Αυτά που γράφουν οι Ορθόδοξοι Συναξαριστές δεν ισχύουν για το μικτό "Μοναστήρι" του "Γέροντα" Σωφρόνιου του Έσσεξ !...

Εγώ πολλάς χώρας και πόλεις διήλθον και Μοναστήρια αναρίθμητα και ήκουσα πολλά πράγματα τα οποία δεν αρμόζει να γράφωμεν. Ότι καθώς το αναμμένον κάρβουνον εις το άχυρον ανάπτει φλόγα, και καθώς όταν το πυρ πλησιάζη εις την πυρίτιδα αύτη ανάπτει και εκρήγνυται, ούτω και όταν συνομιλώσιν οι άνδρες με τας γυναίκας, εξάπτεται η φλοξ της πορνείας εις την διάνοιά των και κινδυνεύουν. 

(Συν. Α:622).

Ένωση Επτανήσου, ορθόδοξα ιδανικά

Κωνσταντίνος Χολέβας

Φέτος συμπληρώνονται 150 χρόνια από την Ενωση των Επτανήσων (Ιονίων Νήσων) με την Ελλάδα και είναι αξιέπαινοι όλοι οι φορείς που τιμούν το γεγονός. Συνήθως παρουσιάζεται η Ενωση ως μία παραχώρηση των Βρετανών, οι οποίοι κατείχαν έως το 1864 τα νησιά, προς τον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας, ο οποίος ενθρονίσθηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο βασιλεύς Γεώργιος Α΄. Η αλήθεια είναι ότι η Ενωση ήλθε ως αποτέλεσμα σκληρών αγώνων των Επτανησίων, οι οποίοι επί αιώνες δουλείας επέδειξαν θάρρος και ελληνορθόδοξο φρόνημα.

Επί βρετανικής κατοχής, στη διάρκεια του 19ου αιώνος, οι κάτοικοι της Κέρκυρας, των Παξών, της Λευκάδας, της Ιθάκης, της Κεφαλληνίας, της Ζακύνθου και των Κυθήρων είχαν ως μόνιμο αίτημα την Ενωση με την Ελλάδα. Η Μεγάλη Ιδέα ενθουσίαζε όλους τους Ελληνες, στο βασίλειο της Ελλάδος και στον αλύτρωτο Ελληνισμό, και της οφείλουμε πολλά. Αν δεν υπήρχε αυτό το όραμα, αυτή η Ιδέα, θα είχαμε μείνει υπόδουλοι στους Τούρκους ή θα είχαμε αρκεσθεί στη μικράν και έντιμον Ελλάδα του 1830. Κακώς οι ψευδοπροοδευτικοί κατηγορούν τη Μεγάλη Ιδέα και τον υγιή εθνισμό της εποχής εκείνης. Μακάρι και σήμερα να βρούμε μία νέα Μεγάλη Ιδέα, αυτήν τη φορά με περιεχόμενο πολιτιστικό και όχι εδαφικό.

Το κόμμα που διαδραμάτισε τον κυριότερο ρόλο υπέρ της Ενώσεως ήταν των Ριζοσπαστών. Συνδύαζαν την ορθόδοξη πίστη, τον πατριωτισμό και την ευαισθησία προς την κοινωνική δικαιοσύνη. Στην ελληνορθόδοξη παράδοσή μας το εθνικό με το κοινωνικό μπορούν να συνυπάρξουν. Αυτό δεν μπορούν να το κατανοήσουν οι οπαδοί των ξενόφερτων θεωριών, όπως είναι ο μαρξισμός και τα παρακλάδια του.

Η εμμονή των Επτανησίων στην ορθόδοξη πίστη είναι εντυπωσιακή, δεδομένου ότι επί αιώνες Ενετοκρατίας, η οποία προηγήθηκε της βρετανικής κατοχής, οι Βενετοί προσπάθησαν με ήπιο αλλά ύπουλο τρόπο να καταπιέσουν την ορθόδοξη συνείδηση των κατοίκων. Ενα κορυφαίο τέκνο των Επτανήσων, ο εκ Ζακύνθου εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, στα μεγάλα έργα του τονίζει τη σύνδεση της πίστης με την πατρίδα. Ισως γι’ αυτόν τον λόγο δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε στα σχολικά βιβλία μας!

Μακάρι μετά τα Επτάνησα να είχε ενωθεί και η Κύπρος με την Ελλάδα. Δυστυχώς, η Μεγαλόνησος ακόμη αιμορραγεί.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!

