Θεία Λειτουργία για την αγία μεγαλομάρτυρα Ειρήνη στον Ι.Βυζ.Ν. Προφ. Ηλιού Θεσ/νίκης

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 
ΙΕΡΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΝΑΟΣ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

Θεία Λειτουργία για την αγία μεγαλομάρτυρα Ειρήνη στον Ι.Βυζ.Ν. Προφ. Ηλιού Θεσ/νίκης

Το πρωί της Δευτέρας 5 Μαΐου 2013, στον Ιερό Ναό μας, θα τελεσθεί θεία Λειτουργία (κατά το αγιορείτικο τυπικό) επί της εορτής της αγίας μεγαλομάρτυρος Ειρήνης.

Έναρξις: 7:30 πμ.  

Εφημέριος ο π. Νικόλαος Μανώλης 

Η ελευθερία των Δυτικών

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

.......χρήσιμο είναι να δούμε ποιοι βρίσκονται στην απέναντι όχθη από τον Β. Πούτιν, γενικότερα τη Ρωσία. Προφανώς, είναι η δημοκρατία των (σιωνιστών) Δυτικών. Είναι η δημοκρατία, η φιλελεύθερη δημοκρατία των ισλαμιστών, που ανέτρεψε με την αμέριστη βοήθεια των Δυτικών (σιωνιστών) αρκετά φασιστικά καθεστώτα και μας έφερε την ονομασθείσα "αραβική άνοιξη" με κυριολεκτικό λουτρό αίματος.

Στη Λιβύη, για παράδειγμα, ήταν το φασιστικό καθεστώς Καντάφι, όπου έπρεπε να ανατραπεί. Ήρωες και δημοκράτες οι ανατροπείς ενός καθεστώτος, με το οποίο συνεργαζόταν άριστα η φιλελεύθερη Δύση. Πώς έγινε και άλλαξε η κατάσταση παραμένει ένα ερώτημα. Πάντως, οι επαναστάτες ουδέποτε αποκλήθηκαν τρομοκράτες. Η Δύση τους είχε νομιμοποιήσει. Ήταν αγωνιστές της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Όπως ήταν και το ΝΑΤΟ, που ανάλαβε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα.

Στη Συρία συμβαίνει κάτι αντίστοιχο. Ο νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος Άσαντ είναι κι αυτός φασίστας. Νέοι ήρωες της ελευθερίας και της δημοκρατίας μας προέκυψαν πάλι. Η λεγόμενη αντιπολίτευση νομιμοποιήθηκε από τη Δύση ( διάβαζε, σιωνισμό) και τρομοκράτης αποκλήθηκε ο Άσαντ και οι φιλοκυβερνητικοί. Παρεμπιπτόντως, στην έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Ουκρανία, ο Γάλλος εκπρόσωπος απόρησε, πώς είναι δυνατόν οι ακτιβιστές φιλορώσοι να διαθέτουν πυραύλους εδάφους αέρος, αναρωτήθηκε, ώστε να καταρρίπτουν ελικόπτερα ;  Το ίδιο ερώτημα για τη συριακή λεγόμενη αντιπολίτευση, που καταρρίπτει μαχητικά κυβερνητικά αεροπλάνα, ποτέ δεν τέθηκε. Οι ακτιβιστές Σύριοι (σημ. τι είναι αυτοί ; φιλοδυτικοί, φιλοϊσλαμιστές, φιλελεύθεροι σκέτα, τι τελος πάντων ; ) φαίνεται ότι φτιάχνουν αυτοσχέδιες ρουκέτες εδάφους αέρος.

Και ερχόμαστε στην Ουκρανία. Οι φιλορώσοι ακτιβιστές ή επαναστάτες, αποκλήθηκαν μονομιάς τρομοκράτες και καθ΄όλα νόμιμη κρίθηκε η αυτοδιόριστη κυβέρνηση του Κιέβου. "Η κυβέρνηση του Κιέβου έχει το δικαίωμα της αυτοάμυνας", δήλωσε ο αμερικανός Μπάρακ Ομπάμα. Αλλά ποιά κυβέρνηση είναι αυτή, με ποιες δηλαδή δημοκρατικές, και οπωσδήποτε φιλελεύθερες, διαδικασίες έγινε "κυβέρνηση", ανάγεται στη σφαίρα της εικασίας του αμερικανού προέδρου και όσων συμμερίζονται το νόμιμο "δικαίωμα αυτοάμυνας" κάποιων αυτόκλητων και αυτοπροσδιοριζόμενων σωτήρων της Ουκρανίας.

Τι μας δείχνουν όλα αυτά, αν και πολλά ακόμη παραλείψαμε, δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Η φονική και εγκληματική δυτικού τύπου (σιωνιστική) δημοκρατία κινδυνεύει και βγάζει νύχια. Δεν έφθαναν τα εκατομμύρια των νεκρών στο Ιράκ και τον υπόλοιπο αραβικό κόσμο, έρχεται τώρα η σειρά άλλων να σφαχτούν μεταξύ τους εν ονόματι μιας καταχθόνιας ελευθερίας : Της ελευθερίας των Δυτικών (σιωνιστών). Την γευθήκαμε, αλλά, φαίνεται, μυαλό δεν βάλαμε.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ:

Εἶναι τραγική ἡ διαπίστωση ὅτι ὁ διαθρησκειακός οἰκουμενισμός στίς ἡμέρες μας βρίσκεται σ’ ἕνα πρωτοφανῆ καί καινοφανῆ καλπασμό. Πρωτάκουστα, ἀσεβῆ καί φρικτά γεγονότα εἶναι: α) ἡ προσφορά τοῦ Κορανίου ἀντί τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τοῦ Εὐαγγελίου σέ μουσουλμάνους καί ὁ χαρακτηρισμός τοῦ Κορανίου ὡς «ἁγίου», β) τό ἄναμα τῆς ἑπτάφωτης ἑβραϊκῆς λυχνίας, καί γ) ἡ ἀναγγελία περί ἀνεγέρσεως διαθρησκειακοῦ ναοῦ γιά Χριστιανούς, Μουσουλμάνους καί Ἑβραίους στό Βερολίνο.  

Aυτούς που ακολουθούν τους οικουμενιστές, μου θυμίζει αυτή η φωτογραφία. Κάνω λάθος;;

The Holy Martyrs Timothy and Maura

The holy Martyrs Timothy and Maura were husband and wife. Timothy was from Penapeis in the Thebaid, a reader in the Church, and had been married to Maura only twenty days when he was betrayed to Arian, the Governor of the Thebaid, as a teacher of the Christians. Arian commanded Timothy to surrender his sacred books, which he refused to do, comparing it to a father's giving up his children to death. For this answer, heated iron spits were thrust through his ears. As he was being put to other tortures, Arian summoned Maura, hoping that she would persuade her husband to worship the idols, but she confessed herself a Christian. The hair of her head was pulled out, her fingers were cut off, then she was lowered into a cauldron of boiling water, but remained unharmed. Finally husband and wife were crucified facing each other, and after nine days, received their martyric end, during the reign of Diocletian (284-305).

Η κοινωνία μεταξύ κακοδοξούντων και ορθοδοξούντων επισκόπων, θεωρείται λίαν απαράδεκτος και κατάκριτος πράξις, όσω και αύτη να καλύπτεται με το αιτιολογικόν της προσωρινότητος και «οικονομίας».

Το Ορθόδοξον Πλήρωμα, δια να κατορθώση να διασφαλίση και διατηρήση την ακαινοτομήτως ορθόδοξον ιδιότητα και υπόστασίν του εις τα της Πίστεως, υποχρεούται να διακόψη πάσαν εκκλησιαστικήν κοινωνίαν και μετά των κοινωνούντων τω κακοδοξούντι επισκόπω αυτού, διότι οι κοινωνούντες τω κακοδόξω επισκόπω, γνωρίζοντες καλώς ότι ούτος κακοδοξεί, αντί να προβώσιν εις τας ενδεικνυομένας κανονικάς κατ’ αυτού κυρώσεις προς συνέτησίν του, όλως αντιθέτως αποθρασύνουν και εδραιώνουν αυτόν εις την κακοδοξίαν του, δια της προς αυτόν κοινωνίας αυτών. Ουδόλως δε ωφελεί αυτούς και ουδένα δύναται ενσυνειδήτως να πληροφορήση οιαδήποτε δήλωσις και ομολογία αυτών ότι δεν τυγχάνουν ομόφρονες τω μεθ’ ου κοινωνούν κακοδοξούντι επισκόπω, καθότι η επιτελουμένη αύτη πράξις (της κοινωνίας), Κανονικώς κρινομένη, μαρτυρεί καταφανέστατα πλήρη ενότητα πίστεως, δυνάμει της οποίας δεν δύναται να υποκινηθή το ενδιαφέρον της Εκκλησίας όπως εκφέρη την εν προκειμένω «Κρίσιν» και «Συνοδικήν» Αυτής «Διαγνώμην».

Φώτης Κόντογλου

«Χρυσὰ χέρια καὶ πολλὰ χαρίσματα μοῦ ἔδωσε ὁ Κύριος. Δὲν τὰ μεταχειρίστηκα γιὰ νὰ ἀποχτήσω ὑλικὰ ἀγαθά, μήτε χρήματα, μήτε δόξα, μήτε κανενὸς εἴδους καλοπέραση. Τὰ μεταχειρίστηκα πρὸς δόξαν τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας Του. Ὄχι μόνο τὸν ἑαυτό μου παράβλεψα, μὰ καὶ τοὺς δικούς μου, τὴ γυναίκα μου, τὰ παιδιά μου καὶ τὰ ἐγγόνια μου τὰ ἀδίκησα κατὰ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου. Κανένας ἄνθρωπος δὲν στάθηκε τόσο ἀνίκανος νὰ βοηθήσει τοὺς συγγενεῖς του, ὅσο ἐγώ. Ἤμουνα προσηλωμένος στὸ ἔργο, ποὺ ἔβαλα γιὰ σκοπό μου, καὶ στὸν σκληρὸ ἀγώνα γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας. Γιὰ τοῦτο τυραννιστήκαμε καὶ τυραννιόμαστε στὴ ζωή μας. Φτωχὸς ἐγώ, φτωχὰ καὶ τὰ παιδιά μας. Βιοπάλη σκληρή, μὰ μὲ τὴν ἐλπίδα τοῦ Θεοῦ ὅλα γαληνεύουν, ὅλα τὰ θλιβερὰ τὰ περνοῦμε μὲ εὐχαριστία».

ΟΣΙΟΣ ΛΕΩΝ

Οι απόπειρές μας να κάνουμε κάτι συμβαίνουν με την ανοχή του Θεού ώστε να αποκτήσουμε επίγνωση της ανθρώπινης αδυναμίας μας. Είναι αδύνατο να κάνουμε οτιδήποτε καλό χωρίς τη βοήθεια του Θεού, και, όταν σκεπτόμαστε ότι κάναμε κάτι που ευχαριστεί τον Θεό, τότε ακριβώς, εξαιτίας αυτής της έπαρσης το έργο μας δυσαρεστεί τον Θεό.

Δε φτάνει λοιπόν ο λόγος κι ο ξεσηκωμός, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο…. –Τι; Ρώτησεν ο Χριστοφόρος. –Μάρτυρες, αδελφέ Χριστοφόρε, μάρτυρες. Αίμα, για να ποτιστεί και να φουντώσει η λευτεριά του Χριστού, η πραγματική λευτεριά. Ο σατανάς έχει τρανό βασίλειο στη γη.

Ο Χριστοφόρος (Παπουλάκος) βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.                                                                                                                                                                                                        

–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξεν ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…                                                                                                                                                                                                                                      

--Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, έχει κι άλλο; Ψιθύρισε με πνιγμένο λυγμό ο Χριστοφόρος.                                                                                                                          

 –Έχει πολλά και φριχτά, αποκρίθη ξαναμμένος  ο Κοσμάς. Είναι ότι οι γραμματισμένοι του Έθνους, σκλαβωμένοι στους μασόνους της Φραγκιάς, έχουν ολότελα στραβωθεί, κι αντίς να βλέπουν σ΄ όλα τούτα το μελλοντικό αφανισμό του έθνους, τα λογαριάζουν σωστικά. Οι άντρες που μας κυβερνούν χάσανε το φως τους και δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν ποια η διαφορά ανάμεσα σκοτάδι και φως. Ψευτίσαμε τα ζύγια που άλλοτε ζύγιαζαν το καλό και το κακό, την αλήθεια και το ψέμα. Ο διάβολος με χίλιες μορφές μας παραστέκει. Δε λέω πως αν την κορόνα του έθνους φορούσε Ορθόδοξος κυβερνήτης, κι αν η εκκλησία συνέχιζε τον αιωνόβιο δρόμο της, πως θάλειπεν η αμαρτία. Αλλά λέω πως θάχαμε το μέσο να την ξεχωρίζουμε και να μην την μπερδεύουμε με το καλό. Τώρα όχι μόνο την μπερδεύουμε, αλλά το καλό πνίγηκε μέσα στη θάλασσα της αμαρτίας.                                                                                                                                                                                  

 Ο Χριστόφορος τον κοίταξε στα μάτια.                                                                                                                                                                                                      

 –Έχεις δίκιο, του είπε. Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.                                                                                                                                                        

 –Και καινούργια Ψαρά, πρόσθεσεν ο Κοσμάς. Τούτος ο οχτρός είναι χειρότερος απ΄ τον Τούρκο. Εκείνος ποτέ δε μας τόκρυψε πως μας λογάριαζε σκλάβους, ενώ τούτος μας ξεγελά πως είμαστε τάχα λεύτεροι, ενώ έχει σκλαβώσει και τις ψυχές μας ακόμη. Δε φτάνει λοιπόν ο λόγος κι ο ξεσηκωμός, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο….                                                                                                                                                                                                                                                       

 –Τι; Ρώτησεν οΧριστοφόρος.                                                                                                                                                                                                                   

 –Μάρτυρες, αδελφέ Χριστοφόρε, μάρτυρες. Αίμα, για να ποτιστεί και να φουντώσει η λευτεριά του Χριστού, η πραγματική λευτεριά. Ο σατανάς έχει τρανό βασίλειο στη γη. Έχει του χεριού του βασιλιάδες, αρμάδες, καλαμαράδες, γητειές και γητειές, που μόνο στο αίμα μας μπορούν να πνιγούν. Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία. Όσοι από μας ξεκινήσουμε, πρέπει να το ξέρουμε πως ο δρόμος μας, γυρισμό δεν έχει. Οδηγός μας, ας σταθεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η Βλασφημία του Alpha tv - Ανάρμοστα Ανέκδοτα - Το Άγιον Φως.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

...Αποκαλεί ο Παναγιώτατος τους Παπικούς «τίμια Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης» και «τιμιώτατους εκπροσώπους της Αυτού Αγιότητος του αδελφού Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου». Τον πάπα «πεφιλημένο αδελφό» και το Βατικανό «σεβασμία και προσφιλή Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης».Τους προσφωνεί, δηλαδή όπως θα προσφωνούσε την αντιπροσωπεία κάποιου Ορθοδόξου Πατριαρχείου, ωσάν ο Παπισμός να μην αποτελεί αίρεση, ωσὰν να ήσαν μέλη της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ουδόλως επισημαίνεται το γεγονός, ότι ευρίσκονται εν αιρέσει και πλάνη. Ουδεμία νύξις γίνεται πάνω στις χαώδεις δογματικὲς διαφορὲς πίστεως, οι οποίες μας χωρίζουν απὸ την Παπικὴ παρασυναγωγή, η οποία επιμένει να ονομάζει εαυτὴν ως «Καθολικὴ Εκκλησία» και μάλιστα ως «αυθεντική», ενώ την Ορθόδοξη θεωρεί ως «ελλειμματική»! Και ουδεμία προσπάθεια να τους πείσει, να εγκαταλείψουν την πλάνη του Παπισμού και να προσέλθουν στους κόλπους της Ορθοδοξίας. Το γεγονός δε ότι παρά κάτω κάνει λόγο «διά την από κοινού πορείαν των δύο Εκκλησιών» και ότι «η χάρις του πανοικτίρμονος Θεού», «κατέστησεν ημάς» «των Αγίων Αποστόλων διαδόχους», (αναγνωρίζει δηλαδή αποστολική διαδοχή στους Παπικούς), δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία, ότι ο Παναγιώτατος δεν θεωρεί τον Παπισμό ως αίρεση αλλά ως πλήρη Ορθοδοξούσα Εκκλησία.

Τοῦ πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ:

Οἱ τελευταῖες συναντήσεις (=ψευδοδιάλογοι), μὲ τὸ ἀμετανόητο καὶ ἀδίστακτο Βατικανό, ἀπέδειξαν ὅτι τελικὰ ὁ Πάπας «συνεχίζει τὸ βιολί του», προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλλει τὶς ψυχοκτόνες αἱρέσεις του, ὅπως τοῦτο τὸ προσπαθεῖ ἀπὸ τὸ 1054 καὶ μετά, καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑποβόσκουν σατανικὲς ὑπόγειες καὶ ὑποχθόνιες διαδρομές σὲ βάρος τῆς κατὰ Ἀνατολὰς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ μάλιστα αὐτὴ τὴ φορά, δυστυχῶς, καὶ ἐκ τῶν ἔνδον, ἀπὸ Ταγούς, καὶ ὄχι μόνον, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, γεγονὸς ποὺ σημαίνει, ὅτι «τὸ μυστήριον ἤδη τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται... ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται...»

Η εξαπάτηση των πιστών ( ΣΤ' ) : Γιʼ αυτούς η Ένωση έχει γίνει ή ουδέποτε έπαυσε να υπάρχει.

 Ένας άνθρωπος, που παρακολούθησε και παρακολουθεί με προσοχή πολλές από τις μεθοδεύσεις των Λατίνων και των Λατινοφρόνων για το θέμα της Ενώσεως, είναι ο πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός. καθηγητής και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Αναφερόμενος ο π. Γ. Μεταλληνός στην επίσκεψη του πάπα στην Κωνσταντινούπολη τον Νοέμβριο 2006 και την αντίστοιχη επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου στη Ρώμη το Δεκέμβριο 2006 γράφει μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Υπάρχουν, βέβαια, Μητροπολίται, που αντιλαμβάνονται σαφώς τα γινόμενα, αλλά σιωπούν ή αντιδρούν χαλαρά «για διατήρηση της ενότητος» όπως μας λέγουν! Υπάρχουν και άλλοι όμως, που ή δεν αντιλαμβάνονται την βαρύτητα των ανοιγμάτων αυτών ή δέχονται και αυτοί την Παπική «εκκλησία» ως Εκκλησία του Χριστού, με μυστήρια και Χάρη. Γιʼ αυτούς η Ένωση έχει γίνει ή ουδέποτε έπαυσε να υπάρχει» . 

O παπα - Τύχων.

O παπα - Τύχων γεννήθηκε στη Ρωσία, στη Νόβια Μιχαλόσκα το 1884. Οι γονείς του, ο Παύλος και ή Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι, και επόμενο ήταν και ο καρπός τους, ο Τιμόθεος κατά κόσμον, να έχη κληρονομική την ευλάβεια και την αγάπη προς τον Θεό και να θέλη να αφιερωθή στον Θεό από μικρό παιδί. 
Έβλεπαν οι γονείς τον μεγάλο θείο ζήλο του παιδιού τους, αλλά δίσταζαν να του δώσουν την ευχή τους να πάη σε Μοναστήρι, επειδή το έβλεπαν εύσωμο και με ζωηρή φύση. Ήθελαν να ωρίμαση και στην σκέψη και μετά να αποφασίση μόνος του ο Τιμόθεος. Του έδωσαν όμως ευλογία να επισκέπτεται τις Μονές το διάστημα των τριών ετών, από δέκα επτά μέχρι είκοσι χρονών. Τότε έκανε τα μεγάλα και ατέλειωτα προσκυνήματα στα Μοναστήρια της Ρωσίας και πέρασε περίπου από διακόσιες Μονές. Στα Μοναστήρια πού πήγαινε, παρόλο πού ήταν κατάκοπος και εξαντλημένος από την οδοιπορία του, απέφευγε με τρόπο την φιλοξενία, για να ασκείται ο ίδιος και να μην επιβαρύνη τους άλλους. 
Σε μια επαρχία όμως είχε ταλαιπωρηθή πολύ, γιατί οι κάτοικοι εκεί έτρωγαν ψωμί από βρίζα (σίκαλη). Επειδή δε ο Τιμόθεος δεν έτρωγε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί, και το ψωμί της σίκαλης έχει συνήθως μια άσχημη μυρωδιά και είναι σαν λάσπη, δεν μπορούσε να το φάη. Γι' αυτό είχε εξαντληθή ο νέος. Πηγαίνει λοιπόν στον φούρναρη, από τον όποιο είχε ζητήσει και άλλη φορά, να τον ξαναπαρακαλέση για λίγο άσπρο ψωμί, επειδή νόμιζε ότι θα έχη για τον εαυτό του καλό ψωμί. Εκείνος όμως, μόλις είδε τον Τιμόθεο από μακριά ακόμη, του είπε να φυγή. 
Λυπημένος και εξαντλημένος όπως ήταν o νέος, έπιασε μια άκρη και με όλη την παιδική του απλότητα έκανε προσευχή στην Παναγία: «Παναγία μου, θέλω να με βοηθήσης, γιατί θα πεθάνω στο δρόμο, πρίν να γίνω Καλόγηρος, δεν μπορώ να το φάω αυτό το ψωμί». Δεν πρόλαβε να τελείωση την προσευχή του, και ξαφνικά του παρουσιάζεται μια Κόρη με λαμπερό πρόσωπο, του δίνει μια φραντζόλα άσπρο ψωμί και αμέσως εξαφανίζεται! Εκείνη την στιγμή τόχασε ο Τιμόθεος. Δεν μπορούσε να το εξηγήση αυτό το γεγονός! Του περνούσαν διάφοροι λογισμοί. Ένας λογισμός ήταν μήπως τον ακούσε η κόρη του φούρναρη και τον λυπήθηκε και είπε στον πατέρα της να του δώση λίγο καλό ψωμί. Σηκώνεται πάλι ο νέος και πηγαίνει να τον ευχαρίστηση. Αλλά ο φούρναρης νόμιζε πώς τον κορόιδευε ο Τιμόθεος, και τον έβρισε θυμωμένος. 
- Άντε, φύγε από εδώ! ούτε γυναίκα έχω ούτε κόρη. Αφού έφαγε μετά από το ευλογημένο εκείνο ψωμί ο Τιμόθεος και δυνάμωσε και πνευματικά, συνέχισε το προσκύνημα του και στα επίλοιπα Μοναστήρια, αλλ' όμως το ανεξήγητο εκείνο γεγονός συνέχεια τριγύριζε στο νου του. Πέρασε αρκετό διάστημα με την απορία αυτή, αλλά αργότερα, όταν του έδωσε ένας Μοναχός ένα βιβλίο με τις θαυματουργικές εικόνες της Παναγίας της Ρωσίας, και είδε την Παναγία του Κρεμλίνου, σκίρτησε η καρδιά του από ευλάβεια, τα μάτια του πλημμύρισαν από δάκρυα ευγνωμοσύνης, και είπε: «Αυτή η Παναγία μου έδωσε το άσπρο ψωμί!» Από τότε πια την Παναγία την ένιωθε πιο κοντά, όπως το παιδί την μάνα του.

ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΑΪΟΥ 2014 ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Μαρτυρία Αναστάσεως

«Ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν»

Σε αναστάσιμες τροχιές κινούνται σήμερα, την Κυριακή των Μυροφόρων,  το περιεχόμενο της ευαγγελικής διήγησης αλλά και της υμνολογίας της Εκκλησίας μας.
Προβάλλονται συγκεκριμένα τα πρόσωπα εκείνα που συνδέονται με μια μαρτυρία ζωής για τη Σταυρική Θυσία και την Ανάσταση του Κυρίου. Έχουμε πρώτα τις μορφές του ευσχήμονα βουλευτή Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και του Νικόδημου, ο οποίος ήταν κρυφός μαθητής του Χριστού. Έπειτα, τρεις άγιες γυναικείες παρουσίες, η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και η Σαλώμη, η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου, του Ιωάννου και του Ιακώβου, συνθέτουν μια ισχυρή μαρτυρία, με άρωμα σαφώς αναστάσιμο.

Pascha , Anastasi Hymn - Ode 8 in Greek

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Τιμοθέου και Μαύρας μαρτύρων, Διοδώρου και Ροδοπιανού, Πέτρου επισκόπου Άργους.

Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος καὶ ἡ σύζυγός του Ἁγία Μαύρα ἦταν μία ἁγιασμένη οἰκογένεια, ποὺ ζοῦσε σὲ κάποιο μικρὸ χωριὸ τῆς Θηβαΐδος, στὴν Αἴγυπτο, κατὰ τὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 3^ου αἰῶνος μ.Χ.

Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος ξεχώριζε ἀπὸ τοὺς ἄλλους συμπολίτες του γιὰ τὴν μεγάλη εὐσέβειά του καὶ τὴν ἐπίδοση ποὺ εἶχε στὰ ἱερὰ γράμματα. Τοὺς τὰ διάβαζε στὸ σπίτι του ἢ στὴν ἐκκλησία καὶ ξεδιψοῦσε τὶς ψυχές τους μὲ τὸ ἀθάνατο νερὸ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

Ἐπιβραβεύοντας αὐτὸ τὸ ζῆλο του, ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Θηβαΐδος τὸν χειροθέτησε ἀναγνώστη, τοποθετώντας τον ἔτσι στὸ προστάδιο τῶν κληρικῶν. Ὅμως, ἀντὶ ἐκείνου τοῦ σταδίου, ἡ Θεία Πρόνοια τὸν εἰσήγαγε σὲ ἕνα ἄλλο. Στὸ ὑψηλότερο ἀπὸ ὅλα, δηλαδὴ στὴν κορυφὴ τοῦ Γολγοθᾶ, ποὺ εἶναι στολισμένη ἀπὸ τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ.

Ἐκεῖνο ἀκριβῶς τὸν καιρό, δὲν εἶχαν περάσει οὔτε εἴκοσι ἡμέρες ποὺ ὁ Τιμόθεος εἶχε νυμφευθεῖ τὴ Μαύρα, ἐνῷ ὅλοι χαίρονταν γιὰ τὸν ἁρμονικὸ αὐτὸ γάμο, κάποιοι φθονεροὶ χωρικοὶ τοὺς διέβαλαν στὸν εἰδωλολάτρη ἡγεμόνα τῆς Θηβαΐδος, Ἀρριανό. Ὁ Ἀρριανὸς διέταξε τὸν Ἅγιο Τιμόθεο νὰ παρουσιασθεῖ ἐνώπιόν του. Τὸν ἀνέκρινε. Καὶ βλέποντας τὴν ἀκλόνητη πίστη του, πρόσταξε νὰ τὸν φυλακίσουν καὶ νὰ τὸν βασανίσουν, μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς θὰ τοῦ συνέτριβε τὸ φρόνημα. Μάταιος κόπος.

Σὰν εἶδε πὼς δὲν μποροῦσε μὲ τίποτα πιὰ νὰ ἀλλάξει τὴν πίστη τοῦ Μάρτυρος, ὁ τύραννος σκέφθηκε νὰ φέρουν τὴ γυναίκα του, Μαύρα, περιμένοντας πὼς ἐκείνη μὲ τὰ καλοπιάσματά της, θὰ τὸν λυγίσει. Ὅταν ἡ Ἁγία Μαύρα παρουσιάσθηκε μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα, ἐκεῖνος τῆς εἶπε: «Ἄκουσα, Μαύρα, πὼς δὲν πέρασαν οὔτε εἴκοσι ἡμέρες ποὺ στεφανώθηκες τὸν ἄνδρα σου. Τὰ λεμονάνθια εἶναι ἀκόμα δροσερὰ στὰ νέα καὶ ὄμορφα κεφάλια σας καὶ εἶναι κρίμα νὰ σταθεῖ ἡ πίστη του ἐμπόδιο στὸ νὰ χαρεῖτε τὴ ζωὴ μαζί. Πήγαινε λοιπόν, ὅπως εἶσαι στολισμένη, νὰ τὸν πείσεις νὰ ἔλθει στὰ λόγια μου καὶ νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα».

Ἡ Ἁγία Μαῦρα ὑποσχέθηκε νὰ ἐπισκεφθεῖ στὴ φυλακὴ τὸν σύζυγό της καὶ νὰ τοῦ μιλήσει. Πῆγε ὅμως, ὄχι νὰ τὸν βγάλει ἀπὸ τὴν πίστη, ἀλλὰ νὰ τὸν στηρίξει σὲ αὐτὴν καὶ νὰ στηριχθεῖ καὶ ἡ ἴδια ἀπὸ τὰ λόγια του, γιὰ ὅσα ἔμελλε καὶ ἐκείνη, ὕστερα ἀπὸ λίγο, νὰ ὑποφέρει γιὰ τὴν δόξα τοῦ Χριστοῦ. Γυρίζει λοιπὸν στὸν ἡγεμόνα καὶ ὁμολογεῖ πὼς καὶ αὐτὴ εἶναι Χριστιανή, ἕτοιμη νὰ μαρτυρήσει. Ὁ Ἀρριανὸς ἔγινε ἔξαλλος. Δίνει ἐντολὴ νὰ βασανίσουν τὴν Ἁγία μὲ φρικώδη βασανιστήρια. Ἀλλὰ ἡ Μάρτυς πέρασε ὅλες τὶς φρικτὲς δοκιμασίες μὲ ἀπτόητο θάρρος.
Στὸ τέλος, ὁ μιαρὸς Ἀρριανὸς προστάζει νὰ καρφώσουν σὲ σταυροὺς τὸν Τιμόθεο καὶ τὴν Μαύρα. Τοὺς σταύρωσαν τὸν ἕνα δίπλα στὸν ἄλλο, γιὰ νὰ εἶναι ὁ πόνος τους πιὸ μεγάλος. Ἀλλὰ καὶ ἐσταυρωμένοι οἱ δύο νεαροὶ σύζυγοι, οἱ Ἅγιοι Τιμόθεος καὶ Μαύρα, ἀντικριστὰ ἐπάνω στὰ ξύλα, εὐχαριστοῦσαν τὸν Θεό, ποὺ τοὺς ἀξίωνε νὰ ἔχουν τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς τους ὅμοιο μὲ ἐκεῖνο τοῦ Υἱοῦ Του. Ἔτσι, λοιπόν, πάνω στὸν σταυρὸ παρέδωσαν στὸν Κύριο τὶς ἁγνές τους ψυχὲς καὶ εἰσῆλθαν στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

The Church of Antioch Has Broken Communion with the Patriarchate of Jerusalem

The Primate of the Church of Antioch again raised the question of the canonical intrusion of the Patriarchate of Jerusalem into the Metropolia of Qatar. In his words, all meetings between the two sides have been fruitless. As a result, the Antiochian delegation refused to sign the document of agreement at the meeting of Primates in Istanbul.
Patriarch John noted that this question was not even on the agenda, despite pleas from the Antiochian Patriarchate.
“Following Patriarchate of Jerusalem’s intractable position, the Antiochian throne has unanimously decided to suspend communion and not to commemorate Patriarch Theophilos in the ecclesiastical diptychs, as it was normally done earlier. The Antiochian Patriarchate has prepared a letter for all Orthodox Churches with the rational for this decision and with a request that they pray for the unity of the Churches,” concluded the Patriarch of Antioch.
The Holy Synod of the Antiochian Patriarchate also called for an end to the hostilities in Syria and for the establishment of peaceful coexistence between Christians and Muslims in Syria, Lebanon, and other Middle Eastern countries. 


Source: http://www.pravmir.com/church-antioch-broken-communion-patriarchate-jerusalem/#ixzz30apeo300

Πρωτ. π. Γεώργιος Μεταλληνός:

Στίς σύγχρονές μας κατ’ ἐπίφαση κοινωνίες, ἡ δημοκρατία ἐξακολουθεῖ νά μένει μιά οὐτοπία, γιατί οἱ κοινωνίες αὐτές δέν μποροῦν να δημιουργήσουν πρόσωπα. Ὁ ἀστισμός-κεφαλαιοκρατία εἶναι ὁ «θρίαμβος» τοῦ ἀτόμου καί συγχρόνως ἡ καταπίεση καί ἐκμετάλλευση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τον ἂνθρωπο. Ὁ μαρξισμός, σ’ ὃλες τίς μορφές του, εἶναι ἡ ἐκμηδένιση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἡ ἐπιβολή καί κυριαρχία τῶν ὀλίγων ἀτόμων (τοῦ κόμματος) πάνω στούς πολλούς. Στερημένα κάθε ἒννοιας ἀνθρωπολογικῆς δημοκρατίας, χάνουν τά δύο αὐτά συστήματα, σ’ ὃλες τίς μορφές και ἀποχρώσεις τους, κάθε δυνατότητα ἐξασφαλίσεως κοινωνικῆς διαρθρώσεως καί συνεπῶς καί δημοκρατίας.

Ο μακαριστός Φώτης Κόντογλου, είπε: Στον Αθηναγόρα και στους περί αυτόν και μετ’ αυτού βρίσκουν προστασία όλοι οι ανήθικοι, για να πυκνώσουν τις τάξεις των προδοτών της Ορθοδοξίας.

 «... Ο φιλοπαπισμός (στον οποίο οδηγεί ο Οικουμενισμός) κατάντησε πιο σιχαμερός κι’ απ’ αυτόν τον παπισμό, αν είναι δυνατόν ένα τέτοιο πράγμα. Σαν μαγνήτης τραβά όλο το πνευματικό πύον της Ελλάδος. 
Στον Αθηναγόρα και στους περί αυτόν και μετ’ αυτού βρίσκουν προστασία όλοι οι ανήθικοι, για να πυκνώσουν τις τάξεις των προδοτών της Ορθοδοξίας. Θράσος και κολακεία, υποκρισία και δωροδοκία, ιδού τα όπλα του θεατρίνου του Φαναρίου....»
 (εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», Φεβρουάριος 1966)!

«Ορθόδοξος Τύπος» : Τί λέγει ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγ. Ὄρους διὰ ὅλα αὐτά;

Ἔκπληκτος ὁ πιστὸς λαὸς παρακολουθεῖ κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ νὰ διαφημίζουν «γεροντάδες» τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν συνταγὰς μαγειρικῆς διὰ τὴν Σαρακοστήν, τὸ Πάσχα, τὴν ἑορτὴν τῆς Παναγίας, τὰ Χριστούγεννα, τὴν Πρωτοχρονιὰν καὶ τὰ Θεοφάνεια. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς «συνταγὰς μαγειρικῆς» αἱ ἐφημερίδες καὶ τὰ περιοδικὰ πολλαπλασιάζουν τὰς πωλήσεις των, διότι ἡ Ἁγιορείτικη μαγειρικὴ «πουλάει». Δὲν γνωρίζομεν τί κερδίζουν οἱ μοναχοί - γεροντάδες τῆς Ἁγιορείτικης μαγειρικῆς. Οὔτε γνωρίζομεν ἐὰν ἔχουν ποσοστὰ αἱ Ἱεραὶ Μοναὶ ἀπὸ τὰς πωλήσεις. Γνωρίζομεν ὅμως τοὺς προβληματισμοὺς τοῦ πιστοῦ λαοῦ: Δὲν ἔχουν οἱ «γεροντάδες» τοῦ Ἁγίου Ὄρους νὰ προσφέρουν πνευματικὰς ἐμπειρίας, πνευματικὴν τροφὴν ἢ «συνταγάς», αἱ ὁποῖαι νὰ ὁδηγοῦν εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν ζωὴν καὶ εἰς τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας;

Σ.σ. Τί λέγει ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγ. Ὄρους διὰ ὅλα αὐτά; Την απάντηση την έχει δώσει ο αείμνηστος Καθηγ. του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Κορναράκης:

Το Περιβόλι της Παναγίας
αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)

Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθoδόξου Παραδόσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου : το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!

….τα γενόμενα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο κατά την 30η Νοεμβρίου 2006, μεταξύ του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και του Πάπα Ρώμης κ. Βενεδίκτου, τα οποία και υπερέβησαν κάθε προηγούμενο, ως προς τις παραβάσεις των Ιερών Κανόνων και γενικά των ιερών και οσίων της ακαινοτόμητης Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει! Επί 952 χρόνια (1054 – 2006) η Αγία Ορθοδοξία μας είχε και έχει τους Λατινιπαπικούς ως αιρετικούς για τον ορμαθό των αιρέσεων και πλανών τους, χωρίς έκτοτε συμπροσευχές και λειτουργικές επικοινωνίες, εφόσον δεν έχουν απαρνηθή και δεν απαρνούνται τις βλάσφημες αιρέσεις και πλάνες τους. Διότι και μόνη η ουρανομήκης βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, το λεγόμενο Filioque , μάλιστα με τη ρητά απαγορευμένη προσθήκη στο Ιερό Σύμβολο της Πίστεως, κατά τον Άγιο και Μέγα Φώτιο, «εξαρκεί και μόνον μυρίοις αυτούς υπαγαγείν αναθέμασιν»! (Εγκύκλιος Επιστολή προς τους της Ανατολής αρχιερατικούς θρόνους...,§33. Βλ. Ιωάν. Καρμίρη, τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία..., τόμ. Ι, Αθήναι 1952, σ. 282). Δηλαδή όχι μόνο «ανάθεμα τρις», αλλά «δέκα χιλιάδες τρις ανάθεμα», ως εκτός Εκκλησίας!