ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ :

Υπάρχουν καιροί πικροί, δυσβάστακτοι και βασανιστικοί. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτούς. Στον πόλεμο της φιληδονίας πολλοί τραυματίζονται και υφίστανται οδύνες, πολύ δε περισσότερο σ’ αυτή την πνευματική μάχη δεχόμαστε πολλά τραύματα από τα πνεύματα του κακού, ηττώμεθα κυρίως όταν βασιζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και τη λογική μας, έως ότου επιδείξουμε ταπεινοφροσύνη, αναγνωρίζοντας τις αδυναμίες μας.

"Ορθόδοξος Τύπος" : Ἐὰν προχωρήση (ο Οικουμενικός Πατριάρχης) εἰς τοὺς σχεδιασμούς, ὅπως διαδίδεται, καὶ κάμνη τὴν ψευδένωσιν εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, μὲ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς Χριστιανούς, τότε θὰ ἔχη διαπράξει τὴν μεγαλυτέραν ἀτιμίαν καὶ βλασφημίαν..

Ἡ ἐπικειμένη προδοσία θὰ εἶναι μεγαλυτέρα καὶ ἀπὸ ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη εἰς τὴν Φερράραν Φλωρεντίαν καὶ ἡ ὁποία (ψευδένωσις) ἐματαιώθη ὑπὸ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, τοῦ ἐντίμου κλήρου καὶ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Ἐκεῖνα τὰ γεγονότα ἠκολούθησεν ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τῶν Τούρκων, ἡ ὁποία (Κωνσταντινούπολις) εἶχεν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὰς συνεχεῖς ἐπιθέσεις καὶ λεηλασίας τῆς Φραγκοκρατίας. Ἡ Ἑλλάς ἄνευ πολέμου καὶ ἐμφυλίου πολέμου εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν κατάστασιν ἀπὸ ἐκείνην τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς ζωῆς. Τοῦτο ὅμως δὲν συγκινεῖ τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησε τὴν ἱστορίαν του καὶ (προφανῶς) τὴν ἐθνικὴν συνείδησίν του. Ἐὰν προχωρήση εἰς τοὺς σχεδιασμούς, ὅπως διαδίδεται, καὶ κάμνη τὴν ψευδένωσιν εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, μὲ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς Χριστιανούς, τότε θὰ ἔχη διαπράξει τὴν μεγαλυτέραν ἀτιμίαν καὶ βλασφημίαν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιπαπικῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὸν Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικὸν ἕως τὸν Ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτην, τὸν Ἅγιον Κοσμᾶν τὸν Αἰτωλὸν καὶ τὸν Ἅγιον Νεκτάριον.

Ἡ ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, μὲ τὴν ὁποίαν καταδικάζει τὸν τεκτονισμόν.

 Ἡ ἐγκύκλιος

 «Συνοδικῇ Ἀποφάσει, ληφθείσῃ ἐν τῇ Συνεδρίᾳ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 19ης μηνός Μαρτίου ἐ.ἔ.(2014), γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐν τῇ ῥηθείσῃ Συνεδρίᾳ Αὐτῆς και κατόπιν προτάσεως τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Αἱρέσεων, ἐπαναδιακηρύσσει διά τῆς παρούσης τήν ἐκπεφρασμένην θέσιν Αὐτῆς κατά τοῦ Τεκτονισμοῦ, ἐπικαλουμένη τήν ἀπό 12.10.1933 Πρᾶξιν καί την ἀπό 4.10.1996 Διακήρυξιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, ὡς και τάς ἀπό 17.5.1970 καί 29.11.1972 Ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, αἱ ὁποῖαι καταδικάζουν τόν Τεκτονισμόν καί θεωροῦν ἀσυμβίβαστον την ἰδιότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ πρός αὐτήν τοῦ Τέκτονος. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐμμένει ἀπολύτως εἰς τά ὑπό τῶν ὡς ἄνω Ἀποφάσεων Αὐτῆς ὁριζόμενα. Διακηρύσσει καί αὖθις ὅτι ὁ Τεκτονισμός συνιστᾷ συγκρητιστικόν μυσταγωγικόν θρησκευτικόν σύστημα ἀσυμβίβαστον πρός τήν Ἐκκλησίαν, ὅλως διάφορον, κεχωρισμένον καί ἀλλότριον Αὐτῆς. Διαδηλοῖ κατηγορηματικῶς ὅτι ἡ ἰδιότης τοῦ Τέκτονος ὑπό οἱανδήποτε μορφήν εἶναι ἀσυμβίβαστος πρός τήν ἰδιότητα τοῦ Χριστιανοῦ ὡς μέλους τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Εἰδικῶς, ἐν τῇ ὡς ἄνω Πράξει τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, ὁ Τεκτονισμός στηλιτεύεται ὡς σύστημα συγκρητιστικῶν δοξασιῶν, τοῦ ὁποίου ἡ σκοτία φύσις εἶναι ἄκρως ἀντίθετος πρός τήν ἐν πλήρει φωτί χριστιανικήν ἀλήθειαν. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀνανεοῖ τήν διαβεβαίωσιν Αὐτῆς πρός τό χριστεπώνυμον πλήρωμα καί πληροφορεῖ ὑπευθύνως αὐτό ὅτι οὐδείς ἀπολύτως τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τυγχάνει μέλος Τεκτονικῆς Στοᾶς οὐδέ διατηρεῖ οἱανδήποτε σχέσιν πρός τόν Τεκτονισμόν. Ἀποκρούομεν πᾶσαν τυχόν περί τοῦ ἐναντίου διάδοσιν ὡς τελείως ἀνυπόστατον καί ψευδῆ, στόχον ἔχουσαν τήν πρόκλησιν συγχύσεως μεταξύ τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος καί τήν φθοράν τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ κύρους τῶν Ποιμεναρχῶν Αὐτῆς. Καταδικάζοντες ἐκ νέου τόν Τεκτονισμόν μετά πολλῆς εὐθύνης, καλοῦμεν ὅπως ἐπιστρέψωσιν οἱ πεπλανημένοι εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας διά τῆς ἀπείρου Χάριτος καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ καί Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

