Ετραβούσαν λοιπόν
αυτόν (τον Όσιο Μάξιμο τον Ομολογητή) οι απεσταλμένοι, ασκεπή και ανυπόδητον
καθ’ όλην την οδοιπορίαν (από Ρώμης εις Κων/πολιν)…. Όταν δε τους έφεραν από
την εξορία(τον Όσιο Μάξιμο και τους δύο μαθητάς του), έβαλε ο μονοθελητής
βασιλεύς Κώνστας, σοφούς ανθρώπους, Αρχιερείς και άρχοντας να καταπείσουν τον
Αγιον αλλά δεν ηδυνήθησαν ούτε με λόγους ούτε με απειλάς. Λαβών ο έπαρχος τον
Άγιον και τους μαθητάς αυτού εισήλθεν εις το πραιτώριον, και πρώτον μεν ήπλωσαν
τέσσαρες τον θείον Μάξιμον και τον έδερον άσλαγχνα, χωρίς να λυπηθή ο μιαρός έπαρχος
το γήρας του ή τα ρυτιδωμένα και αδυνατισμένα από την εγκράτειαν μέλη του,
μάλιστα δε τοσούτον αυτόν εξέσχισαν, ώστε εβάφη από το αίμα όλον το έδαφος και
δεν έμεινε μέλος του σώματος ή μέρος της σαρκός αυτού απλήγωτον, αλλά ήτο μία
πληγή όλον το άγιον σώμα του. Τη επαύριον παρέστησαν και πάλιν τους Αγίους εις
το κριτήριον, ήσαν δε από τας πληγάς πρησμέναι και μαύραι αι σάρκες των
τοσούτον, ώστε ανέδιδον δυσοσμίαν αφόρητον. Παρά ταύτα όμως δεν τους ελυπήθησαν
οι άσπλαγχνοι, αλλά διά να δώσουν
σφοδροτέραν βάσανον και δριμυτέραν παίδευσιν, δεν τους εθανάτωσαν εντελώς αλλ’
ανέσπασαν την θεολόγον του Αγίου γλώσσαν από τον φάρυγγα διά να μη έχη πλέον λαλιάν να ελέγχη την κακοδοξίαν
και αγνωσίαν των…
Αν είχαμε την πίστη της αγίας Αγαθής δεν θα είχαμε επιτρέψει στους παπόδουλους οικουμενιστές να μας κάνουν Ουνίτες...
...Τότε λέγει προς την Αγία Αγαθή ο Απόστολος Πέτρος: Προς τούτο ήλθον,
θύγατερ, να ιατρεύσω τα πληγωμένα μέλη σου. Η δε Αγία είπε προς αυτόν : Τις
είσαι και μεριμνάς διά την υγείαν μου; Εγώ ποτέ δεν ηθέλησα να κάμω ιατρείαν
τινα σωματικήν. Λοιπόν άπρεπον είναι να πράξω τώρα, όπου ευρίσκομαι κοντά εις
τον θάνατον, εκείνο όπου δεν έπραξα ουδέποτε. Τότε ο μακάριος Πέτρος λέγει προς
αυτήν : Μη εντρέπεσαι θύγατερ και άφες με να σε
ιατρεύσω, ότι δούλος είμαι του Δεσπότου Χριστού και δι’ αγάπην Του ήλθα
να σου κάμω την χάριν ταύτην. Η δε Αγία απεκρίνατο : Εγώ δεν έχω καμμίαν αιτίαν
να εντραπώ ποσώς άνθρωπον του κόσμου και μάλιστα από σε, όστις είσαι γέρων, αι
δε σάρκες μου είναι τόσον ξεσχισμέναι, ώστε θαρρώ ότι δεν είναι δυνατόν κανείς
να σκανδαλισθή εις εμέ, διά ταύτα, κύριέ μου σε ευχαριστώ πολύ διά την
καλωσύνην ταύτην όπου ηθέλησες αυτοπροαιρέτως να μου κάνης, χωρίς εγώ να την
ζητήσω. Λέγει πάλιν προς αυτήν ο Άγιος : Διατί λοιπόν δεν θέλεις να σε
ιατρεύσω; Η δε είπε προς αυτόν: Διότι έχω τον Δεσπότην μου Ιησούν Χριστόν,
όστις διά του νεύματος και μόνον κυβερνά όλον τον κόσμον και με τον λόγον Του
θεραπεύει πάσαν ασθένειαν αθεράπευτον και νόσον ανίατον. Εάν λοιπόν είναι
ευάρεστον εις Aυτόν και η θεραπεία του
εμού σώματος προς το συμφέρον μου, θέλει μου την δώσει η Χάρης Του με λόγον
μόνον ή νεύμα μικρότατον. Ταύτα ακούσας
ο Άγιος και υπομειδιάσας ολίγον είπε προς αυτήν: Γίγνωσκε, θύγατερ, ότι εγώ
είμαι ο Απόστολος Πέτρος και ιδού εθεραπεύθης διά της Χάριτος του Χριστού. Και
ταύτα ειπών, ο μεν Απόστολος του Κυρίου έγινεν άφαντος, η δε Αγία ευρέθη υγιής,
με ανακαινισμένα όλα τα μέλη αυτής, και ούτε καν μικρότατον λείψανον τομής έχουσα. Τότε έπεσε
κατά γης και προσηύχετο μετ’ ευχαριστίας προς Κύριον λέγουσα: Ευλογητός ο Θεός
και Πατήρ του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, ο διά του Αποστόλου Σου Πέτρου
θεραπεύσας τους μαστούς μου και τα τετραυματισμένα επίλοιπα μέλη του σώματός
μου.
(Αγία Αγαθή, Ορθόδοξος Συναξαριστής Τομ. Β΄σελ. 121).
Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης:
Και τι δει τα πολλά λέγειν; μεταπεπτωκέναι λοιπόν το αξίωμα έδοξεν από
Ιερωσύνης εις τυραννίδα, από ταπεινοφροσύνης εις υπερηφανίαν, από νηστείας εις
τρυφήν... Τότε μεν υπέρ των προβάτων απέθνησκον οι ποιμένες, νυν δε τα πρόβατα
αναιρούσι, ου τα σώματα σφάζοντες, ήττον γαρ ην κακόν, αλλά τας ψυχάς
σκανδαλίζοντες. Τότε τα εαυτών τοις δεομένοις διένεμον νυν δε τα των πενήτων
σφετερίζονται. Και τότε αρετήν ήσκουν, νυν δε τους αρετήν ασκούντας
εξαστρακίζουσι.
( MIGNE, 78 στ.1387).
Τότε και Τώρα.....
Όταν δε ελειτούργει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έβλεπε το Άγιον Πνεύμα,
όπερ κατέβαινεν εις τα τίμια και άγια δώρα με σημείον, όπερ έβλεπε μόνον η
καθαρά και αμόλυντος ψυχή του. Λειτουργούντος ποτέ του Αγίου μετά τινος
Διακόνου, ούτος ατενίσας προς τον γυναικωνίτην είδε γυναίκα ωραίαν και
εσκανδαλίσθη. Εννοήσας τούτο ο Άγιος βλέπει ότι δε κατήλθε το Άγιον Πνεύμα, κατά
την συνήθειαν, τότε τον μεν Διάκονον διέκοψεν από την λειτουργίαν εκείνην
και τότε είδε το Άγιον Πνεύμα. Μετά δε
ταύτα, δια να μη συμβή και άλλοτε, προσέταξε να κατασκευάσωσιν εις τον
γυναικωνίτην δικτυωτά(καφάσια), ώστε αι γυναίκες να βλέπωσι προς το άγιον Βήμα,
οι δε Κληρικοί να μη βλέπωσι προς τας γυναίκας.
(Συναξ. Ορθ. Εκκλ. Τόμ. ΙΑ σελ.
425).
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΕΡΗΜΙΤΟΥ
Προσφιλέστατα εν Κυρίω τέκνα. Χαίρω και δοξάζω
το πανύμνητον όνομα του Κυρίου Ιησού συν Πατρί και Πνεύματι, δια την πίστιν σας
και τας αγίας εμπνεύσεις σας...
… Γράφετε, προφανώς υπό τον φωτισμόν του αγίου Πνεύματος, του «συναντιλαμβανομένου ταις ασθενείαις ημών»: «Είμεθα νέοι φοιτηταί τεσσάρων διαφόρων επιστημονικών κλάδων. Ζώμεν και ημείς εις τον καταλυτικόν 20ον αιώνα. Ρεύματα μας περιβάλλουν ποικίλα, φιλοσοφικά, θρησκευτικά, κοινωνιστικά, πολιτιστικά, πολιτειακά, εκκλησιαστικά και μας προκαλούν εις αντιμετώπισίν των, εις μίαν τοποθέτησιν απέναντί των… Βεβαίως, πλην των διανοητικών προκλήσεων έχομεν και πειρασμούς ηθικούς. Είμεθα Ορθόδοξοι χριστιανοί και θέλομεν να ζήσωμεν και να αποθάνωμεν εν ευσεβεία και να μη ελπέσωμεν, όσον εξαρτάται από ημάς, της αιωνίου ζωής και μακαριότητος… Δια τούτο, παρακαλούμεν την αγιότητά σας, όπως μας υποδείξη τρόπους οικοδομής εν Χριστώ και μας βοηθήση εις μίαν ορθήν αντιμετώπισιν των ανωτέρω συγχρόνων προκλήσεων, ώστε, χωρίς υπεκφυγάς, να πάρωμεν μίαν έλλογον στάσιν και θέσιν…». Εξ όσων γράφετε συνάγω, ότι γνωρίζετε εις γενικάς γραμμάς την διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εντός της οποίας περιλαμβάνεται η εν Χριστώ ζωή, είναι η ιδία εν Χριστώ, ολόκληρος η Εκκλησία, αν όχι εν τελεία πληρότητι, όμως είναι, ως καταβολαί, ως λέγει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας.
… Γράφετε, προφανώς υπό τον φωτισμόν του αγίου Πνεύματος, του «συναντιλαμβανομένου ταις ασθενείαις ημών»: «Είμεθα νέοι φοιτηταί τεσσάρων διαφόρων επιστημονικών κλάδων. Ζώμεν και ημείς εις τον καταλυτικόν 20ον αιώνα. Ρεύματα μας περιβάλλουν ποικίλα, φιλοσοφικά, θρησκευτικά, κοινωνιστικά, πολιτιστικά, πολιτειακά, εκκλησιαστικά και μας προκαλούν εις αντιμετώπισίν των, εις μίαν τοποθέτησιν απέναντί των… Βεβαίως, πλην των διανοητικών προκλήσεων έχομεν και πειρασμούς ηθικούς. Είμεθα Ορθόδοξοι χριστιανοί και θέλομεν να ζήσωμεν και να αποθάνωμεν εν ευσεβεία και να μη ελπέσωμεν, όσον εξαρτάται από ημάς, της αιωνίου ζωής και μακαριότητος… Δια τούτο, παρακαλούμεν την αγιότητά σας, όπως μας υποδείξη τρόπους οικοδομής εν Χριστώ και μας βοηθήση εις μίαν ορθήν αντιμετώπισιν των ανωτέρω συγχρόνων προκλήσεων, ώστε, χωρίς υπεκφυγάς, να πάρωμεν μίαν έλλογον στάσιν και θέσιν…». Εξ όσων γράφετε συνάγω, ότι γνωρίζετε εις γενικάς γραμμάς την διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εντός της οποίας περιλαμβάνεται η εν Χριστώ ζωή, είναι η ιδία εν Χριστώ, ολόκληρος η Εκκλησία, αν όχι εν τελεία πληρότητι, όμως είναι, ως καταβολαί, ως λέγει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας.
Επιστολαί, Γ΄ Προκοπίω: Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος
Αν πρέπει να πω την αλήθεια, έμαθα ν’ αποφεύγω τις συντροφιές των Επισκόπων, αφού καμιάς Συνόδου δεν βίωσα το αγαθόν τέλος μήτε ορθή λύση προβλημάτων. Και τούτο γιατί πάντα πρυτάνευαν οι έριδες και η φιλαρχία. Γι’ αυτό κλείσθηκα στον εαυτό μου και βρήκα στη μοναξιά την ασφάλεια της ψυχής μου και την ηρεμία μου.
Όσιος Σάββας ο ηγιασμένος: είμεθα έτοιμοι όχι μόνον πάσαν θλίψιν και κάκωσιν, αλλά και μυρίους θανάτους να λάβωμεν, παρά να εξέλθωμεν από την Ορθοδοξίαν έστω και επ’ ελάχιστον.
Όθεν παρακαλούμεν το κράτος σου να προστάξης, να μη μας πειράζωσι πλεον εις τα ζητήματα της Πίστεως, διότι άτοπον και παράλογον πράγμα είναι το και να είπη κανείς μόνον, ότι οι τόσοι ημείς Ιεροσολυμίται Ασκηταί και οι τόσοι άλλοι ενάρετοι άνθρωποι δεν επαιδεύθημεν καλώς εις την Πίστιν και τώρα εις το γήρας μας θέλετε σεις να μας ερμηνεύσητε την ευσέβειαν. Όθεν φανερόν είναι ότι αυτή η καινοφανής διόρθωσις, όπως την ονομάζετε, της Πατροπαραδότου και υγιούς Πίστεως, δεν είναι διόρθωσις, αλλά διαστροφή και νόθευσις. Μάλιστα δε και όσοι αυτήν παραδέχονται, απέρχονται εις την αιώνιον κόλασιν. Όθεν ημείς ουδόλως θέλωμεν δεχθή καινοτομίαν τινά της Πίστεως, εμμένομεν δε εις όσα παρέδωκαν εις ημάς οι θεοφόροι ημών Πατέρες οι τε εν Νικαία το πρώτον συνελθόντες Τριακόσιοι Δέκα Οκτώ και οι των λοιπόν Αγίων τριών Οικουμενικών Συνόδων, και είμεθα έτοιμοι όχι μόνον πάσαν θλίψιν και κάκωσιν, αλλά και μυρίους θανάτους να λάβωμεν, παρά να εξέλθωμεν από την Ορθοδοξίαν έστω και επ’ ελάχιστον.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014
Δωροθέου ιερομάρτυρος, επισκόπου Τύρου, Νικάνδρου μάρτυρος, Μάρκου νεομάρτυρος.
Εἶναι ἄγνωστο ἀπὸ ποῦ καταγόταν ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Δωρόθεος. Ἄθλησε κατὰ
τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (360 – 362 μ.Χ.).
Σοφώτατος καὶ ἐγκρατέστατος Ἱεράρχης, διακρινόταν γιὰ τὴ βαθιὰ θεολογικὴ του
μόρφωση καὶ τὴν πλήρη γνώση τῶν Γραφῶν. Κατὰ τοὺς ἐπὶ Μαξιμιανοῦ καὶ Λικινίου
(286 – 323 μ.Χ.) ἐναντίων τῶν Χριστιανῶν κινηθέντες διωγμούς, μετὰ ἀπὸ
παράκληση τοῦ ποιμνίου του, ἀναγκάσθηκε νὰ καταφύγει στὴ Δυσσόπολη τῆς Θράκης,
ὅπου παρέμεινε ἰδιωτεύων μέχρι τοῦ θανάτου αὐτῶν. Ἀφοῦ ἐπανῆλθε στὴν Ἐπισκοπή
του, ἐξακολούθησε νὰ κυβερνᾶ τὸ ποίμνιό του μὲ πατρικὴ φροντίδα, διδάσκοντας, στηρίζοντας καὶ ἐνισχύοντας αὐτό. Παρευρέθηκε στὴν Α’
Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ποὺ συνῆλθε στὴ Νίκαι τῆς Βιθυνίας, τὸ 325 μ.Χ., ἡ δὲ ζωὴ
καὶ ἡ δράση του παρατάθηκε καθ’ ὅλη τὴ βασιλεία τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου
τοῦ Μεγάλου. Ἀνακινηθέντων τῶν διωγμῶν ἐπὶ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου
(361 – 363 μ.Χ.), κατέφυγε καὶ πάλι στὴ Θράκη, ἀλλά, συλληφθεὶς ὑπὸ τῶν
εἰδωλολατρῶν, ἐβασανίσθηκε σκληρὰ καὶ ἐτελειώθηκε μαρτυρικὰ στὴ Δυσσόπολη (κατ’
ἄλλους στὴν Ἔδεσσα), τὸ 362 μ.Χ., σὲ ἡλικία ἑκατὸν ἑπτὰ ἐτῶν.
Εκοιμήθη ο π. Νικόδημος Μπιλάλης
http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2014/06/blog-post_4.html
Εκοιμήθη προ
ολίγων ωρών (μετά από ατύχημα έξω από το κελλί του) ο λόγιος αγωνιστής
αγιορείτης μοναχός π. Νικόδημος Μπιλάλης. Τις επόμενες ημέρες θα δημοσιεύσουμε
αφιέρωμα για το πρόσωπό του και την δράση του. Για την ώρα σας μεταφέρουμε την
πληροφορία ότι προ ημερών είπε σε ένα γνωστό του στο Άγιον Όρος ότι επιθυμεί,
σε περίπτωσι κοιμήσεώς του, να του τελέση την κηδεία γνωστός του ζηλωτής
ιερομόναχος. Παρακαλούμε πολὺ, να ενημερωθούν οι Παντοκρατορινοί Πατέρες, να
προσπαθήσουν να επιβεβαιώσουν την πληροφορία και από μόνοι τους, και να
σεβασθούν την επιθυμία αυτή του μακαρίτου.
Ο Θεός να τον
αναπαύση! Αιωνία του η μνήμη!
Τι θα γίνει με τον Ειρηναίο που κλειδωμένος στο κελί του αργοπεθαίνει;
http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=5294&p=31207#p31207
Τι θα γίνει με τον Ειρηναίο που κλειδωμένος στο κελί του αργοπεθαίνει;
Ενοχη σιωπή στους τόπους που σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς
Η συνάντηση του οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου με τον Πάπα της Ρώμης κ. Φραγκίσκο έγινε στην Ιερουσαλήμ μπροστά στον Πανάγιο Τάφο και βεβαίως συζητήθηκε και σχολιάστηκε αρνητικά και θετικά από όλα τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Την ίδια ώρα που η εικόνα αυτή προβλήθηκε από όλα τα μέσα ως εικόνα αγάπης συμφιλίωσης συγχώρησης, λίγα μέτρα πιο πάνω στο κελί του κλειδωμένος παρέμενε ο έκπτωτος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος.Ο άνθρωπος που δικάστηκε από τους αδελφούς του όχι από τα δικαστήρια, που σε μια νύχτα τον έριξαν από τον πατριαρχικό θρόνο και αντικανονικά προχώρησαν στην εκλογή νέου Πατριάρχη του σημερινού δηλαδή κ Θεόφιλου.
Τελικά τίποτα από όσα τον κατηγόρησαν δεν αποδείχθηκε αλλά κανείς ως τώρα δεν είχε το σθένος να βγει να πει συγγνώμη, λάθος.
Άδικα κατηγορήσαμε τον αδελφό μας , άδικα τον πετάξαμε από το πατριαρχείο, άδικα τον διασύραμε.
Αντίθετα όλοι γνωρίζουν ότι ο Ειρηναίος είναι αθώος , ότι ποτέ δεν πούλησε πατριαρχική γη και όμως τον έχουν τώρα 8 χρόνια κλεισμένο στο κελί του μέσα στο πατριαρχείο και δεν του επιτρέπουν ούτε να προσκυνήσει στην εκκλησία που έχει στην αυλή του κελιού του .
Σήμερα φανερά αδυνατισμένος , με προβλήματα υγείας παρακαλεί ο ίδιος να αποδοθεί δικαιοσύνη ζητώντας να έχει μια καλύτερη τύχη από αυτήν που του επιφύλαξαν τα αδέλφια του.
Όλοι στα Ιεροσόλυμα το γνωρίζουν αυτό , γνωρίζουν ότι άδικα τιμωρείται αλλά κανείς δεν τολμά να φωνάξει την αλήθεια.
Ο Ειρηναίος όπως βλέπεται και στις φωτογραφίες που σας παραθέτουμε στο briefingnews.gr, είναι πολύ αλλαγμένος και καταπονημένος. Μάλιστα έχει ανάγκη από γιατρούς αλλά η είσοδος δεν επιτρέπεται σε κανέναν.
Ο ίδιος βγάζει τα δόντια του μόνος του τραβώντας τα με τα δάχτυλά του αφού δε μπορεί να τον επισκεφθεί γιατρός. Τρόφιμα του ανεβάζουν κρυφά με ένα καλάθι κάποιοι άραβες την νύχτα που διατηρούν μαγαζί στην παλιά Ιερουσαλήμ.
Πόσο τραγική λοιπόν μπορεί να είναι αυτή η εικόνα πατριαρχών μητροπολιτών και άλλων εκπροσώπων των εκκλησιών όταν πάνε να προσκυνήσουν τον Πανάγιο Τάφο να μιλήσουν για Χριστιανική αγάπη και συγχώρεση όταν κανείς δεν ενδιαφέρεται για έναν Πατριάρχη που αδίκως τιμωρείται από αδελφούς του και με εγκληματικό τρόπο είναι κλειδωμένος σε ένα κελί ώσπου να αφήσει την τελευταία του πνοή.
Τι θα γίνει με τον Ειρηναίο που κλειδωμένος στο κελί του αργοπεθαίνει;
Ενοχη σιωπή στους τόπους που σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς
Η συνάντηση του οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου με τον Πάπα της Ρώμης κ. Φραγκίσκο έγινε στην Ιερουσαλήμ μπροστά στον Πανάγιο Τάφο και βεβαίως συζητήθηκε και σχολιάστηκε αρνητικά και θετικά από όλα τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Την ίδια ώρα που η εικόνα αυτή προβλήθηκε από όλα τα μέσα ως εικόνα αγάπης συμφιλίωσης συγχώρησης, λίγα μέτρα πιο πάνω στο κελί του κλειδωμένος παρέμενε ο έκπτωτος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος.Ο άνθρωπος που δικάστηκε από τους αδελφούς του όχι από τα δικαστήρια, που σε μια νύχτα τον έριξαν από τον πατριαρχικό θρόνο και αντικανονικά προχώρησαν στην εκλογή νέου Πατριάρχη του σημερινού δηλαδή κ Θεόφιλου.
Τελικά τίποτα από όσα τον κατηγόρησαν δεν αποδείχθηκε αλλά κανείς ως τώρα δεν είχε το σθένος να βγει να πει συγγνώμη, λάθος.
Άδικα κατηγορήσαμε τον αδελφό μας , άδικα τον πετάξαμε από το πατριαρχείο, άδικα τον διασύραμε.
Αντίθετα όλοι γνωρίζουν ότι ο Ειρηναίος είναι αθώος , ότι ποτέ δεν πούλησε πατριαρχική γη και όμως τον έχουν τώρα 8 χρόνια κλεισμένο στο κελί του μέσα στο πατριαρχείο και δεν του επιτρέπουν ούτε να προσκυνήσει στην εκκλησία που έχει στην αυλή του κελιού του .
Σήμερα φανερά αδυνατισμένος , με προβλήματα υγείας παρακαλεί ο ίδιος να αποδοθεί δικαιοσύνη ζητώντας να έχει μια καλύτερη τύχη από αυτήν που του επιφύλαξαν τα αδέλφια του.
Όλοι στα Ιεροσόλυμα το γνωρίζουν αυτό , γνωρίζουν ότι άδικα τιμωρείται αλλά κανείς δεν τολμά να φωνάξει την αλήθεια.
Ο Ειρηναίος όπως βλέπεται και στις φωτογραφίες που σας παραθέτουμε στο briefingnews.gr, είναι πολύ αλλαγμένος και καταπονημένος. Μάλιστα έχει ανάγκη από γιατρούς αλλά η είσοδος δεν επιτρέπεται σε κανέναν.
Ο ίδιος βγάζει τα δόντια του μόνος του τραβώντας τα με τα δάχτυλά του αφού δε μπορεί να τον επισκεφθεί γιατρός. Τρόφιμα του ανεβάζουν κρυφά με ένα καλάθι κάποιοι άραβες την νύχτα που διατηρούν μαγαζί στην παλιά Ιερουσαλήμ.
Πόσο τραγική λοιπόν μπορεί να είναι αυτή η εικόνα πατριαρχών μητροπολιτών και άλλων εκπροσώπων των εκκλησιών όταν πάνε να προσκυνήσουν τον Πανάγιο Τάφο να μιλήσουν για Χριστιανική αγάπη και συγχώρεση όταν κανείς δεν ενδιαφέρεται για έναν Πατριάρχη που αδίκως τιμωρείται από αδελφούς του και με εγκληματικό τρόπο είναι κλειδωμένος σε ένα κελί ώσπου να αφήσει την τελευταία του πνοή.
Mένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν!
Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν
στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα
προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των
Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί
τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών,
και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια
γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την
αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.
«Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ» ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ (Η παραίνεση «μη τρομάξουμε» που κατατρόμαξε πολλούς)
Του
θεολόγου, Β. Χαραλάμπους
___________________
Εξ
αφορμής βίντεο αναρτημένου στο διαδύκτιο, που τιτλοφορείται «Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ - ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» (από
εκπομπή του Τηλεοπτικού Σταθμού ο Λόγος, κατά το έτος 1998, στο Πρόγραμμα –
Ορθοδοξία και Ορθοπραξία, με τον θεολόγο κ. Νικολαΐδη ), θεώρησα σκόπιμο να
αναφερθώ, γιατί τον τελευταίο καιρό, το τόσο σοβαρό θέμα του προφητικού
χαρίσματος, έγινε «παίγνιο» διαδυκτιακό, με αδιάκριτες και απαράδεκτες
υπερβολές. Θλίψη αισθάνεται κανείς, από τέτοιες εκτροπές «ακατάσχετου»
ενθουσιασμού, που είναι τόσο ξένες στο Ορθόδοξο ήθος και παραπλανούν τον
απλό λαό. Τα ενθουσιαστικά παραληρήματα στο διαδύκτιο, που τιτλοφορούνται
«απίστευτη απαλήθευση προφητείας του Γέροντος Ιωσήφ» κλπ, φαίνονται σαν
εμβατηριακά σαλπίσματα επί ερειπίων, για όσους γνώρισαν τον Γέροντα Ιωσήφ πριν
το 1981. Οι «ακοές πολέμων» (1981, 1993) που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν,
ακόμα προκαλούν λύπη.
Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης: Υπάρχουν δε και έτεραι πράξεις ορθοδόξων ιεραρχών και λοιπών ιερωμένων και λαϊκών, αι οποίαι δεικνύουν ότι πράγματι οι Ορθόδοξοι ούτοι έπαυσαν να θεωρούν τον παπισμόν, ως εθεώρουν αυτόν οι μέχρι τούδε Ορθόδοξοι.
Κατά τους εσχάτους χρόνους Ορθόδοξοι Πατριάρχαι,
Αρχιερείς, Ιερείς, Θεολόγοι, ήρχισαν να μην ομιλούν με την παραδοσιακήν αυτήν
έναντι του παπισμού γλώσσαν, ως εάν ο παπισμός παρητήθη των αντιευαγγελικών του
γραμμών. Ορθόδοξοι πατριάρχαι ετέλεσαν επιμνημοσύνους δεήσεις δια τον
αποθανόντα Παύλον ΣΤ, τον εχαρακτήρισαν ως άγιον και την εκκλησίαν της Ρώμης
ως αγίαν, κ.ο.κ. Υπάρχουν δε και έτεραι
πράξεις ορθοδόξων ιεραρχών και λοιπών ιερωμένων και λαϊκών, αι οποίαι δεικνύουν
ότι πράγματι οι Ορθόδοξοι ούτοι έπαυσαν να θεωρούν τον παπισμόν, ως εθεώρουν αυτόν
οι μέχρι τούδε Ορθόδοξοι. Το Ορθόδοξον αισθητήριόν των δεν αντιδρά, ως αντέδρα
μέχρι σήμερον εις την αίρεσιν του παπισμού. Δεν έχουν την ευαισθησίαν της
πίστεως, την οποίαν πάντοτε είχον οι Ορθόδοξοι.
Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος:
...Και οι
μεν Άγιοι Πατέρες, οι καλοί και αληθινοί Ποιμένες, εξεδίωξαν μακράν της
Εκκλησίας τους αιρετικούς, τους λοιμώδεις λύκους, ο δε οικουμενικός Πατριάρχης
καλεί τον αιρετικόν Πάπαν, τον εχθρόν της Εκκλησίας, τον παραβάτην και
καταφρονητήν των αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων.
Οίμοι! Οίμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαύσον, θρήνησον, ως άλλος Ιερεμίας, ουχί δια την επίγειον Ιερουσαλήμ, την πόλιν των αιμάτων, Συ θρήνησον δια την Νύμφην του Χριστού, την ακηλίδωτον και άμωμον, την Μίαν, Αγίαν, Ορθόδοξον Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την πνευματικήν Μητέρα των Ορθοδόξων Χριστιανών.
Οίμοι! Οίμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαύσον, θρήνησον, ως άλλος Ιερεμίας, ουχί δια την επίγειον Ιερουσαλήμ, την πόλιν των αιμάτων, Συ θρήνησον δια την Νύμφην του Χριστού, την ακηλίδωτον και άμωμον, την Μίαν, Αγίαν, Ορθόδοξον Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την πνευματικήν Μητέρα των Ορθοδόξων Χριστιανών.
Οι Εθνοσυνελεύσεις του 1821, 1823… διακηρύσσουν: πολεμούμεν προς τους εχθρούς του Κυρίου μας και δεν θέλομεν πώποτε συγκοινωνίαν μετ' αυτών.
Εν ονόματι της Αγίας και Αδιαιρέτου
Τριάδος το Ελληνικόν Έθνος... κηρύττει σήμερον διά των νομίμων παραστατών
του,...ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν».
«Ως πλάσματα του Θεού, ως άνθρωποι έχοντες τ' αυτά δικαιώματα, όσα ο Θεός
εχάρισεν εις τον άνθρωπον, πολεμούμεν προς τους αρπακτήρας διά την γην μας, διά
την πατρικήν κληρονομίαν μας, διά την φιλτάτην πατρίδα μας· πολεμούμεν προς
τους φονείς, προς τους δημίους, διά την φυσικήν μας ύπαρξιν, διά τα τιμιώτατα,
τ' ακριβά των καρδιών μας αντικείμενα: γονείς, γυναίκας, παρθένους, φίλτατα
τέκνα· πολεμούμεν προς τους ληστάς Οθωμανούς διά τας ιδιοκτησίας μας, διά τους
καρπούς των κόπων και των ιδρώτων μας.
Ως χριστιανοί, ούτε ήταν, ούτε είναι δυνατόν να πειθαρχήσωμεν δεσποζόμενοι από τους θρησκομανείς Μωαμεθανούς, οι οποίοι κατέσχιζον και κατεπάτουν τας αγίας εικόνας, κατεδάφιζον τους ιερούς ναούς, κατεφρόνουν το ιερατείον, εβλασφήμουν, υβρίζοντες το θείον όνομα του Ιησού, του τιμίου Σταυρού, και μας εβίαζον ήτοι να γένωμεν θύματα της μαχαίρας, αποθνήσκοντες χριστιανοί, ή να ζήσωμεν τούρκοι, αρνηταί του Χριστού και οπαδοί του Μωάμεθ· πολεμούμεν προς τους εχθρούς του Κυρίου μας και δεν θέλομεν πώποτε συγκοινωνίαν μετ' αυτών».
Ως χριστιανοί, ούτε ήταν, ούτε είναι δυνατόν να πειθαρχήσωμεν δεσποζόμενοι από τους θρησκομανείς Μωαμεθανούς, οι οποίοι κατέσχιζον και κατεπάτουν τας αγίας εικόνας, κατεδάφιζον τους ιερούς ναούς, κατεφρόνουν το ιερατείον, εβλασφήμουν, υβρίζοντες το θείον όνομα του Ιησού, του τιμίου Σταυρού, και μας εβίαζον ήτοι να γένωμεν θύματα της μαχαίρας, αποθνήσκοντες χριστιανοί, ή να ζήσωμεν τούρκοι, αρνηταί του Χριστού και οπαδοί του Μωάμεθ· πολεμούμεν προς τους εχθρούς του Κυρίου μας και δεν θέλομεν πώποτε συγκοινωνίαν μετ' αυτών».
+π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος : Ἔτσι, ὅταν θὰ ἀρχίσει νὰ ἁπλώνεται –καὶ ἁπλώνεται– ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ στὴν πατρίδα μας, καὶ στὰ Πατριαρχεῖα μας, –τὸ ἀκούσατε ἄραγε;– καὶ στὰ πατριαρχεῖα μας, καὶ στὶς Ἀρχιεπισκοπές μας, τότε δὲν εἶναι ἀπέξω ὁ ἐχθρός·
(Ὁμιλία εἰς τὸν προφ.
Ἡσαΐα, ἀριθ. 85, 1997, Ἱ. Μ. Παντοκράτορος)
«...Καὶ μία ὁλόκληρη τοπικὴ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ καθεύδει καὶ νὰ ἔχει ἀνάγκη αὐτῆς τῆς ἀφυπνίσεως. Θὰ λέγαμε ἀκόμη, ἂν ξεχωρίσουμε πρόσωπα μόνο, ὅτι καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (ὅπως θὰ συμβεῖ καὶ συμβαίνει ἤδη στὰ ἔσχατα, διότι εἴμεθα στὴν περιοχὴ τῶν ἐσχάτων, ἐν ὄψει τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ ἀντιχρίστου), ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι σὲ μιὰ κατάσταση ναρκώσεως, ἔξω ἀπὸ πρόσωπα, ἔξω ἀπὸ πρόσωπα -τὸ λέγω δυὸ φορές-, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι σὲ κατάσταση ἐγρηγόρσεως.
Ὁ Χριστὸς πόσες φορὲς τὸ εἶπε: «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν». Αὐτὸ τὸ «γρηγορεῖτε» εἶναι ἀναγκαιότατον σύνθημα πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν· καὶ βέβαια δὲν γρηγοροῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι· μακάριοι ὅμως οἱ γρηγοροῦντες. Καὶ τοῦτο διότι ἔρχεται φοβερὴ ἐποχή. Ζοῦμε τὴν ἐποχὴ αὐτή, ἔχουμε εἰσέλθει στὴν περιοχὴ αὐτῆς τῆς φοβερῆς ἐποχῆς.
Ἔτσι, ὅταν θὰ ἀρχίσει νὰ ἁπλώνεται –καὶ ἁπλώνεται– ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ στὴν πατρίδα μας, καὶ στὰ Πατριαρχεῖα μας, –τὸ ἀκούσατε ἄραγε;– καὶ στὰ πατριαρχεῖα μας, καὶ στὶς Ἀρχιεπισκοπές μας, τότε δὲν εἶναι ἀπέξω ὁ ἐχθρός· καὶ ὅταν ἡ τελευταία, θὰ λέγαμε, πράξη εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός, καὶ θὰ εἶναι ἐργαλεῖο στὰ χέρια τοῦ ἀντιχρίστου, συνεπῶς, δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα ξύπνιοι; Ναί, πρέπει, ἀλλὰ οἱ πολλοὶ μπορεῖ νὰ μὴ εἶναι ξύπνιοι. Ἔτσι θὰ λέγαμε, ὅτι μοιάζει κάποτε ὁλόκληρη ἡ Ὀρθοδοξία νὰ κοιμᾶται, ὅταν Πατριάρχαι καὶ Ἀρχιεπίσκοποι μπορεῖ νὰ τὴν προδίδουν. Ναί. Τότε μοιάζει μʼ ἐκεῖνο τὸ πλοιάριο στὸ ὁποῖο ὁ Χριστὸς κάποτε ἐκοιμᾶτο. Ἐκεῖνο τὸ πλοιάριο μὲ τοὺς μαθητὰς εἶναι τύπος τῆς Ἐκλλησίας...
Καὶ βλέπουμε σʼ αὐτὴν τὴν εἰκόνα: ὁ Χριστὸς καθεύδει. Ποιός καθεύδει; Μοιάζει ὅτι καθεύδει ὁ Χριστός. Ἔτσι, σὲ μιὰ ἐποχὴ παρακμῆς καὶ καθιζήσεως πνευματικῆς, οἱ λίγοι σωστοὶ πιστοὶ κραυγάζουν τὸν ἴδιο λόγο: «ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα, βοήθησον ἡμῖν». Τότε τὸν εἶπαν ἐπιστάτη, προϊστάμενο. Σήμερα λέμε: «Κύριε χανόμαστε, βάλε τὸ χέρι Σου». Δὲν τὸ λέμε; Τὸ λέμε μὲ πόνο, μὲ ὀδύνη, μὲ δάκρυα...
«...Καὶ μία ὁλόκληρη τοπικὴ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ καθεύδει καὶ νὰ ἔχει ἀνάγκη αὐτῆς τῆς ἀφυπνίσεως. Θὰ λέγαμε ἀκόμη, ἂν ξεχωρίσουμε πρόσωπα μόνο, ὅτι καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (ὅπως θὰ συμβεῖ καὶ συμβαίνει ἤδη στὰ ἔσχατα, διότι εἴμεθα στὴν περιοχὴ τῶν ἐσχάτων, ἐν ὄψει τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ ἀντιχρίστου), ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι σὲ μιὰ κατάσταση ναρκώσεως, ἔξω ἀπὸ πρόσωπα, ἔξω ἀπὸ πρόσωπα -τὸ λέγω δυὸ φορές-, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι σὲ κατάσταση ἐγρηγόρσεως.
Ὁ Χριστὸς πόσες φορὲς τὸ εἶπε: «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν». Αὐτὸ τὸ «γρηγορεῖτε» εἶναι ἀναγκαιότατον σύνθημα πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν· καὶ βέβαια δὲν γρηγοροῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι· μακάριοι ὅμως οἱ γρηγοροῦντες. Καὶ τοῦτο διότι ἔρχεται φοβερὴ ἐποχή. Ζοῦμε τὴν ἐποχὴ αὐτή, ἔχουμε εἰσέλθει στὴν περιοχὴ αὐτῆς τῆς φοβερῆς ἐποχῆς.
Ἔτσι, ὅταν θὰ ἀρχίσει νὰ ἁπλώνεται –καὶ ἁπλώνεται– ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ στὴν πατρίδα μας, καὶ στὰ Πατριαρχεῖα μας, –τὸ ἀκούσατε ἄραγε;– καὶ στὰ πατριαρχεῖα μας, καὶ στὶς Ἀρχιεπισκοπές μας, τότε δὲν εἶναι ἀπέξω ὁ ἐχθρός· καὶ ὅταν ἡ τελευταία, θὰ λέγαμε, πράξη εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός, καὶ θὰ εἶναι ἐργαλεῖο στὰ χέρια τοῦ ἀντιχρίστου, συνεπῶς, δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα ξύπνιοι; Ναί, πρέπει, ἀλλὰ οἱ πολλοὶ μπορεῖ νὰ μὴ εἶναι ξύπνιοι. Ἔτσι θὰ λέγαμε, ὅτι μοιάζει κάποτε ὁλόκληρη ἡ Ὀρθοδοξία νὰ κοιμᾶται, ὅταν Πατριάρχαι καὶ Ἀρχιεπίσκοποι μπορεῖ νὰ τὴν προδίδουν. Ναί. Τότε μοιάζει μʼ ἐκεῖνο τὸ πλοιάριο στὸ ὁποῖο ὁ Χριστὸς κάποτε ἐκοιμᾶτο. Ἐκεῖνο τὸ πλοιάριο μὲ τοὺς μαθητὰς εἶναι τύπος τῆς Ἐκλλησίας...
Καὶ βλέπουμε σʼ αὐτὴν τὴν εἰκόνα: ὁ Χριστὸς καθεύδει. Ποιός καθεύδει; Μοιάζει ὅτι καθεύδει ὁ Χριστός. Ἔτσι, σὲ μιὰ ἐποχὴ παρακμῆς καὶ καθιζήσεως πνευματικῆς, οἱ λίγοι σωστοὶ πιστοὶ κραυγάζουν τὸν ἴδιο λόγο: «ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα, βοήθησον ἡμῖν». Τότε τὸν εἶπαν ἐπιστάτη, προϊστάμενο. Σήμερα λέμε: «Κύριε χανόμαστε, βάλε τὸ χέρι Σου». Δὲν τὸ λέμε; Τὸ λέμε μὲ πόνο, μὲ ὀδύνη, μὲ δάκρυα...
Εκκλησιαστικά νέα
Ο Αρχιμ. Νεκτάριος Βιτάλης θα μιλήσει
σήμερα Τετάρτη 4/6 στις 5:30 μ.μ. στον
Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κολοκυνθούς
. Θα
προηγηθεί η τέλεση της Παρακλήσεως στον Άγιο Νεκτάριο.
Αιμοδοσία θα γίνει σήμερα Τετάρτη 4/6 από
τις 5:00 το απόγευμα έως
τις 8:00 το βράδυ στον Ιερό Ναό Αγίου Τρύφωνος Καματερού.
Ιερό ευχέλαιο θα τελεσθεί σήμερα 4/6
στις 7:30 το απόγευμα στον ιερό Ναό Αγίων Πάντων Καλλιθέας.
Η ιερά Παράκληση για τους μαθητές που διαγωνίζονται θα ψαλεί σήμερα Τετάρτη
4/6 στους Ιερούς Ναούς:
- Εισοδίων της Θεοτόκου στο Γουδί στις 9:00 το βράδυ.
-Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Γαργαρέττας στις 7:00 μ.μ.
Ι.Μ.Πειραιώς.
Πρόσκληση Πάπα προς Βαρθολομαίο για συμμετοχή στην προσευχή με Πέρες – Αμπάς
Πρόσκληση στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο να πάρει μέρος στην προσευχή υπέρ της ειρήνης στην Μέση Ανατολή μαζί με τον Ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες και τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς στο Βατικανό στις 8 Ιουνίου όπου απήυθυνε ο Πάπας Φραγκίσκος, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ.
«Ο Ποντίφικας επιθυμεί να είναι κοντά του κι ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Η άριστη, αδελφική σχέση τους, άλλωστε, είναι γνωστή σε όλους», έλεγαν οι ίδιες πηγές της Αγίας Έδρας.
Οι λεπτομέρειες της συνάντησης προσευχής θα γίνουν γνωστές τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Πάντως, από το Βατικανό υπογραμμίζεται ήδη ότι «η όλη πρωτοβουλία, ασφαλώς, δεν θα έχει κανέναν απολύτως πολιτικό χαρακτήρα».
Υπενθυμίζεται ότι ο Πάπας Φραγκίσκος απηύθυνε αυτή την πρόσκληση στους δύο ηγέτες την περασμένη εβδομάδα κατά την επίσκεψή του στους Αγίους Τόπους.
Η ημέρα της προσευχής, επιλέχθηκε προσεκτικά καθώς δεν θα μπορούσε να είναι Παρασκευή, ιερή ημέρα για τους μουσουλμάνους, ούτε Σάββατο, ιερή ημέρα για τους Εβραίους, ενώ για τους χριστιανούς, η Κυριακή 8 Ιουνίου είναι παραμονή της Πεντηκοστής, της τρίτης σε σημασία θρησκευτικής γιορτής μετά το Πάσχα και τα Χριστούγεννα.
http://www.naftemporiki.gr/story/816359/prosklisi-papa-pros-bartholomaio-gia-summetoxi-stin-proseuxi-me-peres--ampas
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)