Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Τώρα ὅμως, ὅπως ἀναφέραμε, χρειάζεται ὁ ἅγιος νά ἀποτειχισθῆ καί ἀπό τούς «ἡμετέρους», οἱ ὁποῖοι ἀνεγνώριζαν διά τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας τίς πλάνες τῶν Παπικῶν. Αὐτό δέν τό ἔπραξε μόνον αὐτός ἀλλά καί πολλοί ἄλλοι καί εἰδικά κληρικοί. Σέ ἐπιστολή του πρός τόν πρεσβύτερο Γεώργιο εἰς τήν Μεθώνη, ἀκροτελεύτια ὁ ἅγιος διά τό θέμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικοινωνίας ἀναφέρει:

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Καθὼς ἡ πατρίδα μας διέρχεται βαθιὰ οἰκονομική, πνευματικὴ ἀλλὰ καὶ πολιτικὴ κρίση, ὅλο καὶ περισσότερο ἀκούγονται ἀπορριπτικὲς ἀντιλήψεις γιὰ τοὺς πολιτικοὺς ἡγέτες μας. Μάλιστα πολλοὶ ἀγανακτισμένοι πολίτες ἐκφράζουν συχνὰ ἀπόψεις τελείως ἀπορριπτικὲς γιὰ τὸ θεσμὸ τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν. Ποιοὶ ὅμως πρέπει νὰ εἶναι οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες; Πῶς ὀφείλουν νὰ ἐπιτελοῦν τὸ ἔργο τους; Εἶναι ἀναγκαία ἡ ὕπαρξή τους; Σ’ αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα θὰ ἀντλήσουμε ἀπαντήσεις μέσα ἀπὸ τὴ σοφία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

1. Ἡ ἀναγκαιότητα τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν καὶ οἱ κίνδυνοι τῆς ἐξουσίας
Μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ὀργανωμένο κράτος χωρὶς πολιτικοὺς ἡγέτες; Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀπαντᾶ: «Πρέπει νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄρχοντες, γιὰ νὰ μὴν τρῶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο σὰν τὰ ψάρια» (PG 54, 596). «Ὁ Θεὸς μᾶς χάρισε τοὺς ἄρχοντες, γιὰ νὰ ἔχουμε εὐταξία καὶ νὰ μὴ συμπεριφερόμαστε πιὸ παράλογα ἀπὸ τὰ ἄλογα θηρία. Ἡ ἐξουσία τοῦ ἄρχοντα εἶναι παρόμοια μὲ τὴν τέχνη τοῦ ἡνίοχου καὶ τοῦ κυβερνήτη τοῦ πλοίου» (PG 55, 491). Ταυτόχρονα ὅμως ὑπογραμμίζει: «Εἶναι προτιμότερο νὰ μὴ διοικεῖται ἕνας λαὸς ἀπὸ κανένα, παρὰ νὰ διοικεῖται ἀπὸ ἕναν κακὸ ἡγέτη» (PG 63, 231). Δυστυχῶς ὅμως, τονίζει ἀλλοῦ, «οἱ ἄρχοντες συνήθως εἶναι διεφθαρμένοι» (PG 59, 274).

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Επίσκεψη αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στην Εκκλησία της Ρωσίας

Αναχωρεί αύριο για επίσημη επίσκεψη στην Εκκλησία της Ρωσίας ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδας Ιερώνυμος με πολυπληθή συνοδεία. Η επίσκεψη θα διαρκέσει ως τις 30 Μαΐου και κατά τη διάρκειά της θα τελεσθεί πατριαρχικό και αρχιεπισκοπικό συλλείτουργο στις 24 Μαΐου στο ναό της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο, με την ευκαιρία της εορτής της Αναλήψεως. 

Επίσης, ο αρχιεπίσκοπος θα παραστεί στην τελετή έναρξης των «Ημερών της Σλαβικής Γραφής» και του «Σλαβικού Πολιτισμού», ενώ με τον Πατριάρχη Κύριλλο θα συζητήσουν θέματα που αφορούν στη συνεργασία των δύο Εκκλησιών σε τομείς όπως 
είναι ο θρησκευτικός τουρισμός, η θεολογική εκπαίδευση κ.ά.  

Ο αρχιεπίσκοπος θα δώσει διαλέξεις τόσο στη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας όσο και της Αγίας Πετρούπολης την οποία θα επισκεφθεί.  
Τον Ιερώνυμο θα συνοδεύσουν αρκετοί ιεράρχες, ο μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος, καθώς και κληρικοί αρμόδιοι επί του θρησκευτικού τουρισμού. 


http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4723042

Ο Νταβούτογλου σέ… Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία

Νίκου Χειλαδάκη, Δημοσιογράφου-Τουρκολόγου 

Μεγάλη έκπληξη δοκίμασε το ορθόδοξο χριστιανικό ποίμνιο στην πόλη Κουμράτ της Μολδαβίας όταν ενώ ετελείτο η κυριακάτικη Θεία Λειτουργία είδαν να μπαίνει στον ναό, με όλη την ευλάβεια που απαιτεί ο χώρος, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτολγου, με την συνοδεία του και την σύζυγό του και να κάθεται σαν πιστός για να παρακολουθήσει την Λειτουργία.
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών σε περιοδεία που έκανε στα μέσα Μαΐου στην Εσθονία και Μολδαβία, επισκέφτηκε και την πόλη Κουμράτ, πρωτεύουσα της αυτόνομης περιοχής των Γκαγκαούζων, των τουρκόφωνων ορθόδοξων χριστιανών της Μολδαβίας.

Ο Νταβούτολγου, επιδιώκοντας να προωθήσει την γνωστή πολιτική της Τουρκίας περί προσεταιρισμού των τουρκόφωνων Γκακαούζων, που όμως είναι χριστιανοί ορθόδοξοι ελληνικής καταγωγής όπως και οι Καραμανλήδες τουρκόφωνοι ορθόδοξοι της Μικρός Ασίας, αποφάσισε να κάνει μια συμβολική αλλά ιδιαίτερης σημασίας κίνηση. Έτσι πήγε στην ορθόδοξη μητρόπολη του Κουμράτ και παρακολούθησε όλη την Θεία Λειτουργία. Μάλιστα, όπως ανέφερε η τουρκική εφημερίδα Ραντικάλ σε αποκλειστικό της δημοσίευμα στις 14 Μαΐου, μετά την Θεία Λειτουργία είχε και μια εγκάρδια συζήτηση με τους ιερείς του ορθόδοξου χριστιανικού ναού και παρακολούθησε και ένα γάμο που τελέστηκε σύμφωνα με το ορθόδοξο τυπικό. Μετά δε την Θεία Λειτουργία, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών περπάτησε με την συνοδεία του στην κεντρική λεωφόρο Λένιν της πόλης και είχε εγκάρδιες, όπως τονίζει η τουρκική εφημερίδα, συνομιλίες με κατοίκους Γκαγκαούζους.

Η κίνηση αυτή του Νταβούτολγου εντάσσεται στην πολιτική ανοίγματος της Τουρκίας στους τουρκόφωνους Γκαγκαούζους, αλλά σίγουρα, όπως τονίζουν και τα τουρκικά σχόλια, σκοντάφτει στο ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα που είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο ανάμεσά τους. Να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά το 1996 ο τότε πρόεδρος της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, είχε επισκεφτεί την Γκαγκαουζία στην Μολδαβία και μοίραζε υποσχέσεις για οικονομική υποστήριξη της Τουρκιάς ενώ πρόσφερε δεκάδες υποτροφίες με προφανή σκοπό να αναπτύξει ένα τουρκικό εθνικιστικό συναίσθημα στους Γκαγκαούζους. Παρ’ όλα αυτά όμως  το θρησκευτικό εμπόδιο αποδείχτηκε αρκετά ισχυρό για να αφομοιωθούν οι Τουρκόφωνοι Γκαγκαούζοι από τους ισλαμιστές της Άγκυρας και όλα τα πανισλαμικά σχέδια της Τουρκίας έχουν αποτύχει. Στην ίδια την Γκαγκαουζία τα τελευταία χρόνια αναπτύχτηκε με την συμβολή και της ορθόδοξης Ρωσίας, (ο ελληνικός παράγοντας δυστυχώς είναι απών παρά τις φιλότιμες παρεμβάσεις  κάποιων ιδιωτών και παρά του ότι οι Γκαγκαούζοι θεωρούνται ελληνικής καταγωγής και από πολλούς Γκαγκαούζους έχουν εκδηλωθεί έντονες φιλελληνικές τάσεις), μια έντονη πολιτική κίνηση να ενωθούν με τους Ρώσους, αποκρούοντας όλες τις τουρκικές πονηρές προσφορές. 

Το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Ραντικάλ, στις 14 Μαΐου, που αναφέρεται στην επίσκεψη του Αχμέτ Νταβούτογλου στην Γκαγκαουζία και προβάλει την φωτογραφία από τη επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στην ορθόδοξη χριστιανική μητρόπολη των Γκαγκαούζων στην πρωτεύουσά τους Κουμράτ και την συνομιλία που είχε με τον ιερέα του ναού.

http://www.enromiosini.gr/

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Μόνον μέσα εις τον Γλυκύτατον Κύριον ησθάνθημεν και εμάθομεν ότι αυτός ο κόσμος είναι ένας πρόλογος δια τον άλλον, ο χρόνος είναι ένα προοίμιον δια την αιωνιότητα, η επίγειος ζωή είναι μία προετοιμασία δια την αιώνιον ζωήν, το επίγειον αγαθόν είναι η απαρχή του αιωνίου αγαθού. «Δούλε αγαθέ και πιστέ, επί ολίγα ης πιστός, επί πολλών σε καταστήσω, είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου» (Ματθ.25, 21, 23). Αλλά δεν πρέπει να λησμονήσωμεν και το εξής: μόνον φωτισμένοι από το θείον φως του Θεανθρώπου είδομεν και ησθάνθημεν όλην την πλεθριότητα του κακού και της αμαρτίας και κατενοήσαμεν ότι το επίγειον κακόν είναι προοίμιον και προετοιμασία δια το αιώνιον κακόν, η αμαρτία εδώ εις την γην είναι εισαγωγή και προετοιμασία δια το αιώνιον βασίλειον της αμαρτίας, την κόλασιν. Μόνον οι χριστοφόροι άνθρωποι γνωρίζουν μέχρι των λεπτομερειών το μυστήριον του καλού και του κακού, διότι έχουν τα αισθητήρια «δια την έξιν γεγυμνασμένα προς διάκρισιν κακού τε και κακού» (Εβρ. 5 14). Επί πλέον, γνωρίζουν εντελώς την νοοτροπίαν του Σατανά και την διαλεκτικήν της φιλοσοφίας του κακού κατά τους λόγους του Αποστόλου: «ου γαρ αυτού τα νοήματα αγνοούμεν» (2 Κορ. 2,11).    

Constantine the Great and Historical Truth

Protopresbyter fr. G. D. Metallinos, Professor Emeritus of the University of Athens School of Theology

Source: Transcript of tape recorded topic: Constantine the Great and Historical Truth

Fr. George Metallinos uncovers the conspiracy of the ancient pagans, which persists to this day through neo-Paganists and Protestants.
 

The reason that I chose this day for the presentation of my thesis is the feast of St. Constantine and his mother, St. Helen, which was just two days ago.

 

The appropriate use of sources

It is a known fact that the stance of historians with respect to Constantine the Great is a contradictory one.  For some, his life is an enigma and he himself is a sullen murderer and opportunist, while for others, his life is a huge miracle of History. This is due to the predominance of ideological criteria and a procession of assessments that are devoid of historical sources.  Among the worst tragedies in the arena of History, which lead exclusively to the self-abrogation of the historian and his research, is the handling of History at will so that History is thus used to prove events, which History however is baseless and lacking in proof.  Another problem is not only the ideological use of History and sources, but historical anachronism.  What I mean is that hermeneutical attempts are made on historical events and historical persons within the understanding of the Present, whatever that Present may be.  Of course, you know that when someone prepares a historical diatribe, and especially when it is the opus of a certain scholar, it serves as a prologue or a first chapter that is often quoted in the epoch in which the matters and the events are located in history.  This situating is extremely needful, spherical from every side, so that a person may infer that his conclusions are undeniable.  

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Εἰς τό τέλος λοιπόν αὐτῆς τῆς ἐγκυκλίου, ἀναφερόμενος στούς «Ὀρθοδόξους» ἑνωτικούς καί λατινόφρονες, οἱ ὁποῖοι ἀπεδέχοντο τήν ἕνωσι μέ τούς Παπικούς, λέγει τά ἑξῆς: «Φεύγετε οὖν αὐτούς, ἀδελφοί, καί τήν πρός αὐτούς κοινωνίαν · οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. Καί οὐ θαυμαστόν · αὐτός γάρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. Οὐ θαῦμα οὖν, εἰ καί οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τό τέλος ἔσται κατά τά ἔργα αὐτῶν. Καί πάλιν ἀλλαχοῦ περί τῶναὐτῶν ὁ αὐτός ἀπόστολος · Οἱ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὐ δουλεύουσιν, ἀλλά τῇ ἑαυτῶν κοιλίᾳ, καί διά τῆς χρηστολογίας καί εὐλογίας ἐξαπατῶσι τάς καρδίας τῶν ἀκάκων» (ὅπ. ἀν., σελ. 266). Ἐδῶ πάλι ὁ ἅγιος διακηρύσσει τήν ἐκκλησιαστική ἀποτείχισι ἀπό τούς «Ὀρθοδόξους» λατινόφρονες. Ἀφοῦ δέ ἀναφέρει ἐν συνεχείᾳ πολλά ἁγιογραφικά χωρία πρός κατοχύρωσι καταλήγει: «Τούτων ὑμῖν ὑπό τῶν ἁγίων ἀποστόλων διωρισμένων, στήκετε κρατοῦντες τάς παραδόσεις, ἅς παρελάβετε, τάς τε ἐγγράφους καί τάς ἀγράφους, ἵνα μή τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ συναπαχθέντες ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ» (ὅπ. ἀν. σελ. 266).

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Όχι στο ΝΑΤΟ αν δεν έχει λυθεί το θέμα της ονομασίας.

Η ένταξη στο ΝΑΤΟ περνά μέσα από το θέμα της ονομασίας, διαμηνύει η Συμμαχία στην ΠΓΔΜ

Νέα Υόρκη

Η απόφαση του Βουκουρεστίου ότι για να γίνει η ΠΓΔΜ μέλος του ΝΑΤΟ θα πρέπει πρώτα να λυθεί το θέμα της ονομασίας, επαναβεβαιώνεται στα συμπεράσματα της Συνόδου της Συμμαχίας στο Σικάγο. Η Συμμαχία σημειώνει ακόμα, ότι η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας θα συμβάλει στη σταθερότητα και την ασφάλεια της περιοχής, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο την περιφερειακή διάσταση του ζητήματος.

Επιπλέον, η Συμμαχία καλεί για ταχεία επίλυση του ζητήματος, ενώ ενθαρρύνει την ΠΓΔΜ να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και τις προσπάθειες οικοδόμησης μιας πολυεθνικής κοινωνίας. «Έγιναν κάποιες μεμονωμένες απόπειρες να αλλοιωθεί η απόφαση του Βουκουρεστίου. Οι απόπειρες αυτές απέτυχαν» τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Πέτρος Μολυβιάτης, ο οποίος εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Σύνοδο και είχε τη ευκαιρία να συνομιλήσει με αρκετούς αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

«Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Σικάγο η Σύνοδος Κορυφής της Ατλαντικής Συμμαχίας. Το κυριότερο θέμα που απασχόλησε τη Σύνοδο αυτή ήταν η αναδιοργάνωση της Συμμαχίας, ούτε ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις απειλές του 21ου αιώνα. Τόσο στο θέμα αυτό, όσο και στ' άλλα θέματα που απασχόλησαν τη Συμμαχία, οι εργασίες κατέληξαν με επιτυχία. Όσον αφορά στα Σκόπια, έγιναν πράγματι ορισμένες παρασκηνιακές και μεμονωμένες απόπειρες να αλλοιωθεί η απόφαση του Βουκουρεστίου. Οι απόπειρες αυτές απέτυχαν. Η Σύνοδος
επαναβεβαίωσε τις αποφάσεις της Συνόδου του Βουκουρεστίου και έτσι επιβεβαιώνεται ότι η γειτονική χώρα θα κληθεί να συμμετάσχει στο ΝΑΤΟ μόνο όταν θα έχει λυθεί το θέμα της ονομασίας» δήλωσε ο κ. Μολυβιάτης, προσθέτοντας:

«Στο περιθώριο της Συνόδου, είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, όπως τον πρόεδρο της Γαλλίας, την Καγκελάριο της Γερμανίας, με την οποία συζητήσαμε αρκετά, τον πρωθυπουργό της Ιταλίας, καθώς και με πολλούς άλλους. Το συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, αλλά και του προβληματισμού όλων».

Η πρώτη μέρα της Συνόδου ολοκληρώθηκε με δείπνο των ηγετών, με τη συμμετοχή του κ. Μολυβιάτη. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε δείπνο των υπουργών Εξωτερικών, όπου την Ελλάδα εκπροσώπησε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβης Ιωάννης Αλέξιος-Ζέπος, ενώ παρατέθηκε και δείπνο για τους υπουργούς Άμυνας των κρατών-μελών της Συμμαχίας. Τη χώρα μας εκπροσώπησε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Φραγκούλης Φράγκος.

Σημειώνεται, τέλος, ότι ο κ. Μολυβιάτης είχε την ευκαιρία να έχει σύντομη συνομιλία με τον Αμερικανό πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα, κατά την τελετή υποδοχής στον χώρο της Συνόδου.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

π. Θ. Ζήσης. Κυριακἠ του Τυφλού.

Δημοσιεύτηκε στις 20 Μάι 2012 από simeronwordpress

π. Θεόδωρος Ζήσης - Κυριακή του Τυφλού (Αποστολική περικοπή - mp3)
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/4BC7BFC5.el.aspx

Μέγας Ἀντώνιος

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικὰ λέγονται λογικοί. Δὲν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἁπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ᾿ ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καὶ ποιὸ τὸ κακὸ καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

Οι Άγιοι και Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη

Ο Μέγας Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 μ.Χ. Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α' ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.

Ο Κύριος θέλοντας να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, στη συνέχεια σχημάτισε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με την επιγραφή «Εν τούτω Νίκα», προσφέροντάς του ένα ισχυρότατο όπλο για να κατατροπώσει τους εχθρούς του. Με το χριστιανικό σταυροειδές λάβαρο με το ελληνικό μονόγραμμα «Εν τούτω νίκα», τελικά νίκησε τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου.

Επίσης, ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας που ευνόησε την Εκκλησία, μετά από τρεις αιώνες ανελέητου διωγμού. Μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους του στο αρχαίο βυζάντιο, και εκεί έκτισε την βασίλισσα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.

Λίγο πριν πεθάνει, ο Κωνσταντίνος αξιώθηκε και του Αγίου Βαπτίσματος, και αμέσως μετά είπε: «Νυν αληθεί λόγω μακάριον οίδ’ εμαυτόν, νυν της αθανάτου ζωής πέφαναι άξιον, νυν του θείου μετειληφέναι φωτός πεπίστευκα». Τώρα, δηλαδή, σύμφωνα με το λόγο της αληθείας, ξέρω ότι είμαι μακάριος, τώρα έχω γίνει άξιος της αθανάτου ζωής, τώρα έχω πιστέψει πως έλαβα το θείο φως. Εκοιμήθη σε ηλικία 63 ετών, την 21 Μαΐου 327. Η Ιστορία ονόμασε τον Κωνσταντίνο Μέγα και η Εκκλησία τον ανεκήρυξε Άγιο και Ισαπόστολο.

Ο Κωνσταντίνος ενδιαφέρθηκε πολύ και για τα ιερά σεβάσματα των χριστιανών, για το λόγο αυτό απέστειλε στα Ιεροσόλυμα την μητέρα του, για να βρει τον Τίμιο Σταυρό. Μετά την εύρεσή του, η Αγία Ελένη, αφού διχοτόμησε τις κεραίες του δημιούργησε δύο Σταυρούς εκ των οποίων τον ένα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.

Η Αγία Ελένη ήταν αυτή η οποία έδωσε στον Μ. Κωνσταντίνο την πρέπουσα διαπαιδαγώγηση. Άλλωστε, και ο ίδιος την τίμησε, όταν στην μεγάλη πλατεία της Κωνσταντινούπολης έκτισε δύο στήλες, μία δική του και μία της Αγίας Ελένης, που έφερε την επιγραφή: «Εις Αγιος εις Κυριος Ιησους Χριστος, εις δοξαν Θεου Πατρος, Αμην». Η Αγία Ελένη βοήθησε να χτιστούν οι πρώτοι μεγάλοι ιεροί ναοί της Χριστιανοσύνης. Εκοιμήθη ειρηνικά το 327 μ.Χ. σε ηλικία 83 ετών.

«Του Σταυρού σου τον τύπον εν ουρανώ θεασάμενος, και ως ο Παύλος την κλήσιν ουκ εξ ανθρώπων δεξάμενος, ο εν Βασιλεύσιν Απόστολος σου Κύριε, Βασιλεύουσαν πόλιν τη χειρί σου παρέθετο· ήν περίσωζε διά παντός εν ειρήνη, πρεσβείαις της Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε»

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ ΤΟΥ ΠΟΡΘΗΤΗ;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Ενώ στην Τουρκία σπάει όλα τα ρεκόρ εισιτηρίων η κινηματογραφική επιτυχία, «Φατίχ 1453», η οποία όμως έχει κατηγορηθεί ακόμα και από Τούρκους ιστορικούς  για μεγάλες ιστορικές ανακρίβειες, άνοιξε για άλλη μια φορά σε δημόσια συζήτηση  το ζήτημα του τάφου του Μωάμεθ του Πορθητή και όλων των πιθανών μυστηρίων που κρύβονται εκεί και τα οποία για πολλούς αποτελούν μεγάλο ταμπού για την ίδια την ύπαρξη της Τουρκίας.

Σε μια σημαντική συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα Χουριέτ, στις 15 Απριλίου 2012,  ο Τούρκος συγγραφέας, Ahmet Ümit, παρουσιάζοντας το νέο του βιβλίο με τον τίτλο, «Να σκοτώσεις τον Σουλτάνο», ένα ιστορικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στην ζωή του Μωάμεθ του Πορθητή, δηλώνει ότι υπάρχει ανάγκη να ανοιχτεί επιτέλους ο τάφος του για να ερευνηθεί τι ακριβώς έγινε με τον θάνατό του. Σύμφωνα με τον συγγραφέα του έργου, «Σκοτώνοντας τον Σουλτάνο», ο Μωάμεθ ο Πορθητής κατά πάσα πιθανότητα δεν πέθανε με φυσιολογικό τρόπο, αλλά δηλητηριάστηκε. Το γεγονός αυτό για τον Ahmet Ümit έχει πολύ μεγάλη σημασία γιατί αν αποδειχτεί ότι έγινε έτσι, τότε, όπως υποστήριξε ο Τούρκος συγγραφέας, θα καταρρεύσει ένα μεγάλο ταμπού για την ίδια την ύπαρξη της Τουρκίας. Μάλιστα ο Ahmet Ümit χαρακτήρισε «ιστορικό λεκέ» τον δηλητηριασμό του Φατίχ και δεν δίστασε να ζητήσει ακόμα και ιστολογική εξέταση για να εξακριβωθεί η πραγματική αιτία θανάτου του.

Να σημειωθεί ότι ο τάφος του Μωάμεθ του Πορθητή κρατείται ερμητικά κλειστός καθώς στο παρελθόν είχαν κυκλοφορήσει έντονες φήμες ότι αν ανοιχτεί θα αποκαλυφτεί ότι ο Φατίχ, τουλάχιστον στο τέλος της ζωής του, είχε ασπαστεί ο την Ορθοδοξία  και ίσως γι’ αυτόν τον λόγο τον είχαν δηλητηριάσει. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ

 Ευρισκόμενος εις τον χρόνον ο άνθρωπος είναι ένα ον, που προπαρασκευάζεται δια την αιωνιότητα. Αν άνευ του Θεού Λόγου είναι φοβερά, ανόητος και βασανιστική η επίγειος εν χρόνω ζωή, πόσω μάλλον η αιωνιότης; Η αιωνιότης άνευ του Θεού Λόγου δεν είναι παρά η κόλασις. Και η επίγειος ζωή άνευ του Λόγου αποτελεί το προοίμιον και την προετοιμασίαν της κολάσεως. Διότι η κόλασις δεν είναι τίποτε άλλο παρά ζωή άνευ του Λόγου, άνευ Θείου Νοήματος, άνευ Θείας Λογικής. Μόνον εις την κόλασιν δεν υπάρχει ούτε λόγος, ούτε λογικότης, ούτε νόημα. Η κόλασις του ανθρώπου αρχίζει ήδη εδώ εις την γην, εάν ο άνθρωπος δεν ζη εν τω Λόγω, εν τω Χριστώ. Αλλά και ο παράδεισος του ανθρώπου αρχίζει ήδη εδώ εις την γην, αν ο άνθρωπος ζη εν τω Θείω Λόγω, εν τω Θεανθρώπω Χριστώ. Ο σαρκωθείς Θεός Λόγος είναι και το νόημα, και η λογικότης, και ο παράδεισος δια το ανθρώπινον είναι. Κάθε τι το αντι-λογικόν και ά-λογον είναι εν ταυτώ παράλογον και ανόητον. Και αυτό είναι εκείνο που δημιουργεί εις τον άνθρωπον τας σατανικάς διαθέσεις, αι οποίαι μετατρέπουν την ζωήν του εις κόλασιν.                                        

Ο άνθρωπος; Ένα εισαγωγικόν ον, ένα ον προπαρασκευαζόμενον δια την αιωνιότητα μέσω της θεανθρωπότητος. Ο εν Χριστώ άνθρωπος είναι άπειρος και αθάνατος, διότι «μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. 5,24), ο θάνατος δεν τον διακόπτει, παρατείνεται εκ του χρόνου εις την αιωνιότητα. Ζων δια του Αναστάντος Κυρίου απαθανατίζει δια της χριστοαισθήσεως την αυτοαίσθησίν του, και δια της χριστοσυνειδησίας την αυτοσυνειδησίαν του.                                                                           

Αι αισθήσεις του ανθρώπου; Είναι εισαγωγικαί αισθήσεις, αι οποίαι δια της θεανθρωπότητος του Χριστού μετατρέπονται εις αιωνίους. Μόνον έτσι αι αισθήσεις του ανθρώπου δεν είναι βάσανον δια το ανθρώπινον πνεύμα. Εάν ηθέλατε, έπρεπε να το διαπιστώσετε: αι αισθήσεις είναι δια σας το μεγαλύτερον μαρτύριον και φρίκη και κόλασις, μέχρις ότου τας εγγίση ο θαυμαστός Κύριος Ιησούς. Ευθύς ως τας εγγίση, αύται μεταβάλλονται εις χαράν, εις αγαλλίασιν, εις παράδεισον. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η αίσθησις είναι ευλογία μόνον μέσα εις την χριστοαίσθησιν, άνευ αυτής η αίσθησις είναι μία κατάρα και φρίκη. Ο άνθρωπος ακριβώς εδημιουργήθη θεοειδής, χριστοειδής και πνευματοειδής, δια να γίνουν αι αισθήσεις του εις την ουσίαν των θεονοσταλγικαί, χριστονοσταλγικαί και πνευματονοσταλγικαί.                                                                                            

Αι σκέψεις του ανθρώπου; Ο σκοπός των είναι να αναπτυχθούν εις αιωνίους και θεανθρωπίνας. Η σκέψις είναι ένα βαρύ και βασανιστικόν φορτίον. Μόνον ως χριστοσκέψις αποβαίνει ελαφρόν και αγαπητόν φορτίον. Όταν η σκέψις λογοποιηθή, χριστοποιηθή, τότε αποκτά την αιωνίαν της αξίαν, και χαράν και νόημα. Χωρίς αυτό, κάθε σκέψις είναι μία μικρή κόλασις, και όλαι μαζί κόλασις ατελείωτος και αιώνιος.                                          

Δεν υπάρχει μεγαλυτέρα φρίκη από την αιωνιότητα άνευ του Χριστού. Θα προτιμούσα να είμαι εις την κόλασιν εις την οποίαν είναι ο Χριστός (με συγχωρείτε δια το παραδοξολόγημα!) παρά εις τον παράδεισον που δεν έχει τον Χριστόν. Διότι όπου δεν είναι παρών ο Χριστός, εκεί τα πάντα μετατρέπονται εις κατάραν, εις πικρίαν, εις φρίκην. Εκεί επάνω εις την μισοσβησμένην σπίθαν της ανθρωπίνης αυτοσυνειδησίας απλώνεται το ατελείωτον σκότος και το μαύρον έρεβος, εκεί το σώμα μεταβάλλεται εις βαρύ φορτίον και η ψυχή εις καταραμένον ζυγόν. Εκείνος τον οποίον εβασάνισε και ελάχιστα το μαρτύριον του ανθρώπου, πρέπει να έχη αισθανθή την αλήθειαν των λόγων του Αποστόλου: «Ο Θεός ηυλόγησεν ημάς εν πάση ευλογία εν Χριστώ» (Εφ. 1,3). Άνευ και εκτός του Θεανθρώπου Χριστού τον άνθρωπον παρασύρουν οι σκοτεινοί ποταμοί της κατάρας και του κακού.   

Ο αμφισβητούμενος άγιος και η πολιτική εξουσία.

Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

Οι άγιοι είναι πολιτικοί. Ποτέ δεν πίστεψα ότι μπορείς να διαχωρίσεις την πίστη προς τους αγίους από τη διανόηση». Αυτά έλεγε σε συνέντευξή του ο άγγλος βυζαντινολόγος Steven Runciman (1903- 2000) στις δημοσιογράφους Χρ. Αράπογλου και Λ. Θωμά για λογαριασμό της ΕΤ3, που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού Flash.gr.
β) Τα λεγόμενα του άγγλου βυζαντινολόγου μπορεί να ξαφνιάζουν, αλλά γεννούν το εύλογο ερώτημα: Αν κάποιος δεν είναι έτοιμος να διακονήσει το λαό με πνεύμα δικαιοσύνης και αυταπάρνησης, αλλά και να θυσιάσει αν χρειασθεί αξιώματα, πλούτη, δόξα, τιμές, καθώς και το ναρκισσισμό του για το κοινό καλό, μπορεί να ασκεί πολιτική; Διότι, οι άγιοι διαχρονικά ήταν έτοιμοι να ξεβολευτούν, να κάψουν την «καλύβα» τους, να πάνε κόντρα στο ρεύμα, ακόμη και να μαρτυρήσουν για την πίστη τους. Και η εμμονή στην ορθόδοξη πίστη δεν αποσκοπούσε στο ατομικό συμφέρον, αλλά στη διασφάλιση της πνευματικής ελευθερίας και της εν Χριστώ σωτηρίας όλων των ανθρώπων.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ή ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ";

«Ποιά ἡ προσωπικότητα τοῦ μαχίμου Θεολόγου καθηγητοῦ στήν ἐκπαίδευση»

Ἀρχιμανδρίτου Σαράντη Σαράντου

[Εἰσήγησις Ἀρχιμανδρίτου Σαράντη Σαράντου, Φιλολόγου - Θεολόγου, στήν ΗΜΕΡΙΔΑ: "ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ή ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ"; ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 19-5-2012]

Χριστός Ἀνέστη!

Ἀγαπητοί ἀδελφοί.

Εἶναι πιά ἀναμφισβήτητη πραγματικότητα, ὅτι ἡ χώρα μας βρίσκεται κάτω ἀπό τήν τυραννικότερη κυριαρχία πού θά μποροῦσε ποτέ νά εὑρεθεῖ. Συμπολίτευση καί ἀντιπολίτευση συνεργαζόμενες μέ τίς ξένες ἀνθελληνικές καί ἀντορθόδοξες δυνάμεις σφυροκοποῦν ἀλύπητα τόν ἑλληνικό λαό στερώντας του στέγη, τροφή καί χρήματα γιά νά τόν ἐξαναγκάσουν νά παραδώσει καί νά προδώσει ὅλους τούς θησαυρούς του, φυσικούς, ὑλικούς καί πνευματικούς στούς ἀφέντες τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Ὁ ρόλος λοιπόν τοῦ ὀρθοδόξου μαχίμου θεολόγου στά σχολεῖα τῆς δευτεροβάθμιας καθίσταται σπουδαιότερος καί λίαν ἀπαραίτητος, εἴπερ ποτέ καί ἄλλοτε. «Εἷς ἄνθρωπος θείῳ ζήλῳ πεπυρωμένος ὅλον δῆμον δύναται ἀνακαινίσαι» λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ὁ ὄντως θείῳ ζήλῳ πεπυρωμένος. Τώρα πού ἡ ἀλλοτρίωση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ὑφέρπει στήν ἐκπαίδευσή μας μέσῳ τοῦ μαθήματος τῆς πανθρησκειακῆς προπαγάνδας, χρειαζόμαστε θεολόγους, ἄνδρες καί γυναῖκες μέ φρόνημα ὀρθόδοξο καί ζωή ὀρθόδοξη, δηλαδή χριστοποιούμενες προσωπικότητες ὁλοκληρωμένες καί ὄχι συρόμενες στό φαντασμαγορικό ἅρμα τῆς πανθρησκείας.

Ἄς ζωγραφίσουμε, ἄς φιλοτεχνήσουμε τήν εἰκόνα τοῦ μαχίμου θεολόγου σέ μιά περίοδο οἰκονομικῆς κρίσεως, κρίσεως ἀξιῶν, ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων, ἰδεολογιῶν, κομματικῶν συμπεριφορῶν καί ἀδιεξόδου πολιτικῶν ἐπιλογῶν.

Ἄς τονίσουμε κάποια χαρακτηριστικά του:

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Τά ἴδια περίπου γράφει ὁ ἅγιος διά τά θέματα τῆς πίστεως, μαζί μέ ἄλλες συμβουλές πρός τόν ἡγούμενο τῆς μονῆς Βατοπεδίου: «Οὐδείς κυριεύει τῆς πίστεως, οὐ βασιλεύς, οὐκ ἀρχιερεύς, οὐ ψευδής σύνοδος, οὐκ ἄλλος οὐδείς, ὅτι μή θεός μόνον ὁ ταύτην ἡμῖν παραδούς δι’ ἑαυτοῦ καί τῶν αὐτοῦ μαθητῶν» (ὅπ. ἀν. Πρός τόν καθηγούμενον τῆς ἐν Ἁγίῳ ὄρει μονῆς Βατοπεδίου, σελ. 25). Διά τά θέματα τῆς πίστεως ἀναφέρει δέν κάνομε ὑπακοή οὔτε στόν Ἀρχιερέα, οὔτε στή Σύνοδο, ἀλλά στόν Χριστό καί τούς Ἀποστόλους. Στήν ἴδια δέ ἐπιστολή ἀναφέρει πρός τόν ἡγούμενο: «Φεύγετε οὖν, ἀδελφοί, τούς τῆς λατινικῆς καινοτομίας εἰσηγητάς καί βεβαιωτάς καί τῇ ἀγάπῃ πρός ἀλλήλους συνδεδεμένοι ἕν σῶμα καί ἕν πνεῦμα, σύμψυχοι, τό ἕν φρονοῦντες, συνάγεσθε πρός τήν μίαν ἡμῶν κεφαλήν, τόν Χριστόν...» (ὅπ.ἀν. σελ. 26). Ἐδῶ διδάσκεται ἀπό τόν ἅγιο ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι Ἐπισκοποκεντρική ἀλλά Χριστοκεντρική «συνάγεσθε πρός τήν μίαν ἡμῶν κεφαλήν, τόν Χριστόν». Ἡ σύναξις λοιπόν τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας γίνεται γύρω

ἀπό τόν Χριστόν. Ὁ Ἐπίσκοπος ὀφείλει νά εἶναι ἀληθινή εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ πρωτίστως εἰς τά θέματα τῆς πίστεως, εἰδάλλως δέν εἶναι Ἐπίσκοπος. Οἱ εἰσηγητές καί βεβαιωτές τῆς λατινικῆς καινοτομίας, πού ἀναφέρει ὁ ἅγιος, εἶναι οἱ λατινόφρονες «Ὀρθόδοξοι», οἱ ὁποῖοι χάριν ὑποσχέσεων ψευδῶν καί ἀπατηλῶν ὑπετάγησαν εἰς τόν Πάπα. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ένα δάκρυ που ακόμα κυλά….λειτουργία μελλοντική…… οι Έλληνες μαζί!

Διπλόν, τριπλόν θα πάρωμεν αυτό που μας επάρθεν!

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ :

Είναι βασανιστικός ο ζυγός της ζωής και βαρύ το φορτίον της υπάρξεως, εφ΄ όσον την βαρύνουν αι αλύσεις της αμαρτίας και του θανάτου. Όταν με την δύναμιν του Αναστάντος Κυρίου αφαιρεθούν τα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου από την ρίζαν της ζωής και της υπάρξεως, τότε ο ζυγός της ζωής γίνεται «χρηστός» και το φορτίον «ελαφρόν». Επί πλέον, η ζωή τότε μεταμορφώνεται εις χαράν, η ύπαρξις εις αγαλλίασιν. Εδώ πρόκειται δι΄ εκείνην την χαράν της ζωής και της υπάρξεως, η οποία δεν σταματά ούτε εις αυτόν ούτε εις τον άλλον κόσμον. Όταν ο Αιώνιος Θεάνθρωπος ενδυναμώση και καταστήση αληθινόν και αθάνατον τον άνθρωπον, τότε ο ζυγός της ζωής αποβαίνει χρηστός και το φορτίον της υπάρξεως ελαφρόν. Τότε ο άνθρωπος με όλο του το είναι αισθάνεται να τον πλημμυρίζη φως ιλαρόν και θείον από όλα τα έλλογα βάθη και ύψη του θεοκτίστου χώρου και χρόνου. Δια τον σκεπτόμενον άνθρωπον, και ο χρόνος και ο χώρος είναι τέρατα, αν δεν αποκτήσουν νόημα δια της αιωνιότητος, δηλαδή δια της θεανθρωπότητος. Διότι ημείς δεν γνωρίζομεν την αιωνιότητα παρά μέσα εις την κατηγορίαν, μέσα εις το γεγονός, μέσα εις την πραγματικότητα της θεανθρωπότητος του Χριστού. Ολόκληρος η αιωνιότης, ηνωμένη με τον χρόνον, εστάθη δια πρώτην φοράν ενώπιον της ανθρωπίνης συνειδήσεως εν τω Προσώπω του Θεανθρώπου Χριστού. Ο Θεός είναι ο κάτοχος και φορεύς της αιωνιότητος, ο άνθρωπος, εκπρόσωπος του χρόνου, ενώ ο Θεάνθρωπος είναι η υψίστη, η πληρεστάτη και τελειοτάτη σύνθεσις της αιωνιότητος και του χρόνου. Ο χρόνος αποκτά το πραγματικόν του νόημα δια της ενώσεως με την αιωνιότητα μέσα εις την θεανθρωπίνην ζωήν του Κυρίου Ιησού. Φωτιζόμενος από τον Θεάνθρωπον, ο χρόνος δεικνύει όλα τα λογικά ιδιώματά του, διότι και αυτός δια του Λόγου εγένετο (πρβλ. Ιωάνν. 1,3). Εις την ουσίαν του ο χρόνος είναι έλλογος και δια τούτο αποτελεί την εισαγωγήν εις την αιωνιότητα του Λόγου δια της θεανθρωπότητος. Ο σαρκωθείς Θεός Λόγος απέδειξε μετά βεβαιότητος ότι ο χρόνος είναι προετοιμασία δια την αιωνιότητα. Εκείνος που θα εισέλθη εις τον χρόνον, εισέρχεται ταυτοχρόνως εις τον προθάλαμον της αιωνιότητος. Τοιούτος είναι ο νόμος της υπάρξεώς μας.    

Αποχώρησε από τη Βουλή, η Ρεπούση!!!

19 Μαϊ 2012

Δημοκρατική Αριστερά γα την απουσία της Ρεπούση από τα έδρανα της Βουλής την στιγμή που η Βουλή τηρούσε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων:Η απουσία κάποιων από τους βουλευτές της οφείλεται σε καθαρά πρακτικούς λόγους.

Το ένα λάθος μετά το άλλο .

Αναρτήσαμε φωτογραφικό υλικό που κατά την διάρκεια ενός λεπτού σιγής στη Βουλή εις μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων η Ρεπούση απουσίαζε από τα έδρανα της Βουλής.

Η Δημοκρατική Αριστερά αντί να αποσύρει τη Ρεπούση από τις λίστες των υποψηφίων Βουλευτών ,αντί να ζητήσει ένα συγνώμη την δικαιολογεί λέγοντας ότι :

<<Η απουσία κάποιων από τους βουλευτές της οφείλεται σε καθαρά πρακτικούς λόγους.>>

Δηλαδή μας λέει ότι ίσως να είχε πάει και στην τουαλέτα της Βουλής .Ντροπή και αίσχος!!!!!!

Τι απαντάει η Ρεπούση

Απάντηση στα …σχόλια που κάνουν  το γύρω του διαδικτύου και έφεραν την κ. Ρεπούση να αποχωρεί από το κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια τήρησης «ενός λεπτού σιγής» για τη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού έδωσε η Δημοκρατικη Αριστερά. Σύμφωνα με την ανακοίνωση: «Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜ.ΑΡ τίμησε με «ενός λεπτού σιγή»  τη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού. Η απουσία κάποιων από τους βουλευτές της οφείλεται σε καθαρά πρακτικούς λόγους.
Η βουλευτής Α’ Πειραιά, Μαρία Ρεπούση, με αφορμή τα όσα κακόβουλα λέγονται και γράφονται δήλωσε τα εξής:  «Ο σεβασμός μου στη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού είναι δεδομένος και δεν επιτρέπω σε κανέναν να τον αμφισβητεί» τονίζει η ανακοίνωση.

Μόλις ο Πρόεδρος της Βουλής κάλεσε τους Βουλευτές να τηρήσουν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού η Ρεπούση εξαφανίσθηκε από τα έδρανα της Βουλής.

Ωρα : 12 :42 μμ Διακρίνεται η Ρεπούση ακόμα μέσα στη Βουλή

 Ωρα 12:44 μμ  η Ρεπούση μέσα στη Βουλή

 Ωρα :12 :46 μμ Mόλις ο Πρόεδρος ανακοίνωσε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων η Ρεπούση εξαφανίστηκε από τα έδρανα της Βουλής

 Ωρα :12 :47  Εξαφανισμένη ακόμα από τα έδρανα της Βουλής η Ρεπούση

 .Ωρα :3 :09 μμ επανήλθε στην αίθουσα η Ρεπούση και ψηφίζει

 ΩΡΑ 3:09 ΜΜ Η ΡΕΠΟΥΣΗ ΨΗΦΙΖΕΙ 

Αναρτήθηκε από aegaio.blogspot.com στις 3:06 μ.μ. 

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. ερμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Βλέπομε ἐδῶ ὅτι ἡ ἐξορία τοῦ ἁγίου ἔγινε αἰτία ἐξεγέρσεως καί ἀποτειχίσεως πολλῶν κληρικῶν, ἀπό τούς λατινόφρονες Ἐπισκόπους. Ἡ ἀποτείχισις εἶχε πάντοτε ὡς γνώρισμα τήν διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καί τῆς μνημονεύσεως «μήτε συλλειτουργεῖν αὐτοῖς ἀνεχόμενοι, μήτε μνημονεύειν ὅλων αὐτῶν ὡς Χριστιανῶν». Ἐν συνεχείᾳ στήν ἴδια ἐπιστολή ὁ ἅγιος καθοδηγεῖ τόν ἱερομόναχο Θεοφάνη πῶς νά ἀντιμετωπίση τόν νεοχειροτονηθέντα λατινόφρονα Ἐπίσκοπο Ἀθηνῶν στόν ὁποῖο προφανῶς ὑπήγετο ὁ Θεοφάνης: 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η Ρωμανία κι αν επέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο....

19η   Μαϊου

Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 360.000.