Φώτης Κόντογλου : ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ.

 «Ἡ Ρωμιοσύνη βγῆκε ἀπὸ τὸ Βυζάντιο, ἢ γιὰ νὰ ποῦμε καλύτερα, τὸ Βυζάντιο στὰ τελευταῖα του χρόνια στάθηκε ἡ ἴδια ἡ Ῥωμιοσύνη. Ἀκόμα καὶ τὸν καιρὸ τοῦ Φωκᾶ φανερώνονται καθαρὰ τὰ χαρακτηριστικά της, καὶ στὰ χρόνια τῶν Παλαιολόγων, ποὺ ψυχομαχᾶ τὸ βασίλειο, ἀντρειώνεται ἡ βασανισμένη Ῥωμιοσύνη, ἡ καινούργια Ἑλλάδα. Μεγάλωσε μέσα στὴν ἀγωνία ἡ Χριστιανικὴ Ἑλλάδα, γιατὶ ὁ πόνος εἶναι ἡ καινούργια σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ῥωμιοσύνη εἶναι ἡ πονεμένη Ἑλλάδα. Ἡ ἀρχαία Ἑλλάδα μπορεῖ νά ῾τανε δοξασμένη κι ἀντρειωμένη, ἀλλὰ ἡ καινούργια, ἡ χριστιανική, εἶναι πιὸ βαθειά, ἐπειδὴς ὁ πόνος εἶναι ἕνα πράγμα πιὸ βαθὺ κι ἀπὸ τὴ δόξα κι ἀπὸ τὴ χαρὰ κι ἀπὸ κάθε τι. Οἱ λαοὶ ποὺ ζοῦνε μὲ πόνο καὶ μὲ πίστη τυπώνουνε πιὸ βαθειὰ τὸν χαραχτήρα τους στὸν σκληρὸ βράχο τῆς ζωῆς, καὶ σφραγίζουνται μὲ μιὰ σφραγίδα ποὺ δὲν σβήνει ἀπὸ τὶς συμφορὲς κι ἀπὸ τὶς ἀβάσταχτες καταδρομές, ἀλλὰ γίνεται πιὸ ἄσβηστη. Μὲ μία τέτοια σφραγίδα εἶναι σφραγισμένη ἡ Ῥωμιοσύνη. Τὰ ἔθνη ποὺ ἐξαγοράζουνε κάθε ὥρα τὴ ζωή τους μὲ αἷμα καὶ μ᾿ ἀγωνία, πλουτίζουνται μὲ πνευματικὲς χάρες, ποὺ δὲν τὶς γνωρίζουνε οἱ καλοπερασμένοι λαοί. Αὐτοὶ ἀπομένουνε φτωχοὶ ἀπὸ πνευματικοὺς θησαυροὺς καὶ ἀπὸ ἀνθρωπιά, γιατὶ ἡ καλοπέραση κάνει χοντροειδὴ τὸν μέσα ἄνθρωπο».

Εισαγωγή στο Τριώδιο - π. Γεώργιος Μεταλληνός

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Άπαντες πιστοί εν ω την τελείωσιν ελάβομεν, θεολογούντες ασιγήτως, συν Αγγέλοις δοξάσωμεν, Πατέρα Υιόν και Πνεύμα Άγιον· τούτο γαρ Τριάς υποστάσεσιν ομοούσιος, εις δε Θεός, ω και ψάλλομεν· Κύριος, και Θεός ευλογητός ει ο Θεός ο των Πατέρων.

Ερμηνεία.

