Ενημέρωση για το Corpus Christi.(17/10/2012)

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

http://anavaseis.blogspot.ca/

 

Ενημέρωση για το Corpus Christi

Πριν από λίγη ώρα, επικοινωνήσαμε με το θέατρο "χυτήριο" για να μάθουμε αν θα πραγματοποιηθεί αύριο η "παράσταση" Corpus Christi, ώστε να ενημερώσουμε τους πιστούς που θα επιθυμούσαν να παρευρεθούν εκ νέου στο σημείο εκείνο για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά.

Όπως μας διαβεβαίωσαν οι συντελεστές, δεν θα παιχθεί το συγκεκριμένο "έργο" αυτή την εβδομάδα, διότι προγραμματίστηκε πρεμιέρα άλλης παράστασης. Για οποιοδήποτε νέο θα σας ενημερώσουμε.

Σιατίστης Παύλος :Ναι είμαι θυμωμένος με αυτούς τους ψευτο-ομολογητές

Aύτη η Aγία ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου του Aδραματτινού, εν έτει ψιδ΄ [714], θυγάτηρ γονέων ευσεβών, πατρίδα έχουσα την μεγάλην Kωνσταντινούπολιν. Όταν δε έγινεν επτά χρόνων, απέθανεν ο πατήρ της, η δε μήτηρ πέρνουσα ταύτην, την εκούρευσε καλογραίαν εις ένα Mοναστήριον της Kωνσταντινουπόλεως. 

Έπειτα απέθανε και η μήτηρ της, αφήσασα όλην την περιουσίαν της εις την μακαρίαν Θεοδοσίαν, η οποία εκ του πλούτου της κατεσκεύασε τρεις αγίας εικόνας χρυσάς και αργυράς, του Xριστού, της Θεοτόκου, και της Aγίας Mάρτυρος Aναστασίας, τα δε λοιπά υπάρχοντά της διεμοίρασεν εις τους πτωχούς. 

Aφ' ου δε απέρασαν δύω χρόνοι, έγινε βασιλεύς Λέων ο Ίσαυρος, ο και Kόνων ονομαζόμενος, εν έτει ψιΫ΄ [716], ο οποίος με το να ήτον εικονομάχος, διά τούτο εδίωξε βιαίως από το Πατριαρχείον με ραβδία και σπαθία, τον αγιώτατον και μέγαν Πατριάρχην Άγιον Γερμανόν, επειδή και δεν επείθετο να συμφωνήση εις τα ασεβή του δόγματα, και να αθετήση την προσκύνησιν των αγίων εικόνων. 

Oυ μόνον δε τούτο εποίησεν ο αλιτήριος, αλλά εσπούδασεν ο θηριώνυμος να κρημνίση ακόμη και να κατακαύση την αγίαν εικόνα Xριστού του Θεού ημών, η οποία εστέκετο επάνω εις την πόρταν της Kωνσταντινουπόλεως, την ονομαζομένην Xαλκήν. Όθεν εις καιρόν οπού ο σπαθάριος του βασιλέως έβαλε την σκάλαν, και ανέβη διά να κρημνίση εις την γην την αγίαν εικόνα, ευθύς η μακαρία αύτη Θεοδοσία ομού με άλλας ευσεβείς γυναίκας, επίασαν την σκάλαν, και έρριψαν αυτήν κατά γης ομού με τον σπαθάριον, ο οποίος πεσών εις την γην, ετελεύτησεν. Έπειτα πηγαίνουσαι εις το Πατριαρχείον, ελιθοβόλουν τον δυσσεβή και εικονομάχον Aναστάσιον. Παρευθύς λοιπόν, αι μεν άλλαι γυναίκες, απεκεφαλίσθησαν. 

Tην δε Aγίαν ταύτην Θεοδοσίαν, ετράβιζεν ένας ωμός και απάνθρωπος στρατιώτης. Φθάσας δε εις την τοποθεσίαν, την ονομαζομένην του Bοός, επήρεν ένα κέρατον κριαρίου, και με μεγάλον θυμόν και μανίαν, έμπηξεν αυτό ο θηριώδης και διεπέρασεν εις τον λαιμόν της Aγίας, και έτζι επροξένησεν εις την μακαρίαν του μαρτυρίου τον στέφανον. 

Tα δε άπειρα θαύματα, οπού καθ' εκάστην ενεργούνται από το άγιον αυτής λείψανον, είναι δυνατόν να τα μάθη όποιος βούλεται. Tελείται δε η αυτής Σύναξις και εορτή εις το Mοναστήριον το ονομαζόμενον Δεξιοκράτους, όπου και το άγιον αυτής ευρίσκεται λείψανον. 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ . Σημειοί δε ο Δοσίθεος, σελ. 626 της Δωδεκαβίβλου, ότι αντί του Aγίου Γερμανού, έκαμε Πατριάρχην τον σύγγελον του Aγίου, Aναστάσιον τον νέον προδότην Iούδαν, τον συμφωνήσαντα τω Kόνωνι, και επιβουλεύσαντα τω γέροντι αυτού. Aλλ' αι σεμναί και τίμιαι γυναίκες της Kωνσταντινουπόλεως, ων πρώτη υπήρχεν η Aγία αύτη Θεοδοσία, ώρμησαν εις την Eκκλησίαν, με λίθους και ξύλα, και ύβριζον τον Πατριάρχην, μισθωτόν αυτόν ονομάζουσαι και λύκον και προδότην Iούδαν, και ούτως αυτόν απεδίωξαν. 

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ΄. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Η εξαιρετική δια το ανθρώπινον γένος σπουδαιότης του Χριστιανισμού έγκειται εις την ζωοποιούσαν και αναλλοίωτον Θεανδρικότητα του Χριστού, η οποία δίδει νόημα εις παν το ανθρώπινον, εξάγουσα τούτο από την μηδαμινότητα του μη είναι εις το φως του Πανείναι. Μόνον με την θεανθρωπίνην του δύναμιν ο Χριστιανισμός είναι το άλας της γης, άλας το οποίον διαφυλάττει τον άνθρωπον δια να μη διαφθαρή εν τη αμαρτία και εν τω κακώ. Εάν όμως διαχυθή ο Χριστιανισμός εις διαφόρους ουμανισμούς, τότε μωραίνεται, γίνεται, «άναλον» άλας, το οποίον, κατά τον παναληθή λόγον του Σωτήρος, «εις ουδέν ισχύει έτι ει μη βληθήναι έξω και καταπατείσθαι υπό των ανθρώπων» (Ματθ. 5,13). Πάσα προσπάθεια και απόπειρα να εξισωθή ο Χριστιανισμός με το πνεύμα του αιώνος τούτου, με τας φευγαλέας κινήσεις κάποιων ιστορικών εποχών, και επί πλέον με τα πολιτικά κόμματα ή τα καθεστώτα, αφαιρεί από τον Χριστιανισμόν εκείνην την ειδοποιόν αξίαν, η οποία τον καθιστά μοναδικήν θεανθρωπίνην θρησκείαν εις τον κόσμον.                                                                                                                                                         

Συνεχίζεται.  

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Η προσευχή εις την καρδίαν ημπορεί να γίνη αδιάλειπτος, ενώ η προσευχή η διαμένουσα εις την διάνοιαν ή τον εγκέφαλον ενεργεί δια της αποφάσεως του προσευχομένου και εις περιόδους εκλεγμένας υπ' αυτού. Εκείνος, ο οποίος έχει το χάρισμα της αδιαλείπτου προσευχής εις την καρδίαν του, προσεύχεται επίσης με το μυαλόν του ή την διάνοιαν, όταν προσεύχηται με άλλους και δια άλλους εν τη παρουσία αυτών και δια εποικοδομήν των. Αυτός, πράγματι εις αυτάς τας περιόδους προσεύχεται ο ίδιος με την διάνοιάν του και ταυτοχρόνως προσεύχεται εν τη καρδία του με το Πνεύμα, με την γλώσσαν της Πεντηκοστής ή τον λόγον, ο οποίος εδόθη εις αυτόν δια του Θεού εν Χριστώ. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἰερεμίας: «Εὖγε ...στόν διαμαρτυρηθέντα μέ δυναμισμό εὐσεβῆ λαό κατά τοῦ αἰσχροῦ ἔργου Corpus Christi»

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/10/corpus-christi_16.html

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Σόδομα και Γόμορρα

Ἐπισκόπου Ἰερεμία Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως

1. Εἶμαι καί ἐγώ, ὅπως ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ Ἱερεῖς καί οἱ Μοναχοί καί ὅπως ὅλοι οἱ πιστοί Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τῆς πατρίδος μας, εἶμαι, λέγω, κατάπικρος καί ἐγώ γιά τήν προβολή τοῦ βλασφήμου καί αἰσχροῦ ἔργου Corpus Christi. Καθένας βέβαια ἔχει τό δικαίωμα νά νομίζει καί νά ἐκφράζεται ὅπως θέλει, δέν πρέπει ὅμως νά ἐπιτρέπουμε σέ κανένα νά προσβάλλει δημόσια καί προγραμματισμένα τήν πίστη μας.
Ἀσφαλῶς, μία τέτοια προσβολή τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας ἔπρεπε νά δημιουργήσει τήν ἀγανάκτηση καί τήν διαμαρτυρία ὅλων μας, ὅπως καί τήν ἐξέφρασαν οἱ γενναῖοι ἐκεῖνοι χριστιανοί καί ὁμολογητές, οἱ ὁποῖοι, μέ κίνδυνο νά κακοπάθουν, διαμαρτυρήθηκαν γιά τήν προβολή τοῦ ἀσεβεστάτου καί βλασφήμου αὐτοῦ ἔργου.

2. Εὖγε σ᾽ αὐτούς τούς διαμαρτυρηθέντας χριστιανούς! Ἡ διαμαρτυρία τους θά γραφεῖ στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία καί θά λάβουν γιά τήν ὁμολογία τους αὐτή – νά εἶναι βέβαιοι γι᾽ αὐτό – χρυσό στεφάνι στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο.
Οἱ διαμαρτυρηθέντες αὐτοί χριστιανοί εἶναι σ᾽ ὅλη τήν Ἐκκλησία γενικά μία γλυκειά παρηγοριά ὅτι καί σήμερα, παρά τήν πλεονάζουσα ἁμαρτία, παρά τούς ἀποκαλυπτικούς καιρούς πού ζοῦμε, δέν ἐξέλιπαν οἱ ἀγωνιστές τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἕτοιμοι καί μέχρι πεζοδρομίων καί μέχρι αἵματος καί φυλακίσεων νά ἐκφράσουν τήν ἀγάπη τους στόν Χριστό, πού ξανασταυρώνεται.
Καλά τό ἔλεγε ὁ Γέροντας τῆς Φλώρινας πατήρ Αὐγουστῖνος, «οὐκ ἐκλίψουσι τῇ Ὀρθοδοξίᾳ στρατιῶται»! Καί καλά τό εἶχαν πεῖ οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς, ἀπαντῶντας τό 1848 στόν Πάπα Πῖον Θ´, ὅτι σέ μᾶς ὑπερασπιστής τῆς πίστεως εἶναι ὁ λαός!

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Γράφει ο “Ποιμένας” Σιατίστης Παύλος για τον διαμαρτυρηθέντα ευσεβή λαό κατά του αισχρού έργου Corpus Christi:

Ναι είμαι θυμωμένος με αυτούς τους ψευτο-ομολογητές

Την μέθοδο που χρησιμοποίησαν οι «αγωνιστές» την έχει αποδοκιμάσει ο ίδιος ο Κύριος μας.

Θα μπορούσε ο Χριστός να υπερασπισθεί τον εαυτό Του μόνος Του.

Με τις λεγεώνες των Αγγέλων Του. Θα μπορούσε να ρίξει φωτιά και να τους κάψει. Αμφιβάλλετε;

Απάντηση της "Ορθοδόξου Φωνής" :

Ταλαίπωρε Σιατίστης κ. Παύλε,
Εμείς δεν αμφιβάλλουμε, εσείς αμφιβάλλετε στην δύναμη του Κυρίου μας και έχετε εξαπολύσει ένα απάνθρωπο κυνηγητό στους αδελφούς της ιστορικής Ι.Μ.Εσφιγμένου, που αγωνίζονται για την Ορθοδοξία ενάντια στο νέο παπόδουλο οικουμενιστή, Τζιοβάννι Βέκκο.

Τι έγινε; Δεν υπάρχουν λεγεώνες Αγγέλων και φωτιές  για τους Εσφιγμενίτες; Τελείωσαν τα πυρομαχικά του Κυρίου και ανέθεσε ο Κύριος στο σβηστό Φανάρι, το εγκληματικό έργο, εναντίον της ιστορικής Μονής Εσφιγμένου;

Αιδώς Αργείοι!!!

 

Απόσπασμα από ομιλία του π. Γ. Δ. Μεταλληνού, κοσμήτορα της Θεολ. σχολής του Πανεπ. Αθηνών, στην Εκκλησία του Αγ. Αντύπα, στο Γουδί, στις 09-02-06

…Ετοιμάζεται ο Μακαριώτατος να πάει στον Πάπα. Θέλει αναγνώριση από τον Πάπα! Μα δεν καταλαβαίνουμε; Ο Πάπας είναι κράτος, το συμφέρον του ζητά. Δίνει ένα ποτήρι νερό για να πάρει αίμα, αυτό το ξαναλέω. Και τι κάνουν τώρα; Αυτό το έζησα γιατί ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, κ.τ.λ.. Με πήρε ένας ευσεβέστατος κληρικός από την Κρήτη (Κρητικός με τα όλα του αλλά ορθόδοξος, γιατί πολλοί Κρητικοί δεν είναι ορθόδοξοι) και μου λέει «Παπα-Γιώργη, έχω ένα πνευματικό παιδί, που καμιά φορά έρχεται και στον Άγιο Αντύπα (δεν το γνωρίζω το παιδί). Στο οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας τους είπε ο διευθυντής ότι όλοι μαζί θα πάνε εκδρομή στη Ρώμη και στο Βατικανό. Και τους δίδασκε, πώς θα γονατίσουν για να φιλήσουν το χέρι του Πάπα, για να τον αναγνωρίσουν, δηλαδή, ως Επίσκοπο της εκκλησίας του Χριστού». Και τούτο το παιδί, λοιπόν, σηκώθηκε και λέει «Δεν είναι δυνατό να πάμε. Ο Πάπας είναι αιρετικός». Λένε αυτοί «Μην ακούτε τι σας λένε κάποιοι θεολόγοι,» (εμένα εννοούσε και τον Ζήση και δεν είμαστε μόνο εμείς, ευτυχώς) «διότι ο Πάπας είναι σχίσμα». Τους παλαιοημερολογίτες τους απορρίπτουμε ως αιρετικούς και τον Πάπα ως σχισματικό. Κι επομένως είναι αδερφός μας, είναι «δίπλα μας»! Και του λένε τα παιδιά «Όχι, εμείς δεν θέλουμε να πάμε». Έγινε ολόκληρη φασαρία. Το απέφυγαν αυτό. Αλλά θα γίνει αργότερα.

 Από κάθε μητρόπολη, από την Αθήνα και τις άλλες μητροπόλεις κάθε χρόνο, κατά διαστήματα, τους παίρνουνε με τη βία, κατά κάποιο τρόπο, γιατί ο άλλος σκέφτεται το μισθό του. Και διαλέγουν και παίρνουν κάποια άτομα, παπάδες και πάνε στο Βατικανό και φιλούν τα πόδια και τα χέρια του Πάπα. Δημιουργείται, δηλαδή, κίνηση Ουνίας όπως έγινε μετά το 1439. Τότε αρχίζει στη πράξη η Ουνία. Αυτό κάνουν και σήμερα από Θεσσαλονίκη, Αθήνα και άλλες μητροπόλεις. Και σε λίγο, σε λίγα χρόνια, δεν θα υπάρχει κληρικός που δεν θα’ χει πάει να προσκυνήσει τον Πάπα και να αναγνωρίσει τον Πάπα όχι μόνον ως Επίσκοπο της εκκλησίας αλλά και ως κεφαλή της Εκκλησίας του Χριστού. Όταν λέει το Πατριαρχείο «η Παλαιά Ρώμη», η «Νέα Ρώμη» και άρα «η Πρεσβυτέρα Ρώμη», σέβομαι προσωπικά τον βαθμό. Άμα γίνει ορθόδοξος ο Πάπας τότε θα του φιλήσω κι εγώ τα πόδια. Και θα πω «δόξα σοι Κύριε, δόξα σοι»!

 Αλλά αυτό το τραγελαφικό σύστημα, το σατανικό καθεστώς που λέγεται Κράτος του Βατικανού που δεν είναι εκκλησία,….

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή των Οικουμενιστών!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, χαρακτηρίζονταια ευκαίρως-ακαίρως, ακραίοι,φονταμενταλιστές, ταλιμπάν, ορθοδοξαμύντορες, ψευδοχριστιανοί, κι’ άλλα…και διώκονται σκληρώς. Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

"Ὅ, τι δέν θέλεις νά σοῦ κάνουν, μήν κάνεις φίλε μου καλέ!"

«...κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καὶ, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.» (Β΄ Πέτρου, β΄, 22)

(Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ)

Τὸ νὰ πλανηθεῖ κάποιος εἶναι ἀνθρώπινο. Τὸ νὰ ἐμμένει στὴν πλάνη, ἐνῶ ἀκούει ἢ διδάσκεται τὴν ἀλήθεια, αὐτὸ εἶναι σατανικό. Ὑπάρχει περίπτωση, ἄνθρωπος, ἀπὸ ἄγνοια, νὰ ὑποστηρίζει σχίσμα ἢ ἀκόμα καὶ αἵρεση. Ἐν τούτοις, ἂν εἶναι ταπεινὸς καὶ δὲν ἐμπιστεύεται τὸν λογισμό του, ἀλλὰ ρωτάει τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὁ μακρόθυμος καὶ ἐλεήμων Θεὸς θὰ εὐσπλαγχνισθεῖ καὶ θὰ τὸν ὁδηγήσει σὲ ὁδοὺς μετανοίας, ὑποδεικνύοντάς του τρόπους ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση καὶ λατρεία.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Από καθαρώς οντολογικής απόψεως, ο Θεάνθρωπος δεν είναι θαύμα, αλλά αναγκαιότης δια τοιούτον κόσμον και τοιούτον άνθρωπον. Δια τούτο ελέχθη εις το άγιον Ευαγγέλιον, ότι ο Θεός Λόγος ενσαρκωθείς «εις τα ίδια ήλθε» (Ιωάνν. 1, 11). Τι δε είναι εκείνο το οποίον κάμνει ώστε οι άνθρωποι να είναι «ίδιοι» Αυτού, εάν όχι η θεοειδής ψυχή των; Ακόμη ελέχθη:  «Του γαρ και γένος εσμέν» (Πράξ. 17, 18). Πάλιν δηλαδή με την θεοειδή ψυχήν μας. Ακόμη ελέχθη:  Ο Θεός Λόγος είναι  «το φως το αληθινόν, το φωτίζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάνν. 1, 9). Δια τούτο, όταν εσαρκώθη, ήλθεν όχι εις τους αλλοτρίους, αλλά εις τους ιδίους. Και ημείς, ομολογούντες τον Θεάνθρωπον, ομολογούμεν εμμέσως τον χριστοειδή άνθρωπον, την θείαν καταγωγήν του ανθρώπου, το θείον μεγαλείον του ανθρώπου, και εν ταυτώ και την θείαν αξίαν και ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου. Εάν δεν έχουν ούτω τα πράγματα, τότε δια τίνος πράγματος είμεθα ημείς «ίδιοι» του Θεού Λόγου και «γένος» του Θεού; Εις την ουσίαν ο αγών δια τον Θεάνθρωπον είναι αγών δια τον άνθρωπον. Όχι οι ουμανισταί, αλλά οι άνθρωποι της θεανθρωπίνης πίστεως και ζωής αγωνίζονται δια τον αληθινόν άνθρωπον, άνθρωπον θεοειδή και χριστοειδή.                                                                                                                              

Συνεχίζεται.  

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

    +π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

  Η Πατερική και Δογματική Θεολογία είναι δια τους Πατέρας η ιδία πραγματικότης και μαθαίνεται καταλλήλως, όταν η διάνοια παρατηρή τας ενεργείας του Αγίου Πνεύματος εις την καρδίαν και συνεργή εις την εκδίωξιν όλων των λογισμών και των καλών και των κακών, οι οποίοι δεν ανήκουν εκεί, δια να τους αντικαταστήση με την μοναδικήν σκέψιν - προσευχήν - μνήμην του Θεού (τήν μονολόγιστον ευχήν).

     Με την πάροδον του χρόνου μερικοί Πατέρες ωνόμασαν "νούν" την ενέργειαν της ψυχής εντός της καρδίας, όταν αυτή επανέλθη εις την φυσικήν της κατάστασιν και επεφύλασσαν τα ονόματα "λόγος" και "διάνοια" δια την λογικήν ή δι' ό,τι σήμερον πολλοί θα εκάλουν εγκέφαλον και το νευρικόν του σύστημα. Άλλοι Πατέρες θα συμπεριλάβουν την προσευχητικήν ενέργειαν της καρδίας υπό τον όρον "νούς", εις τον οποίον επίσης τότε συμπεριλαμβάνονται αι διανοητικαί και λογικαί ενέργειαι της ψυχής συγκεντρωμέναι εις τον εγκέφαλον. Δια να αποφευχθή σύγχυσις χρησιμοποιούμεν τους όρους "νοερά ενέργεια" και "νοερά προσευχή", δια να προσδιορίσωμεν την ενέργειαν του νοός εις την καρδίαν, ονομαζομένην "νοεράν ευχήν".

     Συνεχίζεται.

ANOIKTH EΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ Ι. Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΠΡΟΣ:                                                                            Εν Αγίω Όρει τη 3η/16η Οκτωβρίου 2012

-- ΕΞΟΧΟΤΑΤΟ  ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
--       >>                κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ  ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
--       >>                κ. ΠΡΟΕΔΡΟ  ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
--       >>                κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
--       >>                κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΑΞΙΟΤΙΜΟΥΣ      κ. ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
          >>                κ. ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ & ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΥΠΟΥ

Εν ονόματι της Ορθοδοξίας, της πίστεως των πατέρων ημών, αντιμετωπίζουμε αντιχριστιανικό και απάνθρωπο διωγμό. "Δεν πάσχομεν ούτε ως κλέπται, ούτε ως κακοποιοί, ούτε ως αλλοτριοεπίσκοποι, αλλά δια δικαιοσύνην", ως λέγει ο Απόστολος Παύλος. Επειδή θέλουμε να διατηρήσουμε την Ορθοδοξία, επειδή θέλουμε να κρατήσουμε την πίστη των πατέρων μας, στην οποία βρίσκεται η σωτηρία του Ορθοδόξου Χριστιανού. Επειδή δεν θέλουμε να προδώσουμε αυτήν την πίστη, μολύνοντες την συνείδησή μας επικοινωνούντες με τους εχθρούς του Θεού, τους Οικουμενιστές, τους παπόφιλους και όλους όσους έχουν καινοτομήσει στην πίστη των πατέρων μας, αντιμετωπίζουμε βία και διωγμό.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν΄ αποκοιμίζονται οι πιστοί κι΄ οι υπηρέτες του διαβόλου να δρουν ανενόχλητα!

Σ΄ αυτές τις ώρες του κόσμου, όπως η σημερινή, που η αίρεση του Οικουμενισμού έχει και έκταση και βάθος, η μόνη σωτηρία είναι η αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά: «άχρι καιρού» ..."Θα μπορούσε ο Χριστός να υπερασπισθεί τον εαυτό Του μόνος Του".... "Με τις λεγεώνες των Αγγέλων Του".-- "Θα μπορούσε να ρίξει φωτιά και να τους κάψει"---είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν΄ αποκοιμίζονται οι πιστοί κι΄ οι υπηρέτες του διαβόλου να δρουν ανενόχλητα! Ας μεταφερθούμε στο Ναό του Σολομώντος στην εποχή του Χριστού : κόσμος πολύς, κίνηση μεγάλη, αλισιβερίσι ανθηρό, φωνές μικροπολητών, γέλια, χαρές, ατμόσφαιρα λαϊκού πανηγυριού, οι έμποροι τα οικονομούν, οι Ιερείς χαϊδεύουν ευτυχείς τα γένεια τους, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, εκεί, εγγυητές και φύλακες των Ιερών Παραδόσεων! Οπότε ξαφνικά, αυτή η «ωραία» ατμόσφαιρα διαταράσσεται βίαια! Κάποιος νέος, που το βλέμμα του βγάζει φωτιές, με φραγγέλιο στο χέρι, ορμά σ΄ όλο αυτό το πλήθος των πωλητών, των χρηματιστών, των εμπόρων, τους πετάει έξω, φωνάζοντας : «Άρατε ταύτα εντεύθεν!  Μη ποιείτε τον Οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου»». Έτσι οι Ορθόδοξοι οικουμενιστές ομιλούν για φανατισμό και κατηγούν τους αγωνιζόμενους αντιοικουμενιστές «ζηλωτές»! Ω της υποκρισίας! Η Αγία Γραφή λέει για τα γεγονότα του Χριστού στο Ναό : «ο ζήλος του οίκου σου καταφάγεταί με» Αν ταυτίζετε τον «ζήλο» με τον φανατισμό, θεωρείτε λοιπόν φανατικό και τον Χριστό. Και τι άλλο σημαίνει «ζήλος» παρά αγώνα μες τα όλα, κι΄ όχι το ηττοπαθές ….αναμείνατε άχρι καιρού...... με τις λεγεώνες των Αγγέλων Του.......Θα μπορούσε να ρίξει φωτιά και να τους κάψει και άλλα συναφή.

Αιδώς, προδότες της Ορθοδοξίας.

Τι να είπωμεν, δια την υποκρισίαν  εκείνων που έταξαν την ζωήν των να είναι διδάσκαλοι της αληθείας Χριστού. Το δε χείριστον όλων, ότι οι τοιούτοι υποκριταί,  προτρέπουν τον ευσεβή λαό όπως πείθεται εις τας αποφάσεις των, τας οποίας επιγράφουν αποφάσεις της Εκκλησίας! 

Προωθούνται εις τα ύψιστα αξιώματα οι αχρείοι...

«… οίμαι είναι δεινόν, το τε τους χρησίμους απείργειν και τους αχρείους εισωθείν». 

(θεωρώ, ότι είναι μεγάλο κακόν να αποκλείωνται οι χρήσιμοι και ικανοί από την Εκκλησίαν και να προωθούνται εις τα ύψιστα αξιώματα οι αχρείοι).

 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Ο Χριστός δεν εσταυρώθη, δια να έχουν ωρισμένοι θέσεις και αξιώματα, απολαβάς και απολαύσεις εις αυτόν τον κόσμον και να λέγουν «ευλογητός ο Θεός και πεπλουτήκαμεν» (Ν. Σωτηρόπουλος )

Αιδώς ψευδοποιμένες της Εκκλησίας.

Όταν κάποιος επιχειρεί να κυριεύσει το σπίτι μου και να το κάνει δικό του, δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να με κατηγορεί για τον τρόπο που αμύνομαι. Ξεχνάμε, ότι ο λαός της Κωνπόλεως έκαψε τον Ναόν της Αγίας Σοφίας, όταν εξώρισαν τον πνευματικό τους πατέρα ιερόν Χρυσόστομον; Είμαστε σε καιρούς αντιχρίστους. Η συγκρητιστική χοάνη της Νέας Βαβυλώνος – Οικουμενισμού  μας απειλεί με αφανισμό και σαν έθνος και σαν Ορθόδοξη Εκκλησία. Σήμερα χρειαζόμαστε, περισσότερο από ποτέ άλλοτε πατερικά αναστήματα ποιμένων, οι οποίοι εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού, να αντιμετωπίσουν τις αντίχριστες δυνάμεις.

"Ορθόδοξος Φωνή" : Αιδώς "Ποιμένα" Σιατίστης κ. Παύλε

Περί ψευτο-ομολογητών και ψευτο-ηρώων 

Μια απλή απάντηση στον Σεβαστό Μητροπολίτη Σιατίστης Παύλο 

http://anavaseis.blogspot.ca/

π.Διονύσιος Ταμπάκης Ι.Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου Ναυπλίου

Διαβάζοντας το άρθρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σιατίστης Παύλου αλλά και αισθανόμενος πολύ ενοχικά που δεν έδωσα και εγώ ως Ιερέας Μαρτυρία Χριστού, την στιγμή που άλλοι απλοί  λαϊκοί στο Χυτήριο δάρθηκαν και συνελήφθησαν… στο όνομα του υβρισθέντος Ιησού Χριστού, μου ήρθε αυθόρμητα να δημοσιεύσω το συναξάρι της Αγίας Ράϊδος της Παρθένου.

Η Αγία Ραΐς (Ημέρα μνήμης 23/9) Καταγόταν από την πόλη Βάταν (ή Τάμαν) της Αιγύπτου και ήταν θυγατέρα κάποιου Πέτρου. Από 12χρονών έγινε μοναχή. Όταν κάποτε πήγε στην πηγή, μαζί με άλλες παρθένες, για να φέρει νερό, είδε πλήθος χριστιανών τους οποίους είχε δεμένους ο ηγεμόνας Λουκιανός.
Τότε και αυτή πήγε και έσμιξε με το πλήθος αυτό. Κατόπιν με ευτολμία παρουσιάστηκε μπροστά στον ηγεμόνα, περιγέλασε τους θεούς του και τον έφτυσε κατάμουτρα, επειδή και αυτός ειρωνεύτηκε τον Χριστό. Αμέσως τότε τη βασάνισαν φρικτά και στο τέλος την αποκεφάλισαν, παίρνοντας έτσι το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.

 Τα συμπεράσματα δικά σας.!

Την ευλογία σας.
Π.Διονύσιος  Ταμπάκης
Ι.Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου Ναυπλίου

Ταύτα ειπόντος του Αγίου εθυμώθη ο της Νικομηδείας Επίσκοπος Κων/νος, και εγερθείς του θρόνου ο αναιδέστατος ελάκτησε τον κατά γης καθήμενον Άγιον εις το πρόσωπον...

....Απελθόντες εκείνοι εις το Μοναστήριον έφεραν ενώπιόν των, τον Όσιο και Ομολογητή Στέφανο τον Νέον, βασταζόμενον επειδή δεν ηδύνατο να περιπατήση, ως είπομεν, και τότε λέγει εις αυτόν, ο Επίσκοπος Εφέσου Θεοδόσιος : Διατί άνθρωπε του Θεού διαστρέφεις τον λαόν, ονομάζων πάντας ημάς αιρετικούς; Ο δε Άγιος με πραείαν φωνήν απεκρίνατο : Γνωρίζεις τι είπεν ο Προφήτης Ηλίας προς τον Αχαάβ, όταν του είπε, συ είσαι αυτός που διαστρέφεις τον λαόν; Δεν είμαι εγώ, είπεν ο προφήτης Ηλίας, όστις διαστρέφω, αλλά συ και ο οίκος του πατρός σου. Ούτω σας λέγω και εγώ, ότι εγώ δεν διαστρέφω τι, αλλά σεις, οίτινες αφήνετε την Παράδοσιν των Πατέρων και κάμετε ιδικά σας νεώτερα σαπρά και παράλογα δόγματα. Ταύτα ειπόντος του Αγίου εθυμώθη ο της Νικομηδείας Επίσκοπος Κων/νος, και εγερθείς του θρόνου ο αναιδέστατος ελάκτησε τον κατά γης καθήμενον Άγιον εις το πρόσωπον με πολλήν οργήν ο θεόργιστος, ο δε Άγιος από την αδυναμίαν του έπεσε κατά γης ύπτιος, έπειτα πάλιν τον εκτύπα εις την κοιλίαν συχνά με τους πόδας του…                   

(Συναξ. ΙΑ:703).

