π. Θεόδωρος Ζήσης : ὁ ΣΥΡΙΖΑ θὰ ρημάξει πνευματικὰ καὶ ἠθικά, ἀλλὰ καὶ ἐθνικά, τὴν Ἑλλάδα

Ὑπερθεματίζει δὲ καὶ κραυγάζει ὑπὲρ τοῦ (αντιρατσιστικού) νομοσχεδίου ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ὁποία, ἂν ἐπιτρέψει ὁ Θεὸς γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, νὰ ἀναλάβει τὴν ἐξουσία, θὰ ρημάξει πνευματικὰ καὶ ἠθικά, ἀλλὰ καὶ ἐθνικά, τὴν Ἑλλάδα, θὰ κόψει ὄντως σύρριζα, θὰ ξερριζώσει ὅ,τι ἄφησαν τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ οἱ «φωτισμένοι» τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀφοῦ πρωτοστατεῖ σὲ ὅλες τὶς ἀντιχριστιανικὲς καὶ ἀντεθνικὲς ἐνέργειες, στὸν χωρισμὸ ἐκκλησίας καὶ πολιτείας, στὴν ἀλλοίωση τῆς ἱστορίας στὰ σχολικὰ βιβλία, στὴν πλημμυρίδα τῶν Μουσουλμάνων μεταναστῶν, στὴν ὑποστήριξη τῶν ὁμοφυλοφίλων μαζὶ μὲ τοὺς δημάρχους Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ σὲ πλεῖστα ἄλλα.

Από τα «Εκατὸν Πρακτικά Κεφάλαιά» του Αγίου Διαδόχου Φωτικής:

«Όλοι οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ᾽ εικόνα του Θεού. Το “καθ᾽ ομοίωσιν” όμως το έχουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι με πολλὴν αγάπην υποδούλωσαν την ελευθερία τους στον Θεόν. Γιατί όταν δεν ανήκουμε στους εαυτούς μας, τότε είμαστε όμοιοι με Εκείνον, που μας συμφιλίωσε με τον εαυτόν Του μέσῳ της αγάπης. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το επιτύχη, αν δεν πείση την ψυχή του να μη δελεάζεται από την εύκολη δόξα του κόσμου τούτου».

Η απάτη του Οικουμενισμού -- Toυ αειμνήστου Σεργίου Σάκκου ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Με αυτή την προοπτική κατανοούμε πόσο ασύμφορη και άστοχη υπήρξε η ένταξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών» (Π.Σ.Ε.) – ευφυής και εύστοχη η απόδοση της συντομογραφίας ως «το ψέμμα του διαβόλου» - και η συμμετοχή της στις εκδηλώσεις του. Αντιλαμβανόμαστε πόσο άδικος είναι ο δελεασμός της Εκκλησίας από τα ποικίλα τερτίπια της οικουμενιστικής κινήσεως, η οποία καπηλεύεται την οικουμενικότητα, το πνευματικό και άγιο γνώρισμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Όπως ήδη εξήγησα εφαρμόζοντας την αγιογραφική αλήθεια ότι «ο Θεός αγάπη εστί» η Εκκλησία έρχεται να αγκαλιάσει την οικουμένη, τον κάθε άνθρωπο και να τον ανεβάσει στη θέωση. Αντίθετα, η οικουμενιστική κίνηση διαστρέφοντας την ευαγγελική αλήθεια θεοποιεί την αγάπη. Αλλά αγάπη χωρίς την αλήθεια είναι απάτη. Και ο οικουμενισμός είναι η πιο βδελυρή απάτη.

Δεν θα αρέσει σε μερικούς αλλά το ανεβάζω αυτό το βίντεο....


