ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ ΤΩ ΚΥΡΙΩ-ΣΙΜΟΝΟΠΕΤΡΑ..mp4

430 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΣΤΗ ΔΥΣΗ

 http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Του π. ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ "ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ": ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ ΑΥΤΟ ΆΡΘΡΟ-ΚΑΤΑΠΕΛΤΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ π. ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚ.

Αυτόν τον Οκτώβριο (σ. Κ.Σ. το άρθρο γράφτηκε τον Οκτώβριο του 2012) συμπληρώνονται 430 χρόνια από την εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου. Το ημερολόγιο αυτό εισήχθη στις ρωμαιοκαθολικές χώρες από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ στις 4 Οκτωβρίου 1582 και είχε ως στόχο να αντικαταστήσει το παραδοσιακό Ιουλιανό ημερολόγιο. Έτσι, για τους Ρωμαιοκαθολικούς το 1582, την ημέρα της Πέμπτης, 4 Οκτωβρίου, την διαδέχθηκε όχι η Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου, αλλά η Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου. Ο Διάκονος Vladimir Vasilik εξηγεί τη σημασία της εκδήλωσης για τον χριστιανικό κόσμο και τονίζει την ανάγκη για τους Ορθοδόξους να διατηρήσουν το Ιουλιανό (παλαιό) ημερολόγιο.

Πρώτον, η εισαγωγή από τον Πάπα Γρηγόριο ενός νέου ημερολογίου, το οποίο έφερε το όνομά του, προκάλεσε στην Ευρώπη ένα τεράστιο σοκ. Κάποιοι μπορεί να εκπλαγείτε αν μάθετε ότι στην αρχή, όχι μόνο οι Ορθόδοξοι, αλλά και οι Προτεστάντες αντιτάχθηκαν σφοδρά στο Γρηγοριανό ημερολόγιο, θεωρώντας ότι δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα παπικό κατασκεύασμα που δημιουργήθηκε για μεγαλύτερη προώθηση του Παπισμού σε όλη την Ευρώπη, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα η Ευρώπη υιοθέτησε το ημερολόγιο λόγω της φαινομενικής αστρονομικής ευκολίας του.

Περιττό να πούμε πως ο Πάπας Γρηγόριος έλαβε την απόφαση σχετικά με το ημερολόγιο μονομερώς, χωρίς διαβούλευση με κανέναν. Όχι μόνο χωρίς διαβούλευση με τους Ορθοδόξους, οι οποίοι εκείνη την εποχή θεωρούνταν σχισματικοί, αλλά ακόμη και χωρίς να γνωμοδοτήσει Σύνοδος της Λατινικής Εκκλησίας. Ωστόσο, ένα σημείο που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι η εισαγωγή του νέου ημερολογίου ήταν στο πνεύμα της αντι-Μεταρρυθμιστικής Συνόδου του Τριδέντου, της επιθετικής θριαμβολογίας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτός ήταν ο ίδιος ο Πάπας Γρηγόριος ο οποίος καθιέρωσε το μετάλλιο προς τιμή της Σφαγής της Νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου (μαζική δολοφονία των Προτεσταντών από τους Ρωμαιοκαθολικούς που άρχισε στο Παρίσι στις 23 Αυγούστου του 1572, με τον αριθμό των νεκρών Καλβινιστών να κυμαίνεται από 5.000 έως 30.000).

Η Ορθόδοξη Εκκλησία απέρριψε το νέο ημερολόγιο όχι λόγω κάποιου στείρου αντιλατινισμού, αλλά επειδή το ημερολόγιο αυτό δεν ήταν κατάλληλο για τις ανάγκες της Εκκλησίας, και για να είμαι πιο ακριβής - για τον υπολογισμό της ημερομηνίας του εορτασμού του Πάσχα. Το νέο ημερολόγιο παραβιάζει μια σειρά από διορισμούς, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που αναφέρει ότι το χριστιανικό Πάσχα δεν πρέπει να συμπίπτει με το Πάσχα των Εβραίων και δεν μπορεί να εορτάζεται πριν. Κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο (325 μ.Χ.), η απαγόρευση για τον εορτασμό του Πάσχα πριν ή ταυτόχρονα με το Πάσχα των Εβραίων ήταν σαφώς οικουμενική απόφαση.Το Ιουλιανό ημερολόγιο, που προτιμάται από τον ιστορικό και τους αστρονόμους, μπορεί να φαίνεται ατελές στα μάτια του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά ταιριάζει όμορφα τις ανάγκες της Εκκλησίας. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε το ίδιο κριτήριο όταν αναφερόμαστε στην Εκκλησία με αυτό που χρησιμοποιούμε για ένα εμπορικό κέντρο. Έτσι στο καμπαναριό ανεβαίνουμε με σκάλα και όχι με ασανσέρ. Είναι ανατριχιαστικό στους δυτικούς ναούς, να βλέπεις τις κεντρικές πόρτες να ανοιγοκλείνουν αυτόματα.

Έτσι και με το Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο είναι αυτό που μας διασώζει την ιερή μέτρηση του χρόνου, που ήταν γνωστή και αξιόπιστη από τους Αγίους Πατέρες ξεκινώντας από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο. Αυτό το ημερολόγιο, τουλάχιστον όσον αφορά τον εορτασμό του Πασχάλιου κύκλου, ενώνει ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο. Και στις υπόλοιπες εορτές τα Πατριαρχεία της Ρωσίας, της Σερβίας, της Γεωργίας και των Ιεροσολύμων.

Στον 20ο αιώνα, η εισαγωγή του νέου ημερολογίου σε ορισμένες Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες συνδέθηκε με μια πολύ σκοτεινή και αμφίβολη προσωπικότητα, όπως ο Μελέτιος Μεταξάκης, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος πιστεύεται δικαιολογημένα ότι είχε διασυνδέσεις με τον Τεκτονισμό. Η εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου συνοδεύτηκε από ωμή βία κατά της συνειδήσεως ​​των πιστών χριστιανών, όπως στην περίπτωση της Μονής Βαρλαάμ. Ο Κύριος είπε: "ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς" (Ματθ. 7:16).Ως εκ τούτου ελπίζουμε ότι η Ρωσική και οι άλλες Εκκλησίες που κρατούν το Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο αγιάζεται με τη χάρη του Θεού από τα διατάγματα των Αγίων Πατέρων, να μην εγκαταλείψουν ποτέ αυτό που τους έχει ανατεθεί από τους αγίους.

Του αγίου Ισαάκ του Σύρου:

Είναι κανείς πού δε στεναχωριέται και δεν κουράζεται, ενόσω γυμνάζεται; Και είναι κανείς, στον οποίο να μη φαίνεται πικρός ο καιρός, που πίνει το φαρμάκι των πειρασμών και των θλίψεων; Χωρίς, λοιπόν, να περάσει απ΄ αυτό το στάδιο δεν μπορεί να αποκτήσει ισχυρή κράση. Αλλά και η υπομονή στους πειρασμούς δεν είναι δική μας. Πώς μπορεί, αλήθεια, ο άνθρωπος, ένα πήλινο αγγείο, να βαστάζει μέσα του το νερό, αν δε το κάνει στέρεο η θεϊκή φωτιά; Αν σκύψουμε το κεφάλι, τότε ό,τι καλό και ωφέλιμο ζητήσουμε από το Θεό στην προσευχή μας με ταπείνωση, με διαρκή πόθο και με υπομονή, όλα θα μας τα δώσει.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ:

 «Οι Εσφιγμενίτες μάχονται «υπέρ πίστεως» ενώ οι κατσουλιέρηδες μάχονται για τα χρήματα του ΕΣΠΑ.»

 Η παρακάτω επιστολή συντάχθηκε στο Άγιο Όρος στις 6 Αυγούστου 2013 από έναν μεγάλο αριθμό Αγιορειτών Πατέρων και μας εστάλει με email. Η επιστολή αναφέρεται στα τελευταία γεγονότα που έλαβαν χώρα στο κονάκι της Ι. Μ. Εσφιγμένου.

Μια άλλη άποψη για τα γεγονότα του κονακίου της Ι.Μ. Εσφιγμένου.

 Ακούμε από πολλούς δυσμενή σχόλια για τους Εσφιγμενίτες που υπερασπίστηκαν το κονάκι τους με μολότοφ και απορούμε, γιατί εθελοτυφλούν και δεν βλέπουν ποιος δημιουργεί το πρόβλημα; Αυτός που πηγαίνει να σπάσει την πόρτα, την μια με βαριά, την άλλη με λοστό και τώρα με κλάρκ; Ή αυτός πού κάθεται στο κελλί του ήσυχα και δεν ενοχλεί κανέναν;

 Τουλάχιστον οι Εσφιγμενίτες μάχονται «υπέρ πίστεως» και «υπέρ βωμών και εστιών», ενώ οι κατσουλιέρηδες μάχονται για τα χρήματα του ΕΣΠΑ.

 Επιτέλους η Ιερά Κοινότης ας περιορίσει αυτή την χούφτα των ταραχοποιών πατέρων στο κελλί που έκαναν με τα χρήματα της Εσφιγμένου, χωρίς να έχουν αξιώσεις στην Ι.Μ.Εσφιγμένου, ειδάλλως ας τους απελάσει εξ’ Αγίου Όρους για να ειρηνεύσουμε και να μη επωμιστεί, ως άμεσα υπεύθυνη, το βάρος των θυμάτων που αναπόφευκτα θα προκληθούν.

 Εξάλλου, η αδελφότητα της Μονής, είτε μας αρέσει, είτε όχι, εκπροσωπεί εκατομμύρια παλαιοημερολογητών ορθοδόξων χριστιανών, ενώ η νέα αδελφότητα εκπροσωπεί μόνο τον Πατριάρχη πού μας σκανδαλίζει με τις ανορθόδοξες ενέργειές του με τους αιρετικούς.

 Εμείς δεν είμαστε ζηλωτές, ούτε Εσφιγμενίτες, αλλά συγχαίρουμε τους ζηλωτές Πατέρες , που έχουν «πιστεύω» και «αξίες» πιο πάνω από τους κοσμικούς νόμους και αντιστέκονται όπως οι μάρτυρες και οι ομολογητές Αγιορείτες Πατέρες.

Αγιορείτες Πατέρες

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Δια μέσου όλων των πολιτιστικών εφευρέσεών του ο ευρωπαίος άνθρωπος αποτόμως αποθνήσκει και εξαφανίζεται. Ο ναρκισσισμός της ευρωπαϊκής ανθρωπότητος είναι ο τάφος, εκ του οποίου αύτη δεν θέλει και δια τούτο δεν δύναται να αναστηθή. Το γεγονός ότι είναι ερωτευμένη με την λογικήν της είναι το μοιραίον πάθος της, το οποίον την ερημώνει. Η μόνη σωτηρία εκ τούτου είναι, ισχυρίζεται ο Γκόγκολ, ο Χριστός. Ο κόσμος όμως, «διασκορπισμένος εις εκατομμύρια φωτεινών αντικειμένων, τα οποία του σκορπίζουν τας σκέψεις πανταχού, δεν έχει την δύναμιν να συναντηθή αμέσως με τον Χριστόν».                                                                                                                                                  

Φανουρόπιτες για μια δουλίτσα!

Με κατάνυξη, λαμπρότητα, τις παραδοσιακές φανουρόπιτες αλλά και με χιλιάδες νέους να ζητούν από τον άγιο να τους φανερώσει την... πολυπόθητη -σε καιρό κρίσης- θέση εργασίας, ώστε να ξεφύγουν από τον εφιάλτη της ανεργίας, τιμήθηκε και φέτος η μνήμη του αγίου Φανουρίου. Πλήθος πιστών, κάθε ηλικίας, μοναχικοί ηλικιωμένοι, πλήθος φοιτητών και 30άρηδων ανέργων και μητέρες με παιδιά στην αγκαλιά κατέκλυσαν ιερούς ναούς, μοναστήρια και παρεκκλήσια σε κάθε γωνιά της χώρας και πρόσφεραν πίτες και τάματα, ελπίζοντας ότι ο άγιος θα ακούσει τις προσευχές τους.

Στο παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου στο Ιλιον τελέστηκε πανηγυρική δοξολογία, προεξάρχοντος του μητροπολίτη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως Αθηναγόρα και παρουσία του πρωτοσύγκελου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών Μάξιμου Παπαγιάννη, ενώ στον αύλειο χώρο του ναού τοποθετήθηκαν πάγκοι για τις εκατοντάδες φανουρόπιτες που ετοίμασαν οι πιστοί. «Ο άγιος Φανούριος φανερώνει σε όλους μας αυτό που του ζητάμε. Ας του προσφέρουμε λοιπόν και εμείς την αγάπη μας» είπε ο μητροπολίτης Αθηναγόρας, ενώ ο πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών αναφέρθηκε στον βίο και στα θαύματα του αγίου.

Στο Ναύπλιο η μνήμη του αγίου Φανουρίου εορτάστηκε και φέτος στο μικρό εκκλησάκι που βρίσκεται στις παρυφές του Παλαμηδίου, με πανηγυρικό εσπερινό και με την καθιερωμένη λιτανεία της εικόνας. Στον ενοριακό ναό του Αγίου Γεωργίου στη Λάρισα πραγματοποιήθηκαν αρτοκλασία, παράκληση και αγρυπνία, ενώ στην Καστοριά εκατοντάδες πιστοί συγκεντρώθηκαν στο ιστορικό παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου Πολιτείας, όπου η ιερά ακολουθία «ντύθηκε» με τις μελωδίες της Σχολής Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής της μητρόπολης. Με κατάνυξη τιμήθηκε η μνήμη του αγίου Φανουρίου και στον ομώνυμο ναό του Λουτρακίου, πανηγυρικός εσπερινός τελέστηκε στον ναό της Παναγίας της Σισσιώτισας στην Κεφαλονιά (χοροστατούντος του μητροπολίτη Σπυρίδωνα), ενώ στη Μώραινα Φιλιατρών, στη Μεσσηνία, διοργανώθηκε το καθιερωμένο παραδοσιακό πανηγύρι, με γουρουνόπουλα και άφθονο κρασί.


Γεράσιμος Κόντος : http://www.dimokratianews.gr/

Παράδεισος η Εκκλησία.

Του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ας έλθουμε τώρα και σε παραδείγματα αμαρτωλών, πού σώθηκαν με την μετάνοια. 
Ίσως κάποια από τις γυναίκες να πει: «Εμόλυνα την ψυχή και το σώμα με κάθε είδους ακολασίες. Άραγε μπορώ να σωθώ;» Θυμήσου, γυναίκα, την Ραάθ την πόρνη, και προσδόκησε κι εσύ την σωτηρία. Διότι εάν εκείνη, πού αμάρτανε φανερά και ενώπιον όλων, σώθηκε με την μετάνοια, εσύ δεν θα σωθείς με τον ίδιο τρόπο; 
Ζήτησε να μάθεις πώς σώθηκε εκείνη. Αυτό μόνο είπε: «Ό Θεός σας είναι ο μόνος αληθινός στον ουρανό και στην γη». Από την Βαθειά συναίσθηση της ακολασίας της δεν τόλμησε να πει «Ό Θεός μου», αλλά είπε «ο Θεός σας». "Ολοφάνερη έχεις την έγγραπτη μαρτυρία της σωτηρίας της στον στίχο των Ψαλμών: «Μνησθήσομαι Ραάβ και Βαβυλώνος, τοις γινώσκουσί με» 
Πόσο μεγάλη είναι ή φιλανθρωπία του Θεού! Μνημονεύει και την πόρνη μέσα στην Αγ. Γραφή. Και μάλιστα δεν λέει απλώς: «Μνησθήσομαι Ραάβ και Βαβυλώνος», αλλά προσθέτει: «τοις γινώσκουσί με (οι όποιες με γνωρίσουν και με λατρεύουν)». 
Υπάρχει λοιπόν σωτηρία και για τους άνδρες και για τις γυναίκες. Σωτηρία, την οποία προκαλεί ή μετάνοια. 

Agni Parthene (Complete) - Simonopetra Monastery

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Άλλο κατάκριση και ιεροκατηγορία και άλλο αυστηρός έλεγχος της αίρεσης και του αιρετικού.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

Πολύ σοφά τα λόγια του Αγίων που μας ομιλούν για το βαρύτατο αμάρτημα της Κατάκρισης. Όμως παρεξηγούνται από τους αιρετικούς Οικουμενιστές.
 

Είναι γνώρισμα, όλων των αιρετικών και των σημερινών οικουμενιστών, να μετονομάζουν τον αυστηρό έλεγχο για την πλάνη και την αίρεσή τους σε κατάκριση και ιεροκατηγορία. Πρέπει να κάνουμε σαφές πως είναι άλλο η κατάκριση και η ιεροκατηγορία και άλλο ο αυστηρός έλεγχος και η ομολογιακή και απολογητική αντιπαράθεση με την αίρεση και τον αιρετικό. 

Δεν ασχολούμαστε με τα κρύφια της ψυχής και της ζωής κανενός. Δεν καταγγέλλουμε τον ιερέα ως κλέφτη, ως αμαρτωλό, πόρνο, απατεώνα και κανέναν άλλον. Αυτό είναι κατάκριση και ιεροκατηγορία. Να ασχολείσαι με τις ποικίλες αμαρτίες του συνανθρώπου σου και να τις καταμαρτυρείς ή και να συκοφαντείς λέγοντας οικτρά ψέματα, προσβάλλοντας την ιερότητα του προσώπου του αδελφού σου . 

Όμως, όταν κηρύττει κάποιος δημόσια, με έργα και λόγους την πλάνη και την αίρεση, τον οικουμενισμό και την μασονία, τότε έχουμε υποχρέωση και εντολή από τους Πατέρες (έχω πολλές φορές αναφέρει τα πατερικά χωρία σε άρθρα μου) να τον ελέγχουμε, να τον καταγγέλλουμε και να αντιδρούμε απέναντί του. 

Στην δημόσια έκφραση της αίρεσης, ακόμα και από Σύνοδο, είμαστε υποχρεωμένοι να αντιδράσουμε δημόσια. Αν δεν το κάνουμε, είναι βαρύτατη αμαρτία. Και αυτό όχι μόνο για τους κληρικούς, αλλά οι πατέρες ζητούν και από τους λαϊκούς να αντιδρούν με δημόσιο λόγο δυναμικά στην αίρεση και στον αιρετικό θεολόγο, ιερέα, επίσκοπο ή πατριάρχη. 

Τελειώνω τη σύντομή μου αναφορά, κάνοντας μια σύνοψη των παραπάνω γραφομένων μου με την εξής διατύπωση που πηγάζει από την εμπειρία της Εκκλησίας: Σε θέματα Πίστεως, υπερβαίνονται τα όρια των εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών και ουδείς επιτρέπεται να σιωπά «κινδυνευούσης της Πίστεως», ακόμη και οι εκκλησιαστικώς υφιστάμενοι. 

Αυτά προς διευκρίνιση για τα διλλήματα και την πλανεμένη διδασκαλία περί κατακρίσεως που προσπαθούν να μας επιβάλλουν οι πάσης φύσεως Οικουμενιστές.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ερμηνεία Αγ. Ιω. του Χρυσοστόμου στην προς Τίτον Επιστολή

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1). Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας. «Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου. «Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου:

...Αλλά και εάν ο νοητός Ναβουχοδονόσορ: ήτοι ο Διάβολος, ο αρχιτέκτων και παντομίμητος της κακίας ζωγράφος, ζητεί να στήση με τας προσβολάς του μέσα εις την φαντασίαν και ενθύμησίν σου καμμίαν εικόνα της φιληδονίας, ή φιλοδοξίας, ή φιλαργυρίας, ή άλλου πάθους (ζητεί γαρ αυτός ο κατάρατος πάντοτε, πώς να στήση εις τον νουν τας τοιαύτας ψυχοβλαβείς εικόνας, ως λέγει ο Ησαϊας «ζητήσει τέκνων, πως στήσει εικόνα αυτού» (Ησ. μ: 20) πρόσεχε καλώς, και μη προσκυνήσης αυτήν με την συγκατάθεσιν της καρδίας και του λογισμού σου, ίνα μη χωρισθής από την χάριν του Θεού· αλλά αντιστάσου εις την προσβολήν του Διαβόλου, όστις σε παρακινεί να προσκυνήσης αυτήν νοητώς· καθώς και οι τρεις Παίδες δεν επροσκύνησαν αισθητώς την αισθητήν εικόνα του Ναβουχοδονόσορ. Και αν φοβερίζη να σε κακοποιήση ο Διάβολος, μη φοβηθής, αλλ΄ ειπέ τον και συ εκείνο το των τριών Παίδων, «Γνωστόν έστω σοι, ω Τύραννε, ότι τοις θεοίς σου ου λατρεύομεν, και τη εικόνι, η έστησας, ου προσκυνούμεν» (Δανιήλ γ: 18). 

Η προσευχή της Αγίας Μαρίνης πριν τον αποκεφαλισμό της:

17 ΙΟΥΛΙΟΥ

«Αναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου.

Υμνώ και ευλογώ την αναρίθμητον ευσπλαχνίαν και φιλανθρωπίαν Σου, όπου ηθέλησας να με συντάξης με τους εκλεκτούς δούλους Σου. Επίβλεψον και τώρα επ’ εμέ την ταπεινήν, Δέσποτα Θεέ, Κύριε του ελέους, Παντοκράτωρ και παντοδύναμε, επάκουσον της προσευχής μου και πλήρωσον μου τα αιτήματα εις έπαινον.

Και τιμήν και δόξαν του υπεραγίου και προσκυνητού Σου ονόματος, χάρισαι την άφεσιν των αμαρτιών όλων εκείνων, όπου θέλουν οικοδομήσει Εκκλησίαν εις το όνομα της δούλης Σου, να λειτουργούν εις αυτήν προσευχόμενοι, ή γράφουσι το μαρτύριον της αθλήσέως μου, και το αναγινώσκουσι μετά πίστεως, μνημονεύοντες το όνομα της δούλης σου, και καρποφορούσι  το κατά δύναμιν όλων αυτών, λέγω όσοι θεραπεύουσι το οικητήριον του σώματός μου, όπου εμαρτύρησα δι’ αγάπην Σου, συγχώρησον τας αμαρτίας κατά το μέτρον της πίστεως αυτών και μη εγγίση χείρ κολαστήριος, ούτε πείνα, ουδέ θανατικόν ή άλλη βλάβη ψυχής ή σώματος.

Και όσοι με θέλουν εορτάσει δοξολογούντες μετά πίστεως και Σου ζητήσουν σωτηρίαν και έλεος διά μέσου μου, χάρισαι τους εις τούτον τον κόσμο τα αγαθά Σου, να πορεύωνται προς αυτάρκειαν και αξίωσον αυτούς και της επουρανίου Βασιλείας Σου. Οτι Συ ει μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος, και των αγαθών δοτήρ εις τους αιώνας, Αμήν».

«Η αλβανική κυβέρνηση σε στενό εναγκαλισμό με τον Ερντογάν»

Του Φρέντυ Μπελέρη

Μέλος του Γενικού Συμβουλίου της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ»

Η ιστορία αρχίζει τον 17ο αιώνα... Τότε, για πρώτα φορά, στο κέντρο της Πρεμετής ανυψώθηκε ο ναός της Παναγίας. Κατά καιρούς, διάφοροι προσπάθησαν να τον καταστρέψουν. Ολοι ξέρουμε τι συνέβη κατά τη γερμανική κατοχή και με τη συνεργασία των ντόπιων... 0 ναός της Παναγίας καταστράφηκε το 1968 και είπαν ότι θα έκαναν πολιτιστικό κέντρο. Αρκετά χρόνια μετά,

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Θεόδωρος Ζήσης-Βιβλιοπαρουσίαση παιδικού βιβλίου π. Νικολάου Μανώλη

Simeron Wordpress

....Γυρίζει πίσω ο πατήρ Νικόλαος, βρίσκει τον αληθινό τόπο μας, την Ελλάδα του φιλότιμου, την Ρωμιοσύνη της «έντιμου πενίας», που λέει ο Παπαδιαμάντης, του χωριού με τους απλούς ανθρώπους, που είχαν στήριγμα την πίστη στο Χριστό και απαντοχή την Θεοτόκο και τους αγίους, σαν τον Αϊ-Γιάννη τον Πρόδρομο, τον προστάτη του χωριού, στο οποίο ζούσε ο Θανασάκης, ο πρωταγωνιστής του διηγήματος. Και όπως συνέβαινε παλιά, πριν μας σακατέψει η πολλή η «πρόοδος» και τα άρρωστα φώτα του δήθεν εξευρωπαϊσμού μας, «ωράισμα και κλέος» βοηθός και προστάτης των χωριανών, ο πράος και ταπεινός παπα-Ηλίας, ο ιερέας του χωριού. Πόσο νοσταλγούμε σήμερα αυτές τις ήσυχες και τρυφερές εικόνες των παιδικών μας χρόνων!

Διαβάζεις το βιβλίο του π. Νικολάου και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου. Έρχεται ένα φως. Νιώθεις θαλπωρή, γλυκασμό και νοσταλγία, όλα αυτά που προσφέρει απλόχερα και άφθονα ο Ποιητής των Όλων. (Ο Θεός μας τα δίνει αφθόνως, εμείς λιώνουμε από φθόνο). Είναι και μάθημα πατριδογνωσίας το διήγημα. Παιδιά και μεγάλοι «περπατούν» (αυτό σημαίνει διαβάζω), την Ελλάδα, που μοσχοβολούσε από τα μυρίπνοα άνθη της Ορθοδοξίας και της Παράδοσής της.... (Δημήτρης Νατσιός).

Του αγίου Ισαάκ του Σύρου :

Οι αγωνιστές,  πειράζονται για να αυξήσουν τον πνευματικό τους πλούτο, οι αμελείς, για να φυλαχτούν απʼ ό,τι τους βλάπτει, οι κοιμισμένοι, για να ξυπνήσουν, οι απομακρυσμένοι, για να πλησιάσουν στο Θεό, και οι φίλοι του Θεού, για να εισέλθουν στον άγιο οίκο του με παρρησία. Ένας γιος, άβγαλτος στη ζωή, δεν μπορεί να διαχειρισθεί τον πλούτο του πατέρα του και να βοηθηθεί απ΄αυτόν. Γι΄αυτό λοιπόν, στην αρχή στέλνει δυσκολίες και βάσανα ο Θεός στα παιδιά του και, μετά, τους φανερώνει τι τους χαρίζει. Δόξα τω Θεώ πού, με πικρά φάρμακα, μας χαρίζει την απόλαυση της πνευματικής υγείας. 

Saint Fanourios

Saint Fanourios

Prologue.

Saint Fanourios is without doubt an important and holy youthful figure, who stands out in a par-ticular way among the other Saints of Christianity, as he is not only honoured on a single date, but the faithful often make use of the well-known “fanouropita” (Fanourios cake).
Saint Fanourios, who lived during Roman times, went up bravely against the idolatric world, for the Christian spirit of this man of God did not allow him to deny his unquestionably virtuous prin-ciples. Thus, the 12 tortures that the Saint suffered constitute for us a strong motivation for per-severance and adherence to the moral values of Christianity, to come out victors from the in-cessant struggle of unbelief and injustice of our time. This Saint teaches us with his real sacrifice that even though we do not struggle against Roman soldiers and vile Hagarenes, still we have to confront the more skillfully set traps of materialism and atheism, that attempt en masse to overwhelm the Christian order.

Saint Fanourios also taught us that the crown of a virtuous life is not easily won but only through continuous tests – with boldness, patience and perseverance. Therefore, as true fighters of the faith let us imitate the exemplary and irreproachable life of the Saint, so that we too may be found worthy to honour the Christian name we bear, as he so fittingly did.

Saint Fanourios

1. General overview of his life.

Nothing certain is known concerning the lineage and the life of Saint Fanourios because all the information about his life was lost during turbulent times.
The only information we have concerning the Saint is the discovery of his icon, around 1500 AD according to the Synaxarion, or according to other sources around 1355-1369 AD. Some main-tain that the icon of the Saint was found in Rhodes but others say in Cyprus.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Προ του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, την καταστροφήν της Ευρώπης προησθάνοντο και προέβλεπον μόνον οι θλιμμένοι οραματισταί ορθόδοξοι Σλάβοι. Μετά τον πρώτον παγκόσμιον πόλεμον ήρχισαν να την διαισθάνωνται και μερικοί Ευρωπαίοι. Ο πλέον τολμηρός και ειλικρινής εξ αυτών είναι αναμφιβόλως ο Σπέγκλερ, ο οποίος μετά τον πρώτον παγκόσμιον πόλεμον, ανεστάτωσε τον κόσμον με το συγκλονιστικόν βιβλίον του: Untergang des Abendlandes. Εις τούτο δεικνύει και αποδεικνύει, με όλα τα μέσα τα οποία του προσφέρει η ευρωπαϊκή επιστήμη, φιλοσοφία, πολιτική, τεχνική, τέχνη, θρησκεία, ότι η Δύσις πίπτει και καταρρέει. Από του πρώτου παγκοσμίου πολέμου η Ευρώπη, παρά την φαινομενικήν εξωτερικήν αίγλην της, πνέει τα λοίσθια. Ο δυτικός πολιτισμός, ο πολιτισμός του Φάουστ, κατά τον Σπέγκλερ, ήρχισε κατά τον Ι΄ αιώνα μ. Χ., και τώρα ευρίσκεται εν καταστάσει αποσυνθέσεως και καταστροφής, τελικώς δε θα εξαφανισθή προς το τέλος του ΚΒ΄ αιώνος. Μετά τον ευρωπαϊκόν πολιτισμόν, σκέπτεται ο Σπέγκλερ, έρχεται ο πολιτισμός του Ντοστογιέφσκι, ο πολιτισμός της Ορθοδοξίας.                                                                                                   

Οι Ελληνες έχουν τρόπο να ξεπερνούν τις κρίσεις

Κωνσταντίνος Χολέβας

Μια καλοκαιρινή εκδρομή με φίλους σε κάποιο ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδος με γέμισε αισιοδοξία, παρά τις δύσκολες ημέρες που περνάμε. Ο σύλλογος των απανταχού καταγομένων από το χωριό οργάνωσε συνάντηση και δείπνο στον γενέθλιο τόπο και θεία λειτουργία με αρτοκλασία στον ναό του χωριού. Τα χαμόγελα των παιδιών που ανάσαιναν καθαρό αέρα, οι διηγήσεις των παππούδων, οι νέες γνωριμίες που έκανα, οι νέοι και οι μεσήλικες, τα μεστά λόγια του ιερέως, η σύντομη προσφώνηση του προέδρου, όλα αυτά, μαζί με τη μνήμη των τεθνεώτων συγγενών, έδιναν αβίαστα την απάντηση στο ερώτημα με ποιες δυνάμεις ξεπερνά τις δυσκολίες ο Ελληνισμός: Εκκλησία, κοινότητα, αλληλεγγύη, σεβασμός στην Ιστορία και τον τόπο καταγωγής. Επιτυχημένη συνταγή αιώνων. Πνευματικά εφόδια που κάνουν τον Ελληνα δυνατό και ανθεκτικό ακόμη και στην πιο σκοτεινή περίοδο. Και όλοι γνωρίζουμε ότι περάσαμε πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις από τη σημερινή.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ο νυν πατριάρχης Βαρθολομαίος ειναι σάπιος καρπός του Αθηναγόρα!

http://katanixis.blogspot.gr/

Οι οικουμενισταί είναι ψεύτες  και αθεόφοβοι. Ο π. Αυγουστίνος έπαυσε το μνημόσυνο του πατριάρχου Αθηναγόρα το 1970-72, μαζί με δύο άλλους μητροπολίτας, τον Παραμυθίας Παύλο, και τον Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, και μαζί με όλο σχεδόν το Άγιον Όρος και δεν ανακάλεσε ποτέ την απόφασή του, ούτε ποτέ ζήτησε συγνώμη για την Πατερική γραμμή που ακολουθούσε. Ο πατριάρχης Αθηναγόρας πέθανε αμετανόητος, αφού  προχωρούσε ολοταχώς για την ένωση με τον αμετανόητο πάπα. Και ο νυν πατριάρχης Βαρθολομαίος ειναι σάπιος καρπός εκείνου. Εστάλη, τότε ως διάκονος, για να σπουδάσει στην Ρώμη και έγινε χειρότερος στην αποστασία απ” αυτόν. Ειναι εκπρόσωπος όχι της Ορθοδοξίας αλλά της πανθρησκείας, γι’αυτό ο π. Αυγουστίνος, αν και γέροντας, σκεφτόταν να παύσει και το δικό του μνημόσυνο. Δεν βρήκε όμως μητροπολίτας έτοιμους για θυσίες, γι” αυτό δεν προχώρησε στην διακοπή του μνημοσύνου του Βαρθολομαίου.

Ο πατριάρχης Αθηναγόρας σκεφτόταν να τιμωρήσει τους τρεις Ορθόδοξους Μητροπολίτας αλλά δεν πρόλαβε. Ο Γέροντας όταν ύστερα από πολλά χρόνια πήγε για πρώτη και τελευταία φορά στην Κωνσταντινούπολη το 1987, ως εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου τα κόκκαλά του Αθηναγόρα είχαν λιώσει. Πατριάρχης ήτο ο Δημήτριος, που ήταν πιο ήπιων τόνων. Υπάρχει και ομιλία του Γέροντος με θέμα· «Οι αναμνήσεις μου απο την Κωνσταντινούπολη». Αν ο π. Αυγουστίνος ανακαλούσε την παύσει του μνημοσύνου και ζητούσε συγνώμη, το πρώτο που θα έλεγε στην ομιλία του θα ήταν αυτό. Ο Προικοννήσου Ιωσήφ ήρθε απεσταλμένος από τον Βαρθολομαίο για να πει το ψέμμα αυτό.

«Αγιε» Προικονήσου· αν θέλεις να πάρεις προαγωγή από τον Βαρθολομαίο, ακολούθησε άλλη οδό και μη γελοιοποιείσαι! Πήγαινε να φιλήσεις το χέρι του Πάπα, κάνε και μερικές κολοτούμπες στους μασόνους και άφησέ μας ήσυχους. Εσύ και η Ρεπούση ταιριάζετε στην διαστρέβλωση την ιστορίας, πάτε να συνεταιριστείτε μαζί της για να πάρετε μεγαλύτερα γαλόνια από τα αφεντικά σας!!!  Αλλά να ξέρεις ότι ο Γέροντας δεν θα σας αφήσει σε χλωρό κλαρί με τα κηρύγματα που άφησε στα χέρια των ορθοδόξων.

Διαμαρτυρίες για το ψέμα του Προικοννήσου

Ενας από τους διαμαρτυρόμενους στην αίθουσα ήτο ο π. Ελευθέριος Παλαμάς, ιερέας της Μητροπόλεως Φλωρίνης. Σηκώθηκε όρθιος και με δυνατή φωνή είπε·

• Όσοι είστε από τη Φλώρινα να ξέρετε ότι ο π. Αυγουστίνος δεν ζήτησε ποτέ συγνώμη για τον Αθηναγόρα. Αυτό είναι ψέμα. Εμείς κοντά του μεγαλώσαμε και τον ξέρουμε. Αυτά τα ψέματα να τα πει σε άλλους που δεν ξέρουν τον Γέροντα.

Ο Γόρτυνος Ιερεμίας συνεχάρη στο τέλος τον π. Ελευθέριο και έφυγε για την Μητρόπολή του την νύκτα διαμαρτυρόμενος που κουβάλησαν στην Φλώρινα Οικουμενιστάς.

Ο Εδέσσης Ιωήλ συνένοχος στο ψέμα και μέγας κόλακας του πατριάρχη Βαρθολομαίου, συνεχάρη για την ομιλία του, τον ψεύτη ομιλητή.

Παράδεισος η Εκκλησία.

Του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Πραγματικά μεγάλη είναι ή φιλανθρωπία πού έδειξε ο Θεός στον Κάιν. Μεγαλύτερη όμως είναι αυτή πού ακολουθεί: Θυμήσου την εποχή του Νώε. Αμάρτησαν οι γίγαντες και απλώθηκε στην γη υπερβολική παρανομία. Τιμωρία της θα ήταν ο κατακλυσμός. Μ' αυτόν απειλεί ο Θεός. Τον εξαπολύει όμως έπειτα από εκατό ολόκληρα χρόνια! 
Βλέπεις το μέγεθος της φιλανθρωπίας του Θεού; Αυτό πού πραγματοποίησε έπειτα από εκατό χρόνια, δεν μπορούσε να το πραγματοποίηση αμέσως; Παράτεινε όμως τόσο πολύ τον καιρό της τιμωρίας για να δώσει χρόνο μετανοίας. Εάν μετανοούσαν οι αμαρτωλοί, ο Θεός δεν θα εξαπέλυε την τρομερή δίκαιη τιμωρία. 

Monks of Simono Petra Monastery