρώσατε  το  Πιστεύω  και  αυτό  αποτελεί  Πνευματική και υπαρξιακή πτώση. Προδοσία της  Άνωθεν εντολής του θεού, της Μίας Αγίας Καθολικής Εκκλησίας. Λέτε  το σύμβολο της Πίστεως, ενώ την ίδια στιγμή το βλαστημάτε.

Πως  διατείνεστε  ότι  ο  Οικουμενισμός  δεν  είναι  κατεγνωσμένη  αίρεση,  όταν  στους  κόλπους  του,  έχει  όλες  τις  αρχαίες  αιρέσεις;

Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ -- «Χαίρε, αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα, χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα.»

Του αείμνηστου Ανδρέου Θεοδώρου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Παν. Αθηνών.

Δια της εν δόξη αδιαφθόρου μεταστάσεως Αυτής εις τα φωτεινά σκηνώματα του ουρανού η Θεοτόκος Μαρία εκλάμπει τον εντελή τύπον της αναστάσεως. Ό,τι ηδύνατο να λάβη το ποίημα εκ της ζωηφόρου εκ των νεκρών αναστάσεως κατά την ημέραν της εν δόξη επιφανείας του Χριστού, αποτυπούται ασπασίως επί της εντελεστάτης καλλονής της Παρθένου. Υπερβάσα εις δόξαν τα Χερουβίμ και τα Σεραφίμ, ήδη αναστίλβει την θεσπεσίαν μαρμαρυγήν της θεώσεως. Η στιλβηδών της χάριτος διακατέχει και διαπερά την Βασίλισσαν των ουρανών. Η θεόμορφος καλλονή της νέας εξ αναστάσεως κτίσεως πληρούται εν τη θεονύμφω Κόρη της Βασιλείας. Το θαύμα της αναστάσεως αστράπτει επί της Μητρός της Ζωής, ανακλώμενον επ΄ Αυτής εκ της υπερφυούς χάριτος του Υιού, της πηγής πάσης αναστάσεως και ζωής! (Ιω. 11, 25). Ενδιαιτωμένη εις τα σεπτά σκηνώματα του ουρανού η Άνασσα – Μήτηρ εμφαίνει τον εν δόξη άϋλον βίον των Αγγέλων. Υπερβάσα την φθοράν, εισήλθεν αμετακλήτως εις τον αιώνιον χώρον της αφθαρσίας. Ομοδίαιτος των Αγγέλων χορεύει περί το τρισήλιον φως, εσθίει τον άρτον της Βασιλείας, μετέχει της μακαρίας δόξης του Θεού. Δεχομένη το μακάριον φως, αποστίλβει τούτο εις το κτιστόν και έγχρονον πεδίον της ζωής. Είναι εξάγγελος των θείων ιδιοτήτων, υποφήτης των αρρήτων μυστηρίων της Τριάδος. Εν τη Θεοτόκω – Μητρί συνοψίζεται πάσα κτιστή και άκτιστος καλλονή, πάσα φυσική και πνευματική ωραιότης, το άϋλον κάλλος των αγγέλων και η ευγένεια της εν τω ανθρώπω Χριστοφόρου εικόνος. Εν τη Μητρί ο Υιός αποτυποί τους θεοειδείς χαρακτήρας Αυτού, την θεοείδειαν του εξ Αυτής προσλήμματος του πληρώσαντος του πάντα της θεομόρφου ευκλείας του χριστολογικού θαύματος!

Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου :

...Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της;
Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!
Ποίος δεν γνωρίζει ότι η καταστροφή τεσσά­ρων εκατομμυρίων Ορθοδόξου Ελληνικού λαού εις την Μ. Ασίαν, οφείλετο εις τας μηχανορραφίας του παπισμού, φοβουμένου την επανεγκατάστασιν ενός νέου βυζαντινού κέντρου της Ορθοδοξίας, αντιπάλου του παπισμού; «Ήλθαν εις το φως διάφορα έγγραφα, που απεδείκνυον ακλόνητα, ότι το Βατικανόν, όπως και άλλες δυνάμεις, είχε παρακινήσει την Γαλλίαν (και την Ιταλίαν) να βοηθήσει τους Τούρκους, διότι δεν ήθελεν να πάρουν οι Ορθόδοξοι Έλληνες την Κωνσταντινούπολιν. Το Βατικανόν εφοβείτο ότι η ελ­ληνορθόδοξος Εκκλησία θα εγίνετο σοβαρός αντίπα­λός του εις περίπτωσιν που θα εδραιώνετο εις το παλαιόν της κέντρον του Ανατολικού Χριστιανισμού… Την ιδίαν εποχήν εκολάκευε την Σοβιετικήν Ένωσιν με την ελπίδα να υποτάξη την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της εις τον Καθολικισμόν…».

Ολοκληρώθηκε η εκστρατεία: 2000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ απαιτούν από το Υπουργείο Πολιτισμού την διάσωση της οικίας του Παύλου Μελά στην Κηφισιά

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση σας ανακοινώνουμε ότι η συλλογή υπογραφών που διεξήχθη με πρωτοβουλία των συλλόγου μας και την στήριξη πλήθος πατριωτικών συλλόγων και φορέων για την απαίτηση μας να διασωθεί η ιστορική οικία του Παύλου Μελά και να μετατραπεί σε Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα, τελεσφόρησε.

Δύο χιλιάδες υπογραφές από αγνούς πατριώτες συλλέχθηκαν διαδικτυακά και θα προωθηθούν στον Δήμο Κηφισιάς και στο Υπουργείο Πολιτισμού, μεταφέροντας τους γνωστό το δίκαιο αίτημα μας.

 Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο δίκαιος αγώνας μας για την διάσωση της ιστορικής οικίας δεν θα αφήσει ασυγκίνητο κανέναν αρμόδιο στο υπουργείο πολιτισμού και στον δήμο Κηφισιάς και όλοι μαζί θα εργαστούμε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Την διαδικτυακή υπογραφή μπορείτε να δείτε εδώ.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς 
Ιερός Λόχος 2012
Έφεδροι και Φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

http://ierosloxos2012.blogspot.gr/2016/03/2000.html