O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Ανάμνησις του εν Κολοσσαίς (Χώναις) θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Ευδοξίου και Καλοδότης των μαρτύρων.

Σὲ κάποιο μέρος τῆς Φρυγίας χτίσθηκε ἕνας ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἀπὸ ἕναν χριστιανὸ ποὺ εἶχε γιατρευτεῖ ἡ κόρη του ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο.      Στὸ ναὸ ζοῦσε ἕνας εὐσεβὴς ἀσκητὴς ὁ Ἄρχιππος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στράφηκαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν γιὰ τὰ θαύματα ποὺ γίνονταν. Ὅρμησαν τότε νὰ καταστρέψουν τὸ ναὸ καὶ νὰ δολοφονήσουν τὸν Ἄρχιππο.

Ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος, ὁ ὁποῖος ἐξουδετέρωσε τοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτοὶ ὅμως δὲ σταμάτησαν θέλησαν νὰ ἐκτρέψουν ἕνα ποταμὸ νὰ πνίξουν τὸν Ἄρχιππο, καὶ νὰ καταστρέψουν τὸ ναό. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σταματᾷ τὰ νερὰ καὶ προστάζει νὰ χωνευθοῦν, κατὰ παράδοξο τρόπο ἕως καὶ σήμερα στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὰ νερὰ χωνεύονται καὶ γι’ αὐτὸ τὸ μέρος ὀνομάστηκε Χώναις.

Η αντίχριστη οικουμενική πανθρησκεία.

http://www.freevolition.gr/orthodoxy-homology.htm

Ενέργεια της Χάριτος και ενέργεια του Πονηρού.--- Του αγίου Διαδόχου, Επισκόπου Φωτικής.

Όπως όταν ένας άνθρωπος σε χειμώνα καιρό στέκεται έξω στην ύπαιθρο και βλέπει ολότελα προς την ανατολή κατά την αρχή της ημέρας η μπροστινή πλευρά του σώματός του θερμαίνεται σιγά-σιγά ολόκληρη από τον ήλιο, ενώ η οπίσθια πλευρά του μένει ολόκληρη δίχως θερμότητα, διότι ο ήλιος δεν πέφτει πάνω του κατακέφαλα. Έτσι και αυτοί που βρίσκονται στην αρχή της πνευματικής ενεργείας. Περιθάλπονται βέβαια μερικώς κάποτε-κάποτε από την αγία Χάρη του Θεού στην καρδιά, γι΄ αυτό και ο νους τους αρχίζει να καρποφορεί πνευματικά. Μένουν όμως φανερά μέρη της καρδιάς, που φρονούν ακόμα σαρκικά για το ότι δεν καταυγασθήκανε από το άγιο φως της Χάριτος όλα τα μέλη της καρδιάς με βαθειά αίσθηση. Αυτό ακριβώς το πράγμα, επειδή δεν το κατάλαβαν μερικοί νόμισαν ότι μέσα τους κλείνουν δυό υποστάσεις, σαν η μια να αντικαθιστά την άλλη μέσα στο νου των αγωνιστών. Έτσι λοιπόν συμβαίνει την ίδια στιγμή η ψυχή να εννοεί και καλά και όχι καλά. Καθώς ακριβώς ο άνθρωπος του παραδείγματος που αναφέραμε με το ίδιο ερέθισμα και κρυώνει και ζεσταίνεται. Αφού ο νους μας ξεγλύστρησε στη διπλή, γνώση, από τότε έχει ανάγκη, κι αν δεν το θέλει, στην ίδια στιγμή και καλά και φαύλα να φέρνει πάνω του διανοήματα. Τούτο συμβαίνει μάλιστα σ΄ εκείνους που έφτασαν σε λεπτοτάτη διάκρισι. Διότι μόλις σπεύδει πάντοτε το καλό να εννοεί, αμέσως θυμάται και το κακό. Επειδή η ανθρώπινη μνήμη από την παρακοή του Αδάμ έχει σχισθεί σε διπλή έννοια. Αν λοιπόν αρχίσουμε να εφαρμόζουμε με θερμό ζήλο τις εντολές του Θεού η Χάρη φωτίζει με κάποια βαθειά αίσθηση όλα τα αισθητήριά μας. Και από την μια πλευρά σαν να κατακαίει τις δικές μας ενθυμήσεις, από την άλλη γλυκαίνει την καρδιά μας με κάποια ειρήνη μιας ανένδοτης φιλίας. Μας κάνει τέλος να σκεφτόμαστε πνευματικά και όχι πια κατά σάρκα. Τούτο συμβαίνει συνεχώς σ΄ αυτούς που πλησιάζουν στην τελειότητα, οι οποίοι έχουν άπαυστη την μνήμη του Κυρίου στην καρδιά τους.

