Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης - Άγιος Αντώνιος, Διδασκαλία [mp3 2015]

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Η μεγάλη δυστυχία της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν οι τερμίτες οικουμενιστές, που καταστρέφουν την Εκκλησία, αλλά οι  «καλοί» χριστιανοί , που σιωπούν για το κακό που γίνεται στην Εκκλησία του Χριστού μας!

Μέγα πρόβλημα είναι η εξάπλωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της οποίας θιασώτες είναι πολλοί επίσκοποι, όπως π.χ. ο Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίος, ο Αυστραλίας κ. Στυλιανός, ο Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, ο Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Καναδά κ. Σωτήριος κ.α. Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Όπως ημπορεί ο Ορθόδοξος να είπη: «εμνήσθην του Θεού και ηυφράνθην», «εμνήσθην της Θεοτόκου και εσώθη η ψυχή μου», έτσι δύναται να είπη «εμνήσθην της Κυριακής της Ορθοδοξίας και ηγαλλιάσατο το πνεύμα μου»…                                                           

Διότι η μνήμη της είναι γλυκεία, πάμφωτος, ζωογόνος, θεία… Και μας στερεώνει εις την πίστιν και μας αγιάζει την καρδίαν, και μας υψώνει τους διαλογισμούς και μας ανανεώνει «ως αετού την νεότητα» της ψυχής μας… Και «βεβαιώνει εν χάριτι τας καρδίας»…      Τι είναι η «Κυριακή της Ορθοδοξίας»; Εορτασμός είναι και θρίαμβος της αληθείας. Μία εορτή, τα επινίκια της Εκκλησίας, κατά τα οποία ανακεφαλαιώνει, εν αναμνήσει, τους αγώνας, τους κατά του σατάν και κατά των «κεκαυτηριασμένων την συνείδησιν». Ακτινοβολία είναι υπερκοσμίου κάλλους, ακτίστου φωτός, θείων αληθειών… Παρεμβολή Κυρίου Παντικράτορος…  

Simonopetra - Logon Agathon / Σιμωνόπετρα - Λογον αγαθον

Eμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως

Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Πεμφθείς προς Πατρός παμφαέστατος λόγος, Νυκτός διώσαι την καχέσπερον σχέσιν, Έκριζον ήκεις, και βροτών αμαρτίαν, Υίας συνελκύσαι τε τη ση Βαπτίσει, Μάκαρ φαεινούς, εκ ροών Ιορδάνου.

Ερμηνεία.

Συ, λέγει ο Μελωδός, παμφαέστατε και ενυπόστατε Λόγε, πεμφθείς από τον συνάναρχόν σου Πατέρα ήλθες επί της γης ίνα αφανίσης από την ρίζαν την κακοέσπερον σχέσιν της νυκτός: ήτοι την κακήν και σκοτεινήν κλίσιν, την οποίαν είχον οι άνθρωποι εις την ασέβειαν, και ίνα εξαλείψης την αμαρτίαν, εις την οποίαν οι άνθρωποι ήτον όλοι διόλου εκδεδομένοι. Ου μόνον δε τούτο ήλθες να κατορθώσης, ω Μακάριε και μόνε Δυνάστα, αλλά και ίνα ελκύσης δια του σου Βαπτίσματος μαζί σου φαεινούς και λαμπρούς Υιούς του Πατρός σου και ιδικούς σου αδελφούς κατά χάριν. Λέγει δε τπύτο αρμοδιώτατα ο Μελωδός· επειδή κατά τον Απόστολον ο Χριστός ονομάζεται πρωτότοκος εν πολλοίς αδελφοίς (Ρωμ. η: 29), οίτινες παρ΄ αυτού Υιοθετήθησαν χάριτι του αγίου Βαπτίσματος εις τον άναρχον αυτού Πατέρα.

2015-02-06 Δηλώσεις π. Νικολάου Μανώλη αμέσως μετά την έξοδό του από το Επισκοπείο

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ. Θεοδώρου του στρατηλάτου, Ζαχαρίου του προφήτου.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος καταγόταν ἀπὸ τὰ Εὐχάϊτα καὶ ἔζησε στὴν Ἡράκλεια τοῦ Πόντου, στὴν ἀρχαία χώρα τῆς Βιθυνίας, ἐπὶ Λικινίου (307 – 323 μ.Χ.). Κατεῖχε ἀνώτερο βαθμὸ στὸ στρατὸ τῆς Ἀνατολῆς. Στὸ Συναξάρι ἀναφέρεται, ὅτι ἦταν «στρατιωτικὸς ἔνδοξος, ὡραῖος τὴν παράστασιν, εἴλκυεν εἰς φιλίαν τοὺς πάντας καὶ διὰ τῆς λαμπρότητος τοῦ λόγου σαγήνευε τοὺς ἀκούοντας».
Ὅταν ὁ Λικίνιος διέτριβε στὴ Νικομήδεια, ἄκουσε περὶ τοῦ Θεοδώρου ὅτι εἶναι Χριστιανὸς καὶ βδελύσσεται τὰ εἴδωλα. Ἀμέσως ἀπέστειλε στὴν Ἡράκλεια ἀνώτερους ἀξιωματούχους, γιὰ νὰ τὸν συνοδεύσουν μὲ τιμὴ στὴ Νικομήδεια. Ἀλλὰ ὁ Θεόδωρος διεμήνυσε διὰ τῶν ἰδίων ἀπεσταλμένων στὸν Λικίνιο, ὅτι γιὰ πολλοὺς λόγους ἡ παρουσία του στὴν Ἡράκλεια ἦταν συμφέρουσα καὶ τὸν προέτρεπε νὰ μεταβεῖ ἐκεῖ. Ἀποδεχθεῖς τὴν πρόταση ὁ Λικίνιος μετέβη στὴν Ἡράκλεια, ὅπου τὸν προϋπάντησε μὲ λαμπρότητα ὁ Θεόδωρος, πρὸς τὸν ὁποῖο ὁ Λικίνιος ἅπλωσε τὸ χέρι, ἐλπίζοντας ὅτι διὰ τοῦ Θεοδώρου θὰ προσείλκυε τοὺς Χριστιανοὺς στὴ θρησκεία τῶν εἰδώλων. Κάποια ἡμέρα, ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, ὁ Λικίνιος προέτρεψε τὸν Θεόδωρο νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα. Ὁ Θεόδωρος ἀρνήθηκε καὶ ζήτησε νὰ τοῦ δοθοῦν τὰ χρυσὰ καὶ ἀργυρὰ ἀγαλματίδια τῶν θεῶν, γιὰ νὰ προσφέρει αὐτὰ θυσία στὸν οἶκο του ἰδιωτικὰ καὶ μετὰ νὰ προσφέρει δημόσια τὶς θυσίες. Πράγματι, ὁ Θεόδωρος ἔλαβε τὰ ἀγαλματίδια τὰ ὁποῖα κομμάτιασε καὶ μοίρασε τὰ χρυσὰ καὶ ἀργυρὰ αὐτῶν στοὺς πτωχούς. Ὁ ἑκατόνταρχος Μαξέντιος εἶδε τὴν κεφαλὴ τῆς θεᾶς Ἀφροδίτης στὰ χέρια ἐνὸς πτωχοῦ καὶ κατέδωσε τὸ γεγονὸς στὸν Λικίνιο, ὁ ὁποῖος θεώρησε τὸν Θεόδωρο ὡς ἐμπαίκτη καὶ καταφρονητὴ τῶν εἰδώλων. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ τὸν συνέλαβαν καὶ ἀμέσως ἄρχισαν νὰ τὸν ὑποβάλλουν σὲ πολυειδεῖς τιμωρίες. Τὸν κτυποῦσαν, ἔκαιγαν καὶ ἔγδερναν τὸ σῶμα τοῦ Μάρτυρος. Στὴν συνέχεια οἱ δήμιοι τὸν σταύρωσαν καὶ διαπέρασαν τὰ πόδια, τὰ χέρια καὶ τὰ κρυφὰ μέλῃ του διὰ περόνης, τόξευσαν τὸ πρόσωπό του μὲ τέτοιο τρόπο ὥστε νὰ ἐκχυθοῦν τὰ μάτια του καὶ τὸν ἄφησαν ἐπάνω στὸν σταυρό. Ὁ Λικίνιος, φοβούμενος τὴν ὀργὴ τοῦ ὄχλου, διέταξε νὰ τὸν ἀποκεφαλίσουν. Ἔτσι ὁ φόβος παρεχώρησε τὴν θέση του στὴ χαρὰ καὶ ἡ λύπη καὶ ὁ κόπος στὴν ἀνάπαυση.

Τὸ σεπτὸ σκήνωμά του μετετέθη, στὶς 8 Ἰουνίου, ἀπὸ τὴν Ἡρακλεία στὸ προγονικὸ κτῆμα τοῦ Ἁγίου, στὰ Εὐχάϊτα, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου τὴν ὁποία ἐξέφρασε πρὸ τῆς ἐκτομῆς αὐτοῦ στὸν γραμματέα του Οὔαρο. Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει στὶς 8 Ἰουνίου τὴν ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων του.

Mόνον η αληθής μετάνοια Κλήρου και λαού δύναται να θεραπεύση το κακό και ο Ελληνισμός να επανεύρη τον δρόμον του.

Η σημερινή κρίσις, η οποία απειλεί με καταστροφή τον ελληνισμό σημαίνει θερισμόν των καρπών του υλιστικού τρόπου ζην και σκέπτεσθαι των Νεοελλήνων, μακράν των ζωογόνων υδάτων της Ορθοδοξίας, η οποία θα έδει να διαποτίζη την καθημερινήν ζωή μας. Ο ατομισμός, το συμφέρον και ο εγωκεντρισμός, ο καταναλωτισμός και ο ευδαιμονισμός, η παρακμή των πνευματικών και ηθικών αξιών είναι τα γνωρίσματα της κακοδαιμονίας και μόνον η αληθής μετάνοια Κλήρου και λαού δύναται να θεραπεύση το κακό και ο Ελληνισμός να επανεύρη τον δρόμον του.

…Κι όταν ήρθε ο λόγος της προσευχής, ο Γέροντας είπε:

--Αχ, παιδιά μου, τέτοιαν ευτυχία, το να μιλάς με τον Θεόν, δεν την περίμενα, στα σαρανταεφτά χρόνια μου, όταν εγκατέλειψα τον κόσμον. Και ούτε μπορώ να σας περιγράψω την χαρά, που μου δίνει η προσευχή. Δεν πρέπει βέβαια να μιλώ σε άλλους για τα βιώματά μου, αλλά κάνω σήμερα εξαίρεση για σας, για να σας συστήσω να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Τέτοια χαρά δεν θα την γνωρίσετε πουθενά αλλού, σαν την χαρά της προσευχής. Φτάνει να προσεύχεται κανείς σωστά, δηλαδή με όλη του την καρδιά, με όλη του την προσοχή και την λαχτάρα, που σημαίνει με ειλικρίνεια και πόθον αληθινόν. Να θέλεις να προσευχηθής!...

π. Θ. Ζήσης για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις:

… Όσα σχετικά λέγει ο Άγιος Νικόδημος για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις και την ζημία που προκαλούν το τελειώνει λέγοντας πως είναι αφροσύνη να καταστρέφουμε προκαταβολικά και να αχρηστεύουμε την Αγία Τεσσαρακοστή· προτρέπει επίσης τους αρχιερείς, τους πνευματικούς και τους διδασκάλους να εμποδίσουν το μεγάλο αυτό κακό. Τώρα οι μεν αρχιερείς και οι πνευματικοί σιωπούν, ενώ έπρεπε να μη ησυχάζουν μπροστά στην επέκταση του κακού, πολλοί δε από τους δασκάλους και τους γονείς οργανώνουν οι ίδιοι για τα παιδιά τους καρναβαλικές εκδηλώσεις: «Ασυγκρίτως γαρ είναι μεγαλυτέρα η βλάβη, όπου προσλαμβάνουν εις τας αποκρέας, πάρεξ η ωφέλεια όπου λαμβάνουν από την ερχομένην Τεσσαρακοστήν· ίλεως, ίλεως, ίλεως, να γίνη ο Θεός! Και αυτός είθε να φωτίση τους αγίους Αρχιερείς και πνευματικούς και διδασκάλους να εμποδίσουν τα τοιαύτα κακά, με αφορισμούς και επιτίμια, καθώς προστάζει και ο ξβ΄ κανών της αγίας και Οικουμενικής στ΄ Συνόδου».

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟY 2015 - ΙZ΄ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ -- «Νεκρός ήν και ανέζησε…»

Τα φιλάνθρωπα σπλάχνα

Η γνωστή και τόσο ζωντανή παραβολή του Ασώτου Υιού αναδεικνύει μέσα από το περιεχόμενό της τα φιλάνθρωπα σπλάχνα του Θεού, στα οποία μπορεί ν’ αναπαυθεί ο άνθρωπος όσο κι αν έχει ξεπέσει, όσο χαμηλά κι αν έχει βρεθεί. Η στάση του νεώτερου υιού αλλά κυρίως του Πατέρα, δίνουν τη δυνατότητα στον άνθρωπο να εντρυφήσει μέσα από το χρυσορυχείο του ευαγγελικού λόγου και να αντλήσει βαθύτερα μηνύματα που αποκαλύπτουν τη ζωή στην αυθεντικότερη διάστασή της.

π.Νικόλαος Μανώλης, Ίσως και μαρτυρικά να χύσει το αίμα του κάποιος για να μας διεγείρει

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Του Πρωτοπρεσβύτερου π. Γεωργίου Μεταλληνού : Κρίση και διανόηση

ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ ΤΩ ΚΥΡΙΩ-ΣΙΜΟΝΟΠΕΤΡΑ

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Αυτόν προσιδών τον περίκλυτον Λόγον, Τρανώς ο κήρυξ εκβοάται τη Κτίσει· Ούτος προών μου, δεύτερος τω σαρκίω, Σύμμορφος εξέλαμψεν ενθέω σθένει, Έχθιστον ημών εξελείν αμαρτίαν.

Ερμηνεία.

Βλέπων, λέγει, ο Κήρυξ και Πρόδρομος αυτόν τον περιδοξότατον Λόγον του Θεού και Πατρός ελθόντα προς αυτόν εις τον Ιορδάνην, φωνάζει εις την Κτίσιν: ήτοι εις τους όχλους όπου παρεστέκοντο εις το Βάπτισμα, και λέγει· ούτος ο μεθ΄ ημών παριστάμενος και ζητών να βαπτισθή υπ΄ εμού, είναι πρώτος από εμέ κατά την Θεότητα. Και τι λέγω πρώτος εμού; Αυτός είναι πρώτος πάντων των αιώνων και πάσης νοητής και αισθητής Κτίσεως, και δημιουργός εμού και πάντων των όντων. Αυτός λοιπόν πρώτος μου ων κατά την Θεότητα, δεύτερος από εμέ κατά την σάρκα έλαμψεν εκ της Παρθένου, σύμμορφος χρηματίσας με ημάς τους ανθρώπους, γενόμενος άνθρωπος με θείαν και άρρητον δύναμιν. Δια ποίον τέλος; Ίνα αφανίση και διώξη από ημάς την εχθρικοτάτην και μισητήν αμαρτίαν. Εδανείσθη δε τα ανωτέρω λόγια ο Μελωδός από τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην λέγοντα: «Ιωάννης μαρτυρεί περί αυτού, και κέκραγε λέγων, ο οπίσω μου ερχόμενος έμπροσθέν μου γέγονεν, ότι πρώτος μου ην» (Ιω. α: 15). Το δε «οπίσω μου ερχόμενος» δηλοί, κατά τον ανώνυμον ερμηνευτήν, ότι ύστερον από τον Πρόδρομον εγεννήθη ο Χριστός και έπαθε και απέθανε και κατέβη εις τον Άδην· ο δε Πρόδρομος προέδραμε του Χριστού εις όλα ταύτα· όθεν και δικαίως Πρόδρομος και είναι και λέγεται. Δια τούτο είπε και ο σοφός Διδάσκαλος Ιωσήφ ο Βρυέννιος εν τω εις τα Θεοφάνεια λόγω αυτού περί του Προδρόμου: «Διόπερ μεσίτης καλείται Παλαιάς και Καινής και Πρόδρομος του Κυρίου, επεί προέδραμε τούτου εν τε τη Συλλήψει και τη Γεννήσει και εν τω κηρύγματι και τη τελευτή και τη εις Άδου καθόδω και εν πάση σχεδόν τη ενσάρκω του Λόγου Οικονομία».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Παρθενίου, επισκόπου Λαμψάκου, Λουκά οσίου, του εν Στειρίω της Ελλάδος.

Ὁ Ὅσιος Παρθένιος καταγόταν ἀπὸ κάποια κωμόπολη τῆς Βιθυνίας καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (324 – 337 μ.Χ.). Ἦταν υἱὸς τοῦ διακόνου τῆς Ἐκκλησίας Μελιτοπόλεως Χριστοφόρου, ἀπὸ τὸν ὁποῖο διδάχθηκε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη.

Ὁ Ἅγιος ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία προέκοπτε στὴν ἀρετὴ καὶ τὴν εὐσέβεια. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ὁ Κύριος ἁλίευσε τοὺς Ἀποστόλους, ποὺ ἦταν ψαράδες, τὸν ἔκανε νὰ ἀγαπήσει τὴν ἁλιεία. Καὶ ὅταν ἔριχνε τὰ δίχτυα στὴν Ἀπολλωνιάδα λίμνη ἢ τὰ ἀνέσυρε γεμάτα ψάρια, αἰσθανόταν ὅτι ἐργαζόταν σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ πλοιάρια τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου ἢ τοῦ Ἰωάννου.

Τὰ χρήματα ποὺ εἰσέπραττε ἀπὸ τὴν πώληση τῶν ψαριῶν δὲν τὰ κρατοῦσε γιὰ τὸν ἑαυτό του ἀλλὰ τὰ μοίραζε στοῦ πτωχοὺς ἀπὸ ἀγάπη πρὸς αὐτούς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὅταν τὸν εὐχαριστοῦσαν ἐκεῖνος ἔλεγε: «Διατὶ μὲ εὐχαριστεῖτε; Δὲν ἔχω καμία τέτοια ἀξίωση. Μήπως εἴμαστε ξένοι; Ἐμεῖς εἴμαστε ἀδελφοί. Τί δὲ ἁπλούστερο καὶ φυσικότερο ἀπὸ τὸ νὰ βοηθᾶ ἀδελφὸς τοὺς ἀδελφούς;».

Γιὰ τὴν ἐνάρετη αὐτοῦ παρουσία ὁ Ἐπίσκοπος Μελιτοπόλεως Φίλιππος (ἡ Φιλητός) τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο. Ἀργότερα ὁ Ἐπίσκοπος Κυζίκου Ἀχίλλιος (ἢ Ἀσχόλιος) τὸν χειροτόνησε Ἐπίσκοπο Λαμψάκου.

Ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ εὐσέβεια ποὺ ἔκρυβε στὴν ψυχή του ἦταν τόσο πολὺ μεγάλη, ὥστε ὁ Θεὸς τὸν προίκισε μὲ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἐκδιώκει τοὺς δαίμονες ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ θεραπεύει κάθε εἴδους ἀσθένεια. Γι’ αὐτὸ προσφεύγουν σὲ αὐτὸν ἰδιαίτερα οἱ πάσχοντες ἀπὸ τὴν ἐπάρατη νόσο τοῦ καρκίνου. Ὁ Ἅγιος ἦταν ὁ πρᾶος, ὁ ὑπομονετικός, ὁ φιλόξενος, ὁ μακρόθυμος, ὁ ἄγγελος τῆς ὁμόνοιας, ὁ ἐνθαρρύνων τοὺς μετανοοῦντες, ὁ πρόθυμος γιὰ τὸ ποίμνιό του.

Ὁ Ὅσιος Παρθένιος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη. Τμῆμα τῆς τιμίας κάρας αὐτοῦ φυλάσσεται στὴν ἱερὰ μονὴ Μακρυμάλλη, τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Χαλκίδος.

Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

 Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της.

Ἀπεφυλακίσθη ὁ Ἀρχιεπισκόπος Ἀχρίδος κ. Ἰωάννης

Συμφώνως πρὸς πληροφορίας τοῦ «Ἁγιορείτικου βήματος», ὑπὸ ἡμερομηνίαν 2αν Φεβρουαρίου ἀπεφυλακίσθη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀχρίδος κ. Ἰωάννης. Τό σχετικόν ρεπορτάζ ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ὅπως ἀναφέρει ἡ ἱστοσελίδα echedoros-a.gr τὸ δευτεροβάθμιο δικαστήριο ἀπέρριψε τὴν ἔφεση τῆς Εἰσαγγελίας, γιὰ ἀναστολὴ τῆς ἀπόφασης ἀπελευθέρωσης. Τὸ Ἐφετεῖο ἔκρινε ὅτι τὸ δικαστήριο ἐνήργησε σωστὰ καὶ ἔκανε δεκτὴ τὴν πρόταση τοῦ Διευθυντῆ τῶν Φυλακῶν γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή του ὑπὸ προϋποθέσεις». Τὸ Ποινικὸ Δικαστήριο πρὶν ἀπὸ τρεῖς ἑβδομάδες ἀποφάσισε τὴν ἀποφυλάκιση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰωάννη μὲ ἀναστολή, ἀλλὰ ἡ Εἰσαγγελία ἔκανε ἔφεση στὴν ἀπόφαση αὐτή. Τώρα ἡ ἀπόφαση ἀπελευθέρωσης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰωάννη εἶναι ὁριστικὴ κι ἐδῶ καὶ λίγη ὥρα εἶναι πάλι ἐλεύθερος». Ἐν τῷ μεταξὺ αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Σερβίας ἐχαιρέτισαν τὴν ἀποφυλάκισίν του. Συμφώνως πρὸς τὴν «Ρομφαίαν» (3ης Φεβρουαρίου): «Σὲ κοινὴ ἀνακοίνωση τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν τῶν δύο αὐτῶν χωρῶν γίνεται ἰδιαίτερη ἀναφορὰ στὶς προσπάθειες τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας γιὰ τὴν ἀποφυλάκιση τοῦ Ἰωάννη καὶ στὴν ἐπίσκεψη ποὺ εἶχε πραγματοποιήσει στὰ Σκόπια γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸ ὁ ἐπικεφαλῆς τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ἱλαρίων, ὁ ὁποῖος εἶχε στὰ τέλη τοῦ προηγούμενου ἔτους συναντήσεις μὲ τὸν πρόεδρο τῆς ΠΓΔΜ Γκιόρκι Ἰβάνοφ, τὸν πρωθυπουργὸ Νίκολα Γκρούεφσκι καὶ τὸν ἐπικεφαλῆς τῆς ἀποκαλούμενης "Μακεδονικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας", ἡ ὁποία δὲν ἀναγνωρίζεται ἀπὸ καμία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ κό- σμου, Στέφανο, ζητώντας ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἀσκήσουν τῆς ἐπιρροή τους γιὰ τὴν ἀποφυλάκιση τοῦ Ἰωάννη. Στὴν ἀνακοίνωση ἀναφέρεται ἀκόμη ὅτι ὁ Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος κάλεσε τὸν Ἰωάννη στὴ ρωσικὴ πρωτεύουσα γιὰ ἀποθεραπεία, μετὰ τὰ προβλήματα ὑγείας ποὺ ἐμφάνισε ἀπὸ τὸν ἐγκλεισμό του στὶς φυλακὲς τῶν Σκοπίων. Ὁ Ἰωάννης ἀποφυλακίστηκε, χθές, ὕστερα ἀπὸ τρία χρόνια στὶς φυλακὲς τῶν Σκοπίων κι ἐνῷ εἶχε καταδικαστεῖ ἀπὸ τὶς δικαστικὲς ἀρχὲς τῆς ΠΓΔΜ σὲ φυλάκιση 5,5 ἐτῶν».

"O.T."

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ : νά εἶστε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι ὅπως καθημερινῶς ἐπιβεβαιώνεται ἀπό εἰδεχθῆ γεγονότα, πρώτους πού θά καρατομήσει θά ’ναι οἱ θιασῶτες τοῦ ἀθεϊστικοῦ ἰδεολογήματος καί δεύτεροι οἱ ἀνατρέποντες τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία καί προβάλλοντες τόν ἕτερο «γενετήσιο προσανατολισμό».

Ἡ ἐπιδιωκομένη ἀπομείωση τῆς Ἑλληνορθοδόξου ταυτότητος τοῦ Ἔθνους μέ ἀλλαγή τῆς ἐθνοτικῆς συνθέσεως διά τῆς de facto καί de jure πολυπολιτισμικότητος πού θά ὁδηγήσει ἀναπόδραστα στήν οὐδετερόθρησκη Πολιτεία, μέ ἐργαλεῖο τήν ἄκριτη χορήγηση ὑπηκοότητος σέ μουσουλμάνους κυρίως μετανάστες μέ προκάλυμμα τά δῆθεν ἀνθρώπινα δικαιώματα καί ἐργαλεῖο τήν «ἐπανένωσι» τῶν οἰκογενειῶν τῶν μουσουλμάνων νέων «Ἑλλήνων» πολιτῶν, νά εἶστε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι ὅπως καθημερινῶς ἐπιβεβαιώνεται ἀπό εἰδεχθῆ γεγονότα, πρώτους πού θά καρατομήσει θά ’ναι οἱ θιασῶτες τοῦ ἀθεϊστικοῦ ἰδεολογήματος καί δεύτεροι οἱ ἀνατρέποντες τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία καί προβάλλοντες τόν ἕτερο «γενετήσιο προσανατολισμό».

           

Ὅσον ἀφορᾶ σέ μᾶς θα ’ναι τιμή καί δόξα νά μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεός μαρτυρικου τέλους καί μιμήσεως τοῦ ἰδικοῦ Του θανάτου. Ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε πίστη καί βεβαιότητα Ἀναστάσεως.

Αὐτοί οἱ ταλαίπωροι ὅμως;  

Ὀψόμεθα λοιπόν στά μέλλοντα συμβαίνειν! Ὅσον ἀφορᾶ στό ποιός παραληρεῖ καί ποιός ὄχι, τό ἀποδεικνύει ἡ καθημερινότητα!

Ανακοινωθέν --- Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ περί όρκου της νέας Κυβερνήσεως

Πειραιεύς, 6 Φεβρουαρίου 2015

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

            Ἡ διαβεβαίωση στήν τιμή καί τήν συνείδηση του, τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ κατά τήν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του καί ἡ μή ὁρκοδοσία του ἐνώπιον τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου εἶναι μία ἀπόλυτα συνεπής στάση στήν δεδηλωμένη ἀθεΐα του, πού δημοσίᾳ καί πρό τῆς ἐκλογικῆς διαδικασίας εἶχε γνωστοποιηθεῖ. Ἄλλωστε καί ἡ διά συμφώνου συμβίωσης σύναψη δικαιοπρακτικῆς οἰκογενείας καί ἡ πολιτική ὀνοματοδοσία τῶν δύο τέκνων του, ὅπως ἡ γνωστή δημοσιογράφος κ. Λουλέ μέ κείμενα της παρουσίασε, μέ σύνθετα ὀνόματα ἐκ τῶν ὁποίων τό δεύτερο προέρχεται ἀπό τό εἰδωλολατρικό πάνθεον τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς θρησκείας (Φοῖβος-Ὀρφέας) ἀποτελοῦν πανηγυρικές διακηρύξεις τῆς σχάσεως τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ, ἀπό τήν πίστη τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, παρότι ἡ οἰκογένειά του χαρακτηρίζεται ἀπό πιστότητα καί εὐσέβεια. Τό ἴδιο συνέβη καί μέ τήν πλειονότητα τῶν μελῶν τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου καί τήν πλειονότητα τῶν βουλευτῶν τῶν κομμάτων ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ΠΟΤΑΜΙ, Κ.Κ.Ε., κατά τήν ἔναρξη τής νέας περιόδου τοῦ Κοινοβουλίου καί ἔτσι ἄρχισε μία περίοδος, τήν ὁποίαν βέβαια εἶχε ἐγκαινιάσει ἡ Περιφερειάρχης Ἀττικῆς κ. Δούρου, «ἀπομάγευσης τῆς ζωῆς» ὅπως γνωστοί δημοσιογραφικοί κάλαμοι ἔγραψαν, πού ὅμως στήν οὐσία της εἶναι μία ἐποχή ἐντόνου ἀποϊεροποιήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου μέ ἀνάδειξη μόνον τοῦ «βοσκηματώδους βίου» ὡς μοναδικῆς ἀξίας ζωῆς. Δέν θά πρέπει ὅμως νά διαλανθάνῃ τῆς προσοχῆς μας ὅτι τά ἴδια προτάγματα τοῦ συγκυβερνῶντος κόμματος τοῦ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ὅσον ἀφορᾶ στό θέμα τῶν σχέσεων συναλληλίας τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας μέ τήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία ἔχουν καί οἱ λεγόμενοι φιλελεύθεροι πού συνδέουν τόν εὐρωπαϊκό χαρακτῆρα τῆς χώρας μέ τήν ἀποκοπή της ἀπό τήν ἑλληνορθόδοξη παράδοση της, καί τήν ἑλληνορθόδοξη ταυτότητα της, ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ θέσεις τοῦ κόμματος τοῦ κ. Σ. Θεοδωράκη.

Σέ παπικό ναό θέλει νά μετατρέψει τόν Ἅγιο Φωκά τῆς Πάτμου ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=10497

Τά παραλειπόμενα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα στό Οἰκουμενικό Πατριαρχείο. Ἀσφυκτικές πιέσεις ἄσκησε τίς τελευταῖες ἑβδομάδες πρός τόν ἡγούμενο καί τήν ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου ὁ ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου κατ’ ἐντολή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου προκειμένου ἡ Ἱερά Μονή νά παραχωρήσει τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Φωκᾶ, πού βρίσκεται στήν εἴσοδο τοῦ λιμανιοῦ στούς Παπικούς καί δή στούς Οὐνίτες. Τό ζήτημα αὐτό προκάλεσε μεγάλη ἀναταραχή στό νησί. Ὁ ἡγούμενος ἀρχιμανδρίτης Κύριλλος σέ συνεννόηση μέ τήν ἐναπομείνασα ἀδελφότητα ἀρνήθηκε κατηγορηματικά νά συναινέσει στίς πατριαρχικές πιέσεις πού ἀσκήθηκαν προφορικά. Ἀρχικά ζήτησε ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο νά ὑποβάλλει τό αἴτημα γραπτῶς, κάτι πού ἐκεῖνο ἀρνήθηκε, πιθανόν γιά νά ἀποφύγει τή γενική λαϊκή κατακραυγή. Ἐν συνέχεια ὅμως ἀναγκάστηκε νά ἀποστείλει ὑπόμνημα, στό ὁποῖο καταγράφει ἐπακριβῶς τούς λόγους τῆς ἄρνησης νά παραδώσει στούς Οὐνίτες τοῦ Βατικανοῦ τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Φωκᾶ.