Ὅσιος & Ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης - Ἡ Ἀνάστασις

Τί εἶναι αὐτό, ἀδελφοὶ ἀγαπητοὶ καὶ φιλέορτοι καὶ φιλόχριστοι; Τί εἶναι αὐτὴ ἡ μεγάλη λαμπροφορία; Τί εἶναι αὐτὴ ἡ τόση φωταγωγία καὶ χαρά; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔκανε τὴν Ἐκκλησία ν᾿ ἀστράφτει τόσο πολύ; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ λάμπρυνε τὴν οἰκουμένη; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔκανε νὰ δημιουργηθεῖ τόσο μεγάλη χαρὰ καὶ εὐχαρίστηση;

Χθὲς ἤμασταν σὲ λύπη καὶ σήμερα σὲ χαρά. Χθὲς σὲ κατήφεια καὶ σήμερα σὲ εὐθυμία. Χθὲς σὲ θρήνους καὶ σήμερα σὲ ἀλαλαγμούς. Ρωτᾶς ποιὰ εἶναι ἡ αἰτία αὐτῶν καὶ τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ προκάλεσε αὐτὴ τὴν τόσο μεγάλη χαρὰ καὶ λαμπρότητα;

Ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ ὅλος ὁ κόσμος γέμισε ἀπὸ ἀγαλλίαση. Κατάργησε μὲ τὸ ζωοποιό του θάνατο τὸ θάνατο καὶ ὅλοι ὅσοι βρίσκονταν στὸν ᾍδη ἐλευθερώθηκαν ἀπ᾿ τὰ δεσμά του. Ἄνοιξε τὸν Παράδεισο καὶ τὸν ἔκανε προσιτὸ σὲ ὅλους.

Πόσο, ἀλήθεια, μεγάλο βάθος, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ! Πόσο μεγάλο ὕψος, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ μετρηθεῖ! Πόσο φρικτὸ μυστήριο, ποὺ ὑπερβαίνει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ!

Ὑμνοῦν οἱ ἄγγελοι, ἐπειδὴ εὐφραίνονται γιὰ τὴ σωτηρία μας. Χαίρονται οἱ προφῆτες βλέποντας νὰ ἐκπληρώνονται οἱ προφητεῖες τους. Ὅλη ἡ κτίση ἑορτάζει μαζί μας γιατὶ ξημέρωσε γι᾿ αὐτὴν ἡμέρα σωτήρια, ἔλαμψε πάλι ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης.

(Ε.Π.Ε. Φιλοκαλία, τόμος 18ος, σελ. 50-51)

Η ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ (Ἀμφισβητεῖται;) -- Τοῦ Παναγιώτου Ἰ. Μπούμη, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Παν. Ἀθηνῶν

Προτοῦ ἀναπτύξουμε το ἀνωτέρω θέμα, πού εἶναι τόσο ζωτικό γιά τόν κάθε χριστιανό, ἀλλά καί γιά τόν κάθε ἄνθρωπο, θά πρέπει νά προβοῦμε σέ ὁρισμένες διευκρινίσεις. Ἄλλωστε λέει τό γνωστό γνωμικό «ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις». Ὅταν, λοιπόν, λέμε Ἁγία Γραφή, πρέπει να ἐννοοῦμε τά βιβλία ἐκεῖνα, τά ὁποῖα ἔχουν χαρακτηρισθεῖ ἀπό την Ἐκκλησία θεόπνευστα ἤ θεῖα. Αὐτός ὁ χαρακτηρισμός ἔχει γίνει ἀπό τήν Ἐκκλησία διά Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τήν καθόλου Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἀποφάσεις εἶναι ὀρθές καί ἀλάθητες, ἐφ᾽ ὅσον δεχόμαστε ὅτι αὐτή ἡ Ἐκκλησία ἔχει κεφαλή Της τον Ἰησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος εἶναι Θεός ἀληθινός, ἀλάθητος. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μιλάει για «ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος», ἡ ὁποία εἶναι «στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α´ Τιμ. 3,15). Αὐτός ὁ χαρακτηρισμός θεόπνευστα – θεῖα ἔχει γίνει μέ θεσπίσματα – κανόνες τῆς Ἐκκλησίας αὐτῆς τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Πάντως, αυτό που πιστεύω είναι ότι η "σαλή" Ταρσώ εκκλησιάζονταν και κοινωνούσε μόνο σε παλαιοημερολογίτικους ναούς των λεγομένων Ματθαιϊκών! Τώρα, αν άλλα έλεγε στους Παλαιοημερολογίτες, εμφανιζόμενη ως αυστηρή Ματθαιϊκή και άλλα στους Νεοημερολογίτες, εμφανιζόμενη ως "παρδαλή", αυτό δικαιώνει τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο των Ματθαιϊκών Ανδρέα, ένα εξαιρετικά ενάρετο και σώφρονα κληρικό, που τη θεωρούσε πλανεμένη! Τό ότι η Νεοημερολογίτικη πλευρά παραποιεί τα αναφερόμενα στην Ταρσώ γεγονότα, αποδεικνύεται από τον αναληθή ισχυρισμό της, ότι δήθεν τα οστά της ευωδιάζουν! 
Εν πάση περιπτώσει, για την ακαινοτόμητη Ορθόδοξη Εκκλησία μας η Ταρσώ, "κατά Χριστό" ή "κατά κόσμον" σαλή, δεν είναι αγία! Συνεπώς δεν μας ενδιαφέρουν περισσότερο οι σφαλερές απόψεις της για την ιερωσύνη των εκτός Εκκλησίας Λατινοφρόνων ή άλλων Οικουμενιστών κληρικών! Για αυτές, αν πράγματι είχε τα λογικά της, θα δώσει λόγο στο Θεό εν ημέρα Κρίσεως. 

Κατά τα άλλα, οι αδελφοί Νεοημερολογίτες, αφού την θεωρούν αγία, μπορούν όχι μόνο να τις κτίσουν ναούς, να την υμνούν και δοξάζουν, και να την έχουν μεσίτρια για τη σωτηρία τους, αλλά και να μιμηθούν το παράδειγμά της, με το να προσχωρήσουν στον εκκλησιαστικό χώρο της! Ας το κάνουν!

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Μάρκου του αποστόλου και ευαγγελιστού, Μακεδονίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Νίκης μάρτυρος, Γεωργίου νεομάρτυρος του Κυπρίου (1752).

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό, ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος. Ἡ οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δύο Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος λέγει:

«Ἀδελφοί μου, εἴμαστε ἔμποροι πνευματικοί. Μοιάζουμε μέ τούς ἐμπόρους αὐτῆς τῆς ζωῆς, οἱ ὁποῖοι κάθε ἡμέρα βλέπουν ἄν ἔχουν κέρδος ἤ ζημία. Καί ἄν δοῦν ὅτι ἔχουν ζημία κοιτοῦν πῶς θά τήν διορθώσουν. Τό ἴδιο πρέπει καί ἐσύ, ἀγαπητέ μου, νά κάνης. Κάθε ἡμέρα, πρωΐ καί βράδυ, πρέπει νά κοιτᾶς πῶς βαδίζει ἡ ἐμπορική σου δραστηριότητα. Τό βράδυ νά κάνης κατανυκτική αὐτοσυγκέντρωση καί περισυλλογή, νά σκέπτεσαι καί νά συνομιλῆς εἰλικρινά μέ τόν ἑαυτόν σου καί νά λές. Μήπως σέ κάποια στιγμή θύμωσα τόν Θεό; Μήπως ἔπεσα σέ ἀργολογία; Μήπως εἶπα κανένα κακό σέ κάποιον; Μήπως, ὅταν τά χείλη μου ἔψαλλαν ὕμνους στόν Θεό, ὁ νοῦς ἔτρεχε σέ κοσμικές ματαιότητες; Μήπως μέ ἐνόχλησε σαρκική ἐπιθυμία καί τήν δέχτηκα μέ εὐχαρίστηση; Μήπως μέ ἀπορρόφησαν οἱ σωματικές φροντίδες καί ἐγκατέλειψα τήν μνήμη Θεοῦ;».

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Κυριακή Ζ΄ Λουκά

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΔΙΑΚΟ -- ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

                                        

Ἡ καλλικέλαδος ἀηδών, ὁ γνωστὸς εἰς ἄπειρες χιλιάδες μέλη, φίλους, συνεργάτες καὶ θαυμαστὲς τῶν φορέων μας, Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν, τοῦ Διορθοδόξου Συνδέσμου «Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος» καὶ  τοῦ Σωματείου «Οἱ Φίλοι  τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους»  καὶ  τοῦ περιοδικοῦ μας «Φωτεινὴ Γραμμή», ὁ Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος  τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφισσιᾶς, Ἀμαρουσίου  καὶ Ὠρωποῦ, ὁ πατὴρ Χρῖστος Κυριακόπουλος θὰ συμπράξῃ εἰς τὴν ὠδὴ πρὸς τὸν Ἀθανάσιο Διάκο τὴν 26.4.2017 στὸ Ἀμφιθέατρο – πνευματικὸ κέντρο – διοικητικὸ κέντρο Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος, ὅπως ἡ κατωτέρω πρόσκλησις.

Συνιστῶμε ἐνθέρμως τὴν ἐν λόγῳ τιμητικὴ ἐκδήλωση πρὸς τὸν ἥρωα τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας καὶ προτρέπομε ὅλους τοὺς φίλους τῆς Φθιώτιδος καὶ λοιπῶν περιοχῶν μὲ συγγενεῖς, φίλους καὶ γνωστούς των νὰ παρακαλουθήσουν αὐτὴ τὴν σπουδαιοτάτη ἐκδήλωση.

Η αποτείχιση είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών με την αποτείχιση εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Θα Νικήσουμε! -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού. Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη, το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10), του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου. Μ΄ αυτή την εμπειρία ο Ιωάννης – που στο Ευαγγέλιό του θα καταγράψει τη μαρτυρία του Προδρόμου ότι ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιω. 1: 29) – Τον βλέπει στην Αποκάλυψη με τη συμβολική μορφή του αρνίου, που είναι «εστηκός ως εσφαγμένον» (5,6). Κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα το σύμβολο του τελικού θριάμβου της Εκκλησίας

Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος : Το δένδρο της Εκκλησίας, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, τρέφεται και αυξάνει από το αίμα των Κοπτών μαρτύρων Της.

Το Σαββάτο το απόγευμα, ετελέσθη Μέγας Πατριαρχικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. κ. Θεοδώρου Β΄. Ο Μακαριώτατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στον Άγιο, λέγοντας πως ο Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος είναι σεβαστός και αγαπητός σε ολόκληρο τον χριστιανικό, αλλά και τον μουσουλμανικό κόσμο, γι’ αυτό και στο Προσκύνημά του στο Κάϊρο, συρρέουν εκατοντάδες πιστοί και των δύο θρησκειών, προκειμένου να καταθέσουν τον σεβασμό τους προς τον Άγιο. Εξέφρασε δε, για μια ακόμη φορά, την ευγνωμοσύνη του προς το ζεύγος Αθανάσιου και Μαρίνας Μαρτίνου, για την καθοριστική συνεισφορά τους στην αναστήλωση και ανακαίνιση της Μονής, ενώ κατέθεσε την βαθύτατη θλίψη του για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Αίγυπτο, τους νέους μάρτυρες της Κοπτικής Εκκλησίας, οι οποίοι ακολούθησαν το παράδειγμα του Αγίου Γεωργίου, μαρτυρώντας για την πίστη τους στον Ιησού Χριστό. Το δένδρο της Εκκλησίας, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, τρέφεται και αυξάνει από το αίμα των μαρτύρων Της.

ΣΒΗΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Το μάθημα θα δίνει μεγαλύτερη σημασία στη διακίνηση των μπαχαρικών (!) από τους ήρωες του έθνους
Εχω μπροστά μου το Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στην α’ λυκείου. Εγράφη από ομάδα επιστημόνων στο πλαίσιο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Μεταξύ των συντακτών βρίσκουμε τον κ. Γεώργιο Κόκκινο, συγγραφέα σχολικού εγχειριδίου Ιστορίας, το οποίο αποσύρθηκε από τον υπουργό Παιδείας του ΠΑΣΟΚ Πέτρο Ευθυμίου επειδή μιλούσε απαξιωτικά για τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου. Βρίσκουμε επίσης την κυρία Χριστίνα Κουλούρη, η οποία υποστήριξε με φανατισμό το βιβλίο του «συνωστισμού» της κυρίας Ρεπούση.

Ο Διαχειριστής της ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΦΩΝΗΣ : Αφόρητη η κατάσταση με τα “oρθόδοξα” ιστολόγια που τρέμουν και αποκρύπτουν την άλλη άποψη !

 Αγαπητό ιστολόγιο, Χριστός Ανέστη!

Σας στέλνω το παρακάτω κείμενο και εάν θέλετε το ανεβάζετε..

Ευχαριστώ πολύ!

Ολυμπιάς  Χρυσοστόμου 

Λογοκρισία  και  σπίλωση από ορθόδοξο ιστολόγιο

Διαπίστωσα ότι το ιστολόγιο «κρυφό σχολειό» δεν ανεβάζει όλα τα σχόλια τα οποία αντικρούουν την δική του άποψη, και ακόμα χειρότερα ανεβάζει 1-2 και μετά σε κόβει δημιουργώντας εντυπώσεις υπέρ του. Στην δική μου περίπτωση, αφ’ ενός κατέβασε τα δυο σχόλια  που είχε ήδη αναρτήσει,  αφ’ ετέρου με  μπλόκαρε γράφοντας και επιπλέον σχόλιο μομφής εναντίον μου.        

Επιτομή από  την απάντηση που του έστειλα, την οποία επίσης δεν ανέβασε:

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Ο φίλος Misha γράφει:

Παράθεση:

παρεμβαίνω για να μεταφέρω την προσωπική μου μαρτυρία για την οσία γερόντισσα Ταρσώ, την δια Χριστόν σαλή.  η γερόντισσα Ταρσώ ,είχε διορατικό και προορατικό χάρισμα και έχει μεγάλη παρρησία στον Θεό.  φυσικά η μακαρία Ταρσώ δεν ασπαζόταν κανενός είδους ακραίο ζηλωτισμό και αυτό το μεταφέρω μετά λόγου γνώσεως καθώς υπήρξα συνομιλητής της πολλές φορές!  Ο ομότιμος καθηγητής Ποιμαντικής Ψυχολογίας, της Θεολογικής Σχολής του Παν.  Αθηνών,  Ιωάννης Κορναράκης, ο οποίος είναι και ο συγγραφέας του βίου της, γράφει για μερικά περιστατικά στα οποία η γερόντισσα διεχώριζε σαφώς την θέση της από τους ματθαιϊκούς, δεχόμενη την ιερωσύνη και τα μυστήρια των ιερέων που υπάγονται στο Οικ.Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος, ασπαζόμενη το χέρι τους, ζητώντας τους να εύχονται κλπ  το ότι οι ματθαιϊκοι, μέσα στον φανατισμό τους, δεν έδειξαν κανέναν σεβασμό στην γερ. Ταρσώ αποδεικνύεται από το ότι αμέσως μετά την κοίμησή της γκρέμισαν το παράπηγμά της με μπουλντόζα, προσπαθώντας να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της παρουσίας της στη Μονή Πευκοβουνογιατρίσσης.

Κοσμάς:
Δεν μπορώ ούτε να συμφωνήσω, ούτε να διαψεύσω τα όσα γράφει πιό πάνω ο αγαπητός Misha, αφού δεν έχω ιδία αντίληψη για το πρόσωπο αυτό. 

Βυζαντινή μουσική Δοξαστικό Αναστάσιμοι Ύμνοι -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ελισσάβετ οσίας, της θαυματουργού, Σάββα του στρατηλάτου, Αχιλλέως, Φήλικος, Φορτουνάτου ιερομάρτυρος, Δούκα του Μυτιληναίου (1564), Νικολάου (1795), Ακυλίνας, Γεωργίου των νεομαρτύρων.

Ἡ Ὁσία Ἐλισάβετ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Θράκης καὶ ἔζησε τὸν 5ο αἰώνα μ.Χ. Οἱ γονεῖς της, Εὐνομιανὸς καὶ Εὐφημία, ἦταν ξακουστοὶ καὶ ὀνομαστοί, φημισμένοι γιὰ τὰ πλούτη τους καὶ περίφημοι γιὰ τὴν ἀρετή τους. Κατοικοῦσαν κοντὰ στὴν Ἡράκλεια, στὸν τόπο ποὺ ἀπὸ παλιὰ ὀνομαζόταν Θρακοκρήνη καὶ ἀργότερα Ἀβυδηνοί. Ζοῦσαν μὲ εὐσέβεια ἔχοντας ὡς πρότυπο τὸν Ἰώβ. Ποθώντας δὲ μὲ πάθος νὰ μιμηθοῦν τὴν φιλοξενία τοῦ Ἀβραάμ, ἁπλόχερα βοηθοῦσαν ὅλους, ὅσοι εἶχαν ἀνάγκες ὑλικές.

Συγκλονίζει ο εν ενεργεία πλωτάρχης με 10 παιδιά!

«Είναι ευλογία Θεού» λέει για την οικογένεια ο λαμπρός αξιωματικός Ιωάννης Γεωργόπουλος

Είναι πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, καλός επαγγελματίας, αλλά και εξαιρετικός οικογενειάρχης, ως πατέρας... 10 παιδιών! Ο λόγος για τον Ιωάννη Γεωργόπουλο, ο οποίος, όπως αποκαλύπτει αύριο, Κυριακή, στις 11.30, η εκπομπή της ΕΡΤ1 «Με αρετή και τόλμη», είναι μόνιμος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και μαζί με τη σύζυγό του Ειρήνη έχουν μια λαμπρή οικογένεια.

Ολα τα παιδιά τους είναι γεννημένα από το 1996 έως το 2014, ενώ δύο από αυτά, οι μεγαλύτερες κόρες τους, ακολουθούν στρατιωτική καριέρα! Συγκεκριμένα, η πρώτη κόρη του Χριστίνα είναι δευτεροετής φοιτήτρια στη Σχολή Ευελπίδων και η δεύτερη, η Ειρήνη, πρωτοετής στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ).

Ο μεταρρυθμιστής -- του Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ανέβηκε στις 14 Δεκ 2011

Το Σάββατο 24 Απριλίου του 2010 στις εκδόσεις Αρμός έλαβε χώρα ανοιχτή συζήτηση -- ημερίδα με θέμα: Ζητήματα ανανέωσης και μεταρρύθμισης στην Ορθοδοξία Υπάρχει χώρος στην Ορθόδοξη Εκκλησία για ανανέωση και μεταρρύθμιση ή μήπως είναι τελικά η Ορθοδοξία ασύμβατη με το πνεύμα της αλλαγής και της μεταρρύθμισης;

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

ΤΟΥ ΘΩΜΑ. Του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου, Γλυκερίου μάρτυρος, Γεωργίου του εν Μαγνησία (1796), Λαζάρου και Λουκά (1802) των νεομαρτύρων.

Ἡ οἰκουμενικότητα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ποὺ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴ λειτουργικὴ τέχνη, τὴν τιμὴ πρὸς τὸν Ἅγιο λαῶν καὶ φυλῶν ἀκόμα καὶ μὴ ὀρθοδόξων, τὴ λαϊκὴ θρησκευτικότητα, μαρτυρεῖται περίτρανα ἀπὸ τὴν γ’ Ὠδὴ τοῦ Κανόνος του: «Γῆ πᾶσα καὶ βρότειος φυλή, οὐρανός τε συγχαίρει, στρατὸς Ἀγγέλων τε, ὁ πρωτοστράτηγος γάρ, Χριστοῦ νῦν Γεώργιος ἐκ γῆς, βαίνει πρὸς οὐράνια». Παρὰ τὴν εὐρέως διαδεδομένη τιμὴ καὶ εὐλάβεια πρὸς τὸν Ἅγιο Γεώργιο, δὲν ὑπάρχουν πολλὲς αὐθεντικὲς ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ μαρτύριό του. Πρώτη καὶ σπουδαιότερη πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλοῦμε πληροφορίες γιὰ τὸν βίο, τὸ μαρτύριο καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου εἶναι τὸ ἱστορικὸ ποὺ συνέταξε ὁ ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου, Πασικράτης, ὁ ὁποῖος παρακολούθησε τὰ γεγονότα τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου.

1η-2η H ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=18&t=6540&p=35272#p35272

Για μια ανήσυχη ησυχία …! του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν

H οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήσει κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ' Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το Άγιο Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου. Μόνη ελπίδα για να επανεύρει η Εκκλησία την ομορφιά της είναι η σύσταση και συμβουλή του Μ. Αντωνίου: «Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών». Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους. Επειδή μέχρι τώρα δεν το επράξαμε δυναμικά και αποφασιστικά, γι' αυτό παρατείνει ο Θεός επί έτη την οργή του, την αιχμαλωσία των Ορθοδόξων στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Μέχρι πότε επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί θα επιτρέπουμε τα άλογα κτήνη, τους αιρετικούς, να λακτίζουν και να μιαίνουν τα Ιερά και τα Άγια της Ορθοδοξίας; Όσο απρακτούμε και βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανείς, το βδέλυγμα της ερημώσεως θα ίσταται εν τόπω αγίω.