To Δόγμα και η αξία του -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτίμου Καθηγητού ΑΠΘ

Η προσήλωσις εις το ορθόδοξον δόγμα, ωστική δύναμις της πνευματικής ζωής

Ανάμεσα στ΄ άλλα γνωρίσματα, που χαρακτηρίζουν την πνευματική υποβάθμιση της κοινωνίας μας είναι και τούτο: Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα πνευματικά και μάλιστα τα δογματικά θέματα, που αποτελούν το θεμέλιο και την πηγή της πνευματικής ζωής. Για του λόγου το ασφαλές παραπέμπω στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Επιθυμούσα, όπως και η πλειονότητα του ελλαδικού κλήρου και λαού, την αποφυγή εκείνης της επισκέψεως. Η πραγματοποίησή της ήταν ένα ήττημα για μας. Έστησε ένα προγεφύρωμα του Παπισμού στην Ορθόδοξη Ελλάδα και έχει αυξήσει την έπαρση των απανταχού παπικών και παποφίλων. Ωστόσο, φρονώ ότι αυτό το δυσάρεστο γεγονός μπορεί να αξιοποιηθεί θετικά και να καταστεί τελικά ωφέλιμο. Πως; Αν λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι των κοιμωμένων συνειδήσεών μας αν μας αναγκάσει να απεγκλωβισθούμε από τους επικίνδυνους εναγκαλισμούς των οικουμενιστικών κηρυγμάτων, να συνταχθούμε στη γραμμή των αγίων Πατέρων μας και να τονώσουμε την προσήλωσή μας στο ορθόδοξο δόγμα.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΑΣ

ΟΤΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΧΡΕΩΣΤΟΥΣΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΝΑ ΚΛΑΙΟΥΣΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΕΛΩΣΙ ΚΑΙ ΠΩΣ                                                 

Ζήτημα σοφόν αλλά και αξιέπαινον εφύτρωσεν ανάμεσα εις τους μαθητάς του Δημοκρίτου και του Ηρακλείτου, ποίον άραγε από τα δύο να είναι οικειότερον εις τον άνθρωπον, το γελάν ή το κλαίειν; Οι μαθηταί του Δημοκρίτου διϊσχυρίζοντο με κάθε είδους τρόπον να αποδείξωσιν, ότι το γελάν αρμόζει περισσότερον εις τον άνθρωπον, και εστήριζον την γνώμην των επάνω εις τους εξής δύο συλλογισμούς· πρώτον ότι οικειότερον εις τον άνθρωπον είναι εκείνο το οποίον μεταχειρίζονται οι φιλόσοφοι εις τον ορισμόν της ουσίας του ανθρώπου, επειδή δε το γελαστικόν περιλαμβάνεται εις τον όρον του ανθρώπου ως αχώριστον ίδιον αυτού, άρα το γελάν είναι οικειότερον εις τον άνθρωπον παρά το κλαίειν. Όθεν γελαστικόν λέγεται ο άνθρωπος, και όχι κλαυστικόν.

Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΚΟΒΙΔΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ -- Του Νικολάου Πανταζή, Θεολόγου

Αγαπητέ μου αδελφέ, Χριστός Ανέστη!

Σε ευχαριστώ για την καλή σου διάθεση, την ευγένεια και την εκτίμηση της γνώμης μου ως πολύτιμη, όπως γράφεις. Αυτό με τιμά και εύχομαι να ανταποκριθώ ικανοποιητικά στο κάλεσμά σου.

Πιστεύω ακράδαντα ότι το εμβόλιο αυτό του Κόβιντ-19, έχει άμεση σχέση με το χάραγμα του Αντιχρίστου και αποτελεί Προτύπωση και Προδρομικό στάδιο του σφραγίσματος. Είναι ένα από τα βασικά στάδια τα οποία θα “μυήσουν” όλους τους ανθρώπους της γης ώστε να δεχτούν τελικώς το σφράγισμα και να παραμείνουν “πιστοί” στην υποταγή και δουλεία του Αντιχρίστου. 

Το εμβόλιο αυτό, δεν είναι ένα συνηθισμένο και κοινό όπως όλα τα άλλα, όπου μεταδίδεται κάποιο φάρμακο στο αίμα δια μίας βελόνας. Τούτο πρόκειται για μία απολύτως σοβαρή και άκρως καθοριστική ιατρική επέμβαση, ολική παραφθορά του γενετικού μας υλικού και πλήρη διαστροφή των προσωπικών μας αιματολογικών δεδομένων (DNA) διά της Κβαντικής Βιολογίας και Νανοτεχνολογίας.

Αυτό το λεγόμενο Δεοξυριβονουκλεϊκό Οξύ ή DNA (=Deoxyribonucleic Acid) είναι αρχικώς και αποκλειστικώς για τον καθένα μας, προκαθορισμένο από τον Δημιουργό μας Θεό. Η θεοποιημένη επιστήμη, έχοντας υπερβεί πλέον τα όριά της, θέλει και αυτή «να παριστάνει το Θεό» και επιχειρεί τώρα να κάνει μία τελείως ανήθικη και παράνομη παρέμβαση σε αυτό το γενετικό μας υλικό όλων των ζωντανών οργανισμών μας, τις λειτουργικές μονάδες, τα κυτταρικά γονίδια και την σύνθεση πρωτεϊνών.

Με άλλα λόγια μεταλλάσσουν ολόκληρο τον ανθρώπινο οργανισμό εμφυτεύοντας ειδικά Νανοσωματίδια τα οποία ανιχνεύουν και καταστρέφουν τον οργανισμό επιφέροντας τον θάνατο εντός δεκαετίας. Επί πλέον διαστρέφουν, αποδυναμώνουν την ψυχοσύνθεση και υπαρξιακή συνείδηση του καθενός, καθιστώντας τον κάθε εμβολιασμένο «πειραματόζωο» και «κουρδισμένο ρομπότ» έτοιμο να μην αντισταθεί ποτέ αλλά να υποταχτεί στις οποιεσδήποτε επιταγές των σκοτεινών δυνάμεων.  

Το εμβόλιο δεν είναι ο απώτερος σκοπός των σιωνιστικών/μασονικών δυνάμεων αλλά το μέσο διά του οποίου θα επιβάλλουν διά της απειλής, της φοβίας και της δειλίας, το ηλεκτρονικό διαβατήριο το οποίο θα περιέχει την εθνική ταυτότητα, ολόκληρο το ιατρικό ιστορικό του καθενός, τί είδους ασθένειες έχουμε περάσει, πόσα ειδών εμβόλια έχουμε λάβει, πόσες εγχειρήσεις έχουμε κάνει καθώς και πολλά άλλα αυστηρώς προσωπικά δεδομένα (ακόμη διάφορες αγορές μας και χρέη μας όχι μόνο προς το δημόσιο αλλά και προς άλλων εταιριών) όπου θα καταγράφονται σε απόλυτη παραμικρή λεπτομέρεια όλες οι κινήσεις μας ολόκληρο το 24ωρο, τα πιστεύω μας, οι κοινωνικές και διαπροσωπικές μας σχέσεις, η διατροφή μας και οι διάφορες επιλογές μας.

Αυτά όλα, όχι μόνο θα καταγράφονται, αλλά θα επηρεάζονται, θα καθορίζονται και θα ελέγχονται από ηλεκτρονικό εμφύτευμα το οποίο δεν θα γίνει αποκλειστικά μία και μόνη φορά αλλά θα είναι πολλαπλό και συνεχόμενο, ανανεωτικό και εξελισσόμενο, σταδιακό εις το διηνεκές.

Αυτό ακριβώς εξυπηρετούν οι διάφορες “παραλλαγές και μεταλλάξεις” και οι διαβολικές οι δόσεις οι απανωτές. Εκεί αποσκοπούν όλα, στο Digital Passport, το Ψηφιακό Διαβατήριο, το οποίο αρχικώς θα είναι σε υλική μορφή και φορητό, αργότερα όμως θα εμφυτεύεται στον καθένα διά χαράγματος, είτε βελόνας είτε διά εγχειρήσεως διά λεπίδας (χαράσσω το δέρμα, διαχαράσσω τομή).

Ο επιποθούμενος και σχεδιαζόμενος απόλυτος έλεγχος δεν έγκειται μόνο στην καταγραφή προσωπικών δεδομένων αλλά κυρίως και πάνω από όλα στον έλεγχο του παγκοσμίου πληθυσμού και στην σταδιακή του μείωση, διά του “αποδιοπομπέου τράγου” (δική τους εφεύρεση και αυτός) ο οποίος εντέχνως λέγεται Κόβιντ-19. Ο “Κόβιντ 20” θα είναι χειρότερος και ο “21” ακόμη φοβερότερος… Ο “22” θα μας βάλει “τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι” και θα μας πατήσει κάτω από τη μπότα του ο τρισκατάρατος.

Αίρεση σημαίνει διαστροφή της αληθείας. Ο Κόβιντ διαστρέφει την ιστορική, ιατρική αλήθεια και διδάσκει την δεινή και φρικτή νέα αίρεση για μία μοναδική σωτηρία η οποία προέρχεται μόνο από τα εμβόλια, τις άθεες κυβερνήσεις και τα ψηφιακά διαβατήρια. Είναι η αίρεση του Κοβιδισμού. Όσοι πιστεύουν σε αυτόν, όσοι υποτάσσονται και ακολουθούν το σύστημα, λέγονται Κοβιδιστές.

Σε φθηνή απομίμηση του “μικρού ποιμνίου” του Χριστού, ο διάβολος και αυτός δεν θέλει πολλούς (διότι έτσι και αλλιώς τους έχει όλους ήδη δικούς του, διότι είναι “ο θεός του κόσμου τούτου”) αλλά επιδιώκει διά του “πανδημιακού θανάτου” να καταστρέψει το πολυτιμότατο αγαθό της ζωής διότι σύμφωνα με τα λόγια του Χριστού, ο διάβολος ήταν «ανθρωποκτόνος και ψεύτης από την αρχή».

Ο πονηρός θέλει λίγους και “καλούς” οι οποίοι θα είναι “καλοί και νομοταγείς πολίτες” και θα στέκονται ως υπόδειγμα κοινωνικό, ως εωσφορικό “νέφος μαρτύρων” για τους υπολοίπους, τους αντιρρησίες συνειδήσεως, τους αρνητές της παγκοσμίου κυβερνήσεως και αντιστασιαστές της Νέας Εποχής. Τους αντιφρονούντες και θιασώτες των θεωριών συνομοσιών. Έτσι μας “βαφτήσαν” τώρα. Και τώρα που οι “θεωρίες” μας αποδεικνύονται αληθινές στην πράξη, ο εγωϊσμός τους δεν τους αφήνει να το παραδεχτούν. Προτιμούν να μένουν στο σκοτάδι, οι σκοταδιστές, κοβιδιστές των εσχάτων χρόνων.

Το σφράγισμα δεν είναι ένα και μοναδικό, αλλά πολύμορφο, τρισδιάστατο και ιεραρχικό. Είναι:

α) το προ-σφράγισμα (οι μάσκες ως σύμβολο υποταγής και δουλείας)

β) το δια-σφράγισμα (τα δήθεν “σωτηριώδη” εμβόλια και συναφείς φαρμακείες) και

γ) το επι-σφράγισμα (το ηλεκτρονικό χάραγμα, τα ψηφιακά Διαβατήρια).

Οι θάνατοι παγκοσμίως, θα αποδίδονται μαεστρικώς στον κάθε λογής κορονοϊό (κοροϊδοιό) και στις συνεχώς αυξανόμενες μεταλλάξεις του (“άλλαξε την κάπα του ο Μανωλιός και την έβαλε αλλιώς”) και όχι στα ήδη προϋπάρχοντα και πάρα πολύ κρίσιμα «υποκείμενα νοσήματα» και στις θανατηφόρες παρενέργειες των εμβολίων. Αυτή είναι η πραγματική αιτία των θανάτων. Έτσι, οι εμβολιάζοντες και οι εμβολιαζόμενοι θα δικαιολογούν τα εμβόλια ότι είναι δήθεν “αποτελεσματικά”…

Έχοντας οι πάντες, μικροί και μεγάλοι, υποστεί απόλυτη πλύση εγκεφάλου, θα ομολογούν το Νέο Σύμβολο “Πιστεύω εις έναν ιόν” και ότι το εμβόλιο είναι τάχα αποτελεσματικό… εφ΄ όσον “μειώνει τα συμπτώματα” (εμετική αηδία και αυτό), ενώ στην διαβολική τους τύφλωση επάνω, εθελοτυφλούν και δεν μπορούν να δουν τον Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, όργανο του διαβόλου και αυτός, παρακλάδι του Παγκοσμίου Συμβουλίου “εκκλησιών” και διαβολοθυγατέρα της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού) ο οποίος υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι

 1) το εμβόλιο προστατεύει από την πρόσληψη του Κόβιντ και

2) ότι το εμβόλιο περιορίζει την μετάδοση του Κόβιντ.

Άρα; Τότε ΠΟΙΟΣ ο καταραμένος λόγος να εμβολιαστεί κανείς; Σε τί ακριβώς βοηθά και πού αποσκοπεί το εμβόλιο; Στην παγκόσμια, δικτατορική επιβολή του Ψηφιακού Διαβατηρίου! Αυτό είναι, αδελφέ μου! Το “Πασαπόρτι” του Σφραγίσματος! Το Παγκόσμιο Πασαπόρτι για τον Πύρινο Ποταμό, το Λογοδόσιμο, ο Αρραβώνας και ο Γάμος με τον «έξω απ΄ εδώ!» Ο «έτερος γάμος» αυτός θα επιφέρει «κατάρας τέκνα» και απόπαιδα της «μοίρας» του Κοβιδισμού. Θα παράγει την επίπλαστη χαρά και ψεύτικη ασφάλεια της προστασίας από τα εμβόλια.

Στον Ορθόδοξο Γάμο, ο ιερέας εύχεται στο ζευγάρι να έχει την χαρά την οποία είχε η Αγία Ελένη όταν βρήκε τον Τίμιο Σταυρό. Ο Διάβολος εδώ, εύχεται και «εγγυάται» την χαρά της δήθεν προστασίας από τον δικό του κοπροϊό. Ουδείς διαφαίνεται εκκλησιαστικός «Ηρακλής» να καθαρίσει την Κόπρον του Αυγείου του Κορονοϊού. Οι «λέοντες» γίνανε «λαγουδάκια» και στέλνουν τα προβατάκια ολοταχώς για μαζική σφαγή.

Μέγιστοι εχθροί της νέας αυτής υγειούς κοινωνίας, της νέας εποχής των εμβολιασμένων, θα θεωρούνται αποκλειστικώς όσοι απαρνούνται τα εμβόλια! (στην κυριότητα Χριστιανοί). Προκειμένου όμως αυτοί να περιοριστούν, θα πρέπει να τιμωρηθούν υποδειγματικώς ώστε να μην μπορούν να κινηθούν (lockdowns) και όπως λέγει η Αποκάλυψη, «ούτε να πωλούν, ούτε να αγοράζουν» ούτε να λαμβάνουν επιδόματα και μισθούς.

«Καί ποιεῖ πάντας, τούς μικρούς καί τούς μεγάλους, καί τούς πλουσίους καί τοίς πτωχούς, καί τούς ἐλευθέρους καί τούς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν, καί ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.» (Αποκ. 13, 16-17).

Αυτές τις απάτες θα κάνουν οι σατανικοί αλιείς των ανθρώπων για να εξαπατούν τον κόσμο. “Και ποιήσω ημάς αλιείς ανθρώπων” λέγει ο Θεάνθρωπος Χριστός (Μαρκ, 1, 17). “Και εγώ θα σας κάνω ψαράδες” λέγει ο Εωσφόρος, «θα φέρω την Αυγή της Νέας Εποχής του Κοβιδισμού ώστε να ψαρεύετε τα κορόϊδα, τους κουκοσκιάχτηδες και δειλούς διά μαζικού εμβολιασμού. Θα σας σφραγίσω όλους κανονικά, με Διαβατήρια Ψηφιακά, δηλαδή Διαβατήρια απ΄ ευθείας για την κόλαση μαζί μου!” 

Πρώτοι-πρώτοι στην Εξευτελιστική αυτή Παρέλαση του Κοβιδισμού φορώντας τα φανφαρικά και παρεμφερή “ένσημα” των εμβολιασμένων είναι οι ψευτο-επίσκοποι της Κρατικής-κρατούσης ψευδο-εκκλησίας. Αυτοί εμβολιάζονται και συνουσιάζονται (έχουν κοινή ουσία) με τους άθεους πολιτικούς, με τις αρχές και εξουσίες του αρχηγού του σκότους. Ως Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) υποστηρίζουν και προωθούν τα δίκαια του Διαβόλου και όχι τα Δικαιώματα του Θεού: “Ευλογητός ει, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά Σου!» (Ψαλμός 118).

Οι αδέσποτοι δεσποτάδες καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και με σημαία το μουτζουρωμένο τους ράσο επηρεάζουν τους αφελείς, προτρέποντάς τους να εμβολιαστούν και εντός ολίγου να λάβουν τα Ψηφιακά Διαβατήρια. Όταν η Κρατική-κρατούσα ψευδο-εκκλησία λέγει “για το καλό μας”, στην πραγματικότητα εννοεί “για τον κολασμό μας!”

Τα υπολείμματα των κυττάρων από ζωντανά βρέφη εκτρώσεων, τα οποία βεβαιότατα περιέχει το εμβόλιο του Κόβιντ, θα ξανασυναρμοστούν και τα κομματιασμένα μωρά θα αναστηθούν ως Άγγελοι Θεού με ρομφαία δίστομη για να τους δικάσουν εν Ημέρα Κρίσεως. Οι δύο Προφήτες οι οποίοι θα εμφανιστούν να προειδοποιήσουν τους πιστούς για τον ερχομό του Αντιχρίστου, ο Ηλίας και ο Ενώχ, θα αρχίσουν να σφάζουν πατριάρχες και δεσποτάδες επειδή αυτοί πρώτοι έστειλαν τα πρόβατά τους «διά σφαγήν.»

Οι ανύποπτοι πιστοί όμως, δεν είναι και αυτοί άμοιροι ευθυνών. Δεν αμνηστεύονται αυτομάτως. Φταίνε και αυτοί που δεν ερευνούν, ευθύνονται πολύ που δεν ενημερώνονται, δεν μαθαίνουν την αλήθεια, δεν ρωτούν. Φταίνε και αυτοί διότι εμπιστεύονται τυφλά όλα όσα τους λέγουν τα Μέσα Μαζικής Τυφλώσεως, τα κατευθυνόμενα, καλοστημμένα και ακριβοπληρωμένα Κανάλια, εμπιστεύονται και επαναπαύουν την ελπίδα τους στους πολιτικούς, ενώ καταφρονούν τον Χριστό ο οποίος μας δίνει εντολή: «ΜΗ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπί υἱούς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145, 3). Δηλαδή ΜΗΝ στηρίζετε την εμπιστοσύνη σας και την ελπίδα σας σε ανθρώπους (ιδίως διεφθαρμένους) οι οποίοι ποτέ δεν μπορούν να σώσουν! Έρχονται και σου λένε: «Θα μας σώσουν οι πολιτικοί και οι ξεπουλημένοι γιατροί, οι δημοσιογράφοι και οι ηθοποιοί!»

Οι λίγοι όμως οι σωστοί, φταίνε και αυτοί που δεν μιλούν, δεν φωνάζουν, δεν γαυγίζουν, δεν γίνονται «λέοντες πυρ πνέοντες» όπως περιγράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: “Ωσπερ λέοντες πυρ πνέοντες ούτως εξερχόμεθα της Ιεράς τραπέζης φοβεροί τω διαβόλω και τοις δαίμοσι γινόμενοι!” (Ρ.Ο. 59,260). Δηλαδή «βγαίνουμε από την Αγία Τράπεζα και στεκόμαστε στην Ωραία Πύλη σαν λιοντάρια που εκπνέουν φωτιά και λάβρα αληθείας από το στόμα μας και έτσι γινόμαστε ο φόβος και ο τρόμος στον διάβολο και τους δαίμονες!»

Φταίνε λοιπόν και οι αληθινοί ιερείς του Υψίστου οι οποίοι δεν ελέγχουν ευκαίρως-ακαίρως: «Κήρυξον τόν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον!» (Β΄Τιμ. 4, 2). Διστάζουν να εξαπολύσουν εξορκισμό στους υπευθύνους: «Επιτιμά σοι, διάβολε!» Δεν επιτιμούν αλλά σιωπούν, παρασυρόμενοι οι ίδιοι αλλά παρασέρνοντας και τους άλλους (χωρίς φυσικά να το γνωρίζουν) στην παρατεινόμενη σιωπή, σε αυτό το φρικτό «τρίτο είδος αθεϊας» κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

Έτσι αφήνουν τα πρόβατα έρμαια στην δύσβατη κατ΄ιδίαν βούληση και δυσδιάκριτη ελεύθερη επιλογή του καθενός μας. Μιλούν επιπόλαια για «αυτεξούσιο» αλλά ξεχνούν την αυστηρή παράκληση και επιτακτική εντολή του Χριστού: “Bόσκε τά ἀρνία μου, ποίμαινε τά πρόβατά μου!” (Ιωάν. 21, 15-17).

Το «βόσκε» και το «ποίμενε» δεν είναι καθόλου τυχαία, δεν είναι ανθρωπομορφισμός ούτε πλεονασμός. «Εεει, τσοπάνη, πρόσεχε καλά!» Το «βόσκε» σημαίνει την παροχή πνευματικής τροφής «εν τόπω χλόης.» Το «ποίμενε» όμως σημαίνει ορθή διαποίμανση, κατεύθυνση και καθοδήγηση, ουσιαστική προφύλαξη και πραγματικό άρπαγμα από τα βράχια, τους γκρεμούς και τα νύχια των λεόντων!

Τα λιοντάρια του σατανά μας απειλούν να πάρουμε το εμβόλιο. Ο ποιμένας θα ορμήσει, θα βροντήξει και θα μας προειδοποιήσει: «Μην εμβολιαστεί κανείς! Μην φορέσει μάσκα κανείς! Μην κάνει «τεστ» κανένας αλλιώς στην Εκκλησία του Χριστού να μην ξαναπατήσει! Είναι βλασφημία εναντίον του Αγίου Πνεύματος να φοβούμαστε ότι ο πραγματικός Ναός του Αγίου Πνεύματος, το σώμα μας, θα αρρωστήσει από το Πανάγιο και Θεϊκό Σώμα και Αίμα του Χριστού μας!

Είναι ειδωλολατρεία η τυφλή εμπιστοσύνη στους πολιτικούς. Είναι άρνηση Θεού η μασκοφορία! Ποιός Άγιος της Εκκλησίας μας (πολλοί Άγιοι είναι και μεγάλοι Ιατροί) φόρεσε ποτέ μάσκα για να προστατευτεί από το φίλημα των Αγίων Εικόνων; Σε ποιά Αγία Εικόνα βλέπετε κάποιον Άγιο Πατέρα της Εκκλησίας μας αγιογραφημένο να φοράει μάσκα και να κοινωνεί; Ποιός Άγιος Πατέρας δίδαξε ποτέ να απολυμαίνουμε την Αγία Τράπεζα και τα Άγια Δισκοπότηρα από τον μολυσμό ιώσεων και ασθενειών;

ΥΒΡΙΣ, ΑΗΔΙΑ, ΒΟΘΡΟΣ και ΑΙΣΧΟΣ ανατριχιαστικό που ηχεί και αντιλαλεί στης κολάσεως τον πυθμένα! Πότε δαιμονιστήκατε όλοι ομαδικώς, ολοτελώς και δεν το αντιληφθήκατε; Η ΑΜΑΡΤΙΑ σας είναι βαρύτατη και ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ εις τον αιώνα και σεις ιερείς της ΑΙΣΧΥΝΗΣ «ποζάρετε» αμέριμνοι με τις σατανολατρικές σας μάσκες λες και μόλις βγήκατε από κάποια σατανιστική τελετή και εμβολιάζεστε θεατρικά στα ειδησεογραφικά παράθυρα της κατάντιας σας, του ξεπεσμού σας και εξευτελισμού σας! Ντροπή σας, Οικουμενιστές, Κοβιδιστές! Αλοίμονό σας οχιές φαρμακερές οι οποίοι προτρέπετε να φαρμακώνονται οι άλλοι με εμβόλια φαρμακείας και δαιμονολατρίας!

Όπως καταλαβαίνεις αδελφέ μου, αναδιπλώνονται όχι μόνο τα σατανικά τους σχέδια αλλά και εκπληρώνεται το Βιβλίο της Ιεράς Αποκαλύψεως με το χάραγμα και το σφράγισμα, «α δει γενέσθαι», τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν και θα γίνουν, όσο και εάν διαμαρτυρόμαστε εμείς. Ο συναγερμός μας αποσκοπεί όχι στο να αποτρέψει τα γεγονότα αλλά στο να ενημερώσει και να ξυπνήσει τους πιστούς: “Ἔγειρε, ὁ καθεύδων, καί ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καί ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός!” (Εφεσ. 5, 14).

Ο λαός παραδέρνεται από το φοβερό και ψυχοφθόρο δίλημμα εάν θα λάβει το εμβόλιο ή όχι. Καιρός να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο του «ωχαδερφισμού» μας. Καιρός να ξυπνήσουμε από το αναισθητική ένεση των ενοχών μας. Καιρός να απαλλαχτούμε από σκότος της ανευθυνότητός μας. Ας αναλάβουμε τον πλήρη καταρτισμό μας και την άρτια ενημέρωση των συναδέλφων μας και των αγαπητών μας προσώπων. Ας αντισταθούμε όλοι στην ψυχολογική και ιατρική αυτή τυραννία: «Ξύπνα, καημένε μου Ραγιά, και σήκω το κεφάλι!»

Αυτές είναι οι πτωχές μου σκέψεις και σε ευχαριστώ για την ευκαιρία την οποία μου έδωσες να τις μοιραστώ μαζί σου και μαζί με τους υπολοίπους πιστούς σε γενικό άρθρο, εδώ: 

http://www.wallingoff.com/wp-admin/post.php?post=1131&action=edit

Σ.σ.   Ο αρθρογράφος δεν ενδιαφέρεται για σχόλια και δεν τα επιθυμεί κάτω από τα δικά του άρθρα.

 

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΤΗΣ Ζ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ -- ΗΤΟΙ ΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Τη αυτή ημέρα Σαββάτω προ της Πεντηκοστής μνήμην επιτελούμεν πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου.                                                                                           

Κατά το Σάββατον τούτο, όπερ προηγείται της Αγίας Πεντηκοστής, εθέσπισαν οι Άγιοι Πατέρες, ίνα επιτελώμεν μνήμην πάντων των απ’ αιώνος ευσεβώς τελευτησάντων ανθρώπων, καθώς τούτο διέταξαν να γίνεται και κατά το Σάββατον προ των Απόκρεω. Προσέταξαν δε τούτο υπό φιλανθρωπίας κινούμενοι, ίνα και όσοι δι’ οιανδήποτε αιτίαν δεν έτυχον των κατά μέρος συνήθων μνημοσύνων, συμπεριληφθώσιν εις τα κοινά ταύτα. Ταύτην δε την περί των μνημοσύνων διάταξιν παρέλαβον οι Πατέρες της Εκκλησίας κατά παράδοσιν από τους Αγίους Αποστόλους, οίτινες εδίδασκον «ότι τα υπέρ των κεκοιμημένων γινόμενα μεγάλην προξενούσιν ωφέλειαν εις αυτούς», καθώς τούτο φαίνεται και από τας διαταγάς αυτών (Βιβλ. η΄ Κεφ. μβ: 42).

Τη ΙΘ΄ (19η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Παϊσίου του Μεγάλου.

Παΐσιος ο Όσιος και ασκητής κατήγετο από την Αίγυπτον, γεννηθείς περί το έτος 300 από Χριστού από γονείς ευσεβείς, εναρέτους και πλουτισμένους από χρηστά και χριστιανικά ήθη, οι οποίοι είχον επτά τέκνα, όμοια με αυτούς κατά τα ήθη και τας αρετάς. Ο πλούτος των ήτο ικανός, επαρκώ όχι μόνον δια τας ανάγκας αυτών, αλλά και δια να βοηθούν και τους χρείαν έχοντας. Διότι όσον αυτοί εμοίραζον εις τους πτωχούς τα υπάρχοντά των, τόσον περισσότερα τους απέδιδεν ο Θεός και επλήθυνε τα πράγματά των. Αποθανόντος δε του πατρός του, έμεινε πλέον όλη η φροντίς και των παιδίων και των πραγμάτων εις την μητέρα, και μάλιστα την περισσοτέραν φροντίδα επροξενούσεν εις αυτήν ο Παΐσιος, διότι ήτο το μικρότερον από όλα τα τέκνα της. Η περί των τέκνων φροντίς συχνάκις επροξένει λύπην εις την μητέρα, έως ότου εφάνη μίαν νύκτα εις αυτήν Άγγελος Κυρίου και της είπεν· «ο Θεός, ο πατήρ των ορφανών, με έστειλε να σου ειπώ· διατί λυπείσαι τόσον δια την φροντίδα των τέκνων σου, ωσάν να είχες την φροντίδα των συ μόνη και όχι ο Θεός;

Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου.

Η διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού Βαρθολομαίου είναι επιταγή Θεού και καθήκον παντός Ορθοδόξου. Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου. Πότε άραγε θα καταστή δυνατή η σύγκλησις ταύτης; Και όταν ποτέ ήθελε συγκληθή, τι Σύνοδος θα είναι άραγε; Θα είναι γνησία ή ληστρική; Όταν οι Ορθόδοξοι Ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως έκοψαν το μνημόσυνον του Επισκόπου Νεστορίου, ανέμενον την κρίσιν Συνόδου; Ευτυχώς όχι. Η Σύνοδος πράγματι συνεκλήθη εις την Κων/πολιν. Ποία όμως ήτο η κρίσις αυτής; Εδικαίωσεν τον Νεστόριον και ανεθεμάτισε τους Ορθοδόξους!... «Ο κοινωνών Βαρθολομαίω αιρέσει κοινωνεί. Ο μνημονεύων Βαρθολομαίον συνεπάγεται μετά τούτου τη αιρετική απωλεία. Ο μη μνημονεύων Βαρθολομαίον και τους συν αυτώ, αποτειχίζει εαυτόν εκ «Ψευδεπισκόπων και Ψευδοδιδασκάλων», λέγει το Πνεύμα το Άγιον εν τη Εκκλησία (ΙΕ Κανών ΑΒ Συνόδου). Οι μη κοινωνούντες Βαρθολομαίω και τοις συν αυτώ είναι «τιμής και αποδοχής άξιοι, ως οι Ορθόδοξοι» παραγγέλουσιν οι Άγιοι δια του αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων (Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων, P.G. 87,  3372A) και του ΙΕ΄Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου». Η μετά της αιρέσεως  κοινωνία, πως είναι δυνατόν να διατηρήση την ορθόδοξον ιδιότητα του Πληρώματος της Εκκλησίας και την υπόστασιν Αυτής;

Η σχέσις του Πάπα με τον Αντίχριστον -- Του Αρχιμ. Αρσενίου Κομπούγια 12/ 12/ 1986

….Κατόπιν όλων αυτών, ως ταπεινός πνευματικός Πατήρ, κάμνω θερμήν έκκλησιν προς τον Παναγιώτατον Οικουμ. Πατριάρχην, τους Μακαριωτάτους Πατριάρχας των Ορθοδόξων Εκκλησιών· εάν αγαπάτε εν αληθεία τον μοναδικόν Σωτήρα Χριστόν, εάν ζήτε εν φόβω Θεού και εν αγιότητι βίου, εάν δεν ανήκετε σε σκοτεινά άντρα της σατανοκινήτου και προδρόμου του Αντιχρίστου Μασονίας, φύγετε πάραυτα από το σατανικό συνονθύλευμα της τάχα ενώσεως των Εκκλησιών. Φύγετε και παραιτηθήτε από κάθε ματαίαν συζήτησιν δια την τάχα ένωσίν μας με την Λατινικήν Εκκλησίαν. Άγιοι Πατέρες· θα ρίψετε την Ορθοδοξίαν σε τρομερές περιπέτειες και τελικώς, εις τας χείρας του ερχομένου Αντιχρίστου, του οποίου τα βήματα ευκρινώς πλέον ακούονται· όσον και εάν ο σατανάς, ο πλανών την οικουμένην, προσπαθεί να πείση ακόμη και εναρέτους ανθρώπους ότι δεν είναι καιρός να έλθη και όσοι ησχολήθησαν και έγραψαν, είναι πλανεμένοι και τυφλοί! Ο Κύριος να μας ελεήση και εν τω μεταξύ, ας έχωμεν ολίγην υπομονήν να ομιλήση ο Κύριος περισσότερον.

Σχόλιο, του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ Misha Sarov

«1986 παντρεύτηκαν, 1987 τεμάχισε τη 18χρονη σύζυγο του , 2005 αποφυλακίσθηκε.

Τα ίδια και οι σατανιστές της Παλλήνης.Ο Μπάμπης θα βγεί πολύ νωρίτερα ,ειδικά αν έχει τους σωστούς φίλους στις κυβερνήσεις όπως είχε ο βιαστής και δολοφόνος Ασημάκης Κατσούλας.»

Σχόλιο, Κυπριανός Χριστοδουλίδης

Κάτι πού δέν θέλουν νά παίρνουν υπόψη οι διαστροφείς αντίχριστοι Νομοθέτες τής Χριστιανικής διδασκαλίας, είναι ότι οι Νόμοι Δικαίου αυτής τής σακατεμένης, δήθεν, "Πολιτείας", διέπονται από τήν εν Χριστώ μαθητεία. Εφόσον, λοιπόν, αυτό τό γράφουν στά παλαιότερα τών υποδημάτων τους οι δολοφόνοι εγκληματίες, οι εν Χριστώ Νόμοι δέν εφαρμόζονται γιά τίς ανθρωποκτονίες καί λοιπές κακουργίες που διαπράττουν. Οπότε, τίθεται σέ εφαρμογή τό έτερο σκέλος τού Νόμου : Οφθαλμόν αντί οφθαλμού καί δόντι αντί οδόντος. Νά πληρώνουν μέ τό ίδιο νόμισμα, τό νόμισμα τών προτιμήσεών τους.

Άν τώρα μάς έρθουν οι γνωστοί δικαιωματιστές αγαπολόγοι, τότε η Ελληνική Πολιτεία νά τούς ανακηρύξει (τούς φονιάδες) persona non grata (= ανεπιθύμητους) καί νά τούς στείλει σέ εκείνους, που θέλουν νά τούς μαζέψουν ... διά λόγους αγάπης. Ή μάλλον απάτης.

Leontius, Hypatius, & Theodulus the Martyrs of Syria

This Martyr was from Greece. Being of great bodily stature and strength, he was an illustrious soldier in the Roman legions who had won many victories, and was known for his prudence and sobriety of mind. When it was learned that he gave grain to the poor from the imperial stores, and was moreover a Christian, Hadrian the Governor of Phoenicia sent Hypatius, a tribune, and Theodulus, a soldier, to arrest him. Saint Leontius converted them on the way to Tripolis in Phoenicia, where Hypatius and Theodulus were tormented and beheaded by Hadrian for their confession of Christ. Then Hadrian with many flatteries and many torments strove to turn Leontius from Christ. All his attempts failing, he had Leontius put to such tortures that he died in the midst of them, under Vespasian in the year 73.

Η ΠΕΠΟΙΚΙΛΜΕΝΗ -- Aλεξ. Παπαδιαμάντη

Εἶχα τάξιμον νὰ ὑπάγω στὴν Κεχριάν, νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη», εἰς τὰ Ἐννιάμερα, τὴν 23 Αὐγούστου. Ἀπὸ δέκα χρόνων δὲν εἶχα ἐπισκεφθῆ τὴν Παναγίαν τὴν Κεχριάν. Δέκα χρόνια εἶχα ν᾿ ἀσπασθῶ τὴν σεβασμίαν παλαιὰν Εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως, ὁποὺ εἶναι ζωγραφισμένοι, ἐπάνω εἰς δύο ὑπερῷα, ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ὁ ἱερὸς Κοσμᾶς (αὐτὸς ὁ θεσπέσιος ποιητὴς τῆς Πεποικιλμένης) καὶ ὁ θεῖος Δαμασκηνός, τείνοντες δύο τόμους κάτω πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς Εἰκόνος, ἐφ᾿ ὧν εἶναι γεγραμμένα δύο τροπάρια, τὸ «Γυναῖκά σε θνητήν, ἀλλ᾿ ὑπερφυῶς καὶ Μητέρα Θεοῦ», καὶ τὸ «Ἀξίως ὡς ἔμψυχόν σε οὐρανὸν ὑπεδέξαντο…» Καὶ δὲν εἶχα ἀγναντέψει οὔτε μακρόθεν τὸν περικαλλῆ θόλον τοῦ σεμνοῦ ναΐσκου, ὅπου ἀστράπτει εἰς τὸν ἥλιον ὅλος πεποικιλμένος ἀπὸ τὰ ὡραῖα παλαιὰ πινάκια, τὰ ἐγκολλημένα εἰς τὸ κτίριον ὡς ὄστρακα μαργαριτοφόρα.

Καὶ παρημέλησα τὸ τάξιμόν μου, καὶ δὲν ἀπεφάσιζα νὰ ὑπάγω. Ἐνύκτωσε, κ᾿ ἐκαθόμουν ἔξωθεν τοῦ μαγαζείου τοῦ ἀγαπητοῦ νεαροῦ φίλου μου, τοῦ Κωστῆ τοῦ Τσαμασφύρου, πολλὰ ρεμβάζων, καὶ οὐδὲν σκεπτόμενος. Ὁ Κωστάκης μοῦ ἔφερε ποτήριον ρακίου, νὰ μὲ κεράσῃ, καὶ μοῦ εἶπε:

ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΕΙΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΑΣ

ΟΤΙ ΣΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΥΛΙΓΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΩΣΑΝ ΕΙΣ ΠΗΛΟΝ                           

«Αμήν αμήν λέγω υμίν, ότι έρχεται ώρα και νυν εστιν, ότε οι νεκροί ακούσονται της φωνής του Υιού του Θεού, και οι ακούσαντες ζήσονται» (Ιωάν. ε: 25).                                                                                                                                               

Επειδή και το ανθρώπινον γένος έχασεν ως αχάριστος δούλος του ουρανίου Πατρός την πρώτην κληρονομίαν, της οποίας ένα από τα χαρίσματα ήτο και ένας σταλαγμός σοφίας από το αχανές πέλαγος της σοφίας του Θεού, με το οποίον ηδύνατο να προγνωρίζη τα πράγματα καθώς είναι η ύπαρξίς των και η φύσις των, όχι μόνον όσα υποπίπτουσιν εις τα σωματικά αισθητήρια, αλλά και τ’ άλλα όσα έρχονται εις τον νουν· επειδή, λέγω, και έχασε τοιούτον θησαυρόν ο άνθρωπος, μόλις και μετά βίας γνωρίζει και καταπείθεται εις εκείνα όπου βλέπει με τους οφθαλμούς του. Δια τούτο και ο θεόπτης Μωϋσής, βλέπων μακρόθεν την βάτον, ήτις εκαίετο και δεν κατεκαίετο, και μη δυνάμενος να καταλάβη του Μυστηρίου εκείνου την δύναμιν και έννοιαν, έλεγε· «Παρελθών όψομαι το όραμα το μέγα τούτο» (Έξοδ. γ:3). Και ανίσως ο Μωϋσής ο θεόπτης, ο καθαρώτατος νους, όστις είχε τας αισθήσεις ελευθερωμένας από της κοσμικής ταύτης ματαιότητος τους καπνούς και τα σύννεφα, μακρόθεν δεν ηδύνατο να καταλάβη εκείνα όπου έβλεπε, τι θέλομεν γίνει ημείς, τους οποίους έχει κυριευμένους η απάτη και το ψεύδος τούτου του φθαρτού κόσμου; Τούτο βέβαια πάσχομεν, όπερ λέγει το άγιον Ευαγγέλιον· «Ώτα έχουσι και ουκ ακούουσιν, οφθαλμούς έχουσι και ουκ όψονται» (Μάρκ. η: 18), τούτο αληθεύει περισσότερον εις ημάς παρά εις άλλους.

Τη ΙΗ΄ (18η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΛΕΟΝΤΙΟΥ και των συν αυτώ ΥΠΑΤΙΟΥ και ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ.

Λεόντιος ο Άγιος κατήγετο μεν από την Ελλάδα, έζησε δε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουεσπασιανού, εν έτει ο΄ (70). Και επειδή είχεν ανδρείαν και ρώμην φυσικήν, η οποία ηυξήθη με την ηλικίαν του σώματος, συνηριθμήθη εις τα στρατιωτικά τάγματα. Φανείς δε εις τον πόλεμον ανδρείος και πολλάς νίκας κατορθώσας, προς τούτοις δε φημισθείς ότι είχε σύνεσιν και λογισμόν φρόνιμον, δια ταύτα όλα ετιμήθη με την στολήν της στρατηγικής αξίας, και με τα άλλα σημεία αυτής· έγεινε δηλαδή αρχιστράτηγος. Ούτος λοιπόν ευρισκόμενος εις την εν Αφρική Τρίπολιν, έδιδεν εις τους πτωχούς από τα βασιλικά σιτηρέσια, και γνησίως και καθαρώς ελάτρευε τον Χριστόν. Μαθών δε περί αυτού Αδριανός ο ηγεμών της Φοινίκης απέστειλεν εις τον Άγιον τον τριβούνον Ύπατον, ομού με άλλους δύο στρατιώτας, εις εκ των οποίων ωνομάζετο Θεόδουλος.

Ο τυφλός και παράλυτος

Κάποτε ο διονυσιάτης μοναχός Άνθιμος επισκέφθηκε στο νοσοκομείο της μονής του ένα νεόκουρο μοναχό που είχε αρρωστήσει. Για να τον παρηγορήσει, του διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία: 

" Έχε, αδελφέ μου, την ελπίδα σου στην Παναγία μας. Την μεγάλη ιατρό και προστάτιδα των μοναχών. Άκουσε μια δική μου περιπέτεια, για να θαυμάσεις την κραταιά Tης προστασία. 

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, είκοσι πέντε χρονών και μάλιστα νεόκουρος, αρρώστησα βαριά. Είχα γίνει ένα πτώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω τι αρρώστια ήταν, ρευματισμοί ή κάτι άλλο, πάντως ένοιωθα μεγάλη αδυναμία σε όλο το σώμα. Για να περπατήσω χρησιμοποιούσα δεκανίκια. Σαν να μην έφθανε αυτό, θάμπωσαν και τα μάτια μου και διέκρινα με δυσκολία μπροστά μου. 

Eίναι δυνατόν αυτοί οι Ιούδες να έχουν σχέση με την Εκκλησία του Χριστού;

Από τὴν   παγκόσμιο συνάντηση  «Θρησκειῶν καὶ Πολιτισμῶν» που έγινε στην Κύπρο, μὲ σκοπὸ τὴν Εἰρήνην εἰς τὸν πλανήτη.

Ὁ Μητροπολίτης Θυατείρων   

O Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγόριος, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ στὴ συνάντηση τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο  Κωνσταντινουπόλεως, στὴ δική του ὁμιλία, ἀφοῦ μετέφερε τὶς εὐχὲς καὶ τοὺς χαιρετισμοὺς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, συνεχάρη τοὺς διοργανωτὲς καὶ τοὺς εὐχήθηκε κάθε ἐπιτυχία. “Ἦταν πράγματι μία ἐπιτυχία”, συμπλήρωσε. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γρηγόριος εἶπε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ ἀμέσως μετὰ τὸ Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισαν νὰ προσπαθοῦν γιὰ νὰ βροῦν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, “γιατί ἡ Ἐκκλησία δυστυχῶς σήμερα εἶναι διαιρεμένη καὶ ἀφοῦ εἶναι διαιρεμένη ἔχουμε οἱ Χριστιανοὶ ὑποχρέωση νὰ τὴν ἑνώσουμε”. Ἀνέφερε, ἐπίσης, ὅτι ὁ διάλογος εἶναι τὸ σπουδαιότερο, τὸ ἱερότατο, τὸ καλύτερο μέσο μὲ τὸ ὁποῖο οἱ Χριστιανοὶ θὰ ἐπανενωθοῦν καὶ θὰ ἀποτελέσουν τὴν μία Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Σημείωσε ὅτι χωρὶς μία νέα Πεντηκοστὴ δὲν θὰ μπορέσει ἡ Ἐκκλησία νὰ ἐπανενώσει τὸν ἑαυτό της!

Isaurus the Holy Martyr & his Companions of Athens

The holy Martyr Isaurus, a deacon, and Basil and Innocent were from Athens. In the reign of Numerian (283-284), they came to Apollonia (most likely, the city in Illyricum); there encountering Felix, Peregrinus, and Hermias hidden in a cave, they strengthened them in their Faith. Betrayed to Tripontius the Proconsul, all but Isaurus and Innocent were beheaded; these last two Tripontius gave over to his son, Apollonius, who tormented them, and then had them beheaded.

ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Υπάρχουν χριστιανοί, ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα καὶ θέλουν νὰ καταφύγουν σὲ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτά. Ἀναζητοῦν τὴ λύση ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, ξεχνώντας ὅτι ὁ Χριστὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὅτι ἡ πίστη σώζει. Ἡ φράση του «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε» ἦταν ἀποκαλυπτική. Τὸ θαῦμα γινόταν, γιατὶ προϋπῆρχε ἡ πίστη καὶ ἡ καλὴ προαίρεση. Ἐναγωνίως θέλουν νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσή τους στὸ Θεὸ μέσῳ κάποιου ἄλλου. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ θυμίζει τοὺς παραβάτες τοῦ ποινικοῦ κώδικα, οἱ ὁποῖοι ἀναθέτουν σὲ κάποιον καλὸν δικηγόρο νὰ τοὺς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει. Οἱ ἴδιοι παραμένουν ἀπρόθυμοι νὰ βιώσουν τὸ πρόβλημά τους πνευματικὰ καὶ ἀναποφάσιστοι νὰ ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρό. Ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς μετανοίας του καὶ τῆς προσευχῆς του. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπὸ ἔξω καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντικαταστήσουν οὔτε τὸ Θεό, οὔτε τὸν ἴδιο.

Διαφάνεια ή ψευδαίσθηση; -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθ. Παν. Αθηνών

Η διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως, σαν στόχος της πνευματικής μας ζωής, αποκτάται, όπως γνωρίζουμε, με την εργασία της νήψεως και της εγρηγόρσεως.

Ίσως, θα έλεγε κανείς, ότι η διαφάνεια αυτή είναι μια αδιάλειπτη νηπτική λειτουργία και ποτέ μια ποιότητα πνευματικής ζωής σε σταθερή και αναλλοίωτη εικόνα αυτοσυνειδησίας. Διαφάνεια και νήψη, σαν όροι πνευματικής ζωής, δεν διαφέρουν ουσιαστικά. Κι οι δυο όροι δηλώνουν μια προσπάθεια πνευματικής διαύγειας. Ίσως η μόνη διαφορά να βρίσκεται στο γεγονός ότι εμείς τείνουμε να εννοούμε τη διαφάνεια σαν καρπό της νήψεως. Σ’ αυτή την περίπτωση η νήψη είναι η οδός που μας οδηγεί στο φωτεινό χώρο της πνευματικής ζωής που λέγεται διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως! Αυτό πάλι σημαίνει ότι, αν η νήψη δεν είναι αυθεντική, δεν φθάνουμε ποτέ στην αυθεντική διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως. Αν δεν γνωρίζουμε να νήφουμε αυθεντικά, η αυτοσυνειδησία μας δεν είναι διαφανής «εν Χριστώ Ιησού», αλλά μια ψευδαίσθηση που συντηρεί απλώς ένα χριστιανικό προσωπείο!

Την ψευδαίσθηση αυτή βιώνουμε όλοι εμείς οι χριστιανοί που… ξεχνούμε το διάβολο!

Φώτης Κόντογλου για τον Άγιο Νικολαο

Τη θυμωμένη θάλασσα δεν τη δαμάζει πια με την τρίαινα ο άγριος Ποσειδώνας, που τον έπλασε η μυθολογία, αλλά ο πιο ήμερος και ο πιο γλυκύτερος γέροντας, ο άγιος Νικόλαος, που δεν κρατά καμάκια και κοντάρια, αλλά που βλογά τα μελανιασμένα κύματα δίχως να τα φοβερίζει και κείνα ησυχάζουνε και μαλακώνουνε, σα να τους ρίχνει κάποιο λάδι ουράνιο. Η φυσιογνωμία του διατηρήθηκε από εικόνα σε εικόνα ίσαμε σήμερα στην τέχνη της εκκλησίας μας, γλυκειά, ταπεινή, πονετικιά, παραηγορητικιά, όλο πραότητα, όλο αγάπη, ειρηνική, απλή, αληθινή "εικόνα πραότητητος", όμοια με του Χριστού, που είπε "μάθετε απ' εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία". Το κεφάλι του είνε φαλακρό με άσπρα τσουλούφια, με μικρό πρόσωπο, με ήμερα μάτια και κόκκινα μάγουλα, με σεμνό μουστάκι και με κοντά στρογγυλά γένεια, "γέρων στρογγυλογένης", με χαμηλούς ώμους, με ταπεινό σχήμα, σαν να παρακαλεί εμάς εκείνος κι΄ όχι να τον πρακαλούμε εμείς.

Τη ΙΖ΄ (17η) Ιουνίου, ο Όσιος Πίωρ εν ειρήνη τελειούται.

Πίωρ ο Όσιος ήτο από την Αίγυπτον. Νέος έτι ων ηρνήθη τον κόσμον, και εξελθών εκ της οικογενείας του έκαμεν απόφασιν (από άμετρον έρωτα και αγάπην την οποίαν είχε προς τον Θεόν) να μη ίδη εις την παρούσαν ζωήν κανένα συγγενή. Aφού δε παρήλθον πεντήκοντα έτη είχεν αδελφήν γερόντισσαν, η οποία μαθούσα πως ζη ο αδελφός της αββάς Πίωρ, ηθέλησεν επιμόνως να τον ίδη. Και επειδή δεν ήτο δυνατόν να υπάγη αυτή εκεί όπου ησκήτευεν ο Όσιος, παρεκάλεσε του τόπου τον Αρχιεπίσκοπον και έγραψεν εις τους Οσίους πατέρας εις την σκήτην, να παρακινήσουν τον αββάν Πίωρ να έλθη να ίδη την αδελφήν του.

«Ναί, έχεις δίκιο» -- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

«Ναί, έχεις δίκιο»

Off The Record (εκτός κειμένου φωτογραφίας)

Αθέατος ωτακουστής, παρακείμενος τών δύο συνομιλητών, μού μετέφερε τόν διάλογο που ακολούθησε μεταξύ τού σοφού γέροντα καί τού επισκέπτη. Σάς τόν μεταφέρω.

- Επισκέπτης : Δηλαδή, μού λές ότι είμαι ηλίθιος ;

- Σοφός γέροντας : Άν δέν ήσουν, θά σκεφτόσουν ότι υπάρχουν καί άλλοι θάνατοι. Εσύ αυτό δέν τό σκέφτεσαι. Μόνο ο covid σημαίνει γιά σένα θάνατος. Προτιμάς λοιπόν νά μήν πεθάνεις από κορονοϊό, τά άλλα δέν τά υπολογίζεις

Αδιαφορείς άν πεθάνεις από Alzhaimer, κατάκοιτος σέ ένα κρεββάτι, γεμάτος κατακλίσεις, τρώγοντας στό τέλος καί τά κόπρανά σου.

Αδιαφορείς, άν πεθάνεις μέ βαρειά καρδιακή καί αναπνευστική ανεπάρκεια, κατάκοιτος πάλι μέ κατακλίσεις.

Αδιαφορείς, άν πεθάνεις από εγκεφαλικό, που θά σέ φέρει κι αυτό στήν ίδια κατάσταση.

Έλα όμως πού έχεις καί τόν καρκίνο. Σέ κόβουν κάθε λίγο γιά νά σέ απαλλάξουν από μεταστάσεις, σέ φουσκώνουν μέ χημειοθεραπείες, κάνεις καί ακτινοβολίες. Ταλαιπωρήσε γιά χρόνια, αλλά κι αυτό δέν τό σκέφτεσαι. Μόνο ο κορονοϊός σέ τρομάζει καί θέλεις νά φυλαχτείς από μιά αρρώστια, πού σέ τελειώνει σύντομα.

Λίγα σού είπα. Φαίνεται όμως ότι έπιασαν τόπο, αυτά που κάποιοι άλλοι, περισσότερο ηλίθιοι, σέ δίδαξαν. Βλέπεις, τώρα έχετε τήν αξιοπρέπεια στό θάνατο, τήν ευθανασία ! Είναι κι αυτό, ένα από τά πολλά δικαιώματα πού σάς έδωσαν μερικοί διάσημοι «ιδανικοί αυτόχειρες» δάσκαλοί σας. Υποτίθεται, ήταν αυτοί πού νίκησαν τόν φόβο τού θανάτου. Δέν σκέφθηκαν τόν φόβο τού κορονοϊού, πού σάς κάνει νά σπεύδετε νά εμβολιασθείτε. Σάς έμαθαν νά είσαστε τολμηροί στόν θάνατο καί σάς έφεραν τώρα τόν τρόμο, επειδή πατέρα τους έχουν τόν ανθρωποκτόνο διάβολο. Κατάλαβες;

- Επισκέπτης : Ναί έχεις δίκιο.

Τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβερκίου :

 «Διανύουμε μία τρομερὴ περίοδο. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο ἐπειδὴ οἱ δυνάμεις τοῦ παγκόσμιου κακοῦ κερδίζουν ὅλο καὶ μεγαλύτερο ἔδαφος στὸν κόσμο, ἀλλά ἀκόμα περισσότερο, ἐπειδή – τρομερό να το λέει κανείς! – πολλοὶ ὑψηλόβαθμοι ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ διεξάγουν μία πραγματικὴ προδοσία τῆς ἱερῆς μας Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Μία ἐντελῶς νέα ἐποχή στὸν Χριστιανισμὸ διακηρύσσεται. Σκέφτονται νὰ δημιουργήσουν νέα ἐκκλησία στὴν ὁποία ὄχι μόνο ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι πρέπει νὰ μετέχουν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἑτερόδοξοι, καὶ ἀκόμη καὶ οἱ Μουσουλμάνοι, οἱ Ἑβραίοι καὶ οἱ εἰδωλολάτρες. Μιλᾶνε ἐπίσης καὶ γιὰ κάποιου εἴδους «διάλογο» μὲ τοὺς ἄθεους! Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἀντὶ τῆς ἀληθινῆς Πίστεως καὶ τῆς ἀληθινῆς Ἐκκλησίας, μία ψεύτικη πίστη ἤ, κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ μεγάλου μας πνευματοφόρου λύχνου, Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου, μία δαιμονικὴ πίστη καὶ μία ψεύτικη ἐκκλησία, ἑτοιμάζεται νὰ ἀνατείλει. Καὶ εἶναι σὲ αὐτὲς τὶς φοβερὲς στιγμές, ποὺ θέλουμε νὰ δοῦμε στὸ πρόσωπό σας τὸν σταθερὸ καὶ ἀκλόνητο πνευματικὸ ἡγέτη μας, ποὺ θὰ μᾶς ἐμπνέει ὅλους στὸν ἱερὸ Ἀγῶνα – τὴν ἱερὴ μάχη – γιὰ τὴν ἀληθινὴ Πίστη καὶ τὴν ἀληθινὴ Ἐκκλησία ἐναντίον αὐτῆς τῆς ψεύτικης πίστεως καὶ ψεύτικης ἐκκλησίας. Αὐτὸ εἶναι ὅ,τι θέλουμε! .. Καὶ μόνο αὐτό!»  

(Ἀπὸ τὸν Χαιρετιστήριο Λόγο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβερκίου πρὸς τὸν Φιλάρετο Πρωθιεράρχη τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἐν Διασπορᾷ – 1/14-12-1967).

Tychon the Wonderworker

This Saint was born of pious Christian parents and flourished in the fifth century. Because of his piety and purity of life he was ordained deacon by the Bishop of Amathus, and later was made Bishop of Amathus by the great Epiphanius (see May 12). He worked many signs and wonders and turned many from the worship of idols unto Christ. Once he planted a vine in the ground and it wondrously sprouted and brought forth ripe grapes. After his death, on his annual feast-day on June 16, it being yet early in the season, that vine would be laden with unripe grapes, as is natural; but as the Divine Liturgy began, the grapes would begin to darken, and by the end of it, they would be fully ripened. The third of the Vespers stichera in the Menaion service to Saint Tychon alludes to this yearly miracle.