Ετήσιον θαῦμα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ(*)

ΜΕΡΙΚΕΣ εὐσεβεῖς γυναῖκες, μυροφόρες τοῦ Χριστοῦ, κάθε χρόνο στὴν μεγάλη
῾Εορτὴ τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, μᾶς πλησιάζουν καὶ ζητοῦν νὰ τοὺς
δώσουμε κλαδάκια βασιλικοῦ, ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ χρησιμοποίησε ὁ ῾Ιερεύς, ὅταν ἔκανε
τὴν τελετὴ τῆς ῾Υψώσεως, προκειμένου νὰ «πιάσουν» μὲ αὐτὰ «προζύμι τοῦ Σταυ­
ροῦ» καὶ ἀπὸ αὐτὸ νὰ ζυμώνουν μὲ εὐλάβεια τὰ πρόσφορα γιὰ τὴν Θεία Λειτουργία
ὅλο τὸν χρόνο, μέχρι νὰ τὸ ἀνανεώσουν τὴν 14η Σεπτεμβρίου. Πρόκειται γιὰ ἕνα
ἀναμφισβήτητο Θαῦμα, τὸ ὁποῖο ἔχουμε διαπιστώσει καὶ στὴν Ἱερὰ Μονή μας, σχε­
τικὸ δὲ/παραλλαγὴ αὐτοῦ εἶναι τὸ ἀναφερόμενο μὲ ἰδιαίτερη παραστατικότητα στὴν
χαριτωμένη διήγησι, τὴν ὁποία παραθέτουμε ἐν συνεχείᾳ(**).

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ανάλυση του Γ΄ λόγου του Αγ. Ιω. Δαμασκηνού στη κοίμηση της Θεοτόκου μας.


Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

…Νομιμοποιήσαμε ἐκκλησιολογικὰ μὲ τὴν παρουσία μας στο Π.Σ.Ε. τὶς ποικίλες προτεσταντικὲς ὁμάδες καὶ παραφυάδες ὡς «ἐκκλησίες», καὶ ὁδηγήσαμε σὲ εὐτελισμὸ καὶ ξεγύμνωμα τὴν “νύμφην Χριστοῦ”, ὑπὲρ τῆς ὁποίας ὁ Χριστὸς ἔχυσε τὸ πανάγιον αὐτοῦ αἷμα, τὴν ἐδόξασε καὶ τὴν λάμπρυνε ὑπὲρ τὸν ἥλιον».

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Τεράστιος είναι ο κατάλογος των αναγκών, τας οποίας ο σύγχρονος άνθρωπος επινοεί με πάθος. Και δια την ικανοποίησιν των πολυαρίθμων και χωρίς νόημα αναγκών των, οι άνθρωποι μετέβαλον αυτόν τον χρυσούν αστέρα του Θεού εις σφαγείον. Ο δε φιλάνθρωπος Κύριος απεκάλυψε προ πολλού το εν «ου έστι χρεία» εις έκαστον άνθρωπον και εις ολόκληρον την ανθρωπότητα. Ποίον είναι τούτο; Ο Θεάνθρωπος Κύριος και παν ό,τι φέρει μαζί Του: Η θεία Αλήθεια, η θεία Δικαιοσύνη, η θεία Αγάπη, η θεία Αγαθωσύνη, το θείον Φως, η θεία Αγιότης, η θεία Αθανασία, η θεία Αιωνιότης και όλαι αι άλλαι θείαι τελειότητες. Ιδού, τούτο είναι «ου έστι χρεία» εις τον άνθρωπον και εις την ανθρωπότητα, όλαι δε αι άλλαι ανάγκαι του ανθρώπου εν συγκρίσει προς αυτήν, είναι τόσον δευτερεύουσαι, ώστε να είναι σχεδόν άχρηστοι (πρβλ. Λουκ. 10, 42).                                                                                       

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟΝ ΘΑΡΡΟΣ.

 Αυτό το θάρρος το χρειαζόμαστε όλοι και ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, μας εξηγεί πως θα το βρούμε (Πρακτικά και Θεολογικά Κεφάλαια ) : «Εκείνος, που έχει οδηγόν του τον φόβον του Θεού, δεν φοβάται και όταν ακόμα ζη ανάμεσα σε πονηρούς ανθρώπους. Διότι, όταν έχει μέσα του τον φόβον του Θεού, κρατά το ανίκητον όπλον της πίστεως, ένα όπλον με το οποίον μπορεί να επιτύχη τα πάντα, ακόμα και αυτά, που φαίνονται δύσκολα και ακατόρθωτα σε πολλούς. Ο άνθρωπος, που φοβάται τον Θεόν, ζη μεν ανάμεσα σε κακούς και πονηρούς ανθρώπους, αλλά μοιάζει με γίγαντα ανάμεσα σε μαϊμούδες ή με λιοντάρι, που βρυχάται ανάμεσα σε αδύνατα σκυλιά και σε αλεπούδες, γιατί το θάρρος του το βρίσκει και το αντλεί από τον φόβον του Θεού, που νοιώθει μέσα του». Γι’ αυτό ας έχουμε πάντοτε στην καρδιά μας τον φόβον του Θεού, που είναι ο απέραντος σεβασμός και η αγάπη προς τον Κύριον.

O οικουμενιστής Αρχιεπ. Αλβανίας Αναστάσιος για τα γεγονότα της Πρεμετής :


Παράδεισος η Εκκλησία.

 Του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ό διάβολος αμάρτησε πρώτος και δημιουργεί όλα τα κακά. Αυτό δεν το λέω εγώ, άλλ' ο Κύριος: «'Απ' αρχής ο διάβολος αμαρτάνει» Κανείς δεν είχε αμαρτήσει πριν άπ' αυτόν. Αμάρτησε ο διάβολος, χωρίς τίποτε να τον εξαναγκάσει, γιατί τότε υπεύθυνος για την αμαρτία θα ήταν ο θεός. Πλάσθηκε αγαθός άπ' Αυτόν. Αμάρτησε όμως με την δική του προαίρεση και από το έργο του ονομάσθηκε διάβολος. Ενώ ήταν αρχάγγελος κατάντησε να διαβάλει, δηλαδή να συκοφαντήσει τον Θεό στους πρωτοπλάστους, και γι' αυτό ονομάσθηκε διάβολος. Ενώ ακόμη ήταν πιστός υπηρέτης του Θεού, έγινε Σατανάς, δηλαδή έχθρός και άντίπαλος του Θεού. Διότι ή λέξης Σατανάς ερμηνεύεται αντικείμενος, εκείνος πού βρίσκεται αντίθετα, δηλαδή ο αντίπαλος. 
Ο διάβολος μετά την πτώση του οδήγησε πολλούς στην αποστασία. Αυτός σπέρνει τις αμαρτωλές επιθυμίες σε όσους τον ακολουθούν. Άπ' αυτόν προέρχεται η μοιχεία, η πορνεία και κάθε άλλο κακό. Αυτός οδήγησε τον προπάτορα Αδάμ στην παρακοή και στην εξορία. Έξ αίτιας του, ο Αδάμ αντί για τον παράδεισο, πού καρποφορούσε άκοπα θαυμάσιους καρπούς, κληρονόμησε την γη, πού έβγαζε αγκάθια.
 

Bishop Prokopios ordained

Bishop Prokopios ordained

19 Aug 2013
Amidst a sea of controversy, Prokopios Kanavas was ordained as Bishop of Adelaide and to head the Autocephalic Greek Orthodox Church of America and Australia.
This comes after members of the Greek Orthodox Community of South Australia (GOCSA) asked the Supreme Court to grant an injunction stopping the ordination of priest Prokopios Kanavas as a bishop. The decision was overruled in the courts last week, and his ordination went ahead as scheduled.
On the website of GOCSA, John Lesses AM, President, expressed his delight on behalf of the Executive Committee and Supervisory Council members when he announced the ordination of Bishop Prokopios as the Bishop of Adelaide.
"Archimandrite Prokopios Kanavas couldn't hold his emotions when he received the blessings from His Eminence Archbishop Petros of Philadelphia Pennsylvania, who officially declared him as Bishop of Adelaide," he said.
The members who opposed the decision for the ordination did so because they believed the GOCSA committee was acting outside the rights of their own constitution, that states a special assembly is needed prior to the decision to ordain someone as Bishop. They said that a special assembly of members was not called, therefore they did not have the authority to select someone as bishop of the community. This has caused friction between GOCSA and also the Federation of Greek Orthodox Communities of Australia, who also feel they went out of their jurisdiction in this time.
Justice Kelly, who presided over the hearing, stated: "I am not satisfied on the basis of the material before me that there is any proper issue to be tried".
On the website, the now Bishop Prokopios said "the future of the Autocephalic Church looks brighter".
He went on to thank the Executive Committee of the Community for entrusting him with the spiritual leadership of the Church.
"Today our Church is being resurrected, it is making progress. We turn over a new page from the past disappointments," said Bishop Prokopios.
The ordination ceremony, held in Adelaide on Sunday 11 August, passed without any incident at the Greek Orthodox Cathedral of the Archangels Michael and Gabriel, Franklin Street Adelaide. Mr Lesses commented "that there was a strong sense of unity, joy and relief".
Father Kanavas was previously sacked as an SA Police chaplain. Allegations have also been raised about discrepancies over his tertiary qualifications.



About

The Autocephalic Greek Orthodox Church of America and Australia is a national recognised Greek orthodox Church.
Description

A BRIEF HISTORY
The Autocephalic Greek Orthodox Church of America and Australia was established in 1973 as a result of a long standing dispute between the Greek Orthodox Communities of Australia and the Archdiocese of Australia which belongs to the Patriarchate of Constantinopole, and in particular the demand that the Communities hand over ownership of their churches to the Archdiocese.

As ...a lever of pressure the Archdiocese, under Archbishop Ezekiel Kefalas, without warning withdrew the priests serving in those churches. The Federation then approached the Ukranian Orthodox Church of Diaspora, who’s canonical Bishop for Australia was Metropolitan Sergje Ohotenko, and which has suspended any contact with the Patriarchate of Moscow. Bishop Sergie supported and served the Communities until his death.

In 1969 the Federation, under the presidency of D. Elefantis ( G.O.C. of Melbourne) came in contact with Archbishop Spyridon Ermogenous who was in communion with the Russian Orthodox Church Abroad, serving the Greek Orthodox Communities of the Old Calendar rites in America and which have sought ecclesiastical cover under the said synod.
Archbishop Spyridon arrived in Australia in mid 1969 and took charge of the spiritual administration of the churches. In 1973 the Federation, who’s president now was Mr Nich. Manos, ( later appointed as judge in S. Australia) in collaboration with Msr. Spyridon, moved to establish the Autocephalic Church as a legal entity and which now is officially recognised as an Official Church Denomination by the Australian authorities. Archbishop Spyridon resigned by his own accord. In 1984 the Federation came in to an agreement with Bishop Paul of Christianoupolis, a former Auxiliary Bishop of the Archdiocese of Australia. He resigned in 2009.
The genuine and honest attempts of the leadership of the communities to attain ecclesiastical order and leadership remained without real results mainly due to the inability of the various church leaders to organise the Church properly which, worthy to mention, was welcomed, and still is, feverishly by our faithful in Australia.
In early 2009 the federation, under the presidency of Theo Maras, representing the G,O,C, of South Australia, requested from our Holy Synod , presided by His Excellency Metrpolitan of Αιgina ,Poros, Spetses, Treazinea and Hermionid Mgr Afxentios, ecclesiastical and spiritual coverage and communion. The Holy Synod in a spirit of prudence and a sense of responsibility accepted and assumed the spiritual administration of the Autocephalic Church and the churches of the various communities – members of the federation forming with a synodical Tomos the Holy Metropolis of Australia & All Oceania.
The Synodical Administration of the Metropolis of Australia & All Oceania was entrusted to Metropolitan Auxentios,who in September 2010 was elected and elevated to the high office of Archbishop of Athens and All Greece and is now known as Afxentios II.

Agni Parthene (Complete) - Simonopetra Monastery


Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.


 Ιδού τι διδάσκει ο Αγ. Μάξιμος ο Ομολογητής (Β´ Εκατοντάδα) «Περί αγάπης»:
 
 «Από τα πράγματα, που μας δόθηκαν από τον Θεόν για χρήση, άλλα απ᾽ αυτά  βρίσκονται μέσα στην ψυχή, άλλα στο σώμα, και άλλα έξω από το σώμα. Για παράδειγμα, μέσα στην ψυχή βρίσκονται οι δυνάμεις αυτής, στο σώμα τα αισθητήρια όργανα και τα υπόλοιπα μέλη, ενώ έξω από το σώμα βρίσκονται οι τροφές, τα κτήματα και τα υπόλοιπα. Η καλή λοιπόν ή κακή χρήση αυτών ή των ενεργειών και αποτελεσμάτων αυτών μας καθιστούν εναρέτους η κακούς».

Το περιεχόμενο του νέου λυκείου

Κωνσταντίνος Χολέβας

Η πρόταση του υπουργείου Παιδείας για το νέο λύκειο βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας διαβούλευσης. Ορισμένοι το θεωρούν βεβαρημένο, διότι για την πρόσβαση στα ΑΕΙ θα υπολογίζονται οι βαθμοί των τριών τάξεων. Προσωπικά θα ήθελα να μείνω περισσότερο στο περιεχόμενο των μαθημάτων. Μπορεί η Γ΄ Λυκείου να λειτουργεί ως συμπλήρωμα του φροντιστηρίου, όμως το λύκειο δεν παύει να αποτελεί μέρος της εγκυκλίου παιδείας. Και όταν μιλούμε περί παιδείας, αναφερόμαστε στη διαμόρφωση ήθους, στη διάπλαση χαρακτήρων, στην καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως, όπως επιτάσσει και το Σύνταγμα.

Θεωρώ θετικό το γεγονός ότι δεν ακολουθήθηκε η πρόταση της κυρίας Διαμαντοπούλου για το λύκειο. Αντέγραφε ξένα πρότυπα. Το προτεινόμενο λύκειο διατηρεί τα Αρχαία Ελληνικά, την Ιστορία και τα Θρησκευτικά σε ικανό αριθμό ωρών. Πρόκειται για τα μαθήματα, τα οποία, ασχέτως της επαγγελματικής κατευθύνσεως των νέων, καλλιεργούν την ανθρωπιά, τον υγιή πατριωτισμό, τη δημοκρατική ευθύνη. Βεβαίως σημασία έχει το περιεχόμενο των βιβλίων, ιδίως αν υπάρξουν καινούργια. Θα διδάσκονται τα Αρχαία από το πρωτότυπο, ώστε να επικοινωνούν τα παιδιά μας με τους οικουμενικούς θησαυρούς της διαχρονικής ελληνικής γλώσσας και γραμματείας; Θα παραμείνει προσανατολισμένο στην επικρατούσα -ορθόδοξη- θρησκεία το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως γίνεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ή θα εφαρμοστεί η πρόταση των αριστερών κομμάτων για θρησκειολογικό -πολυπολιτισμικό περιεχόμενο; Θα διδάσκονται οι έφηβοι και οι νέες μας μία Ιστορία με έμφαση στους ήρωες και τους μάρτυρες του έθνους ή θα δούμε νέα φαινόμενα «συνωστισμού» και ιδεολογικού φανατισμού;

Θεωρώ επίσης θετική τη δημιουργία νέας κατεύθυνσης εξειδικεύσεως στη Γ΄ Λυκείου για τις οικονομικές και πολιτικές επιστήμες, καθώς και την καθιέρωση μαθήματος Πολιτικής Παιδείας στην Α΄ και τη Β΄ Λυκείου. Οι μαθητές του λυκείου ετοιμάζονται να βγουν στην κοινωνία ως πολίτες και ψηφοφόροι μετά τα 18. Καλό είναι να γνωρίζουν ότι δεν νοείται δημοκρατία χωρίς εθνική συνείδηση και ότι δεν έχουμε μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Ευκαιρία είναι να καταδειχθεί η συνέχεια του Ελληνισμού και στην πολιτική σκέψη. Μαζί με τα κείμενα των αρχαίων πολιτειολόγων να διαβάσουν τα παιδιά μας την πολιτική σκέψη του Πατριάρχου Φωτίου, του αυτοκράτορος Ιωάννου Βατάτζη, των Εθνοσυνελεύσεων της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Σε εποχές κρίσης η ελληνορθόδοξη παιδεία δίνει ελπίδα.


http://www.dimokratianews.gr/

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Την βασιλείαν του Θεού επί της γης, την ορθόδοξον πολιτείαν, δημιουργεί όχι εξωτερική, βιαία, μηχανική επιβολή, αλλά εσωτερική, ελευθέρα, προσωπική αποδοχή του Κυρίου Ιησού, δια της ακαταπαύστου ασκήσεως των ευαγγελικών αρετών. Διότι η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται δια των εξωτερικών ορατών οδών, αλλά δια των εσωτερικών, πνευματικών αοράτων τοιούτων. Ο Σωτήρ είπεν: «ουκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως ουδέ ερούσιν, ιδού ώδε ή ιδού εκεί, ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί» (Λουκ. 17, 20 , 21), δηλαδή, εντός της δημιουργηθείσης από τον Θεόν θεοειδούς ψυχής, εντός της ψυχής της ηγιασμένης υπό του Αγίου Πνεύματος. Διότι η βασιλεία του Θεού είναι «δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω» (Ρωμ. 14, 17). Ναι, εν Πνεύματι Αγίω και όχι εν πνεύματι ανθρώπου. Δύναται να είναι εν πνεύματι ανθρώπου τόσον, καθ΄ όσον ούτος θα πληρώση τον εαυτόν του με το Άγιον Πνεύμα, δια μέσου των ευαγγελικών αρετών. Ένεκα τούτου η πρώτη και μεγαλυτέρα εντολή της ορθοδόξου αγωγής και του πολιτισμού είναι: «ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην Αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6, 33), δηλαδή θα προστεθούν όλα τα αναγκαία δια την συντήρησιν του σώματος: η τροφή, το ένδυμα, η κατοικία (πρβλ. Ματθ. 6, 25-32). Όλα αυτά είναι μόνον συμπλήρωμα της βασιλείας του Θεού. ο δε πολιτισμός της Δύσεως επιζητεί πρώτον αυτό το συμπλήρωμα. Εις τούτο έγκειται και η τραγικότης του, διότι κατηνάλωσε την ψυχήν του, μεριμνών περί των πραγμάτων. Ο δε αναμάρτητος Κύριος είπεν άπαξ δια παντός: «μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε… πάντα γαρ ταύτα τα έθνη επιζητεί, οίδε γαρ ο Πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων. Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην Αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6,25, 32-33. Λουκ. 12, 22-31).                                                                                                                                                         

Παράδεισος η Εκκλησία.

Του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Στην αμαρτία σε σπρώχνει ο παγκάκιστος διάβολος. Σε σπρώχνει, αλλά δεν μπορεί να σε κάνη να αμαρτήσεις, εάν αντίδρασης. Δεν μπορεί να σε βλάψει, ακόμη κι αν χρόνια σε σκανδαλίζει, εάν έχεις την καρδιά σου κλειστή. Εάν όμως χωρίς αντίδραση δεχθείς κάποια κακή επιθυμία, πού σου σπέρνει, θα σε αιχμαλώτιση και θα σε ρίξει σε βόθρο αμαρτιών. 
'Αλλ' ίσως να πεις: «Είμαι δυνατός στην πίστη και δεν θα με κυρίευση ή αισχρή επιθυμία, όσο συχνά κι αν την δεχθώ». Αγνοείς, φαίνεται, ότι και την πέτρα ακόμη κομματιάζει πολλές φορές μια ρίζα πού παραμένει. Μη δέχεσαι λοιπόν τον σπόρο της αμαρτίας γιατί θα σου διάλυση την πίστη. Ξερίζωσε το κακό, πριν άνθήση, μήπως δείχνοντας στην αρχή ραθυμία, αργότερα τιμωρηθείς και δοκιμάσεις το τσεκούρι και την φωτιά. Φρόντισε να θεραπευθείς εγκαίρως, όταν βρίσκεται στην αρχή η βλάβη του ματιού, για να μη γυρεύεις άσκοπα γιατρούς, όταν πλέον έχεις τυφλωθεί.
 

Simonopetra Terirem


Η ευλογία της προσφοράς “Δότε αυτοίς υμείς φαγείν.”

Κυριακή, Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, 18 Αυγούστου 2013 

Στην λίμνη της Γεννησαρέτ που βρισκόταν απέναντι από την Καπερναούμ, μετά από το πολύμοχθο έργο Toυ, ο Ιησούς είχε αποσυρθεί για λίγη ανάπαυση. Ωστόσο, χιλιάδες άνθρωποι από διάφορα μέρη αντιλήφθηκαν την παρουσία Του και έτρεξαν για να τον συναντήσουν. Σύμφωνα με την περιγραφή μόνο οι άνδρες ήταν πέντε χιλιάδες. Πολλοί ήταν εκείνοι που έφεραν μαζί τους και δικούς τους ανθρώπους που υπέφεραν από κάποια ασθένεια για να τους θεραπεύσει ο Κύριος. Γνώριζαν καλά την ευσπλαχνία Του αλλά και την παντοδύναμη εξουσία Του. “Και εσπλαγχνίσθη επ΄ αυτοίς και εθεράπευσε τους αρρώστους αυτών”. 
Μετά την θεραπεία των ασθενών ο Κύριος άρχισε να ομιλεί προς τα πλήθη. Τα όσα τους έλεγε ήταν τόσο ελκυστικά, χαροποιά, αλλά και παρήγορα, ώστε τα πλήθη εκθαμβώθηκαν από την διδασκαλία Του. Είχε βραδιάσει και δεν αποχώρησαν από τον χώρο εκεί γιατί τους ανάπαυε ο παρηγορητικός λόγος του Κυρίου. Τόσο πολύ ώστε ξέχασαν και την πείνα τους. Όταν οι μαθητές αντιλήφθηκαν ότι ο ήλιος πήγαινε προς τη δύση του, πλησίασαν τον Κύριο και του είπαν “έρημος εστιν ο τόπος και η ώρα ήδη παρήλθεν, απόλυσον τους όχλους, ίνα απελθόντες εις τας κώμας αγοράσωσιν εαυτοίς βρώματα.” 

Η προσφορά 

Μπροστά στην αγωνιώδη μέριμνα των μαθητών ο Κύριος υπέδειξε σε αυτούς να πάνε στα γύρω χωριά για να αγοράσουν τρόφιμα και να δώσουν στο πλήθος για να φάει. Οι μαθητές διαπορούσαν γιατί σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική πως θα μπορούσε να ικανοποιήσουν σε τροφή όλο εκείνο το πλήθος που αριθμούσε χιλιάδες άτομα. Ο Κύριος βέβαια ήξερε τι επρόκειτο να κάνει. Ωστόσο άφησε να εξελιχθούν έτσι τα πράγματα ώστε να διδάξει στους μαθητές αλλά και σε όλους εμάς ότι θα πρέπει να μεριμνούμε για να προσφέρουμε τη βοήθειά μας στο συνάνθρωπο που την έχει ανάγκη. 

Στη συνέχεια της διήγησης ο Κύριος ρώτησε τους μαθητές του πόσους άρτους είχαν μαζί τους. Εκείνοι απάντησαν ότι είχαν πέντε άρτους και δύο ψάρια. Και στην απορία τους πώς θα χόρταινε όλο εκείνο το πλήθος ο Κύριος τους συνέστησε να τα φέρουν κοντά Του. Αφού ευλόγησε τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια πολλαπλασιάστηκαν κατά τρόπο θαυμαστό και χόρτασαν όλα τα πλήθη. Μάλιστα σύμφωνα πάντα με την διήγησή μας περίσσευσαν δώδεκα γεμάτα κοφίνια. 

Αγαπητοί αδελφοί, τόσο ο Κύριός μας με τη διδασκαλία και το έργο του, όσο και η Υπεραγία Θεοτόκος με την όλη ζωή τους, μας έδειξαν πώς ο άνθρωπος ερχόμενος εις τον κόσμο δεν μπορεί να ζεί μόνο για τον εαυτό του. 

Μέσα στην κοινωνία αγάπης που σφυρηλατείται στην πραγματικότητα του Σώματος του Χριστού που είναι η Εκκλησία, ο άνθρωπος είναι σε θέση να πλησιάσει τον Θεό και κατ΄ επέκταση τον συνάνθρωπό του. Αυτή η έξοδος από το εγώ, σ΄ ένα δυναμικό άνοιγμα της κοινωνίας αγάπης, φανερώνει την αληθινή ζωή την οποία προσφέρει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. “Δότε αυτοίς υμείς φαγείν”, προέτρεψε τότε ο Κύριος τους μαθητές Του.

Αυτή την προτροπή επαναλαμβάνει και σ’ εμάς σήμερα η Εκκλησία. 

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013 (ώρα Ελλάδος).


Η ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Φλώρου, Λαύρου, Λέοντος Έρμου μαρτύρων.

 Ἦταν δίδυμα ἀδέλφια καὶ ἦταν ἄρρηκτα ἑνωμένοι διὰ τῆς θερμῆς πίστεως καὶ ἀγάπης ποὺ εἶχαν πρὸς τὸ Χριστό. Κατάγονταν ἀπὸ τὸ Βυζάντιο καὶ εἶχαν διδαχθεῖ τὸν χριστιανισμὸ καὶ τὴν τέχνη τοῦ λιθοξόου ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πρόκλο (καὶ ὄχι Πάτροκλο, ὅπως λανθασμένα γράφεται ἀπὸ ὁρισμένους Συναξαριστές, καὶ ποὺ ἡ μνήμη του ἔτσι λανθασμένα ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 21ηἸανουαρίου) καὶ Μάξιμο, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν καὶ μαρτυρικὸ θάνατο γιὰ τὸν Χριστό.
Μετὰ τὸν θάνατο τῶν διδασκάλων τους, ὁ Φλῶρος καὶ ὁ Λαῦρος ἀναχώρησαν στὴν Ἰλλυρία καὶ διάλεξαν σὰν τόπο διαμονῆς τους τὴν πόλη Οὐλπιανά. Στὴν πόλη αὐτὴ ἐργάζονταν τὴν τέχνη τους, ἀλλὰ συγχρόνως μέσῳ αὐτῆς προσπαθοῦσαν γιὰ τὴν ἐξάπλωση τοῦ Εὐαγγελίου.
Ἐκεῖ ὑπῆρχε καὶ κάποιος ἱερέας εἰδώλων, ὀνομαζόμενος Μερέντιος. Ὁ γιὸς αὐτοῦ Ἀθανάσιος ἀπὸ τὸ ἕνα του μάτι ἔπαθε τύφλωση, ποὺ ἀπὸ τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη δὲ βρῆκε θεραπεία. Τότε πλησίασε τοὺς δυὸ τεχνῖτες ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ θεράπευσαν τὸ μάτι τοῦ γιοῦ τοῦ εἰδωλολάτρη ἱερέα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πιστέψουν καὶ οἱ δύο στὸν Χριστό. Αὐτὸ μόλις τὸ ἔμαθε ὁ ἔπαρχος Λύκων, συνέλαβε τοὺς δύο ἀδελφοὺς καί, ἀφοῦ τοὺς βασάνισε φρικτά, τοὺς ἔριξε μέσα σὲ ἕνα πηγάδι, ὅπου καὶ παρέδωσαν τὸ πνεῦμα τους.
Ἔτσι, οἱ δυὸ τεχνῖτες ἀδελφοὶ μπῆκαν στὴν αἰώνια πόλη, «ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός». Τῆς ὁποίας, δηλαδή, τεχνίτης καὶ κτίστης εἶναι αὐτὸς ὁ Θεός.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Ο σκοπός του θεανθρωπίνου πολιτισμού είναι να μεταμορφώση όχι μόνον τον άνθρωπον και την ανθρωπότητα, αλλά δι΄ αυτών και όλην την κτίσιν. Αλλά πως δύναται να πραγματοποιηθή ο σκοπός αυτός; Μόνον με τα θεανθρώπινα μέσα. Αυτά δε είναι αι ευαγγελικαί αρεταί: πίστις και αγάπη, ελπίς και προσευχή, νηστεία και ταπείνωσις, πραότης και ευσπλαχνία, φιλοθεϊα και φιλανθρωπία. Ο ασκών τας αρετάς αυτάς οικοδομεί την θεανθρωπίνην ορθόδοξον κουλτούραν και τον πολιτισμόν. Ο πράττων τας αρετάς αυτάς άνθρωπος μεταβάλλει την ψυχήν του από άσχημον εις εύμορφον, από σκοτεινήν εις φωτεινήν, από αμαρτωλήν και ζοφοειδή εις Χριστοειδή. Το δε σώμα του, μεταβάλλει εις πλαίσιον το οποίον πλαισιώνει την Χριστοειδή ψυχήν του.                                                                                   
Δια της ασκήσεως των ευαγγελικών αρετών, ο άνθρωπος αποκτά την εξουσίαν επί του εαυτού του και επί της φύσεως. Διώκων την αμαρτίαν από μέσα του και από τον κόσμον, ο οποίος τον περιβάλλει, ο άνθρωπος εκδιώκει ταυτοχρόνως την αγρίαν και καταστρεπτικήν δύναμιν, μεταμορφώνει ολοτελώς και τον εαυτόν του και τον κόσμον, δαμάζει την φύσιν και εντός του και γύρω του. Τα καλύτερα παραδείγματα του γεγονότος τούτου είναι οι Άγιοι: Αγιασθέντες ούτοι και μεταμορφωθέντες δια της ασκήσεως των αρετών, αγιάζουν και μεταμορφώνουν και την φύσιν ολόκληρον. Πολυάριθμοι είναι οι Άγιοι, τους οποίους διηκόνουν τα άγρια θηρία, οι οποίοι με μόνην την εμφάνισίν των εδάμαζον τους λέοντας, τας άρκτους και τους λύκους. Η συμπεριφορά των προς την φύσιν ήτο και είναι προσευχή, πραότης, ευσπλαγχνία, τρυφερότης, συμπεριφορά χωρίς καμμιά τραχύτητα, σκληρότητα, αγριότητα και εχθρότητα.                                                                                                                 

Η Ορθοδοξία της Αμερικής.....

....Dr. Andre  D@@@@@@@@@  was a member of Saint Sophia Greek Orthodox Cathedral in Los Angeles and was always eager and willing to support projects to further Orthodoxy and Hellenism. In 2010, he was part of a 30-person

O μακαρίτης το 2010 ήταν ένας από τους τριάντα της αποστολής η οποία αποστολή ταξίδεψε μαζί με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γεράσιμο του Αγίου Φραγκίσκου και τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο Niederauer της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής του Αγίου Φραγκίσκου να κάνουν επίσκεψη στην Ρώμη, Αθήνα, και Κωνσταντινούπολη.

delegation which traveled with His Eminence Metropolitan Gerasimos of San Francisco and His Excellency Archbishop George Niederauer of the Roman Catholic Archdiocese of San Francisco to visit Rome, Athens, and Constantinople. For Dr. D@@@@@@@@@, this was a very emotional homecoming and he was especially proud to share in this historical “Journey of Faith: East and West”, forging a stronger relationship between the Orthodox and Roman Catholic faiths.

 May his memory be eternal!

Greek Orthodox Metropolis of San Francisco.
 
 
(σ.σ. Πρώτα προσκύνησαν τον "Άγιο" πατερούλη της Ρώμης ή τον Αγιώτατον Επίσκοπον και Πάπα Ρώμης Βενέδικτο, όπως τον μνημονεύει ο νέο-Τζιοβάνι Βέκκος Βαρθολομαίος....)

Αλβανοί έντυσαν σκυλιά με την ελληνική σημαία!



Οι προκλήσεις των Αλβανών εθνικιστών συνεχίζουν να κλιμακώνονται. Παρά τις διαβεβαιώσεις της νέας ηγεσίας των Τιράνων περί αποκατάστασης των σχέσεών της με την Αθήνα, κάποιοι κύκλοι της γειτονικής χώρας συνεχίζουν να δημιουργούν συνθήκες έντασης μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Το τελευταίο επεισόδιο διαδραματίστηκε στην πόλη Φιέρι. Εκεί, με αφορμή το μνημόσυνο των τριών χρόνων από τη δολοφονία του Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα στη Χιμάρα και την παρουσία σ' αυτό μελών της Χρυσής Αυγής, Αλβανοί έντυσαν σκυλιά με ελληνικές σημαίες και τα περιέφεραν στον δρόμο.


H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more



Παράδεισος η Εκκλησία.

Του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Η μετάνοια 

Α. Φοβερό κακό και επικίνδυνη αρρώστια της ψυχής είναι ή αμαρτία. Την απονευρώνει με δολιότητα και παράλυτη την παραδίνει στό αιώνιο πυρ. Είναι όμως κακό πού εξαρτάται από την δική μας θέληση. Είναι καρπός της δικής μας προαιρέσεως.
 
Φοβερό κακό είναι η αμαρτία, αλλά όχι και αθεράπευτο. Το θεραπεύει εύκολα η μετάνοια. Όση ώρα κρατά κανείς στο χέρι του την φωτιά, οπωσδήποτε καίγεται. Μόλις όμως την τινάξει, παύει να καίγεται. Το ίδιο συμβαίνει με την αμαρτία, πού είναι κι αυτή μια φωτιά πού κατακαίει τον άνθρωπο. Για όσους μάλιστα δεν αισθάνονται αυτό το κάψιμο λέει ή Αγ. Γραφή: «θα αγκαλιάσει κανείς την φωτιά και δεν θα κάψει τα ρούχα του;».

Β. Η αμαρτία δεν είναι κανένας εχθρός πού σε πολεμά άπ' έξω, αλλά κακό πού φυτρώνει και αναπτύσσεται μέσα σου. «Βλέπε με σωφροσύνη» και δεν θα νιώσεις αισχρή επιθυμία. Να θυμάσαι την μέλλουσα κρίση, και ούτε πορνεία, ούτε μοιχεία, ούτε φόνος, ούτε παρανομία θα σε κυρίευση. Όταν όμως ξεχάσεις τον Θεό, τότε θ' αρχίσεις να σκέπτεσαι πονηρά και να ενεργής παράνομα. 

Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον - Psalm 102


ΑΡΧΙΖΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ.

Στον «Λόγον ΠΕ´» του Αγ. Ισαάκ του Σύρου διαβάζω:

 «Σε κάθε αγώνα κατά της αμαρτίας και της επιθυμίας, η αρχή γίνεται με τον κόπον της νηστείας και της αγρυπνίας και μάλιστα στον αγώνα, που γίνεται για την εσωτερικήν αμαρτία…

Η αρχή της αγίας αυτής οδού του Θεού και το θεμέλιον όλων των αρετών είναι η νηστεία και η αγρυπνία και η μετά προσοχής προθυμία στο έργο του Θεού, που είναι η προσευχή… ».

 Όλοι οι Άγιοι συνιστούν αυτήν την τριάδα των καλών όπλων της νηστείας, της αγρυπνίας και της προσευχής.