Με το Τροπάριον τούτο καλεί ο Μελωδός τον βαπτιζόμενον λαόν των Χριστιανών εις ύμνον και δοξολογίαν της Αγίας Τριάδος, ήτις ετελείωσεν ημάς δια του αγίου Βαπτίσματος. Όλοι, λέγει, ημείς οι Χριστιανοί, όσοι εκαθαρίσθημεν με το άγιον Βάπτισμα, και προς θεογνωσίαν οδηγηθέντες, εις την των Αγγέλων κατάστασιν ανεβιβάσθημεν, όλοι ασιγήτως μετά των Αγγέλων ας θεολογήσωμεν. Ποίον;  Το Θείον (το οποίον έξωθεν εννοείται κατά τον Πτωχόν Πρόδρομον), εν ω (με το οποίον) ελάβομεν την τελειότητα δια του αγίου Βαπτίσματος. Ας δοξολογήσωμεν δε τον Πατέρα τον Υιόν και το Πνεύμα το Άγιον. Ποία δε δοξολογία είναι τω Θεώ πρέπουσα; Το να διαιρούμεν μεν την Αγίαν Τριάδα κατά τας υποστάσεις και πρόσωπα, να ενούμεν δε πάλιν Αυτήν κατά την ουσίαν και φύσιν· ούτω γαρ και οι εν Ουρανοίς Άγγελοι, και μάλιστα το τάγμα των φλογερών Σεραφείμ, υμνούσι τον τρισυπόστατον Θεόν και δοξάζουσι τους τρεις αγιασμούς εις μίαν συνάγοντες κυριότητα, κατά τον Θεολόγον Γρηγόριον· λέγοντες γαρ αυτοί τρις, Άγιος, Άγιος, Άγιος, δηλούσι τας τρεις υποστάσεις· λέγοντες δε μίαν φοράν το «Κύριος» δηλούσι το εν κράτος των τριών και την μίαν αυτών Βασιλείαν και Θεότητα. Επιφέρει δε ο Μελωδός, ότι το Θείον, Τριάς μεν είναι κατά τας υποστάσεις, ένας δε Θεός ομοούσιος κατά την ουσίαν και φύσιν, εις τον οποίον ψάλλομεν: «Ευλογητός ει ο Θεός ο των Πατέρων ημών».

π. Θεόδωρος Ζήσης: Ανάγκη εξόδου από την οικουμενιστική αιχμαλωσία

Η διαφαινόμενη, πριν από μερικά χρόνια έξοδος από την αιχμαλωσία και τη δουλεία της Εκκλησίας στους νέους και χειρότερους αυτούς εικονομάχους του Προτεσταντικού Οικουμενισμού διακόπτεται. Δεν υπάρχει επίσκοπος, ηγέτης, ο οποίος θα αναλάβει ως νέος Μωϋσής να οδηγήσει τον ταλαιπωρούμενο, περιπλανώμενο και σε σύγχυση διατελούντα λαό μέσα στην έρημο του συγκρητισμού και να τον φέρει στη γη της Ορθοδοξίας· στον νέο χρυσό μόσχο της πλάνης θυσιάζουν δυστυχώς και χορεύουν γύρω του και πολλοί από τους εκλεκτούς. Αυτό φάνηκε κατά την επίσκεψη του πάπα τον Μάϊο του 2001 στην Αθήνα και τώρα με την πρόσκληση προς τους Προτεστάντες να έλθουν στην Αθήνα, όπου συνδιοργάνωσαν μετ΄ αυτών, οι μη ορθοδόξως φρονούντες ημέτεροι, το 14^ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Ιεραποστολή. Αυτά προκαλούν την λύπη και την πικρία μας, και προ παντός το ότι η οικουμενιστική αλλοτρίωση έχει προχωρήσει τόσο πολύ, ώστε πολλοί από τους επισκόπους δεν καταλαβαίνουν ότι πρόκειται περί σοβαρής εκκλησιολογικής, περί αιρετικής εκτροπής, περί συμφωνίας και συνεργασίας όχι απλώς με νέους εικονομάχους, αλλά με ανατροπείς του συνόλου σχεδόν των δογμάτων της πίστεως και των εντολών της εν Χριστώ ζωής, περί της όντως παναιρέσεως του Οικουμενισμού. 

Iσραήλ: Εμπρησμός σε κτίριο της Ελληνο-Ορθόδοξης Εκκλησίας

Ο Πρόεδρος του Ισραήλ Ρούβεν Ρίβλιν συνομίλησε τηλεφωνικώς σήμερα με τον πατριάρχη Θεόφιλο ΙΙΙ της Ιερουσαλήμ και εξέφρασε τη θλίψη και το σοκ του για την επίθεση με εμπρησμό και γκράφιτι εναντίον κτιρίου, μέσα στις εγκαταστάσεις τής Ελληνο-Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Όρος Σιών, αναφέρει ανακοίνωση που εξέδωσε η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα.