(Φιλοκαλία  τ. Α΄ 203 πη΄ ).

+Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης : Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί.

Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς  μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13^ουαιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν! 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Καὶ γεννᾶται ἀμέσως τὸ ἐρώτημα. Καλά, ἂν εἶναι ἔτσι, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος πῶς συμμαχεῖ καὶ συμπορεύεται; Ὅπως συμμάχησε τὸ ἰουδαϊκὸ ἱερατεῖο στὴν καταδίκη τοῦ Χριστοῦ ἢ μᾶλλον πρωτοστάτησε·

ὅπως συμμάχησαν οἱ ἐπίσκοποι μὲ τὴν Εὐδοξία στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ συνοδικὴ ἀπόφαση ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Ἰωάνου Χρυσοστόμου καὶ πολλὲς ἄλλες σύνοδοι ἐναντίον Ἁγίων, ὅπως τοῦ Μ. Ἀθανασίου καὶ τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, ὁ ὁποῖος ἤλεγξε τὴν μοιχοζευξία τοῦ αὐτοκράτορα καὶ τὴν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας. Πόσοι ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους καὶ τοὺς ἱερεῖς ἐλέγχουν σήμερα τὰ μεγάλα ἁμαρτήματα τῶν ἀρχόντων, τὶς ἀδικίες καὶ τὶς παρανομίες των, αὐτοὺς ποὺ ὑποστηρίζουν φαντασθῆτε! τὴν σιχαμερὴ ὁμοφυλοφιλία; Πόσοι ἐλέγχουν τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες ποὺ προωθοῦν τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἐλάχιστοι. Καὶ δὲν φθάνει ποὺ δὲν ἐλέγχουν· ἐνοχλοῦνται καὶ θυμώνουν ἐναντίον ἐκείνων ποὺ ἐλέγχουν, διότι φαίνεται ὅτι ἐλέγχονται οἱ ἴδιοι καὶ νιώθουν ἐνοχές.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Λίγοι κατάλαβαν ὅτι τὸ κέντρο βάρους τοῦ νόμου, ἡ βασικὴ ἐπιδίωξη, εἶναι νὰ φιμώσει τὸν ἐλεγκτικὸ καὶ πατερικὸ λόγο τῆς Ἐκκλησίας

….αὐτὸ ποὺ ἐνδιαφέρει τοὺς προσκυνημένους πολιτικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες δὲν εἶναι τόσο ἡ ἐλευθερία τοῦ πολιτικοῦ λόγου, ὅσο ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ λόγου, διότι ἡ μόνη ἀκατανίκητη δύναμη εἶναι ἡ Ἐκκλησία καὶ οἱ ἄξιοι ποιμένες της. Λίγοι κατάλαβαν ὅτι τὸ κέντρο βάρους τοῦ νόμου, ἡ βασικὴ ἐπιδίωξη, εἶναι νὰ φιμώσει τὸν ἐλεγκτικὸ καὶ πατερικὸ λόγο τῆς Ἐκκλησίας· αὐτὸν φοβοῦνται οἱ Ἑβραιομασόνοι· εἶναι οὐσιαστικὰ ρατσιστικὸς ὁ νόμος, γιατὶ στρέφεται ἐναντίον τοῦ Εὐαγγελίου, ἐναντίον τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ ζωῆς, στὴ θέση τῶν ὁποίων θέλουν νὰ βάλουν τὴν βρώμικη, τὴν σιχαμερὴ ζωὴ τῶν πόρνων, τῶν μοιχῶν, τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἀλλὰ καὶ τὴν πλάνη τῆς πανθρησκείας τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ τῆς Μασονίας, ὅπου δικαιολογοῦνται καὶ ἐνθαρρύνονται οἱ ἠθικὲς παρεκτροπές.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ ---Για το ἀντιρατσιστικό νομοσχέδιο

Πειραιεύς, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ ψήφιση ἐπί τῆς ἀρχῆς καί κατ’ ἄρθρον τοῦ Σχεδίου Νόμου «Τροποποίηση του ν.927/1979 (Α΄139) και προσαρμογή του στην απόφαση πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της 28ης Νοεμβρίου 2008, για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου» πού εὐρέως ἀποκαλεῖτο ἀντιρατσιστικό νομοσχέδιο καί πού ἤδη ἀποτελεῖ νόμο τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας μεταβάλλει τόν νομικό μας πολιτισμό καί ἀλλάζει τόν ἠθικό ἀξιακό κώδικα τῆς Πατρίδος μας. Γιά πρώτη φορά στό ἱστορικό γίγνεσθαι τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ ψηφίστηκε ἡ κατάλυση τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐκφράσεως καί ἡ ποινικοποίηση τοῦ ἐλεγκτικοῦ λόγου, δομικοῦ στοιχείου τῆς ἐκκλησιαστικῆς ποιμαντικῆς καί παραλλήλως ἀνεκηρύχθη σάν θεσμός τοῦ «θετέου» δικαίου πού δεῖται ἐννόμου δικαστικῆς προστασίας ὁ ἕτερος γενετήσιος σεξουαλικός προσανατολισμός πού ἀποτελεῖ στρέβλωση τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας καί φυσιολογίας.

