Κυριακή των Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου

Εάν ξεφυλλίσουμε προσεκτικά το ημερολόγιο της Εκκλησίας μας, θα παρατηρήσουμε ότι τρεις Κυριακές το χρόνο έχει «Κυριακή των αγίων πατέρων».

    Μια φορά μετά την εορτή της Αναλήψεως, όπου εορτάζουμε τους πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στην Νίκαια και καταδίκασε τον Άρειο, ο οποίος δίδασκε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα και όχι Θεός.

    Δεύτερη φορά τον Ιούλιο, που γιορτάζουμε τους πατέρες της Δ΄ εν Χαλκηδόνι Συνόδου, η οποία εξέδωσε όρο δογματικό περί της υποστατικής ενώσεως (ένωση σ’ ένα πρόσωπο, σε μια υπόσταση) των δύο εν Χριστώ φύσεων «αχωρίστως, αδιαιρέτως, ατρέπτως και ασυγχύτως» και καταδίκασε τον Ευτυχή ο οποίος δίδασκε ότι ο Χριστός είχε μόνο μία φύση την θεία (αίρεση μονοφυσιτισμού). Η ανθρώπινη φύση, έλεγε ο Ευτυχής, απορροφήθηκε από την θεία και επομένως ο Χριστός υπήρξε μόνο Θεός και φαινομενικώς άνθρωπος.

    Και τρίτη φορά τον Οκτώβριο εορτάζουμε και τιμούμε τους πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που καταδίκασε την εικονομαχία, δηλαδή και πάλι τον μονοφυσιτισμό, αφού μη δεχόμενοι οι εικονομάχοι -ανάμεσα στ’ άλλα που πρεσβεύανε- την εξεικόνιση του Θεού, δεν δεχότανε ουσιαστικά την ανθρώπινή Του φύση η οποία ενώθηκε με την θεία όπως δογμάτισε η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος. Τον Θεό κανείς δεν είδε λέγει η Γραφή, αλλά την ανθρώπινη φύση του Χριστού, που ενώθηκε με την θεία, την είδαμε και συνεπώς μπορούμε να την ζωγραφίσουμε, όπως και τα οράματα των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης.

        Συνεπώς παρατηρούμε ότι η Εκκλησία μας, τρεις Κυριακές το χρόνο, τιμά όλους εκείνους τους πατέρες, οι οποίοι από μακρινά μέρη, διανύοντας τεράστιες αποστάσεις, χωρίς να έχουν τρένα, αυτοκίνητα ή αεροπλάνα, περνώντας μέσα από δάση, ερήμους, ληστές, θηρία και χίλιες δυο αντίξοες συνθήκες, συγκεντρωνόταν σε μια πόλη της αυτοκρατορίας για να συζητήσουν τα πιο σοβαρά θέματα. Δεν κάνανε συνεδριάσεις για ν’ ασχοληθούν με θέματα μικρά και ασήμαντα, γήινα και εφήμερα, για τα οποία γίνονται ένα σωρό συνέδρια σήμερα και μάλιστα τρεις στην ώρα. Συγκεντρωνόταν και συνεδρίαζαν πρωτίστως για θέματα πίστεως και για θέματα που είχαν σχέση με τη ζωή των χριστιανών και της Εκκλησίας μας.

        Ποια είναι η πίστη μας, τι πιστεύουμε, από πού κινδυνεύει, από ποιο σημείο έχουμε ρύπανση και μόλυνση όχι απλώς του περιβάλλοντος και της ατμοσφαίρας αλλά του πνευματικού χώρου και περιβάλλοντος. Αγωνιζότανε επίσης να προσδιορίσουν ποια πρέπει να είναι η ζωή των χριστιανών, η πολιτεία τους όπως λένε τα συναξάρια. «Ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ω δόλος ουκ έστι» (Ιω. 1,48) είπε ο Χριστός για τον Ναθαναήλ. Δηλαδή αληθινός και σωστός Ισραηλίτης δεν είναι μόνο αυτός που πιστεύει κατά τον Μωυσή και τους προφήτες, αλλά κι αυτός που δεν έχει δόλο. Αυτός που είναι άκακος, απονήρευτος, αγαθός και χαριτωμένος. Μόνο αυτός μπορεί να έχει εμπειρία του αληθινού Θεού. Γνωρίζανε λοιπόν οι άγιοι πατέρες των Οικουμενικών Συνόδων ότι χωρίς το σωστό δόγμα και χωρίς το σωστό βίο δεν μπορεί να υπάρξει σωστός πολιτισμός, σωστή πρόοδος, αληθινή ευτυχία, αιώνια ζωή, κατά Θεό καταξίωση.

        Η σωστή πίστη από την οποία απορρέει η σωστή ζωή είναι θείο δώρο, θεία αποκάλυψη, θείο αγαθό, πράγμα ουράνιο και τέλειο. Βοηθεί τον άνθρωπο να προσανατολισθεί σωστά στις σχέσεις του με το Θεό και τους συνανθρώπους του· να θεραπεύσει τα πάθη του· να έχει υγεία ψυχική και σωματική. Η σωστή πίστη έχει επαγγελία ζωής, της νυν και της μέλλουσας (Α΄ Τιμ. 4,8). Κι αν ακόμη για διαφόρους λόγους χάσουμε τη σωματική υγεία, η σωστή πίστη θα μας βοηθήσει να υπομένουμε την νόσο ή τις νόσους που μας κατατρύχουν και να τις εκμεταλλευθούμε ώστε να κερδίσουμε «αιώνιον βάρος δόξης». Ας θυμηθούμε τι λέγει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός· «Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται· το σώμα σας ας το τηγανίσουν, τα χέρια σας ας τα κόψουν, τα μάτια σας ας τα βγάλουν, τίποτα δεν είναι· τίποτα δεν σας βλάπτει, αν δεν χάσετε το Χριστό και την πίστη σας». Και πράγματι τι έχασαν οι διάφοροι άγιοι που υπέστησαν τα πάντα για την πίστη τους; Εκτός από την πρόσκαιρη και παροδική οδύνη που υπέστησαν χάριν του Χριστού τίποτα το ουσιαστικό και αξιόλογο. Η δόξα τους αμάραντη και εδώ και στον παράδεισο, η ευτυχία και η χαρά τους αιώνια, η ένωση τους με τον Χριστό συνεχής και μόνιμη.

*      *      *

        Πολύτιμο λοιπόν πράγμα η πίστη. Αλλά όλα τα πολύτιμα κινδυνεύουν. Κι όσο πιο πολύτιμα είναι τόσο μεγαλύτεροι οι κίνδυνοι που τ’ απειλούν. Τ’ άχρηστα πράγματα κανείς δεν τα δίδει σημασία και κανείς δεν ενδιαφέρεται να τ’ αποκτήσει. Τα πολύτιμα όμως όλοι τα επιβουλεύονται και όλοι τα επιθυμούν. Ποιοι είναι αυτοί που επιβουλεύονται την πίστη και την χριστιανική ζωή;

            α΄) Η απιστία.

    Εμφανίσθηκε στον παράδεισο και κατέλαβε τους πρωτόπλαστους οι οποίοι απίστησαν στο Θεό και πίστευσαν στον διάβολο. Έκτοτε συνυπάρχει μετά των ανθρώπων και θα υφίσταται μέχρι την Β΄ Παρουσία, απειλώντας ενίοτε και τους εκλεκτούς. Η απιστία κρύβεται κάτω από την τέχνη, τη φιλοσοφία, τα αντιχριστιανικά ήθη και έθιμα, τη νομοθεσία, την παιδεία. Ειδικά στην εποχή μας εν ονόματι της ανεξιθρησκείας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου επιχειρείται ο εξοβελισμός κάθε τι που θυμίζει τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Παγκοσμίως και μάλιστα στην δήθεν χριστιανική Δύση επιχειρείται η επιστροφή στην προ Χριστού εποχή.

            β΄) Η αίρεση.

    Αυτή είναι διεστραμμένη πίστη. Είναι πίστη κατά τα ανθρώπινα μέτρα και τις αντιλήψεις. Μαζί με την απιστία αποτελούν την λεγόμενη «εθελοθρησκεία» (Κολ.2,23). Μια θρησκεία που δεν πείθεται στην Θεία Αποκάλυψη. Μια θρησκεία κατά τα γούστα του ανθρώπου και τις μεθοδεύσεις του διαβόλου. Πολύ σωστά οι πατέρες λέγουν ότι η αίρεση είναι «η βοτάνη του διαβόλου». Είναι τα ζιζάνια που σπείρει ο πονηρός εκεί που πέφτει ο θείος σπόρος για να τον καταστρέψει (Ματθ.13,24-30).

            γ΄) Ο συγκρητισμός.

    «Η λέξη συγκρητισμός αναφέρεται από τον Πλούταρχο και λέγεται ότι αποδίδεται στην ένωση των Κρητών, παρά τις διαφορές, μπροστά σε ένα κίνδυνο. Ο όρος συγκρητισμός προσέλαβε από τον ΙΘ΄ αιώνα και θρησκευτική σημασία και με τον όρο αυτό εννοείται η ανάμειξη μερικών θρησκευτικών ιδεολογικών απόψεων, και τρόπου ζωής. Σήμερα η λέξη συγκρητισμός αποδίδεται και με πολλούς άλλους όρους, όπως την μετανεωτερικότητα ή μεταμοντερνισμό, τον οικουμενισμό, την νέα εποχή, την ολιστική θεωρία, την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση, την νέα τάξη πραγμάτων κ.λ.π. Αναλύοντας περισσότερο τον όρο συγκρητισμό, με τα σύγχρονα δεδομένα, μπορούμε να πούμε ότι με τον όρο αυτόν εννοείται η προσπάθεια να εντοπίζουμε τα κοινά σημεία μεταξύ των διαφόρων Χριστιανικών ομολογιών και των διαφόρων θρησκειών και να παραθεωρούμε τις διαφορές μεταξύ των ομολογιών και θρησκειών. Οι συγκρητιστές βλέπουν τα κοινά σημεία, τα οποία υπάρχουν ούτως ή άλλως σε όλες τις θρησκείες και δεν βλέπουν τις θεολογικές διαφορές» (Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος).

        Ο Θεός της Ορθοδοξίας είναι ο Τριαδικός Θεός, ο αληθινός Θεός, ο μόνος που λυτρώνει τον άνθρωπο. Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα. Και ο Υιός, ο ένας της Τριάδος, μας αποκαλύπτει η Γραφή και μας παραδίδει η ιστορία, ενσαρκώθηκε, προσέλαβε το ημέτερο φύραμα, το θεράπευσε και το ζωοποίησε εις τον αιώνα, αφού «το απρόσληπτον αθεράπευτον» λένε οι πατέρες της Εκκλησίας μας. Ο Υιός είναι ο Μεσσίας ή Χριστός, αυτός δηλαδή που έχει το χρίσμα και την αποστολή να ενανθρωπήσει, να καταστεί Θεάνθρωπος και να σώσει τον άνθρωπο. Είναι με την ενανθρώπησή Του ο απόγονος της Εύας, που θα συντρίψει τον σατανά. Είναι, ως άνθρωπος, ο νέος Αδάμ, που με την υπακοή Του θα ξαναδείξει το δρόμο της σωτηρίας προς τον άνθρωπο.

    «Και ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία· ουδέ γαρ όνομα έστιν έτερον υπό τον ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημάς» (Πραξ.4,12) μας αποκαλύπτει ο θεόπνευστος απόστολος Πέτρος. Κανείς άλλος εκτός του Χριστού δεν μπορεί να οδηγήσει στη θεογνωσία, στην αληθινή ένωση του ανθρώπου με το Θεό, του κτιστού μετά του Ακτίστου.

    Καμμία λοιπόν σχέση δεν έχει ο Θεός της Ορθοδοξίας με το θεό των άλλων θρησκειών, ακόμη και αυτών των μονοθεϊστικών. Κανένα κοινό σημείο, κανένα σημείο επαφής. Οι άλλες θρησκείες αρνούνται την Τριαδικότητα του Θεού, την ενανθρώπηση του Υιού, το Θεανθρώπινο πρόσωπο του Σωτήρος μας. Ματαιοπονούν όσοι κάνουν συνέδρια με τις άλλες μονοθεϊστικές και άλλες θρησκείες. Τα είδωλα των εθνών και των διαφόρων ανθρώπων είναι δαιμόνια σύμφωνα με τη Γραφή ή δημιουργήματα του πεπτωκότος ανθρώπου.

         Γι’ αυτό οι πατέρες των τριών Οικουμενικών Συνόδων που προαναφέραμε ασχοληθήκανε με το Χριστολογικό δόγμα και το αποσαφηνίσανε από κάθε πλευρά. Διακηρύξανε την ορθή πίστη, αντιμετωπίσανε την αίρεση, ξεκαθαρίσανε ότι δεν μπορεί να δέχεται ο χριστιανός τον συγκρητισμό. Κι όπως τιμάμε αυτούς που μας χαρίσανε την εθνική ελευθερία και ανεξαρτησία έτσι πρέπει να τιμάμε αυτούς που μας ελευθέρωσαν από την σκλαβιά της απιστίας, της αιρέσεως, του συγκρητισμού και να κρατήσουμε σώο και αβλαβή τον θησαυρό που μας παρέδωσαν.

π. ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ

Όλες οι πίστες είναι ψεύτικες, κάλπικες, όλες του Διαβόλου. Μόνη η πίστις των ορθοδόξων χριστιανών είναι καλή και αγία. ( Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός )

Ἡ παναίρεση (κατὰ τὸν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς) τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι μιὰ κατάσταση ὑπαρκτή, ποὺ οἱ ἐπίσκοποί μας ἀρνοῦνται νὰ ἐξετάσουν καὶ νὰ καταδικάσουν Συνοδικά. Εἶναι πρωτοφανὲς γεγονὸς στὴν δισχιλιετὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἱεραρχία νὰ σιωπᾶ ἐν καιρῷ αἱρέσεως καὶ νὰ συμπορεύεται δεκαετίες μὲ τὴν αἵρεση.

Ὡς φυσικὴ συνέπεια ἔρχεται ἡ ραγδαία ἐπικράτηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ ὁποία ἀλλοιώνει τὰ ὀρθόδοξα αἰσθητήρια τοῦ λαοῦ, διαγράφοντας ἀπὸ τὶς συνειδήσεις τῶν χριστιανῶν –διὰ καθημερινῶν λόγων καὶ πράξεων τῶν ἡγετῶν της– τὴν ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ εἰσάγοντας «νέα» δῆθεν ὁδὸ σωτηρίας, διάφορη ἀπὸ ἐκείνη τῶν Ἁγίων.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Τό ὅτι ὁ Νικαίας Βησσαρίων τόν ἀπεκάλεσε μανιασμένο καί δαιμονισμένο δέν εἶναι παράξενο,διότι ἔτσι ἀπεκάλεσαν οἱ Ἑβραῖοι καί τόν Χριστό. «Περισσόν ποιῶ καί φιλονεικῶ μετά ἀνθρώπου δαιμονιαρίου · αὐτός γάρ ἔνι μαινόμενος». Τελικῶς τήν ἑπομένη ἡμέρα πού ἐσυνεχίσθη τό συμβούλιο τῶν ἀρχιερέων καί τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων ὁ Συρόπουλος περιγράφει τά ἑξῆς: «Ἀρξαμένου δέ τοῦ Ἐφέσου ἀναγνῶναί τι ἐκ τῶν τοῦ Καβάσιλα περί τοῦ προτεθέντος ζητήματος, εὐθύς εἶπεν ὁ Ρωσίας · Ἡμεῖς διά ἕνωσιν καί εἰρήνην ἤλθομεν ἐνταῦθα οὐχί διά σχίσμα καί διάστασιν. Θέλωμεν οὖν ἵνα ἀναγιγνώσκωμεν καί τούς ἑνωτικούς, οὐ τούς σχισματικούς καί διϊστῶντας. Ὁ οὖν Καβάσιλας

σχισματικός ἐστι καί οὐ θέλομεν ἀναγινώσκεσθαι. Διεδέξαντο τοῦτον ὁ Λακεδαιμονίας εἰπών · Καί τί ἔχομεν τόν Καβάσιλαν; ἡμεῖς οὐκ ἔχομεν αὐτόν ἅγιον · ἀρχιερεύς ἦν, καί ἔχομεν κἀκεῖνον ὡς ἕνα τῶν νῦν ὄντων ἀρχιερέων, ὡς τόν Μονεμβασίας τυχόν ἤ ἄλλον τινά, οὐδέ ἀνάγκην ἔχομεν στέργειν τά ἐκείνου συγγράμματα. Τότε εἶπεν ὁ Ἐφέσου · Λοιπόν ἄς ἀναγιγνώσκωμεν τόν Βέκκον. Καί ἀγανακτήσας τήν ἰταμότητα καί τό θράσος αὐτῶν καί καταλαβών ὅτι πάντες σχεδόν προδεδομένοι καί ἕτοιμοί εἰσι πρός τήν τοῦ λατινισμοῦ συγκατάθεσιν ἐσιώπησε» (ὅπ. ἀν., σελ. 446).

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

   Η αποκατάστασις της κτίσεως συνετελέσθη εν τω προσώπω του Θεανθρώπου Χριστού. Από Αυτόν δε και δι΄ Αυτού μεταφέρεται εις όλους τους συσσώμους Του (πρβλ. Εφ. 3, 6), εις όλους τους ανθρώπους οι οποίοι ενεκεντρίσθησαν ως κλήματα εις Αυτόν, ως άμπελον (πρβλ. Ιωάνν. 15, 1-7). Εξ Αυτού τους διαπερά η θεανθρωπίνη αίσθησις και επίγνωσις της πανενότητος της ζωής και της κτίσεως. Αυτή η αίσθησις και η επίγνωσις συγκεντρώνεται ειδικά εις τας κεχαριτωμένας και χριστοποιημένας ψυχάς των Αγίων. Μέσα εις αυτούς με την ενέργειαν του Θεανθρώπου εθεραπεύθη από την αμαρτίαν και αποκατεστάθη η αίσθησίς των και η συνείδησίς των περί του εαυτού των και περί του κόσμου. Οι Άγιοι αυτοί είναι αναγεννημέναι και ωλοκληρωμέναι ψυχαί, που βαθμιαίως θεραπεύουν από την αμαρτίαν και την κτίσιν γύρω των και την επαναφέρουν εις την πρωταρχικήν της πανενότητα. Ως κατά χάριν «υιοί του Θεού», σώζουν την κτίσιν από τον θρυμματισμόν, από την φθοράν και από την διάσπασιν της ενότητος (πρβλ. Ρωμ. 8, 19-21).                                                                                                                                      

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε

 Ὁ Συρόπουλος ἀναφερόμενος στήν διαδικασία διά τήν ἐκλογή τοῦ νέου Πατριάρχου, μᾶς λέγει τά ἑξῆς: «Ὁ δέ βασιλεύς ἀναγκασθείς ἠβουλήθη ποιῆσαι πατριάρχην · καί πρῶτον μέν παρήγγειλέ τισι τῶν ἀρχόντων καί εἶδον τόν

Ἐφέσου καί ἠξίωσαν καί ἠνάγκασαν αὐτόν, ἵνα κατανεύσῃ γενέσθαι πατριάρχης. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Δυστυχῶς αὐτή εἶναι σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας!

Ὁ Πατριάρχης Ἀναστάσιος, ὁ ὁποῖος ἦτο φορέας αἱρέσεως μή κατεγνωσμένης, πρίν κατακριθῆ ὁ ἴδιος ἀπό ἁρμόδιο ἐκκλησιαστικό ὄργανο, ἐκβάλλεται διά ξύλων καί λίθων ἀπό τήν Ἐκκλησίαν ὑπό ἁγίων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες τελικά μέ τήν βοήθεια τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας θανατώνονται. Αὐτή εἶναι ἡ τιμή διά τήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ ΙΕ΄ Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, μέ τήν ὁποία ἠξιώθησαν ἀπό τούς Ὀρθοδόξους. Δηλαδή τό νά καταταγοῦν μεταξύ τῶν ἁγίων καί ὁμολογητῶν καί νά εἶναι ἐσαεί πρότυπα πρός μίμησιν. Εἶναι ἴσως βέβαιον ὅτι σήμερα, ἄν κάποιοι τολμοῦσαν νά ἐνεργήσουν τοιουτοτρόπως σέ μία κατεγνωσμένη αἵρεσι,, θά ἐθεωροῦντο ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Οἰκουμενιστές καί μή, ὡς ἀδιάκριτοι, ἀντάρτες, ταλιμπάν, ἐκτός Ἐκκλησίας καί κατεχόμενοι ὑπό ἑωσφορικοῦ καί δαιμονικοῦ πνεύματος. Ἀντιθέτως δέ αὐτοί πού θά ἀνέμενον τήν Σύνοδο (π.χ. τῆς Ἱερείας) διά νά ἀποφασίση ἐπί τοῦ θέματος θά ἐθεωροῦντο συνετοί, ὑπάκουοι, διακριτικοί καί ἐντός τῆς Ἐπισκοποκεντρικῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς αὐτή εἶναι σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας.

Εορτή Αναλήψεως - Όρος των Ελαιών

http://apantaortodoxias.blogspot.ca/

Δημοσιεύτηκε στις 24 Μάι 2012 από RomiosiniTV

Την Πέμπτη, 24 Μαίου 2012, εωρτάσθηκε πανηγυρικά η εορτή της εις ουρανούς Αναλήψεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, με Αρχιερατική θεία Λειτουργία στο Όρος των Ελαιών, στο Προσκύνημα της Αναλήψεως του Κυρίου, το οποίο ευρίσκεται πλησίον της ελληνορθοδόξου ομωνύμου Ιεράς Μονής. Στο Προσκύνημα αυτό σώζεται κατά παράδοση το ίχνος του ποδός του Κυρίου.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Η σημασία της Αναλήψεως

Δημοσιεύτηκε στις 25 Μάι 2012 από simeronwordpress

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η σημασία της εορτής της Αναλήψεως (25-05-2012)
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/DDAA2C72.el.aspx

Μέγας Αντώνιος : Η επιθυμία του χρήματος

(Θὰ εἶσαι πνευματικὸς ἄνθρωπος), ὅταν λογαριάζεις γιὰ φαντασία καὶ μόνον καὶ μάλιστα ὀλιγοχρόνια τὴν ἀπόκτηση χρημάτων καὶ τὴν ἄφθονη χρησιμοποίησή τους καὶ ὅταν γνωρίζεις ὅτι ἡ ἐνάρετη καὶ ἀρεστὴ στὸ Θεὸ πολιτεία διαφέρει πολὺ ἀπὸ τὸν πλοῦτο.

Ὅταν τὸ μελετᾶς αὐτό, ἀσφαλῶς καὶ τὸ διατηρεῖς στὴ μνήμη σου, δὲν θὰ στενάξεις, δὲν θὰ θρηνήσεις καὶ δὲν θὰ κατηγορήσεις κανέναν, ἀλλὰ γιὰ ὅλα θὰ εὐχαριστήσεις τὸ Θεό, βλέποντας τοὺς χειρότερους ἀπὸ σένα νὰ στηρίζονται στὰ λόγια καὶ στὰ χρήματα.

(Ἔχε ὑπ᾿ ὄψη σου, ὅτι τὰ χρήματα) εἶναι τὸ χειρότερο πάθος τῆς ψυχῆς, καθὼς καὶ ἡ ἐπιθυμία, ἡ δόξα καὶ ἡ ἄγνοια.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Ο Θεάνθρωπος Χριστός, αίρων την αμαρτίαν, εγεφύρωσε πρώτος το χάσμα που εδημιούργησεν αυτή μεταξύ του χρόνου και της αιωνιότητος, μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού, μεταξύ του ανθρώπου και των λοιπών όντων. Τοιουτοτρόπως αποκατέστησεν εις την συνείδησιν και την αίσθησιν του ανθρώπου την ενότητα μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού, μεταξύ του χρόνου και της αιωνιότητος, μεταξύ τούτου και του άλλου κόσμου. Δι΄ αυτό οι άνθρωποι που έχουν το πνεύμα και την πίστιν του Χριστού, όταν αγωνίζωνται κατά της αμαρτίας, αγωνίζονται δια να αποκαταστήσουν εντός των την ωλοκληρωμένην εικόνα του κόσμου, δια να φθάσουν εις τον πλήρη και ακέραιον άνθρωπον.                               Η αμαρτία διέσπασε την ενότητα της ανθρωπίνης αυτοαισθήσεως, της αυτοσυνειδησίας, της σκέψεως, της ζωής, της υπάρξεως, του είναι. Έτσι διέσπασε και την ενότητα της ανθρωπίνης αισθήσεως περί του κόσμου ( της κοσμο-θεωρίας). Ο κατά Χριστόν αγών εναντίον της αμαρτίας δεν είναι άλλο τι παρά αγών εναντίον εκείνης της μόνης δυνάμεως, που διασπά καταστρεπτικώς μέσα εις τον άνθρωπον την αίσθησιν της ενότητος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού, του χρόνου και της αιωνιότητος, την αίσθησιν της καθολικής ενότητος (πανενότητος). Ο Θεάνθρωπος με την θεανθρωπίνην ζωήν Του έδωσε την θεανθρωπίνην Του φιλοσοφίαν της πανενότητος. Εις την ζωήν αυτήν και εις την φιλοσοφίαν αυτήν δεν υπάρχει τόπος δια την αμαρτίαν, το κακόν και τον θάνατον.                                          Ο άνθρωπος εδημιουργήθη από τον Θεόν ως ένα μακροκοσμικόν ον, δια τούτο είναι φυσικόν και λογικόν να υπάρχη μέσα του μακροκοσμική αίσθησις και συνείδησις του κόσμου. Δια τον λόγον αυτόν ο άνθρωπος, που δεν τον έχει διαταράξει και διασπάσει η αμαρτία, αισθάνεται την οργανικήν ενότητα όλων των δημιουργημάτων, αισθάνεται την χαράν, και την λύπην των δημιουργημάτων ως ιδικήν του, διότι κατά κάποιον μυστικόν τρόπον είναι φορεύς του κλήρου όλων των δημιουργημάτων. Παράδειγμα τούτου είναι ο Αδάμ. Εις τον Αδάμ εδέσποζεν η αίσθησις της πανενότητος μέχρι της πτώσεως. Όταν δε έπεσε, παρέσυρε μαζί του εις την αμαρτίαν και τον θάνατον όλην την κτίσιν. Νεώτερα παραδείγματα είναι οι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Άγιοι και όλοι οι αληθινοί χριστιανοί. Το παράδειγμα των παραδειγμάτων είναι ο Απόστολος Παύλος. Κανείς άλλος όπως αυτός δεν αισθάνεται τόσον βαθειά και έντονα, ότι πάσα η κτίσις «συστενάζει και συνωδίνει» μετά των ανθρώπων, συστενάζει και συνωδίνει από την αμαρτίαν και λόγω της αμαρτίας, από τον θάνατον και λόγω του θανάτου, όπου την υπέταξεν ο φιλαμαρτήμων άνθρωπος (πρβλ. Ρωμ. 8, 12-23).                                                                                               

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε

Ὁ Συρόπουλος περιγράφει τά γεγονότα καί τά σχετικά μέ τόν ἱερέα Θεοφύλακτο ὡς ἑξῆς: «Ἡτοιμάσθη τοίνυν ὁ Κυζίκου καί ἐδέξατο τό μήνυμα · προσεκαλέσατο δέ καί τόν Τραπεζοῦντος καί τόν Ἡρακλείας παραγενέσθαι ἐν τῷ μηνύματι, καί οὐκ ἦλθον. Τῇ τετράδι οὖν, καθ’ ἥν ἀποδίδοται ἡ ἑορτή τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, ἥτις ἥν καί τετάρτη τοῦ Μαΐου, ἦλθεν εἰς τά βασίλεια καί προεβλήθη παρά τοῦ βασιλέως πατριάρχης. Παρῆμεν δέ καί ἡμεῖς καί ἐν τῷ μηνύματι καί ἐν τῇ προβλήσει καί προεπέμπομεν αὐτόν εἰς τό πατριαρχεῖον · παρῆν δέ καί ὁ τοῦ πάπα λατινεπίσκοπος ὁ Χριστοφόρος παρ’ ὅλην

τήν ὁδόν πλησιάζων τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ πατριάρχου καί μηδόλως αὐτοῦ ἀφιστάμενος. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πούτιν προς Ιερώνυμο: Βαθιές οι πνευματικές ρίζες που μας ενώνουν.

Εθιμοτυπική συνάντηση γνωριμίας είχε στον καθεδρικό ναό του Σωτήρος στη Μόσχα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος με τον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. «Μια τέτοια ημέρα είναι ακόμη πιο φανερό πόσο βαθιές είναι οι πνευματικές ρίζες που μας ενώνουν», είπε ο ρώσος πρόεδρος. 

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, στον οποίον ο πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος παρουσίασε τον κ. Ιερώνυμο, ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο διότι ήλθε στη Ρωσία την ημέρα της ονομαστικής εορτής του πατριάρχη Μόσχας.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι ακριβώς στο κήρυγμα των διαφωτιστών Κυρίλλου και Μεθοδίου βρίσκεται ο κοινός πολιτισμός 
Ελλάδας και Ρωσίας. 

«Μια τέτοια ημέρα είναι ακόμη πιο φανερό, πόσο βαθιές είναι οι πνευματικές ρίζες, που μας ενώνουν. Είμαι βέβαιος ότι στη Ρωσία θα σας αρέσει, χαίρομαι που σας βλέπω», επεσήμανε ο Βλαντίμιρ Πούτιν υποδεχόμενος τον προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος, που πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στη ρωσική Εκκλησία. 

Ο Αρχιεπίσκοπος πέραν των άλλων και αφού αναφέρθηκε στην ονομαστική εορτή του πατριάρχη Κυρίλλου, συνεχάρη τον κ. Πούτιν για την πρόσφατη επανεκλογή και ορκωμοσία του, επισημαίνοντας ότι αισθάνεται την ανάγκη να πει πως είναι χαρά 
για τον ίδιο και τη συνοδεία του «που ήρθε στην εξουσία μια τόσο μεγάλη προσωπικότητα για τη Ρωσία, όπως εσείς». 

Σύμφωνα με την επίσημη απομαγνητοφώνηση του Κρεμλίνου ο Αρχιεπίσκοπος συνέχισε λέγοντας ότι «όπως είπατε οι λαοί μας συνδέονται με μακρά ιστορία πολλών αιώνων και οι σχέσεις αυτές χάνονται στο βάθος της ιστορίας, πριν ακόμη το χριστιανισμό στη Ρωσία, την εποχή των αποικιών από αρχαίους Έλληνες στο έδαφος της χώρας σας, όμως ακόμη περισσότερο μας ενώνει η ορθόδοξη πίστη.

Θα θέλαμε ειδικά σήμερα να το υπογραμμίσω αυτό, ώστε μεταξύ των ορθοδόξων λαών μας να υπάρχουν μεγάλοι δεσμοί, γιατί ειδικά στην εποχή μας όσο ποτέ χρειάζεται η υποστήριξη του ενός προς τον άλλον, γι’ αυτό και πιστεύουε ότι και εσείς 
μπορείτε να μας βοηθήσετε, γι’ αυτό και ελπίζουμε στη στήριξή σας».

Μέγας Αντώνιος : Οι μέγιστες δυνάμεις μας.

Τὴν ἐγκράτεια, τὴν ἀνεξικακία, τὴν σωφροσύνη, τὴν καρτερία, τὴν ὑπομονὴ καὶ τὰ ὅμοιά τους, τὶς ἔχουμε πάρει σὰν μέγιστες καὶ ἐνάρετες δυνάμεις ἀπὸ τὸ Θεό. Αὐτὲς ἀντιπαρατάσσονται καὶ ἀντιστέκονται καὶ βοηθοῦν σὲ ὅλες ἐκεῖνες τὶς δυσκολίες ποὺ προέρχονται ἐκεῖθεν (ἀπὸ τὸν ἀντικείμενων ἐχθρὸ - τὸν διάβολο).

Ἐὰν τὶς γυμνάζομε καὶ τὶς ἔχομε πρόχειρες τὶς δυνάμεις αὐτές, τότε πιὰ τίποτε δὲν φαίνεται νὰ μᾶς γίνεται δύσκολο ἢ ὀδυνηρὸ ἢ ἀφόρητο, γιατὶ ἀναλογιζόμαστε πὼς ὅλα εἶναι ἀνθρώπινα καὶ νικῶνται ἀπὸ τὶς (παραπάνω) ἀρετὲς ποὺ ἔχομε μέσα μας.

Αὐτὸ δὲν τὸ σκέπτονται οἱ ψυχικὰ ἀνόητοι. Διότι οὔτε κἂν λογαριάζουν πὼς ὅλα γίνονται καλὰ καὶ ὅπως πρέπει πρὸς τὸ συμφέρον μας, γιὰ νὰ λάμψουν τελείως οἱ ἀρετὲς καὶ νὰ στεφανωθοῦμε (βραβευθοῦμε) ἀπὸ τὸ Θεό.

Ἐθνικόν ἀτόπημα ὑπό τοῦ Οἰκουμ. Πατριάρχου.

Πολιτικοὶ καὶ Ἐκκλησιαστικοὶ κύκλοι χαρακτηρίζουν Ἐθνικὸν ἀτόπημα

τὴν δήλωσιν τοῦ  Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, συμφώνως

πρὸς  τὴν ὁποίαν ὁ διανοούμενος κ. Γκιουλὲν Φατουλὰχ ἔχει συμβάλλει

ἀποφασιστικῶς εἰς τοὺς διαθρησκειακοὺς διαλόγους καὶ ὅτι  θὰ συνεχίση

τὴν συνεργασίαν μαζί του. Ἡ δήλωσις θεωρεῖται  ἐθνικὸν ἀτόπημα, διότι

ὅλα τὰ ΜΜΕ καὶ αἱ ἐφημερίδες τοῦ  πλανήτου, ὡς καὶ μυστικαὶ ὑπηρεσίαι

ἀσχολοῦνται μὲ τὸν Φατουλάχ, διότι χρηματοδοτεῖ παγκοσμίως τὴν

 διείσδυσιν τῆς Τουρκίας εἰς χώρας μὲ πολλοὺς ἢ ἀρκετοὺς Μουσουλμάνους.

 Ὁ κ. Φατουλὰχ ἔχει καταγγελθῆ καὶ ὑπὸ Ἑλλήνων στρατιωτικῶν

δημοσιογράφων, ἀλλὰ καὶ συγγραφέων βιβλίων, ὅτι «στήνει»

πολιτιστικούς, ἐπιχειρηματικούς, κοινωνικούς, ἐκπαιδευτικοὺς

καὶ στρατιωτικοὺς θύλακας εἰς τὴν Δυτικὴν Θράκην, διὰ

λογαριασμὸν τῆς Τουρκίας: Ἤδη τὰς κινήσεις τῆς ὀργανώσεως του

παρακολουθοῦν αἱ ἑλληνικαὶ ἀρχαί, συμφώνως πρὸς δήλωσιν τοῦ

πρώην ὑπουργοῦ Προστασίας τοῦ Πολίτου κ. Χρ. Παπουτσῆ. Πῶς ὁ

Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης πλέκει τὸ ἐκγώμιόν του; Ἀδιαφορεῖ διὰ

τὰς κινήσεις τῆς Ἰσλαμικῆς ὀργανώσεως τοῦ κ. Γκιουλὲν Φατουλὰχ

εἰς τὴν Θράκην; Μόνον ὁ Οἰκουμενιστικὸς διάλογος ὑπάρχει δι᾽ αὐτὸν

καὶ τοὺς οἰκουμενιστὰς Ἕλληνας Ἀρχιερεῖς; Δὲν ὑπάρχουν δι᾽ αὐτοὺς

Ἐθνικὰ θέματα;


"Ο.Τ"

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Ζων μέσα εις την αμαρτίαν ο άνθρωπος, απομονώνει τον εαυτόν του, αναγνωρίζει μόνον αυτόν και τον κάμνει κέντρον των πάντων. Όσον βυθίζεται περισσότερον εις την αμαρτίαν, τόσον γίνεται μεγαλύτερον το χάσμα μεταξύ χρόνου και αιωνιότητος μέσα εις την συνείδησίν του και την καρδίαν του. Εστραμμένος προς τον εξωτερικόν κόσμον ο άνθρωπος της αμαρτίας, αισθάνεται και βλέπει ένα φοβερόν ρήγμα μεταξύ του εαυτού του και των λοιπών ανθρώπων, μεταξύ του εαυτού του και των λοιπών όντων. Βυθιζόμενος εις την απύθμενον εγωϊστικήν απομόνωσιν, χάνει βαθμιαίως το αίσθημα της καθολικής ενότητος του ανθρωπίνου γένους, έως ότου το χάση τελείως. Το χάσμα μεταξύ αυτού και ολοκλήρου της κτίσεως γίνεται απύθμενον, ατελείωτον και αγεφύρωτον. Αυτός βλέπει μόνον τον εαυτόν του και κανένα άλλον και τίποτε άλλο ούτε υπεράνω του ούτε γύρω του. Το παν μέσα του είναι μόνον ο εαυτός του, αυτός ο αυτόκλητος, άθλιος θεός, ενθρονισμένος εις τον κοπρώνα του. Εξ ου και τόσοι πολλοί άνθρωποι με μικρές σκέψεις, με μικρά αισθήματα, τα οποία δεν ημπορούν να εξέλθουν από τον εαυτών των και να περάσουν εις τον άλλον. Αι σκέψεις και τα αισθήματα του εγωϊσμού, «σακατεμένα» και σπιθαμιαία από την φιλαυτίαν, δεν αναγνωρίζουν ούτε τους ανθρώπους ούτε τον Θεόν, διότι δεν φθάνουν μέχρι του αιωνίου και του θεανθρωπίνου. Κάποιο τραγικόν ρήγμα χαίνει μέσα εις τας σκέψεις, εις τας αισθήσεις, εις την ζωήν. Ένα κατηραμένον σχίσμα εις την συνείδησιν, εις την καρδίαν, εις την ψυχήν, σχίσμα το οποίον ερημώνει τον τύπον του ανθρώπου κατά Φάουστ: «Δύο ψυχαί κατοικούν εις το στήθος μου».                                                       

Χανιά: Πρόστιμο 7.448 ευρώ στα Συσσίτια της Σπλάντζιας!

22/05/12 του Γιώργου Κώνστα Χανιώτικα Νέα 

Το ποσό των 7.448 ευρώ ζητά από τα Συσσίτια της Σπλάντζιας η Εφορία Χανίων ως πρόστιμο για τη μη κατάθεση φορολογικής δήλωσης ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου τα τελευταία δύο χρόνια! 

Το ποσό είναι τεράστιο για τις δυνάμεις του Συσσιτίου και σύμφωνα με τον πρόεδρό του, κ. Μανώλη Καλλιγέρη, «τα χρήματα αυτά αντιστοιχούν σε 10 τόνους φαγητού». 

Σύμφωνα με τους ανθρώπους του Συσσιτίου, επιβάλλεται να γίνει άμεσα μια μείωση στο μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αυτών καθώς κατ’ αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά τα στερούνται οι οικονομικά αδύναμοι που στηρίζονται από τη δράση του Σωματείου. 

«Είναι ένα δυσβάστακτο βάρος για ένα Σωματείο που δεν είναι κερδοσκοπικό και ό,τι χρήματα παίρνουμε ως δωρεές τα δίνουμε για τις ανάγκες των συσσιτίων, του οδοντιατρείου και των υπόλοιπων δράσεών μας», λέει στα Χανιώτικα Νέα ο κ. Καλλιγέρης, ο οποίος δηλώνει ότι δεν μπορεί να αντιληφθεί τους λόγους που το κράτος απαιτεί ένα τόσο μεγάλο ποσό. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Πόσο ὡραῖα, θεολογικά καί πατερικά τοποθετοῦν τά πράγματα οἱ δύο αὐτοί ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι δέν εἶναι κἄν ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ὡσάν νά διαβάζωμε τήν ἐπιστολή τῶν ἐπί Βέκκου ἁγιορειτῶν ὁσιομαρτύρων πρός τόν αὐτοκράτορα Μιχαήλ τόν Η΄ τόν Παλαιολόγο. Καί νά σημειωθῆ ὅτι δέν πρόκειται περί τῆς κυρίας μνημονεύσεως τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου, ἀλλά περί τῆς μνημονεύσεως τῶν διπτύχων, δηλαδή τῶν προκαθημένων τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Αὐτή ἡ μνημόνευσις, ἀναφέρουν, εἶναι ἀνώτερη ἀπό ὅλες τίς μνημονεύσεις: «Τό τῶν διπτύχων μεῖζον ἐστί παντός μνημοσύνου». Ἐν συνεχείᾳ ἑρμηνεύουν θαυμάσια, ἐπικαλούμενοι ὡς ὁδηγό τόν ἅγ. Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Ἀναφέρει ὁ ἅγιος ἑρμηνεύοντας τό χωρίον τοῦ ἀπ. Παύλου: 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για το σμηναγό Κωνσταντίνο Ηλιάκη

Το σμηναγό Κωνσταντίνο Ηλιάκη, ο οποίος έπεσε κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, τίμησε σήμερα η ελληνική Πολιτεία με εκδηλώσεις μνήμης στην Κάρπαθο, με αφορμή τη συμπλήρωση 6 ετών από το θάνατό του. 

Ήταν 23 Μαΐου του 2006, όταν ο σμηναγός έχασε τη ζωή του στην προσπάθειά του να αναγνωρίσει και να αναχαιτίσει τουρκικό αεροσκάφος που είχε εισέλθει στο FIR Αθηνών, χωρίς να καταθέσει σχέδιο πτήσεως. 

Στην επιμνημόσυνη δέηση παρέστησαν -μεταξύ άλλων- ο πρόεδρος της Βουλής, Βύρων Πολύδωρας, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Φραγκούλης Φράγκος, ο πρόεδρος του κόμματος των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», Πάνος Καμμένος, εκπρόσωποι τού Κοινοβουλίου 
και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος Αντώνιος Τσαντηράκης καθώς και συγγενείς και φίλοι του σμηναγού. 

Ακολούθησε η κατάθεση στεφάνου στο μνημείο που έχει στηθεί στη μνήμη του, στην Κάρπαθο. 

«Τιμούμε το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Ηλιάκη και το σημειώνουμε ως οδηγό συμπεριφοράς για μας και τις επόμενες γενιές», επισήμανε ο πρόεδρος της Βουλής και πρόσθεσε: «Μας ενθαρρύνεις αυτές τις δύσκολες ώρες με την ενότητα, τη διάθεση θυσίας και αυτοθυσίας που μας διακατέχει όλους για να σταθούμε αντάξιοι της θυσίας σου και της θυσίας όλων όσοι έχουν τάξει σωστές προτεραιότητες: 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Μέγας Αντώνιος : Ο ΑΛΗΘΙΝΑ ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

2. 

Ὁ ἀληθινὰ λογικὸς ἄνθρωπος ἕνα μόνο ζῆλο ἔχει: νὰ πείθεται καὶ νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ τῶν ὅλων.

Σ᾿ αὐτὸ καὶ μόνον πρέπει νὰ ἐκπαιδεύει τὴν ψυχή του, ὥστε ν᾿ ἀρέσει στὸ Θεό, εὐχαριστώντας γιὰ τὴν τόσο μεγάλη Του πρόνοια καὶ ρύθμιση τῶν ὅλων, ὁτιδήποτε κι᾿ ἂν τοῦ τύχη στὴ ζωή του.

Γιατὶ εἶναι ἄτοπο, τοὺς μὲν Ἰατρούς, ποὺ μᾶς δίδουν καὶ πικρὰ καὶ δυσάρεστα φάρμακα, νὰ τοὺς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ σώματός μας, πρὸς τὸν Θεὸν δὲ νὰ εἴμαστε ἀχάριστοι, γιὰ τὰ πράγματα ποὺ μᾶς φαίνονται δυσάρεστα καὶ δύσκολα καὶ νὰ μὴν γνωρίζομε, ὅτι ὅλα γίνονται ὅπως πρέπει καὶ πρὸς τὸ συμφέρον μας κατὰ τὴν Πρόνοιά Του.

Ἡ γνώσις (τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ) καὶ ἡ πίστη στὸ Θεό, εἶναι ἡ σωτηρία καὶ ἡ τελειότης τῆς ψυχῆς.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Εις το έλλογον βάθος του θεοειδούς ανθρωπίνου όντος, ο χρόνος και η αιωνιότης ευρίσκονται οργανικώς ηνωμένα και οντολογικώς συνδεδεμένα, αναλόγως προς το μέτρον του είναι του ανθρώπου. Στηριζόμενος εις αυτάς τας ενυπαρχούσας μέσα του αιωνιότητας, ο άνθρωπος δύναται να οικοδομηθή εις μίαν θαυμασίαν ύπαρξιν. Μέσα εις τον άνθρωπον το θεοειδές αποτελεί αστείρευτον πηγήν των θεονοσταλγικών δημιουργικών δυνάμεων, με την βοήθειαν των οποίων μεταμορφώνει τον εαυτόν του εις ένα αιώνιον ον.                                                                                                                          
Η αμαρτία διετάραξεν αυτήν την ενυπάρχουσα ενότητα του χρόνου και της αιωνιότητος μέσα εις το είναι του ανθρώπου και ήνοιξε μέσα εις τον άνθρωπον ένα φοβερόν χάσμα μεταξύ του εν χρόνω και του αιωνίου, εις το οποίον χάσμα πνίγεται διαρκώς η σκέψις και η αίσθησις του ανθρώπου. Η αμαρτία, ως αντί-θεος και αντί-λογος δύναμις, α-θεοποιεί, απολογοποιεί τον άνθρωπον και τον καθιστά χωρίς νόημα. Τούτο δε σημαίνει: η αμαρτία θανατώνει τον άνθρωπον, διότι τον απομακρύνει από την μοναδικήν πηγήν της ζωής, της αθανασίας και της αιωνιότητος, από τον Θεόν.                                                                                 

Ιερά Μητρ. Κυθήρων : Ὀφειλομένη ἀπάντησις

ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ.ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΘΗΡΩΝ κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ὀφειλομένη  ἀπάντησις πρός «θεράποντας τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστήμης τῆς Θεολογίας»* Ἐν μέσῃ Μεγ. Τεσσαρακοστῇ ὅμιλος 28 ἐλλογιμωτάτων κκ.Καθηγητῶν καί Καθηγητριῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀπευθύνεται ἐναγωνίως εἰς τόν Μακαριώτατον Πρόεδρον καί τά Μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ἐκφράζει σοβαράς ἀνησυχίας, διότι «ὁρισμένα μέλη της (σ.σ. τά ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ κατονομάζει καί ἀφοροῦν εἴς τε τό πρόσωπον τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιῶς κ.Σεραφείμ καί εἰς τήν ταπεινότητά μου) προβαίνουν σέ πράξεις, πού ὑποσκάπτουν ὄχι μόνον τήν πορεία αὐτῶν τῶν διαλόγων, ἀλλά, ἀκόμη, καί αὐτήν τήν διορθόδοξο ἑνότητα δημιουργώντας προϋποθέσεις σχίσματος, ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἡ ἀνησυχία μας ἑδράζεται στό γεγονός ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος ἕως στιγμῆς δέν ἤλεγξε τά μέλη της, Ἱεράρχες, γιά τήν ἄτοπη καί ἀντισυνοδική συμπεριφορά τους». H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος εις την Ανάληψη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού

Κατά το γεγονός της Αναλήψεως, πραγματοποιήθηκε στην πράξη η συμφιλίωση του Θεού με το ανθρώπινο γένος. Διαλύθηκε η παλιά έχθρα, τελείωσε ο μακροχρόνιος πόλεμος. Κι αυτό συνέβαινε έως τώρα, όχι επειδή μισούσε ο Θεός τον άνθρωπο, αλλά επειδή ο άνθρωπος επιδείκνυε αδιαφορία και αχαριστία. Και τώρα, η αλλαγή δεν έγινε εξαιτίας των δικών μας κατορθωμάτων ή επειδή αλλάξαμε στάση και συμπεριφορά, αλλά λόγω της απροσμέτρητης αγάπης και του ενδιαφέροντος του Θεού.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more