«Είναι αδιανόητο να συντελείται τέτοια πράξη σε οίκο προσευχής. Πρόκειται για αποτρόπαιο έγκλημα. Πρέπει να γίνει έρευνα και οι υπαίτιοι πρέπει να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη. Τέτοιοι εγκληματίες δεν βάζουν μόνο φωτιά σε χώρους θρησκευτικής λατρείας, αλλά προκαλούν ανάφλεξη στην πυριτιδαποθήκη πάνω στην οποία όλοι βρισκόμαστε» δήλωσε ο ισραηλινός Πρόεδρος, προσθέτοντας ότι «η προστασία και συντήρηση των Άγιων Τόπων, τόσο εκείνων που είναι ιερά για μας, αλλά και εκείνων που είναι ιερά για άλλους είναι καθήκον μας ως κράτος και κοινωνία. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε τέτοιες επιθέσεις να υπονομεύσουν τον κοινό ιστό της ζωής μας εδώ. Έχουμε υποχρέωση να θέσουμε τέλος σε τέτοιες απαίσιες πράξεις».

Εμπειρικαί αποδείξεις της Αναστάσεως του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι το πιο μεγάλο και πιο σπουδαίο γεγονός, που σημάδεψε την παγκόσμια ιστορία. Το φως της καταυγάζει όλη την οικουμένη και η προσφορά της δεν ικανοποιεί μόνο τις προσδοκίες του πιστού, αλλά στοχεύει στην ψυχή του κάθε ανθρώπου. Διότι ο κάθε άνθρωπος, είτε πιστεύει είτε όχι, δεν παύει να πιέζεται από το βραχνά του θανάτου, που περιορίζει τη ζωή και φαρμακώνει το είναι του, δεν παύει να διψά και να πεινά, για μια ζωή ατέλειωτη και όμορφη, απρόσβλητη από τον πόνο, γεμάτη χαρά και ελπίδα. Η ανάσταση του Χριστού δεν είναι μυστήριο, ώστε να το προσεγγίσουμε με την πίστη. Είναι ιστορικό γεγονός. Γι΄ αυτό προσκαλεί και προκαλεί να το ψηλαφήσουμε και να το ερευνήσουμε μέσα από τις πάμπολλες μαρτυρίες και αποδείξεις που το βεβαιώνουν πειστικά και αδιάσειστα. Δεν απευθύνεται στο συναίσθημα και στην ευλάβεια μόνο· πρωτίστως ικανοποιεί και πείθει τη λογική, της δίδει τα εχέγγυα για να αναχθεί από το λογικό στο υπέρλογο, να γίνει πίστη. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι η ανάσταση του Χριστού δεν στηρίζεται στην πίστη των χριστιανών, αλλά η πίστη των χριστιανών θεμελιώνεται στο γεγονός της αναστάσεως του Χριστού.

Κείμενο του ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«ὁ μὴ ὢν μετ' ἐμοῦ κατ' ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ' ἐμοῦ σκορπίζει» (Ματθ., 12:30)
...Μεγάλη  ἡ  μετάνοια!...
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

«Χριστοῦ προφήτης τε καὶ Ἀπόστολος, Ἄγγελός τε καὶ Πρόδρομος τῆς θείας σαρκώσεως, Βαπτιστὴς καὶ Ἱερεὺς καὶ Μάρτυς πιστός, κήρυξ τε τοῖς ἐν ᾅδου, σὺ ἐχρημάτισας, καὶ τοῖς παρθενεύουσι κανών, καὶ τῆς ἐρήμου βλαστός.» (Τροπάριο θ’ὠδῆς, ΚΔ’Φεβρ.)  «Ἀπεστάλη βοῶντος φωνὴ ὁ Πρόδρομος, ταῖς ἐρήμοις καρδίαις, τὴν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, πίστιν εὐσεβῆ, ἐγκεντρίζων τοῦ ὄντως Θεοῦ, ὅν ὑπερυψοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας».
Μεγάλη ὄντως ἡ μετάνοια[1]! Ἀρχή καί τέλος τῆς κατά Χριστόν διαγωγῆς εἶναι ἡ μετάνοια, γι’αὐτό καί ὁ Πρόδρομος τοῦ Κυρίου καί Βαπτιστής, ὡς ἀρχή τῆς κατά τόν Χριστό διαγωγῆς «κήρυττε μὲ τοὺς λόγους, μετανοεῖτε· γιατί πλησίασε ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ.,’κεφ.γ’,στ.2). Ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ἡ τελειότητα κάθε καλοῦ, ἔλεγε τό ἴδιο στό κήρυγμά Του (Ματθ., κεφ.θ’,στ.13). Μετάνοια δέ, εἶναι τό νά μισήσῃ κάποιος τήν ἁμαρτία καί ν’ἀγαπήσῃ τήν ἀρετή(τίς ἐντολές), νά ἐκκλίνῃ ἀπό τό κακό καί νά ἐκτελέσῃ τό ἀγαθό.

O μακαριστός Αρχιμ. Αθανάσιος Μυτιληναίος : ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΟΣ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ. ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΣΕΚΟΥΡΙΑ!

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/prof_iezekihl/prof_iezekihl_018.mp3

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/prof_iezekihl/prof_iezekihl_021.mp3
(...έχουμε πολλές εικόνες κλαίουσες στην εποχή μας....όλοι είπαμε τότε, τι σημαίνει αυτό....στο Σικάγο η εικόνα της Παναγίας δακρύζει συνεχώς και τα δάκρυα της Παναγίας μας, φθάνουν έως εδάφους...ο Εσταυρωμένος στη Χαλκίδα ιδρώνει συνεχώς.....)

Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος : Δεν μου επέτρεψαν να κάνω το καθήκον μου στον Ασπρόκαμπο στον ιερό Ναό Αγίου Νικολάου

ΔΟΞΑ ΤΑΙΣ ΕΞ ΕΡΓΩΝ ΚΑΥΧΗΣΕΣΙ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  η΄ .  Ο  Ειρμός.

Μυστήριον παράδοξον, η Βαβυλώνος έδειξε κάμινος, πηγάσασα δρόσον· ότι ρείθροις έμελλεν, άϋλον πυρ εισδέχεσθαι ο Ιορδάνης, και στέγειν σαρκί, βαπτιζόμενον τον Κτίστην· ον ευλογούσι Λαοί, και υπερυψούσιν, εις πάντας τους αιώνας.

Ερμηνεία.

Η Βαβυλωνία, λέγει, κάμινος, επειδή ανέβλυσε δρόσον ουρανίαν, δια τούτο υπέδειξε το παράδοξον Μυστήριον, το οποίον ηκολούθησε σήμερον εις τον Ιορδάνην· εφανέρωσε γαρ, ότι καθώς αυτή εδέχθη μέσα εις τον εαυτόν της την θεϊκήν δρόσον, την οποίαν ολίγην ούσαν δεν εδυνήθη να νικήση η τόση υπερβολική φωτία όπου είχεν, ούτε να εξατμίση αυτήν εις τον αέρα, αλλά μάλλον η υπερβολική της φωτία ενικήθη από την ολίγην δρόσον και κατεσβέσθη· ούτως εκ του εναντίου ο ροώδης και υδατώδης ποταμός Ιορδάνης έμελλε να δεχθή μέσα εις τα ιδικά του ρείθρα το άϋλον πυρ της Θεότητος, και να στέξη: ήτοι να βαστάση τον Κτίστην του Παντός βαπτιζόμενον κατά την ανθρωπότητα· ου γαρ το άϋλον και θείον πυρ εσβέσθη ή ενικήθη από το υλικόν ρείθρον του Ιορδάνου· αυτό δε μάλλον ενίκησε το Ιορδάνειον ρείθρον, καθώς και εκεί τότε ενικήθη από την δρόσον η κάμινος. Επιφέρει δε ο Μελωδός το «Ον ευλογούσι λαοί και υπερυψούσιν εις πάντας τους αιώνας», δια να δείξη, ότι είναι ογδόη Ωδή, της οποίας είναι χαρακτηριστικά τα ανωτέρω λόγια.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Πορφυρίου επισκόπου Γάζης, Φωτεινής μεγαλομάρτυρος της Σαμαρείτιδος, Θεοκλήτου μάρτυρος, επέτειος της εις αρχιεπίσκοπον χειροτονίας Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἀφοῦ ἐγκατέλειψε καὶ γονεῖς καὶ πλούτη, στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Ἀρκαδίου καὶ Ὀνωρίου, ἀναχώρησε γιὰ τὴν Αἴγυπτο ποὺ ἦταν τότε μεγάλο μοναστικὸ κέντρο καὶ ἔγινε μοναχὸς σὲ σκήτη. Μετὰ πενταετὴ διαμονὴ ἦλθε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κήρυσσε στοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Ἕλληνες τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖ ἀσθένησε σοβαρὰ ἀπὸ κίρρωση τοῦ ἥπατος, ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀσθένειά του δὲν παρέλειπε καθημερινὰ νὰ ἐπισκέπτεται τὸ Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὰ ἄλλα ἱερὰ προσκυνήματα, προκαλώντας τὸν θαυμασμὸ τῶν ἄλλων προσκυνητῶν. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν καὶ ὁ Μᾶρκος, ὁ μετέπειτα βιογράφος τοῦ Πορφυρίου, ὁ ὁποῖος εἶχε μεταβεῖ, ἐπίσης, γιὰ προσκύνημα ἀπὸ τὴν Ἀσία στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀπὸ τότε συνδέθηκαν διὰ βίου.

Κάποιος πήγε και ρώτησε τον Αββά Μωϋσή:

Βλέπω μπροστά μου έναν πειρασμό και δεν μπορώ να τον νικήσω. Τι να κάνω, πάτερ μου; Και ο άγιος Μωϋσής του αποκρίθηκε: Εάν δεν νεκρωθής, όπως αυτοί, που είναι μέσα στον τάφο, δεν μπορείς να νικήσης.

Του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου από τον προφήτη Ιεζεκιήλ

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/prof_iezekihl/prof_iezekihl_021.mp3

Η πιο παρεξηγημένη Ιερή Παροιμία: "Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει" και όχι "Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει":

του Αρχιμ. Γεωργίου Xρυσοστόμου

"Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε θεμιτά και νόμιμα να καταλύσουμε την νηστεία; είναι ένα σύνηθες ερώτημα πιστών προς τους ιερείς και ιδιαίτερα προς τους πνευματικούς - εξομολόγους. "Aσθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει", είναι μια εξίσου συνηθισμένη απάντηση. 

Πρόκειται όμως για μια παρεξήγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παροιμίες αποτελούν καταστάλλαγμα της μακρόχρονης εμπειρίας των ανθρώπων. Kαι για τον λόγο αυτό αναγνωρίστηκαν παντού και πάντοτε ως αναμφισβήτητες αλήθειες. 
Mία από τις παροιμίες αυτές είναι και η "ασθενής και ωδιπόρος (ή ωδειπόρος) αμαρτίαν ουκ έχει". Mε απλούστερα λόγια: "Ο άρρωστος και η έγκυος γυναίκα δεν αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει". 

Σήμερα όμως, οι περισσότεροι παρανοούν την έννοια της παραπάνω ρήσης, είτε από άγνοια της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, είτε από την ανορθόγραφη καταγραφή της λέξης ωδιπόρος (και όχι οδοιπόρος = ταξιδιώτης). Έτσι, η ρήση μετατράπηκε σε "ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει" δηλαδή: "Ο άρρωστος και ο ταξιδιώτης δεν έχει αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει". Σύμφωνα με την παραπάνω λανθασμένη γραφή, ανάγνωση ή ερμηνεία, ο κάθε ταξιδιώτης (άσχετα εάν έχει ταξιδέψει με αεροπλάνο, πλοίο, τρένο ή αυτοκίνητο) μπορεί να καταλύσει κάθε νηστεία, χωρίς να αμαρτήσει. 

π.Νικόλαος Μανώλης, Ζωολατρεία - Ειδωλολατρεία - Ο Οικουμενισμός οδηγεί σε ζωώδη λατρεία.

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Aρχάς 19ου αιώνος: Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη; -- Αρχάς 21ου αιώνος : Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Ο π. Θεοφάνης είδεν εις όραμά του, εις τας αρχάς του ιθ΄ (19^ου) αιώνος, τη βοηθεία του Οσίου Νείλου, όρασιν φοβεράν και προφητικήν δια τους Αγιορείτας Πατέρας των ημερών μας και δι΄ ολόκληρον την Ελλάδα, της οποίας Σκέπη μοναδική ην και εστίν η Θεοτόκος. Εόρακε ούτος εν πλήθος παλαιών Αγιορειτών Πατέρων λέγοντες: «Ω, ποία ταλαιπωρία συνέβη εις την άμπελον ταύτην ; πως ησθένησαν τα κλήματα όλα ταύτα;» Και πλείστα άλλα τοιαύτα, εκφράζοντες δε ούτοι την ανησυχίαν των δια τους νυν πατέρας τους καλλιεργούντας νωχελικώς και νεωτεριστικώς το Περιβόλιον της Παναγίας. Ηκούσθη κατόπιν φωνή ερχομένη έσωθεν βροντής λέγουσα: «Άρατε την σκέπην ταύτην ότι η άμπελος αυτή ηχρειώθη και ου χρήζει της σκέπης ταύτης».

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ

ΚΑΙ

ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΟΥ ΙΣΚΕ

18.2.2015

Σεβασμιώτατε

Ἀγαπητοὶ καὶ σεβαστοὶ πατέρες,

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

Εὐλογημένον, χαρούμενον καὶ εἰρηνικὸν Τριώδιον καὶ ὁ Κύριος νὰ μᾶς ἀξιώσῃ νὰ ἔχωμεν ἕνα πανευφρόσυνον Πάσχα καὶ καλὴν Ἀνάστασιν εἰς τὶς ψυχές, τὶς οἰκογένειές, τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν Ἑλλάδα, τὴν Ὀρθοδοξίαν μας καὶ τὸν κόσμον ἅπαντα.

Father Josiah Trenham - The Ultimate Reality

Father Josiah Trenham - The Ultimate Reality (mp3)

http://impantokratoros.gr/http://impantokratoros.gr/858BF625.en.aspx

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ --- ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4518476 e-mail: impireos@hotmail.com

    Πειραιεύς 19 Φεβρουαρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

        Τό φρικιαστικό βίντεο πού ἀνηρτήθηκε στό twitter ἀπό τό «Ἰσλαμικό Κράτος» πού δρᾶ στήν πολύπαθη Λιβύη, τήν ὁποίαν παρέδωσαν στήν παράνοια τοῦ Ἰσλαμικοῦ Φονταμενταλισμοῦ, οἱ λεγόμενοι Δυτικοί Σύμμαχοι (Η.Π.Α., Γαλλία, Μεγάλη Βρεταννία), διά τῆς περιωνύμου «Ἀραβικῆς Ἄνοιξης», μέ τόν ἀποκεφαλισμό 21 Αἰγυπτίων χριστιανῶν κοπτῶν πού εἶχαν ἀπαχθεῖ ἀπό ὀργανώσεις τοῦ «Ἰσλαμικοῦ Κράτους» στήν Λιβύη ἔβαψε κόκκινη μέ ἀθώο ἀνθρώπινο αἷμα τήν θάλασσα τῆς Μεσογείου καί προκάλεσε τόν διεθνῆ ἀποτροπιασμό.

Δυστυχῶς ἔχει πλέον γίνει «σύνηθες» τό ἀποκρουστικό καί τρομακτικό γεγονός τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ ἀνθρώπων στό 21ο αι. καί σπανίως ἐμβαθύνει ἡ παγκόσμια κοινή γνώμη στήν πραγματική βάση αὐτῆς τῆς θηριωδίας, ἑρμηνεύοντας ὁ καθένας ἀπό τήν δική του ἰδεολογική ἀντίληψη καί με τίς προϋποθέσεις πού ἔχει τό ἐξωφρενικό καί ἀνείπωτης φρίκης αὐτό θέμα. Φθάνουν μάλιστα μερικοί νά ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ δυτικός τρόπος ζωῆς ἀποτελεῖ ἐφαλτήριο γιά τήν ἔνταξι γηγενῶν Δυτικῶν στίς τάξεις τοῦ «Ἰσλαμικοῦ Κράτους».

Διδακτικές στρεβλώσεις και παρανοήσεις --- Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

http://maxitis.gr/didaktikes-strevloseis-kai-paranoiseis/

Από τους τελευταίους δασκάλους του Γένους μας, ο Φώτης Κόντογλου, για να παραστήσει την εικόνα της σημερινής Ελλάδας, κατέφυγε σ’ έναν μύθο: Τον μύθο του χταποδιού, ο οποίος περιέχεται στο περίφημο βιβλίο του, «Μυστικά Άνθη» και με υπότιτλο «χαμογελαστοί εχθροί». Τον παραθέτω: «Κάθεται η χταπόδα με το χταποδάκι στον πάτο της θάλασσας. Όπου με την απόχη πιάνουνε το χταποδάκι και τ’ ανεβάζουνε απάνω. Το μικρό φωνάζει στην μάνα του: «Με πιάσανε, μάνα!».

Εκείνη τ’ αποκρίνεται: «Μη φοβάσαι, παιδί μου!» Το χταποδάκι φωνάζει πάλι: «Με βγάλανε από το νερό, μάνα!» -«Μη φοβάσαι παιδί μου!» -«Με κόβουνε με το μαχαίρι!» -«Μη φοβάσαι!» -«Με βράζουνε στο τσουκάλι!» -«Μη φοβάσαι!» -«Με τρώνε, με μασάνε!» -«Μη φοβάσαι, παιδί μου!» -«Με καταπίνουνε!» -«Μη φοβάσαι!». -«Πίνουν κρασί μάνα!» -«Αχ! Σ’ έχασα παιδί μου!» (σελ. 11, έκδ. «Αστήρ»).

Το χταποδάκι, λέει ο Κόντογλου, συμβολίζει την Ελλάδα. «Παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να την φάνε, τρώνε, αλλά πάντοτε έμενε μαγιά», καταπώς θα ‘λεγε ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης.

Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ιερεμίας : Αὐτό δέν εἶναι ἀληθές.

Ἀπό κάποιο δημοσίευμα μιᾶς συνεντεύξεως, πού ἐπιμόνως μοῦ ἐζητήθη, πιθανῶς, ὅπως ἐγράφη νά ἐδόθη ἡ ἐντύπωση ὅτι ὑποχωρῶ διά τήν σθενερή μου στάση κατά τό ἐπεισόδιο τῆς παρελθούσης Κυριακῆς στήν Μεγαλόπολη.

Αὐτό δέν εἶναι ἀληθές. Ἀντίθετα, ξαναλέγω, εὐχαριστῶ τόν Κύριό μου Ἰησοῦ Χριστό καί τήν Παναγία μου Δέσποινα, διότι μοῦ ἔδωσαν τήν δύναμη νά πῶ ἀλήθειες σέ ἄρχοντες, πού ἀπέβλεπαν στήν σωτηρία τους.

Δηλαδή, νά τούς πῶ ὅτι πρέπει νά ἐκκλησιάζονται τήν Κυριακή ἡμέρα, δίνοντας καλό παράδειγμα καί στόν εὐσεβῆ λαό μας.

Σέ ἐρώτημα ὅμως τῆς δημοσιογράφου ἄν θά περίμενα τούς ἐπισήμους σέ περίπτωση πού θά μέ εἰδοποιοῦσαν ὅτι θά ἀργοπορήσουν, ἀπάντησα θετικῶς ὅτι ναί, θά τούς περίμενα, παρατείνοντας τήν Θ. Λειτουργία καί δέν θά ἐδημιουργεῖτο κανένα πρόβλημα.

Καί στό ἄλλο ἐρώτημα τῆς δημοσιογράφου, ἄν ὁ ἔλεγχός μου ἀπευθύνθηκε εἰδικά σέ κάποια πρόσωπα ὁρισμένης παρατάξεως, εἶπα ὅτι ὄχι, γιατί ἡ Ἐκκλησία δέν ταυτίζεται μέ καμία πολιτική παράταξη καί ἐλέγχει τούς ἁμαρτάνοντες ἀπό τό ἕνα ἄκρο μέχρι τό ἄλλο τῶν πολιτικῶν κομμάτων, ὁποιοιδήποτε καί ἄν εἶναι αὐτοί.

Καί στό τρίτο πάλι ἐρώτημα τῆς δημοσιογράφου, ἄν θέλω νά ξανάρθουν στήν Μεγαλόπολη οἱ κληθέντες ἐπίσημοι, ἀπάντησα ὅτι βεβαίως θέλω καί θά παραθέσω μάλιστα καί τράπεζα φιλοξενίας γι᾽ αὐτούς.

Ἀλλά στήν τράπεζα τῆς ἀγάπης αὐτῆς θά λέγω – εἶπα – ὅλο γιά τόν Θεό, ὅτι ὑπάρχει Θεός καί ὅτι ἡ ζωή μέ τόν Θεό ἔχει νόημα καί περιεχόμενο, ἐνῶ μακρυά ἀπό τόν Θεό καί χωρίς Θεό ἡ ζωή εἶναι ἄνοστη καί βαρετή. Καί ὅτι μόνο μέ τόν Θεό θά δοῦμε προκοπή.

Αὐτά ὅμως πού εἶπα δέν σημαίνουν καθόλου ὑποχώρηση τῆς στάσεώς μου. Παρακαλῶ τόν Θεό νά μοῦ δίνει τήν Χάρη Του νά καθαρίζεται ἡ καρδιά μου ἀπό τά πάθη μου, ὥστε αὐτό πού λέγω καί κάνω νά εἶναι καθαρό, χωρίς ἐγωισμό, καί νά ἀποβλέπει μόνο καί μόνο στήν δόξα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς ἁγίας Του Ἐκκλησίας.

Δέν ὑποχωρῶ λοιπόν καθόλου καί δέν ἀνακαλῶ τήν στάση μου οὔτε κανένα λόγο ἀπό ὅσα εἶπα.

Τήν ἀλήθεια τῆς πίστεως καί τό τί πρέπει νά κάνουμε γιά νά εὐαρεστήσουμε τόν Θεό μας ἐμεῖς οἱ κληρικοί καί μάλιστα οἱ Ἐπίσκοποι πρέπει νά τά λέμε σέ ὅλους, καί στούς ἄρχοντες.

Νά τούς λέμε δηλαδή νά ἐξομολογοῦνται καί νά ἐκκλησιάζονται, γιά νά ἔχουν τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στό ὑψηλό τους ἔργο.

Γιατί μερικοί ἀπό αὐτούς τούς ἄρχοντες – μερικοί λέγω – φέρονται μέ ἀσέβαστο τρόπο ἀπέναντί μας, οὔτε ξέρουν νά φιλήσουν τό χέρι Παπᾶ καί Δεσπότου καί ὅταν μᾶς ἐπισκέπτονται στά γραφεῖα μας οὔτε ξέρουν πῶς νά καθίσουν.

Ἐνώπιον τοῦ Ἐπισκόπου, τοῦ Ἀρχιερέα τοῦ Χριστοῦ, κάθονται διπλοπόδι καί μπορεῖ μάλιστα νά ζητήσουν καί τσιγαροθήκη.

Ἀσεβέστατοι ἄνθρωποι!... Καλή Σαρακοστή.

http://www.imgortmeg.gr/