ΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΔΙΝΟΥΜΕ.


Παίρνουμε την τροφή για την ψυχή μας, λέγει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος 
στον ΟΓ´ Λόγον των «Ασκητικών» του με τα εξής: 

«Ας μη νομίσης ότι ο άνθρωπος, που είναι δεμένος στα σωματικά πράγματα 
θα αποκτήση παρρησία ενώπιον του Θεού με την προσευχή. Ψυχή φιλάργυρη 
στερείται της σοφίας, ενώ ο ελεήμων σοφίζεται από το Πνεύμα. Η ελεημοσύνη 
τρέφει την γνώση στην ψυχή, όπως το έλαιον τρέφει την φλόγα του καντηλιού». 

Φώτης Κόντογλου - Ῥωμιοσύνη καὶ Ὀρθοδοξία


Ἡ Ῥωμιοσύνη καὶ Ὀρθοδοξία εἶναι ἕνα πρᾶγμα. Γιὰ νὰ μὴν πάρω τοὺς πολὺ παλιούς, παίρνω δυὸ τρεῖς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀγωνισθήκανε γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδας, ποὺ ὅποτε μιλᾶνε γιὰ τὴ λευτεριά, μιλᾶνε καὶ γιὰ τὴ θρησκεία. Ὁ Ρήγας Φεραῖος λέγει: «νὰ κάνουμε τὸν ὅρκο / ἀπάνω στὸ Σταυρό». Ἕνας ἄλλος ποιητὴς γράφει: «Γιὰ τῆς πατρίδας τὴν ἐλευθερία / γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία / γι᾿ αὐτὰ τὰ δυὸ πολεμῶ, / μ᾿ αὐτὰ νὰ ζήσω ἐπιθυμῶ. / κι ἂν δὲν τὰ ἀποχτήσω / τί μ᾿ ὠφελεῖ νὰ ζήσω;»...
... Οἱ ἀγράμματοι ποιητὲς τῶν βουνῶν, μέσα στὰ τραγούδια ποὺ κάνανε, καὶ ποὺ δὲ θὰ τὰ φτάξει ποτὲ κανένας γραμματιζούμενος, μιλᾶνε κάθε τόσο γιά. τὴ Θρησκεία μας, γιὰ τὸ Χριστό, γιὰ τὴν Παναγιά, γιὰ τοὺς δώδεκα Ἀποστόλους, γιὰ τοὺς ἁγίους. Πολλὲς παροιμίες καὶ ρητὰ καὶ λόγια ποὺ λέγει ὁ λαός μας, εἶναι παρμένα ἀπὸ τὰ γράμματα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ῥωμιοσύνη εἶναι ζυμωμένη μὲ τὴν ὀρθοδοξία, γι᾿ αὐτὸ Χριστιανὸς κ᾿ Ἕλληνας ἤτανε τὸ ἴδιο. Ἀπὸ τότε ποὺ γινήκανε χριστιανοὶ οἱ Ἕλληνες, πήρανε στὰ χέρια τους τὴ σημαία τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν κάνανε σημαία δική τους: Πίστις καὶ Πατρίς! Ποτάμια ἑλληνικὸ αἷμα χυθήκανε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ τα χρόνια του Νέρωνα καὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ, ἕως τὰ 1838, ποὺ μαρτύρησε ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ ἐξ Ἰωαννίνων. Ποιὰ ἄλλη φυλὴ ὑπόφερε τόσα μαρτύρια γιὰ τὸ Χριστό; Αὐτὸ τὸ ἀκατάλυτο ἔθνος ποὺ ἔπρεπε νὰ πληθύνει καὶ νὰ καπλαντίσει τὸν κόσμο, ἀπόμεινε ὀλιγάνθρωπο γιατὶ ἀποδεκατίσθηκε ἐπὶ χίλια ὀχτακόσια χρόνια ἀπὸ φυλὲς χριστιανομάχες.
Ἁγιασμένη Ἑλλάδα! Εἶσαι ἁγιασμένη, γιατὶ εἶσαι βασανισμένη. Κι ἡ κάθε γιορτή σου μνημονεύει κ᾿ ἕνα μαρτύριό σου. Τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ τὰ ῾κανες δικά σου πάθη, τὰ μαρτύρια τῶν ἁγίων εἶναι τὰ δικά σου μαρτύρια.

π. Θεόδωρος Ζήσης- Περί τους επετειακούς εορτασμούς για το διάταγμα των Μεδιολάνων

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΤΣΙΡΚΟ

Ο Ορθόδοξος ιερέας κάνει μια εκφώνηση στο 5:10.

Saint John Chrysostom : HOMILY XI. ROM. VI. 5.


"For if we have been planted together in the likeness of His death, we
shall be also in the likeness of His resurrection,"

What I had before occasion to remark, that I mention here too, that
he continually digresseth into exhortation, without making any
twofold division as he does in the other Epistles, and setting apart
the former portion for doctrines, and the latter for the care of moral
instruction. Here then he does not do so, but blends the latter with
the subject throughout, so as to gain it an easy admission. Here then
he says there are two mortifyings, and two deaths, and that one is
done by Christ in Baptism, and the other it is our duty to effect by
earnestness afterwards. 

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ


+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΜέσα σ' αυτά τα πλαίσια μπορεί κανείς να εκτιμήσει την εμφάνιση των Ψευδο- Ισιδωρείων Διατάξεων, μιας μεγάλης συλλογής πλαστογραφημένων εγγράφων, τα οποία κατασκευάσθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν (αναμεμιγμένα με άλλα γνήσια έγγραφα) γύρω στα 850.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΕνσωματωμένο σ' αυτή τη συλλογή ήταν και το πλαστό έγγραφο, γνωστό ως "Δωρεά του Κωνσταντίνου". Σκοπός αυτής της "Δωρεάς" ήταν να εμποδιστούν οι Φράγκοι να εγκαταστήσουν την πρωτεύουσά τους στη Ρώμη. Σοβαρή ένδειξη περί αυτού αποτελεί το γεγονός ότι ο Οθων Γ'(983-1002), του οποίου η μητέρα ήταν Ανατολική Ρωμαία, διεκήρυξε την πλαστότητα του εγγράφου αυτού, ως μέρος της δικαιολογίας του για την ονομασία της Παλαιάς Ρώμης ως πρωτεύουσάς του. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, σύμφωνα με το έγγραφο, έδωσε δήθεν τον αυτοκρατορικό θρόνο στον Πάπα και τους διαδόχους του, διότι "δεν είναι σωστό ένας επίγειος αυτοκράτωρ να ασκεί εξουσία σ' ένα τόπο, όπου η διακυβέρνηση των ιερέων και η κεφαλη της Χριστιανικής Θρησκείας έχει εγκαθιδρυθεί από τον Ουράνιο Αυτοκράτορα". Γι' αυτό το λόγο μετέφερε "την αυτοκρατορία και εξουσία του" στην Κωνσταντινούπολη. Ελπίζόταν λοιπόν, ότι οι Φράγκοι θα έπεφταν στην παγίδα και θα άφηναν τη Ρώμη στους Ρωμαίους.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΜεταφερόμενα στο Φεουδαλικό πλάισιο τα Διατάγματα, υποστήριζαν την ιδέα ότι επίσκοποι, μητροπολίτες, αρχιεπίσκοποι, πατριάρχες και πάπες συνδέονται μεταξύ τους ως υποτελείς και κύριοι σε μια σειρά πυραμιδοειδών σχέσεων, παρομοίων προς τον Φραγκικό Φεουδαλισμό, με τη διαφορά ότι ο Πάπας δεν δεσμεύεται από τις ιεραρχικές βαθμίδες και διαδικασίες και μπορεί να επέμβη απ' ευθείας σε κάθε σημείο της πυραμίδας. Είναι ταυτοχρόνως η κορυφή και έχει άμεση ανάμιξη σε όλα τα επίπεδα μέσω ειδικής διακονικής διαδικασίας. Οι κληρικοί υπάγονται μόνο στα εκκλησιαστικά δικαστήρια. Ολοι οι επίσκοποι έχουν δικαίωμα να απευθύνονται απ' ευθείας στον πάπα, ο οποίος είναι ο μόνος τελικός δικαστής. Ολες οι εφέσεις στα κατώτερα εκκλησιαστικά δικαστήρια πρέπει να αναφέρονται στον Πάπα. Ακόμη και όταν δεν έχει γίνει έφεση, ο Πάπας έχει το δικαίωμα να φέρνει υποθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου του.

Συνεχίζεται.

ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ


 
Ειςτὰς ἀντιδράσεις διὰ τὰς συμπροσευχὰς Ὀρθοδόξων μετὰ τῶν αἱρετικῶν χριστιανῶν
Μεγάλαι αἱ ἀντιδράσεις τοῦ πιστοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ διὰ τὴν ἰσοπέδωσιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὑπὸ τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλληνοφώνων Ἀρχιερέων μὲ τὰς συμπροσευχὰς μετὰ τῶν αἱρετικῶν Χριστιανῶν. Ὁ πιστὸς λαὸς διερωτᾶται, διατὶ εἰς αὐτὰς συμμετέχουν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον Ἑλληνορθόδοξοι καὶ διατὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον πρωταγωνιστεῖ εἰς μίαν τοιαύτην ἰσοπέδωσιν τῆς πίστεως ἐξισῶνον τὴν Ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸ σκότος τῶν πλανεμένων Χριστιανῶν. Τί νὰ κάμνωμεν, νὰ συνεχίσωμεν νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διερωτήθη ἕνας Ὀρθόδοξος οἰκογενειάρχης εἰς μίαν τηλεφωνικὴν συνομιλίαν μας. Τὸ αὐτὸ ἐρώτημα μᾶς ἔθεσε τὴν μεσημβρίαν τοῦ Σαββάτου μία Ἑλληνορθόδοξος μητέρα καὶ γιαγιὰ (60 ἐτῶν), ἡ ὁποία διαμένει εἰς τὴν Ἀμερικήν. Εἰς τὴν χώραν αὐτὴν αἱ κινήσεις πολλῶν Ὀρθοδόξων Κληρικῶν εἶναι «περίεργοι» καὶ ἀπαράδεκτοι ἐκκλησιαστικῶς.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Saint John Chrysostom : HOMILY X. ROM. V. 12.


"Wherefore as by one man sin entered into the world, and death by
sin, and so death passed upon (dihlqen 6 Mss. eis . . . ) all men, for
that all have sinned."
As the best physicians always take great pains to discover the
source of diseases, and go to the very fountain of the mischief, so
doth the blessed Paul also. Hence after having said that we were
justified, and having shown it from the Patriarch, and from the Spirit,
and from the dying of Christ (for He would not have died unless He
intended to justify), he next confirms from other sources also what
he had at such length demonstrated. 

Fierce wolves will come in among you, not sparing the flock


"Beware of false prophets, which come to you in sheep's clothing, but inwardly they are ravening wolves ...." (Matthew 7:15)   
 because  "I know that after my departure," said Paul, "fierce wolves will come in among you, not sparing the flock; and from among your own selves will arise men speaking twisted things, to draw away the disciples after them" (Acts 20:29-30).  

He also said: "stand fast in one spirit, with one mind striving together for the faith of the gospel " (Philippians 1:27);

Αδελφός είπε στον αββά Ποιμένα:


- “Εάν δώσω στον αδελφό μου λίγο ψωμί ή κάτι άλλο, οι δαίμονες μολύνουν την πράξη αυτή σαν να γίνεται από ανθρωπαρέσκεια”. 

Απαντά ο Γέροντας:
 

- “Κι αν ακόμη γίνεται από ανθρωπαρέσκεια, εμείς θα δώσουμε στον αδελφό ό,τι χρειάζεται”.
 

Και του είπε την εξής παραβολή:
 

- “Δυο άνθρωποι ήσαν γεωργοί και κατοικούσαν στην ίδια πόλη. Ο ένας απ΄αυτούς έσπειρε και είχε λίγη σοδειά και ακάθαρτη.
 

Ο άλλος αμέλησε και δεν έσπειρε, γι΄αυτό δεν είχε καθόλου σοδειά. Αν έπεφτε πείνα, ποιος από τους δυο θα είχε να ζήσει;”
 

- “Αυτός που έβγαλε τη λίγη και ακάθαρτη σοδειά” αποκρίθηκε ο αδελφός.
 

- “Έτσι λοιπόν κι εμείς -λέει ο Γέροντας- ας σπέρνουμε λίγα, έστω και ακάθαρτα, για να μην πεθάνουμε από την πείνα”.
 

Cherubic Hymn-Theodoros Vasilikos-Our Home


Δαιμονικοί ἀποπροσανατολισμοί


 Η Aγία μας Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι οἱ ἁμαρτίες μας καθαρίζονται χάρις
στὴν ἀπολυτρωτικὴ θυσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ «τὸ αἷμα
τοῦ Χριστοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α´ Ἰωάν.1,7). Ἀλλὰ ὁ
διάβολος, ὁ ὁποῖος μισεῖ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἐπιθυμεῖ τὴν ἀπώλειά του, τὸν
ὁδηγεῖ σὲ λαθεμένες ἐνέργειες. Μέσῳ τῶν διαφόρων θρησκειῶν
ἀποπροσανατολίζει τὰ ἀνθρώπινα πρόσωπα μὲ τὸ νὰ δίνει ψεύτικες ἐλπίδες  σωτηρίας. Τρανταχτὸ παράδειγμα οἱ ἐτήσιες ἑορτὲς τοῦ Ἰνδουισμοῦ, οἱ ὁποῖες  προβλέπουν «μπανιάρισμα» στὸν «ἱερὸ» ποταμὸ Γάγγη γιὰ «ἄφεση ἁμαρτιῶν»  καὶ «ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸν κύκλο τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀναγέννησης»! Ἑκατομμύρια  ἰνδουιστὲς βουτοῦν στὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ πιστεύοντας ὅτι τόσο ἁπλὰ «σώζονται» καὶ γίνονται «Νάγκα Σαντχούς», δηλαδὴ «ἅγιοι ἄνθρωποι»! Φυσικὰ οὐδεμία  «ἄφεση» λαμβάνουν, ἀλλὰ τὸ μόνο ποὺ εἰσπράττουν, ἀπὸ αὐτὴ τὴν τελετουργία, εἶναι μερικὰ ἑκατομμύρια μικρόβια ὁ καθένας καὶ διαιώνιση τῶν μεταδοτικῶν  ἀσθενειῶν στὴν ἀχανῆ χώρα τους! Ἂς τὰ βλέπουν αὐτὰ οἱ θιασῶτες τῶν διαθρησκειακῶν διαλόγων ὀρθόδοξοι, οἱ ὁποῖοι κάθονται στὸ ἴδιο τραπέζι καὶ συζητοῦν ἐπὶ ἴσοις ὅροις μὲ «Νάγκα Σαντχούς», οἱ ὁποῖοι τοὺς διηγοῦνται τὴ «σωτήρια ἐμπειρία» τους στὰ βοθρολύματα τοῦ Γάγγη! Κάνουμε μήπως λάθος;

"O. T."

Ένας διάλογος :


 Όταν ο Γκαγκάριν γύρισε από το διάστημα, δεν έπαυε να δηλώνει περιφρονητικά. 
-- Θεός δεν υπάρχει. Πουθενά δεν τον συνάντησα... 
Σε μία δεξίωση που είχε γίνει προς τιμήν του, συνάντησε τον Ρώσο Πατριάρχη Αλέξιο. Πλησίασε τον σεβαστό Ιεράρχη ο οποίος τον ρώτησε,
 
-- Είναι αλήθεια, ότι δεν είδες τον Θεό στον ουρανό;
 
-- Ναί, είναι αλήθεια, του είπε ο Γκαγκάριν. Τόσες μέρες στο διάστημα πουθενά δεν τον συνάντησα...
 
-- Τον γνωρίζεις; ρώτησε με χιούμορ ο Πατριάρχης.
 
-- Τι θέλετε να πείτε; απάντησε ξαφνιασμένος ο κοσμοναύτης.
 
-- Θέλω να πω, συνέχισε ο Αλέξιος, πώς είναι δυνατόν να λες για κάποιον ότι δεν τον συνάντησες εάν ποτέ σου δεν τον έχεις γνωρίσει. Πώς φαντάσθηκες ότι θα έβλεπες έτσι τόν Θεό;
 
-- Δεν ξέρω, είπε με αμηχανία ο Γκαγκάριν. Πραγματικά δεν ξέρω με ποιόν τρόπο θα έπρεπε να τον γνωρίσω.
 
-- Έλα τότε να σε μάθω, και όταν ξαναπάς θα τον δείς. Να είσαι βέβαιος ότι θα τον δεις, του είπε με νόημα ο Ρώσος Πατριάρχης.
 

Γιατί ο Θεός δεν είναι ορατός ούτε με τηλεσκόπια, ούτε με διαστημόπλοια...Τον βλέπουμε από τα φαινόμενα και προσεγγίζεται διά της πίστεως.

ΤΑ ΑΠΛΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ.


 O Αββάς Χομαί, λίγο πριν κοιμηθή εν Κυρίω, άφησε στα πνευματικά του τέκνα  τις ακόλουθες συμβουλές, που πάντοτε είναι αληθινές και απαραίτητες για λαϊκούς και κληρικούς, λέγοντας:

"Μη κατοικήσετε ποτέ μαζί με αιρετικούς, μήτε να συνάψετε σχέσεις με άρχοντες, μήτε να είναι τα χέρια σας απλωμένα στο να συνάζετε, αλλά μάλλον απλωμένα στο να δίνετε". 

Φώτης Κόντογλου - Ἡ Πολιοῦχος τῶν Ἀθηνῶν Ἁγία Φιλοθέη


Ἡ ἁγία Φιλοθέη γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα ἀπὸ γονιοὺς ἄρχοντες, μοναχοπαίδι τοῦ Ἀγγέλου Μπενιζέλου καὶ τῆς Συρίγας. Φιλοθέη ὀνομάσθηκε ὅταν ἔγινε καλογρηά, ἀλλὰ τὸ πρῶτο ὄνομά της ἦταν Ρεβούλα. Ἡ μητέρα της ἤτανε στείρα καὶ παρακαλοῦσε τὸ Θεὸ νὰ τῆς δώσει τέκνο, καὶ μία νύχτα εἶδε πὼς βγῆκε ἀπὸ τὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας ἕνα φῶς δυνατὸ καὶ πὼς μπῆκε στὴν κοιλιά της. Κι᾿ ἀληθινά, τὸ φῶς ἐκεῖνο ἤτανε ἡ ἁγιασμένη ψυχῆ τῆς κόρης ποὺ γέννησε σ᾿ ἐννιὰ μῆνες. Ἀπὸ μικρὴ φανέρωνε μὲ τὰ φερσίματα καὶ μὲ τὰ αἰσθήματά της ποιὰ θὰ γινότανε ὑστερώτερα, στολισμένη μὲ κάθε λογῆς ἀρετή. Στὴν εὐσέβεια εἶχε γιὰ ὁδηγό της τὴν ἴδια τὴ μητέρα της ποὺ ἤτανε εὐλαβέστατη.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Ο  Θεάνθρωπος αυξάνει.

Τα πάντα εν τη Εκκλησία λειτουργούν οδηγούμενα και καθοδηγούμενα από την Κεφαλήν της Εκκλησίας, τον Κύριον Ιησούν. Και ούτω το θεανθρώπινον σώμα αυξάνει. Ο Θεάνθρωπος αυξάνει! Και το θαύμα αυτό γίνεται ακαταπαύστως δι΄ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν και χριστοποίησιν. Αυξάνει το σώμα του Χριστού, η Εκκλησία. Αυξάνει με κάθε άνθρωπον ο οποίος γίνεται μέλος της Εκκλησίας, δηλαδή συστατικόν μέρος του θεανθρωπίνου σώματος του Χριστού. Η αύξησις αυτή του προσώπου του κάθε ανθρώπου εν τη Εκκλησία γίνεται από την Κεφαλήν της Εκκλησίας, τον Χριστόν, απ΄ Αυτόν δια μέσου των αγίων και χριστοφόρων συνεργών του. Ο παμφιλάνθρωπος Κύριος έδωσε τους αποστόλους και τους προφήτας, και τους ευαγγελιστάς και τους ποιμένας και τους διδασκάλους, «προς τον καταρτισμόν των αγίων εις έργον διακονίας, εις οικοδομήν του σώματος του Χριστού» (Εφ. 4, 11. 12). 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Θεόδωρος Ζήσης. Αγίων Μαρκιανού και Πουλχερίας


ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ


+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

Oι Ψευδο-Ισιδώρειες Διατάξεις
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΚατά τον ΣΤ' και Ζ' αιώνα παρατηρείται μια συνεχής διαμάχη στη Φραγκία για τη θέση του Φράγκου βασιλέα στην εκλογή των επισκόπων. Μία παράταξη επέμενε ότι ο Βασιλέας δεν είχε θέση στις εκλογές. Μία δεύτερη ομάδα θα επέτρεπε να εγκρίνει ο Ρήγας απλώς τις εκλογές. Μία τρίτη ομάδα έδινε στο Ρήγα δικαίωμα αρνησικυρίας (Veto) επί των εκλογών. Μία τέταρτη ομάδα υποστήριζε το δικαίωμα στους βασιλείς να διορίζουν τους επισκόπους. Ο Γρηγόριος Τουρώνης και τα περισσότερα μέλη της συγκλητικής τάξεως ανήκαν σ' αυτή την τέταρτη ομάδα. Ομως, ενώ υποστήριζαν το δικαίωμα του βασιλέα να διορίζει επισκόπους, ο Γρηγόριος Τουρώνης διαμαρτυρήθηκε εναντίον της βασιλικής πρακτικής να πωλούνται οι επισκοπές σ' όποιον προσέφερε περισσότερα χρήματα.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΑπό την εποχή του Μεγάλου Γρηγορίου, οι Πάπες της Πρεσβυτέρας Ρώμης προσπάθησαν να πείσουν τους Φράγκους βασιλείς να εφαρμόσουν στην εκλογή των επισκόπων το Κανονικό Δίκαιο, δηλαδή να εκλέγονται οι επίσκοποι από τον κλήρο και το λαό. Προφανώς, οι Φράγκοι Ρήγες γνωριζαν πολύ καλά, ότι αυτό το οποίο ήθελαν οι Πάπες στην ουσία ήταν να γίνεται η εκλογή των επισκόπων από την συντριπτική Ρωμαϊκή πλειοψηφία. Αλλ' όταν οι Φράγκοι αντικατέστησαν τους Ρωμαίους επισκόπους και περιόρισαν το λαο των Ρωμαίων (populus Romanorum) στα στρατόπεδα ως Βιλλάνους, τότε δεν υπήρχε κανένας λόγος να μην εφαρμόζονται οι κανόνες. Ετσι, ο Καρλομάγνος εξέδωσε νόμο το 803, που αποκατέστησε την ελεύθερη εκλογή επισκόπων από τον κλήρο και το λαο "secunda statuta canonum" ("κατά τις διατάξεις των κανόνων"). Ο Καρλομάγνος αποκατέστησε το γράμμα του νόμου, αλλά τόσο το πνεύμα του, όσο και η θέληση των Παπών παραποιήθηκαν. Η εκκλησία στη Φραγκία παρέμεινε αιχμάλωτη μιας τυραννικής Τευτονικής μειοψηφίας.

Συνεχίζεται.

Φώτης Κόντογλου - Ἡ ἁγιασμένη ἐπανάσταση

Ἡ σκλαβιὰ ποὺ ἔσπρωξε τοὺς Ἕλληνες νὰ ξεσηκωθοῦνε καταπάνω στὸν Τοῦρκο δὲν ἤτανε μονάχα ἡ στέρηση κι ἡ κακοπάθηση τοῦ κορμιοῦ, ἀλλά, ἀπάνω ἀπ᾿ ὅλα, τὸ ὅτι ὁ τύραννος ἤθελε νὰ χαλάσει τὴν πίστη τους, μποδίζοντάς τους ἀπὸ τὰ θρησκευτικὰ χρέη τους, ἀλλαξοπιστίζοντάς τους καὶ σφάζοντας ἢ κρεμάζοντάς τους, ἐπειδὴ δὲν ἀρνιότανε τὴν πίστη τους γιὰ νὰ γίνουνε μωχαμετάνοι. Γιὰ τοῦτο πίστη καὶ πατρίδα εἴχανε γίνει ἕνα καὶ τὸ ἴδιο πρᾶγμα, κ᾿ ἡ λευτεριὰ ποὺ ποθούσανε δὲν ἤτανε μοναχὰ ἡ λευτεριὰ ποὺ ποθοῦνε ὅλοι οἱ ἐπαναστάτες, ἀλλὰ ἡ λευτεριὰ νὰ φυλάξουνε τὴν ἁγιασμένη πίστη τους, ποὺ μ᾿ αὐτὴν ἐλπίζανε νὰ σώσουνε τὴν ψυχή τους. 


H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - KANON OF THEOTOKOS


Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:


Πρέπει, λοιπόν, ως λογικοί που είμεθα, να μάθωμεν ότι οι πειρασμοί και αι διάφοροι θλίψεις αποστέλλονται από τον Θεόν δια την ψυχικήν ωφέλειάν μας και ότι δι’ αυτών ο Κύριος μας παρέχει πολλάς ευεργεσίας. Πρώτον, ότι δια των πειρασμών αποκαλύπτονται οι πονηροί λογισμοί, οι οποίοι μας διακατέχουν κρυπτώς. Κατόπιν αφού τους ανακαλύψωμεν, γνωρίζοντες την αθλιότητά μας αυτήν, προσθέτομεν εις την ψυχήν μας ταπεινοφροσύνην αληθινήν και ασχημάτιστον. Εξ άλλου αποκαλύπτεται και η ματαία οίησίς μας κατά το ψαλμικόν, «διέκυψαν πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, όπως αν εξολοθρευθώσιν εις τον αιώνα του αιώνος».

Αββά Ισαάκ Σύρου :


«Ο αξιωθείς ιδείν εαυτόν,  κρείττων εστί του αξιωθέντος ιδείν αγγέλους»



'Αγιος Ιωάννης της Κροστάνδης :

Όσοι είναι αυστηροί και σχολαστικοί κριταί των σφαλμάτων του άλλου, νικώνται από αυτό το πάθος επειδή δεν απέκτησαν ακόμη για τα ιδικά τους αμαρτήματα ολοκληρωτική φροντίδα, (γνώση) και μνήμη. Διότι όποιος αφαιρέσει «το περικάλυμμα της φιλαυτίας και ιδεί με ακρίβεια τα ιδικά του κακά, για τίποτε άλλο δεν θα φροντίσει πλέον στην ζωή του , αναλογιζόμενος ότι ο χρόνος της ζωής του δεν του επαρκεί για να πενθήσει τις ιδικές του αμαρτίες, έστω και αν θα ζούσε εκατό έτη και αν θα έβλεπε ολόκληρο τον Ιορδάνη ποταμό να βγαίνει από τους οφθαλμούς του ως δάκρυ.