Η ζωή της Εκκλησίας δεν είναι μία στοχαστική ή διανοητική λειτουργία αλλά είναι εμπειρία πνευματική.

Πνευματική ζωή στην Ορθοδοξία ονομάζουμε τη συμμετοχή του πιστού στην πνευματική εμπειρία και ζωή της Εκκλησίας, όπως την έζησαν οι Άγιοι και την παρέδοσαν οι πατέρες. Η ορθόδοξη πνευματικότητα συνδέεται με την ορθόδοξη θεολογία στενά και η θεολογία αποτελεί τη θεωρητική έκφραση της πνευματικής εμπειρίας (πράξης). Αυτή την κοινή εμπειρία οι πατέρες προσπάθησαν να διασφαλίσουν με την παράδοση. Η παράδοση λοιπόν είναι οδηγός. Έχουμε πνευματική ζωή, όταν συμμετέχουμε στην πνευματική εμπειρία των αγίων, δηλαδή στον αγιασμό. Όταν ο τρόπος ζωής μας μοιάζει με τον τρόπο που άφησαν οι άγιοι.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Η ιστορία του "Άξιον Εστί"

Δημοσιεύτηκε στις 14 Οκτ 2012 από Simeron Wordpress

π. Θεόδωρος Ζήσης, Η ιστορία της εικόνος του "Άξιον Εστί"
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/931E9F1B.el.aspx

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Αυτή είναι εκείνο, το οποίον καθιστά την Καινήν Διαθήκην καινήν και την καινοδιαθηκικήν αλήθειαν πάντοτε νέαν και αιωνίαν. Και επειδή είναι αιωνίως καινή και νεανική εις την θεανδρικήν τελειότητά Της, η Προσωπικότης του Θεανθρώπου δεν δύναται να ανταλλάσσεται ούτε να αντικαθίσταται, είναι πάντοτε η αυτή προς εαυτήν και συνεπής προς εαυτήν. Όθεν το Ευαγγέλιον είναι πάντοτε και παντού το αυτό:  και δια τους ανθρώπους εις την γην, και δια τους αγγέλους εις τον ουρανόν, και ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι ο μοναδικός λόγος, ο μοναδικός νους, το μοναδικόν νόημα του ανθρώπου και της κτίσεως. Άνευ Αυτού είναι αδύνατον να γίνη δεκτή και η παραμικροτέρα θεοδικία εις ένα κόσμον και έναν άνθρωπον, όπως ο ιδικός μας.                                                                                                                                            

 Συνεχίζεται.  

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Αι διακρίσεις αύται προϋποθέτουν το γεγονός ότι η καρδία και όχι η διάνοια είναι το κέντρον της πνευματικότητος και το μέρος όπου μορφούται ο Θεολόγος και επίσης το γεγονός ότι η καρδία συνήθως δεν λειτουργεί σωστά. Εκείνοι, των οποίων αι καρδίαι αντλούν μόνον αίμα φυσικώς, νομίζουν ότι ο εγκέφαλος και το νευρικόν σύστημα είναι τα γνωστικά κέντρα του ανθρώπου δια την ανάλυσιν των εσωτερικών και εξωτερικών σχέσεών τινος προς την Παλαιάν και Καινήν Διαθήκην. Η καρδία φαίνεται να λαμβάνηται ως έν τοιούτον κέντρον. Αυτοί φυσικώς συμπεραίνουν ότι αυτό γίνεται, εξ αιτίας της αρχικής και ανακριβούς αντιλήψεως αυτού.

Εν τούτοις, η Ορθόδοξος παράδοσις γνωρίζει ότι η καρδία, παραλλήλως με την άντλησιν του αίματος είναι, όταν καλλιεργηθή καταλλήλως, ο τόπος της κοινωνίας μετά του Θεού δια της αδιαλείπτου προσευχής, δηλαδή της αεννάου μνήμης του Θεού. Τα λόγια του Χριστού, "Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται",  έχουν ληφθή πολύ σοβαρώς, διότι έχουν εκπληρωθή εις όλους εκείνους, οι οποίοι έλαβαν το χάρισμα του δοξασμού και προ και μετά της Ενσαρκώσεως. -

      Συνεχίζεται.