Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Oι Άγιοι αναθεματίζουν τον Πάπα και εμείς τον Πάπα τον ευλογούμε!


«Έχουμε στην εποχή μας τις αιρέσεις του Παπισμού και του Προτεσταντισμού και για τις οποίες οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες σιωπούν. Πολύ  μεγάλη αίρεση ο Παπισμός, 21 καινοτομίας έχει: filioque, αλάθητο, πρωτείο του Πάπα, άζυμα, καθαρτήριο πυρ, του κόσμου τις αιρέσεις και πολύ χειρότερη αίρεση ο Προτεσταντισμός. Και εμείς τι κάνουμε απέναντι αυτών των αιρέσεων; 
Εμείς τον Πάπα τον ευλογούμε... 

Τον δεχόμαστε στην Αθήνα, στο Βουκουρέστι, στην Τιφλίδα, στην Κύπρο, τώρα και στη Μόσχα ετοιμάζεται να πάει, στην Κωνσταντινούπολη – «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», «άγιος αδελφός» ο αιρετικός Πάπας, τον οποίο ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέει «Τον Πάπα να καταράσθε». Οι Άγιοι καταρώνται, αναθεματίζουν τον Πάπα και οι δικοί μας ηγέτες σήμερα;  Που είναι το αποστολικό και πατερικό τους φρόνημα, που λέει «επιτιμάν αποτόμως τους αιρετικούς».


Έχει ἤδη γίνει ἡ ἕνωση μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα!



Του Πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ


Οἱ συμπροσευχὲς αὐτές, γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τοὺς συνοδοιπόρους του, σημαίνει ὅτι ἔχει ἤδη γίνει ἡ ἕνωση μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα, καὶ ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὰ κατηγορηματικῶς λεγόμενα τοῦ ὑπεύθυνου τοῦ Γραφείου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρώπη, Μητροπολίτου Ἀχαΐας κ. Ἀθανασίου, τώρα προσπαθοῦν, μὲ ὑπόγειες διαδρομές, νὰ ἐπιβάλλουν στοὺς πιστοὺς αὐτὴ «τὴν ἄμικτον μῖξιν», ἀλλὰ
στὴν σατανοκίνητη αὐτὴ προσπάθειά τους συναντοῦν, ὡς εἶναι τοῦτο ἑπόμενον, σκληρὲς ἀντιδράσεις ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣτὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκεῖθεν, ἀπὸ τὸν ὑπερασπιστὴ δηλαδὴ τῆς πίστεώς μας πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ. «Παρʼ ἡμῖν οὔτε Πατριὰρχαι οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ», (Ἀπόκρισις τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ὀρθοδόξου
Ἀνατολῆς πρὸς τὸν πάπαν Πίον τὸν Θ´, ἔτος 1848).

Ἀχαΐας λοιπὸν κ. Ἀθανάσιος, «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἀπολογούμενοςὡς φαίνεται, πρὸς τὸ Βατικανὸ γιὰ τὴν καθυστέρηση τῆς ὑποταγῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸν αἱρεσιάρχη Πάπα ὁμολογεῖὅλως ἀνερυθρίαστα: «Στὴν Ἑλλάδα βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ πολὺ λεπτὴ κατάσταση, γιατί ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ μητροπολίτες ἐπιθυμοῦν νὰ ἔχουν μία σημαντικὴ συνεργασία μὲ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία,
ἀλλὰ οἱ πιστοὶ δὲν εἶναι προετοιμασμένοι στὴν προοπτική τοῦ διαλόγου… Αὐτὸ γιὰ μᾶς εἶναι ἡ μεγάλη πρόκληση νὰ προετοιμάσουμε τὸν κόσμο, νὰ τὸν διαπαιδαγωγήσουμε, γιὰ νὰ μὴ ἀντιδράσει ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὶς προκαταλήψεις καὶ πληροφορίες, ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται στὰ γεγονότα. Εἶναι σημαντικὸ νὰ κατανοηθεῖ ὅτι ἔχουμε ἀνάγκη χρόνου, ἐλπίζω ὄχι ὑπερβολικοῦ, γιὰ νὰ σχηματίσουμε τὴν συνείδηση τοῦ κόσμου.

Oι «Ηρωδιάδες» της Αγιομάννας Ελλάδας


Βρεφομαχεί, νηπιομαχεί, παιδοσφάζει ο Ηρώδης, μεθυσμένος απ’ την μανία του να σκοτώση το «παιδίον νέον», τον Ιησούν!
Ανεξίτηλη η ντροπή του. Άνανδρη η ενέργειά του! Θύμα του το παιδί!
Στα ίχνη του παιδοκτόνου Ηρώδη, οι …. «Ηρωδιάδες» όλων των εποχών. Γυναίκες του Λαού, ή Αρχόντισσες, παντρεμένες ή ανύπαντρες σκοτώνουν με εμβρυοκτόνα βότανα, ή με άλλους τρόπους, το πρωτοσχημάτιστο παιδικό πλάσμα, που «τόλμησε» να παρουσιαστή μέσα τους, σαν φυσική συνέπεια μιας νόμιμης ή λαθραίας σαρκικής ηδονής! Θύμα, κι εδώ, το παιδί! Και ποιος να το φανταζότανε πως οι «Ηρωδιάδες» αυτές θα συγκροτούσανε στην Αγιομάννα Ελλάδα συμμορίες παιδοφθόρες, που, κάτω από έναν απατηλό φεμινισμό, θα κηρύσσανε εξοντωτική σφαγή κατά των αγέννητων νηπίων της Ελλάδος;

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2011
15 .210. 000,  ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από τις «Ηρωδιάδες» Eλληνίδες δια των αμβλώσεων!!!

Greek Orthodox Patriarch Ignatius IV Hazim admitted to intensive care after suffering a brain stroke



Από εγκεφαλικό εισήλθε στην εντατική, σε νοσοκομείο της Βηρυτού, σήμερα ο Πατριάρχης της Αντιοχείας Ιγνάτιος.

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα :


Λόγος τέταρτος: «Η συμβολή του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας στην εν Χριστώ ζωή» 

Η βρώση του Σώματος και η πόση του Αίματος του Χριστού ενοικίζει τους ανθρώπους στο Χριστό και το Χριστό στους ανθρώπους. Υπάρχει μεγαλύτερη μακαριότητα; Αυτή η ένωση του ανθρώπου με το Χριστό έχει διπλό αποτέλεσμα: άφεση αμαρτιών και κληρονομία της Ουράνιας Βασιλείας. Είναι, εξάλλου, χαρακτηριστικό ότι το μυστήριο της Μετάνοιας δνε ενεργοποιείται, άν δεν υπάρξει συμμετοχή στο μυστικό τραπέζι του Χριστού. Έτσι ο άνθρωπος φωτίζεται, καθαρίζεται κι ενισχύεται στον αγώνα του κατά του πονηρού και των παθών. Αυτός είναι και ο λόγος της συνεχούς συμμετοχής στο Μυστήριο των Μυστηρίων.
 

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


ΚΕΦΑΛΑΙΑ  ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ

1.  Τι είναι χ ά ρ ι ς; --Χάρις είναι αι θείαι εκείναι ενέργειαι τας οποίας η Παναγία Τριάς παρέχει εις την Εκκλησίαν δια την σωτηρίαν των ανθρώπων από την αμαρτίαν, τον θάνατον και τον διάβολον και δια την αιωνίαν των ζωήν εν τω Τρισυποστάτω Θεώ.
2. Το μ α ρ τ ύ ρ ι ο ν  τ ο υ  Χ ρ ι σ τ ο ύ  ε β ε β α ι ώ θ η  εν  υ μ ί ν. Περί ποίου τ ο  
μ α ρ τ ύ ρ ι ο ν  (=η μαρτυρία);  Περί του Θεού ως Τριάδος, περί του Θεανθρώπου ως Σωτήρος, περί του ανθρώπου ως θεοειδούς όντος, περί της Εκκλησίας ως θεανθρωπίνου σώματος, περί της σωτηρίας ως θεανθρωποποιήσεως, περί παντός κτίσματος ως χριστοεσφραγισμένου δημιουργήματος.
3. Η κ ο ι ν ω ν ί α  ημών μετά του Σωτήρος Χριστού—συνιστά την σωτηρίαν, κοινωνία μετ΄ Αυτού, ως Αγιάζοντος, είναι ο αγιασμός, κοινωνία μετ΄ Αυτού, ως Θεού, είναι η θέωσις, κοινωνία μετ΄ Αυτού, ως Αθανάτου, είναι η αθανασία, κοινωνία μετ΄ Αυτού, ως Αναστάντος, είναι η ανάστασις, κοινωνία μετ΄ Αυτού, ως Αναληφθέντος, είναι η ανάληψις και η εκ δεξιών του Θεού Πατρός καθέδρα.
4. Π α ρ α κ α λ ώ  υ μ ά ς… ί ν α  λ έ γ η τ ε  τ ο  α υ τ ό  π ά ν τ ε ς. Οι χριστιανοί δύνανται να λέγουν το αυτό πάντες, όταν έχουν τα ίδια αισθήματα, τας ιδίας σκέψεις, τα ίδια βιώματα. Τούτο δε επιτυγχάνουν όταν ενώσουν την ψυχήν των με την καθολικήν ψυχήν της Εκκλησίας, την καρδίαν των με την καθολικήν καρδίαν της Εκκλησίας (πρβλ. Πράξ. 4, 32), τον νουν των με τον καθολικόν νουν της Εκκλησίας και την σκέψιν των με την καθολικήν σκέψιν της Εκκλησίας. Τότε και σκέπτονται και αισθάνονται και «λέγουσι» δια της καθολικής ψυχής της Εκκλησίας, της καθολικής καρδίας της και της καθολικής σκέψεώς της.

Συνεχίζεται.  

Τι κρύβεται πίσω από τις προκλήσεις του Μπερίσα


Κωνσταντίνος Χολέβας

Ας μην αυταπατώμεθα. Δεν είναι προεκλογικό πυροτέχνημα ή πανηγυρική υπερβολή. Η αναφορά του Αλβανού πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα στα σύνορα της «Μεγάλης Αλβανίας», η οποία φθάνει έως την Πρέβεζα, δεν ήταν τυχαία. Η θεωρία της «Φυσικής Αλβανίας», όπως μετονομάστηκε η Μεγάλη Ιδέα των Αλβανών, διατρέχει όλο το πολιτικό φάσμα της γειτονικής χώρας και επηρεάζει, ας το προσέξουμε αυτό, πολλούς από τους Αλβανούς που εργάζονται στη χώρα μας. Στα σχολικά βιβλία Ιστορίας και Γεωγραφίας η «Φυσική Αλβανία» είναι παρούσα ακόμη και στα εξώφυλλα. Περιλαμβάνει τη σημερινή Αλβανία, τμήμα του Μαυροβουνίου, το ένα τρίτο των εδαφών της ΠΓΔΜ (Ιλλυρίδα την ονομάζουν οι αυτονομιστές Αλβανοί), μέρος της Νοτίου Σερβίας (Πρέσεβο), το Κόσοβο και ελληνικά εδάφη όπως η Θεσπρωτία (Τσαμουριά τη λένε οι ίδιοι) και η Πρέβεζα. Δεν πρόκειται για άποψη λίγων εθνικιστών. Είναι το επίσημο εθνικό δόγμα, όπως κατεγράφη από την Ακαδημία Επιστημών των Τιράνων το 1997. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο δεν πρέπει να υποτιμήσουμε ούτε φυσικά να υπερτιμήσουμε.


H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης


Η διατύπωσις του δόγματος εις το Σύμβολον της Πίστεως και εις τους όρους των Τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων της Ορθοδόξου Παραδόσεως έχει γίνει εις κάθε μίαν περίπτωσιν μία αντίδρασις προς αίρεσιν και ποτέ έν μέρος μιας προβαλλομένης μεθόδου μεταβολής της μελέτης ή εκείνου του περιφήμου, αλλά μη υπαρκτού όρου θεολογούμενον εις το δόγμα. Οι Πατέρες θεολογούν μέσω της συμμορφώσεως της νοήσεώς των πρός: 1) την αδιάλειπτον προσευχήν των, 2) την Γραφήν εντός της Παραδόσεως των ιδικών των Πατέρων και 3) τον ιδικόν των δοξασμόν, εάν ήτο εις αυτό το στάδιον ή εις τον δοξασμόν των άλλων, αλλά όχι δια της διαλεκτικής.
*      Δια να κλείσωμεν αυτό το κεφάλαιον σημειώνομεν ότι ο Ωριγένης (περίπου 185-255 μ.Χ.) ταυτίζει την γλωσσολαλίαν της Α' Κορ. με την αδιάλειπτον προσευχήν του Αγίου Πνεύματος εν τη καρδία και βλέπει την παράδοσιν αυτήν ενεργώσαν, εις την Παλαιάν Διαθήκην, εφ' όσον αυτή είναι εκείνη, η οποία αναδεικνύει Προφήτας. Οι Καππαδόκαι Πατέρες δεν δείχνουν σημεία διαφωνίας με τον Ωριγένην επ' αυτού, έως εκεί που ήτο δυνατόν να εξακριβώσω. Κατά την εποχήν του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου (344-407), όμως η παράδοσις, η οποία είχεν επικρατήσει εις ωρισμένους κύκλους της Αντιοχείας ήτο, ότι η γλωσσολαλία ήτο το χάρισμα, το οποίον είχον οι απόστολοι να ομιλούν τας γλώσσας των λαών, τους οποίους ευηγγελίζοντο. Ουχ ήττον όμως, τούτο το χάρισμα των γλωσσών προϋπέθετε ότι συνώδευε το χάρισμα της αδιαλείπτου προσευχής, την οποίαν συμφώνως προς τον Χρυσόστομον, ο Παύλος αναφέρει εις την Α' Κορ. 14, 14-16. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (375-444) φαίνεται ότι ακολουθεί μίαν μέσην οδόν σχετικώς με την γλωσσολαλίαν του Παύλου, εφ' όσον σημειώνει, καθώς και ημείς ετονίσαμεν, ότι "ουδείς ακούει".   Αυτός δεν φαίνεται τόσον βέβαιος, όσον ο Χρυσόστομος ότι αυτό σημαίνει ότι ουδείς κατανοεί. Είναι σαφές ότι αυτή η προδιάθεσις ήτο αρκούντως ανεπτυγμένη ότι οι Απόστολοι ευρίσκοντο εις έν τοιούτον πνευματικόν επίπεδον μόνοι τους, ώστε, εν συγκρίσει με τα ιδικά των χαρίσματα, τα επιζώντα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος εις την Εκκλησίαν να θεωρώνται κατώτερα. Ό,τι είναι σπουδαίον, όμως, δια τον σκοπόν αυτής της εργασίας είναι ότι το χάρισμα καθ' εαυτό της αδιαλείπτου προσευχής εν τη καρδία και ο δοξασμός (θέωσις) ποτέ δεν έπαυσαν να θεωρώνται ως ο πυρήν της παραδόσεως από την εποχήν των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης.

Συνεχίζεται.

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα :


Λόγος δεύτερος: «Η συμβολή του Αγίου Βαπτίσματος στην εν Χριστώ ζωή» 

Το βάπτισμα είναι αρχή βίου και βάση και θεμέλιο ζωής. Γι’ αυτό και θεωρείται η ονομαστήρια ημέρα των πιστών και καθώς είναι φώτισμα μας φέρνει σε άμεση επικοινωνία με το Φως. Βυθιζόμενος – αναδυόμενος από την κολυμβήθρα ο άνθρωπος, γεννιέται αληθινά και γίνεται παιδί του Θεού: του Πατέρα που συμφιλιώθηκε, του Υιού που συμφιλίωσε και του Αγίου Πνεύματος που προσφέρθηκε ως δώρο, όταν συμφιλιωθήκαμε.
 

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Psalms



Είπε γέρων :


 Κάποτε πήγε ένας μοναχός σ` ένα κελί που ήταν καθαρό, περιποιημένο, αρχοντικό επίσημο. 
Είπε:
 
Όπως είναι η καρδιά του Γέροντα έτσι είναι και το κελί του. 

Πήγε σ` ένα άλλο που ήταν ακατάστατο, αραχνιασμένο κι άνω – κάτω. 
Είπε:
 
Ο Γέροντας είναι καλός, ασχολείται συνέχεια με τα πνευματικά,
 
και δεν έχει καθόλου καιρό για τα υλικά.
 

Ήταν αγαθός ο μοναχός αυτός και τα έβλεπε όλα όμορφα.
 
Ότι είσαι αυτό βλέπεις, ότι ζητάς αυτό βρίσκεις. 

Ποιος «άδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα



......πως είναι λοιπόν νόμιμο και θεάρεστο να ενωθούμε με εκείνους από τους οποίους αποκοπήκαμε δίκαια και κανονικά , εφόσον παραμένουν αμετάβλητα στις αιρέσεις τους; Εάν το δεχθούμε αυτό ανατρέπουμε μονομιάς τα πάντα και καταργούμε την Ορθοδοξία ...... 

..... Ποιος «άδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα – ο οποίος αποκόπηκε δίκαια από το Άγιο Πνεύμα εξ αιτίας της αυθαδείας του, εναντίον του Θεού και των θείων Μυστηρίων – και θα γίνει με αυτόν τον τρόπο εχθρός του Θεού ; Διότι αν ακόμη και ο απλός χαιρετισμός, μας καθίστα κοινωνούς των πονηρών έργων αυτού που χαιρετάμε , πόσο μάλλον η μνημόνευσης του, εκφώνως, και μάλιστα την στιγμή που αντικρίζουμε με φρίκη τα θεία Μυστήρια ; 
Αν αυτός ο Ίδιος που βρίσκεται μπροστά μας είναι η Αυτοαλήθεια , πως είναι δυνατό να ανεχθεί ένα τόσο μεγάλο ψεύδος , το να συγκατατάσσεται δηλαδή ο πάπας μεταξύ των λοιπών Ορθοδόξων πατριαρχών ; Μήπως θα παίξουμε θέατρο κατά τον καιρό των φρικτών Μυστηρίων ; Και πως θα τα ανεχτεί αυτά η ψυχή του Ορθοδόξου και δεν θα απομακρυνθεί αμέσως από την εκκλησιαστική κοινωνία αυτών πού τον μνημόνευσαν και δεν θα τους θεωρήσει ιεροκαπήλους ;
 
Άλλωστε η Ορθόδοξη Εκκλησία του Θεού δεχόταν από παλιά την αναφορά του ονόματος του αρχιερέως ενώπιον των Αγίων Μυστήριων ως τελεία συγκοινωνία....

Από το βιβλίο: Οι αγώνες των μοναχών υπέρ της Ορθοδοξίας έκδοση της Ι. Μονής 
Οσίου Γρηγορίου. 

What the Ecumenists should remember:


On crucial questions  of the Faith, it is precisely, in the words of  Patriarch Anthimos VI  and the other Patriarchs with him, the “protectors of the Faith”, that is, “the people themselves, who always desire to preserve their faith unchanged and in agreement with the Fathers” when confronted with  challenges to the life of the Church.

ΕΠΕΙΔΗ «ΧΛΕΥΑΖΕΙ ΤΟ ΘΕΟ» Πρόστιμο σε τουρκικό κανάλι για τους... Simpsons


Πρόστιμο 52.000 τουρκικών λιρών (22.600 ευρώ) επέβαλε το τουρκικό Ανώτατο Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (RTUK) στο τουρκικό ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC-E επειδή μετέδωσε επεισόδιο της αμερικανικής σειράς κινουμένων σχεδίων «The Simpsons» στο οποίο ο Θεός εμφανίζεται υπό την επιρροή του διαβόλου.
Σύμφωνα με την Χουριέτ, το RTUK δικαιολόγησε την απόφασή του εξηγώντας πως σ' αυτό το επεισόδιο, η σειρά «χλεύασε τον Θεό» παρουσιάζοντας μια ομάδα νέων να σχολιάζει ένα φόνο που πραγματοποιήθηκε με θεϊκή διαταγή. Ο Θεός τους ενθαρρύνει στη συνέχεια να καταναλώσουν οινοπνευματώδη με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς.
«Ένα από τα πρόσωπα χρησιμοποιεί καταχρηστικά τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ενός άλλου για να το κάνει να διαπράξει φόνους. Η Βίβλος καίγεται δημοσίως και ο Θεός και ο Σατανάς εμφανίζονται με τη μορφή ανθρώπων», καταγγέλλεται στην αναφορά του RTUK, την οποία επικαλείται η εφημερίδα. Τα μέλη του RTUK ελέγχουν το σεβασμό της νομοθεσίας από τα τηλεοπτικά κανάλια.
Σε μια άλλη σκηνή που επικρίνεται από το RTUK, ο Θεός εμφανίζεται να σερβίρει καφέ στον διάβολο, κάτι που αποτελεί προσβολή στη θρησκευτική πίστη, προσθέτει η αναφορά την οποία επικαλείται η Χουριέτ.
Το RTUK δεν ήταν διαθέσιμο σήμερα για να σχολιάσει την απόφασή του.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63747684

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Χρυσόστομος : Δῶστε, δῶστε στοὺς φτωχούς!


Ξέρω ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς συγκεντρωμένους πάλι θὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅταν μιλοῦμε γι' αὐτά, καὶ θὰ ποῦν «Μή, σὲ παρακαλῶ, μὴ γίνεσαι φορτικὸς καὶ βαρετὸς στοὺς ἀκροατές• ἄφησέ το στὴ συνείδηση τοῦ καθενός, ἄφησέ το στὴν κρίση τῶν ἀκροατῶν• ἔτσι τώρα μᾶς ντροπιάζεις, μᾶς κάνεις νὰ κοκκινίζουμε!...». 

Ἀλλ' ὄχι! Αὐτὰ τὰ λόγια δὲν τὰ ἀνέχομαι! Γιατί οὔτε ὁ Παῦλος ντρεπόταν νὰ ἐνοχλῆ συνέχεια γιὰ τέτοια πράγματα καὶ νὰ ζητᾶ σὰν ζητιάνος. Ἐὰν ἔλεγα τοῦτο, δηλαδὴ δός μου, φέρε γιὰ τὸ σπίτι μου, ἲσως νὰ 'ταν ντροπή. Ἂν καὶ οὔτε τότε θὰ 'ταν ντροπή. «Οἱ γὰρ τῷ θυσιαστηρίῳ», λέγει, «προσεδρεύοντες, τῷ θυσιαστηρὶῳ συμμερίζονται» (Α' Κορ. 9,13). Πλὴν ὅμως πιθανὸν νὰ μὲ κατηγοροῦσε κάποιος, ὅτι μιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτὸ μου• τώρα ὅμως παρακαλῶ γι' αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, μᾶλλον ὄχι γι' αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, ἀλλὰ γιὰ σᾶς ποὺ δίνετε• γι' αὐτὸ καὶ μιλῶ χωρὶς νὰ ντρέπομαι.
 
Γιατί ποῦ εἶναι ἡ ντροπὴ σὰν πῶ, δῶσε στὸν Κύριο ποῦ πεινᾶ, ντύσε τον ποὺ γυρίζει γυμνός, φιλοξένησέ τον ποῦ εἶναι ξένος; Ὁ Δεσπότης σου δὲν ντρέπεται μπροστὰ σ' ὅλη τὴν οἰκουμένη νὰ λέγη «ἐπείνασα καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν» (Ματθ. 25,42), ὁ ἀνενδεής, ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τίποτε  καὶ ἐγὼ θὰ ντραπῶ καὶ θὰ διστάσω; Σὲ παρακαλῶ, μακριὰ τέτοια πράγματα! Τοῦ διαβόλου εἶναι αὐτὴ ἡ ντροπή!
 

Δὲν θὰ ντραπῶ, λοιπόν. Ἀντίθετα μάλιστα καὶ μὲ παρρησία θὰ πῶ• δῶστε σ' ὅσους ἔχουν ἀνάγκη, καὶ θὰ φωνάζω πιὸ δυνατὰ ἀπ' αὐτούς. Γιατί ἐὰν κάποιος ἔχη στοιχεῖα καὶ μπορῆ νὰ μᾶς κατηγορήση, ὅτι αὐτὰ τὰ λέμε γιὰ νὰ σᾶς παρασύρουμε πρὸς ὄφελός μας, καὶ μὲ τὸ πρόσχημα τῶν φτωχῶν κερδίζουμε ἐμεῖς, τότε πράγματι αὐτὰ δὲν εἶναι μονάχα ἄξια ντροπῆς, ἀλλὰ καὶ μυρίων κεραυνῶν, καὶ οὔτε ἀξίζει νὰ ζοῦν ὅσοι κάνουν παρόμοια.
 


Ἀλλὰ ἐάν, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, καθόλου δὲν σᾶς ἐνοχλοῦμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ κηρύττουμε ἀδάπανο τὸ εὐαγγέλιο, χωρὶς βέβαια νὰ κοπιάζουμε ὅπως ὁ Παῦλος, ἀρκούμενοι πάντως στὰ δικά μας, μὲ ὅλο τὸ θάρρος θὰ σᾶς λέγω, δῶστε στοὺς φτωχούς• καὶ δὲν θὰ σταματήσω νὰ τὸ λέγω, καὶ ὅταν δὲν δίνετε θὰ σᾶς εἶμαι σκληρὸς κατήγορος!


(εάν δεν μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο, παρουσιάζει τετραγωνάκια στην οθόνη του υπολογιστή σας, ενημερώστε με να το γράψω μονοτονικά. Είναι κρίμα να χάνονται τέτοια κείμενα. Η διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μου είναι στο επάνω μέρος της οθόνη σας, αν δεν θέλετε να το γράψετε στα σχόλια).

Ορθ. Εκκλησία και Οικουμενισμός σελίς 242 του Άγ. Ιουστίνου (Πόποβιτς)


 Ω, αδελφοί μου! Δεν το βλέπετε όλοι τούτο; Δεν έχετε αισθανθή το σκότος και το έγκλημα της αντιχριστιανικής Ευρώπης επάνω εις το σώμα σας; Προτιμάτε την Ευρώπην ή τον Χριστόν;
Τον θάνατον ή την ζωήν; 
Αυτά τα δύο έθεσε την παλαιά εποχήν ο Μωησής ενώπιον του λαού του.
Και ημείς αυτά τα δύο θέτομεν ενώπιόν σας. Να γνωρίζετε: η Ευρώπη είναι ο θάνατος, ο Χριστός είναι η ζωή.
Εκλέξατε την ζωήν, δια να ζήσετε εις τους αιώνας.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


Tαπεινώς ζητώ συγγνώμην, διότι και εγώ ο παναμαρτωλός, όντως παναμαρτωλός, ετόλμησα να ψελλίσω αυτάς τας ολίγας λέξεις περί της Β΄ Συνόδου του Βατικανού. Έπραξα δε τούτο «καθ΄ υπακοήν». Τούτον εζητήθη από εμέ τον μηδαμινόν και παναμαρτωλόν. Εξετέλεσα την υπακοήν ειλικρινώς, ευσυνειδήτως, με συνοχήν καρδίας και στεναγμούς, ερειδόμενος εις την υποστήριξιν του αγίου πρωτοκορυφαίου Αποστόλου (πρβλ. Α΄ Πέτρου 3, 15). Εάν δε κάποιος, αναγινώσκων τας γραμμάς αυτάς, αισθανθή τον εαυτόν του θιγόμενον, ας με συγχωρήση, διότι λόγω της παναμαρτωλότητός μου, δεν ημπόρεσα να διατυπώσω καλύτερα την αλήθειαν περί της Παναληθείας. Και ας ικετεύση τον Γλυκύτατον Κύριον Ιησούν, τον πάντοτε εύσπλαγχνον και πολυεύσπλαγχνον δια κάθε αμαρτωλόν μετανοούντα, να συγχωρήση και εις εμέ τον παναμαρτωλόν τας νέας μου και τας νεωτέρας μου αμαρτίας. Διότι πιστεύω, εξ όλης καρδίας πιστεύω, ότι «πολύ ισχύει δέησις δικαίου» (Ιακ. 5, 16), ακόμη και δι΄ ένα παναμαρτωλόν, όπως είμαι εγώ, εις όλον το είναι μου.


Συνεχίζεται.  

THAT ALL MAY BE ONE


 The Orthodox Church teaches that She has no need to search for a “lost unity”, because Her historic consciousness dictates that She is the Una Sancta and that all Christian groups outside of the Orthodox Church can recover their unity only by entering into the bosom of that Church which preserved its identity with early Christianity.

Ιερά Μητρ. Πειραιώς--- Ανακοίνωσις


Π ρ ό ς
Τούς Πανοσιολ. καί Αἰδεσ. ᾿Εφημερίους
Προέδρους Ἐκκλ. Συμβουλίων Ἱ. Ναῶν
τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως
*   *   *
᾿Αγαπητοί Πατέρες καί ᾿Αδελφοί,
Παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τήν Θ. Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς 9 Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. πρό τῆς Ἀπολύσεως τήν κάτωθι Ἀνακοίνωσιν
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,
Ἐν τῇ ποιμαντικῇ ἡμῶν προσπαθείᾳ ὅπως εὐαισθητοποιήσωμεν πάντας, γονεῖς, κοινωνίαν, πολιτικόν σύστημα, ἐκπαιδευτικήν κοινότητα μεταφέρομεν ἐναγωνίως τάς ὑπευθύνους καί ἐξόχως σοβαράς δηλώσεις διά τῶν ὁποίων κατηγγέλθη εἰς τήν Ἐπιτροπήν Κοινωνικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Κοινοβουλίου ἀπό τήν Μονάδα Ἀπεξαρτήσεως Τοξικομανῶν τοῦ Ψυχιατρικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν (18 ΑΝΩ κ. Κατερίνα Μάτσα) δηλώσεις πού ἐπεβεβαίωσεν ἡ ἐπιστημονική ὑπεύθυνος τοῦ Ἐθνικοῦ Κέντρου Τεκμηριώσεως καί Πληροφορήσεως διά τά Ναρκωτικά κ. Μανίνα Τερζίδου, διά τήν ἐμφάνισιν μιᾶς νέας τρομακτικῆς ἐμβελείας καί δράσεως ναρκωτικῆς καί διεγερτικῆς οὐσίας ἡ ὁποία εἶναι πολύ ἰσχυροτέρα τῆς ἡρωΐνης κατά 10 φοράς, ὀνομάζεται Σίσα καί πωλεῖται εἰς εὐτελιστικήν τιμήν.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


      +π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Με τας δεδομένας προϋποθέσεις, αι οποίαι παρουσιάσθησαν εις την μελέτην ταύτην, θα έπρεπε να είναι σαφές διατί, εκτός του Αυγουστίνου, κανείς Πατήρ της Εκκλησίας δεν εφαντάσθη τον εαυτόν του να είναι απησχολημένος εις μίαν δήθεν προσπάθειαν αποπείρας της Εκκλησίας να κατανοή το μυστήριον του Θεού και την Ενσάρκωσιν προοδευτικώς καλύτερα με την πάροδον του χρόνου. Η διατύπωσις του δόγματος δεν έχει καμμίαν σχέσιν με ουδεμίαν προσπάθειαν κατανοήσεως αυτών των μυστηρίων. Όλοι οι Πατέρες συμφωνούν με τον Άγιον Γρηγόριον τον Θεολόγον, αποκαλούμενον ούτως, διότι είχε φθάσει εις τον δοξασμόν, ότι: "Θεόν, φράσαι αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον". Θεολογία είναι η περί του Θεού γνώσις εν αδιαλείπτω προσευχή και η σπουδή της Γραφής και του Δόγματος. Είναι είς οδηγός προς τον Θεόν εις ένα ωκεανόν προλήψεων και παρανοήσεων περί Αυτού. Αμφότερα καταργούνται εις την θέαν του Χριστού εν τη δόξη του Πατρός Του, δια του Πνεύματος και συγχρόνως μία εμπειρία, η οποία υπερβαίνει ρήματα και νοήματα και εμπνέει ταύτα ρήματα και νοήματα, τα οποία θα οδηγήσουν άλλους εις Αυτόν. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να καθορίση μίαν καθαράν διάκρισιν μεταξύ του δόγματος και του μυστηρίου του Θεού. Ο Αυγουστίνος συνέχεε τα δύο και ενόμιζεν ότι δια της αποδοχής του ενός, ημπορούσε να κατανοήση το άλλο δια της πίστεως. Αλλά, ο σκοπός του δόγματος, δεν είναι να γίνη κατανοητόν το μυστήριον αλλά να καταργηθή το δόγμα εν τω μυστηρίω του δοξασμού, ο οποίος είναι υπεράνω της κατανοήσεως, εφ' όσον ο Θεός είναι μυστήριον και παραμένει τοιούτον ακόμη και εις εκείνους, οι οποίοι βλέπουν Αυτόν εν Χριστώ. Ακόμη κανείς κατανοεί το δόγμα, αλλά μόνον, όταν γνωρίζη τον σκοπόν του και δεν το συγχέει με τον Ίδιον τον Θεόν.

Συνεχίζεται.

The Wall Street Journal : Greeks Seek Strength in the Powers of a Revered Monk to Predict Events

By GORDON FAIRCLOUGH

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η ζωή είναι σύντομη...

Δημοσιεύτηκε στις 2 Δεκ 2012 από