***
Ο  Αλέξανδρος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δεν θα αρέσει σε ...":

Ασχέτως του αν είμαστε σύμφωνοι ή όχι σε όλα όσα υποστηρίζει, αυτός αγωνίζεται από την πολύ του αγάπη για τον Κύριο. Και όταν λέμε αγάπη εννοούμε την πραγματική αγάπη που προτάσσει τον Τίμιο Σταυρό στο μέτωπο και όχι τις ειδωλολατρικές καρδιές.....
Μπορεί να έχει βγάλει μερικά βίντεο παραπάνω μήπως και ευαισθητοποιήσει όσους ακόμα ακούνε βλέποντας το που έχει φτάσει η κοινωνία μας και αυτό ΝΑΙ είναι δικαιολογημένο εδώ που έχουμε φτάσει.
Ας τον φτάσουμε και όλοι οι άλλοι στο θάρρος και στο ζήλο που δείχνει για να αγωνιστεί γι αυτά που πιστεύει και όχι για τα προσωπικά του συμφέροντα και ας μην κρίνουμε δεδομένης της υπάρχουσας κατάστασης...
Αισθάνομαι πολύ άσχημα με την κοροϊδία που του γίνεται από αρκετούς..... Λίγο ντροπή και λίγο σιωπή δεν θα έβλαπτε!

Αλέξανδρος

Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΜΕΡΟΣ Β΄
                                                                                                20.6.2017

Οἱ περιπέτειες καὶ οἱ κωλυσιεργεῖες γιὰ λῆψι ἀριθμοῦ πρωτοκόλλου μαρτυροῦν τὰ αἴτια.

1.    Μετὰ τὴν ἀποστολὴ τοῦ ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθμ. πρωτοκ. 192/320/12.2.2016 τῆς Ἱερᾶς Συνόδου πρὸς τὸ Ὑπ. Οἰκονομικῶν Δ/νσιν Κοινωφελῶν Περιουσιῶν, τὴν ἐπίσκεψι ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Ἱερώνυμος τὴν 21.3.2016 εἰς τὰ γραφεῖα μας, ἀλλὰ  καὶ τὶς διαβεβαιώσεις αὐτοῦ, ὅτι θὰ ἀρθοῦν ὅλες οἱ ἐκκρεμότητες, ὡς π.χ. τοπογραφικὰ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκτάσεων Ἀθηνῶν γιὰ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους, ἔγγραφον Ἱερᾶς Συνόδου πρὸς τὴν Δ/νσιν Κοινωφελῶν Περιουσιῶν κλπ, τοῦ ἀπεστείλαμε τὸ συνημμένον ὑπ’ἀριθμ. 249/24.3.2016 ἔγγραφόν μας  ἐπιβεβαιώνοντας τὰ σπουδαιότερα ὅσων μᾶς διεβεβαίωσε.

Ορθοδοξία και Παπισμός -- του Αθανασίου Σακαρέλλου θεολόγου

Συμπληρώθηκαν φέτος χίλια χρόνια ἀπὸ τὸ 1009, ποὺ συντελέστηκε τὸ λεγόμενο «σχίσμα τῶν Ἐκκλησιῶν». Οἱ Φράγκοι τὸ 1009 κατάκτησαν τὸ πρωτόθρονο Πατριαρχεῖο τῆς Ρώμης. Ἔδιωξαν τὸν τελευταῖο Ὀρθόδοξο Ρωμαῖο πάπα, τὸν Ἰωάννη 18ο, καὶ ἀνέβασαν στὸν παπικὸ θρόνο τὸν Φραγκόφιλο Σέργιο 4ο, ποὺ δέχονταν τὸ «Φιλιόκβε». Οἱ Φράγκοι εἶχαν ἤδη καταδικασθῆ ὡς αἱρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ὄγδοη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τοῦ 879, ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου. Αἰτία ἦταν ἡ αἵρεση τοῦ «Φιλιόκβε», ποὺ ἄρχισαν οἱ Φράγκοι νὰ κηρύττουν ἀπὸ τὸν 7ο αἰώνα. Ὁ πάπας Παῦλος 6ος καὶ ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας συμφώνησαν καὶ ὑπόγραψαν τὸ 1965 τὴν «Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν», τὴν ὁποία ἀπέκρυψαν ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἔκτοτε ἡ ἕνωση αὐτὴ ὑλοποιεῖται μὲ ἀργοὺς ρυθμούς, γιὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν ἀνεπιθύμητες ἀντιδράσεις. Εὔλογα, λοιπόν, μπορεῖ νὰ τεθεῖ τὸ ἐρώτημα. Γεφυρώθηκαν οἱ διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ; Καὶ ποιὲς εἶναι οἱ διαφορὲς αὐτές; Ἡ κατεστημένη ἄποψη εἶναι, ὅτι οἱ διαφορὲς εἶναι τὸ «Φιλιόκβε», τὸ «Πρωτεῖο», τὸ «ἀλάθητο» τοῦ Πάπα καὶ μερικὲς ἄλλες. Βεβαίως, οἱ πιὸ πάνω διαφορὲς εἶναι σημαντικές. Ὅμως, ὑπάρχει κάποια ἄλλη οὐσιαστικώτερη διαφορά, ἀπὸ τὴν ὁποία πηγάζουν οἱ περισσότερες ἄλλες διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ. Αὐτὴ ἡ σημαντικώτατη διαφορὰ ἐπισημαίνεται στὸ ἄρθρο αὐτό.
2. Μʼ ἐμᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους ὑπάρχει σοβαρὸ πρόβλημα. Δὲν γνωρίζουμε τί εἶναι ὁ Παπισμός! Καὶ τὸ χειρότερο, συνήθως δὲν γνωρίζουμε τί εἴμαστε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι. Δὲν γνωρίζουμε ἀκόμα τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία!

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΦΩΤΙΟ ΤΖΟΥΡΑ

ΝΕΑ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ


ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΙΕΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ "ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ" ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΧΑΝΙΩΝ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2016) Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΕΚΗΡΥΞΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΔΕΙΛΑ-ΔΕΙΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΓΩΝΙΩΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" (ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ Π.Χ. ΡΟΥΜΑΝΙΑ, ΜΟΛΔΑΒΙΑ, ΣΕΡΒΙΑ, Κ.Α.) ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ.

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ : Κάθε ἄλλη σχέση ἀνατρέπει τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία, ὡς παρά φύσιν ἐκτροπή, ἡ ὁποία δέν παρατηρεῖται οὔτε καί στά ζῶα, παρά τά κατασκευασθέντα «ντοκυμαντέρς» τοῦ Σιωνιστικοῦ συστήματος.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέβεται τήν προσωπική καί ἰδιωτική ζωή κάθε προσώπου, ὡς ὑπεύθυνη ἐλεύθερη ἐπιλογή. Δέν ἔχει πρόθεση οὔτε νά ἐπέμβει ρατσιστικά οὔτε νά ἀναστείλει δικαιώματα καί ἐλευθερίες.
Ἡ ἀπενοχοποίηση, ὅμως, τοῦ ἐγκλήματος τῆς ἀνατροπῆς τῆς ἀνθρωπίνης ὀντολογίας καί φυσιολογίας, μέ τήν θεσμική ἀναγνώριση τῶν αἰσχίστων παθῶν τῆς ὁμοφυλοφιλίας σήμερα, τῆς παιδοφιλίας αὔριο (βλ. Ὀλλανδία) καί τῆς κτηνοβασίας μεθαύριο (βλ. Γερμανία), ἀποτελεῖ ἀσύγγνωστο καί τερατῶδες κακούργημα εἰς βάρος τοῦ αἰωνίου Θεοῦ καί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τό ὁποῖο ἐξισώνεται πλήρως μέ τήν ὕβρη τῶν Σοδόμων καί Γομμόρων.
Ἡ ἀθώωση, ὑποστήριξη καί παρουσίαση τῶν αἰσχρῶν καί ἀτίμων παθῶν ὡς φυσιολογικῆς καταστάσεως καί ὡς ἁπλῆς διαφορετικότητος προσκρούει στήν πανανθρώπινη συνείδηση, ἡ ὁποία ἀνά τούς αἰῶνες γνωρίζει ὡς φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά τίς σχέσεις ἀνάμεσα στόν ἄνδρα καί τήν γυναίκα, στό ἄρσεν καί τό θῆλυ. Αὐτή εἶναι ἡ ἀνθρώπινη φυσιολογία καί ὀντολογία.

Κάθε ἄλλη σχέση ἀνατρέπει τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία, ὡς παρά φύσιν ἐκτροπή, ἡ ὁποία δέν παρατηρεῖται οὔτε καί στά ζῶα, παρά τά κατασκευασθέντα «ντοκυμαντέρς» τοῦ Σιωνιστικοῦ συστήματος.

Greek pride πότε;

Η είδηση για την βεβήλωση της Ελληνικής μας σημαίας από την πρόσφατη εκδήλωση του “Athens Gay Pride“ με βρήκε σε μια ξένη χώρα, όπου σπουδάζω για λίγο καιρό. Με βρήκε σε μία χώρα, στην οποία, σχεδόν καθημερινά, καλούμαι να διαψεύδω τις δυσφημίσεις που διαδίδονται για την πατρίδα μας και να υπομένω κακόβουλα σχόλια που λαμβάνω, όταν λέω πως είμαι Ελληνίδα. Γυρίζω τη ματιά μου πίσω, σε όσα άφησα, για να πάρω δύναμη και βλέπω την πατρίδα μου να χάνεται. Χιλιάδες σκέψεις ανά δευτερόλεπτο ανακατεύονται στο μυαλό μου. Διχάζομαι. Θυμώνω. Θέλω να τρέξω να τη σώσω, αλλά ταυτόχρονα θέλω να την αφήσω να βουλιάξει και να μην ξαναγυρίσω πίσω… Τίποτα από τα δύο δεν μπορώ να κάνω όμως. Διότι, από τη μία, η  Ελλάδα δεν δείχνει να θέλει να σωθεί,ωστόσο, από την άλλη μπορώ να διακρίνω μερικούς ανθρώπους που συμμερίζονται την αγωνία μου. Απευθύνομαι, λοιπόν, σε αυτούς. Σε εμάς, που δεν θεωρούμε την παραποίηση της σημαίας ένα γεγονός ελάσσονος σημασίας, αλλά κατανοούμε το βάθος της ηθικής κατάπτωσης που κρύβεται από πίσω.

Αντικρίζοντας  την εν λόγω εικόνα, για μια στιγμή αναρωτήθηκα πώς φέραμε εδώ την Ελλάδα μας. Η απάντηση  ξετυλίχθηκε από τη σκέψη μου πολύ γρήγορα: επιζητούμε μόνο ότι ευφραίνει το σώμα μας και χλευάζουμε τις αξίες που ανυψώνουν την ψυχή μας.

«ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ ΝΕΚΡΩΣΙΝ…» -- Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

Με τα ἀπαισιότερα συναισθήματα ἀντιμετωπίζεται συνήθως ὁ θάνατος. Ὁ πολιτισμός μας, γιὰ τὸν ὁποῖο τόσο καυχόμαστε, δὲν μᾶς ἔχει ἐξοικειώσει μὲ τὴ μεγαλύτερη καὶ τραγικότερη πραγματικότητα στὴ ζωή μας, τὸν θάνατο. Οὔτε μᾶς ἔχει συμφιλιώσει μαζί του. Γι᾽ αὐτὸ λείπει στὴ σημερινὴ κοινωνία μία ρεαλιστικὴ φιλοσοφία τοῦ θανάτου. Βέβαια, σ᾽ αὐτὸ συντρέχουν διάφοροι λόγοι. Ὁ ὀλιγόπιστος φοβᾶται τὸν θάνατο, διότι βλέπει τὴν ἀνετοιμότητά του νὰ τὸν ὑποδεχθεῖ. Ὁ ἄπιστος ἢ ἄθεος, ποὺ στηρίζει ὅλες τὶς ἐλπίδες του στὸν κόσμο αὐτό, βλέπει τὸν θάνατο σὰν καταστροφή. Γι᾽ αὐτὸ ἀποφεύγει νὰ μιλεῖ γιὰ τὸν θάνατο ἢ χλευάζει τὸν θάνατο, ἀλλὰ στὸ βάθος τὸν φοβᾶται. Ὅπως τὸν φοβοῦνται οἱ οἰκονομικὰ εὔρωστοι, διότι θὰ τοὺς κάμει νὰ χάσουν ὅσα ἔχουν, ἀλλὰ καