Η τελευταία πορεία του Κυρίου με τους μαθητές του στα Ιεροσόλυμα ήταν πορεία, μάλλον ανάβαση, στο μαρτύριο· στο σταυρικό πάθος με τέρμα την Ανάσταση! Ο λόγος Του προς τους μαθητές Του σαφής και ξεκάθαρος· «Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και ο υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται τοις αρχιερεύσι… και κατακρινούσιν αυτόν θανάτω… και αποκτενούσιν αυτόν, και τη Τρίτη ημέρα αναστήσεται»! Η ψυχολογία των μαθητών, κατά την πορεία αυτή, ήταν φορτισμένη με συναισθήματα θάμβους, μπροστά στην αποφασιστική και ακτινοβολούσα ακάθεκτη διάθεση θυσίας, μορφή του Διδασκάλου, αλλά και φόβου, για τα μελλούμενα να συμβούν εκεί. Σε μια τέτοια κατάσταση αγωνίας και προβληματισμού των μαθητών, συνέβη το αναπάντεχο και γι΄ αυτό απίστευτο. Δυό μαθητές του Χριστού, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, αξιώνουν πρωτεία καθέδρας και δόξης, πλησίον, του, όπως ενόμιζαν, θριαμβευτού στα Ιεροσόλυμα Κυρίου.
Ἡ ἐκκλησία τῶν Ρώσσων τῆς Διασπορᾶς καί οἱ Ματθαιϊκοί ἀδελφοί μας -- π. Νικολάου Δημαρᾶ Δρος Ν.
Ἡ θεωρία περί αὐτομάτου καί ἀμέσου ἀπωλείας τῆς Χάριτος στήν Ἐκκλησία, λόγῳ τῆς ἐπάρατης εἰσαγωγῆς τοῦ Νέου Ἡμερολογίου, πού ὑποστηρίζουν ὁρισμένοι Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας στερεῖται οἱασδήποτε θεολογικῆς καί δογματικῆς βάσεως.
Ὡς γνωστόν οἱ δύο Μητροπολίτες Δημητριάδος Γερμανός καί
Φλωρίνης Χρυσόστομος ἐπί 11 χρόνια, ἢτοι ἀπό τό 1924 μέχρι τό 1935, ἀπεδέχοντο
τήν ἡμερολογιακήν ἀλλαγή, τήν ὁποία καί συνυπέγραψαν καί τελοῦσαν σύμφωνα μέ τό
"διορθωμένο Ἰουλιανό" στίς Μητροπόλεις τους τίς γιορτές. Ἀλλά καί ὡς
πρόεδροι τῶν Ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων (Α΄βαθμίου καί Β΄βαθμίου) δίκαζαν καί ἐπέβαλλαν
ποινές κατά κληρικῶν παλαιοημερολογιτῶν γιά φατρεία καί τυρεία καί ἀπείθεια
πρός τίς ἀποφάσεις τῆς ἐκκλησίας τοῦ Νέου περί Ἡμερολογίου.
Μαζί μέ τόν Ζακύνθου Χρυσόστομον ἀνέλαβαν τόν Ἱερόν Ἀγῶνα τῶν Ὀρθοδόξων
τό 1935 καί χειροτόνησαν τέσσερις νέους Μητροπολίτες, τόν Κυκλάδων
Γερμανόν Βαρυκόπουλον,
(5.6.1935), τόν Μεγαρίδος Χριστοφόρον
Χατζῆν (6.6.1935), τόν Βρεσθένης Ματθαῖον
Καρπαθάκην (7.6.1935) καί τον Διαυλείας Πολύκαρπον Λιώσην (7.6.1935) καί συγκρότησαν 7μελῆ Ἱεράν
Σύνοδον.
Ἐάν ἡ ἀπώλεια τῆς Χάριτος ἐπήρχετο αὐτομάτως μέ την εἰσαγωγήν τοῦ Νέου Ἡμερολογίου, τότε οὒτε καί ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Ματθαῖος, πού ἡγήθηκε τῶν Ὀρθοδόξων Ματθαιϊκῶν ἀδελφῶν μας, θά εἶχε Θείαν Χάριν, γιατί αὐτή θά εἶχε ἀπολεσθεῖ μέ τήν ἐπί 11ετίαν ὃλην κοινωνίαν μετά τῶν Νεοημερολογιτῶν τῶν χειροτονησάντων αὐτόν Ἀρχιερέων, ὂντες καί οἱ ἲδιοι πρίν Νεοημερολογίτες.
-------------------------
Εἰς τό παρόν ἄρθρον ὁ π. Νικόλαος ἀληθεύει.
------------------
@ 2 Απριλίου 2022 - 5:07 π.μ.
Ὅταν κτυπᾶς κάποιον μέ τόν ὑποκόπανον τοῦ ὅπλου σου, ἀπό ... «ἀπροσεξίαν» τό κάμνεις; Ἔλεος! Καραμπινᾶτος φόνος ἀπό πρόθεσιν ἦτο! Ἠθικοί αὐτουργοί τοῦ φόνου ἦσαν οἱ τότε (ἐν δυνάμει) σχισματικοί «ἱεράρχαι» τοῦ ν.ἑ. Ἄς ἔχουμε τίς πρεσβεῖες τῆς ἱερο-μάρτυρος Αἰκατερίνης Ρούτη.
Τη Α΄ (1η) Απριλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΡΙΑΣ της Αιγυπτίας.
Μαρία η Οσία Μήτηρ ημών ήτο εκ της Αιγύπτου, ακμάσασα κατά τους χρόνους του μεγάλου Ιουστινιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565). Έζησε δε πρότερον αύτη ακολάστως και προκαλούσα εις όλεθρον ψυχικόν πολλούς ανθρώπους δια της αισχράς ηδονής, επί δεκαεπτά έτη, διότι παιδιόθεν εκρημνίσθη εις τας πονηράς πράξεις της σαρκός και έμεινεν εις αυτάς καθ’ όλον αυτό το διάστημα. Ύστερον επεδόθη η μακαρία εις άσκησιν και αρετήν, και τοσούτον υψώθη δια της απαθείας, ώστε περιεπάτει επί των υδάτων και των ποταμών, χωρίς να καταβυθίζηται και όταν προσηύχετο, ίστατο υπεράνω της γης, μετέωρος εις τον αέρα. Η δε αιτία της μεταβολής αυτής και μετανοίας είναι η εξής: Κατά την δεκάτην τετάρτην του Σεπτεμβρίου μηνός, όταν εις την Ιερουσαλήμ εγίνετο η Ύψωσις του Τιμίου Ξύλου του ζωοποιού Σταυρού, πολλοί Χριστιανοί συνέρρεον πανταχόθεν εις τα Ιεροσόλυμα, όπως ίδωσι το Τίμιον Ξύλον του Σταυρού. Τότε επήγεν εκεί και η Οσία αύτη, ομού με ακολάστους και ασελγείς νέους, ζητούσα δε να εισέλθη εις τον Ναόν της Αγίας Αναστάσεως όπως ίδη τον ζωοποιόν Σταυρόν, ημποδίζετο αοράτως και δεν ηδύνατο ούτε να εισέλθη, ούτε να ίδη. Κατέστησε λοιπόν την Κυρίαν Θεοτόκον εγγυήτριαν, ότι εάν αφεθή να εισέλθη, και ίδη τον Σταυρόν του Κυρίου, θα φυλάξη εις το εξής σωφροσύνην και άλλην φοράν δεν θα μολύνη το σώμα της με επιθυμίας και ηδονάς. Όθεν, επιτυχούσα του ποθουμένου, δεν εψεύσθη εις την δοθείσαν υπόσχεσίν της, αλλά διελθούσα τον Ιορδάνην ποταμόν, μετέβη εις την έρημον και εκεί έζησεν η τρισολβία τεσσαράκοντα έτη χωρίς να ίδη άνθρωπον, μόνον δε τον Θεόν είχε θεατήν της· και τοσούτον ηγωνίσθη, ώστε ανέβη μεν υπεράνω της ανθρωπίνης φύσεως, απέκτησε δε ζωήν επί γης αγγελικήν τε και υπεράνθρωπον και ούτως εν ειρήνη απήλθε προς Κύριον.
Ο κατά πλάτος Βίος και Πολιτεία της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΡΙΑΣ της Αιγυπτίας μεταφρασθείς εις την κοινήν γλώσσαν παρά του εν Μοναχοίς ελαχίστου Δαμασκηνού του Υποδιακόνου και Στουδίτου:
Τί κρίμα, τί εἰρωνεία, τί θεομπαιξία!
Ἀπὸ τὴ μία ἀλλάζουν τὸ ἡμερολόγιο γιὰ νὰ τὸ διορθώσουν, ὅπως ὑπέγραψαν τότε τὸ 1924, ἀπὸ τὴν ἄλλη χάριν οἰκονομίας ἔχουν σήμερα Ναοὺς ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ Ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο καὶ μνημονεύουν τὸ νεοημερολογίτη Ἐπίσκοπο. Τότε γιὰ ποιὸ λόγο ἔγινε ἡ ἀλλαγὴ καὶ διχάσθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας; Καὶ μάλιστα, οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ Ἀρχιεπίσκοποι ἔδιναν τότε ἐντολὲς στὰ ὄργανα τῆς τάξεως μὲ τὴ συναίνεση τῶν ἑκάστοτε ὑπουργῶν, γιὰ νὰ διώκουν ὅλους ὅσοι ἀκολουθοῦσαν τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο. Ἄλλους τοὺς φυλάκιζαν, κληρικοὺς μὲ κανονικὴ χειροτονία τοὺς ἀποσχημάτιζαν, τὰ γραφεῖα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν εἶχαν γίνει τὰ κουρεῖα τῶν παλαιοημερολογιτῶν Ἱερέων. Ἐπισκόπους σὲ προκεχωρημένη ἡλικία τοὺς ἐξόριζαν, ὅπως τὸν πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη. Φτάνοντας στὸ σημεῖο ἀκόμη καὶ νὰ σκοτώσουν νεαρὴ μητέρα δύο παιδιῶν, μόλις 27 ἐτῶν, στὴ Μάνδρα Ἀττικῆς, τὴν Αἰκατερίνη Ρούτη. Ὅσοι δούλευαν στὸ δημόσιο, ἀπολύονταν, ἂν ἀκολουθοῦσαν τὸ παλαιό· ὅσοι πήγαιναν στὸ σχολεῖο ἢ σὲ ἀκαδημίες, ἀποβάλλονταν, ἐὰν δὲν γύριζαν μὲ τὸ νέο. Γκρέμισαν μὲ μπουλντόζες ἐκκλησίες. Διέλυσαν μὲ ἀντλίες τῆς πυροσβεστικῆς τοὺς πιστοὺς ποὺ βρέθηκαν ἔξω ἀπὸ τὴ Μητρόπολη τῶν Ἀθηνῶν, γιὰ νὰ ἑορτάσουν τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας.
--------------------
Η πολεμική κατά της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης, ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Τότε που με μαγικό τρόπο όλοι ανακάλυψαν ότι έχουν απ΄ευθείας γραμμή αίματος με την αρχαία Ελλάδα. Τα 1100 και πλέον χρόνια Βυζαντινής παράδοσης και πολιτισμού θα έπρεπε να περάσουν στο περιθώριο της ιστορίας, μακάρι και της λήθης αν το μπορούσαν. Έτσι αποφασίστηκε ότι 400 περίπου μοναστήρια ήταν περιττά, έπρεπε να βάλουν λουκέτο. Αυτά τα μοναστήρια ήταν οι φάροι που κρατούσαν γαι περισσότερο από 500 χρόνια αναμμένη τη δάδα της ορθόδοξης πίστης, παράδοσης και ελληνικότητας. Αν αυτά δεν υπήρχαν δε θα έμενε καθόλου το λήμμα, σήμερα εσένα θα σε έλεγαν Μαχμούτ, Σελίμ και Χανιφέ. Οι μονές διατήρησαν άσβεστο το ησυχαστικό κλίμα, εκείνο που κράτησε την ορθή πίστη όπως τη παρέδωσαν οι Χρυσόστομος, Γρηγόριος Νύσσης, Βασίλειος, Ι. Δαμασκηνός, Εφραίμ, Μάξιμος ομολογητής, Συμεών νέος Θεολ, Καβάσιλας, Γρηγόριος Παλαμάς κι άλλοι. Αυτό σε μια κοινωνία που εξευρωπαιζόταν και δεχόταν επιρροές από την εσπερία δεν μπορούσε να συμβαδίζει. Ποιός μιλάει για ρωμιοσύνη, ποιός για ησυχασμό και νήψη; Στο διάβα του 20ου αιώνα εισχώρησαν στο σώμα της Εκκλησίας άνθρωποι που υπηρέτησαν αυτό το σκοπό (πάντα υπήρχαν τέτοιοι), διέσπασαν το ενιαίο σώμα του Χριστού, ξήλωσαν τον ενιαίο άρραφο χιτώνα του και τα πρόβατα της νομής του διεσπάρησαν.
Τι Σαντάμ, τι Σατάν! – Τι Σατάν, τι Πούτιν! – Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα -- του Κωνσταντίνου Βαθιώτου Καθηγητού τού Ποινικού Δικαίου
Αξιοποιώντας τους δέκα νόμους της προπαγάνδας που ταξινόμησε ο Pol Quentin, ο Καλογερόπουλος-Kaloy στο δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου του «Η προπαγάνδα μέσον βιασμού των λαών»¹ πραγματεύεται τον πρώτο νόμο της προπαγάνδας, δηλ. τον νόμο της εκκινήσεως:
|
|
Κάθε προπαγανδιστής,
για να πετύχει τον στόχο του (τον εμπορικό, τον πολιτικό, τον πολεμικό, τον
υγειονομικό κ.λπ.), θα πρέπει να χρησιμοποιήσει έναν μαγνήτη, αλλιώς ένα δόλωμα, που θα
προσελκύσει την προσοχή του θηράματος (του καταναλωτή, του εκλογέως, του
υποψήφιου στρατιώτη, του αρρώστου ή του προ-αρρώστου).
Παράδειγμα: Ως μαγνήτης-δόλωμα επιλέγεται μια όμορφη γυναίκα που δαγκώνει ένα κομμάτι σοκολάτας.
Γράφει ο ιατρός κ. Σωτήριος Ζουρίδης:
Sotirios Zouridis Όταν μνημονεύει ΠΑΠΑ, όταν μνημονεύει μονοφυσίτες ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ καταδικαστεί κατ’ επανάληψη συνοδικά δεν πρέπει καν να μπαίνει ζήτημα νέας καταδίκης αλλά εφαρμογής των ήδη υπαρχουσών συνοδικών αποφάσεων . Ας εφαρμόσουμε πρώτα όσα αποφάσισαν οι Σύνοδοι του 867, του 879, του 1009, του 1054, του 1341, του 1347, του 1351, του 1440, του 1441, του 1443, του 1450, του 1484, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895 ... Δεν βλέπω σε τι χρειάζεται νέα σύνοδος ΟΤΑΝ δεν εφαρμόζονται οι αποφάσεις τόσων συνόδων! Ας εφαρμόσουμε όσα παραλάβαμε από τον άγιον Φώτιον, τον ιερόν Θεοφύλακτον, τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμά, τον άγιο Συμεών τον Θεσσαλονίκης, τον άγιον Μάρκον Ευγενικό, τον Ευγένιον Βούλγαριν, τον Νικηφόρον Θεοτόκην, τον άγιον Νικόδημον, τον άγιον Νεκτάριον... Μνημόνευσε τον αιρετικό Πάπα ο Βαρθολομαίος; Στο ανάθεμα και αυτός ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕΙ γιατί έτσι διατάζει η συνοδική απόφαση που διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας “O μή λέγων τοις αιρετικοίς ανάθεμα, ανάθεμα έστω”!
------------------------
Σωστά μέν ὅσα ἐπισημαίνει ὁ κ. Ζουρίδης, ὅτι δηλαδή ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ ὁμόφρονές του εἶναι αὐτοκατάκριτοι, ἀλλά νομίζω ὅτι ὑπονοεῖται καί ἐδῶ ἡ ἐσφαλμένη Ματθαιϊστική ἐκκλησιολογία, ἤτοι ὅτι ὅλοι αὐτοί ἔχουν ἤδη αὐτοκαθαιρεθῆ. Αὐτό θά συνέβαινε ἄν ἐνετάσσοντο φανερά εἰς ἄλλην «ἐκκλησίαν», π.χ. εἰς τόν Παπισμόν, καί ἔπαυον νά ἐπικαλοῦνται ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Συνεπῶς, ναί μέν οἱ ἴδιοι εἶναι κολασμένοι, ὅπως εἶναι καί ὅσοι ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ των κοινωνοῦν μέ αὐτούς, ἀλλά ὅσοι Ὀρθόδοξοι δέχονται ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ των τά μυστήρια πού αὐτοί τελοῦν, αὐτοί λαμβάνουν εὐλογίαν καί σώζονται. Γιά ν' ἀπολέσουν τελείως τήν δυνατότητα ἐπικλήσεως τῆς Θείας Χάριτος, θά πρέπει νά γίνῃ Σύνοδος, ἡ ὁποία νά τοῦ στείλῃ ἐπιστολήν καί νά τόν καλῇ πρός ἀπολογίαν. Ἄν δέν ἐμφανισθῇ, θά πρέπῃ νά τοῦ ἀποσταλῇ καί δευτέρα ἐπιστολή, ἀκόμη καί τρίτη. Ἄν καί πάλιν δέν ἐμφανισθῇ, τότε ἡ Σύνοδον δύναται νά τόν καθαιρέσῃ ἐρήμην. Ἔτσι, ὁ λαός θά γνωρίζῃ καί θά τόν ἀποφεύγῃ. Αὐτά ὁρίζουν οἱ ἱεροί Κανόνες, ἐνῷ τά περί «αὐτοκαθαιρέσεων» εἶναι Ματθαιϊστικοί τσαρλατανισμοί.
Πρωτοφανὴς ἐκδήλωσις ὑπὲρ τοῦ σοδομισμοῦ εἰς σχολεῖον!
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ κατὰ πόδας τὴν ἀποστατημένη Δύση καὶ στὸν ὄλεθρο τοῦ σοδομισμοῦ. Ὕστερα ἀπὸ ἠχηρὲς «καμπάνιες» καὶ κατάλληλη ἐκπαίδευση οἱ προωθητὲς τοῦ σοδομισμοῦ δηλητηρίασαν τὰ παιδιά μας μὲ τὸν ἰὸ τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τὰ συμφιλίωσαν μὲ τὴν φοβερὴ αὐτὴ ἁμαρτία καὶ τὰ μετέβαλαν σὲ ὑπερασπιστές της! Αὐτὸ μαρτυρεῖ πρόσφατο πρωτοφανὲς γεγονός. Μαθητὴς Γυμνασίου τῆς Ἀττικῆς πῆγε στὸ σχολεῖο μὲ γυναικεία ἐνδυμασία. Μπαίνοντας στὴν αἴθουσα τὸν ἐπέπληξε ὁ διδάσκων καθηγητής. Αὐτὸ δὲν ἄρεσε στὸν ἴδιο, ἀλλὰ καὶ στοὺς συμμαθητές του, οἱ ὁποῖοι διαμαρτυρήθηκαν γιὰ τὸν «ὁμοφοβικὸ» καὶ «ρατσιστὴ» καθηγητή τους! Εἰδοποιήθηκαν καὶ οἱ γονεῖς τοῦ μαθητῆ, οἱ ὁποῖοι πῆγαν στὸ σχολεῖο καὶ ἀντὶ νὰ συγχαροῦν τὸν καθηγητή, τοῦ ζήτησαν «ἐξηγήσεις», γιὰ τὴν «ἀπαράδεκτη συμπεριφορά» του στὸ παιδί τους! Τὴν ἄλλη μέρα πῆγαν οἱ μαθητὲς στὸ σχολεῖο τὰ ἀγόρια μὲ φοῦστες καὶ τὰ κορίτσια μὲ παντελόνια καὶ γραβάτες, γιὰ νὰ συμπαρασταθοῦν στὸν «ἀδικημένο» συμμαθητή τους! Ὁ σύλλογος διδασκόντων δὲν μπόρεσε νὰ ἀντιδράσει στὸ ἀλγεινὸ ἐνδυματολογικὸ θέαμα, διότι θὰ ἔμπαινε στὸ στόχαστρο τῶν δημοσιογραφικῶν «κορακιῶν», τὰ ὁποῖα στοχοποίησαν τὸν ἄτυχο συνάδελφό τους, καὶ κατόρθωσαν νὰ τὸν στείλουν στὸ πειθαρχικό! Ἐκεῖ δυστυχῶς μᾶς ὁδηγεῖ τὰ παιδιά μας τὸ δαιμονικὸ σύστημα, στὸν ἐκφυλισμό, γιὰ τὸν ἀφανισμὸ τῆς κοινωνίας καὶ τῆς Πατρίδος μας! Σημεῖα τῶν καιρῶν!
Τό ἡμερολογιακόν εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένον μέ τήν προώθησιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Οὐδείς δέχεται τά σχίσματα ὡς κάτι καλόν, ὅμως ἀνέκαθεν ὑπῆρχαν, ἀπό τήν ἐποχήν τοῦ Ἀπ. Παύλου (ἄλλος ἦτο τοῦ Παύλου, ἄλλος τοῦ Πέτρου, ἄλλος τοῦ Ἀπολλώ κ.λπ.), διό καί ὁ Ἀπ. Παῦλος ἔγραψε: «Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνὸματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα» (Α' Κορ. 1:10). Ὡστόσον, οὐδείς ἐχέφρων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θά ἐδικαιολόγει τήν παραμονήν του εἰς τόν Ἰουδαϊσμόν μέ τήν ὕπαρξιν τῶν σχισμάτων εἰς τόν τότε Χριστιανισμόν! Ἐπίσης, εἶναι μέγα σφάλμα ν' ἀπομονώνουμε τό θέμα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἑορτολογίου ἀπό τόν Οἰκουμενισμόν, διότι γι' αὐτόν ἔγινε! Νομίζω ὅτι εἶναι παραπλανητική καί ὑποκριτική μία συζήτησις πού ἑστιάζει στό ἡμερολόγιον, στήν περικοπήν τῆς νηστείας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἐνῷ τό ἡμερολογιακόν εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένον μέ τήν προώθησιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Μερικοί «ὁρῶντες» ἀπεφάνθησαν παραπλανητικῶς ὅτι εἶναι ἀνόητον νά ἐμμένουν οἱ τοῦ π.ἑ. εἰς τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον, διότι αὐτό ἦτο ἔργον τοῦ εἰδωλολάτρου Σωσιγένους! Λές καί ἐνδιαφέρεται κανείς γιά τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον αὐτό καθ' ἑαυτό καί ὄχι διά τό γεγονός ὅτι ἡ ἀλλαγή του ἐσήμαινε τοὐλάχιστον ἑορτολογικόν σχίσμα καί τό «πρῶτον βῆμα» τῆς ὑποταγῆς τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τόν Παπισμόν. Αὐτές εἶναι οἱ πραγματικές διαστάσεις τοῦ ἡμερολογιακοῦ. Οἱ αἱρετικοί Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, Μελέτιος Μεταξάκης, Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης, Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς κ.ἄ., ὅμως, τό ὑπεβίβασαν εἰς θέμα 13 ἡμερῶν, προϊόν εἰδωλολατρικῆς προελεύσεως κ.λπ. Δυστυχῶς, οἱ πελώριες διαστροφές των βρῆκαν πρόσφορον ἔδαφος, μέ ἀποτέλεσμα οἱ ὁμολογηταί τοῦ 1924 νά ἐμφανίζωνται ἀπό ὅλους αὐτούς ὡς σχισματικοί! Τό ἄσπρον μαῦρον καί τό μαῦρον ἄσπρον, δηλαδή! Ὁποία διαστροφή τῆς Ἀληθείας!
Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ὁ
Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ
τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ
Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς
τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας, Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν
ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ
σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε
τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς
τῆς πίστεώς του.
Η Κύπρος, τό ΝΑΤΟ, η Ουκρανία καί δύο "αστέρια" τής πολιτικής καί τής ΝΑΤΟικής συμμορίας --- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Ευγενώς, λίαν ανόητο τό επιχείρημα : "Τί θά κάνατε (οι Έλληνες) άν σάς έλεγαν νά δώσετε δύο νησιά στήν Ρωσσία". Ο βλάξ δημοσιογράφος τής ΕΡΤ, λόγω βλακείας, δέν τού απάντησε όπως έπρεπε. Δηλαδή, νά τού πεί : Άν οι Κύπριοι ήθελαν νά ενωθούν μέ τήν Ελλάδα χωρίς νά μπούν στό ΝΑΤΟ, θά τούς " μαζεύαμε", χωρίς νά συζητάμε τήν απόφασή τους αυτή. Οι Άγγλοι τό σκέφθηκαν, ήταν άλλωστε οι εισηγητές τής ανεξαρτησίας καί όχι τής ένωσης, αφού οι Συμφωνίες Ζυρίχης τούς έδιναν ένα κομμάτι γής καί θάλασσας κυπριακής νά είναι δικό τους.
Η ένταξη τής Κύπρου στήν ευρωπαϊκή ένωση άλλαξε τά δεδομένα τών Βρετανικών βάσεων. Η Ευρώπη αποκτούσε νέα σύνορα καί τά σύνορα αυτά, θά αφαιρούσαν από τούς Άγγλους τήν κυριαρχία επί τών κυπριακών εδαφών, λόγω Συμφωνιών Ζυρίχης.
Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ
«Ὦ ζεῦγος
λογικῶν τρυγόνων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα τὸ σωφρονέστατον. Ὑμεῖς τὸν τῆς φύσεως νόμον,
τὴν σωφροσύνην, τηρήσαντες τῶν ὑπὲρ φύσιν κατηξιώθητε· τετόκατε γὰρ τῷ κόσμῳ
Θεοῦ μητέρα ἀπείρανδρον. Ὑμεῖς εὐσεβῶς καὶ ὁσίως ἐν ἀνθρωπίνῃ φύσει
πολιτευσάμενοι, ὑπὲρ ἀγγέλους καὶ τῶν ἀγγέλων δεσπόζουσαν νῦν θυγατέρα
τετόκατε. Ὦ θυγάτριον ὡραιότατον καὶ γλυκύτατον· ὦ κρίνον ἀναμέσον τῶν ἀκανθῶν
ἐκφυὲν ἐξ εὐγενεστάτης καὶ βασιλικωτάτης ρίζης δαβιτικῆς… Ὦ ρόδον ἐξ ἀκανθῶν
τῶν Ἰουδαίων φυὲν καὶ εὐωδίας θείας πληρῶσαν τὰ σύμπαντα. Ὦ θύγατερ Ἀδὰμ καὶ
μήτηρ Θεοῦ. Μακαρία ἡ ὀσφὺς καὶ ἡ γαστὴρ ἐξ ὧν ἀνεβλάστησας· μακάριαι αἱ
ἀγκάλαι αἵ σε ἐβάστασαν καὶ χείλη τὰ τῶν ἁγνῶν φιλημάτων σου ἀπολαύσαντα, μόνα
τὰ γονικά, ἵνα ᾖς ἐν πᾶσιν ἀειπαρθενεύουσα».
Τη ΛΑ΄ (31η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΥΠΑΤΙΟΥ Επισκόπου Γαγγρών.
Υπάτιος, ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τζ΄ - τλζ΄ (307 – 337), υπήρξε δε εις εκ των τριακοσίων δεκαοκτώ Θεοφόρων Πατέρων των εν Νικαία το πρώτον συνελθόντων, εν έτει τκε΄ (325). Πατρίς τούτου υπήρξεν η Κιλικία της Μικράς Ασίας, εγένετο δε Επίσκοπος της πόλεως Γάγγραι της Παφλαγονίας. Λόγω δε της εναρέτου και ενθέου πολιτείας του μεγάλα ετέλεσε θαύματα και πολλά πλήθη εκ των απίστων προσέφερεν εις τον Χριστόν, οίκον δε κατασκευάσας υπεδέχετο τους εκ του γένους αυτού προστρέχοντας προς αυτόν. Ούτος ο Άγιος Ιερομάρτυς Υπάτιος ηφάνισε ποτέ δια του λόγου τους επιδραμόντας κατά της χώρας ασπάλακας (τυφλοπόντικας). Όταν δε περιεπάτει την νύκτα εφωτίζετο υπό θείου και λαμπρού φωτός και ύδωρ αλμυρόν εις γλυκύ μετέβαλεν.
Η σχέσις του Πάπα με τον Αντίχριστον -- Του Αρχιμ. Αρσενίου Κομπούγια 12/ 12/ 1986
….Κατόπιν όλων αυτών, ως ταπεινός πνευματικός Πατήρ, κάμνω θερμήν έκκλησιν προς τον Παναγιώτατον Οικουμ. Πατριάρχην, τους Μακαριωτάτους Πατριάρχας των Ορθοδόξων Εκκλησιών· εάν αγαπάτε εν αληθεία τον μοναδικόν Σωτήρα Χριστόν, εάν ζήτε εν φόβω Θεού και εν αγιότητι βίου, εάν δεν ανήκετε σε σκοτεινά άντρα της σατανοκινήτου και προδρόμου του Αντιχρίστου Μασονίας, φύγετε πάραυτα από το σατανικό συνονθύλευμα της τάχα ενώσεως των Εκκλησιών. Φύγετε και παραιτηθήτε από κάθε ματαίαν συζήτησιν δια την τάχα ένωσίν μας με την Λατινικήν Εκκλησίαν. Άγιοι Πατέρες· θα ρίψετε την Ορθοδοξίαν σε τρομερές περιπέτειες και τελικώς, εις τας χείρας του ερχομένου Αντιχρίστου, του οποίου τα βήματα ευκρινώς πλέον ακούονται· όσον και εάν ο σατανάς, ο πλανών την οικουμένην, προσπαθεί να πείση ακόμη και εναρέτους ανθρώπους ότι δεν είναι καιρός να έλθη και όσοι ησχολήθησαν και έγραψαν, είναι πλανεμένοι και τυφλοί! Ο Κύριος να μας ελεήση και εν τω μεταξύ, ας έχωμεν ολίγην υπομονήν να ομιλήση ο Κύριος περισσότερον.
Ιω. Μάζης Kαθηγητής ΕΚΠΑ: για τις δηλώσεις Ακάρ περί συνεκμετάλλευσης (28/03/2022)
Ακάρ: Επιθυμούμε τη δίκαιη μοιρασιά του πλούτου του Αιγαίου.
Η Σφαγή της Χίου. 30 Μαρτίου 1822 (https://enromiosini.gr/arthrografia/i-sfagi-tis-chioy/ )
Τούρκοι διαβήκαν, Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ’ όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
με τα κρασιά, με τα δεντρά
τ’ αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά.
Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται, σκύβει θλιβερά
το κεφαλάκι στήριγμα και σκέπη του απομένει
μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
μεσ’ την αφάνταστη φθορά.
Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
για να μην κλαις λυπητερά, τ’ ήθελες τάχα να ‘χες
για να τα ιδώ τα θαλασσά
ματάκια σου ν’ αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
με τα μαλλάκια τα χρυσά;
Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
για να τα πλέξης ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
ριχτά στους ώμους σου πλατιά
μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
και σαν την κλαίουσα την ιτιά;
Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
Μήπως το κρίνο απ` το Ιράν, που του ματιού σου μοιάζει;
Μην ο καρπός απ’ το δεντρί
που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
κ’ έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, Δεν σώνει
μεσ’ απ’ τον ίσκιο του να βγει;
Μη το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύκτα μέρα
και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
Τι θες κι απ’ όλα τα αγαθά
τούτα; Πες. Τα` άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
-Διαβάτη,
μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζιο μάτι:
Βόλια, μπαρούτι θέλω. Νά.
Το Ελληνόπαιδο (1828)
Ποίηση: Βίκτωρ Ουγκώ
Μετάφραση στα Ελληνικά: Κωστής Παλαμάς
Η φωνή τής DW (Ντόϊτσε Βέλε) στά Ελληνικά --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Πώς τό΄παθε αυτό η ελ.DW.COM ; Επειδή η μάνα τού σκοτωμένου τά λέει λίγο έτσι καί λίγο αλλιώτικα ; Τέλος πάντων, δέν έχει σημασία. Σημασία έχει τό "εισβολή" ή "ειδική επιχείρηση". Εσείς, εκεί στό ελ. DW, προτιμάτε τό " εισβολή ", γιατί αυτό πρέπει νά λέτε. Άν λέτε τό άλλο, τότε θυμηθείτε τά Μνημόνια. Ή, άν τό ξεχνάτε, όπως ξεχάσατε τί έγινε τό 1918-19, τότε που αποβιβάστηκε ένα Σώμα ελληνικού στρατού στήν Σμύρνη, πείτε μας γιατί αυτός ο στρατός τής ειδικής επιχείρησης, έφθασε μέχρι τόν Σαγγάριο ; Τίνος τίς πλάτες είχε καί γιατί έγινε, στό τέλος, εισβολή ;
Ερώτηση : Μήπως, στήν Ουκρανία, ο στρατός τής ειδικής επιχείρησης αντιμετωπίστηκε ευθύς σάν εισβολή - εννοώ, μέ όπλα από Ουκρανία μεριά - έχοντας τίς πλάτες τής εγκληματικής συμμαχίας ; Συμπεριλαμβανομένων καί τών λακέδων της. Γιά πείτε μου τήν γνώμη σας.
TRAITORS INSIDE THE CHURCH ~ Elder Athanasios Mytilinaios
..Then as I said, Apostle Peter asked them to be quiet. A very serious problem arises here, which has been troubling me for years now. Since you and I are inside the Church, and we are the Church, this is the problem: The secrecy of the issues of the Church by the faithful.
The Church was once a closed circle. A relic of this closed circle that has remained to this day is when we say: “The doors! “The doors!” In other words: "Close the doors." Of course, today we don't close the doors because there's supposedly no reason to close the doors and we have given to the contemporary interpreters of the Holy Liturgy a new, metaphorical so to say, dimension to this: "Close the doors to the soul which represents the five sense," for example. Your eyes shouldn't be staring or looking about in a strange way when attending a service. Your eyes should avoid listening to whatever shouldn't be heard, etc. In other words, close whatever distracts you from concentrating on the Holy Liturgy.
Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, νέκρωση τοῦ Θανάτου -- Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ Ὁμοτ. Καθηγ. Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπ. Ἀθηνῶν
Τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς τῆς Ἱστορίας: Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς μέσα στὴν Ἱστορία. Εἶναι αὐτὸ ποὺ διαφοροποιεῖ τὸν Χριστιανισμὸ ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη θρησκεία. Οἱ ἄλλες θρησκεῖες ἔχουν ἀρχηγοὺς θνητούς, ἐνῶ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Ἀναστημένος Χριστός. «Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ» σημαίνει θέωση καὶ ἀνάσταση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως καὶ ἐλπίδα τῆς θέωσης καὶ ἀνάστασης τῆς δικῆς μας ὑποστάσεως. Ἀφοῦ βρέθηκε τὸ φάρμακο, ὑπάρχει ἐλπίδα ζωῆς.
Διὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἀποκτᾶ ἄλλο νόημα καὶ ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος. Ζωὴ σημαίνει κοινωνία μὲ τὸν Θεό. Δὲν εἶναι πλέον θάνατος τὸ τέλος τῆς παρούσας ζωῆς, ἀλλὰ ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Χριστό. Ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα δὲν εἶναι θάνατος, ἀλλὰ προσωρινὸς ὕπνος.
Τη Λ΄ (30η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ του Συγγραφέως της Κλίμακος.
Ιωάννης ο Όσιος Πατήρ ημών ο Σιναϊτης, ο αποκαλούμενος της Κλίμακος, υπήρξε μέγας Ασκητής και ασκητικός συγγραφεύς ακμάσας κατά τον ΣΤ΄ (6ον) μετά Χριστόν αιώνα. Ποία είναι η πρώτη πόλις η τον θείον τούτον άνδρα γεννήσασα και θρέψασα προ της αθλητικής και ασκητικής πολιτείας του δεν γνωρίζω να είπω μετά πεποιθήσεως και ακριβείας· όμως ο μέγας Απόστολος Παύλος εγνώρισε προ ημών την δευτέραν και αληθινήν αυτού πατρίδα, την ουράνιον Βασιλείαν, η οποία διατηρεί και τρέφει ήδη αυτόν εις την αθάνατον ζωήν (Φιλιπ. γ:20)· διότι κατοικεί πάντως και ούτος ο Όσιος εν ουρανοίς μετ’ εκείνων οίτινες ευφραίνονται νοερώς εν τη δόξη του Θεού και κορέννυται η ψυχή αυτού εκ των θείων και επουρανίων αγαθών, των οποίων εγένετο κληρονόμος δια τους κόπους του και απολαμβάνει ήδη ταύτα ομού μετά των Αγγέλων και των Αγίων, οίτινες χορεύουσιν εν τω Παραδείσω και αγάλλονται με παντοτεινήν ευφροσύνην και αγαλλίασιν.