Μέ τόν ψηφισθέντα «νόμο» πού εἶναι εὐθέως ἀντισυνταγματικός καί

Κραυγή αγωνίας.

Κραυγή αγωνίας! Παλαιά η ιστορία, από τότε που ο Προμηθέας καρφώθηκε στον Καύκασο. Πολλοί γονείς κληροδοτούν στα παιδιά των την αγωνία. Δίκοπο μαχαίρι· σωτηρία ή γκρέμισμα. Όσοι δεν τους μεταδίδουν την αγωνία, συνήθως τ΄ αφήνουν νεκρά· μόνο το σάβανο λείπει. Μήπως αγωνία δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά ζωή; Μήπως το αντίθετο δεν είναι τίποτε άλλο παρά θάνατος; Πολλοί είμαστε μέσα στον Κήπο της Γεθσημανή. Ένας αγωνιά, και είναι η  ίδια η ζωή· οι άλλοι καταβυθίζονται στον ύπνο. Πόσοι απ΄ αυτούς θα ξυπνήσουν; Μέσα στη σιγή της νύχτας, αντηχούν οι στεναγμοί της αγωνίας Εκείνου. Κραυγή αγωνίας, που ακούγεται αιώνες τώρα. Πόσες ψυχές δεν άκουσαν  αυτή την κραυγή αγωνίας, και πόσες ψυχές δεν ανασηκώθηκαν από το βαθύ τους λήθαργο! Ω αυτοί οι γονείς, που άφησαν για κληρονομιά στα παιδιά τους την αγωνία! Αυτοί τους έκαμαν το μεγαλύτερο δώρο. Αυτοί μισήθηκαν από τα παιδιά τους πολύ. Αλλά, ω θαύμα, ένα μίσος, που μεταστράφηκε αργότερα σε αγάπη μέχρι λατρείας! Ω να ακούγονταν πολλές κραυγές απελπισίας. Συνηθίσαμε το λήθαργο του κόσμου τούτου να τον ονομάζωμε ζωή. Από κει αρχίζει το κρίσιμο σημείο της αγωνίας μας. Να νιώθουμε μειονεξία μπροστά σε ποιους; Μπροστά στους νεκρούς, στους πεθαμένους! Μπροστά στα είδωλα! Μπροστά στα τερατώδη ή στα καλλιμάρμαρα και περίτεχνα ξόανα! Μπροστά στα αλαλάζοντα και ηχούντα κύμβαλα! Τι κρίσιμο σημείο για τον εαυτό μας! Ένα βήμα μάς χωρίζει από το δένδρο, που κρέμεται ένας βρόχος. Στα πόδια βουϊζει απαίσια το ποτάμι της διεφθαρμένης ανθρωπότητος, που οι εκβολές του οδηγούν στην άβυσσο. Θα κρατηθούμε να μη παρασυρθούμε; Από το σημείο αυτό και πέρα δεν υπάρχουν πολλοί σωτήρες. Μόνο αν ενώσωμε την κραυγή της αγωνίας μας με την Αγωνία της Γεθσημανή, θα σωθώμε. Αγαπητέ μου νεαρέ Κυρηναίε. Κάποιοι σε αγγάρευσαν και σου φόρτωσαν, χωρίς τη θέλησί σου, ένα σταυρό. Να τον πετάξης μη προσπαθής· δεν θα μπορέσης. Σημασία έχει, αν θα συνεχίσης να τον κουβαλάς με τη θέλησί σου ή θα συνεχίσης το δρόμο σου υβρίζοντας και αναθεματίζοντας τη στιγμή που συνάντησε τη θλιβερή συνοδεία του δρόμου του Γολγοθά. Μπορεί να χρειαστή να σταυρωθής κι όλας στον ίδιο σταυρό, που κουβαλάς. Πάντως ένα σου λέω: Προτού αποφασίσης, κοίταξε Εκείνον που ξαλάφρωσες. Ρίξε μια ματιά στη μορφή Του, έτσι όπως είναι αυτή τη στιγμή και αποφάσισε. Νεαρέ Κυρηναίε! Και σκέψου, ότι οι πλάτες σου το λένε· αυτό δείχνει το γράψιμό σου. Νεαρέ Κυρηναίε, είσαι πλασμένος για μεγάλο σταυρό! Προχώρει λοιπόν! Και τότε, αν υπάρχουν αγκάθια μίσους στην καρδιά σου, θα μεταμορφωθούν σε ανθούς Αναστάσεως Αγάπης.

ΕΠΑΜΕΙΝ. ΝΤΑΛΛΗΣ                                                                                           
διδάσκαλος.

Πώς θα αντικρύσουν τους συναδέλφους των ομολογητάς την ημέραν της Κρίσεως, όταν εκείνοι διά πολύ μικρότερα εξωρίσθησαν και ποικίλως εβασανίσθησαν, αυτοί δε ακολουθούν τους συμμαχήσαντας με την αίρεσιν επισκόπους των;

Τώρα που οι οικουμενιστές  καταστρέφουν κάθε τι το Ορθόδοξο, οι Μοναχοί και Μοναχές, οι Κανονικοί λεγόμενοι, αφού ο βίος των πρέπει να ρυθμίζεται υπό των ιερών Κανόνων, ποίαν απολογίαν θα δώσουν στον Θεόν διά την αδικαιολόγητον σιγήν των; Πώς θα αντικρύσουν τους συναδέλφους των ομολογητάς την ημέραν της Κρίσεως, όταν εκείνοι διά πολύ μικρότερα εξωρίσθησαν και ποικίλως εβασανίσθησαν, αυτοί δε ακολουθούν τους συμμαχήσαντας με την αίρεσιν επισκόπους των;

Ὁ Παρακλητικὸς Κανὼν τοῦ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ

Ο Καρδινάλιος της Νέας Υόρκης θα ηγηθεί της παρέλασης του Αγίου Πατρικίου. Με τις "ευλογίες" του θα συμμετέχουν για πρώτη φορά, με δικές τους ομάδες οι κίναιδοι και οι λεσβίες. Ιδού με ποιούς μας ένωσε ο Καρδινάλιος του σβησμένου Φαναρίου!!!

Cardinal to lead St. Pat parade with 1st gay group

NEW YORK (AP) — There is no more natural spot for Roman Catholic Cardinal Timothy Dolan — a proud, ebullient Irish-American — than grand marshal of the city's historic St. Patrick's Day Parade. But the honor now has an added significance: Parade organizers said Wednesday they will allow the first gay group to march under its own banner.

Dolan was quick to issue a statement of support for the parade organizers, accepting their decision. While supporters of gay and lesbian Catholics are cheering, some conservatives want the archbishop to withdraw from the event.

http://news.msn.com/us/cardinal-to-lead-st-pat-parade-with-1st-gay-group

Αυτά μας γράφει ο αδελφός μας Γεώργιος Γιαννόπουλος:

Όλοι οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ πρέπει να αποτειχιστούν από την κοινωνία της υπερ-παν-αιρέσεως των οικουμενιστών και να σταματήσουν να σχίζουν την Εκκλησία επιστρέφωντας στην ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ της ΠΙΣΤΕΩΣ και στην κοινωνία του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Πρέπει όλοι οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ να γίνουμε
Γ.Ο.Χ. αλλά τι Γ.Ο.Χ.???
Να γίνουμε Γ.Ο.Χ. της Εκκλησίας της Ελλάδος
και όχι να βρισκόμαστε σε εκκλησίες Γ.Ο.Χ. ελλάδος, διότι είναι τεράστια η διαφορά. ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ.
Όταν λέει κάποιος πιστός ότι ανήκει στους Γ.Ο.Χ. ελλάδος του κυπριανού ή στους Γ.Ο.Χ. ελλάδος του καλλίνικου ή στους Γ.Ο.Χ. ελλάδος του μακάριου ή στους Γ.Ο.Χ. ελλάδος του ευθύμιου ή στους Γ.Ο.Χ. ελλάδος του ματθαίου ομολογεί αυτόματα ότι βρίσκεται στις εκκλησίες των Γ.Ο.Χ. ελλάδος, και επίσης ομολογεί ότι δεν ανήκει στους Γ.Ο.Χ. ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
Όσοι βρίσκονται στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ αυτοί είναι και οι Γ.Ο.Χ. ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
Ενώ όσοι δεν βρίσκονται στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ βρίσκονται στις πολλές εκκλησίες των Γ.Ο.Χ. ελλάδος.
Είναι άλλο να βρίσκεσαι  μέσα στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και να ξεχωρίζεις από το καινοτόμο πλήρωμα της ΜΙΑΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  και άλλο είναι να βρίσκεσαι μέσα σε εκκλησίες των πολλών επισκοπικών συνοδικών παρατάξεων  Γ.Ο.Χ. ελλάδος.
Η ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ με τους αποτειχισμένους από την κοινωνία των αιρετικο-σχισματικών οικουμενιστών και κρατάει το παλαιό ημερολόγιο και το καινοτόμο πλήρωμα της εκκλησίας της ελλάδος κοινωνάει εκκλησιαστικά με τους οικουμενιστές και σχίζει την εκκλησία ακολουθώντας το νέο ημερολόγιο.
Ενώ ὀλες οι εκκλησίες των Γ.Ο.Χ.ελλάδος είναι παράλληλες διαφορετικές και ξεχωριστές ως προς την ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ.
Όλες οι εκκλησίες των Γ.Ο.Χ. ελλάδος επειδή δεν αγωνίζονται ως αποτειχισμένοι από τους οικουμενιστές μέσα στο ΕΝΑ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και έχουν δημιουργήσει πολλές διαφορετικές ξεχωριστές και παράλληλες επισκοπικές συνοδικές ιεραρχικές παρατάξεις ως προς την ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ αποτελούν ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ.
ΟΙ Γ.Ο.Χ. ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ είναι όλοι οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ που έχουν αποτειχιστεί από την αιρετική και σχισματική κοινωνία των οικουμενιστών κρατώντας το παλαιό ημερολόγιο χωρίς όμως να έχουν κοινωνία με καμία συνοδική παράταξη επισκόπων παρασυναγωγής.

Σχόλιο του αδελφού μας Κυπριανού Χριστοδουλίδη :
Γ.Γ
- Όλοι οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ πρέπει να αποτειχιστούν από την κοινωνία της υπερ-παν-αιρέσεως των οικουμενιστών και να σταματήσουν να σχίζουν την Εκκλησία επιστρέφοντας στην ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ της ΠΙΣΤΕΩΣ και στην κοινωνία του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Πρέπει όλοι οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ να γίνουμε Γ.Ο.Χ. της Εκκλησίας της Ελλάδος (σ.σ. και όχι των παρασυναγωγών, κατά Γ.Γ., των ΓΟΧ)

κχ
- Και οι αποτειχισμένοι ΓΟΧ (πάσης) εκκλησίας της Ελλάδος, παλαιών και νέων χωρών, θα γίνουν ... αποτειχισμένοι των παλαιών και των νέων χωρών. Οι των παλαιών χωρών θα ακολουθούν το νέο εορτολόγιο και οι των νέων χωρών το παλαιό εορτολόγιο.

Για να παλαντζάρουμε την κατάσταση, ας γράψουμε καλύτερα ημερολόγιο, μη τυχόν και αρχίσει να διαμαρτύρεται η φαυλοποιός διπλωματία. Θέλει το εορτολόγιο να συμπίπτει με το ημερολόγιο για να παίρνει άφεση των εγκλημάτων τα οποία διαπράττει.

Ωραία. Οι αποτειχισμένοι θα έχουν επισκόπους ή δεν θα έχουν ; Και αν έχουν, οι επίσκοποι των παλαιών χωρών με το νέο εορτολόγιο τι θα κάνουν με τους επισκόπους των νέων χωρών, αλλά με το παλαιό εορτολόγιο ; Θα τα βρουν μεταξύ τους ή θα περιμένουν πανορθόδοξη σύνοδο για να δώσει λύση στο πρόβλημα ; Διότι οι μεν θα λένε, το ζήτημα είναι δογματολογικό (δογματικό), οι δε θα υποστηρίζουν ότι είναι εκκλησιολογικό (εκκλησιαστικό). Ενδεχομένως, άλλοι να λένε, δεν είναι τίποτα από αυτά, είναι κανονολογικό (ιεροκανονικό). Αν δεν έχουν επισκόπους, ας μας πει ο κύριος Γ.Γ. τι μπορεί να γίνει.

Πάντως, δια τον γράφοντα, το θέμα είναι δογματικό, όπως δογματικό ήταν και το ζήτημα των Εικόνων. Θα χρειαζόταν όμως να γράψω πολλά, προκειμένου να δείξω πώς οι Εικόνες και ο Χρόνος αφορούν και άπτονται του Δόγματος, και τα παραλείπω.

Είναι μάταιο να περιμένει κανείς, με την ασχετοσύνη που επικρατεί στο χώρο των θρησκευτικών μας πραγμάτων - δεν εξαιρώ τον εαυτό μου - εκ μέρους των πιστών, Σύνοδο προς επίλυση του σοβαρού και θεολογικότατου θέματος αυτού. Θα γίνει όμως οπωσδήποτε "εν τοις ουρανοίς". Μέχρι τότε "κράτει ό έχεις" και μακριά από τους μνημονευτές των αμνημόνευτων. Μακριά και από τις, χωρίς κρίση, κατακρίσεις των αδελφών μας, κύριε Γ.Γ. 

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Ζαχαρίου του προφήτου, πατρός του Προδρόμου.

Ὁ Ζαχαρίας, πατέρας τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστή, ἔζησε στὰ χρόνια του Ἡρῴδη, βασιλιὰ τῆς Ἰουδαίας. Κατὰ τὴ γνώμη τοῦ Χρυσοστόμου, καθὼς καὶ ἄλλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ζαχαρίας δὲν ἦταν ἁπλὸς ἱερέας, ἀλλὰ ἀρχιερέας ποὺ ἔμπαινε στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.

Σύζυγο εἶχε τὴν Ἐλισάβετ καὶ δεν  εἶχαν παιδί. Κάποια μέρα λοιπόν, τὴν ὥρα τοῦ θυμιάματος μέσα στὸ θυσιαστήριο, εἶδε ἄγγελο Κυρίου ποὺ τοῦ ἀνήγγειλε ὅτι θὰ ἀποκτοῦσε γιὸ καὶ θὰ ὀνομαζόταν Ἰωάννης. Ὁ Ζαχαρίας σκίρτησε ἀπὸ χαρά, ἀλλὰ δυσπίστησε. Ἡ γυναῖκα του ἦταν στεῖρα καὶ γριά, πῶς θὰ γινόταν αὐτὸ ποῦ ἄκουγε; Τότε ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπε ὅτι θὰ μείνει κωφάλαλος μέχρι νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ.

Πράγματι, ἡ Ἐλισάβετ συνέλαβε καὶ ἔκανε γιό. Ὅταν θέλησαν νὰ δώσουν ὄνομα στὸ παιδί, ὁ Ζαχαρίας ἔγραψε πάνω σὲ πινακίδιο τὸ ὄνομα Ἰωάννης. Ἀμέσως δὲ λύθηκε ἡ γλῶσσα του καὶ ὅλοι μαζὶ δόξασαν τὸ Θεό.

Βέβαια, ἡ χάρη αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ τὸ Θεὸ στὸν Ζαχαρία, διότι ἦταν «δίκαιος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενος ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτος». Ἦταν, δηλαδή, δίκαιος μπροστὰ στὸν Θεὸ καὶ ζοῦσε σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς καὶ τὰ παραγγέλματα τοῦ Κυρίου, ἄμεμπτος ἀπὸ κάθε σοβαρὴ ἐνοχή.

Οραματιζόμαστε την αυγή μιας νέας «Κυριακής της Ορθοδοξίας» να ανατέλλη.

Οι Λατίνοι και οι προτεστάντες, δυστυχώς, εφ’ όσον ακολουθούν πεπλανημένον τρόπον σαρκικής ζωής, δεν πρόκειται να δουν το φως της Ορθοδοξίας και της Θεογνωσίας. Αποθανούνται εν ταις αμαρτίαις των, εκτός εάν ο Θεός,--οις επίσταται κρίμασι—φωτίση το σκότος των. Δια τούτο αδιστάκτως φρονούμε ότι το επαναλαμβανόμενο τροπάριο εκ των Πατριαρχικών χειλέων, «δεν έχομεν διαφοράς, ουδέν μας χωρίζει προς την ένωσιν», μόνο εχθρός των ανθρώπων θα μπορούσε να το είπη, μόνο «ο απ’ αρχής ανθρωποκτόνος» ηδύνατο να το διακηρύξη, μόνο ο Άδης θα ηδύνατο να το εφεύρη, ως αντίθεον. Διότι δεν φθάνει ότι φθείρει το σωτήριο ορθόδοξον φρόνημα των ήδη ορθοδόξων λαών, αλλά στερεώνει εις την δαιμονική πλάνη και αίρεσιν τόσα εκατομμύρια αιρετικών, αυτών που ζουν σήμερα και εκείνων που θα έλθουν μέχρι συντελείας. Εάν κηρύγματα τοιαύτης τρομακτικής σημασίας και από τόσον υψηλάς καθέδρας, μας αφήνουν αδιάφορους, δεν έχουμε κάθε δικαίωμα να υποστηρίζουμε ότι, οι ηγετικήν έχοντες θέση εις την Εκκλησία κληρικοί και λαϊκοί εις κάποιο σημείο εκ των τριών—πίστη, γνώση, βίωση—νοσούν; Αλλ’ υπάρχει ευσεβής κλήρος και λαός, που έχει αντιληφθή την έκταση και το βάθος της κατάστασης. Και φυσικά θα αναλάβη την πρωτοβουλία προς εκκαθάριση της θέσης του. Ζήτημα χρόνου είναι η εκδήλωση μιας ορθοδόξου κίνησης προς αναστολή της φθοράς, που προσγίνεται εις την Εκκλησία από τους ποιμένες και τους διδασκάλους της, των μεν κακώς διδασκόντων, των δε αθλίως σιωπώντων. Αυτός ο κλήρος και ο λαός, αναλαμβάνοντες τις ευθύνες των θα σαλπίσουν το «στώμεν καλώς εις την βάση της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Κάποιοι Επίσκοποι θα συγκινηθούν και θα ηγηθούν του Ορθοδόξου αγώνα προς περισυλλογή και αναστολή του ενεργουμένου Ουνιτισμού μας. Οραματιζόμαστε την αυγή μιας νέας «Κυριακής της Ορθοδοξίας» να ανατέλλη. 

Οι δολοφόνοι που φτιάχνουν φονιάδες, για να εξασφαλίσουν την παγκόσμια ειρήνη

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Χάριν των εργοδοτών του εγκλήματος

Το διαβάσαμε κι αυτό :

«Η Ρωσία έχει παραβιάσει τους διεθνείς κανόνες με την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και την αποστολή στρατευμάτων στο έδαφος της Ουκρανίας που απειλεί και υπονομεύει τα θεμέλια ενός κυρίαρχου κράτους» (*)

κχ
Απατεώνες, ψεύτες, υποκριτές όπως πάντα. Η Τουρκία στην Κύπρο εδώ και σαράντα χρόνια τι κάνει ; Δεν έχει προσαρτήσει βέβαια την Κύπρο, επειδή η παρτίδα για να πέσει η Ρωσία δεν έχει ακόμη τελειώσει. Πολλά πιόνια : Ρουμανία, Μολδαβία, Βουλγαρία, Σερβία, πρέπει να φαγωθούν ακόμη. Το ΝΑΤΟ πρέπει να μας προστατέψει από τους εξωγήινους. 

π. Θεόδωρος Ζήσης: πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους

Tην Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάσαμε τη νίκη κατά των Εικονομάχων και συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εικονομάχων Προτεσταντών! Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.

Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.

Εορτή Ιεράς Μονής Αγίου Ραφαήλ στο Άνω Σούλι Μαραθώνος--Αττική.

«O Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»:

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἤρχισε νὰ προσβάλλῃ τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν φθίνοντος τοῦ ΙΘ’ αἰῶνος, διὰ δὲ τοῦ Συνοδικοῦ Διαγγέλματος «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἐν ἔτει 1920, ἀποτελοῦντος ὁμολογουμένως τὸν «Καταστατικὸν Χάρτην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐκηρύχθη οὗτος «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἐφ’ ὅσον χαρακτηρίζει τὰς αἱρέσεις τῆς Δύσεως καὶ ἁπανταχοῦ ὡς δῆθεν «σεβασμίας Χριστιανικὰς Ἐκκλησίας», οὐχὶ πλέον «ὡς ξένας καὶ ἀλλοτρίας», ἀλλ’ ὡς «συγγενεῖς καὶ οἰκείας ἐν Χριστῷ καὶ ”συγκληρονόμους καὶ συσσώμους τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ“», προτείνων μάλιστα ὡς πρῶτον μέτρον ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τὴν χρῆσιν κοινοῦ ἡμερολογίου, πρὸς ταυτόχρονον συνεορτασμὸν ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων.

Πεντήκοντα χρόνια μετά το σχίσμα -- Οι Παλαιομερολογίται

«Οι Γ.Ο.Χ. έσχισαν την Εκκλησίαν της ΅Ελλάδος ή μάλλον απεσχίσθησαν από την Εκκλησίαν της Ελλάδος». Ούτως έγραψεν ο «Ορ. Τύπος» εναντίον των Γ.Ο.Χ. Αναληθέστατον είναι τούτο. Αληθέστατον είναι ότι οι Γ.Ο.Χ. είναι οι συνεχισταί της Μίας, Αγίας, Αποστολικής  Καθολικής Εκκλησίας εις τον Ελλαδικόν χώρον. Δημιουργοί σχισμάτων είναι οι προσθέτοντες ή αφαιρούντες από την αποκεκαλυμμένην αλήθειαν, από την Ορθοδοξίαν και ουχί οι εμμένοντες εις αυτήν. Α΄) Ερωτώμεν την διεύθυνσιν του Τύπου είναι διδασκαλία του Σωτήρος, η ενιαία εκδήλωσις υπό των πιστών της Θείας Λατρείας, ενί στόματι και μια καρδία; «Σήμερον τα άνω της κάτω και τα κάτω της άνω συνεορτάζει»; Έγινε αιτία η εισαγωγή του Νέου Εορτολογίου να διασπασθή η Ενότης της Εκκλησίας εν τη εξωτερική θεία Λατρεία, όπως ομολογεί ο αείμνηστος Ανδρούτσος εις την Συμβολικήν του; Ποίοι οι υπεύθυνοι οι εμμένοντες εις τας υπό της Εκκλησίας παραδεδομένα ή οι καινοτομούντες και εισάγοντες κενά, εις τα όρια των πατέρων; Β΄) Καταργείται ενίοτε δια της εισαγωγής του Νέου εορτολογίου, η νηστεία μετά το Πάσχα, των Αγίων Αποστόλων; Είναι αληθές, ότι η Εκκλησία, δύο Οικουμενικούς Πατριάρχας τον Ιερεμίαν Γ΄ εν έτει 1725 και Καλλίνικον 1783 εκάθηρε και εξώρισε, διότι ετόλμησαν την ελάττωσιν της νηστείας; Και την νηστείαν ταύτην, ως γνωστόν, αναφέρει η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος «Προς τους απολειφθέντας Επισκόπους περί των εν Συνόδω τυπωθέντων… Κωνσταντίνος Σεβαστός της Εκκλησίας… έδοξε κοινή γνώμη καλώς έχειν, επί μιάς ημέρας πάντας τους απανταχού επιτελείν… δεινόν και απρεπές κατά τας αυτάς ημέρας, ετέρους μεν της νηστείας σχολάζειν ετέρους δε συμπόσια συντελείν. Και μετά τας του Πάσχα ημέρας άλλους μεν τοις ωρισμένοις εκδεδόσθαι νηστείας…».

"Φωτεινή Γραμμή" -- Μεγάλη εκδήλωσις 10/9/2014 Πολεμικόν Μουσείον Αθηνών.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ--ὁ ἐκφωνηθείς «πολιτικός» ὅρκος τῆς κ. Ρένας Δούρου

Πειραιεύς, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Μέ «διθυράμβους καί ἔκσταση» ὑποδέχθηκαν τά ΜΜΕ τήν «πολιτική» λεγομένη ὁρκομωσία τῶν ἐκλεγέντων στόν πρῶτο καί δεύτερο βαθμό τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης. Εἶναι ἐνδεικτικός τῆς ἰδεοληψίας ὁ ἐκφωνηθείς «πολιτικός» ὅρκος τῆς κ. Ρένας Δούρου, Περιφερειάρχου Ἀττικῆς πού ἀρχίζει μέ τήν φράση: «Θεωρώντας ὅτι ὁ πολιτικός ὅρκος ἀνταποκρίνεται στήν αὐτοτέλεια τῆς πολιτικῆς καί δημόσιας σφαίρας καί διασφαλίζει τήν αὐτονομία της δηλώνω στήν τιμή καί τήν συνείδησή μου...». Ὁ ὅρκος ὅμως προϋποθέτει τήν ἱερότητα τῆς Ἀρχῆς στήν ὁποία ὁρκίζεσαι, προϋποθέτει μία ὑπερβατική ἔννοια τήν ὁποία ἐπικαλεῖσαι ὡς μάρτυρα τῶν προθέσεων καί τῶν ἐνεργειῶν σου. Ὅλοι ὅσοι ἐκ τῶν ἐκλεγέντων στήν τοπική Αὐτοδιοίκηση προέβησαν σέ ὁρκοδοσία στήν τιμή καί τήν συνείδηση τους δέν πιστεύουν στήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί στήν ὑπερβατικότητα τῆς ὑπάρξεώς τους διότι αὐτό προϋποθέτει πίστη στό Θεῖο, σέ μία ἐξωκόσμια ἄκτιστη Ἀρχή ἀπό τήν ὁποία πηγάζει ἡ κτιστή πραγματικότητα, ἡ συνείδηση τοῦ καλοῦ κἀγαθοῦ καί ἡ ὁποία ὑπέρκειται τῶν ἀντινομιῶν τοῦ κτιστοῦ κόσμου καί ἰδιαίτερα τῆς φθορᾶς καί τοῦ θανάτου.

Συνήλθε σήμερα, Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014, στην τρίτη Συνεδρία Της για το μήνα Σεπτέμβριο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 158ης Συνοδικής Περιόδου.

Τρίτη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Σεπτέμβριο

Συνήλθε σήμερα, Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014, στην τρίτη Συνεδρία Της για το μήνα Σεπτέμβριο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 158ης Συνοδικής Περιόδου.

Κατά την σημερινή Συνεδρία η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας.