Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

Τη ΙΔ΄ (14η) Ιουλίου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ του Αγιορείτου και σοφωτάτου της Εκκλησίας διδασκάλου.

Η αρετή είναι όντως μέγα και ουράνιον πράγμα, ως έχον πηγήν και αρχήν τον Θεόν, και ως τιμώσα και δοξάζουσα τους φίλους και εργάτας αυτής. Δι’ αυτής ετιμήθησαν οι Άγιοι Προφήται, εμεγαλύνθησαν οι θεηγόροι Απόστολοι, ηνδραγάθησαν οι καλλίνικοι Μάρτυρες, ελαμπρύνθησαν οι θεοειδείς Ιεράρχαι και ωκειώθησαν τω Θεώ οι απ’ αιώνος θεοφόροι Πατέρες. Δια της αρετής ειργάσαντο «ξένα και παράδοξα» εν τω κόσμω οι αγαπήσαντες ολοψύχως τον Θεόν Άγιοι και ανεδείχθησαν πολύφωτοι φωστήρες, «λόγον ζωής επέχοντες» και φαίνοντες «από ανατολών ηλίου μέχρι δυσμών», προς φωτισμόν «των εν σκότει και σκιά θανάτου» κατά την θείαν ρήσιν και προς σωτηρίαν ψυχών αιώνιον. Η αρετή αναδεικνύει τον άνθρωπον μακάριον, Άγγελον επίγειον, πλήρη θείου φωτός, σιωπώντα και λαλούντα και ορώμενον, έμψυχον στηλογραφίαν παντός καλού και λυσιτελούς, κληρονόμον Θεού, συγκληρονόμον Χριστού.

Μήπως; -- Τοῦ ἰατροῦ κ. Θρασυβούλου Κετσέα

«Οὕτω καὶ ἡμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς ἐστιν ἐπὶ θύραις» (Ματθ. κδ´33). Πολλὰ βλέπουμε στὶς ἡμέρες μας. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Γῆς αὐξάνεται γρήγορα στὰ ὑπανάπτυκτα κράτη χωρὶς νὰ προχωρεῖ καὶ ὁ πολιτισμός. Ὁ πολιτισμός! Τὸ καύχημα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Αὐτὸ ποὺ ξεχωρίζει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ θηρία. Ἕνας ἄγριος φανατισμὸς ξεκινάει ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, καὶ ὁρμᾶ νὰ καταλάβει ὅλη τὴ Γῆ. Οἱ φανατικοὶ ἰσλαμιστὲς σφάζουν ἀθώους μπροστὰ στὶς κάμερες καὶ τρῶνε τὴν καρδιά τους. Ἐννοεῖται ὅτι ἀναρίθμητοι εἶναι οἱ ἄλλοι, χριστιανοὶ καὶ ὄχι μόνο ποὺ σφάζονται χωρὶς τὶς κάμερες. Τὸ Ἰσλάμ ἔχει εἰσχωρήσει σ᾽ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὶς ἀνθρωπιστικὲς ἀρχές, ποὺ ἔχει ἐμπνεύσει στὴν Εὐρώπη ὁ Χριστιανισμός, χωρὶς τὸ Ἰσλάμ νὰ συμμερίζεται αὐτὲς τὶς ἀρχές οὔτε νὰ προτίθεται νὰ τὶς ἐφαρμόσει· ἄν ἐπικρατήσει, θὰ ἐφαρμόσει τὴν Σαρία. Ὁ ἀριθμὸς τῶν πιστῶν τοῦ Ἰσλάμ δὲν φαίνεται νὰ ὑπερβαίνει τὸ 1/4 τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Γῆς, ἀλλὰ εἶναι ἰδιαίτερα ἐπιθετικοὶ καὶ ἰδίως ἄκαμπτοι στὶς ἀρχές καὶ συνήθειές τους καὶ στὴ βούληση γιὰ ἐπικράτηση καὶ κυριαρχία. Ἀλλὰ καὶ μεταξύ τῶν ὑποτιθεμένων ὡς χριστιανικῶν λαῶν δὲν σταματοῦν οἱ πόλεμοι, ὅπως στὴν Οὐκρανία. Τὴν πολιτισμένη ἀνθρωπότητα πάλι λυμαίνεται ἡ ἀνηθικότητα καὶ ὁ ἐκφυλισμὸς ποὺ δὲν σταματᾶ σ᾽ ἕνα ἐπίπεδο, ἀλλὰ χειροτερεύει συνεχῶς καὶ προκαλεῖ ἀνησυχία καὶ ἀποστροφὴ μέχρις ἀηδίας. Μετὰ τὴν ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας ἦλθε ἡ ἐξύμνηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας (=πάθος ἀτιμίας). Κατόπιν ὁ γάμος μεταξὺ ὁμοφυλοφίλων. Τὶ τὸν χρειάζονται αὐτοὶ τὸ γάμο; Μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μολύνουν καὶ νὰ γελοιοποιήσουν ἕνα πανάρχαιο θεσμὸ τοῦ πολιτισμένου κόσμου. Ἡ παιδικὴ ἡλικία γίνεται στόχος ἐπιθέσεως καὶ ἀπὸ τὴ μεριὰ τῆς υἱοθεσίας ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη (ποὺ προκαλεῖ ψυχολογικὰ προβλήματα στὰ παιδιά) καὶ ἀπὸ τὴ μεριὰ τῆς παιδεραστίας ποὺ λέγεται «παιδοφιλία» (μολύνθηκε καὶ βρωμίσθηκε ἡ ὡραία Ἑλληνικὴ λέξη «φιλία») Εἴθε νὰ ρίξει ὁ Θεὸς «φωτιά» καὶ νὰ κάψει αὐτοὺς ποὺ δὲν λυποῦνται τὰ ἀθῶα παιδάκια. Δὲν εἶναι παράξενο λοιπὸν ποὺ ἐμφανίσθηκε κάπου καὶ ἡ κτηνοβασία (!) σὰν ... δικαίωμα. Τὸ περιβάλλον ὑποβαθμίζεται συνεχῶς. Γιατὶ οἱ κερδοσκόποι βιομήχανοι δὲν θέλουν νὰ περιορίσουν τὶς ἐκπομπὲς καυσαερίων οὔτε καὶ τώρα ποὺ ἡ καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος προκαλεῖ σὲ ὅλες τὶς χῶρες ἀκραῖα καιρικὰ φαινόμενα. Ἔφθασαν αὐτὰ καὶ στὴν Πατρίδα μας. Ἡ τηλεόραση ὅταν πρωτοπαρουσιάσθηκε, λίγο μετὰ τὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰώνα, εἶχε προγράμματα εὐπρεπῆ, εἰδήσεις, ἱστορία, θέατρο, προσωπικότητες. Εὐπρεπῆ ἦταν καὶ τὰ διασκεδαστικὰ σήριαλ. Σήμερα τὰ περισσότερα σήριαλ ἀγγίζουν τὰ ὅρια τοῦ πορνό. Ὁ πόλεμος κατὰ τῆς θρησκείας ἀμείωτος· ἀπιστία καὶ ἀθεΐα προκλητική. Ὑπονόμευσαν τὴ μισὴ Ἑλβετία μὲ κάτι τεράστιες σήραγγες μὲ μηχανήματα γιὰ νὰ βροῦν κάτι ποὺ νὰ τοὺς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τοῦ Θεοῦ Δημιουργοῦ. (Ἡ ἀνάγκη Δημιουργοῦ δὲν φεύγει μὲ τίποτε, εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἀρχὴ τῆς αἰτιότητας). Πολιτικοὶ ἡγέτες χριστιανικῶν λαῶν συζοῦν μὲ τὴν «σύντροφό» τους χωρὶς οὔτε πολιτικὸ γάμο. Οἰκονομικὴ κρίση μαστίζει ἐδῶ καὶ πέντε χρόνια τὶς μέχρι τώρα καλοστεκούμενες χῶρες καὶ χειρότερη ἀπὸ ὅλες τὴν πατρίδα μας. Ἔγκυροι οἰκονομολόγοι λένε ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ μιὰ κρίση ποὺ θὰ παρέλθει, ἀλλὰ γιὰ μιὰ μόνιμη ἀλλαγὴ καταστάσεως (πρὸς τὸ χειρότερο) ποὺ θὰ χρειασθεῖ διαφορετικὴ διαχείριση. Ποῦ πᾶμε; Ποῦ θὰ φθάσουμε; ΜΗΠΩΣ ἀγγίζει τὸ τέλος τοῦ κόσμου καὶ ἡ δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου μας; Ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης ἀπαντᾶ: «Ἀμήν, ναὶ ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ» (Ἀπ. κβ´ 20)

Τη ΙΒ΄ (13η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ της εκ Περσίδος, της μετονομασθείσης ΜΑΡΙΑΣ.

Μαρία η ένδοξος Μάρτυς του Χριστού, η πρώην ονομαζομένη Γολινδούχ, κατήγετο εκ της Περσίας, έχουσα άνδρα αρχιμάγον, κατά τους χρόνους Χοσρόου μεν του βασιλέως Περσών, Μαυρικίου δε του βασιλέως Ρωμαίων εν έτει φπδ΄ (584). Ελθούσα δε εις έκτασιν, βλέπει Άγγελον Θεού, όστις έδειξεν εις αυτήν τόπον σκοτεινόν και πλήρη πυρός, εντός του οποίου είδε τους προγόνους της, οι οποίοι ελάτρευσαν τα είδωλα. Έδειξε δε εις αυτήν και άλλον τόπον φωτεινόν, εντός του οποίου ηυφραίνοντο και εχόρευον οι του Χριστού λάτραι· θέλουσα δε και αυτή να εισέλθη εντός του φωτεινού εκείνου τόπου, ημποδίζετο υπό του φαινομένου Αγγέλου, όστις έλεγεν εις αυτήν, ότι εις τον τόπον εκείνον δεν δύνανται να εισέλθουν οι άπιστοι. Ευθύς λοιπόν, μετά την οπτασίαν εκείνην, συνελθούσα εις εαυτήν η μακαρία, επίστευσεν εις τον Χριστόν και εβαπτίσθη, μετονομασθείσα Μαρία.

Μικρασιατική καταστροφή 1922: από την Ιωνία της Μικράς Ασίας στη Νέα Ιωνία Αττικής

 

Το μεγαλείον της Κυριακής ημέρας -- Του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

Επήγεν ο Κύριος εις την κόλασιν και έβγαλε τον Αδάμ, την Εύαν και το γένος του. Ανέστη την τρίτην ημέραν. Εφάνη δώδεκα φοράς εις τους Αποστόλους του. Έγινε χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην και εις όλον τον κόσμον· φαρμάκι και σπαθί δίστομον εις την καρδίαν των Εβραίων και μάλιστα του διαβόλου. Δια τούτο και οι Εβραίοι δεν κατακαίονται άλλην ημέραν τόσον, ωσάν την Κυριακήν, οπού ακούουν τον παπά μας να λέγη: «Ο αναστάς εκ νεκρών Χριστός ο αληθινός Θεός ημών». Διότι εκείνο οπού εσπούδαζον οι Εβραίοι να κάμουν δια να εξαλείψουν το όνομα του Χριστού μας, εγύρισεν εναντίον της κεφαλής των. Πρέπει και ημείς, αδελφοί μου, να χαιρώμεθα πάντοτε, μα περισσότερον την Κυριακήν οπού είνε η Ανάστασις του Χριστού μας. Διότι Κυριακήν ήμεραν έγινεν ο Ευαγγελισμός της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας. Κυριακήν ημέραν μέλλει ο Κύριος να αναστήση όλον τον κόσμον.

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: Ὅσο ἀπομακρυνόμαστε ἀπό τούς αἱρετικούς, τόσο πλησιάζουμε τόν Θεό

«Εἶμαι πεπεισμένος ἀκριβῶς, ὅτι ὅσον ἀπομακρύνομαι ἀπό αὐτόν καί τούς ὁμοίους του (ἐνν. τούς λατινόφρονες), προσεγγίζω στόν Θεό καί σέ ὅλους τούς πιστούς καί ἁγίους πατέρες, καί ὅπως ἀκριβῶς χωρίζομαι ἀπό αὐτούς, ἔτσι ἑνώνομαι μέ τήν ἀλήθεια καί τούς ἁγίους πατέρες, τούς Θεολόγους τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε ὅπως ἀκριβῶς, ἄν πείθομαι σέ αὐτούς πού συνέθεσαν αὐτά, τόσο ἀπομακρύνομαι ἀπό τήν ἀλήθεια καί ἀπό τούς μακαρίους διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας. Καί ὅπως ἀκριβῶς σέ ὅλη μου τήν ζωή ἤμουν χωρισμένος ἀπό αὐτούς, ἔτσι νά εἶμαι καί τόν καιρό τῆς ἐξόδου μου ἀπό τήν ζωή. Καί ἀκόμη καί ἀφοῦ ἀποβιώσω, μέ ὅρκο δίνω ἐντολή, κανείς ἀπό αὐτούς νά μή προσεγγίσει στήν κηδεία μου ἤ στά μνημόσυνά μου. Ἀλλά οὔτε κανείς ἄλλος ἀπό τήν μερίδα τους, ὥστε θά εἶναι συμφορά νά ἐπιχειρήσει νά συλλειτουργήσει μέ τούς δικούς μας (ἐνν. τούς ὀρθοδόξους ). Αὐτό ἀκριβῶς σημαίνει τό νά ἀναμειγνύεις ὅσα δέν ἀναμειγνύονται. Πρέπει λοιπόν διά παντός ἐκεῖνοι ( οἱ λατινόφρονες καί αἱρετικοί) νά εἶναι χωρισμένοι ἀπό ἐμᾶς μέχρι νά δώσει ὁ Θεός τήν καλή διόρθωση καί νά ἔλθει ἡ εἰρήνη στήν Ἐκκλησία μας».

Τη ΙΒ΄ (12η) Ιουλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΠΡΟΚΛΟΥ και ΙΛΑΡΙΟΥ.

Πρόκλος και Ιλάριος οι Άγιοι Μάρτυρες ήκμασαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Τραϊανού και Μαξίμου ηγεμόνος, εν έτει ρστ΄ (106), κατήγοντο δε εκ της χώρας των Καλλίπων, κειμένης πλησίον της Αγκύρας. Συλληφθείς λοιπόν πρώτος ο Άγιος Πρόκλος και ομολογήσας τον Χριστόν ενώπιον του βασιλέως, παρεδόθη εις τον ηγεμόνα Μάξιμον όπως τιμωρηθή. Όθεν κατά προσταγήν του ηγεμόνος οι στρατιώται, καταξέσαντες πρώτον τον Άγιον, κατέκαυσαν έπειτα με ανημμένας λαμπάδας τα μέλη του, τα οποία είχον πληγωθή εκ των ξεσμών· μετά ταύτα δ’ εκρέμασαν αυτόν επί ξύλου και προσέθεσαν εις τον πόδα του πέτραν βαρείαν. Ύστερον απεφάσισεν ο ηγεμών να θανατωθή ο Άγιος δια βελών. Φερόμενος λοιπόν ο τρισμακάριος αθλητής εις τον τόπον της τιμωρίας συναντά καθ’ οδόν τον ανεψιόν του Ιλάριον, ο οποίος, επειδή εχαιρέτισε τον θείον του, συνελήφθη και αυτός υπό των Ελλήνων. Και ο μεν Άγιος Πρόκλος, καταπληγωθείς εκ της πληθύος των βελών, απήλθε προς Κύριον και έλαβε του μαρτυρίου τον στέφανον. Ο δε Άγιος Ιλάριος, ερωτηθείς και ομολογήσας εαυτόν Χριστιανόν, κρεμασθείς εδάρη, έπειτα εσύρθη κατά γης επί τρία μίλλια, έπειτα δε απεκεφαλίσθη και ενεταφιάσθη μετά του θείου του Αγίου Πρόκλου. Τελείται δε η αυτών σύναξις και εορτή εις το Μοναστήριον της Υπατίας, πλησίον εις τον τόπον τον λεγόμενον Ματρώνα.

Νέα προδοσία: Ἠλεκτρονική σκλαβιά καί «σφράγισμα»! -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Εἶναι πλέον φανερόν ὅτι εἰς τήν «Ἑλλάδα» (τά εἰσαγωγικά ὑποδηλοῦν ὅτι ἡ σημερινή αὐτή χώρα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μέ τήν ἱστορικήν Ἑλλάδα) τά ἐθνικά, πολιτικά καί ἐκκλησιαστικά πράγματα καθορίζονται ἀπό τά σκοτεινά κέντρα τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων (ΝΤΠ), ἤτοι τήν Μασσωνίαν, τόν «πάπαν», τό World Economic Forum (WEF), τόν Παγκόσμιον Ὀργανισμόν Ὑγείας κ.ἄ., μέ στόχον τόν πλήρη ἀφανισμόν τῆς χώρας καί τῶν Ἑλλήνων, καθώς καί τήν κατάργησιν τῆς Ὀρθοδοξίας. Πολιτικαί καί ἐκκλησιαστικαί μαριονέτται ὑλοποιοῦν προθύμως τάς ἐντολάς τῆς ΝΤΠ πού ἀφοροῦν τά ἑκάστοτε μεγάλα θέματα πού δημιουργοῦν οἱ ἴδιοι, τά δέ ΜΜΕ (=Μέσα Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ) ἀναλαμβάνουν τήν σχετικήν προπαγάνδαν λέγοντας πελώρια ψεύδη, μέ στόχον τόν διχασμόν τοῦ λαοῦ, κατά τό «διαίρει καί βασίλευε»! Ἐάν τις ἔχῃ ἐλλιπῆ πληροφόρησιν δι’ ἕν τοιοῦτον θέμα, ἀλλ’ ἐπείγει νά λάβῃ δικαίαν θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ, θά ἦτο ἀσφαλές νά ὑποστηρίξῃ ἀκριβῶς τό ἀντίθετον ἀφήγημα ἀπό ἐκεῖνο πού προπαγανδίζουν «κυβέρνησις», Διοικοῦσα Ἐκκλησία καί ΜΜΕ. Ὅλοι αὐτοί, ἐνεργοῦντες ὡς πράκτορες τῆς ΝΤΠ, ἐκτελοῦν κατά γράμμα τάς ἐντολάς πού λαμβάνουν διά τήν καταστροφήν τῶν Ἑλλήνων καί οὐδέν «λάθος» ἔχουν διαπράξει!   

 

Πρόσφατα παραδείγματα θεμάτων αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἀποτελοῦν (1) ἡ ἔργῳ καί λόγῳ κήρυξις τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί ἄλλων αἱρέσεων, ὅπως Σεργιανισμός, Οὐνιτισμός (ἀπό 7-12-1965, ὅταν ἔγινεν ἐπισήμως «ἄρσις τῆς ἀκοινωνησίας» μέ τόν «πάπαν»), Νεο-εικονομαχία, Νεο-αρειανισμός, «ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου», μέ τά «ἐμβόλια» κ.ἄ., (2) ἡ ἐπιβολή τῶν μνημονίων, (3) ἡ παραμονή εἰς τήν Εὐρωζώνην, (4) ἡ ἐκποίησις τοῦ πλούτου τῆς χώρας, (5) ὁ ἐποικισμός τῆς χώρας μέ ἀλλογενεῖς καί ἀλλοθρήσκους λαθρομετανάστας, (6) ἡ διδασκαλία ἠθικῶν, θρησκευτικῶν καί ἐθνικῶν διαστροφῶν εἰς τά σχολεῖα, (7) αἱ Ἐθνικαί Προδοσίαι, ὅπως ἡ «Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν» (2018), (8) ἡ αἰσχρά παραπληροφόρησις περί κοροναϊοῦ, (9) ἡ ἀντιεπιστημονική, ἀντισυνταγματική καί ἀντορθόδοξος προπαγάνδα ὑπέρ τῶν «ἐμβολίων κατά τοῦ κοροναϊοῦ», μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ, (10) αἱ κραυγαλέως παράνομοι, ἀνήθικοι καί ἄκρως φασιστικαί ὑποχρεωτικότητες ἰατρικῶν πράξεων κ.λπ.

 

          Ἰδόντες οἱ παγκοσμιοποιηταί (=Σατανισταί) ὅτι δέν ὑπάρχει ἀξιόλογος καί ἀποτελεσματική ἀντίστασις ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ εἰς τάς ὡς ἄνω βρωμεράς Προδοσίας των καί ὅτι ὅλα τά ὄργανα τοῦ Σατανᾶ εἶναι σύμμαχοί των, προχωροῦν τώρα εἰς τήν ψηφιοποίησιν τῶν ταυτοτήτων καί τῶν διπλωμάτων ὁδηγήσεως, μέ ἀπώτερον στόχον βεβαίως τό σφράγισμα τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων μέ τόν ἀριθμόν τοῦ Θηρίου (666). Συμφώνως μέ πρόσφατα δημοσιεύματα εἰς τό διαδίκτυον, τά ἐν λόγῳ ἠλεκτρονικά ἔγγραφα θά φέρουν τόν κωδικόν QR, ὁ ὁποῖος θά περιέχῃ τόν δυσώνυμον ἀριθμόν 666. Ἀπό τό 1987 ἐπιδιώκουν νά ἐπιτύχουν τόν ἄκρως δαιμονικόν αὐτόν στόχον, ἀλλά πάντοτε ἀντεμετώπιζον ἀντιστάσεις ἀπό ὁμάδες Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, μέ τάς ὁποίας συνήργει ὁ Θεός καί ὁ ἐν λόγῳ δαίμων ἐτρέπετο εἰς φυγήν. Χάριν παραδείγματος, αὐτό συνέβη κατά τήν περίοδον 2010-2011 μέ τήν περιβόητον «Κάρταν τοῦ Πολίτου» (ΚτΠ), τήν ὁποίαν ἐπροπαγάνδιζεν εἰς πᾶσαν περίστασιν ὁ τότε «πρωθυπουργός». (Τά εἰσαγωγικά ὑποδηλοῦν ὅτι αὐτός πού ἐξυπηρετεῖ ξένους σχεδιασμούς εἰς βάρος τῆς χώρας πού «κυβερνᾶ» δέν εἶναι Πρωθυπουργός, ἀλλά πράκτωρ.) 

          Τόν Αὔγουστον τοῦ 2019 ἀπέστειλα εἰς τόν «πρωθυπουργόν» Κ. Μητσοτάκην μίαν ἀνοικτήν ἐπιστολήν διά τό ἴδιο θέμα, τό ὁποῖον ἐκεῖνος ἔθεσεν ὡς προτεραιότητα. Μεταξύ ἄλλων, ἔγραψα τά ἑξῆς (βλ. ἐφημερίδα Ἐλεύθερη Ὥρα τῆς Τρίτης 13 Αὐγούστου 2019):

Κατ’ ἀρχάς, τό δίκαιον εἶναι ἡ ΚτΠ νά μήν εἶναι ὑποχρεωτική δι’ ὅλους τούς πολίτας, ἀλλά προαιρετική. Ἐάν, παρά ταῦτα, ἀποφασισθῇ ὅτι θά εἶναι ὑποχρεωτική, τότε εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νά εἶναι τοὐλάχιστον δυνατή ἡ ἐκ μέρους τοῦ κατόχου της ἀνάγνωσις τοῦ περιεχομένου της μέ μηχανικά μέσα, τά ὁποῖα θά εἶναι εὐκόλως καί δωρεάν προσβάσιμα εἰς τούς πολίτας κάθε πόλεως τῆς Ἑλλάδος ὁσάκις αὐτοί ἐπιθυμοῦν νά τά χρησιμοποιήσουν. Βεβαίως, ἄν κατόπιν μίας τοιαύτης ἀναγνώσεως ὁ πολίτης εὕρῃ ἀνακριβῆ στοιχεῖα εἰς τήν «ταυτότητά» του, ἤ στοιχεῖα πού παραβιάζουν τάς ὡς ἄνω ἐλευθερίας του, ὅπως εἶναι, παραδείγματος χάριν, ἡ καθ’ οἱανδήποτε μορφήν ἀναγραφή τοῦ δυσωνύμου ἀριθμοῦ τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως 666 καί ἡ ὕπαρξις ἄλλων ἀντιχριστιανικῶν συμβόλων, τότε θά πρέπῃ νά ἔχῃ τό δικαίωμα καί τήν εὐχέρειαν νά τήν ἀντικαταστήσῃ. Χωρίς αὐτάς τάς προϋποθέσεις, ἡ ΚτΠ δέν δύναται νά εἶναι ὑποχρεωτική. Διότι, ἁπλούστατα, οὐδείς ἔχει τό δικαίωμα νά ὑποχρεώσῃ τόν πολίτην νά φέρῃ ταυτότητα, τό περιεχόμενον τῆς ὁποίας τοῦ εἶναι ἄγνωστον ἤ εἶναι ἀνακριβές ἤ παραβιάζει τάς ἐλευθερίας του. Χάριν παραδείγματος, φαντασθεῖτε εἰς τήν «ταυτότητα» πολίτου τινος ν’ ἀναγράφηται ἐσφαλμένως ὅτι ὁ κάτοχός της εἶναι «τρομοκράτης» ἤ «φασίστας» ἤ «φονταμενταλιστής» κ.λπ. καί αὐτός νά μήν τό γνωρίζῃ καί νά τήν ἐπιδεικνύῃ προθύμως εἰς πᾶσαν ζήτησιν! Ἐν ὀλίγοις, ἡ ὑποχρεωτική καί μή ἀναγνώσιμος ΚτΠ θά συνιστᾶ ἕνα γελοῖον καί ἄκρως φασιστικόν θεσμόν.

 

Τά ἴδια ἐρωτήματα, οἱ ἴδιοι προβληματισμοί καί τά ἴδια αἰτήματα ἐγείρονται καί διά τά ὑπό ἔκδοσιν ἠλεκτρονικά ἔγγραφα, δεδομένου ὅτι ὁ σκοτεινός κωδικός QR τόν ὁποῖον θά φέρουν δέν εἶναι ἀναγνώσιμος μέ γυμνόν μάτι. Ὡς ἐκ τούτου, ὁ ὑποφαινόμενος δηλώνω ὅτι θ’ ἀρνηθῶ νά τά παραλάβω ἐάν δέν μοῦ δοθῇ ἡ δυνατότης νά διαβάζω, ὁσάκις τό ἐπιθυμῶ, τό περιεχόμενόν των, τό ὁποῖον, ἐξ ὅσων ἔχουν πολλάκις γραφῆ, θά ὑπόκηται εἰς μεταβολάς, καί εἰς τήν περίπτωσιν πού αὐτό παραβιάζει τά Συνταγματικά μου δικαιώματα, νά ζητῶ τήν ἀντικατάστασίν των.

Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

Οἱ Οικουμενιστές ἔχουν ἀναγάγει τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους µὲ τοὺς αἱρετικούς, σὲ προσχήµατα, γιὰ νὰ ἐνταθοῦν καὶ ἑδραιωθοῦν οἱ σχέσεις µας, ὡς Ὀρθοδόξων, µὲ αὐτούς. Ἔχει ἀποδειχτεῖ πὼς οἱ διάλογοι δὲν γίνονται πιὰ γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ αἱρετικοὶ συνοµιλητές µας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ «γιὰ νὰ τὰ βροῦµε», ἤτοι: νὰ καταλάβουµε ὅτι «ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴ µέση» καὶ νὰ ἑνωθοῦµε! Ὄντως δαιµονικὴ ἀντίληψη καὶ πρακτική! Αὐτὸ ἐπισηµαίνει καὶ ὁ ἀγωνιστὴς καθηγητὴς π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ διεξαγόµενοι σήµερα Διάλογοι “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” ἀποτελοῦν τέχνασµα τοῦ Διαβόλου, ποὺ ἐπιθυµεῖ νὰ ἐξισώσει τὴν ἀλήθεια µὲ τὸ ψεῦδος, τὴν Ὀρθοδοξία µὲ τὴν αἵρεση. Τὸ “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” σηµαίνει ὅτι ἀποδέχονται οἱ διαλεγόµενοι ὅτι µπορεῖ νὰ ἔχουν τὴν ἀλήθεια καὶ οἱ δύο πλευρές· δὲν ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ἀποκλειστικὰ στὴ µία πλευρά.

Εικονογραφικώς η παράστασις των τριών προσώπων της Παναγίας Τριάδος

Κατά την σήμερον ημέραν, Δευτέραν μετά την Πεντηκοστήν, την μνήμην κυρίως του τρίτου προσώπου της παναγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος παρελάβομεν επιτελείσθαι. Εν ταυτώ δε και την των τριών προσώπων Πατρός και Υιού και Πνεύματος Αγίου λατρευτικήν τιμήν και προσκύνησιν πρεπόντως κατά την σήμερον παρελάβομεν απονέμεσθαι, διο και κατά την σήμερον οι απανταχού της γης επ’ ονόματι της Παναγίας Τριάδος τιμώμενοι Ναοί πανηγυρίζουσιν. Εικονογραφικώς η παράστασις των τριών προσώπων της Παναγίας Τριάδος δεν είναι σύνηθες θέμα δια την βυζαντινήν αγιογραφίαν. Παρά τοις βυζαντινοίς η Αγία Τριάς συμβολίζεται συνήθως δια της παραστάσεως της φιλοξενίας του Αβραάμ. Εν αυτή εικονίζονται τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος εν σχήματι Αγγέλων, ως ενεφανίσθησαν εις τον Αβραάμ εν τη δρυϊ τη Μαμβρή, καθώς λέγει η Γραφή· «Ώφθη δε αυτώ ο Θεός προς τη δρυϊ τη Μαμβρή, καθημένου αυτού επί της θύρας της σκηνής αυτού μεσημβρίας. Αναβλέψας δε τοις οφθαλμοίς αυτού είδε, και ιδού τρεις άνδρες ειστήκεισαν επάνω αυτού…» (Γεν. ιη: 1-2 και επόμ.). Εν τη περικοπή ταύτη της Παλαιάς Διαθήκης υποτυπούται ως άριστα η τριαδικότης του ενός Θεού.

---------------------------

 Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Δεν υπάρχει εορτή της Αγίας Τριάδος , όπως δεν υπάρχει και Απολυτίκιο.
Αν και αγιογραφούμε μόνο την ανθρώπινη φύση,λόγω της υποστατικής ενώσεως, προσκυνούμε τον Θεάνθρωπο Κύριο,τον Υιόν και Λόγο.
Δεν συμβαίνει το ίδιο στην ειδωλική μορφή γέροντος, η οποία δεν έχει θε΄ι΄κή φύση και η οποία παραμένει μορφή γέροντος.

Οι συμβολικές δε μορφές των τριών αγγέλων, δεν ταυτίζονται με τις θείες υποστάσεις.

Ὁ δέ μέγιστος Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς διδάσκει ὅτι ἡ εἰκών τοῦ Κυρίου, λόγω
τῆς κοινῆς θείας οὐσίας καί τῶν κοινῶν φυσικῶν ἰδιωμάτων, εἶναι καί εἰκών τῆς Ἁγίας
Τριάδος: «Ἀλλά γάρ οὕτως ἡμῖν ὁ ἐν τρισίν ὑποστάσεσιν εἷς Θεός ἐκπεφασμένος, οὕτω καί
δοξάζεται˙ καί οὕτω μιᾶς εἰκόνος οὔσης καί μορφῆς ἐπί τῆς μόνης ἀνειδέου και
προσκυνητῆς Τριάδος... τόν μέν Υἱόν τοῦ Πατρός μορφήν τε καί εἰκόνα λέγομεν, τό δέ
Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ. Οὕτω γάρ ἡμῖν ὡς εὐδόκησεν ἑαυτήν ἐγνώρισε καί οὕτως ἔχειν πρός τόν
Υἱόν τό Πνεῦμα λέγομεν, ὡς αὐτός πρός τόν Πατέρα˙ ὁμοίως γάρ ἀμφότερα ἔχουσι πρός
τόν Πατέρα, πλήν τοῦ τρόπου τῆς ὑπάρξεως...» (ΕΠΕ 1, σελ. 156).[Απόσπασμα από την 127/219-2021, Ποιμαντορικής Εγκυκλίου του Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου Αμφιλοχίου]

Χαρίλαος Ι.Στουρα΄ί΄της.
Θεολόγος.

Τη ΙΑ΄ (11η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Πανευφήμου ΕΥΦΗΜΙΑΣ

ότε τον τόμον του της πίστεως όρου των εξακοσίων τριάκοντα θεοφόρων Πατέρων, των εν Χαλκηδόνι συνελθόντων, τουτέστι της αγίας και Οικουμενικής Δ΄ Συνόδου εκράτυνεν.                                                                                                                                      

Ευφημία η καλλίνικος Μάρτυς του Χριστού ήκμαζε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και Πρίσκου Ανθυπάτου Ρώμης, εν έτει σπη΄ (288), κατήγετο δε εκ Χαλκηδόνος, θυγάτηρ πατρός μεν Φιλόφρονος καλουμένου, μητρός δε Θεοδοσιανής. Διαβληθείσα λοιπόν  ότι ωμολόγει τον Χριστόν, ετιμωρήθη δια τροχών και πυρός, και δια πολλών άλλων βασάνων· ύστερον δοθείσα εις τα θηρία, ίνα ταύτην σπαράξωσιν, έμεινεν εξ αυτών αβλαβής. Είτα εδήχθη υπό άρκτου, προσευχηθείσα δε παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού εν τω θεάτρω· το δε τίμιον αυτής λείψανον απετέθη εντός θήκης και ενεταφιάσθη εις τόπον τινά πλησίον της Χαλκηδόνος, όπου παρέμεινεν επ’ αρκετούς χρόνους, ιάσεις βρύον παντοδαπάς και θαύματα άπειρα επιτελούν. Μετά παρέλευσιν δε πολλού χρόνου, όταν εξηπλώθη η ευσέβεια εις τον κόσμον, έγινε τοιούτον παράδοξον.

" Ένας αριθμός" -- του Άντον Τσέχοφ

Τις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.

- Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα ‘χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου... Λοιπόν... Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια το μήνα...
- Για σαράντα.
- Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες... Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ...
- Δύο μήνες και πέντε μέρες...
- Δύο μήνες ακριβώς... Το ‘χω σημειώσει... Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια.

Από το f/b του π. Νικολάου Δημαρά -- Διηγείται ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος:

Πριν από χρόνια, όταν ήμουν εφημέριος στον ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, με κάλεσαν να εξομολογήσω εκτάκτως, κατόπιν δικής του επιθυμίας, έναν νέο άνδρα, 42 ετών, το όνομά του, ήταν Ξενοφών.

Όταν πήγα, ήταν σε κακή κατάσταση. Ο καρκίνος με τις ραγδαίες μεταστάσεις τον είχε προσβάλλει και στο κεφάλι. Οι μέρες του, ήταν μετρημένες. Ήταν μόνος στον θάλαμο, το διπλανό κρεββάτι ήταν άδειο και έτσι βρεθήκαμε μόνοι μας. Και μου είπε τα εξής, για το πως πίστεψε, αφού υπήρξε, όπως το τόνισε, "σκληρός άθεος" και άπιστος:

Τη Ι΄ (10η) Ιουλίου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΑΝΤΩΝΙΟΥ του Ρώσου

ασκήσαντος μεν το πρώτον εν τω αγιωνύμω όρει του Άθω εν τω ιερώ κοινοβίω του Εσφιγμένου εν έτει 1012, ύστερον δε απελθόντος εις Ρωσίαν και ανεγείραντος εκ βάθρων την περιβόητον και περικαλλή Λαύραν εις το Κίεβον, όπου και ανεπαύθη εν Κυρίω τω 1073 έτει ζήσας έτη 90.                    

Αντώνιος ο Όσιος πατήρ ημών ήκμασεν εν έτει από κτίσεως κόσμου 6520, από δε Χριστού 1012, επί της βασιλείας Ρωμανού του Αργυροπούλου και Βλαδιμήρου του ευσεβεστάτου άρχοντος Ρωσίας εν Κιέβω κρατούντος, διαρκέσας άχρι της βασιλείας Ρωμανού Β΄ του Διογένους, ζήσας έτη ενενήκοντα, εκοιμήθη δε κατά το 6578 από κοσμοποιϊας και 1072 από της ενσάρκου του Κυρίου οικονομίας έτος. Ούτος κατά το πρώτον απαρνησάμενος τον κόσμον και ελθών εις το αγιώνυμον όρος του Άθω, έμεινεν εις την υπακοήν του Ηγουμένου της Ιεράς και παμμεγίστης σεβασμίας Μονής της επονομαζομένης του Εσφιγμένου Θεοκτίστου, λαβών δε το άγιον και αγγελικόν σχήμα των μοναχών εδόθη όλος εις άκραν υπακοήν και άσκησιν· δεξάμενος δε δια θείας αποκαλύψεως προσταγήν του Γέροντος αυτού απήλθεν εις Ρωσίαν, ίνα μεταφέρη την ευλογίαν του όρους Άθω και μεταδώση το άγιον και αγγελικόν σχήμα εις τον άρτι πιστεύσαντα λαόν, γενόμενος ούτος το τέκνον του Άθω, απαρχή και πατήρ του Μοναστικού Τάγματος των Ρώσων.

Φώτης Κόντογλου -- Παπική Ελλάδα θα πει εξαφάνιση της Ελλάδας.

Να γιατί είπα πως είναι πολύ σπουδαίο ζήτημα αυτές οι ερωτοτροπίες που αρχίσανε κάποιοι κληρικοί δικοί μας με τους παπικούς, κι η αιτία είναι το ότι δεν νοιώσανε τι είναι Ορθοδοξία ολότελα, μ' όλο που είναι δεσποτάδες.

Το κακό είναι πως ο λαός δεν πήρε, καλά - καλά, είδηση για τη συνωμοσία. Πίστη ασάλευτη στην Ορθοδοξία, που εμείς οι προκομμένοι την πήραμε κληρονομιά και την πουλάμε «αντί πινακίου φακής» και ασπασμού της παντόφλας του Πάπα!

Μα σε τέτοιο σημείο εκφυλισθήκαμε; Αιτία είναι η έμφυτη ματαιοδοξία μας, που μας κάνει να θέλουμε να φαινόμαστε έξυπνοι συγχρονισμένοι, προοδευτικοί, κι όχι καθυστερημένοι.

Το Νησί - Ένας πρώην Rock Star στον ρόλο ενός μοναχού!

 

Κείμενο:  Μια μοναδική ταινία, δωρεάν για το κοινό, με ελληνικούς υπότιτλους με πρωταγωνιστὴ τὸ Ῥῶσο πρώην Rock Star  Πιὸτρ Μαμόνοφ στὸ ρόλο ἑνὸς μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος θαυματουργεῖ σὲ ἕνα νησὶ στὴν παγωμένη Λευκὴ Θάλασσα. Μια υπέροχη ταινία με πολλά μηνύματα που πραγματικά αξίζει να δεις!
 (Ὁ κριτικὸς Σεργέϊ Γκόρτσεβ, χαρακτηρίζει «Τὸ Νησί» ὡς τὴν καλύτερη κινηματογραφικὴ ταινία τοῦ 2006).
Μιὰ ταινία γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Θεὸς ὑπάρχει! 

Εμμανουήλ  Ανδρεάδης.

Τη Θ΄ (9η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ Επισκόπου Ταυρομενίας.

Παγκράτιος ο Άγιος Ιερομάρτυς, ο Επίσκοπος Ταυρομενίας, έσχε γονείς καταγομένους από τα όρια της Αντιοχείας, οίτινες ήκμαζον κατά τον καιρόν όπου συγκατέβη ο Υιός και Λόγος του Θεού και εγένετο δια τον άνθρωπον άνθρωπος, ο φιλάνθρωπος. Ούτοι ακούσαντες τα εξαίσια θαυμάσια, τα οποία ετέλει ο Δεσπότης Χριστός εις τα Ιεροσόλυμα, μετέβησαν εκεί ομού μετά του υιού των Παγκρατίου και ακούοντες την γλυκυτάτην διδαχήν του Σωτήρος επίστευσαν εις Αυτόν και βαπτισθέντες εις το όνομα της Αγίας Τριάδος, επέστρεψαν εις τον οίκον των, αινούντες τον Κύριον. Μετά δε πολύν καιρόν, ζήσαντες ευσεβώς, ετελεύτησαν, ο δε Παγκράτιος έμεινεν εις τον οίκον των, προκόπτων εις σοφίαν και σύνεσιν και εις μελέτην των θείων Γραφών και ανάγνωσιν. Μετά δε την Ανάληψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, κηρύττων ο Απόστολος Πέτρος εις τας πόλεις και χώρας τον λόγον του Θεού, ήλθε και εις τα μέρη του Πόντου, όπου ο Παγκράτιος υπεδέχθη αυτόν ασμένως ως Απόστολον του Σωτήρος Χριστού και εφιλοξένησε πλουσιοπαρόχως μεθ’ όλης αυτού της συνοδείας.

“O εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία» -- Από το βιβλίον «Η Μεγάλη Προδοσία» του Καθηγητού κ. Κων/νου Δωρ. Μουρατίδου

Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ΄ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθησαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας. Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν υπετάχθησαν στις αποφάσεις αυτές των ψευδοσυνόδων, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος.

π. Νικόλαος Δημαράς -- Ἡ θεολογία τῆς φύσεως.

Ἡ μετοχή στήν θέωση καί στήν βασιλεία του Θεοῦ. Οι αρετές είναι σύμφυτες με την φύση. Δόθηκαν από τον Θεό, όταν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος κατ΄ εικόνα. Γιαυτό υπάρχουν ενάρετοι άνθρωποι και εκτός της Εκκλησίας, όταν τις αναπτύξουν και μάλιστα μερικοί εξ αυτών στον έπακρον! Ο αγιασμός, ωστόσο, παρέχεται μόνον από το Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, με την μετοχή στα Άγια Μυστήρια, μέσω των οποίων φανερώνεται η Βασιλεια του Θεού και στην γη, αλλά εκτυπώτερον θα φανερωθεί στον μέλλοντα αιώνα, αφού δι΄ αυτών γινόμαστε μέτοχοι Θείας φύσεως, όχι βεβαίως της απρόσιτης ουσίας, αλλά των φυσικών ιδιωμάτων-ακτίστων ενεργειών του Θεού.

Τη Η΄ (8η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ.

Ότε εβασίλευεν ο ασεβέστατος Διοκλητιανός, αγριώτατα εφέρετο προς τους Χριστιανούς και δεινότατος πολέμιος αυτών εγένετο. Διότι άλλον σκοπόν δεν είχον άπαντες, ηγεμόνες και άρχοντες, ειμή μόνον να εκριζώσουν την ευσέβειαν και να αφανίσουν τους Χριστιανούς, οι άχρηστοι. Επειδή ο παράνομος αυτοκράτωρ έστειλεν εις όλην την οικουμένην προστάγματα, τα οποία έγραφον εις τους αρχηγούς να φροντίσουν με πάσαν επιμέλειαν την τοιαύτην υπόθεσιν. Εξόχως δε έγραψε δόγμα κατά της πόλεως Αιλιέων ταύτα λέγων· «Ο μέγας βασιλεύς και αυτοκράτωρ Διοκλητιανός προστάσσω όλους εκείνους, οίτινες εις εμέ υποτάσσονται, να σπουδάζουν επιμελώς να θεραπεύουν τους μεγάλους και ανικήτους θεούς, να κτίζουν εις αυτούς ναούς, να τους εορτάζουν και να θυσιάζουν καθ’ εκάστην ενώπιον παντός του λαού με την πρέπουσαν παρρησίαν. Και όσοι δεν υποταχθούν εις τούτο το πρόσταγμα, να λαμβάνουν κακόν και επώδυνον θάνατον.

Τί εἶναι Εὐρώπη; Ἡ Λευκή Δαιμονία -- Ὁ χωρισμός τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεόν

«Ἀδελφοί μου, ἡ συζήτησις ἐτελείωσεν εἰς τάς ἡμέρας μας. Ὁ Χριστός ἀπεμακρύνθη ἀπό τήν Εὐρώπην, ὅπως κάποτε ἀπό τήν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ὅταν οἱ Γαδαρηνοί τό ἐζήτησαν. Μόλις ὅμως Αὐτός ἔφυγεν, ἦλθε πόλεμος, ὀργή, τρόμος και φρίκη, κατάρρευσις, καταστροφή. Ἐπέστρεψεν εἰς τήν Εὐρώπην ὁ προχριστιανικός βαρβαρισμός, ἐκεῖνος τῶν Ἀβάρων, τῶν Οὔνων, τῶν Λογγοβάρδων, τῶν Ἀφρικανῶν, μόνον ὅτι ἦτο ἑκατόν φορές φρικωδέστερος. Ὁ Χριστός ἐπῆρε τόν Σταυρόν Του και τήν εὐλογίαν Του καί ἀπεμακρύνθη. Ἔμεινε ζόφος καί δυσωδία. Καί σεῖς τώρα ἀποφασίστε μέ ποῖον θά ὑπάγετε, ποῖον θά ἀκολουθήσετε: τήν σκοτεινήν καί δυσώδη Εὐρώπην ἤ τόν Χριστόν; Τί νομίζετε ἐσεῖς διά τήν Εὐρώπην; Ἡ Ἀφρική καί ἡ Ἀσία ὀνομάζουν τούς Εὐρωπαίους "λευκούς δαίμονας". Ἑπομένως, θά ἠδύναντο νά ὀνομάσουν τήν Εὐρώπην: