Ο αείμνηστος Ιωάννης Κορναράκης προς τον κ. Βαρθολομαίον: -- ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον  -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Παναγιώτατε,                                                                                                                                 
Ως φύλακας και φρουρός της Ορθοδόξου επάλξεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είναι αληθές ότι έχετε δώσει στο παρελθόν, σε πολλές περιπτώσεις, αποδείξεις υπομονής και καρτερίας, παραμένοντας σ΄ ένα εχθρικό περιβάλλον, εκτεθειμένο συνεχώς στις απειλητικές προκλήσεις και καταστροφικές συμπεριφορές παντός είδους «γκρίζων λύκων»!                                           
Εξάλλου, όσες δοκιμασίες, ταλαιπωρίες, κινδύνους και ταπεινώσεις, επέπρωτο να υποστήτε, παραμένοντας εδραίος και αμετακίνητος στην κορυφαία αυτή έπαλξη της Ορθοδοξίας, σας απέδειξαν ισχυρό άνδρα, ικανό πυλωρό των συμφερόντων και των δικαίων του Πατριαρχείου!                                                                   
Πλην, όμως, σήμερα, εκ των πραγμάτων βεβαιώνεται το γεγονός, ότι οι αντίξοες αυτές και απειλητικές, για την ύπαρξη της επάλξεως αυτής, του Πατριαρχείου, δυσμενείς περιστάσεις, σας εκούρασαν και σας κατεπόνησαν ψυχικώς, σας έθλιψαν και μάλιστα σας απογοήτευσαν στο βαθμό ενός προβληματισμού, υπαρξιακού πλέον αδιεξόδου!                                                                                                     
Φαίνεται ότι, κάποια στιγμή, θα κλονίσθηκε η υπομονή σας και θα κάμφθηκε η αντίστασή σας, κατά των εχθρικών διαθέσεων και πράξεων του περιβάλλοντος, στο οποίο διαβιώνετε και λόγω της κοπώσεως αυτής θα οδηγηθήκατε στην τελική σας σκέψη, ότι το μέλλον του οικουμενικού σας πατριαρχικού κύρους, προδιαγράφεται σκοτεινό και αβέβαιο!                                                                                      
Αλλά επίσης, φαίνεται εκ των πραγμάτων, ότι μέσα στο κλίμα της ψυχικής αυτής κοπώσεως, πεισθήκατε ότι δεν υπάρχει πλέον ελπίδα βοηθείας, από τον ορθόδοξο χώρο, εκκλησιαστικό και πολιτικό, για μια δυναμική στήριξή σας, για την έξοδό σας από το αδιέξοδο, το οποίο αντιμετωπίζατε και τότε αποφασίσατε, εν ψυχρώ, να προχωρήσετε στην τραγική επιλογή σας, της εξόδου δηλαδή από το αδιέξοδό σας, με την είσοδό σας στην αίρεση!                                                                    
Επιλέξατε να επαναλάβετε το ιστορικό λάθος του παρελθόντος, της καταφυγής στη σκέπη και προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα! Και το έγκλημα έγινε! Καταφύγατε στη σαρκωμένη αίρεση! Ζητήσατε τη βοήθεια του Πάπα! «Πέσατε στην αγκαλιά του Πάπα»! Συλλειτουργήσατε, συμπροσευχηθήκατε, ανταλλάξατε λειτουργικό ασπασμό αγάπης και υποσχεθήκατε αμοιβαία δέσμευση, για «πλήρη και τελική ένωση»!

Ecumenical (Oικουμενιστική ) Prayer with Pope Francis, from El-Botroseya Church, Cairo, Egypt 28 April 2017


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Kosmas:
Απομένει σε μένα η εκπλήρωση της υπόσχεσής μου να συνεχίσω την ολοκλήρωση του θέματος για τις «αγιοποιήσεις των νέων αγίων», όπως είναι οι λεγόμενοι «γεροντάδες», τους οποίους, έχω τη γνώμη, ότι οι αδελφοί του Νέου Ημερολογίου μερικές φορές τοποθετούν πάνω από τους αγίους της Εκκλησίας! 
Πέρα από την παραπάνω απογοήτευσή μου, πολύ φοβούμαι, ότι μολονότι είπα τόσα πολλά μέχρι τώρα για τις «αγιοποιήσεις», μίλησα «εις ώτα μη ακουόντων»! Διαβάζω σε περιοδικό ότι στη Μητρόπολη Δημητριάδος χτίστηκε ναός για τρεις «νεοφανείς» «αγίους» γεροντάδες του Νεοημερολογιτισμού! Γι αυτό προβληματίζομαι, μήπως πρέπει να αφήσουμε τους αδελφούς του Νέου Ημερολογίου να βάλουν στο αγιολόγιο της Εκκλησίας τους, όποιον θέλουν, κατά το "ασεβής ασεβησάτω έτι..." του προφήτου, άσχετα αν είναι μασόνος, όπως το Χρυσόστομος Σμύρνης, ή λατινόφρονας, όπως οι γεροντάδες, που θεωρούσαν τον αιρετικό Βαρθολομαίο, ως τον καλύτερο Πατριάρχη και «κοινωνούσαν» μαζί του; Ας τους χαίρονται, λοιπόν! 
Η Εκκλησία του Χριστού, που είναι η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, διατηρεί και θα διατηρεί ανόθευτο το αγιολόγιό της από τις άμεικτες αυτές προσμίξεις των Νεοημερολογιτών!
 
Εξάλλου, το να ασχολούμαι με την αγιοποίηση των «γεροντάδων» αυτών είναι για μένα ιδιαίτερα οδυνηρό, γιατί πολλούς από αυτούς τους γνώρισα προσωπικά, δεν παύω να τους αγαπώ και να προσεύχομαι ο Θεός να τους αναπαύσει «εν χώρα ζώντων»!
 

Άγιον Όρος • Ακολουθία Αναστάσεως • Mount Athos • Resurrection


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ. Ιακώβου του αποστόλου, αδελφού Ιωάννου του Θεολόγου, Δονάτου επισκόπου, Αργυρής νεομάρτυρος (1721).

Μυροφόρες εἶναι οἱ γυναῖκες ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸν Κύριο μαζὶ μὲ τὴ Μητέρα του, ἔμειναν μαζί της κατὰ τὴν ὥρα τοῦ σωτηριώδους πάθους καὶ φρόντισαν νὰ ἀλείψουν μὲ μύρα τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. Ὅταν δηλαδὴ ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Νικόδημος ζήτησαν κι’ ἔλαβαν ἀπὸ τὸν Πιλάτο τὸ δεσποτικὸ σῶμα, τὸ κατέβασαν ἀπὸ τὸ σταυρό, τὸ περιέβαλαν σὲ σινδόνια μαζὶ μὲ ἐκλεκτὰ ἀρώματα, τὸ τοποθέτησαν σὲ λαξευτὸ μνημεῖο καὶ ἔβαλαν μεγάλη πέτρα πάνω στὴ θύρα τοῦ μνημείου. Παρευρίσκονταν, κατὰ τὸν Εὐαγγελιστὴ Μᾶρκο, ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία ποὺ καθόταν ἀπέναντι τοῦ τάφου. Ἄλλη Μαρία ἐννοοῦσε ὁπωσδήποτε τὴ Θεομήτορα. Δὲν παρευρίσκονταν μόνο αὐτές, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ἄλλες γυναῖκες ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ Ευαγγελιστής  Λουκᾶς.

Το Πάσχα της ζωής -- του αειμνήστου Ανδρέου Θεοδώρου Καθ. Παν. Αθηνών

«Πάσχα ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται· Πάσχα καινόν, Άγιον· Πάσχα μυστικόν· Πάσχα πανσεβάσμιον· Πάσχα Χριστός ο λυτρωτής· Πάσχα άμωμον· Πάσχα μέγα· Πάσχα των πιστών· Πάσχα, το πύλας ημίν του Παραδείσου ανοίξαν· Πάσχα, πάντας αγιάζον πιστούς».

Με έξαρσιν ψυχής ο ιερός Υμνοδός ψάλλει το Πάσχα της ζωής. Η μεγάλη Εορτή συνέχει την ψυχήν του. Το Πάσχα της πίστεως είναι δι’ αυτόν ιερόν, ανάλογον προς την ιεροπρέπειαν της αρχής και του σκοπού του. Είναι ιερόν, ως ιερά είναι η θεία βουλή, εκ της οποίας προήλθεν. Προς την ιεροπρέπειαν της θείας ενεργείας είναι ανάλογος και η ιερότης της ιστορικής εκφράσεως αυτής, η οποία απεκορυφώθη εις την έγερσιν του Λυτρωτού. Είναι Πάσχα καινόν, εν αντιθέσει προς την παλαιότητα του Νομικού Πάσχα των Εβραίων. Εδώ η έξοδος δεν είναι, ως εκεί, γεωγραφική. Είναι έξοδος πνευματική. Ο νέος της χάριτος λαός δεν φεύγει την φονικήν μανίαν του Φαραώ, ούτε εγκαταλείπει την τυραννικήν της Αιγύπτου γην. Φεύγει την νοητήν επικράτειαν του θανάτου, την τυραννίαν των σκοτεινών δυνάμεων της αμαρτίας, τον νοητόν του διαβόλου ζυγόν. Το καινόν Πάσχα, ανάλογον προς την καινότητα του ιδρυτού του, οδηγεί εις καινήν ζωήν, καινοποιεί τον άνθρωπον, νεοποιεί τα σύμπαντα! Είναι Πάσχα άγιον. Ως έκφρασις της αγίας βουλής του Θεού είναι και αυτό άγιον, ο ιδιαίτερος χώρος της θείας ευδοκίας, η πηγή του αγιασμού των ψυχών όσων μετ’ ευλαβείας αναβαίνουν εις το ύψος του απείρου του θαύματος. Είναι Πάσχα μυστικόν. Ανοίγεται μόνον εις όσους έχουν τους οφθαλμούς της ψυχής των καθαρούς. Φανερώνεται μόνον εις τας καρδίας τας καθαράς, εις τα ταπεινά και άδολα πνεύματα, τα κινούμενα εις την πνευματικήν διάστασιν της χάριτος. Εις την φυσικήν αίσθησιν, εις την σάρκα την σπαθιζομένην υπό του Πάθους, εις το πνεύμα το εγωϊστικόν και υπερφίαλον, εις τον αποφαντικόν και κριτικόν λόγον τον περιωρισμένον εις τα φυσικά όρια της διανοήσεως, η ανάστασις παραμένει γεγονός ακατανόητον, διάστασις σκοτεινή και άγνωστος. Είναι Πάσχα πανσεβάσμιον, ελκύον τον σεβασμόν των πιστών, όπως ελκύει τούτον η αγία Τριάς και ο εκτελεστής του λυτρωτικού σχεδίου της, Χριστός. Διότι το Πάσχα της πίστεως είναι Χριστός ο Λυτρωτής, ο ένσαρκος Υιός και Λόγος του  Θεού. Είναι Πάσχα άμωμον, καθαρόν και ανεπίληπτον, ως καθαρός και άμωμος υπήρξεν ο σφαγιασθείς δια την σωτηρίαν των ανθρώπων Αμνός του Θεού. Είναι Πάσχα μέγα, αντάξιον της θείας μεγαλωσύνης, εις το ύψος του οποίου ιλιγγιά να ατενίση το κτιστόν δημιούργημα. Πάσχα ενεργόν και ισχυρόν, δια του οποίου καθηρέθη το κολοσσιαίον οικοδόμημα του θανάτου. Είναι δε Πάσχα των πιστών. Κυρίως των πιστών, της Εκκλησίας, του περιουσίου λαού του Θεού. Διότι μόνη η κεραία του πνεύματος των πιστών έχει την δύναμιν να συλλαμβάνη τα απόκρυφα μηνύματα του μυστηρίου. Αντιθέτως όσοι δεν πιστεύουν με απλότητα ψυχής καμμίαν αίσθησιν δεν έχουν του υπερλογικού θαύματος. Μένουν έξω της παρεμβολής αιχμάλωτοι της φυσικής των αισθήσεως, αναίσθητοι εις τους κραδασμούς του σωστικού μηνύματος της χάριτος. Είναι Πάσχα το πύλας ημίν του Παραδείσου ανοίξαν. Τας πύλας του Παραδείσου έκλεισεν η αρχέγονος παρακοή. Ηπρογονική παράβασις παρέδωσε τον Κήπον της τρυφής εις την εγκατάλειψιν και την ερήμωσιν. Η φλογίνη ρομφαία των Χερουβίμ εφύλασσε την είσοδον εις την αρχαίαν Εδέμ. Δια της αναστάσεως όμως του Χριστού ελύθη η προγονική παράβασις. Ο Κήπος της χάριτος εδέχθη εις τον ευφρόσυνον χώρον του τον νέον της χάριτος λαόν. Η χαρά δονεί τα διαμερίσματά του. Η φλογίνη ρομφαία του αγγέλου παρεμερίσθη, ενώ πλήθη άλλα λειτουργικών πνευμάτων διακονούν την νέαν Βασιλείαν. Το Πάσχα είναι επιστροφή εις την αρχαίαν χαράν, η αποκατάστασις της μετά του Θεού φιλίας, η άρσις της εχρότητος και του θανάτου. Η έγερσις του Χριστού είναι Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς!


Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Misha:
Αλήθεια θα είχες την τόλμη, για να μη πω θράσος, να ισχυριστείς ενώπιoν του γ. Πορφυρίου, όσα γράφεις εδώ για την Εκκλησία της Ελλάδος;; 

Kosmas:
Αν τα όσα έλεγε ο άγιος Μάξιμος Ομολογητής για τα τότε Πατριαρχεία τα χαρακτηρίζεις «θράσος», τότε χαρακτήρισε έτσι και τη δική μου θέση, για όσους ενώθηκαν ήδη με τον Πάπα!
 

Κατά τα άλλα, αυτό το άγιο θράσος, ασφαλώς θα το είχα και μπροστά στον π. Πορφύριο κα είμαι βέβαιος δεν θα είχε αντίρρηση να μη ενωθώ με τον Πάπα! Άλλωστε, γνωρίζεις, αν και τι συζήτησα για το θέμα αυτό με τον γέροντα;
 

Και καταλήγει ο αδελφός Misha:
Misha:
ο διορατικός, προορατικός και ιαματικός γέρων Πορφύριος τον οποίο, όπως λες, συναναστράφηκες ήταν εκτός Εκκλησίας με ο,τι αυτό συνεπάγεται;;; 


Kosmas:
Αυτό είναι ψευδοδίλημα! Είναι θέμα, αν ο π. Πορφύριος γνώριζε την άρση του σχίσματος, που έκανε ο Αθηναγόρας με τον πάπα Παύλο 6ο και παρέμενε σε κοινωνία μαζί τους. Αυτό θα το κρίνει ο Θεός!
 

Αν, γνώριζε την γενομένη ΄Ενωση με τον Πάπα και παρέμεινε σε μιά τέτοια Εκκλησία, τότε θα τον κρίνει ο Θεός, όπως θα κρίνει και όλους τους άλλους, που πεισμόνως μένουν σε κοινωνία με τον Βαρθολομαίο και τους συν αυτώ.
 

Εσύ, όμως αδελφέ μου, που σήμερα γνωρίζεις, ότι η Εκκλησία στην οποία ανήκεις ενώθηκε με τον Πάπα, πώς παραμένεις σε μιά τέτοια Εκκλησία;

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΨΑΛΛΕΙ Η ΧΟΡ ΡΩΜΑΝΟΣ Ο ΜΕΛΩΔΟΣ --- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ιάσονος και Σωσιπάτρου των αποστόλων, Κερκύρας παρθενομάρτυρος, Ιωάννου Καλοκτένους μητροπολίτου Θηβών του νέου ελεημονος, Ιωάννου νεομάρτυρος του Θεσσαλονικέως (1802).

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι Ἰάσων καὶ Σωσίπατρος ἀνήκουν στὴ χορεία τῶν Ἀποστόλων τοῦ Κυρίου καὶ κατάγονταν ὁ μὲν Ἰάσων ἀπὸ τὴν Ταρσὸ ἢ τὴν Θεσσαλονίκη, κατὰ τὸ παλαιὸ χειρόγραφο, ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ δὲ Σωσίπατρος ἀπὸ τὴν Ἀχαΐα.
Τὸ ὄνομα τοῦ Ἰάσων ἀπαντᾶ σὲ δύο ἀπὸ τὰ βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης. Στὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων καὶ στὴν πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολὴ τοῦ Παύλου.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μετὰ τοὺς Φιλίππους, ἦλθε στὴν Θεσσαλονίκη, ὅπου δίδαξε ἐπὶ τρεῖς ἑβδομάδες. Ἡ διδασκαλία του ἐπέσυρε τὸ μίσος τῶν Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι στράφηκαν ἐναντίον του, παρακινώντας καὶ τοὺς ἀγοραίους τῆς πόλεως. Ἐπειδὴ φιλοξενοῦνταν στὸ σπίτι τοῦ Ἰάσονος, οἱ Ἰουδαῖοι τὸν ἀναζήτησαν ἐκεῖ. Δὲν τὸν βρῆκαν ὅμως, γι’ αὐτὸ ἔσυραν τὸν Ἰάσονα καὶ τοὺς ἄλλους ἀδελφοὺς στοὺς πολιτάρχες, δηλαδὴ στοὺς δημοτικοὺς ἄρχοντες. Στὴν ἀφήγηση αὐτὴ τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ἀναφέρεται γιὰ πρώτη φορὰ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰάσονα. Στὴν πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολὴ ὁ Παῦλος ἀναφέρει τὸν Ἰάσονα μὲ ἐκείνους ποὺ ἀπηύθυναν χαιρετισμοὺς στοὺς παραλῆπτες τῆς Ἐπιστολῆς.

Παρακλητική επιστολή προς τους αδελφούς συμπρεσβυτέρους -- του σεβαστού μας π. Γεωργίου Αγγελακάκη

 Τιμή 
Σεβαστοί πατέρες,        
Νιώθουμε δέος, αναλογιζόμενοι την υψίστη τιμή του Αγίου Τριαδικού Θεού που μας γίνεται. Μας παίρνει από την αφάνεια και μας ανεβάζει πιο ψηλά από τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ. Οι άγγελοι με φόβο παρακολουθούν αυτά που επιτελούν οι ιερείς. Μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος νους, ένας ιερέας να τεμαχίζει και να προσφέρει προς βρώσιν και πόσιν το Πανάχραντον σώμα και αίμα του ενανθρωπίσαντος Λόγου του Θεού; Ή την υψίστης σημασίας εξουσία του δεσμείν και λύειν τας αμαρτίας των ανθρώπων, εξουσίαν «ην ούτε αγγέλοις, ούτε αρχαγγέλοις έδωκεν ο Θεός», κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο (Περί Ιερωσύνης Ι,5); Επιπλέον, ακούμε την προνοητική φωνή Του να μας λέει: «σας ανέλαβα εκ της γαστρός μητρός σας»  (ψ. 138/13, ψ. 21/11, ψ. 70/6). 

Αποστολή
 
«Δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς αλιείς ἀνθρώπων», «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον, άντινων ἀφίεται τας ἁμαρτίας… », και «Ἰδού δίδωμι ὑμῖν την ἐξουσίαν του πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθρού», «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος». 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Διονύσιος Τάτσης: Στους οικουμενιστές «η έννοια της αιρέσεως έχει καταργηθεί»

Ο Οικουμενισμός έχει διαβρώσει πολλούς μεγαλόσχημους κληρικούς. Πιστεύουν ότι επικοινωνώντας με τους Παπικούς και ποικίλους Προταστάντες θα πετύχουν την ένωση των εκκλησιών, χωρίς ν΄ αρθούν τα δογματικά εμπόδια. «Δεν πειράζει, λένε, ας θέσουμε τα δόγματα στο αρχείο και ας αναπτύξουμε κοινωνικές και φιλικές σχέσεις για τη «σωτηρία» του Χριστιανισμού». Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, τον Οικουμενισμό τον υπηρετούν πιστά τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, όσο και οι λοιποί Έλληνες Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας. Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας πρωτοστατεί (είναι και πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών). Δεν υστερεί δε σε τίποτα και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο οποίος επιθυμεί ν΄ ασπασθεί τον Πάπα επισκεπτόμενος εντός του έτους το Βατικανό. Για την τακτική των Οικουμενιστών ο π. Θεόδωρος Ζήσης λέει: «Οι οικουμενισταί παρουσιάζουν τώρα ως «ακρίβεια» την ιδικήν τους στάση και τιμωρούν όσους υποδεικνύουν ότι πρόκειται περί παρεκκλίσεως. Ποτέ κανείς από αυτούς δεν βγήκε να πει και να γράψει ότι έχουν δίκαιο οι παραδοσιακοί και εμείς αυτό πιστεύουμε, αυτά διδάσκουν οι Άγιοι, αλλά οικονομούμε προς καιρόν τα πράγματα, μήπως και προσελκύσουμε τους πλανωμένους και αιρετικούς Παπικούς, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες στην Ορθόδοξη πίστη. Η έννοια της αιρέσεως και της πλάνης έχει καταργηθή· όλοι ανήκουν στην Εκκλησία· κανείς δεν είναι εκτός Εκκλησίας. Γι΄ αυτό και η στάση τους αυτή δεν είναι «προς καιρόν», για να κερδηθούν οι ασθενείς, αλλά μακροχρόνια, γιατί δεν τους αντιμετωπίζουν ως ασθενείς· αντίθετα ως ασθενείς, γραφικούς, ακραίους, φανατικούς, φονταμενταλιστάς, αντιμετωπίζουν όσους υποστηρίζουν την ακρίβεια εις τα της πίστεως.  

«Με τον καιρό οι συννεφιές παύγουσι κι οι αντάρες» -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στην Κρήτη όπου ως γνωστόν πλεονάζουν οι Μανώληδες, λένε χαριτολογώντας ή λογοπαικτώντας ότι «ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια». Στην Γαλλία κάποιος γάλλος “Μανόλης”, ο Εμμανουέλ Μακρόν, πρώτευσε στον α΄ γύρο  και όπως διαμορφώνονται τα πράγματα οδεύει τροπαιούχος στον τελικό. Ένας κατά τεκμήριο αμερόληπτος ομοεθνής του, ο Thomas Piketty, συγγραφέας του πολυσυζητημένου «Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», κατά δήλωσή του ακομμάτιστος, σχολιάζει: «Ο Μακρόν βοηθήθηκε πολύ από τα ΜΜΕ, αλλά και από τους χρηματοδότες του. Κατάφερε με αυτόν τον τρόπο να απογαλακτισθεί από την κυβερνητική του θητεία [υπουργός οικονομικών του τρισαποτυχημένου Ολλάντ] και να ενσαρκώσει την ανανέωση».
Ο Μακρόν είναι υπάλληλος. Δεν είναι ηγέτης. Υπάλληλος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τραπεζίτης του οίκου Ρότσιλντ. Καλωσόριστος του γερμανικού διδύμου Μέρκελ – Σόϊμπλε.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Για το θέμα μου των ανακρίσεων και της καθαίρεσης


Από το ιστολόγιο του Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Kyprianos Christodoulides
«8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.» και τα εξής (Μτ. ιη΄)

Είναι γνωστό ότι εκκλησιάζομαι όπου μνημονεύεται ο επίσκοπος (Αρχιεπίσκοπος) Καλλίνικος και η αυτού Σύνοδος. Έχω επίσης γράψει ότι, αν κατηγορούνται οι Παλαιοημερολογίτες σαν σχισματικοί και αιρετικοί, επειδή, παρά τα ιερώς θεσπιθέντα (Ι. Κανόνες) έκαναν δικές τους συνόδους, το επ΄ εμοί δηλοί ότι έγιναν «παραβάτες εντολής» εξ ανάγκης, δηλονότι, είναι ιεροκανονικώς ελεγχόμενοι.
Όμως, τί συμβαίνει με τους καινοτόμους του ν/η ; Αυτοί δεν αθέτησαν τα ιερώς θεσπισθέντα, μεταθέσαντες την ιεροσύνη τους ; Τούτο δεν καθίσταται λίαν προφανές, όταν αναγνωρίζουν τα Μυστήρια καταδικασμένων αιρετικών, δηλαδή, όταν ενώνονται, συμφύρονται και συγχέονται, με μονοθεϊστές αλλόθρησκους και όχι μόνο ; Σειρά θα έχουν και οι όπου γης παγανιστές. Σε κάποιο από τα πολλά μονοπάτια θα βρίσκονται για το δρόμο προς τον ένα θεό για όλους, άλλως και "συμπαντική οντότητα".
Λοιπόν, ποιο το πρόκριμα μεταξύ των προκυψάντων δυο καταστάσεων ; Η μετάθεση της ιεροσύνης ή μήπως η αθέτηση ιερού Κανόνος ; Την απάντηση εύχομαι να δώσει καθ΄ ημάς Πανορθόδοξη Σύνοδος, εκτός αν κάποιος εγκρατής των επί του θέματος γνώσεων, με διορθώσει.
Χριστός Ανέστη

Comments

Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Παναγιώτης Παπαδόπουλος Αληθώς Ανέστη! Σε ποιον κανόνα αναφέρεσθε, λέγοντας ότι αυτόν οι Παλαιοημερολογίτες αθέτησαν:
Like · Reply · 45 mins · Edited

Νικόλαος Δημαράς
Νικόλαος Δημαράς Προσεχῶς θά δημοσιεύσουμε καί διαδικτυακά τήν σχετική μελέτη σχετικά γιά τήν ἀνάγκη δημιουργίας Ὀρθοδόξου Συνόδου στίς περιόδους, πού κυριάρχησε ἡ αἵρεση, καθώς καί σχετικές πρακτικές καί ἱστορικές μαρτυρίες, πού ἀκολούθησε ἡ Ἐκκλησία, ὅταν οἱ αἱρετικοί κατελάμβαναν τούς θρόνους τῶν Ὀρθοδόξων γιά μεγάλες χρονικές περιόδους.

Like · Reply · 3 mins

Μητρ. κ. Σεραφείμ: ὁ Οἰκουμενισμός προχωρεῖ ἀκάθεκτα στήν καταστροφή τῆς Πίστεως

Ποιό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Σιωνισμοῦ; Τό λένε οἱ ἴδιοι : Νά καταστρέψουν τήν πίστη καί νά δημιουργήσουν ἄλλη θρησκεία.
«Ὁ Βασιλιάς τῶν Ἰουδαίων», γράφουν, «θά εἶναι ὁ ἀληθής Πάπας τῆς Οἰκουμένης, ὁ Πατριάρχης τῆς Διεθνοῦς Ἐκκλησίας» . Ἀλλά, γι’αὐτήν τήν Διεθνῆ Ἐκκλησία, ὡς γνωστόν, ἀγωνίζεται καί ὁ Οἰκουμενισμός. Διότι, μέ τό ἑνωτικό πρόβλημα, πού ἔχει δημιουργήσει, προχωρεῖ ἀκάθεκτα στήν καταστροφή τῆς Πίστεως, στήν ἐκθεμελίωση τῆς Ὀρθοδοξίας καί τήν δημιουργία μιᾶς «παγκοσμίου Ἐκκλησίας» καί μιᾶς παγκοσμίου Θρησκείας 

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ Ανακοινωθέν : Περί της απαγορεύσεως της Ισραηλινής Κυβερνήσεως, συμμετοχής ως εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος στην τελετή Αφής του Αγίου Φωτός.

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 28ῃ  Ἀπριλίου 2017


Τήν Τρίτη, 7-2-2017, συνῆλθε στήν πρώτη Συνεδρία Της γιά τόν μήνα Φεβρουάριο, ἡ Διαρκής Ἱερά Συνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος  κ. Ἱερωνύμου. Κατά τή Συνεδρία της, μεταξύ ἄλλων, ὅρισε τήν ἡμετέρα ἐλαχιστότητα ἐκπρόσωπο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν Τελετή ἀφῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός, κατά τό Μεγάλο Σάββατο (15-4), στά Ἱεροσόλυμα . Γιά τόν λόγο αὐτό λάβαμε διπλωματικό διαβατήριο, πού ἐξέδωσε τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν. Ὅμως, ἡ Ἰσραηλινή Κυβέρνηση, ἐρχομένη σέ τηλεφωνική ἐπικοινωνία, μέ τόν Ἐξοχώτατο Πρωθυπουργό κ. Ἀλέξιο Τσίπρα, διεμήνυσε ὅτι ἡ ἐλαχιστότητά μας εἶναι ἀνεπιθύμητο πρόσωπο (persona non grata) στό Ἰσραήλ, ἐπειδή κατά καιρούς ἔχουμε ἐκφράσει δῆθεν «ἀντισημιτικές» δηλώσεις. Σέ συνεδρία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑποστηρίξαμε ὅτι οὐδέποτε προέβημεν σέ ἀντισημιτικές δηλώσεις, ὅτι ἤδη εἴχαμε λάβει διπλωματικό διαβατήριο, ὅτι θά ἐκπροσωπούσαμε τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στήν Τελετή ἀφῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός, ὅτι δέν θά ἐπισκεπτόμασταν κάποια ἑβραϊκή κοινότητα ἀλλά τά Ἱεροσόλυμα, μία πόλη μέ καθεστώς διεθνοῦς πόλεως καί ὅτι μιά τέτοια ἀπαγόρευση ἀποτελεῖ στέρηση τῶν θρησκευτικῶν μας δικαιωμάτων, ὡς Ὀρθοδόξου Μητροπολίτου. Τελικά, ἐπεκράτησε ἡ θέληση τοῦ Ἰσραήλ καί στήν θέση μας, ὡς ἐκπροσώπου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν Τελετή ἀφῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός, κατά τό Μεγάλο Σάββατο, στά Ἱεροσόλυμα, ὁρίστηκε

Ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολήςτου Α.Π.Θ. π. Θεόδωρος Ζήση, παρατηρεί σχετικά με την αίρεση του οικουμενισμού ότι :

«ο κίνδυνος αυτός (εκ του Οικουμενισμού) αποβαίνει μεγαλύτερος εκ του γεγονότος, ότι η απειλή δεν είναι μόνον εξωτερική. Δεν προέρχεται δηλαδή μόνον από τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό οι οποίοι αντιμετωπιζόμενοι παλαιότερα ως αιρέσεις, είχαν ελάχιστες, σχεδόν μηδαμινές δυνατότητες να ασκήσουν επιρροή στους Ορθοδόξους πιστούς.Ο κίνδυνος τώρα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος, διότι δρά εκ των έσω. Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές»ς πιστούς.Ο κίνδυνος τώρα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος, διότι δρά εκ των έσω. Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές»

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

΄Εγραψε επίσης ο φίλος Misha : 
Παράθεση:
τοσο την βιογραφια του γεροντος Ιερωνυμου οσο και την βιογραφία της γεροντισσας Ταρσως τις εγραψαν νεοημερολογιτες.... 

Kosmas:
Αυτό, δεν σου λέει κάτι; ΄Ηταν δυνατό ποτέ οι Νεοημερολογίτες βιογράφοι του Ιερώνυμου της Αίγινας και της Ταρσώ να αφήσουν να φανεί, ότι τα πρόσωπα αυτά ήταν ζηλωτές Παλαιοημερολογίτες, ότι εκκλησιάζονταν και κοινωνούσαν μόνο σε ναούς του Παλαιού Ημερολογίου και ότι υποστήριζαν μόνο την Εκκλησία, που ακολουθεί το Παλαιό Ημερολόγο;
 

΄Έγραψε ακόμα ο αδελφός Misha:
Παράθεση:
τόσο ο γεροντας Ιερωνυμος όσο και η γεροντισσα Ταρσω ΔΕΝ συμβουλεψαν κανεναν να εγκαταλειψει την Εκκλησια της Ελλαδος και να προσχωρησει σε καποια παλιοημερολογιτικη παράταξη ή φράξια ,ουτε βλασφημησαν κατα του Πνευματος του Αγιου λέγοντας πως τα μυστηρια Της δεν εχουν Χάρη,οπως κανουν μερικοί δυσμοιροι ¨ζηλωτές¨..... 
         

Kosmas:
1. Πού το ξέρεις αδελφέ μου, ότι τόσο ο π. Ιερώνυμος, όσο και η Ταρσώ, ΔΕΝ συμβούλευσαν κανένα να ακολουθήσει την Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου κτλ; ΄Ήσουν συνεχώς παρών σε όλες τις συζητήσεις τους, που έκαναν με όλους τους ανθρώπους, που τους πλησίαζαν; Και μόνο, η πράξη τους να ακολουθούν πιστά το Παλαιό Ημερολόγιο, δείχνει πόσο αφοσιωμένοι ήταν στην Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου , γιατί αύτή θεωρούσαν σωστή!
 

2. Καλά, όσοι Παλαιοημερολογίτες πιστεύουν ότι τα μυστήρια όσων ενώθηκαν με τον Πάπα δεν έχουν χάρη, είναι «δ ύ σ μ ο ι ρ ο ι », όσοι όμως έχουν ενωθεί με τον Πάπα και λένε ότι η Εκκλησία του Χριστού, που είναι η
 Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, δεν έχουν χάρη στα μυστήριά τους, τ ι ε ί ν α ι ; 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ''Ο ΑΣΩΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΩΤΟΙ.''


ΟΙ ΑΙΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Των εν Κυζίκω εννέα μαρτύρων, οσίων Μέμνονος του θαυματουργού και Αυξιβίου επισκόπου Σόλων Κύπρου.


Οἱ Ἅγιοι ἐννέα Μάρτυρες τῆς Κυζίκου, ὁ Ἀντίπατρος,  Ἀρτεμᾶς, ὁ Θαυμάσιος, ὁ Θεόγνις, ὁ Θεόδουλος, ὁ Θεόστιχος, ὁ Μάγνος, ὁ Ροῦφος καὶ ὁ Φιλήμονας κατάγονταν ἀπὸ διάφορους τόπους. Συνελήφθησαν ὅμως ὅλοι μαζὶ στὴν Κύζικο τὴν περίοδο τῶν διωγμῶν. Ὅταν ὁδηγήθηκαν μπροστὰ στὸν τοπικὸ ἄρχοντα ἐπέδειξαν θαυμαστὴ γενναιότητα καὶ ὑπερασπίσθηκαν μὲ παρρησία καὶ θάρρος τὴν πίστη τους. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ καὶ γιὰ νὰ καμφθεῖ τὸ σθένος τους, ρίχθηκαν στὴ φυλακή. Ἐκεῖ χωρὶς νερὸ καὶ τροφὴ προσεύχονταν καὶ δοξολογοῦσαν τὸν Κύριό τους, ὁ Ὁποῖος τοὺς ἀξίωσε νὰ ὑποφέρουν γιὰ Ἐκεῖνον καὶ ὁ ἕνας ἔδινε θάρρος στὸν ἄλλον. Ὅταν ὁ ἄρχοντας τοὺς ρώτησε γιὰ τελευταία φορὰ ἐὰν ἐπιμένουν νὰ πιστεύουν στὸν Χριστό, ὅλοι μὲ ἕνα στόμα καὶ μία καρδιὰ τοῦ ἀπάντησαν ὅτι προτιμοῦν τὸ μαρτύριο ἀπὸ τὸ νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Πλάστη καὶ Δημιουργὸ καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἔξαλλος ἀπὸ ὀργὴ ὁ ἄρχοντας διέταξε ἀμέσως τὸν ἀποκεφαλισμό τους. Ἔτσι τελειώθηκε ὁ βίος τους καὶ οἱ Ἅγιοι ἔλαβαν τὸν ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας.