ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ούτως, η διάγνωσις της πνευματικής ασθενείας της καρδίας ενός εκ των θεραπευτών με το χάρισμα της διακρίσεως των πνευμάτων  είναι η πλέον βασική προϋπόθεσις της αποκτήσεως της θεραπευτικής προσευχής του Αγίου Πνεύματος εν τη καρδία η οποία μόνη δίδει την κατανόησιν εκείνων των πραγμάτων, τα οποία αναφέρονται εις τον Χριστόν και εις το Σώμα Αυτού, δηλαδή την Εκκλησίαν. Αυτό είναι διατί "αι γλώσσαι εις σημείόν εισιν ου τοις πιστεύουσι, αλλά τοις απίστοις, η δε προφητεία ου τοις απίστοις, αλλά τοις πιστεύουσιν".  Με άλλα λόγια, αι γλώσσαι δεν είναι σημείον δι' εκείνους, οι οποίοι έχουν το χάρισμα της εσωτερικής προσευχής εν τη καρδία των, εφ' όσον έχουν το χάρισμα των γλωσσών, αλλά εκείνων, οι οποίοι δεν έχουν αυτό το χάρισμα. Η προφητεία, από το άλλο μέρος, είναι σημείον όχι δι' όσους δεν έχουν αυτήν την πίστιν, εφ' όσον δεν έχουν το χάρισμα των γλωσσών, το οποίον κάνει δυνατή και την προφητείαν και την κατανόησίν της, αλλά δι' εκείνους, οι οποίοι έχουν πίστιν, εφ' όσον έχοντες αυτό το χάρισμα των γλωσσών κατανοούν την προφητείαν. Ούτως πρέπει να αρχίση κάποιος με την εξωτερικήν πίστιν της αποχής της αυθεντίας ή της ικανότητος του θεραπευτού. Να παραμείνη εις την κατάστασιν της προσευχής και απαγγελίας των ψαλμών εν τη καρδία, χωρίς να προοδεύση τουλάχιστον εις την διερμηνείαν, η οποία εποικοδομεί τους άλλους, είναι ανακοπή προόδου της πνευματικής αυξήσως και δεν θα οδηγήση εις την αγάπην, "ήτις ου ζητεί τα εαυτής". "Δια τούτο εν υμίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι και κοιμώνται ικανοί".

Συνεχίζεται.

Οι εκβιασμοί των Γερμανών ευνοούν μόνο τα δύο άκρα

Κωνσταντίνος Χολέβας

Μαζί με παρέα καλών φίλων μιλούσαμε προ ημερών με έμπειρο πολιτικό, που χειρίστηκε ευαίσθητα θέματα από υπεύθυνη θέση κατά την τελευταία δεκαετία. Μας έλεγε ότι του κάνει κακή εντύπωση η επιμονή των Γερμανών και άλλων δανειστών μας, οι οποίοι εμμένουν σε συνεχείς εκβιασμούς και σε σκληρά μέτρα χωρίς πάντα να υπάρχει οικονομική λογική. Από τις πολυετείς επαφές του με Ευρωπαίους εταίρους έχει πεισθεί ότι ορισμένα -όχι όλα- από τα μέτρα που προτείνει η τρόικα είναι αποκλειστικά και μόνο μία μορφή τιμωρίας. Το βλέπουμε τώρα και με τις απαράδεκτες απόψεις Σόιμπλε για την καθυστέρηση της δόσης. Ο Ελληνας υποφέρει, ματώνει, δεν αντέχει άλλο. Η κυβέρνηση δεσμεύθηκε και πρέπει οπωσδήποτε να τηρήσει αυτή τη δέσμευση, ότι δεν θα επιβληθούν άλλα μέτρα. Και κάποιοι στην Ευρώπη εκβιάζουν, καθυστερούν και γκρεμίζουν εκείνο το παλαιό όραμα της Ευρώπης των αλληλέγγυων λαών και των συνεργαζόμενων εθνών.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης. Ο Άγ. Θεόδωρος ο Στουδίτης.

Δημοσιεύτηκε στις 12 Νοέ 2012 από Simeron Wordpress

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης.
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/584304FF.el.aspx

(σ. σ. Οι Αγιορείτες πανηγυρίζουν την απελευθέρωση από τους Τούρκους, και εμείς θρηνούμε την δουλεία τους στον Πάπα...)

Η ΦΡΕΓΑΤΑ «ΣΑΛΑΜΙΣ» ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ 

Τρίτη, 13 Νοέμβριος 2012 00:23 Απε

  

Με την έλευση της φρεγάτας «Σαλαμίς», στο λιμάνι της Δάφνης, την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου (1 Νοεμβρίου με το παλιό ημερολόγιο), αρχίζουν οι εκδηλώσεις στην Αθωνική Πολιτεία για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την απελευθέρωση του Αγίου Όρους.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα γίνει υποδοχή της φρεγάτας, στην οποία θα επιβαίνει ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, αντιναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, στο λιμάνι της Δάφνης, από την Ιερά Επιστασία και στη συνέχεια υποδοχή των μελών της φρεγάτας από την Ιερά Κοινότητα, στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου.
Το βράδυ της Τετάρτης θα τελεστεί αγρυπνία στο ναό του Πρωτάτου για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση και την επομένη θα τελεστεί πολυαρχιερατική θεία λειτουργία, με τη συμμετοχή του μητροπολίτη Καρπάθου Αμβροσίου, ο οποίος θα εκπροσωπήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, του μητροπολίτη Ελασσόνας Βασιλείου και του μητροπολίτη Δράμας Παύλου.

Την Πέμπτη, βασική ημέρα των εορτασμών θα γίνει δοξολογία στο ναό του Πρωτάτου και στη συνέχεια πανηγυρική εκδήλωση στην αίθουσα συνεδριάσεων της Ιεράς Κοινότητας, με τη συμμετοχή των 20 ηγουμένων και των 20 αντιπροσώπων. Στην εκδήλωση θα τιμηθεί ο αρχηγός ΓΕΝ και θα του επιδοθεί αναμνηστικός πίνακας, που έχει φιλοτεχνηθεί από μέλη της Ιεράς Κοινότητας και απεικονίζει το θωρηκτό Αβέρωφ. Στη συνέχεια, θα παρατεθεί γεύμα και ακολούθως οι ηγούμενοι και αντιπρόσωποι θα μεταβούν στο «Σαλαμίς», όπου θα τελεστεί αγιασμός και θα υπάρξει ρίψη 21 κανονιοβολισμών.

Εξάλλου, στις 24 Νοεμβρίου θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέση για τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ’ από τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για την απελευθέρωση του Αγίου Όρους.

Για τον εορτασμό της επετείου στον αρχηγό του ΓΕΝ και σε άλλους επισήμους θα επιδοθούν αναμνηστικές πλακέτες, ενώ έχουν εκδοθεί και διάφορα βιβλία για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση.

Φως στα ιστορικά γεγονότα της περιόδου αναμένεται να ρίξει το Ζ’ Διεθνές Συνέδριο της Αγιορείτικης Εστίας με θέμα «Το Άγιον Όρος στα χρόνια της Απελευθέρωσης» που θα διεξαχθεί από 23 έως 25 Νοεμβρίου, στη Θεσσαλονίκη. Στις 2 Νοεμβρίου 1912, ο ελληνικός στόλος, με επικεφαλής το θωρηκτό «Αβέρωφ», κατευθύνεται προς το Άγιον Όρος, όπου γίνεται αποδεκτός με κωδωνοκρουσίες στις οποίες απαντά με 21 κανονιοβολισμούς. Ύστερα από αιώνες σκλαβιάς, το Άγιον Όρος απελευθερώνεται. 

Πηγή : http://www.agioritikovima.gr/agnea/12114-i-fregata

Ecumenism part of NWO - orthodox-awareness-film [Part 5]

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύριος γράφει πολλά για το «χαροποιόν πένθος» κι ανάμεσα στα άλλα, λέγει:

 Κανένας δεν γνωρίζει τη βοήθεια που έρχεται από τα δάκρυα της μετανοίας, παρά μονάχα εκείνοι που παραδώσανε τις ψυχές τους  σ΄ αυτό το έργο. Κι ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέγει: πρώτη απ΄ όλες τις αρετές του χριστιανισμού είναι η ταπείνωση, που είναι η αρχή και το θεμέλιο. Δεύτερο είναι το πνευματικό πένθος και η πηγή των δακρύων. Είναι ένα θαύμα ανεκδιήγητο, γιατί τρέχουν τα δάκρυα από τα μάτια και ξεπλύνουν νοερά την ψυχή από τον μολυσμό της αμαρτίας. Ω δάκρυα, που αναβρύζετε από θεϊκό φωτισμό κι ανοίγετε τον ουρανό και μου προξενείτε θεϊκή παρηγοριά… Από τα δάκρυα γεννιέται το να αγαπά κανείς τους εχθρούς του και να παρακαλή το Θεό γι΄ αυτούς, το να στοχάζεται σαν δικές του τις αμαρτίες των άλλων και να κλαίη γι΄ αυτές…

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Εις την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις: του Αδάμ, του Ιούδα, του πάπα. Η ουσία της πτώσεως εις την αμαρτίαν είναι πάντοτε η ιδία: το να θέλη κάνεις να γίνη καλός δια του εαυτού του. το να θέλη κάνεις να γίνη τέλειος δια του εαυτού του. Το να θέλη κανείς να γίνη θεός δια του εαυτού του. Αλλά τοιουτοτρόπως ο άνθρωπος ασυναισθήτως εξισούται με τον διάβολον. Διότι και αυτός ήθελε να γίνη Θεός δια του εαυτού του, να αντικαταστήση τον Θεόν με τον εαυτόν του. Και εις την υψηλοφροσύνην του αυτήν δια μιας έγινε διάβολος, τελείως κεχωρισμένος από τον Θεόν και όλος εναντίον του Θεού. Η ουσία της αμαρτίας, λοιπόν, πάσης αμαρτίας συνίσταται εις αυτήν την αλαζονικήν αυταπάτην. Αυτή είναι η ουσία και αυτού του διαβόλου, του Σατανά. Αυτό δεν είναι άλλο τι παρά το να θέλη κανείς να μένη εις την φύσιν του, το να μη θέλη εντός του τίποτε, εκτός του εαυτού του. Ο διάβολος ευρίσκεται όλος εις αυτό: εις το να μη θέλη καθόλου τον Θεόν μέσα του, εις το να θέλη να είναι πάντοτε μόνος, πάντοτε να ανήκη εις μόνον τον εαυτόν του, πάντοτε όλος εις τον εαυτόν του, όλος δια τον εαυτόν του, πάντοτε ερμητικώς κλειστός έναντι του Θεού και παντός ό,τι ανήκει εις τον Θεόν. Και τί είναι αυτό;Ο εγωισμός και η φιλαυτία ενηγκαλισμένα εις όλην την αιωνιότητα, δηλαδή η κόλασις. 

Συνεχίζεται.  

Εκκλησιαστικό «Καποδίστρια» ετοιμάζει η «τρόικα»

Οργανωμένο σχέδιο, που θα προκαλέσει τη συγχώνευση εκατοντάδων ενοριών και εν τέλει και ολόκληρων μητροπόλεων, φοβούνται στην Εκκλησία ότι δρομολογεί η «τρόικα». Τα κενά που δημιουργούνται από τη μη πρόσληψη νέων εφημερίων διαρκώς αυξάνονται. Για το 2012, το υπουργείο Παιδείας ενέκρινε την πρόσληψη μόλις εβδομήντα κληρικών. Την ίδια στιγμή θα συνταξιοδοτηθούν περισσότεροι από διακόσιοι ιερείς. H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Του Αββά Παμβώ προς μαθητήν του

…Σου λέγω και τούτο Τέκνον μου, ότι θα έρθει καιρός, οπόταν οι χριστιανοί θα προσθέτουν και θα αφαιρούν και θα μεταβάλουν τας βίβλους των Αγίων Ευαγγελίων και των Αγίων Αποστόλων και των Θεσπέσιων Προφητών και των Ιερών Πατέρων και θα μαλακώνουν τας Αγίας Γραφάς και θα γράφουν τροπάρια και άσματα και λόγους τεχνολογικούς. Και ο νους των θα ξεχυθεί εις αυτούς, θα απομακρυνθούν δε από τα Θεϊκά πρότυπα. Και δια τούτον τον λόγον οι Άγιοι Πατέρες είχαν προαναγγείλει ότι οι μονασταί της ερήμου πρέπει να γράφουν τους βίους των Πατέρων όχι επάνω εις μεμβράνας, αλλά επάνω εις χάρτινους διφθέρας, διότι η ερχόμενη γενεά θα τους μεταβάλλει σύμφωνα με την δική των αρέσκεια. Όθεν και το κακό που μέλλει να προέλθει θα είναι φρικτόν. 

Κατόπιν λέγει ο μαθητής: 
-Ώστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται να αλλάξουν οι παραδόσεις και τα έθιμα των Χριστιανών; Μήπως δεν θα υπάρχουν πλέον ιερείς εις την Εκκλησίαν αφού θα βαδίσει προς αυτό το κατάντημα; 

Τότε ο αββάς εσυνέχισεν: 
-Εις τους καιρούς εκείνους πλέον, θα κρυώσει η αγάπη του Θεού από τις περισσότερες ψυχές και θα πέσει θλίψις μεγάλη εις τον κόσμον. Το ένα έθνος θα ρίχνεται εναντίον του άλλου. Οι λαοί θα μετακινούνται από τους τόπους των. Οι άρχοντες θα ανακατωθούν, οι ιερωμένοι θα το ρίξουν εις την αναρχίαν, οι δε μοναχοί θα ξεκλίνουν εις την αμέλειαν. Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες θα θεωρούν ανάξιον πράγμα να φροντίζουν για την σωτηρίαν τόσον της ιδικής των ψυχής, όσον και του ποιμνίου των και θα περιφρονούν παντελώς ένα τοιούτον ζήτημα. Όλοι θα δείχνουν προθυμίαν και δραστηριότητα προ πάντων δια τα τραπέζια και διά τας ορέξεις των. Θα είναι οκνηροί εις τας προσευχάς και πρόχειροι εις τας κατακρίσεις. Τους βίους και τας διδαχάς και τα παραδείγματα των αγίων Πατέρων δεν θα ενδιαφέρονται μήτε να τα μιμηθούν, μήτε καν να τα ακούσουν, αλλά μάλλον θα κατηγορούν και θα λέγουν ότι, εάν εζούσαμε και μεις εις εκείνα τα χρόνια, έτσι θα συμπεριφερόμεθα. Οι δε αρχιερείς θα υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς της γης. Και θα λύνουν τις διάφορες υποθέσεις, βγάζοντες από πολλές μεριές δώρα και απολαβές λογιών λογιών για λογαριασμό των. Τον πτωχόν δεν θα τον υπερασπίζουν, θα θλίβουν τας χήρας γυναίκας και θα καταπονούν τα ορφανά. Αλλά και εις τον λαόν θα εισχωρήσει ασωτία. Οι περισσότεροι δεν θα πιστεύουν εις τον Θεόν, θα μισούνται αναμεταξύ των και θα αλληλοτρώγονται ωσάν τα θηρία, θα κλέπτουν ο ένας τον άλλον και θα μεθύουν και θα περπατούν ωσάν τυφλοί. 

Τέλος ξαναρωτά ο μαθητής: 
-Τι λοιπόν πρέπει να κάνει κάποιος σε κείνη την περίστασιν; 
Και ο Γέρων Παμβώ απεκρίθη: 
-Τέκνον μου, εις εκείνους πλέον τους καιρούς, όποιος αν ημπορέσει να σώσει την ψυχή του και να παρακινά και τους άλλους δια να σωθούν, αυτός θα ονομασθεί μέγας εις την βασιλείαν των Ουρανών.

Συνάντηση του Αγιωτάτου Πατριάρχου Κυρίλλου με τον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής κ. Μαχμούτ Αμπάς

Με τον Επικεφαλής της Παλαιστινιακής Αρχής κ. Μαχμούτ Αμπάς πραγματοποίησε τη συνάντηση στις 10 Νομεβρίου 2012 ο Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας. Στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε στην κατοικία του Προέδρου στη Βηθλεέμ από πλευράς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων συμμετείχαν ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Θεόφιλος και ο Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος Ησύχιος.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Φαίνεται καθαρά ότι το κεφάλαιον 14 της Α' Κορ. δεν αντιλέγει εις κανένα σημείον με εκείνο, το οποίον κυριολεκτικώς ετέθη εξ αρχής ως αντικείμενον συζητήσεως: "Ο γαρ λαλών γλώσση ουκ ανθρώποις λαλεί, αλλά τω Θεώ, ουδείς γαρ ακούει, πνεύματι δε λαλεί μυστήρια".  "Νυνί δέ, αδελφοί, εάν έλθω προς υμάς γλώσσαις λαλών, τί υμάς ωφελήσω, εάν μη υμίν λαλήσω...". Τούτο το γεγονός ότι ωρισμένοι Κορίνθιοι ωμίλουν εν γλώσσαις, αλλ' ούτε διερμήνευον ούτε επροφήτευον, θα ήτο οριστική απόδειξις ότι τούτο, δηλαδή το "γλωσσολαλείν" δεν ήτο το "αποφθέγγεσθαι" των Πράξεων 2, 1 κ.ε. Από το άλλο μέρος, ο Παύλος δεν κάνει τον παραμικρόν υπαινιγμόν δια να κατανοήσουν ο είς τον άλλον. Φαίνεται ότι μόνον οι ιδιώται και οι άπιστοι δεν ημπορούσαν να συμμετάσχουν εις ό,τι συνέβαινε. Εν τούτοις, όταν όλο το σώμα των χαρισματούχων ενασχολήται με την προφητείαν, τότε αμφότεροι, και οι ιδιώται και οι άπιστοι, συνειδητοποίουν ότι "τά κρυπτά της καρδίας των φανερά γίνεται, ελεγχόμενοι και ανακρινόμενοι υπό πάντων".  Αυτή είναι η διάγνωσις, δια την οποίαν ωμιλήσαμεν εις το τελευταίον κεφάλαιον. Αυτοί απέκτων την πεποίθησιν ότι οι προφήται αληθώς είχον τον Θεόν εντός των. Η τελική εμπιστοσύνη και υποταγή εις την θεραπείαν αυτών των πνευματικών Πατέρων, οδηγεί εις την υιοθεσίαν των εν Πνεύματι και εις ένωσιν με το Σώμα του Χριστού, δηλαδή εις την υποδοχήν του χαρίσματος των γλωσσών.

Συνεχίζεται.

π. Θεόδωρος Ζήσης. Άγ. Θεόδωρος ο Στουδίτης...

Δημοσιεύτηκε στις 11 Νοέ 2012 από Simeron Wordpress

π. Θεόδωρος Ζήσης - Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο στύλος της Ορθοδοξίας (2012)
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/E61C5C5F.el.aspx

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στὸ «Συμβουλευτικὸν Εγχειρίδιον» για την Παναγίαν Θεοτόκον την «προστασίαν πάντων των Χριστιανών» ότι είναι το καταφύγιον όλων των πονεμένων και δυστυχισμένων αυτού του κόσμου. Και αυτό γίνεται, διότι: 

«Νυν η Θεοτόκος ως Μήτηρ Θεού αμέσως μετά τον Θεόν ούσα και ασυγκρίτως υπερβάσα όχι μόνον ανθρώπους, αλλά και αυτάς τας πρώτας και ανωτάτας τάξεις των αγγέλων, Χερουβίμ και Σεραφίμ, δι᾽εαυτής διανέμει τον πλούτον όλων των εκ Θεού χαρισμάτων και θείων ελλάμψεων, εις όλους αγγέλους ομού και ανθρώπους, καθώς όλη κοινώς η του Χριστού φρονεί Εκκλησία». 

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς… 

O αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Μιχαήλ :

Το Βατικανόν είναι η εκκλησία των μεγάλων πλανών και των εσκεμμένων αιρέσεων. Έχουν τόσον διαστρέψει την αμώμητον Θρησκείαν του Χριστού, ώστε την έχουν καταστήσει αγνώριστον... Δεν υπάρχει, δι' εμέ τουλάχιστον, ουδεμία αμφιβολία, ότι η μοναδική ελπίς της σωτηρίας της ανθρωπότητος είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία. Καθολικισμός και Προτεσταντισμός ομού αποτελούν την πλήρη διαστροφήν του Χριστιανισμού, τον οποίον αλώβητον διατηρεί η Ορθόδοξος Εκκλησία. 

π. Θεόδωρος Ζήσης :

«Αὐ­τὰ γρά­φον­ται ἐν πλή­ρει συ­νει­δή­σει τῶν ἱ­στο­ρι­κῶν ὄν­τως στιγ­μῶν ποὺ ζοῦ­με, ἀ­πὸ τὶς ἀρ­νη­τι­κὲς καὶ κα­τα­στρο­φι­κὲς τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας  ἐ­νέρ­γει­ες καὶ ἐκ­δη­λώ­σεις. Ἐν πλή­ρει συ­νει­δή­σει ἐ­πί­σης τῶν εὐ­θυ­νῶν  καὶ τῶν συ­νε­πει­ῶν αὐ­τῆς μας τῆς στά­σε­ως. Προ­τι­μοῦ­με νὰ δι­ω­κό­με­θα καὶ νὰ συ­κο­φαν­το­ύ­με­θα, πα­ρὰ νὰ μέ­νου­με σι­ω­πη­λοὶ καὶ ἀ­φω­νό­τε­ροι  ἰ­χθύ­ος μπρο­στὰ στὴν ἐμ­φα­νῆ κα­κο­πο­ί­η­ση τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Πί­στε­ως,  νὰ εἴ­μα­στε μὲ τοὺς Ἁ­γί­ους, πα­ρὰ νὰ ἔ­χου­με τὴν φι­λί­α καὶ τὴν συμ­πά­θει­α τῶν φι­λο­πα­πι­κῶν καὶ λα­τι­νο­φρό­νων». Πολ­λοί πλέ­ον  «δι­α­πι­στώ­νουν ὅ­τι κιν­δυ­νε­ύ­ει πλέ­ον ἡ ἀ­κε­ραι­ό­τη­τα τῆς ἀ­λή­θει­ας, ὅ­τι οἱ μνη­μο­νευ­ό­με­νοι στὴ Θ. Λει­τουρ­γί­αἐ­πί­σκο­ποι, ὡς ἐγ­γυ­η­τὲς τῆς ἐν τῇ πί­στει ἑ­νό­τη­τος δὲν ὀρ­θο­το­μοῦν τὸν λό­γον τῆς ἀ­λη­θε­ί­ας, δὲν εὑ­ρί­σκον­ται σὲ κοι­νω­νί­α μὲ τοὺς πρὸ αὐ­τῶν Ἁ­γί­ους,     ἀλ­λὰ οὐ­σι­α­στι­κὰ  εἶ­ναι ἀ­κοι­νώ­νη­τοι, ὡς κοι­νω­νοῦν­τες μὲ τοὺς ἀ­κοι­νω­νή­τους» 

Ο συνεχής αγώνας και η αγωνία της Θράκης

Κωνσταντίνος Χολέβας

Κάθε φορά που επισκέπτομαι τη Θράκη, νιώθω ότι πραγματοποιώ ένα προσκύνημα σε ένα διαχρονικό προπύργιο Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, το οποίο άντεξε και αντέχει παρά τα προβλήματα. Η Θράκη με γεμίζει με ανάμεικτα αισθήματα. Αισιοδοξίας, διότι βλέπω το υψηλό φρόνημα των κατοίκων. Προβληματισμού, διότι αισθάνομαι ότι πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα για να βοηθήσουμε τους Θρακιώτες να αντιμετωπίσουν την προκλητικότητα της Τουρκίας.

Βρέθηκα στον Εβρο, έναν από τους πιο επιμήκεις νομούς της Ελλάδος, και επιβεβαίωσα τα ανάμεικτα αισθήματά μου. Η συσπείρωση του λαού γύρω από την Εκκλησία και τον Στρατό, η παρουσία πολλών συνοριοφυλάκων που επιτέλους έκλεισαν τις διόδους των λαθρομεταναστών και η συνέχιση των έργων για την αντιαρματική τάφρο είναι μερικά από τα καλά νέα. Ομως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Η Τουρκία χρηματοδοτεί τη μουσουλμανική μειονότητα για να αγοράζει τη γη των χριστιανών και η τουρκική τράπεζα ΖΙΡΑΤ θα ανοίξει κατάστημα και στο Διδυμότειχο. Το ελληνικό κράτος λόγω κρίσης και με τη λογική του «Καλλικράτη» συρρικνώνει υπηρεσίες και αναγκάζει τον κάτοικο του βορείου Εβρου να αισθάνεται αποκομμένος και απομονωμένος.

Μου είπαν το εξής χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ενας αγρότης από το Ορμένιο για να οδηγήσει τη μητέρα του σε επιτροπή γιατρών που θα επιβεβαιώσουν την αναπηρία της πρέπει να πάει στην Αλεξανδρούπολη, η οποία απέχει 190 χιλιόμετρα. Και για να είναι εκεί στις οκτώ το πρωί, θα χρειασθεί έξοδα για ΚΤΕΛ ή βενζίνη συν έξοδα διαμονής σε ξενοδοχείο. Γιατί αυτή η συγκεντρωτική λογική; Μήπως πρέπει να αντιμετωπίσουμε με μεγαλύτερη ευαισθησία τα προβλήματα των ακριτικών περιοχών; Γιατί ο κάτοικος του Εβρου να έχει την ίδια φορολογία στο πετρέλαιο με την Αθήνα, όταν είναι πασιφανές ότι οι Εβρίτες έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο χαμηλές θερμοκρασίες και για περισσότερο χρονικό διάστημα;

Είναι επικίνδυνο να δημιουργείται στους Θρακιώτες η αίσθηση εγκατάλειψης από την κεντρική κυβέρνηση.

Και είναι δυσάρεστο το ότι διατηρούνται σε ισχύ νομοθεσίες που ευνοούν προκλητικά τους μουσουλμάνους και αδικούν τους χριστιανούς. Καλό θα ήταν να καταργηθεί η διάταξη Σιφουνάκη, η οποία μειώνει υπερβολικά τα πρόστιμα των αυθαιρέτων μόνο για τη μουσουλμανική μειονότητα. Ας στηρίξουμε τους χριστιανούς της Θράκης να παραμείνουν στη γη τους.

http://www.dimokratianews.gr/

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Μεταξύ ενός τοιούτου κόσμου, ο οποίος εκουσίως «εν τω πονηρώ κείται», και του ανθρώπου που ακολουθεί τον Θεάνθρωπον Χριστόν δεν υπάρχει συμβιβασμός. Εκείνος που ακολουθεί τον Θεάνθρωπον δεν δύναται εις βάρος της Ευαγγελικής Αληθείας να κάμνη συμβιβασμούς με τον ουμανιστικόν άνθρωπον, που όλα αυτά τα δικαιολογεί και ανάγει εις δόγμα. Εδώ πάντοτε πρόκειται περί αποφασιστικού και κρισιμωτάτου διλήμματος και εκλογής: ή ο Θεάνθρωπος ή ο άνθρωπος. Διότι ο ουμανιστικός άνθρωπος δι’ όλων των ενεργειών του εμφανίζεται και φέρεται ως δρων με αυτάρκειαν, ως υπερτάτη αξία και ανώτατον κριτήριον. Εδώ δεν υπάρχει θέσις δια τον Θεάνθρωπον. Δι’ αυτό εις το ουμανιστικόν βασίλειον την θέσιν του Θεανθρώπου την κατέχει ο Vicarius Christi, ο δε Θεάνθρωπος έχει εξορισθή εις τον ουρανόν. Τούτο αποτελεί ασφαλώς ιδιόμορφον αποσάρκωσιν του Θεανθρώπου Χριστού. Δεν είναι έτσι; Δια του δόγματος περί του αλαθήτου, σφετερισθείς υπέρ εαυτού, δηλαδή υπέρ του ανθρώπου, όλην την εξουσίαν και όλα τα δικαιώματα, που ανήκουν μόνον εις τον Θεάνθρωπον Κύριον, ο πάπας αυτοανεκηρύχθη εις την πραγματικότητα Εκκλησία εν τη Παπική εκκλησία, και έγινεν εν αυτή τα πάντα εν πάσι. Ιδιόμορφος παντοκράτωρ. Δια τούτο το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα απέβη το κεντρικόν δόγμα (svedogmat) του παπισμού. Και ο πάπας δεν δύναται να το αποκηρύξη με κανένα τρόπον, έως ότου θα είναι πάπας του ουμανιστικού παπισμού.

Συνεχίζεται.  

Νουθεσίες Αγίου Νεκταρίου!

    Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι νά γίνουμε τέλειοι καί ἅγιοι. Νά ἀναδειχθοῦμε παιδιά τοῦ Θεοῦ καί κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἄς προσέξουμε μήπως, γιά χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τή μέλλουσα, μήπως, ἀπό τίς βιοτικές φροντίδες καί μέριμνες, ἀμελήσουμε τό σκοπό τῆς ζωῆς μας.
Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καί ἡ προσευχή ἀπό μόνες τους δέν φέρνουν τούς ἐπιθυμητούς καρπούς, γιατί αὐτές δέν εἶναι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας, ἀποτελοῦν τά μέσα γιά νά πετύχουμε τό σκοπό.
Στολίστε τίς λαμπάδες σας μέ ἀρετές. Ἀγωνιστεῖτε ν’ ἀποβάλετε τά πάθη τῆς ψυχῆς. Καθαρίστε τήν καρδιά σας ἀπό κάθε ρύπο καί διατηρῆστε την ἁγνή, γιά νά ἔρθει καί νά κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιά νά σᾶς πλημμυρίσει τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ τίς θεῖες δωρεές.
Παιδιά μου ἀγαπητά, ὅλη σας ἡ ἀσχολία καί ἡ φροντίδα σ’ αὐτά νά εἶναι. Αὐτά ν’ ἀποτελοῦν σκοπό καί πόθο σας ἀσταμάτητο. Γι’ αὐτά νά προσεύχεστε στό Θεό.
Νά ζητᾶτε καθημερινά τόν Κύριο, ἀλλά μέσα στήν καρδιά σας καί ὄχι ἔξω ἀπό αὐτήν. Καί ὅταν Τόν βρεῖτε, σταθεῖτε μέ φόβο καί τρόμο, ὅπως τά Χερουβείμ καί τά Σεραφείμ, γιατί ἡ καρδιά σᾶς ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά γιά νά βρεῖτε τόν Κύριο, ταπεινωθεῖτε μέχρι τό χῶμα, γιατί ὁ Κύριος βδελύσσεται τούς ὑπερήφανους, ἐνῶ ἀγαπάει καί ἐπισκέπτεται τούς ταπεινούς στήν καρδιά.
Ἄν ἀγωνίζεσαι τόν ἀγῶνα τόν καλό, ὁ Θεός θά σέ ἐνισχύσει. Στόν ἀγῶνα ἐντοπίζουμε τίς ἀδυναμίες, τίς ἐλλείψεις καί τά ἐλαττώματά μας. Εἶναι ὁ καθρέφτης τῆς πνευματικῆς μας καταστάσεως. Ὅποιος δέν ἀγωνίστηκε, δέν γνώρισε τόν ἑαυτό του.
Προσέχετε καί τά μικρά ἀκόμα παραπτώματα. Ἄν σᾶς συμβεῖ ἀπό ἀπροσεξία κάποια ἁμαρτία, μήν ἀπελπιστεῖτε, ἀλλά σηκωθεῖτε γρήγορα καί προσπέστε στό Θεό, πού ἔχει τή δύναμη νά σᾶς ἀνορθώσει.
Μέσα μας ἔχουμε ἀδυναμίες καί πάθη καί ἐλαττώματα βαθιά ριζωμένα, πολλά εἶναι καί κληρονομικά. Ὅλα αὐτά δέν κόβονται μέ μία σπασμωδική κίνηση οὔτε μέ τήν ἀδημονία καί τή βαρειά θλίψη, ἀλλά μέ ὑπομονή καί ἐπιμονή, μέ καρτερία, μέ φροντίδα καί προσοχή.
Ἡ ὑπερβολική λύπη κρύβει μέσα τῆς ὑπερηφάνεια. Γι’ αὐτό εἶναι βλαβερή καί ἐπικίνδυνη, καί πολλές φορές παροξύνεται ἀπό τό διάβολο, γιά ν’ ἀνακόψει τήν πορεία τοῦ ἀγωνιστῆ.
Ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στήν τελειότητα εἶναι μακρύς. Εὔχεστε στό Θεό νά σᾶς δυναμώνει. Νά ἀντιμετωπίζετε μέ ὑπομονή τίς πτώσεις σας καί, ἀφοῦ γρήγορα σηκωθεῖτε, νά τρέχετε καί νά μή στέκεστε, σάν τά παιδιά, στόν τόπο πού πέσατε, κλαίγοντας καί θρηνώντας ἀπαρηγόρητα.
Ἀγρυπνεῖτε καί προσεύχεστε, γιά νά μήν μπεῖτε σέ πειρασμό. Μήν ἀπελπίζεστε, ἄν πέφτετε συνέχεια σέ παλιές ἁμαρτίες. Πολλές ἀπ’ αὐτές εἶναι καί ἀπό τή φύση τούς ἰσχυρές καί ἀπό τή συνήθεια. Μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου, ὅμως, καί μέ τήν ἐπιμέλεια νικιοῦνται. Τίποτα νά μή σᾶς ἀπελπίζει.
Οἱ πειρασμοί παραχωροῦνται γιά νά φανερωθοῦν τά κρυμμένα πάθη, νά καταπολεμηθοῦν κι ἔτσι νά θεραπευθεῖ ἡ ψυχή. Εἶναι καί αὐτοί δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους. Γι’ αὐτό ἄφησε μέ ἐμπιστοσύνη τόν ἑαυτό σου στά χέρια τοῦ Θεοῦ καί ζήτησε τή βοήθειά Του, ὥστε νά σέ δυναμώσει στόν ἀγῶνα σου. Ἡ ἐλπίδα στό Θεό δέν ὁδηγεῖ ποτέ στήν ἀπελπισία. Οἱ πειρασμοί φέρνουν ταπεινοφροσύνη. Ὁ Θεός ξέρει τήν ἀντοχή τοῦ καθενός μας καί παραχωρεῖ τούς πειρασμούς κατά τό μέτρο τῶν δυνάμεών μας. Νά φροντίζουμε ὅμως κι ἐμεῖς νά εἴμαστε ἄγρυπνοι καί προσεκτικοί, γιά νά μή βάλουμε μόνοι μας τόν ἑαυτό μας σέ πειρασμό.
Ἐμπιστευτεῖτε στό Θεό τόν Ἀγαθό, τόν Ἰσχυρό, τόν Ζῶντα, καί Αὐτός θά σᾶς ὁδηγήσει στήν ἀνάπαυση. Μετά τίς δοκιμασίες ἀκολουθεῖ ἡ πνευματική χαρά. Ὁ Κύριος παρακολουθεῖ ὅσους ὑπομένουν τίς δοκιμασίες καί τίς θλίψεις γιά τή δική Του ἀγάπη. Μή λιποψυχεῖτε λοιπόν καί μή δειλιάζετε.
Δέν θέλω νά θλίβεστε καί νά συγχύζεστε γιά ὅσα συμβαίνουν ἀντίθετα στή θέλησή σας, ὅσο δίκαιη κι ἄν εἶναι αὐτή. Μία τέτοια θλίψη μαρτυρεῖ τήν ὕπαρξη ἐγωισμοῦ. Προσέχετε τόν ἐγωισμό, πού κρύβεται κάτω ἀπό τή μορφή τοῦ δικαιώματος. Προσέχετε καί τήν ἄκαιρη λύπη, δημιουργεῖται ὕστερ’ ἀπό ἕναν δίκαιο ἔλεγχο. Ἡ ὑπερβολική θλίψη γιά ὅλα αὐτά εἶναι τοῦ πειρασμοῦ. Μία εἶναι ἡ ἀληθινή θλίψη. Αὐτή πού δημιουργεῖται, ὅταν γνωρίσουμε καλά τήν ἄθλια κατάσταση τῆς ψυχῆς μας. Ὅλες οἱ ἄλλες θλίψεις δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ.
Φροντίζετε νά περιφρουρεῖτε στήν καρδιά σᾶς τή χαρά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί νά μήν ἐπιτρέπετε στόν πονηρό νά χύνει τό φαρμάκι του. προσέχετε! Προσέχετε, μήπως ὁ παράδεισος, πού ὑπάρχει μέσα σας, μετατραπεῖ σέ κόλαση.

      Πηγή : http://www.imkifissias.gr/

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ο Απόστολος Παύλος ελυπήθη, διότι μία ομάς Κορινθίων χαρισματούχων είχε προφανώς πείσει τους άλλους να κάνουν την ομαδικήν λατρείαν της καρδίας, χωρίς να μεταφέρουν την προσευχήν του Αγίου Πνεύματος δια της λογικής, ώστε να μην ακούσουν και οι άλλοι. Δια τον Παύλον αυτό είναι καλόν: "σύ μεν γαρ καλώς ευχαριστείς, αλλ' ο έτερος ουκ οικοδομείται".  "Επεί εάν ευλογήσης τω πνεύματι, ο αναπληρών τον τόπον του ιδιώτου πώς ερεί το αμήν επί τη σή ευχαριστία; επειδή τί λέγεις ουκ οίδε,". Είναι φανερόν ότι να προσεύχηται εν γλώσση ή δια του Πνεύματος είναι όροι εναλλασσόμενοι.

Ο Απόστολος Παύλος συζητεί δια τα είδη των φωνών που υπάρχουν εις τον κόσμον, τόσον των αψύχων αντικειμένων ως των αυλών, αρπών και σαλπίγγων, όσον και των ανθρωπίνων. Ότι ο Παύλος ομιλεί δια φωνάς καθ' εαυτάς αι οποίαι παράγονται και όχι περί συγχεομένων και μη αντιληπτών φωνών, φαίνεται καθαρά από τον όρον "άδηλον φωνήν" εις το Α' Κορ. 14, 8, το οποίον σημαίνει αφανής ή φωνή που δεν ακούεται. Εις το 14, 9 ο Παύλος ομιλεί δια την αδυναμίαν της κατανοήσεως του λόγου, εκτός εάν μεταδίδεται με λέξεις σχηματιζόμενος δια της γλώσσης. Τότε συνεχίζει λέγων, "τοσαύτα ει τύχοι γένη φωνών εστιν εν κόσμω και ουδέν αυτών άφωνον, εάν ουν μη ειδώ την δύναμιν της φωνής, έσομαι τω λαλούντι βάρβαρος και ο λαλών εν εμοί βάρβαρος".

Συνεχίζεται.

πατέρας Θεόδωρος Ζήσης :

«Νὰ δι­α­τρα­νω­θεῖ πρὸς τὶς Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὲς ἡ­γε­σί­ες ὅ­τι σὲ πε­ρί­πτω­ση ποὺ ἐ­ξα­κο­λου­θή­σουν νὰ συμ­με­τέ­χουν καὶ νὰ ἐ­νι­σχύ­ουν τὴν πα­να­ί­ρε­ση τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ, δι­α­χρι­στι­α­νι­κοῦ καὶ δι­α­θρη­σκει­α­κοῦ, ὁ ἐ­πι­βε­βλη­μέ­νος σω­τή­ρι­ος, κα­νο­νι­κὸς καὶ ἁ­γι­ο­πα­τε­ρι­κὸς δρό­μος τῶν πι­στῶν, κλη­ρι­κῶν καὶ λα­ϊ­κῶν, εἶ­ναι ἡ ἀ­κοι­νω­νη­σί­α, ἡ δι­α­κο­πὴ δη­λα­δὴ τοῦ μνη­μο­σύ­νου τῶν ἐ­πι­σκό­πων, οἱ ὁ­ποῖ­οι κα­θί­σταν­ται συ­νυ­πε­ύ­θυ­νοι καὶ συγ­κοι­νω­νοὶ τῆς αἱ­ρέ­σε­ως καὶ τῆς πλά­νης. Δὲν πρό­κει­ται πε­ρὶ σχί­σμα­τος, ἀλ­λὰ πε­ρὶ θε­α­ρέ­στου ὁ­μο­λο­γί­ας, ὅ­πως τὸ ἔ­πρα­ξαν πα­λαι­οὶ Πα­τέ­ρες, ἀλ­λὰ καὶ στὶς ἡ­μέ­ρες μας ὁ­μο­λο­γη­ταὶ ἐ­πί­σκο­ποι, με­τα­ξὺ τῶν ὁ­πο­ί­ων ὁ γε­ρα­ρὸς καὶ σε­βα­στὸς μη­τρο­πο­λί­της πρώ­ην Φλω­ρί­νης Αὐ­γου­στῖ­νος, καὶ τὸ Ἅ­γι­ον Ὄ­ρος…» 

Είναι δε αμαρτία, ομοιάζει με ειδωλολατρικήν θυσίαν και φέρει οδύνην και πόνον η προσφορά θυσιών χωρίς υπακοήν εις το θείον θέλημα.

Ο Σαμουήλ είπε, νομίζεις ότι είναι προτιμότερα δια τον Κύριον τα ολοκαυτώματα και αι άλλαι θυσίαι, από το να υπακούη κανείς εις την εντολήν Του; Η υπακοή εις την εντολήν του είναι ανωτέρα από κάθε θυσίαν και η προσεκτική ακρόασις του θελήματός Του είναι προτιμοτέρα και από το λίπος των κριών. Είναι δε αμαρτία, ομοιάζει με ειδωλολατρικήν θυσίαν και φέρει οδύνην και πόνον η προσφορά θυσιών χωρίς υπακοήν εις το θείον θέλημα. 

(Α’Βασιλειών ιε,22).

Πατριάρχης Κύριλλος στον Τάφο της Παναγίας στη Γεθσημανή

Τον Τάφο της Παναγίας στο Όρος των Ελαιών προσκύνησε σήμερα 10 Νοεμβρίου 2012 ο Αγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλος. Ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Εκκλησίας έγινε δεκτός από τον Ηγούμενο της Γεθσημανής Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο, τους εκπροσώπους του Αρμενικού Πατριαρχείου, τον ιερό κλήρο και πλήθος πιστών.

Εισελθών στη βασιλική ο Αγιώτατος Πατριάρχης ασπάσθηκε τον Τάφο της Παναγίας και προέστη της δοξολογίας, κατά την οποία ανέγνωσε τη σχετική Ευαγγελική περικοπή.

Εν συνεχείᾳ ο Ρώσος Προκαθήμενος πλησίασε τη θαυματουργό εικόνα της ΠαναγίαςΙεροσολυμιτίσσης την οποία και ασπάσθηκε.

Αμέσως μετά τον Αγιώτατο Πατριάρχη Κύριλλο προσφώνησε θερμά ο Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος, ευχόμενος στον κ. Κύριλλο «καλό προσκύνημα εις τα Άγια τούτα χώματα, όπου εγεννήθη, περπάτησε, εδίδαξε, έπαθε και ανέστη ο ίδιος ο Κύριός μας και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός. Η Παναγία μας, όπου έχουμε αυτήν την στιγμή την τιμήν να παρευρισκόμαστε στον Άγιο Τάφο της, και με την σειρά τους οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Μάρτυρες κόσμησαν την εκκλησία μας όπου και υπηρετούμε». Ο Ηγούμενος της Γεθσημανής προσέφερε στον Πατριάρχη Κύριλλο ένα πιστό αντίγραφο της εικόνας Ιεροσολυμίτισσας.

Αντιφωνών ο Αγιώτατος Πατριάρχης Κύριλλος τόνισε:

«Η Γεθσημανή είναι ένα ιδιαίτερο μέρος για κάθε πιστό χριστιανό, για εκείνο, όποιος πιστεύει στην ιδιατερότητα της διακονίας της ΠΑναγίας μας. Με τη ζωή, τη ψυχή και το σώμα της υπηρέτησε την Ενσάρκωση του Υιού του Θεού. Παριστάμενη ενώπιον του Υιού Της εισακούει τις προσευχές, όσων προστρέχουν σ΄ Αυτήν.

Στην Αγία Ρωσία οι άνθρωποι ανέκαθεν πίστευαν ότι ευρίσκονταν κάτω από την ιδιαίτερη προστασία της Παναγίας. Και όντως έχει ούτως. Σς πιο κρίσιμες και φοβερές στιγμές της ιστορίας ο Θεός πάντα ανέδειχνε θαυματουργές εικόνες της Παναγίας, με τις προσευχές ενώπιων των οποίων η Πατρίδα μας εσώθη από την καταστροφή. Και σήμερα είναι η βαθιά μας πεποίθηση ότι η Παναγία είναι μαζί μας στις χαρές και τις λύπες μας. Με τη βοήθεια και την προστασία της Παναγίας συνδέουμε το μέλλον της Πατρίδας μας.

Γι΄αυτό έχει ιδιαίτερη βαρύτητα το γεγονός ότι προσευχηθήκαμε απο κοινού εδώ ακόμα και για την Πατρίδα και την Εκκλησία μας».

Σε ανάμνηση της επισκέψεως στη Γεθσημανή και την κοινή προσευχή ο Αγιώτατος Πατριάρχης Κύριλλος προσέφερε ένα πολύτιμο καντήλι προς την Ιερά Μονή Γεθσημανής.

Αμέσως μετά ο Πατριάρχης Κύριλλος με τη συνοδεία του κατευθύνθηκε στον Κήπο της Γεθσημανής όπου επίσης τέλεσε δοξολογία με την ανάγνωση της Ευαγγελικής περικοπής.