Αντιστράτηγος (ε.α) Νικόλαος Ταμουρίδης 

Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

”Το Ελληνικόν, το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον”, διατράνωνε από την αρχαία εποχή ο Ηρόδοτος, στοιχειοθετώντας τα τέσσερα ισχυρά θεμέλια πάνω στα οποία είναι δομημένο διαχρονικά το Ελληνικό Έθνος. Δηλαδή, την κοινή καταγωγή και γλώσσα, την ίδια θρησκεία, και τα κοινά ήθη και έθιμα (πολιτιστική κληρονομιά).

Τι είναι όμως έθνος; Αντλώντας στοιχεία από ελληνικά και ξένα λεξικά, συμπεραίνουμε ότι όλα σχεδόν συμφωνούν πως, έθνος είναι ένασύνολο ανθρώπων που έχουν κοινή καταγωγή και ιστορία, κοινό πολιτισμό, κοινή γλώσσα και θρησκεία, κοινά ιδεώδη και κοινή εθνική συνείδηση.

Το Έθνος αποτελεί μια αντικειμενική πραγματικότητα και είναι το πιο ισχυρό στοιχείο ύπαρξης και παραγωγής πολιτισμού εκ μέρους των λαών. Έτσι, νομοτελειακά, στο διάβα της ιστορίας, όταν αυτή η αντικειμενικότητα αγνοήθηκε και δημιουργήθηκαν τα πολυεθνικά κράτη και οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες, αργά ή γρήγορα κατέρρευσαν.

Θεμέλιο του έθνους θεωρείται η εθνική συνείδηση, η οποία εάν αλλοιωθεί σκοπίμως ή αφανισθεί, τότε το έθνος πεθαίνει. Οι κυριότεροι συστατικοί παράγοντες της Ελληνικής, εν προκειμένου, εθνικής συνείδησης, είναι η θρησκεία (η ορθόδοξη χριστιανική  πίστη), η ελληνική γλώσσα, η πολιτιστική μας κληρονομιά (τα ελληνικά ήθη και έθιμα και οι παραδόσεις), η ιστορική μνήμη και τα εθνικά χρώματα.

Τι είναι το Ελληνικό έθνος και τι έδωσε στον κόσμο, νομίζω ότι είναι σε όλους γνωστό. Παντού στον πλανήτη γη θεωρούν την Ελλάδα ως χώρα ορόσημο, κοιτίδα του σύγχρονου πολιτισμού, λίκνο της δημοκρατίας.

Η παθολογία της πνευματικής πατρότητας ----0 κίνδυνος του υπέρμετρου συναισθηματισμού.

Ο δεσμός που συνδέει τον πνευματικό πατέρα με τα πνευματικά του παιδιά ομοιάζει προς την σχέση που υφίσταται μέσα σε μία φυσική οικογένεια. Καθώς, λοιπόν, πατέρας και παιδιά σε μια κανονική οικογένεια πρέπει να συνδέονται με αμοιβαία αγάπη, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στη «χαρισματική οικογένεια» ενός πνευματικού πατέρα, ενός γέροντα. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο δεσμός αυτός είναι μία κατ εξoχήν αγιοπνευματική σχέση, που χρειάζεται να εξαγνιστεί από συναισθηματικές εξάρσεις και να διαφυλαχθεί από ο,τιδήποτε το οποίο είναι ενδεχόμενο να υποκρύπτει εμπάθεια ή έναν επικίνδυνο γλυκερό συναισθηματισμό. 

Η αγάπη βεβαίως συχνά εκφράζεται και με εξωτερικά σημάδια. Και αυτό ασφαλώς ισχύει και για τους πνευματικούς δεσμούς. Παρά ταύτα χρειάζεται πολλή προσοχή και διάκριση. Οι εν Χριστώ δεσμοί θα πρέπει να διακρίνονται για τη σεμνότητα και τη δωρικότητά τους. Και για να διαφυλάξουν αυτά τα χαρακτηριστικά τους είναι αναγκαία η πνευματική αποστασιοποίηση. 

Η Αυστραλία επιστρέφει τους λαθρομετανάστες αμέσως στις χώρες τους χωρίς διαδικασίες. Εμείς τους χτίζουμε τζαμιά!!!

Australia handed over 41 asylum seekers to Sri Lanka

Australia says it is trying to deter asylum seekers from making dangerous sea voyages

Continue reading the main story

Related Stories

• Australia creates new border agency
• Australia PM cancels Indonesia visit
• Australia navy captains disciplined

Australia has acknowledged it has returned 41 asylum seekers to the Sri Lankan authorities at sea.

The transfer took place on Sunday.

Rights groups had raised concerns that more than 200 Sri Lankans may have been handed over earlier, including Tamils who say they face persecution at home.

http://www.bbc.com/news/world-asia-28189316

ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Του Μ. Αντωνίου.

Όπως κάθε τέχνη διαμορφώνει διακοσμητικά την ύλη που χρησιμοποιεί κι' επιδεικνύει έτσι την αρετή της, όπως π.χ. αυτός που επεξεργάζεται το ξύλο ή ο άλλος το χαλκό και άλλος το χρυσό και τον άργυρο, έτσι κι εμείς, όταν ακούμε για την καλή ζωή και την ενάρετη και αρεστή στο Θεό συμπεριφορά, οφείλουμε να φανερώνουμε ότι είμαστε στ' αλήθεια άνθρωποι, δηλαδή όντα λογικής ψυχής (στη διάθεση και στις αντιδράσεις μας) και όχι μονάχα ως προς τη διάπλαση του σώματος. Η αληθινά λογική και θεοφιλής ψυχή, γνωρίζει αμέσως ποια θέση να πάρει σ' όλα τα ζητήματα της ζωής. Και παρακαλεί τρυφερά για επιείκεια το Θεό και Τον ευχαριστεί ειλικρινά γιατί όλη της η ορμή και η διάνοια είναι προς το Θεό.

Κάθε Δευτέρα ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014 Κυριακής μεγαλομάρτυρος. Θωμά του εν Μαλεώ.

Ἦταν κόρη τοῦ Δωροθέου καὶ τῆς Εὐσεβίας. Αὐτοὶ ἦταν ἄτεκνοι καὶ παρακαλοῦσαν τὸν Θεὸ νὰ τοὺς δώσει παιδί. Πράγματι, ὁ Θεὸς εὐδόκησε, καὶ τὸ χριστιανικὸ αὐτὸ ζευγάρι, ἀπέκτησε παιδί. Γεννήθηκε ἡμέρα Κυριακή, γι’ αὐτὸ καὶ τῆς ἔδωσαν τὸ ὄνομα Κυριακή.

Κατὰ τὸν διωγμὸ τοῦ Διοκλητιανοῦ, οἱ γονεῖς της συνελήφθησαν καὶμετὰ ἀπὸ ἀνάκριση βασανίστηκαν καὶ ἀποκεφαλίστηκαν ἀπὸ τὸδοῦκα Ἰοῦστο. Ἡ δὲ Κυριακὴ παραπέμφθηκε στὸν Καίσαρα Μαξιμιανό, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὸν ἄρχοντα Βιθυνίας Ἰλαριανό, ὁ ὁποῖος τῆς ὑπενθύμισε ὅτι ἡ ὀμορφιά της εἶναι γιὰ ἀπολαύσεις καὶ ὄχι γιὰ βασανιστήρια. Τότε ἡ παρθένος κόρη τοῦ ἀπάντησε: «Οὔτε στὴ νεότητά μου, οὔτε στὴν ὀμορφιά μου δίνω τὴν παραμικρὴ προσοχή. Καὶ τὰ λαμπρότερα ἀπὸ τὰ ἐπίγεια πράγματα εἶναι προσωρινά ὅπως τὰ ἄνθη καὶ κούφια ὅπως οἱ σκιές. Σήμερα, ἔπαρχε, εἶμαι ὄμορφη, αὔριο μιὰ ἄσχημη γριά. Νὰ κάνω, λοιπόν, κέντρο τῆς ζωῆς μου τὴν ὀμορφιά μου; Τὴν ἀξία της, ὅμως, τὴ γνώρισα στὶς ρυτίδες, ποὺ τὴν περιμένουν καὶ στὸν τάφο ποὺ τὴν καλεῖ. Νόμισες, λοιπόν, ὅτι θὰ κάνω τὴν τερατώδη ἀνοησία, νὰ χάσω τὴν αἰώνια λαμπρότητα γιὰ νὰ μείνω λίγο περισσότερο στὴ γῆ; Γι’ αὐτὸ στὸ ξαναλέω, ἔπαρχε: εἶμαι καὶ θὰ εἶμαι στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο χριστιανή».
Ἐξοργισμένος ὁ Ἰλαριανός, σκληρὰ τὴν βασάνισε καὶ διέταξε νὰ τὴν ἀποκεφαλίσουν. Ἄλλα πρὶν πέσει ἡ σπάθη, προσευχόμενη παρέδωσε τὸ πνεῦμα της στὸν Κύριο.

ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΝ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Ὁ «δεύτερος στὴν τάξη» πατριάρχης, ξεπέρασε τὸν «πρῶτον στὴν τάξη» πατριάρχη, στὸν οἰκουμενιστικὸ κατήφορο! Ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος πῆγε στὴ Ρώμη, γιὰ νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκεῖ διαχριστιανικὴ καὶ διαθρησκειακὴ συνάντηση, ποὺ ὀργάνωσε ὁ θλιβερὸς ἡγετίσκος τοῦ Βατικανοῦ, νομίζοντας πὼς μπορεῖ νὰ ἡγηθεῖ κάποια στιγμὴ ὅλων τῶν δογμάτων καὶ τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου! Τὴν ἀρχὴ τῆς πρωτοφανοῦς οἰκουμενιστικῆς του παρεκτροπῆς τὴν ἔκαμε ὁ κ. Θεόδωρος μὲ τὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν «ἅγιο πατέρα», χαρακτηρίζοντας τὸν αἱρεσιάρχη: «ποιμένα καὶ διάκονο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀλήθειας» καὶ τὸ παναιρετικὸ καὶ ἁμαρτωλὸ Βατικανό: …ἀρχαία «Ἐκκλησία»! Στὴν ὁμιλία του στὴ συνάντηση ξεπέρασε κάθε ὅριο. Συμπεριέλαβε τὴν Ἐκκλησία στὸ «ἴδιο σακὶ» μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς  θρησκεῖες τοῦ κόσμου! Ἡ θρησκεία (τὸ σακὶ μὲ τὶς θρησκεῖες) κατὰ τὸν κ. Θεόδωρο προσφέρει, σὺν τοῖς ἄλλοις «προοπτικὴ αἰώνιας σωτηρίας»! Ὁ «θρησκευτικὸς αὐτοπροσδιορισμὸς» (βλέπε δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας) ἀποβαίνει, κατ’ αὐτόν, «παράγων διχασμοῦ καὶ μισαλλοδοξίας, φανατισμοῦ καὶ βίας»! Γι’ αὐτὸ πρότεινε «τὴν ἑνότητα μέσα στὴ  διαφορετικότητα». Πρότεινε στοὺς ἀρχηγοὺς τῶν παρισταμένων αἱρέσεων καὶ θρησκειῶν νὰ «μάθουμε τοὺς πιστούς μας ὄχι μόνον νὰ παραμείνουν στὴν παράδοσή τους, ἀλλὰ καὶ νὰ διατηροῦν τὴν ἰδιοσυστατικὴ τους ταυτότητα»! Καὶ τὸ πλέον ἐξωφρενικό! «Εἶναι καιρὸς νὰ μάθουμε τοὺς πιστούς μας ὅτι ἡ ἀπολυτοποίηση τῆς ἰδιαιτερότητας (βλέπε θεία ἀποκάλυψη στὴν Ἐκκλησία) δὲν συνιστᾶ διάσωση τῆς ἀλήθειας, ἀλλὰ φαλκίδευση τῆς ἀλήθειας καὶ  ὀλίσθηση πρὸς τὴν θρησκειογενῆ νεύρωση τῆς ἀποκλειστικότητας»! Ποιὲς ἄλλες μαρτυρίες χρειαζόμαστε, γιὰ νὰ πεισθοῦμε ὅτι ὁ «ἅγιος» Ἀλεξανδρείας βρίσκεται σὲ οἰκτρὴ πλάνη; Ὅτι μεταβλήθηκε σὲ ἠχηρὸ φερέφωνο τοῦ πανθρησκειακοῦ ὁράματος τῆς «Νέας Ἐποχῆς»;

Ιερά Μονή Εσφιγμένου Άγίου Όρους.

Ιερά  Μονή  Εσφιγμένου  Άγίου  Όρους.

Ο αγώνας μας—βάσει των κανόνων των Αγίων Πατέρων—είναι αγώνας εναντίον της αιρέσεως του οικουμενισμού και των φορέων του. Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι όχι σχισματικούς να μας ονομάσουν, όχι αιρετικούς, όχι την ζωήν μας να αφαιρέσουν, αν μπορούν, η πίστη μας θα είναι προσκολλημένη στους νόμους των Αγίων Πατέρων. Ο αγώνας μας δεν είναι εναντίον του θεσμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά κατά των προσώπων που απαρτίζουν την Σύνοδόν του, διότι—κατ’  εμάς—είναι φορείς της αιρέσεως του οικουμενισμού. Μας χαροποιεί το γεγονός ότι—αν και ανάξιοι—ακολουθούμε  το παράδειγμα των Αγίων Πατέρων, των επί Βέκκου μαρτυρησάντων.

ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ

http://agiografikesmeletes.blogspot.gr/2012/07/blog-post_02.html
(Σύναξις: 20η Ιουνίου)

Όλη η ανθρωπότητα παρακολούθησε συγκλονισμένη την τρομοκρατική ενέργεια
των φανατικών ισλαμιστών στο Λονδίνο, που έσπειρε τον θάνατο και τον όλεθρο
σε ανυποψίαστους πολίτες εκείνο το πρωινό της 7ης Ιουλίου του 2007.
Μεσα από τις στάχτες και τα δάκρυα μία φωνή μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Εκείνη του Έλληνα οδηγού του μοιραίου λεωφορείου, του Γιώργου Ψαραδάκη.
Ήταν επαγγελματίας οδηγός στις αστικές συγκοινωνίες του Λονδίνου.
Εκείνο το πρωί παρέλαβε το λεωφορείο της γραμμής 30 και ξεκίνησε για την συνηθισμένη διαδρομή, όπως κάνει τόσα χρόνια. Μεχρι που άκουσε μία έκρηξη. Όταν κοίταξε πίσω συνειδητοποίησε ότι ήταν ο μόνος από όλο το λεωφορείο
που δεν είχε πάθει τίποτε Οι επιβάτες του είχαν σκοτωθεί η είχαν βαρύτατα τραυματισθεί. Το θέαμα ήταν φρικτό και απερίγραπτο. Εκείνος , όμως,
εξήλθε σώος και αβλαβής. Μολις συνήλθε από τον ψυχικό κλονισμό μίλησε
στούς δημοσιογράφους. Εκεί αποκάλυψε το "μυστικό " του:

"Σωθηκα από θαύμα! Παντα έχω μαζί μου ένα εικόνισμα της Παναγίας
της Οδηγήτριας. Το είχα μαζί μου και το πρωί της Πεμπτης.
Η Παναγία με έσωσε. Την ευχαριστώ"!

Αυτή ήταν η δημόσια εξομολόγηση του Έλληνα οδηγού που βρέθηκε στο επίκεντρο του θρήνου και της καταστροφής. Όμως εκείνος δεν έπαθε την παραμικρή γρατζουνιά. Γυρω του αίματα, φρίκη, αποτροπιασμός. Ο φανατισμός είχε μετατρέψει τον νεαρό Μουσουλμάνο σε "καμικάζι" , σε αυτόχειρα βομβιστή.
Πήρε μαζί του στον θάνατο τόσες ψυχές. Αλλά η Παναγιά έκανε το θαύμα της.
Ο πιστός Ορθόδοξος, ο Γιώργος Ψαραδάκης, σώθηκε. "Η πίστις σου σέσωκέ σε"
Η Οδηγήτρια βοήθησε τον Έλληνα οδηγό που προσπαθεί σε ξένα μέρη
να βγάλει το ψωμί του...       

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, διώκονται σκληρώς. Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

π. Θεόδωρος Ζήσης - Συμπληρωματικά σχόλια στην εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Μεθόδιος: «Δεν θα προσκυνήσουμε Τούρκο Πατριάρχη»

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=39&t=9752

«Δεν προσκυνάμε Τούρκο Πατριάρχη όσες μηνύσεις και αν κάνουν εναντίον μας! Από το μοναστήρι θα βγούμε μόνο νεκροί. Ας το καταλάβουν όσοι μας κατηγορούν ως καταληψίες». Με αυτά τα λόγια απαντά στον νέο κύκλο διώξεων που ανοίγει εναντίον των 120 μοναχών της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Ορους, ο ηγούμενος αρχιμανδρίτης Μεθόδιος.
Πταισματοδίκης καλεί με δικαστικό έγγραφο τον ηγούμενο να παρουσιαστεί στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης, προκειμένου να εξεταστεί στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης. Η διαδικασία κινήθηκε έπειτα από μήνυση που υποβλήθηκε εναντίον του από τη νέα αδελφότητα της Μονής Εσφιγμένου, τα μέλη της οποίας ζουν στις Καρυές.
«Δεχθήκαμε συνολικά 12 δικαστικές κλήσεις. Ζητούν να πάμε στα δικαστήρια, έχοντας απώτερο σκοπό να μας απελάσουν από το Αγιον Ορος. Μας κατηγορούν υποστηρίζοντας ότι είμαστε καταληψίες. Από 19 χρονών ζω στο μοναστήρι, πώς είμαι καταληψίας;» αναρωτιέται ο γέροντας.
Εξηγεί ότι «το Οικουμενικό Πατριαρχείο επιχειρεί να μεταφέρει τη διαμάχη που υπάρχει γύρω από τη Μονή Εσφιγμένου σε ποινικό επίπεδο. Μας καταδιώκουν επειδή δεν μνημονεύουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη, αυτό δεν είναι ποινικό αδίκημα» σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Μεθόδιος.
Ο ηγούμενος της Εσφιγμένου εξαπολύει πυρά κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου: «Η στάση του είναι απαράδεκτη. Δεν μπορεί Ελληνας Πατριάρχης να φιλά το χέρι του Πάπα, αυτό είναι απαράδεκτο και για αυτό αντιδρούμε. Εμείς υποταγή σε Τούρκους Πατριάρχες δεν κάνουμε, προσκυνάμε μόνο Ελληνες και ορθόδοξους Πατριάρχες».
Ο κ. Μεθόδιος επισημαίνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο διάλυσης του Αγίου Ορους. «Θέλουν να ξεπουλήσουν το Περιβόλι της Παναγίας. Σχεδιάζουν τη διεθνοποίηση και τη διάλυσή του. Είμαστε Ελληνες, ορθόδοξοι μέχρι το κόκαλο. Υπερασπιζόμαστε το Αγιον Ορος και το Πατριαρχείο μας στην Κωνσταντινούπολη, άσχετα με το αν διαφωνούμε με τα πρόσωπα. Δεν θα αφήσουμε να διαλυθεί το Αγιον Ορος όσες διώξεις κι αν μας κάνουν. Θα πολεμήσουμε κι αν χρειαστεί θα πεθάνουμε για την Παναγία» τονίζει.Καταγγέλλει ότι «η νέα αδελφότητα αριθμεί τέσσερα μέλη που δεν αρκούν για να γίνει καν σύναξη μονής» και αναφέρει ότι «διεκδικούν τους αμπελώνες και τους ελαιώνες, που οι ζηλωτές μοναχοί με τα χέρια τους φροντίζουν, με σκοπό να πάρουν παράνομα χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ενωση».
Επιπλέον, αναρωτιέται «πού πηγαίνουν τα χρήματα από επιδοτήσεις, ενοίκια και άλλα εισοδήματα που παλιότερα ανήκαν στην Εσφιγμένου και πλέον διαχειρίζεται η νέα αδελφότητα. Ελπίζουμε», καταλήγει, «να βρεθεί ένας Ελληνας δικαστής που θα σταθεί ψηλά στο ύψος των περιστάσεων για να λάμψει η δικαιοσύνη».

Θάνος Χερχελετζής

Φώτης Κόντογλου - Ἡ χαρμολύπη, ἢ τὸ χαροποιὸν πένθος

«Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνη καὶ
ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῆ» (Ἰω. ιε´ 11). «Ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ,
λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν θὰ γεννήση τὸ παιδίον,
οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως, διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη
ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον. Καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε·
πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν
χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ᾿ ὑμῶν.» (Ἰω. ιστ´ 20).

Ἀληθινὴ κι᾿ ὄχι ψεύτικη χαρὰ νοιώθει μονάχα ὅποιος ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα του, κ᾿ εἶναι ταπεινός, πρᾶος, γεμάτος ἀγάπη. Ἀληθινὴ χαρὰ ἔχει μονάχα ἐκεῖνος ποὺ ξαναγεννήθηκε στὴν ἀληθινὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Κι᾿ αὐτὴ ἡ ἀληθινὴ χαρὰ βγαίνει ἀπὸ καρδιὰ ποὺ πονᾶ καὶ θλίβεται γιὰ τὸν Χριστό, καὶ βρέχεται ἀπὸ τὸ παρηγορητικὸ δάκρυο τὸ ὁποῖο δὲν τὸ γνωρίζουνε οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, κατὰ τὸν ἅγιο λόγο ποὺ εἶπε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου: «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται» (Ματθ. ε´ 4), «Καλότυχοι ὅσοι εἶναι λυπημένοι, γιατὶ αὐτοὶ θὰ παρηγορηθοῦνε.» Κι᾿ ἀλλοῦ λέγει: «Καλότυχοι ὅσοι κλαῖτε τώρα, γιατὶ θὰ γελάσετε.» (Λουκ. στ´ 21). Ὅποιος λυπᾶται καὶ ὑποφέρνει γιὰ τὸν Χριστό, πέρνει παρηγοριὰ οὐράνια καὶ εἰρήνη ἀθόλωτη. Παράκληση δὲν θὰ πεῖ παρακάλεσμα, ἀλλὰ παρηγοριά. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα λέγεται Παράκλητος, δηλαδὴ Παρηγορητής, ἐπειδὴ ὅποιος τὸ πάρει, παρηγοριέται σὲ κάθε θλίψη του καὶ βεβαιώνεται καὶ δὲν φοβᾶται τίποτα.

SIMONOPETRA - PSALM 110

Kyiv (AFP) - The head of Ukraine's Moscow-linked [body] of the Orthodox Church died Saturday, the ex-Soviet country's largest Church said.

• 

Metropolitan Volodymyr -- the leader of the Ukrainian Orthodox Church under the Moscow Patriachate -- passed away in a Kiev clinic after suffering internal bleeding, local media said.

"Volodymyr has gone to the Lord," the church said in a statement.

Volodymyr, 78, had a long battle with cancer and Parkinson's disease.

He headed the Ukrainian wing of Russia's Orthodox church since 1992 and was seen as an inclusive figure during the recent upheavals in the country.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Σισώη του μεγαλομ., Φιλήμονος, Ονησίμου, Αρχίππου.

Ἔλαμψε μὲ τὴν πνευματική του σύνεση, τὴν ταπεινοφροσύνη, τὴν φιλαδελφία καὶ τὸ ἐνδιαφέρον του στὸ νὰ ἐπιστρέψει καὶ ἕναν μόνο ἁμαρτωλό.

Μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν ἀναδείχτηκε ὀνομαστὸς καὶ μέγας, ἀθλητὴς τῆςπρώτης γραμμῆς, τύπος ἐγκράτειας, ἀλλὰ καὶ ψυχὴ ποὺ προσευχότανγιὰ δικαίους καὶ ἀδίκους,

 πλούσιους καὶ φτωχούς, ἄρχοντες καὶἰδιῶτες, κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς καὶ γενικὰ γιὰ 

ὅλο τὸν κόσμο. Στὴν γῆ ἦταν, ἀλλὰ ἡ ζωή του ἦταν οὐράνια. Ὑψωμένος πάνω ἀπὸ τὴ σάρκα, ποὺ χαλιναγωγοῦσε τέλεια μὲ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴν θεία κοινωνία τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ μνήμη του μένει ὑπόδειγμα σὲ ὅσους θέλουν τὴν ἀσκητικὴ ζωή, γιὰνὰ εἶναι γνήσιοι 

καὶ πραγματικοὶ ἀσκητές, ὄχι μόνο μὲ τὴν ἀντοχὴ τοῦσώματος, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν 

πνευματικὴ ἀναγέννηση καὶ τὴ λάμψη τῆςἀρετῆς.

Διατί άνθρωπε του Θεού διαστρέφεις τον λαόν, ονομάζων πάντας ημάς αιρετικούς;

Απελθόντες εκείνοι εις το Μοναστήριον έφεραν ενώπιόν των τον Άγιον βασταζόμενον, επειδή δεν ηδύνατο να περιπατήση, ως είπομεν, και τότε λέγει εις αυτόν (τον Όσιο και Ομολογητή Στέφανο τον Νέον), ο Επίσκοπος Εφέσου Θεοδόσιος : Διατί άνθρωπε του Θεού διαστρέφεις τον λαόν, ονομάζων πάντας ημάς αιρετικούς; Ο δε Άγιος με πραείαν φωνήν απεκρίνατο : Γνωρίζεις τι είπεν ο Προφήτης Ηλίας προς τον Αχαάβ, όταν του είπε, συ είσαι αυτός που διαστρέφεις τον λαόν; Δεν είμαι εγώ, είπεν ο προφήτης Ηλίας, όστις διαστρέφω, αλλά συ και ο οίκος του πατρός σου. Ούτω σας λέγω και εγώ, ότι εγώ δεν διαστρέφω τι, αλλά σεις, οίτινες αφήνετε την Παράδοσιν των Πατέρων και κάμετε ιδικά σας νεώτερα σαπρά και παράλογα δόγματα. Ταύτα ειπόντος του Αγίου εθυμώθη ο της Νικομηδείας Επίσκοπος Κων/νος, και εγερθείς του θρόνου ο αναιδέστατος ελάκτησε τον κατά γης καθήμενον Άγιον εις το πρόσωπον με πολλήν οργήν ο θεόργιστος, ο δε Άγιος από την αδυναμίαν του έπεσε κατά γης ύπτιος, έπειτα πάλιν τον εκτύπα εις την κοιλίαν συχνά με τους πόδας του.

(Συναξ. ΙΑ:703).

…Δεν θα λησμονήσω ποτέ το αίσθημα της ανακουφίσεως, όπερ ησθάνθην, ότε πέρυσιν επεσκέφθην την περιβόητον Μονήν Κερατέας.

 Βεβαίως η Μονή αύτη, και δογματικάς τινας πλάνας έχει, και υπερβολάς ασκητικάς ίσως, αλλά και σκάνδαλα οικονομικής υφής συνέβησαν εν αυτή, οφειλόμενα κυρίως εις ολιγάριθμον κλίκα καλογραιών. Αλλά η ωραία ι. Μονή με την απαστράπτουσαν καθαριότητα, με την βαθείαν σιωπήν, με την απόλυτον του βίου τάξιν, με τας σεμνοτάτας μοναζούσας, αι οποίαι νηστεύουσι και αγρυπνούσι και ψάλλουσιν αγγελικώς, εν προνομιούχω φυσικώ περιβάλλοντι, μοι έδωσαν τοιαύτην ψυχικήν ανάψυξιν, μετά βραχυτάτην παραμονήν εις το πάλαι ανθούν ιοστρεφές Άστυ, οίαν δοκιμάζει οδοιπόρος απεράντου ερήμου ότε πλησιάζει όασίν τινα. Και πράγματι. Εκεί μεν ύμνοι και ωδαί πνευματικαί· εδώ δε, άσματα πορνικά και ηλίθια· εκεί περισυλλογή, εργόχειρον και προσευχή· εδώ ασθμαίνουσα ενεργητικότης δια τα υλικά, σπουδή δια τα άσεμνα θεάματα, βλασφημίαι και ύβρεις· εκεί χαρά αληθής και θεία προσδοκία· εδώ βλακώδης γέλως και δεινή αθλιότης· εκεί ειρήνη Θεού και σωφροσύνη· εδώ ταραχή και ακολασία, δια ναφήσω τα λοιπά, «α αισχρόν εστι και γράφειν». Ένας κόσμος, όστις στρατεύεται κατά των κατωτέρων απολαύσεων και αγωνίζεται να ανυψωθή πνευματικώς, ασφαλώς είναι άξιος παντός σεβασμού και μιμήσεως. Είναι ένας κόσμος ωραίος, ηθικός και αληθινός. Και ηυχήθην τω Θεώ να είχομεν όχι μίαν, αλλά χιλίας Κερατέας, πέριξ κυρίως της Αττικής, όπου «πλεονάζει η αμαρτία δια να υπερπερισσεύση η χάρις…».

Αθάνατε Στρατηγέ Μακρυγιάννη!!!

 Εκεί που ΄φκιανα τις θέσεις στους Μύλους, ήρθε ο Ντερνύς να με ιδεί. 

Μου λέγει:
Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμο θα κάνετε με τον Μπραΐμη αυτού;
Του λέγω:
Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς. Όμως είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει, και θα δείξουμε την τύχη μας σ΄ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ΄ έναν τρόπο· ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη. Και θα ιδούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. 

(Στη μάχη των Μύλων ο Ιμπραήμ πασάς έπαθε πανωλεθρία....).

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2014 Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ----“Κύριε, ουκ ειμί ικανός, ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης”

Η οδός της ζωής

Η συναίσθηση της αναξιότητας του εκατόνταρχου και κατ’ επέκταση η ταπείνωσή του, είναι στοιχείο από το οποίο θα μπορούσαμε ν’ αντλήσουμε ένα ισχυρό μήνυμα για την πορεία που ακολουθούμε στη ζωή μας. “ Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχθώ στο σπίτι μου, πες όμως μόνο ένα λόγο, και θα γιατρευθεί ο δούλος μου”.  Συγκλονίζουν πράγματι τα λόγια αυτά γιατί σηματοδοτούν μια στάση, την οποία δύσκολα ο άνθρωπος και ιδιαίτερα ο σημερινός, υιοθετεί.  Είναι η περίπτωση που αποτολμά με ένα ιερό «θράσος» - αν μπορούσαμε να το ονομάσουμε έτσι - να γκρεμίσει τα διαχωριστικά τείχη που συνήθως ανεγείρει, τα οποία αφήνουν τον εαυτό του σε μια παγερή απόσταση από το Θεό και το συνάνθρωπο.  Είναι η κατάσταση εκείνη που καρπώνεται τη συναίσθηση της δικής του αδυναμίας και κάνει τη μεγάλη κίνηση: να ζητήσει τη βοήθεια του Θεού, τον οποίο μπορεί να πλησιάζει πλέον με πίστη και ελπίδα.