Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου ¨Εκκλησιών¨) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!

Αυτός σήμερα, εγώ αύριο

Το γεροντικό αναφέρει ότι: 

«Ένας από τους πατέρες, βλέποντας κάποιον να αμαρτάνει, έκλαψε πικρά και είπε: Αυτός σήμερα, εγώ αύριο».

Τη ΙΑ΄ (11ην) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΤΡΟΦΙΜΟΥ και ΘΑΛΛΟΥ των εν Λαοδικεία μαρτυρησάντων.

Τρόφιμος και Θαλλός οι Άγιοι του Χριστού Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους Διοκλητιανού (384 – 305) και Μαξιμιανού (286 – 305) των βασιλέων, ηγεμονεύοντος δε του Ασκληπιού εν Λαοδικεία. Κατήγοντο δε οι Άγιοι ούτοι εκ τινος πόλεως Στρατονίκης καλουμένης, ήτις και Στρατονίκεια ωνομάζετο και ευρίσκετο εις την της Μικράς Ασίας επαρχίαν της Καρίας της τουρκιστί καλουμένης νυν Αϊδενελλί.

«Πᾶσαν τήν βιοτικήν ἀποθώμεθα μέριμναν» -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Συχνά παρατηροῦμε μοναχούς νά μπλέκονται σέ βιοτικές ὑποθέσεις καί νά χάνουν τόν πνευματικό τους προσανατολισμό. Ἀσχολοῦνται μέ θέματα πού ὑποτίθεται ὅτι τά ἔχουν ἀρνηθεῖ, ὅταν δέχτηκαν τό μοναχικό σχῆμα. Βέβαια, δικαιολογοῦν τήν ἐνασχόλησή τους μέ τά βιοτικά μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι ἐνδιαφέρονται γιά τό καλό καί τήν προκοπή τοῦ μοναστηριοῦ τους καί ὄχι γιά δικά τους προσωπικά συμφέροντα. Ὁ ἰσχυρισμός αὐτός ἔχει περιορισμένη πειστικότητα, ἀφοῦ τά συμφέροντα τοῦ μοναστηριοῦ ἐπηρεάζουν καί τή ζωή τους. Δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι ἐκεῖνος πού ἀρνήθηκε τά ἐγκόσμια δέν πρέπει νά ἀναμειγνύεται σέ βιοτικές μέριμνες, ἀλλά νά ἔχει ἐμπιστοσύνη στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Τη ΙΑ΄ (11ην) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Σιναϊτου.

Γεώργιος ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος ο Σιναϊτης έζησε κατά τους χρόνους του Ιουστινιανού Α΄ του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565) και επί της πατριαρχίας Πέτρου Α΄ του πατριαρχεύσαντος επί είκοσι και οκτώ έτη (524 – 552). Ούτος (ως γράφει ο Ιεροσολύμων θείος Σωφρόνιος, ο κατά την σήμερον εορταζόμενος) κατώκει εις το Σίναιον Όρος, νηστευτής ων και πολύ ενάρετος. Διηγούνται δε περί τούτου, ότι επεθύμησε ποτέ να μεταλάβη εις τον εν Ιεροσολύμοις Ναόν της του Χριστού Αναστάσεως και ω του θαύματος! ευθύς ευρέθη εκεί, το από Σινά έως των Ιεροσολύμων δώδεκα ημερών διάστημα διανύσας εν τω άμα.

Για εσάς κάηκε ο Αυξεντίου;

Το ελληνικό πλεονέκτημα στην Κύπρο και οι επικίνδυνοι χειρισμοί ΣΥΡΙΖΑ

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Τo βέτο Καραμανλή στο Βουκουρέστι για το Σκοπιανό έδωσε στρατηγικό πλεονέκτημα στις επόμενες ελληνικές κυβερνήσεις, καθώς ανάγκασε τους γείτονες να καθίσουν ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να συζητήσουν μαζί μας για τη λύση. Δυστυχώς αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα ο Τσίπρας το... πέταξε στη θάλασσα με τη Συμφωνία των Πρεσπών, και ας κομπάζει ότι πρόκειται περί «διπλωματικού αριστουργήματος», τάχα μου δήθεν. Ο Καραμανλής τού το είπε ξεκάθαρα με τη δήλωσή του: «Εδειξες αδικαιολόγητη βιασύνη». 
Το Σκοπιανό δεν είναι το μόνο εθνικό θέμα το οποίο παρέδωσε ο Καραμανλής στους διαδόχους του στην πρωθυπουργία με στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των λοιπών ενδιαφερομένων. Είναι και το Κυπριακό. Αν η Δύση στο σύνολό της και η Ελλάς ειδικότερα έχουν σήμερα το πάνω χέρι απέναντι στην Τουρκία στο ζήτημα της διαχείρισης του ενεργειακού πλούτου της ανατολικής Μεσογείου και αν η αμερικανική Exonn Mobil, η γαλλική Total και η ιταλική ΕΝΙ ερευνούν στην κυπριακή ΑΟΖ χωρίς Τούρκο συνεταίρο, αυτό οφείλεται επίσης στον πρώην πρωθυπουργό και τον αείμνηστο Κύπριο Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο, οι οποίοι αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις των δυτικών ρεαλιστών:

Τη ΙΑ΄ (11ην) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΕΩΡΓΊΟΥ του Νεοφανούς και Θαυματουργού, του εν Διϊπείω, εν ειρήνη τελειωθέντος.

Γεώργιος ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος ήκμαζε εις την Ανατολήν κατά τα μέσα του Ι΄ αιώνος, εγκαταλείψας δε σύζυγον, τέκνα και συγγενείς, επροτίμησε την στενήν και τεθλιμμένην οδόν του Κυρίου. Ενδυθείς λοιπόν το Μοναχικόν Σχήμα και άρας επί των ώμων τον ελαφρόν ζυγόν του Κυρίου, περιεπάτει εις διαφόρους πόλεις και χώρας και εις τας ερήμους, στερπύμενος, θλιβόμενος και κακουχούμενος.

Τη ΙΑ΄ (11ην) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΙΟΝΙΟΥ του Πρεσβυτέρου.

Πιόνιος ο Άγιος του Χριστού Ιερομάρτυς ήτο Πρεσβύτερος της εν Σμύρνη Αγίας Εκκλησίας κατά τους χρόνους Δεκίου του βασιλέως του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σμθ΄ - σαν΄ (249 – 251). Συλληφθείς δε μετ’ άλλων δια την εις Χριστόν Πίστιν, κατά πρώτον οδηγήθη εις τον νεωκόρον των ειδώλων Πολέμωνα, τον οποίον εξήλεγξε δια γραφικών και ιστορικών αποδείξεων, ότι είναι πεπλανημένος κατά την θρησκείαν.

Η απομύθευση του Οικουμενισμού -- Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης

Ό εικοστός αιώνας στο χώρο του Χριστιανισμού χαρακτηρίσθηκε ως αιώνας του Οικουμενισμού, γιατί ποτέ άλλοτε στα προηγούμενα έτη δεν αναλήφθηκε τόσο εργώδης και εκτεταμένη προσπάθεια για την αποκατάσταση της ενότητας του χριστιανικού κόσμου. Κατά την πρώτη χιλιετία ή Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση, παρά την εμφάνιση αιρέσεων και σχισμάτων, διατήρησε την ενότητα της.

Στις οικουμενικές συνόδους, πού εκφράζουν το αληθές οικουμενικό πνεύμα του Ευαγγελίου, την γνήσια οικουμενικότητα, υπήρχε ή δυνατότητα για την έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία και αποκατάσταση των τραυμάτων πού προκαλούσαν οι παρανοήσεις και παραχαράξεις του χριστιανικού δόγματος και ή διασάλευση της εκκλησιαστικής τάξεως. Μέσα στο θεσμό της πενταρχίας των πατριαρχών, που περιελάμβανε τους θρόνους Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, ό πάπας λειτουργούσε ως πρώτος μεταξύ ίσων, και μολονότι είχαν φυτρώσει οι τάσεις και προβάλλονταν συχνά οι διεκδικήσεις για παγκόσμια δικαιοδοσία, για πρωτείο εξουσίας, αντί του προηγουμένου πρωτείου τιμής, εν τούτοις οι ιστορικές συγκυρίες και ή εκκλησιολογική ευαισθησία απέτρεπαν την διαίρεση Ανατολής και Δύσεως, ή οποία σχεδιαζόταν και τότε και ήταν εμφανής στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι.

Οι Πρέσπες και ο πατριωτισμός

Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει νέες υποχωρήσεις για τα ανοιχτά θέματα με την Τουρκία και την Αλβανία

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα

Μια κακή συμφωνία κυρώθηκε από τη Βουλή. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είναι αντίθετη. Ο λαός μας δεν ρωτήθηκε, ενώ ο λαός των Σκοπίων προσήλθε σε δημοψήφισμα. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καταλάβει το λάθος της. Αντιθέτως, ετοιμάζει νέες «Πρέσπες» για τα ανοιχτά θέματα που έχουμε με την Τουρκία και την Αλβανία. Και τώρα τι κάνουμε για το όνομα, την ταυτότητα και την Ιστορία της Μακεδονίας; 
Καταθέτω ορισμένες σκέψεις, διότι φοβούμαι τα δύο άκρα. Αφενός την απελπισία και την ηττοπάθεια και αφετέρου τους αστήρικτους ενθουσιασμούς που δίνουν την εντύπωση ότι η συμφωνία μπορεί να ακυρωθεί με κραυγές.

Αἱ προσπάθειαι διὰ τὴν ψευδοένωσιν -- Τοῦ κ. Παναγιώτου Ράπτη

Ἀπὸ τὸ 1054 μ.Χ. ὑφίσταται τὸ Σχίσμα τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς Ἐκκλησίας παρὰ τὶς προσπάθειες ποὺ ἔγιναν καὶ γίνονται μέχρι σήμερα μὲ τοὺς διαλόγους Ἀγάπης, τὰ Συμβούλια καὶ τὰ Συνέδρια. Ἡ παπικὴ ἀδιαλλαξία καθιστᾶ ἀδύνατον τὴν ἕνωση, ὅπως τὴν ὀνειρεύονται οἱ Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς καὶ ὁ πάπας τῆς Ρώμης. Βασικὸ ἐμπόδιο εἶναι τὸ φιλιόκβε, τὸ ἐξουσιαστικὸ πρωτεῖο τοῦ πάπα, τὸ ἀλάθητο καὶ τὸ ἀναμάρτητο καὶ ἡ πληθώρα καινοτομιῶν τῶν Δυτικῶν. Τὶς ἀνωτέρω διαφορὲς δὲν τὶς χαρακτήρισαν ὡς θέματα αἵρεσης, ἀλλὰ σχίσματος, γιατὶ ὅπως ἐξηγεῖ ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς οἱ δυτικοὶ ἦταν ἔθνος πολυάριθμο καὶ ἰσχυρὸ καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ θεώρησαν ὅτι θὰ βροῦν κατανόηση καὶ θὰ λυθοῦν ὅλα τὰ θέματα ὁμαλὰ καὶ εἰρηνικά.

Απάντηση στα ψέματα για το 1821 -- του π. Γεωργίου Μεταλληνού

«Δυστυχώς, υπάρχουν ορισμένοι δέσμιοι της ιδεολογίας τους, που αρνούνται τον χαρακτήρα της Ελληνικής Επανάστασης»

Υπάρχουν, δυστυχώς, δέσμιοι της ιδεολογίας τους και εγκλωβισμένοι στην προκατάληψη και στους ερασιτεχνισμούς τους που αρνούνται τον εθνικό χαρακτήρα της Μεγάλης Ελληνικής Επανάστασης του 1821, θεωρώντας την ένα εσωτερικό κοινωνικό γεγονός και όχι αγώνα για την εθνική μας παλιγγενεσία. Και όμως υπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες για τον αληθινό χαρακτήρα της, δύο από τις οποίες, λόγω της σημασίας τους, θα παρουσιαστούν στη συνέχεια.

Ἐλέησόν με ὁ Θεός-Ψαλμός ν' (50) -- Orthodox Hymns

Τη ΙΑ΄ (11η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Πατρός ημών ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 11  Μαρτίου 2019

                                                                                                  

Σωφρόνιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη εις την Δαμασκόν της Συρίας περί το έτος 580 από Χριστού, υπό γονέων ευσεβών και σωφρόνων, πατρός μεν Πλινθά, μητρός δε Μυρούς καλουμένων. Πεπροικισμένος δε ων παρά Θεού δια σπανίων προτερημάτων, και μάλιστα της ευφυϊας και της φιλομαθείας, κατέστη κάτοχος πολλών γνώσεων. Προς τούτοις, αν και κατώκει εντός της πόλεως, ήσκει την αρετήν και επεδίδετο εις την άσκησιν την κατορθουμένην εις τας ερήμους υπό των Ασκητών.

Το Τριώδιο της Εκκλησίας και το τριώδιο του Διαβόλου - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Τη Ι΄ (10η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΚΟΔΡΑΤΟΥ του εν Κορίνθω, και των συν αυτώ, ΑΝΕΚΤΟΥ, ΠΑΥΛΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ και ΚΡΗΣΚΕΝΤΟΣ.

Κοδράτος ο ένδοξος του Χριστού Μάρτυς και οι συν αυτώ Άγιοι Μάρτυρες Άνεκτος, Παύλος, Διονύσιος, Κυπριανός και Κρήσκης έζησαν κατά τους χρόνους των βασιλέων Δεκίου (249 – 251) και Ουαλεριανού (253 – 259), Ιάσονος δε ηγεμονεύοντος της Ελλάδος.

Φύλαγε την καρδιά σου! -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Όταν ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον Παράδεισο, του είπε να τον φυλάγει και να εργάζεται μέσα σ΄ αυτόν. Ήταν ένα δώρο θεϊκό ο παράδεισος, που έπρεπε να το προσέχει. Αλλά κι ο ίδιος ο εαυτός μας είναι ένα δώρο του Θεού, το πιο μεγάλο και θαυμαστό για μας, που έχει ανάγκη από την προσοχή μας. Προσέχουμε την υγεία μας, φροντίζουμε για την μόρφωσή μας, αλλά πάνω απ΄ όλα το Άγιο Πνεύμα μάς παραγγέλλει να φυλάγουμε την καρδιά μας· «Πάση φυλακή τήρει σην καρδίαν», γράφουν οι Παροιμίες (4: 23). Καρδιά στη γλώσσα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης σημαίνει την έδρα της λογικής ζωής και γενικότερα τον όλο εσωτερικό άνθρωπο με τις νοητικές και ψυχικές του δυνάμεις.

Τη Ι΄ (10η) Μαρτίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ της Πατρικίας.

Αναστασία η Οσία Μήτηρ ημών, η Πατρικία, ήκμασεν εν Κωνσταντινουπόλει κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού Α΄ του Μεγάλου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565). Κατήγετο δε η μακαρία εξ ευγενών και πλουσίων γονέων, παρά των οποίων και ανετράφη με πάσαν επιμέλειαν και φόβον Θεού.

Οικουμενισμος το μυστήριο της ανομίας

ΚΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !

Εὔσπλαγχνε καὶ πολυέλεε Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός μου, ὁ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλούς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ, ἐλέησόν με πρὸ τῆς ἐμῆς τελευτῆς.

Οἶδα γὰρ ὅτι φρικτὸν καὶ φοβερὸν ἀναμένει με δικαστήριον ἐνώπιον πάσης τῆς κτίσεως, ὅτε καὶ τῶν ἐναγῶν καὶ παμβεβήλων μου πράξεων ἁπασῶν φανέρωσις γίνεται· ἀσύγγνωστα γὰρ ὡς ἀληθῶς καὶ ἀνάξια ὑπάρχουσι συγχωρήσεως, ὡς ὑπερβαίνοντα τῷ πλήθει ψάμμον θαλάσσιον.

Ύμνοι Τριωδίου Μεγάλης Σαρακοστής -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

Τη Ι΄ (10ην) Μαρτίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΜΙΧΑΗΛ ο Μαυρουδής, ο εν Θεσσαλονίκη μαρτυρήσας εν έτει αφμδ΄ (1544), πυρί τελειούται.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 10  Μαρτίου 2019

                                                                 

Μιχαήλ ο νεοφανής και μέγας του Χριστού Μάρτυς, ο αποκαλούμενος Μαυρουδής, κατήγετο εκ μικρού τινος χωρίου καλουμένου Γρανίτσα της επαρχίας Ευρυτανίας, κειμένου εις την περιοχήν των Αγράφων. Οι γονείς του ωνομάζοντο Δημήτριος και Σωτήρα, αμφότεροι θεοσεβείς και δίκαιοι, φιλόπτωχοι και εις τας ακολουθίας της Εκκλησίας συντρέχοντες. Ανέτρεφον δε ούτοι τον υιόν των με πάσαν σεμνότητα και ταπεινοφροσύνην, διότι εις αυτούς ήτο χαρισμένος από τον Θεόν.