† Ὁ Καρυστίας καί Σκύρου Σεραφείμ

† Ὁ Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς Προκόπιος

† Ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος

† Ὁ Παραμυθίας, Φιλιατῶν καί Γηρομερίου Τίτος

† Ὁ Γρεβενῶν Σέργιος

† Ὁ Μηθύμνης Χρυσόστομος

† Ὁ Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου Ἰάκωβος

† Ὁ Θηβῶν καί Λεβαδείας Γεώργιος

† Ὁ Παροναξίας Καλλίνικος

† Ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως Ἀθηναγόρας

† Ὁ Ζακύνθου Διονύσιος

† Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ Κύριλλος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Διαυλείας Γαβριήλ»

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΠΑΨΕ ΠΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ

Ἕνας µικρός φόρος τιµῆς στό ἐτήσιο µνηµόσυνο τῆς γιαγιᾶς µας Στυ­λι­ανῆς, πού ἔνοιωθε γιαγιά ὅλου τοῦ Γένους µας.

Πρίν ἐνάµιση περίπου χρόνο, ἔγραφα λίγες σκέψεις γιά τά 90 χρόνια ἀπό τόν διωγµό τῆς Σµύρνης. Τώρα παραθέτω αὐτά πού ἡ γιαγιά µας –99 ἐτῶν τότε– µᾶς ἔλεγε καί µᾶς ξανάλεγε γιά τήν εὐλογηµένη γῆ τῆς Ἰωνίας.

Μᾶς περιέγραφε τό µεγάλο σπίτι – ἀρχοντικό στό ὁποῖο ἔµεναν, µέ τούς µεγάλους κήπους καί τήν ὄµορφη πέτρινη µάντρα γύρω ἀπό αὐτό. Μᾶς ἔλεγε γιά τήν ὄµορφη, σεµνή καί ἑλληνορθόδοξη ζωή τους στό Κουκλουτζά τῆς Σµύρνης, ὅπου ἦταν τιµή γιά τά κορίτσια νά διδάσκονται τήν µοναδική τέχνη τῆς νοικοκυρᾶς, ἀλλά καί νά µεγαλώνουν µέ τήν ὑπερηφάνεια τῆς µέλλουσας Ρωµηᾶς συζύγου καί µητέρας. Μᾶς µιλοῦσε γιά τά κεντητά πού στόλιζαν τά ὄµορφα ἔπιπλά τους καί γενικά γιά τό ἐκλεκτό γοῦστο πού συναντοῦσε κανείς σέ κάθε λεπτοµέρεια τοῦ σπιτιοῦ. Ἀναφερόταν στά κιούπια µέ τίς λίρες στό κελάρι καί στά πλούτη πού εἶχαν, τά ὁποῖα ὅµως, δέν τούς εἶχαν µετατρέψει σέ ἄπληστους νεόπλουτους.

"Ορθόδοξος Τύπος" : Ὁμιλοῦμεν διὰ ἐπικειμένην μεγάλην προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὑπὸ τῶν κεφαλῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

 Οἱ πολιτικοὶ ἐλεηλάτησαν τὴν Ἑλλάδα οἰκονομικῶς, ἐθνικῶς, κοινωνικῶς, θεσμικῶς, νομικῶς, πνευματικῶς καὶ οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἑτοιμάζονται νὰ συμπεριφερθοῦν ὡς ὁ Ἰούδας ἔναντι τοῦ Χριστοῦ. Οὗτοι βιάζονται νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς καταρρέει, κυβερνᾶται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὰς ἡγεσίας ξένων χωρῶν καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀποβάλλεται σταδιακῶς ἀπὸ τὴν ζωὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐνῶ τὸ Κράτος ἀπογαλακτίζεται ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ αἱ παραδόσεις της συκοφαντοῦνται ἀπὸ κόμματα, διανοουμένους καὶ δημοσιογράφους. 

Νέον παραλήρημα ἐθνομηδενισμοῦ:

Την ώρα ποὺ σύσσωμο τὸ Ἔθνος γιόρταζε τὴν Ἐθνική μας Ἐπέτειο καὶ ἔνιωθε σκιρτήματα ὑπερηφάνειας γιὰ τοὺς ἡρωικούς μας προγόνους, ποὺ μᾶς ἐλευθέρωσαν, δύο ἑρπετοειδῆ τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς σάπιας διανόησης βρῆκαν τὴν εὐκαιρία νὰ ξεράσουν τὰ ἀντεθνικὰ καὶ ἀνθελληνικά τους ἐσώψυχα. Ἡ γνωστὴ Μ. Ρεπούση καὶ ὁ ἐπίσης γνωστὸς Ν. Δήμου, «ξεσπάθωσαν» ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς μας γιορτῆς, κατηγορώντας ἡ μὲν πρώτη τὶς παρελάσεις, ὡς «μιλιταριστικὰ φαινόμενα» καὶ ὁ δεύτερος ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ Ἐπανάσταση «ἀπέτυχε ὁλοκληρωτικὰ» καὶ πὼς αὐτὴ ἦταν «πανεθνικὸς ἐμφύλιος, ὁ ὁποῖος κατ’ εὐφημισμὸν βαπτίσθηκε ἐπανάσταση ἀπὸ τοὺς ἰδεολόγους ἱστορικούς»! Ἡ ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος δὲν ὀφείλεται στὸν ἀγώνα τῶν ἡρώων ἐπαναστατῶν, ἀλλὰ στὶς δυτικὲς δυνάμεις! Ἂν κάποιοι ἀγωνίστηκαν, κατὰ τὸν ἀνεκδιήγητο Ν. Δήμου, δὲν ἦταν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ οἱ … Ἀλβανοὶ ὁπλαρχηγοί, τοὺς ὁποίους συγχέει μὲ τοὺς Ἕλληνες Ἀρβανίτες! Ὅσο γιὰ τὴν Ἐκκλησία, Αὐτὴ κατὰ τὸν κ. Δήμου, ὄχι μόνο δὲν εἶχε καμιὰ συμμετοχὴ στὸν ἀγώνα, «ἀλλὰ τὸν πολέμησε μὲ κάθε τρόπο»! Καὶ τὸ ἀπίστευτο παραλήρημά του καταλήγει μὲ τὶς ἀναφορές του στὶς «πράξεις θηριωδίας ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων. Στὴν κατάληψη τῆς Τριπολιτσᾶς σφάχτηκαν πάνω ἀπὸ 30.000 ἄμαχοι –ἀνάμεσά τους πολλοὶ Ἑβραῖοι ποὺ ἦταν ἀμέτοχοι στὸν ἀγώνα. Λόγος: τὸ πλιάτσικο»! Μάλιστα, οἱ ἀγωνιστὲς τῆς ἐλευθερίας μας ἦταν «πλιατσικολόγοι» κατὰ τὸν ἐθνομηδενιστὴ ὑποψήφιο «ἐθνοπατέρα» μὲ τὸ νέο κόμμα «Ποτάμι» τοῦ κ. Σ. Θεοδωράκη! Ἡ μόνη ἀπάντηση ποὺ ταιριάζει στὸ δίδυμο αὐτὸ τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ εἶναι πὼς ἂν οἱ «πλιατσικολόγοι» ἀγωνιστὲς δὲν ἐλευθέρωναν τὴν πατρίδα μας, ἡ κ. Ρεπούση θὰ ἦταν χανούμισσα σὲ κάποιο σκοτεινὸ γυναικωνίτη καὶ ὁ κ. Δήμου κακοποιημένο τέως γιουσουφάκι.

"Ο.Τ."

Τὸ μεγάλο ἁμάρτημα τῶν οἰκουμενιστῶν

 Του πρωτοπρεσβυτέρου π.  Διονυσίου Τάτση.

Οι κοσμικοί ἄνθρωποι κάθε φορά, ποὺ γίνεται δημόσιος λόγος γιὰ τὴ δραστηριότητα τῶν οἰκουμενιστῶν προκειμένου νὰ ἑνωθοῦν οἱ  Ὀρθόδοξοι, οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες, συμφωνοῦν καὶ μάλιστα ἐπικαλοῦνται καὶ τὴν ἀγάπη, ποὺ δίδαξε ὁ Χριστός. Πρόκειται προφανῶς γιὰ πλάνη, τὴν ὁποία ἔντεχνα καλλιεργοῦν διάφοροι ἐκκλησιαστικοὶ καὶ πολιτικοὶ παράγοντες.

Γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως κανένας δὲν διαφωνεῖ. Μακάρι κάποια στιγμὴ νὰ πραγματοποιηθεῖ. Ἡ πίστη, ὡστόσο, εἶναι μία καὶ τὸ περιεχόμενό της δεδομένο καὶ μὴ ἐπιδεχόμενο ἀλλοιώσεις μὲ διάφορες προσθαφαιρέσεις. Ἔχουμε τὸ σύμβολο τῆς πίστεως καὶ καλοῦνται ὅλοι οἱ ἑτερόδοξοι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀλλόθρησκοι, νὰ τὸ ἀποδεχτοῦν καὶ νὰ γίνουν μέλη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Π. Θεόδωρος Ζήσης - Ερμηνευτικά σχόλια στην Κυριακή του Θωμά κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Μετενσάρκωσις: Μία ἐκ τῶν πλέον βλασφήμων δοξασιῶν

Μία από τὶς πλέον βλάσφημες καὶ ἀντιχριστιανικὲς δοξασίες, τὶς ὁποῖες λανσάρει τὸ σύγχρονο ἀποκρυφιστικὸ πλέγμα τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι καὶ ἡ πίστη στὴν μετενσάρκωση. Πρόκειται γιὰ βασικὴ διδασκαλία τοῦ Ἰνδουισμοῦ, ἡ ὁποία πέρασε στὸν Βουδισμὸ καὶ σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἀσιατικὰ θρησκεύματα.

Πέρασε μάλιστα καὶ μέσῳ τῆς λατρείας τῶν ἀρχαίων φρυγῶν στὴ λατρεία τοῦ Διόνυσου καὶ τῶν ὀρφικῶν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἡ πίστη στὴ μετενσάρκωση διδάσκει πὼς ὁ κάθε ἄνθρωπος ὑπόκειται στὸν αἰώνιο νόμο τοῦ Κάρμα, τῆς μοίρας, ἡ ὁποία προκαθορίζει τὴ ζωή τοῦ ἀνθρώπου.

Τὸ κάρμα εὐθύνεται γιὰ τὸν ἄλλο αἰώνιο νόμο τῆς Σαμσάρα, δηλαδὴ τῆς ἀνακύκλησης τῆς ζωῆς, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν μετενσάρκωση. Μετὰ τὸ θάνατο ἡ ψυχὴ μετενσαρκώνεται σὲ ἄλλο ἀνθρώπινο σῶμα ἢ ζῶο ἢ φυτό, ἀνάλογα μὲ τὸ κάρμα τῆς προηγούμενης ζωῆς. Αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἐπαναληφτεῖ ἀμέτρητες φορές, ἕως ὅτου φτάσει ὁ ἄνθρωπος νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸν Βράχμα, τὸ ἀπρόσωπο «θεῖο», ἢ βυθισθεῖ στὴ Νιρβάνα στὸν Βουδισμό.

Ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴ Σαμσάρα μπορεῖ νὰ γίνει μὲ τὴ γιόγκα καὶ τὸ διαλογισμό, δηλαδὴ μὲ τὴναὐτοσωτηρία! Πρόκειται γιὰ ἄκρως ἀντιχριστιανικὴ πίστη, ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὴν πίστη στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, τὴν ἐν Χριστῷἀπολύτρωση, καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Στὶς μέρες μας ἔχει πάρει τρομακτικὲς διαστάσεις καὶ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀκραῖες ἀποκρυφιστικὲς πρακτικὲς στὴν κοινωνία μας.

Δυστυχῶς καὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ δηλώνουν ὅτι πιστεύουν στὴν μετενσάρκωση! Εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς γιγαντιαίας ἐπιχείρησης ἀλλοίωσης τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος, τὰ τελευταῖα χρόνια. Γέμισαν οἱ ἐκκλησίες μας μὲ χριστιανοὺς μὲ ἀλλοιωμένο φρόνιμα!

Ἀλίμονο!

"Ορθόδοξος Τύπος"

Η εξαπάτηση των πιστών ( Ε’ ) : Δεν εξαπάτησε ο Πατριάρχης τους απονήρευτους αγιορείτες πατέρες με τα λόγια του αυτά;

Θʼ αναφερθούμε στο τρόπο που ο Πατριάρχης Αθηναγόρας το 1963, προσπάθησε να «ξεγελάσει» τους αγιορείτες μοναχούς, να μην αντιδράσουν στις αντορθόδοξες ενέργειές του στις οποίες σκόπευε τότε να προβή.
Ο αείμνηστος μοναχός της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου π. Ανδρέας έγραψε τότε:

«Τον Ιούνιο του 1963 ήλθε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας εις το Άγιον Όρος, δια τον εορτασμό της χιλιετηρίδος εις τον οποίον εορτασμό η Μονή μου δεν έλαβε μέρος θεωρήσασα τούτον ως “επιζήμιο” και πριν φύγη η Α.Θ.Π. παρέστη εις συνεδρίασιν της Ιεράς ημών Κοινότητος, εις την οποίαν ωμίλησε και μας είπε ρητώς, ότι : “ημείς οι Ορθόδοξοι, δεν προτιθέμεθα να θυσιάσωμεν ούτε ένα ιώτα. Όποιος εξέφυγεν ας επανέλθη”! Και με την ομιλία του αυτήν είπομεν ότι αδίκως τον συκοφαντούν» .

Οι δε μακαριστοί Καθηγούμενοι Γαβριήλ της Διονυσίου και Βησσαρίων της Γρηγορίου σε «Ανοικτή Επιστολή» τους συμπλήρωσαν:

«Έναγχος υπάρχει εισέτι εις τας ακοάς ημών, Παναγιώτατε, η βεβαίωσις εν ομιλία Σας εν Καρυαίς, κατά την εορτήν της χιλιετηρίδος, ότι: “τα της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας, δεν επιδέχονται ουδεμίαν αλλαγήν ή τροποποίησιν καθʼ ότι αύτη κατέχει το πλήρωμα της αληθείας εν τε τη πίστει και τη λατρεία”.  Εν πατρική δε συγκαταβάσει προς την απλοϊκότητα των Αγιορειτών Πατέρων ( είπε), ότι : “αν που έλθωμεν εις διάλογον μετά ετεροδόξων και μας είπουν, επί παραδείγματι, ότι δεχόμεθα πάντα τα ιδικά σας, αλλά θέλομεν να δεχθήτε και σεις ένα και μόνον αίτημα ιδικόν μας, να κρεμάσητε τας εικόνας ολίγον τι υψηλότερον, σας βεβαιώ από της θέσεώς μου, δεν θα το δεχθώμεν”.
Η διαβεβαίωσις εκείνη επλήρωσε χαράς και ευφροσύνης τας καρδίας ημών και την φυλάττομεν ζηλοτύπως εις τα βάθη της ψυχής μας.» !

Δεν εξαπάτησε ο Αθηναγόρας τους απονήρευτους αγιορείτες πατέρες με τα λόγια του αυτά;

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

Αββά Ισαάκ του Σύρου :

 Η πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση. Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής. Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού. Η γνώση του Θεού, στην αγάπη του Θεού. Και τέλος, η αγάπη του Θεού, στη χαρά του Θεού, τη γλυκύτερη όλων.

Χριστός Ανέστη- PASCHA - the Sunday of the Resurrection

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Ανακομιδή του λειψάνου Αθανασίου του μεγάλου, Εσπέρου, Ζωής και των τέκνων αυτών Κυριάκου και Θεοδούλου των μαρτύρων.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Στῦλος γέγονας, Ὀρθοδοξίας, θείοις δόγμασιν, ὑποστηρίζων, τὴν Ἐκκλησίαν, Ἱεράρχα Ἀθανάσιε· τῷ γὰρ Πατρὶ τὸν Υἱὸν ὁμοούσιον, ἀνακηρύξας κατῄσχυνας Ἄρειον. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Ὀρθοδοξίας φυτεύσας τὰ δόγματα, κακοδοξίας ἀκάνθας ἐξέτεμες, πληθύνας τὸν σπόρον τῆς πίστεως, τῇ ἐπομβρίᾳ τοῦ Πνεύματος Ὅσιε· διό σε ὑμνοῦμεν Ἀθανάσιε.

Μεγαλυνάριον.

Τῆς Ὀρθοδοξίας σάλπιγξ χρυσῆ, ὤφθης Ἱεράρχα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, τὸν Υἱὸν κηρύττων, καὶ Πνεύματι Ἁγίῳ· διό σε Ἀθανάσιε μεγαλύνομεν.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : Ὁ Οἰκουμενισμὸς σ’ ὅλες τὶς διαστάσεις καὶ ἐκδοχὲς του ἔχει ἀποβεῖ ἀληθινὴ βαβυλώνιος αἰχμαλωσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ὅλων των τοπικῶν ἡγεσιῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

«Ἀντὶ ἡ Ὀρθοδοξία νὰ ἐπηρεάζει σωτηριολογικὰ τὸν μὴ Ὀρθόδοξο κόσμο, ἐφθάσαμε στὴν ἀποδοχὴ στὴν πράξη τῆς “βαπτισματικῆς Θεολογίας”, τῆς ‘Θεολογίας τῶν “ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν” (πρβλ. συμφωνίας Balamand 1993), τῆς “κοινῆς διακονίας” τῆς “διευρυμένης Ἐκκλησίας” καὶ τοῦ “πολιτιστικοῦ πλουραλισμοῦ”, ὅπως ὀρθότατα ἔχει ἐπισημανθεῖ…Ὁ Οἰκουμενισμὸς σ’ ὅλες τὶς διαστάσεις καὶ ἐκδοχὲς του ἔχει ἀποβεῖ ἀληθινὴ βαβυλώνιος αἰχμαλωσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ὅλων των τοπικῶν ἡγεσιῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ποὺ δέχονται ὅμως ἀφόρητη πίεση. Ἡ καύχηση καὶ ὁ αὐτοθαυμασμὸς τῶν οἰκουμενιστῶν μας γιὰ μιὰ δῆθεν νέα ἐποχή, ποὺ ἄνοιξε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ τὶς πατριαρχικὲς ἐγκυκλίους τῶν ἐτῶν 1902, 1904, καὶ 1920, δὲν δικαιώνονται, διότι αὐτὸ ποὺ κατορθώθηκε εἶναι νὰ νομιμοποιήσουμε τὶς αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ».

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Νομιμοποιήσαμε ἐκκλησιολογικὰ μὲ τὴν παρουσία μας τὶς ποικίλες προτεσταντικὲς ὁμάδες καὶ παραφυάδες ὡς «ἐκκλησίες», καὶ ὁδηγήσαμε σὲ εὐτελισμὸ καὶ ξεγύμνωμα τὴν “νύμφην Χριστοῦ”

«Ἡ ὑπερπεντηκονταετὴς παρουσία τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν στὸ ΠΣΕ, μέσα στὴν πανσπερμία, στὸ πλῆθος καὶ στὴν θεολογικὴ ἀναρχία καὶ σύγχυση τῶν Προτεσταντικῶν Ὁμολογιῶν, συνδεόμενη οὕτως ἢ ἄλλως στὴν πράξη, παρὰ τὶς ἀντίθετες διακηρύξεις, μὲ ἐκκλησιολογικὲς παραχωρήσεις, συμβιβασμοὺς καὶ ὑποχωρήσεις, δὲν ἦταν δυνατὸν ἀθροιστικὰ καὶ οὐσιαστικὰ νὰ ἔχει τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν προσδοκώμενη καρποφορία. Ἐξαφανιστήκαμε, χαθήκαμε οἱ Ὀρθόδοξοι ἀριθμητικά, δὲν εἴχαμε καμιὰ δυνατότητα μὲ τὸν ἐλάχιστο ἀριθμὸ ψήφων, ποὺ διαθέταμε, νὰ ἐπηρεάσουμε τὶς συζητήσεις καὶ τὶς ἀποφάσεις…Νομιμοποιήσαμε ἐκκλησιολογικὰ μὲ τὴν παρουσία μας τὶς ποικίλες προτεσταντικὲς ὁμάδες καὶ παραφυάδες ὡς «ἐκκλησίες», καὶ ὁδηγήσαμε σὲ εὐτελισμὸ καὶ ξεγύμνωμα τὴν “νύμφην Χριστοῦ”, ὑπὲρ τῆς ὁποίας ὁ Χριστὸς ἔχυσε τὸ πανάγιον αὐτοῦ αἷμα, τὴν ἐδόξασε καὶ τὴν λάμπρυνε ὑπὲρ τὸν ἥλιον».

Η εξαπάτηση των πιστών ( Δ’ ) : Ο τρόπος, που Λατίνοι και μεγαλόσχημοι Λατινόφρονες του Φαναρίου μεθόδευσαν την ΄Ενωση είναι πολύ χαρακτηριστικός και ύπουλος. Στηρίζονται στην εξαπάτηση και τη βία.

Οι Ορθόδοξοι σήμερα βλέπουν με ανησυχία και αγωνία τις προκλητικές δηλώσεις και εκδηλώσεις των επισκόπων τους. Τις κάθε μιά απʼ αυτές, τις θεωρούν ως ένα περαιτέρω βήμα για την προώθηση της Ενώσεώς τους με τον πάπα. 

Η ΄Ενωση όμως δεν είναι κάτι που προετοιμάζεται να γίνει στο μέλλον. Η Ένωση έγινε! Έκτοτε, υλοποιείται μεθοδικά, λίγο κατʼ ολίγο. Αυτή είναι μιά πρώτη εντύπωση που μπορεί να σχηματίσει κάποιος, αν δεν γνωρίζει πως εργάζονται οι αντίθεες δυνάμεις για την ΄Ενωση των Εκκλησιών στα πλαίσια του «παπικού Οικουμενισμού» και της «Πανθρησκείας».

Ο τρόπος, που Λατίνοι και μεγαλόσχημοι Λατινόφρονες του Φαναρίου μεθόδευσαν την ΄Ενωση είναι πολύ χαρακτηριστικός και ύπουλος. Στηρίζονται στην εξαπάτηση και τη βία. Την ίδια μέθοδο χρησιμοποίησαν στο παρελθόν, όπως με τις αποφάσεις των ψευδοσυνόδων τους στο Λατερανό, στη Λυών, στην Φλωρεντία-Φερράρα. Γνωρίζουν οι διάφοροι «αγιώτατοι» και « παν- αγιώτατοι» ότι ΄Ενωση Ορθοδοξίας με το παπισμό, δεν μπορεί ποτέ να γίνει με καθαρά και τίμια μέσα. Την ίδια μέθοδο της εξαπάτησης και της βίας χρησιμοποιούν και σήμερα .

Eπιτελούν διαβρωτικόν έργον εις βάρος της ευσεβούς συνειδήσεως του πιστού λαού, δια διαφόρων παραπλανητικών και καθησυχαστικών συνθημάτων!

Εις τα θέματα της Πίστεως, «ου χωρεί οικονομία» κατά σαφεστάτην των Αγίων Πατέρων εντολήν, παρά ταύτα, υπό των σημερινών «αγωνιστών και ομολογητών της Πίστεως», η βασικωτάτη αύτη προϋπόθεσις, ήτις αποτελεί το θεμέλιον της ορθοδόξου υποστάσεως εν τω Σώματι της Εκκλησίας, παραθεωρείται καταφανέστατα υπ΄ αυτών! Ενώ θα έπρεπε πράξει τε και θεωρία, να αποδείξουν εαυτούς αληθείς και γνησίους ομολογητάς της Πίστεως, ως εκ της ιδιότητος και αποστολής των έχουσιν ούτοι ιεράν υποχρέωσιν να πράξουν προς ορθόδοξον ποδηγέτησιν του ευσεβούς Πληρώματος των πιστών, ούτοι, ως μη ώφειλε, νομίζωσι ότι δικαιούνται να ασκήσωσι την τακτικήν της «διακρίσεως και οικονομίας»! Χειρίζονται τα σοβούντα και φλέγοντα, εις τον τομέα της Πίστεως, θέματα της Εκκλησίας, ως και τον υπ΄ αυτών διαφημιζόμενον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το παντοειδές αυτών συμφέρον! Εκτός δε πάσης συνεπείας και κανονικότητος όντες, επιτελούν διαβρωτικόν έργον εις βάρος της ευσεβούς συνειδήσεως του πιστού λαού, δια διαφόρων παραπλανητικών και καθησυχαστικών συνθημάτων!

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ:

Εἶναι τραγική ἡ διαπίστωση ὅτι ὁ διαθρησκειακός οἰκουμενισμός στίς ἡμέρες μας βρίσκεται σ’ ἕνα πρωτοφανῆ καί καινοφανῆ καλπασμό. Πρωτάκουστα, ἀσεβῆ καί φρικτά γεγονότα εἶναι: α) ἡ προσφορά τοῦ Κορανίου ἀντί τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τοῦ Εὐαγγελίου σέ μουσουλμάνους καί ὁ χαρακτηρισμός τοῦ Κορανίου ὡς «ἁγίου», β) τό ἄναμα τῆς ἑπτάφωτης ἑβραϊκῆς λυχνίας, καί γ) ἡ ἀναγγελία περί ἀνεγέρσεως διαθρησκειακοῦ ναοῦ γιά Χριστιανούς, Μουσουλμάνους καί Ἑβραίους στό Βερολίνο. 

Τουρκία: Ύποπτος για απόπειρα πραξικοπήματος ο ιμάμης Γκιουλέν--- Η εισαγγελία ξεκίνησε έρευνα εναντίον του.

O εισαγγελέας της Άγκυρας ξεκίνησε σήμερα μια δικαστική έρευνα εναντίον του μουσουλμάνου ιεροκήρυκα και εχθρού του Τούρκου πρωθυπουργού Φετουλάχ Γκιουλέν, με την κατηγορία της απόπειρας πραξικοπήματος εναντίον της κυβέρνησης Ερντογάν, ύστερα από το ξέσπασμα του πολιτικο-οικονομικού σκανδάλου με τις κρυφές συνομιλίες που ταλανίζει την Τουρκία από τα τέλη του 2013.

 "Υπάρχουν εναντίον του σοβαρές κατηγορίες, κυρίως για κατασκοπεία. Μπορούμε να δούμε ότι οι πιστοί του Γκιουλέν συνιστούν ένα κράτος εν κράτει, που κατάφερε να παρακολουθεί τις πλέον απόρρητες συναντήσεις της κυβέρνησης", εξήγησε ο υπουργός Πολιτισμού Ομέρ Τσελίκ στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV.

Ὀρθοδοξία καί Ἑλληνισμός πρό τῆς Εὐρωπαϊκῆς ὁλοκληρώσεως!

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

ὑπό Δημητρίου Ἰ. Κάτσουρα

Θεολόγου-Τραπεζικοῦ

ὑποψ. Εὐρωβουλευτοῦ

 μέ τήν «ΚΟΙΝΩΝΙΑ Πολιτική Παράταξη συνεχιστῶν τοῦ Καποδίστρια»

  

«Κύριε παντοδύναμε, μᾶς ἔσωσες καί μᾶς σώνεις κάθε στιγμή ἀπό ἐκείνους ὅπου πουλοῦν τήν πατρίδα τους καί ἀπό ἐκείνους ὅπου θέλουν νά τήν ἀγοράσουνε»

Ἰ. Μακρυγιάννης

Εἶναι γεγονός ἀναντίρρητο, κοινή πλέον διαπίστωσι καί ὁμολογία, ὅτι ἡ κοινωνία στήν ὁποία ζοῦμε ἀλλά καί ὁλόκληρος ὁ κόσμος, διέρχεται μιά βαθειά κρίσι. Κρίσι θεσμῶν, κρίσι ἀξιῶν, κρίσι ἰδανικῶν, κρίσι ἀρχῶν καί προσώπων.

Σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο, συντελοῦνται συγκλονιστικές ἀνακατατάξεις, νέες καταστάσεις διαμορφώνονται καί πολλές ἐκτιμήσεις πού ἴσχυαν μέχρι τώρα ἀναθεωροῦνται ἐκ τῶν πραγμάτων, ἐνῶ νέοι ὁρίζοντες φαίνεται ὅτι ἀνοίγονται στή πορεία τῆς ἀνθρωπότητος.

Μέσα στή διαμόρφωσι μιᾶς νέας πραγματικότητος, ἡ ὁποία ἀλλάζει ριζικά και μέ ταχύτατους μάλιστα ρυθμούς τήν εἰκόνα τοῦ κόσμου, δέν φαίνεται νά εἴμεθα οὔτε ἐμεῖς «ἐκτός προγράμματος». Καί λέγοντας «ἐμεῖς», ἐννοοῦμε αὐτόν τόν πολύπαθο τόπο, πού ὀνομάζεται Ἑλλάδα καί ὅλους ὅσοι ἑκουσίως «ἔδεσαν» τή ζωή τους μ’ αὐτόν.

Ἡ Εὐρωπαϊκή πρόκλησι, ὅπως ἤδη ἔχει ὀνομασθεῖ ἡ ἑνοποίησι τῆς Εὐρώπης, ἀποτελεῖ σήμερα ἁπτή πραγματικότητα, τήν ὁποία καθημερινῶς ὅλο καί περισσότερο συνειδητοποιοῦμε (….)

«Μη μεταίροντες όρια»

 Βασίλειος Χαραλάμπους

θεολόγος

Πριν δέκα περίπου χρόνια, σε επίσκεψή μου στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, έτυχε να παρευρεθώ σε ομιλία του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε στο Συνοδικό του Μοναστηριού.  Αναφερόμενος λοιπόν ο Γέροντας Ιωσήφ στο θέμα της Γεννήσεως του Χριστού, χρησιμοποίησε περιγραφή ανοίκεια στη γλώσσα των Πατέρων της Εκκλησίας μας, λέγοντας πως «εκεί που καθόταν η Παναγία στο σπήλαιον, βρέθηκε ο Χριστός στην αγκαλιά της».  Ουδείς των παρευρισκομένων θεολόγων διόρθωσε, ουδείς ανακεύασε, όταν έφυγε ο Γέροντας.  Έκτοτε προσπάθησα πολλές φορές να  ανασκευάσω σε φίλους την περιγραφή τούτη, ματαίως όμως, γιατί καθ’ ολοκληρίαν ελάμβαναν ως ορθούς τους λόγους του Γέροντος τούτου.   Δυστυχώς προς τούτο συνεργούσε και η μη ύπαρξη κάποιου αποδεικτικού ντοκουμέντου, ότι όντως τα είχε πει ο Γέροντας Ιωσήφ.