1453 συλλείτουργο-αναγνώριση του Πάπα=υποδούλωση. 2006 συλλείτουργο-αναγνώριση του Πάπα=αφανιζόμαστε!..

Σε 9.903.268 ανέρχεται ο πληθυσμός της Ελλάδας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). 

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2011

15 .210. 000,  ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από τις «Ηρωδιάδες» Eλληνίδες δια των αμβλώσεων!!!

O Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαίος ....καταπατώντας όχι μόνο τους ιερούς Κανόνες, αλλά και τις διατάξεις του Νόμου 590/77...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΥΣ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ ΜΑΣ :
(του Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου)

Από το blog του ο κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος με χθεσινή ανάρτησή του, της οποίας απόσπασμα παραθέτουμε στο τέλος, μας επικρίνει ως "εισπηδήσαντα", επειδή δηλ. αναφερθήκαμε σε διοικητικά ζητήματα άλλης εκκλησιαστικής Δικαιοδοσίας. 

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται λογική η θέση αυτή. Διότι κάθε τοπική Εκκλησία διοικεί τα του Οίκου της! Πλήν όμως το παράδειγμα της αναμίξεως σε θέματα αλλότριας διοικητικής αρμοδιότητος έδωσε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με την γνωστή επιστολή του πρός τόν Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο με θέμα τον Οικουμενικό Διάλογο, διά της οποίας φωτογράφιζε τον Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Καί η περίπτωση αυτή δεν είναι ούτε η μοναδική, ούτε και η πιο σοβαρή. Αφανώς και ατύπως ο Παναγιώτατος κ. Βαρθολομαίος αναμειγνύεται, όταν στην Αθήνα έχουμε εκλογή Αρχιεπισκόπου! Εξ άλλου στο Μάζι των Μεγάρων υπάρχει και η "Πατριαρχική" Μονή! Περί αυτής θα πούμε δυό λόγια στο τέλος του σημειώματός μας. 

Το να έχουμε λοιπόν άποψη για ζήτημα άλλης τοπικής Εκκλησίας, όταν αυτό είναι καθαρά θέμα ηθικής τάξεως και δικαιοσύνης, αυτό δεν αποτελεί «εισπήδηση»! Όταν ένας Πατριάρχης έχει καταδικασθή σε έκπτωση από τό θρόνο Του καί σε καθαίρεση από τόν ιερατικό του βαθμό ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, τότε «και οι λίθοι κεκράξωνται»! Διερωτώμεθα και συγχρόνως ερωτάμε τον άμισθο υποστηρικτή του Οικουμενικού Θρόνου κ. Ανδριόπουλο: Ποιό είναι ποιό μεγάλο αδίκημα: η έκφραση γνώμης από ένα έσχατο Ιεράρχη της Εκκλησίας για μια κραυγαλέα αδικία ή η σύμπραξη και συνενοχή στην γενόμενη αδικία από τόν ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη;Με ποιό δικαίωμα ο Παναγιώτατος κ. Βαρθολομαίος δέχθηκε τους παραπονούμενους Ιεράρχες του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αλλά και τα παράπονά τους, χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση τού κανονικού τότε Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Ειρηναίου; Πως άραγε αναγνώρισε τις αντικανονικές Διοικητικές Πράξεις και Αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, με τις οποίες καθαιρέθηκε ο νόμιμος και κανονικός Πατριάρχης κ. Ειρηναίος; 

Συμπληρωματικώς, θεωρούμε ανάξιο λόγου να απαντήσουμε στα φαιδρά, όσο και αυθαίρετα, επιχειρήματα ή έστω τις απορίες, περί του εάν ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος θα λειτουργούσε ή θα συλλειτουργούσε με τον νέο Πατριάρχη κ. Θεόφιλο. Εμείς ουδέποτε διακόψαμε την «κοινωνία» μας με την Εκκλησία των Ιεροσολύμων! Αλλά και δεν απεμπολούμε το δικαίωμα να λέμε την αλήθεια πρός κάθε κατεύθυνση, να λέμε δηλ. «τήν σκάφη-σκάφη καί τά σύκα-σύκα»! Δεν μπορούμε να μη διαμαρτυρηθούμε για μια απάνθρωπη συμπεριφορά εκκλησιαστικών Παραγόντων! Έχουν φυλακίσει ένα ΑΘΩΟ Πατριάρχη! 

Πήγαινε, Παναγιώτη μου, να δείς τό Video της δημοσιογράφου κας Γιαχνάκη, όπου αφ ενός μεν καταδεικνύεται, ότι ο Μακαριώτατος κ. Ειρηναίος είναι ἑν φυλακή" καί αφ' ετέρου ο νέος Πατριάρχης κ. Θεόφιλος, αναφερόμενος στον Προκάτοχό του καί Γέροντά του κ. Ειρηναίο, ομιλεἰ περιφρονητικά, χρησιμοποιεί δηλ. τον απαξιωτικό τύπο «αυτός, εκείνος, ο προηγούμενος»!!!! 

Και τώρα ας έλθουμε στην περίπτωση της "Πατριαρχικής" Μονής στο Μάζι των Μεγάρων. Ερωτώ τον αγαπητό μας Παναγιώτη: Γνωρίζει, ότι ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαίος έχει προβή σε ανακήρυξη μιάς Μονής της περιοχής Μεγάρων ως "Πατριαρχικής Μονής",παραβιάζοντας την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας μας, παρακάμπτοντας την κανονική Τάξη, καταπατώντας όχι μόνο τους ιερούς Κανόνες, αλλά και τις διατάξεις του Νόμου 590/77 περί Καταστατικού Χάρτου; Όλα αυτά ἐγιναν εν αγνοία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας μας! Εμείς για το θέμα αυτό έχουμε αναφερθή πρός τήν Ιερά Σύνοδο, χωρίς όμως να έχουμε λάβει απάντηση, διατυπώνοντας απορίες και ερωτήματα ώς τα παρακάτω: ...."Πως δυνάμεθα νά ερμηνεύσωμεν τήν πρότασιν, ήτις αναγράφεται εις τήν ως άνω Πράξιν, τήν διαλαμβάνουσαν τά εξής: «καθιερώθησαν ανεκκλήτως τη επικλήσει του Παναγίου Πνεύματος τήν 26.05.1999 καί 20.10.2000 αντιστοίχως υπό της Α.Θ.Π. του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οικουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, συνωδά τω αυτοδικαίῳ Αυτου προνομίω, εις Πατριαρχικά Σταυροπήγια». Δύναται λοιπόν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης μας κ.κ. Βαρθολομαίος, όπου αν βούληται, νά προβαίνη εις τήν καθιέρωσιν Ναών ή Μονών εις Σταυροπήγια; Είναι τούτο αυτονόητον προνόμιον;" (Απόσπασμα από τήν αναφορά μας πρός την ΔΙΣ της 27ης Ιουλίου 2011)

Στον αγαπητό μας Παναγιώτη θα συνιστούσαμε όχι μόνο να μη μας προκαλεί, αλλά και να μη αναμειγνύεται στα ζητήματα αυτά, διότι, άθελά του, προκαλεί κακό στο Σώμα της Εκκλησίας. "Μη πέρα των πεδήλων", αγαπητέ μου. 

+ Ο Κ και Αι. Α Καλάβρυτα, 01. 08.2012

"Open wide your gates and receive her who bore the Creator of heaven and earth."

During this two-week period of preparation, make an inward journey to Christ. Observe the fast itself. Attend, pray and participate in the Paraklesis Services at your parish. Study your faith more intensely. For just two weeks. But then, make an outward journey. See Christ in those around you and serve them as they were served by Christ. Be hospitable, gentle, and cheerful to all you encounter. The Church continually presents Christ to us and presents us with a way, a journey, to follow. The journey leads to the gates of Paradise, the Kingdom of her Son, just as it did for Her, the Mother of God.


Wishing to all of you, Kali Panagia!




Είθε αυτό το Δεκαπενταύγουστο, όπως κάθε χρόνο, να αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία αναφοράς  της ψυχής μας στο παμφίλτατο και στοργικό πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου μας! 


Καλή Παναγιά! 

Πέπτωκε Bαρθολομαίος και οι συν αυτώ Αγιορείται Ηγούμενοι και Μητροπολίται, διαθέσει και φρονήματι και λόγων και πράξει!

                      «Συντετέλεσται»!
                                                         (Α΄ Βασ. Κ:33) 


Τι άλλο είναι εδώ, ει μη «ομολογία» του Παπισμού. Άρνησις  της Ορθοδοξίας. Παράβασις του Θείου Νόμου. Έξοδος από της Εκκλησίας. Μετάθεσις εις την αίρεσιν. Ανταλλαγή του φωτός δια του σκότους, της αληθείας δια του ψεύδους, της Χάριτος δια του αναθέματος. Ασεβής αναγνώρισις του αιρεσιάρχου Πάπα και ένωσις μετά της παπικής αιρέσεως, της οποίας το μέρος «εις την λίμνην του πυρός και του θείου», καθ΄ ότι «ψευδοπροφήτης». 


"Τις δώσει τη καρδία μου στεναγμόν, τω στήθει μου κοπετόν, τοις οφθαλμοίς μου πηγάς δακρύων, κόνιν τη κεφαλή μου και τω στόματί μου θρήνον εξάκουστον; Ω Σύνοδοι Πατέρων, ως μάτην ημίν τους θριγγούς εκείνους επήξασθε, εική ταις απειλαίς ημάς ωχυρώσατε. Που νυν δέος αφορισμών, ους εξηνέγκατε; Που λόγος αναθεμάτων;
Ω συγγράμματα Πατέρων, δυνάμει σοφίας και συμβουλία Πνεύματος συγκεκροτημένα, νυν πεπατημένα δεινώς. Ω σίτος δογμάτων και νόμος πατρίων υπό των αχύρων υμών περιυβρισμένος. Ω μικροψυχίας και ολιγοπιστίας και δισταγμού και αδιαφορίας ημών περί τα σεμνότατα, υφ΄ ων πόρρω των ευαγγελικών και χριστιανικών ηθών και νόμων εβουλευσάμεθα, βαθέως πεποιηκότες βουλήν, και ου δια Κύριον…"

"Τουρκική μειονότητα" : η Ρεπούση....τα γράφει όπως μας συμφέρει!

Πηγή: :   http://news247.gr/eidiseis/koinonia/oi_moysoylmanoi_ths_thrakhs_zhtoun_na_ksanagraftei_h_ellhnikh_istoria.1876169.html

Προκλητικές απαιτήσεις έχουν οι Μουσουλμάνοι της Θράκης οι οποίοι ζητούν να ξαναγραφτεί η ελληνική ιστορία στα μέτρα τους.

Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, η "Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης" έστειλε επιστολή-σοκ προς το υπουργείο Παιδείας απαιτώντας να αλλάξει το κεφάλαιο του βιβλίου ιστορίας ΣΤ' ΔΗμοτικού για τη Μικρασιατική Καταστροφή και αντί για "σφαγές χριστιανών και λεηλασίες από Τούρκους" να... επιστρέψουμε στο συνωστισμό της Σμύρνης.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Τοιουτοτρόπως έδωσε και δίδει συνεχώς εις όλους όσοι πιστεύουν εις Αυτόν τας ενεργείας της χάριτος, δια να καταργούν και αυτοί τον διάβολον και κάθε θάνατον και κάθε πειρασμόν (πρβλ. Εβρ. 2, 14, 15, 18). Αυτή η θεανδρική ζωή υπάρχει όλη εις το θεανθρώπινον σώμα του Χριστού—την Εκκλησίαν—και βιούται συνεχώς από αυτήν, και από το επίγειον-επουράνιον πλήρωμά της και από τα επί μέρους μέλη της, κατά το μέτρον της πίστεώς των. Η ζωή των αγίων είναι εις την πραγματικότητα αυτή η ζωή του Θεανθρώπου Χριστού, η οποία διοχετεύεται εις τους ακολουθούντας Αυτόν και βιούται από αυτούς εν τη Εκκλησία Του. Διότι, ακόμη και το κάθε τι αυτής της ζωής έρχεται πάντοτε εκ του Χριστού, επειδή Αυτός είναι η ζωή (Ιωάνν. 14, 6. 1, 4), ζωή άπειρος και ατελεύτητος και αιωνία, που με την θείαν δύναμίν της ανιστά από κάθε θάνατον και νικά όλους τους θανάτους. Όπως ακριβώς λέγει το παναληθές Ευαγγέλιον του Παναληθούς Κυρίου: «Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή» (Ιωάνν. 11, 35). Ο θαυμαστός Κύριος, ο Οποίος είναι όλος «η ανάστασις και η ζωή», κατοικεί με όλον το είναι Του, ως θεανθρωπίνη πραγματικότης, εις την Εκκλησίαν Του, δι΄ αυτό και δεν υπάρχει τέλος εις την διάρκειαν της πραγματικότητος αυτής. Η ζωή Του συνεχίζεται εις όλους τους αιώνας, κάθε χριστιανός είναι σύσσωμος του Χριστού (Εβρ. 3, 6), και δι΄ αυτό είναι χριστιανός διότι ζη την θεανθρωπίνην ζωήν αυτού του σώματος του Χριστού, ως οργανικόν κύτταρόν του.       

    Συνεχίζεται.  

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

δ΄. Τό ὅτι θά μνημονεύωμε «ἄχρι καιροῦ» μέ τελευταῖο ὅριο τό «κοινό ποτήριο».

Αὐτό τό ἐπιχείρημα φαίνεται ἐξωτερικά ὅτι δέν ἀναιρεῖ τόν 15ον ἱερό Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, διότι τό «ἄχρι καιροῦ» δηλώνει ὅτι κάποτε θά ἐπέλθη ὁ

καιρός τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως. Τό «ἄχρι καιροῦ», ὅμως, ἄν τό μεταφέρωμε στήν πρακτική τῶν Πατέρων, θα τό μεταφράζαμε μόνο καί μόνο ὡς ἐκκλησιαστική Οἰκονομία. Ἀλλ’ ὅμως ἡ ἐκκλησιαστική οἰκονομία, ἐλάχιστες φορές χρησιμοποιήθηκε (ὅταν ἐπρόκειτο περί αἱρέσεως) καί αὐτές τίς φορές γιά ἐλάχιστο χρόνο, καί κυρίως ὅταν ὑπῆρχε ἀμφιβολία ἤ ἐλπίδα μετανοίας τῶν αἱρετικῶν. Ὡς ἐκ τούτου στήν πρᾶξι σήμερα τό «ἄχρι καιροῦ» μεταφράζεται «εἰς αἰῶνα αἰῶνος».

Διότι, ὅταν χρειάζεται κάποιος νά δώση τήν ὁμολογία του καί νά ὑποστῆ τίς συνέπειές της, καί αὐτό συνεχῶς το ἀναβάλλει καί δέν τό πράττει, εἶναι φυσικό νά μήν τό πράξη ποτέ. Ὁπότε τό «ἄχρι καιροῦ» καταντᾶ μία δικαιολογία, ὅπως κάποιες πρόχειρες δικαιολογίες περί ἀσθενείας, νοσηλείας πού καταθέτωμε εἰς τό δικαστήριο προκειμένου να ζητήσωμε ἀναβολή διά κάποια δίκη. Τό δέ «κοινό ποτήριο» εἶναι πάλι ὅριο τό ὁποῖον αὐθαιρέτως ἐθέσαμε ἐμεῖς, ἐνῶ οὔτε ὁ ὑπό ἐξέτασιν ἱερός Κανών, οὔτε κάποιος ἄλλος πού ἀναφέρεται στήν σχέσι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς ἀναφέρει κάτι τέτοιο. Ὅλοι οἱ ἱεροί Κανόνες ἀναφέρονται στήν ἐξέτασι τοῦ φρονήματος τῶν αἱρετικῶν, προκειμένου νά ἔχωμε μέ αὐτούς ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία.

Συνεχίζεται.

Η Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ αγάπησε πραγματικά τον Κύριον και επεζήτησε αληθινά να κερδήση την μέλλουσα βασιλεία, εκείνος που απέκτησε πραγματικό πόνο για τα αμαρτήματά του και ζωντανή ενθύμησι της κολάσεως και της αιωνίου κρίσεως, εκείνος που ξύπνησε αληθινά μέσα του τον φόβο του θανάτου του, δεν θα ενδιαφερθή ούτε θα μεριμνήση καθόλου για χρήματα ή για κτήματα ή για τους γονείς του ή για επίγειο δόξα ή για φίλους ή για αδελφούς ή για τίποτε το γήϊνο. 
Αλλά αφού αποτινάξη από επάνω του και μισήση κάθε επαφή και κάθε φροντίδα για όλα αυτά, επί πλέον δε και πριν απʼ όλα αφού μισήση και την ίδια την σάρκα του, ακολουθεί τον Χριστόν γυμνός και αμέριμνος και ακούραστος, ατενίζοντας πάντοτε στον ουρανό και αναμένοντας την εξ ύψους βοήθεια, καθώς το είπε ένας Άγιος : «Εκολλήθη η ψυχή μου οπίσω σου» (Ψαλμ. Ξβʼ 9). Και καθώς το είπε πάλι ο αείμνηστος εκείνος Προφήτης: «Εγώ δε ουκ εκοπίασα κατακολουθών σοι και ημέραν ή ανάπαυσιν ανθρώπου ουκ επεθύμησα, Κύριε» (Ιερεμ. Ιζʼ 16). 
2. Είναι μεγάλη εντροπή, αφού εγκατελείψαμε όλα τα προηγούμενα, μετά την κλήσι που μας έκανε ο Κύριος και όχι κανείς άνθρωπος, να φροντίζωμε για κάτι άλλο, το οποίο δεν μπορεί να μας φανή χρήσιμο την ώρα της μεγάλης μας ανάγκης, δηλαδή του θανάτου μας. 
Αυτό ενοούσε ο Κύριος, όταν ωμίλησε για τον άνθρωπο που «εστράφη εις τα οπίσω και δεν είναι εύθετος εις την βασιλείαν των ουρανών» (Λουκ. Θ΄62). 

Ευχές!

Είθε αυτό το Δεκαπενταύγουστο, όπως κάθε χρόνο, να αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία αναφοράς  της ψυχής μας στο παμφίλτατο και στοργικό πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου μας! 

Καλή Παναγιά! 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

Του Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου : «Ο Οικ. Πατριάρχης θέλει να είναι ο χωροφύλακας της Ορθοδοξίας»

Η καθαίρεση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων από τόν Πατριαρχικό του Θρόνο εκκλησιολογικά πάσχει!

Ένας Ιεράρχης, ο οιοσδήποτε Επίσκοπος της πιο μικρής εκκλησιαστικής Κοινότητος, εφ΄όσον έχει κανονική εκλογή, δεν στερείται και δεν εκπίπτει του Θρόνου του παρά μόνον έπειτα από δικαστικές διεργασίες. Δηλ. απαγγέλλεται κατηγορία, διενεργούνται ανακρίσεις, απολογείται, δικάζεται και καταδικάζεται από δωδεκαμελή τουλάχιστον Σύνοδο Ιεραρχών. Κατά της Πρωτοδίκου καταδικαστικής Αποφάσεως έχει τό δικαίωμα να ασκήσει Έφεση!
Δικάζεται λοιπόν και από Δευτεροβάθμιο, πολυπληθέστερο, Συνοδικό Δικαστήριο και τότε μόνον στερείται του Θρόνου του ή και της Αρχιερωσύνης, όταν η καταδικαστική Απόφαση του εκκλησιαστικού Δικαστηρίου καταστεί τελεσίδικος! 
Στην περίπτωση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου κ. Ειρηναίου ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ δεν έγινε!
Με μιά ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ Απόφαση της Πατριαρχικής Συνόδου των Ιεροσολύμων, όπισθεν της οποίας εκρύπτετο η καθοδήγηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου καί άρα συνετελέσθη μία αντικανονική ανάμειξη παραγόντων ξένης εκκλησιαστικής Δικαιοδοσίας, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης κ. Ειρηναίος εξέπεσε του Θρόνου Του, με μια δεύτερη δε ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ και πάλι ΑΠΟΦΑΣΗ στερήθηκε και της Αρχιερωσύνης Του!
Για μας είναι και παραμένει ο κανονικός και νόμιμος Πατριάρχης Ιεροσολύμων!

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

“As I find you, so will I judge you”

St. Basil the Great and St. John Chrysostom commented on the following saying of our Lord, “As I find you, so will I judge you,” (Ezekiel 33:20) saying that forgetting to practice the smallest of the Commandments of our Lord is all that is sufficient to send one to Gehenna and exclude us from the kingdom of heaven.

Think about this for a moment. How many of us are ignoring the reality of our sinfulness?  How many blame others for our shortcomings? How much time to spend complaining about what others do?  Do we spend the same amount of time thinking about our own actions?

Iερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης : Ανακοίνωσις

Ἐν Σπάρτῃ τῇ 17ῃ Ἰουλίου 2012

Ἀξιότιμον

Κύριον Γεώργιον Καλαντζῆν

Γενικόν Γραμματέα Θρησκευμάτων

Εἰς Ἀθήνας

Ἀγαπητέ μου κ. Γενικέ,

Πρόσεξα ἀπό τό διαδίκτυο ὅσα εἴπατε στά «ΝΕΑ» γιά τήν πρόταση τοῦ ΚΕΠΕ πού ἀφορᾶ στήν περικοπή τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν, τήν ὁποία χαρακτηρίσατε ὡς ἀσύμφορη.

Θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά καταγράψω ἐδῶ κάποιες προσωπικές μου παρατηρήσεις γιά τό ἴδιο θέμα, ἀλλά ἀπό ἄλλη ὀπτική γωνία.

α) Τό φιλανθρωπικό καί κοινωνικό ἔργο πού ἐπιτελεῖ ἡ Ἐκκλησία μέ τρόπο ἀξιοθαύμαστο δέν πρέπει νά τό συσχετίζουμε μέ τή μισθοδοσία τοῦ κλήρου. Εἶναι δυνατό οἱ κληρικοί μας, οἱ γενναῖοι αὐτοί συμπαραστάτες στόν πόνο καί στή δοκιμασία τοῦ λαοῦ μας, νά σκεφτοῦν ἐκδικητικά καί νά ἀποφασίσουν νά ἀναστείλουν τήν ὅποια προσφορά τους, ἐπειδή ἡ Πολιτεία μέ ἐνδεχόμενη -ἀχαρακτήριστη- ἀπόφασή της θά κόψει τόν μισθό τους;

Εἶναι δυνατό νά φανταστοῦμε ἕναν πατέρα 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ο ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ 1946-49

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων


Ο κατά κανόνα προκλητικός Πρωθυπουργός των Σκοπίων Νίκολα Γκρούεφσκι δήλωσε προ ημερών ότι θα αποφύγει να εκφράζει δημοσίως απόψεις, οι οποίες πιθανόν να δίνουν άλλοθι στην Ελλάδα και να αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση για το όνομα.

Όμως η δήθεν καλή του διάθεση διανθίσθηκε από τις συνήθεις εθνικιστικές κορώνες της σκοπιανής προπαγάνδας περί «μακεδονικής μειονότητος» στην Ελλάδα και για το δικαίωμα επιστροφής των «πολιτικών προσφύγων του Ελληνικού Εμφυλίου», όπως ακριβώς είπε. Ας θυμηθούμε ποιούς εννοεί.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Δι΄ αυτό οι «Βίοι των Αγίων» δεν είναι άλλο, παρά η ζωή του Σωτήρος Χριστού, η επαναλαμβανομένη εις κάθε άγιον, ολίγον ή πολύ, κατά τούτον ή εκείνον τον τρόπον. Ή, ακριβέστερον, είναι η ζωή του Χριστού παρατεινομένη δια των αγίων, η ζωή του σαρκωθέντος Θεού Λόγου, του Θεανθρώπου Ιησού, ο Οποίος δι΄ αυτό και έγινεν άνθρωπος, δια να μας δώση και μεταδώση («παραδώση») ως άνθρωπος την θείαν ζωήν Του, δια να αγιάση και απαθανατίση και αιωνιοποιήση με την ζωήν Του ως Θεός, την ιδικήν μας ανθρωπίνην ζωήν επί της γης. «Ο τε γαρ αγιάζων και οι αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες» (Εβρ. 2,11). Όλα αυτά τα κατέστησε δυνατά και πραγματοποιήσιμα δια τον ανθρώπινον κόσμον ο Θεάνθρωπος Χριστός, από τότε που έγινεν άνθρωπος και «κεκοινώνηκε σαρκός και αίματος», δηλαδή έγινε κοινωνός της ανθρωπίνης μας φύσεως και τοιουτοτρόπως αδελφός των ανθρώπων, αδελφός κατά σάρκα και αίμα (πρβλ. Εβρ. 2, 14, 17). Γενόμενος άνθρωπος αλλά παραμένων Θεός, ο Θεάνθρωπος έζη την αγίαν, αναμάρτητον, θεανθρωπίνην ζωήν επί της γης και δια της ζωής Του, του θανάτου Του και της αναστάσεώς Του, κατήργησε τον διάβολον και το κράτος του θανάτου. 

Συνεχίζεται.  

Άγιος Αντώνιος :

Απὸ ἐκείνους ποὺ διανυκτερεύουν στὰ πανδοχεῖα, μερικοὶ βρίσκουν κρεβάτια. ἄλλοι δὲν ἔχουν κρεβάτι. κοιμοῦνται στὸ πάτωμα καὶ ἐντούτοις ροχαλίζουν ὅπως κι ἐκεῖνοι ποὺ κοιμοῦνται σὲ κρεβάτι. Κι ὅταν περάσει ἡ νύχτα, πρωὶ-πρωὶ ἀφήνουν τὸ κρεβάτι τους καὶ τὸ πανδοχεῖο καὶ φεύγουν ὅλοι μαζὶ, ἔχοντας μόνο τὰ πράγματά τους. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ὅλοι ὅσοι γεννιοῦνται σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο, καὶ οὶ φτωχοὶ καὶ οὶ πλούσιοι καὶ επίσημοι, βγαίνουν ἀπὸ τὴ ζωὴ σὰν ἀπὸ πανδοχεῖο, χωρὶς νὰ παίρνουν μαζί τους τίποτε ἀπὸ τὶς ἀπολαύσεις τοῦ βίου καὶ ἀπὸ τὰ πλούτη τους, παρὰ μόνον τὰ ἔργα τους, καλὰ ἢ κακὰ, ὅσα ἔκαναν στὴ ζωή τους.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Θά ἠδυνάμεθα εἰς τό σημεῖο αὐτό νά ἐπεκτείνωμε τον λόγο διά τόν παραλογισμό τόν ὁποῖο εἰσάγει ἡ θεωρία αὐτή εἰς τούς Ὀρθοδόξους, διά τήν σύγχυσι καί τόν ἀποπροσανατολισμό, διά τήν κατ’ οὐσίαν δυτικοποίησι ἐν τῇ πράξει και ἀπραξίᾳ τῶν Ὀρθοδόξων, διά τήν συμβολή της εἰς τή Νέα Ἐποχή καί τήν διαφθορά καί αὐτοῦ τοῦ λείμματος, διά την κατ’ οὐσίαν ἱεράν συμμαχία μέ τήν αἵρεσι κλπ., πλήν ὅμως θά ἐξερχώμεθα τῶν ὁρίων τῆς μικρᾶς αὐτῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία ὡς κύριο στόχο ἔχει τήν παρουσίασι τῆς διαχρονικῆς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας εἰς τό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως καί τῆς διακοπῆς τῆς μνηνονεύσεως τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου. Ἡ περαιτέρω ὅμως ἐξέλιξις τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ θά μᾶς πείση διά τό δέον γενέσθαι, διά τό ὅτι νίκη δέν ὑπάρχει δίχως πόλεμο καί πόλεμος δέν γίνεται χωρίς να ἔχης ἀπέναντι ἐχθρούς, ἀλλά τούς ἐχθρούς νά τούς ἀντιμετωπίζης ὡς φίλους καί μάλιστα, ὅταν σύμφωνα μέ κοινή ὁμολογία, εὑρίσκονται ἐντός τῶν τειχῶν, νά τούς ἀποδίδης δέ καί τό ἀξίωμα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς παρατάξεως Κυρίου.

Τά ὑπόλοιπα ἐπιχειρήματα ὅσων ἀντιστρατεύονται στήν ἐποχή μας εἰς τήν ἀποτείχισι καί τήν διακοπή τῆς μνημονεύσεως θά τά διέλθωμε ὡς ἐν παρόδῳ. Διότι ἀφ’ ἑνός μέν τά ἀναφερθέντα ἐθεωρήθησαν τά βασικώτερα καί αὐτά πού κατά κόρον καί ὡς ἐκ συμφώνου ἀκούγονται, ἀφ’ ἑτέρου δέ διότι κάτι πού, ὅπως ἀνεφέρθη, ἀντιστρατεύεται καί μάχεται τήν ἴδια τήν ἁγ. Γραφή, εἶναι παράδοξο νά προσπαθοῦν καί μάλιστα οἱ ἀντιοικουμενιστές, νά το στηρίξουν ἐκκλησιαστικά καί θεολογικά, ὡς γραμμή τῆς Ἐκκλησίας ἐν καιρῷ αἱρέσεως. Αὐτά λοιπόν τά ἐπιχειρήματα εἶναι τά ἑξῆς:

Συνεχίζεται.

Π. Θεόδωρος Ζήσης Κυριακή Η' Ματθαίου

Δημοσιεύτηκε στις 30 Ιούλ 2012 από simeronwordpress

Π. Θεόδωρος Ζήσης Κυριακή Η' Ματθαίου- Ανάλυση Αποστολικού αναγνώσματος κατά τον Άγιο Ιωάννη τoν Χρυσόστομο

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 Ο Φραγκο-Λατινικός Πολιτισμός

Οι Μεροβίγγιοι ρήγες των Φράγκων εσφετερίσθησαν πρώτον το δικαίωμα αρνησικυρίας εις τας εκλογάς των επισκόπων. Κατόπιν εσφετερίσθησαν το δικαίωμα διορισμού των επισκόπων. Εν συνεχεία ανεκάλυψαν την οίκονομικήν ωφέλειαν εκ της πωλήσεως των θέσεων των επισκόπων δια της πλειοδοσίας. Εις αυτό το σημείον οι Ρωμαίοι επίσκοποι της Φραγκίας έχασαν την επαφήν των με τον φωτισμόν και τον δοξασμόν, που επεβίωσαν ανάμεσα εις τον μοναχισμόν, κλήρον και λαόν, όπως φαίνεται σαφώς εις τους βίους των αγίων. Εν συνεχεία ηυξήθη ο αριθμός των Φράγκων επισκόπων μέχρις ότου οι Καρολίγγειοι Φράγκοι εξεδίωξαν τους εναπομείναντας Ρωμαίους επισκόπους και επέβαλον τους εαυτούς των ως επισκόπους εις την Εκκλησίαν, με ιδιαιτέραν φροντίδα αστυνομεύσεως των Ρωμαίων, που είχον μεταβληθεί εις τα διάφορα είδη της δουλοπαροικίας. Ούτως αι Φραγκο-Λατινικαί βασιλείαι και ευγένειαι έκαμον την αποστολικήν διαδοχήν ιδιοκτησίαν της φυλής των. Η απείθεια των δούλων και δουλοπαροίκων εις αυτήν την αποστολικήν διαδοχήν διωρθώνετο από τον επισκοπικόν στρατόν.

Ούτε μία εκ των δογματικών πρωτοβουλιών των Φράγκων κατά τον 8ον και 9ον αιώνα υπήρξε το αποτέλεσμα αναζητήσεως πληροφοριών και επεξηγήσεων από τους Ρωμαίους, των οποίων τας δογματικάς διατυπώσεις διέστρεφον. Οι Φράγκοι δεν ήσαν εις θέσιν να κάμουν διάλογον, απλώς διότι ήσαν αμαθείς βάρβαροι, με μίαν απίστευτον αυτοπεποίθησιν, ότι είναι η εκλεκτή φυλή του Θεού και ότι ο Αυγουστίνος είναι ο καλύτερος οδηγός εις όλα τα ουσιώδη ζητήματα της πίστεως. Δυστυχώς ο επίσκοπος Ιππώνος δεν είχε κατανοήσει τον βιβλικόν φωτισμόν και δοξασμόν.

Μερικούς αιώνας αργότερον ήρχισαν οι Φράγκοι να πληροφορούνται δια τους Πατέρας και τας Ρωμαϊκάς Οικουμενικάς Συνόδους. Αλλ' απλώς υπέταξαν και αυτάς εις την ιδικήν των παράδοσιν και ανέδειξαν τον Αυγουστίνον εις το κατ' εξοχήν κλειδί της ερμηνείας των. Έτσι, οι Φράγκοι ουδέποτε είδον, και οι Λατίνοι ακόμη δεν βλέπουν, την κάθαρσιν και τον φωτισμόν της καρδίας και τον δοξασμόν ούτε εις την Π. ούτε εις την Κ. Διαθήκην, ούτε εις τους Πατέρας. Ουδέποτε είδον, και ούτε ακόμη βλέπουν, την ανάγκην θεραπείας της αναζητούσης την ευδαιμονίαν νόσου και της μεταμορφώσεως της ιδιοτελούς αγάπης εις αγάπην, ήτις "ου ζητεί τα εαυτής." Συνεχίζουν να πιστεύουν, ότι η θέα του θεού είναι ο παράδεισος και η ευδαιμονία, και ότι η έλλειψις της θέας του Θεού είναι η κόλασις. Δηλαδή απορρίπτουν το θεμέλιον της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής και των Πατέρων, ότι όλοι οι άνθρωποι θα είδουν την δόξαν του Θεού εν Χριστώ, αλλ' όλοι δεν θα μετάσχουν.

Συνεχίζεται.

Ο Πειραιώς κ. Σεραφείμ για την Ρεπούση :

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 30ῃ Ἰουλίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ ἐντιμοτάτη κυρία Μαρία Ρεπούση, Βουλευτής τῆς ΔΗΜΑΡ στήν Α΄ Περιφέρεια Πειραιῶς, ἐκπροσωποῦσα 1629 ψηφοφόρους ἐπί συνόλου 120.000 τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος, ὑπέβαλε πρόταση στό Κοινοβούλιο γιά τήν κατάργηση τοῦ ἐκκλησιασμοῦ τῶν μαθητῶν ὡς δῆθεν ἀντικειμένου στόν εὐρωπαϊκό προσανατολισμό τῆς σχολικῆς κοινότητας. Ἀπό τήν πρόταση τῆς κ. Βουλευτοῦ, πού ἐξελέγη καί στήν Μητροπολιτική μου Περιφέρεια προκύπτουν τά ἀκόλουθα:

1. Ἡ ἐντιμοτάτη κ. Ρεπούση συλλαμβάνεται ἀγνοοῦσα ὅτι Νόμος δέν ἔχει  ἰσχύ καταργήσεως τοῦ Συντάγματος, τοῦ θεμελιώδους Νόμου τοῦ Κράτους, τό ὁποῖο προβλέπει στό ἄρθρο 16 ὅτι: «2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Ὅπως δέ προβλέπει ἡ νομολογία τοῦ ΣτΕ μέ δύο ἀποφάσεις της, ἡ ἀνάπτυξις τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως συνάπτεται ἀρρήκτως μετά τῆς ἐπικρατούσης ἐν Ἑλλάδι θρησκευτικῆς παραδοχῆς τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος.

2. Ἡ ἐντιμοτάτη κ. Ρεπούση εἰσῆλθε στό Ἐθνικό Κοινοβούλιο μέ τήν προτίμηση 1629 ψηφοφόρων ἐπί συνόλου 7534 τοῦ κόμμματος ΔΗΜΑΡ στήν Α΄ Περιφέρεια Πειραιῶς πού ἀπαρτίζεται ἀπό 120.000 ψηφοφόρους. Ὅταν λάβει κανείς ὑπ’ ὄψιν του τά ἀμάχητα στοιχεῖα τῆς ἐκλογικῆς διαδικασίας τοῦ Μαΐου 2012 στήν ἐν λόγῳ ἐκλογική περιφέρεια, ὅπου ὑπῆρχε ἡ σταυροδοσία, ὅτι ὁ κ. Δημήτριος Καρύδης τοῦ κόμματος ΠΑΣΟΚ πού συνεκέντρωσε 4422 ψήφους, ὁ κ. Σπυρίδων Σπυρίδωνος τοῦ κόμματος ΝΔ πού συνεκέντρωσε 5541 ψήφους, ἡ κ. Ἑλένη Σταματάκη τοῦ κόμματος ΣΥΡΙΖΑ πού συνεκέντρωσε 4334 ψήφους, ὁ κ. Σάββας Τσίμπογλου τοῦ κόμματος ΚΚΕ πού συνεκέντρωσε 2299 ψήφους καί ὁ κ. Γεώργιος Ζησιμάτος τοῦ κόμματος Ἀνεξάρτητοι Ἕλληνες πού συνεκέντρωσε 2376 ψήφους δέν ἐξελέγησαν, ἀντιλαμβάνεται κανείς εὐχερῶς τήν πολιτική βαρύτητα καί τό πολιτικό ἐκτόπισμα τῆς κ. Ρεπούση πού ἐξελέγη κατά παράβαση κάθε ἐννοίας ἀναλογικότητος δυνάμει ἀθλιοτάτου ἐκλογικοῦ νόμου.

3. Ἡ ἐντιμοτάτη κ. Ρεπούση στήν προεκλογική της συνέντευξη στόν κ. Στ. Θεοδωράκη στόν τηλεοπτικό δίαυλο MEGA δήλωσε: «Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ἔχει ἤδη κηρύξει τόν ἀνένδοτο ἐναντίον μου. Ἄς ἀποφασίσει νά βγάλει τά ράσα καί νά φορέσει πεντελόνια». Ἀσφαλῶς ἡ δήλωση ἔγινε γιά νά ἐπιτύχει ἀρνητική διαφήμηση, ἡ ὁποῖα ὅμως ἀπέδωσε γλίσχρα ἀποτελέσματα 1629 ψήφων, ἐπί συνόλου 120.000 ψηφοφόρων καί αὐτό διότι ἡ δήλωση τῆς κ. Ρεπούση ἦτο παντελῶς ψευδεστάτη καί κακοηθεστάτη, καθ’ ὅσον δημόσιᾳ εἶχα προκληθείς διακηρύξει στίς 21/2/2012 ὅτι: «Ἐπί τῆς οὐσίας τοῦ δημοσιεύματος ἔχω νά παρατηρήσω ὅτι ἀσφαλῶς καί ἡ κ. Ρεπούση ὅπως καί κάθε συνέλληνας, δικαιοῦται νά ἐκτεθῆ στήν κρίσιν τῶν συμπολιτῶν του διά νά τούς ἐκπροσωπήσει στό Ἐθνικό Κοινοβούλιο καί ἀσφαλῶς οὐδέποτε διενοήθην ὅτι ὁ Πειραιᾶς μοῦ «ἀνήκει». Ἀντιθέτως ἔχω διακηρύξει ὅτι ὡς Μητροπολίτης Πειραιῶς θεωρῶ τόν ἑαυτόν μου ἁπλοῦν διαχειριστή καί ἔσχατο διάκονο τοῦ εὐχαριστιακοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας ἄχρι καιροῦ». Συνεπῶς ποῖο ἀνένδοτο ἀγώνα κατά τῆς κ. Ρεπούση εἶχα κηρύξει; 

4. Παραμένει ὡστόσο ἀναπάντητο ἀπό τήν ἐντιμοτάτη κ. Ρεπούση τό ἐρώτημα πού δημοσίᾳ τῆς εἶχα θέσει στό παραπάνω ἀνακοινωθέν μου: «Πῶς συμπίπτουν οἱ ἱστορικές της ἀπόψεις τοῦ γνωστοῦ βιβλίου της, πού εὐτυχῶς ἀποσύρθηκε ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία, μέ τήν χρηματοδοτηθεῖσα καί κατευθυνόμενη ἀπό τό Ἵδρυμα τοῦ γνωστοῦ διατάκτη τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ καί ἑβραϊκοῦ λόμπυ τῶν ΗΠΑ κ. George Soros τετράτομη Ἱστορία τῶν Βαλκανίων πού συνέγραψαν Τούρκοι καί Κροάτες ἱστορικοί γιά νά ἀνασυνθέσουν καί νά ἐπαναδιατυπώσουν ἀσφαλῶς ἐπί τό «ἀκριβέστερον» καί τήν ἱστορία τοῦ τόπου μας καί πού κυκλοφορεῖται ἤδη ἀπό γνωστές ἐκδόσεις στή χώρα μας;»

Ο  Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

+ ὁ Πειραιῶς  Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Τι είναι οι χριστιανοί; Οι χριστιανοί είναι χριστοφόροι, και επομένως φορείς και κάτοχοι της αιωνίου ζωής, τούτο δε κατά το μέτρον της πίστεώς των και κατά το μέτρον της αγιότητός των, η οποία είναι καρπός της πίστεως. Οι άγιοι είναι οι περισσότερον τέλειοι χριστιανοί, διότι έχουν αγιασθή εις τον μέγιστον, κατά το δυνατόν, βαθμόν δια της ασκήσεως της πίστεως εις τον Αναστάντα και αιωνίως ζώντα Κύριον Ιησούν. Πράγματι, αυτοί είναι οι μοναδικοί και αληθινοί αθάνατοι μέσα εις το ανθρώπινον γένος, διότι με όλον το είναι των ζουν εν τω Αναστάντι και δια τον Αναστάντα Χριστόν, και ουδείς θάνατος έχει εξουσίαν επάνω των. Ηζωή των ολόκληρος είναι εκ του Χριστού, και δι΄ αυτό όλη είναι χριστο-ζωή, η σκέψις των είναι χριστο-σκέψις, η αίσθησίς των χριστο-αίσθησις. Ό,τι είναι ιδικόν των είναι πρώτα του Χριστού και κατόπιν ιδικόν των. Αν είναι η ψυχή, αυτή είναι πρώτα του Χριστού και κατόπιν ιδική των, αν είναι η ζωή, είναι πρώτα του Χριστού και μετά ιδική των. Εις αυτούς δεν είναι αυτοί, αλλά τα πάντα και εν πάσι Χριστός Κύριος (Πρβλ. Κολ. 3, 11. Γαλ. 2, 20. Πρβλ. του αγ. Συμεών Ν. Θεολόγου: «Χριστός τα πάντα αντί πάντων τούτοις γενήσεται»--Κατήχησις 2.  Επίσης του αγ. Γρηγορίου Παλαμά: «Δι΄ αυτής γαρ—της εν χάριτι ενώσεως—όλος μεν όλοις τοις αξίοις ο Θεός περιχωρεί, όλω δε όλοι περιχωρούσιν ολικώς οι άγιοι τω Θεώ, όλον αντιλαβόντες εαυτών τον Θεόν»--Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 3, 1, 27).  

   Συνεχίζεται.  

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Ὡς ἐκ τούτου γίνεται φανερό ὅτι ὁ πρῶτος καί κύριος λόγος πού σήμερα δέν καταστέλλεται ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά ἀπεναντίας σύν τῷ χρόνῳ ἑδραιώνεται καί νομιμοποιεῖται καί ἀμβλύνει τήν συνείδησι τῶν πιστῶν εἶναι ἡ ἐν τῇ πράξει ἐφαρμογή τῆς δυνητικῆς ἑρμηνείας τοῦ Κανόνος αὐτοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ αὐλαία τῆς μαρτυρικῆς παραδόσεως διά τήν διαφύλαξι τῆς πίστεως ἔκλεισε καί ἐφευρέθη ἄλλος τρόπος συνυπάρξεως ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς και τούς συνοδοιπόρους των κατά τόν τύπον τῆς συνυπάρξεως τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς Παπικούς ἤ τῶν Ὀρθοδόξων ἐντός τοῦ ΠΣΕ. 

Δηλαδή τά ἁγιογραφικά χωρία «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε...» (Β΄Κορινθ. 6,17), «ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων και οὐκ ἠσχυνόμην» (Ψαλμ. 118,46), «στέλλεσθε ἀπό παντός ἀτάκτως περιπατοῦντος» (Β΄Θεσ. 3,6), «οὐκ ἐκάθισα μετά συνεδρίου ματαιότητος» (Ψαλμ. 25,4), «ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων» (Ψαλμ. 25,5) καί τόσα ἄλλα ἀκυρώνονται διά τῆς νεοεφευρεθείσης αὐτῆς θεωρίας, καθώς ἐπίσης και ὅλη ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοσις ἡ ὁποία βοᾶ διά τόν τρόπο ἀντιμετωπίσεως τῶν αἱρετικῶν καί ἀντεισάγονται εἰς τήν θέσι αὐτῶν ὁ νεοεποχίτικος συμβιβασμός καί ἡ συνοδοιπορεία καί συμπόρευσις μέ ὅλους καί ὅλα, τό ὑπνωτικό τῆς ὑπακοῆς, ὁ δόλος τῆς παραμονῆς εἰς τήν Ἐκκλησία και βεβαίως ἡ διάκρισις διά τήν ἀποφυγή τοῦ σχίσματος καί ἡ τελική νίκη καί ἐπικράτησις τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς εἰς βάρος τῆς ἀληθινῆς καί Ὀρθοδόξου πίστεως.

Συνεχίζεται.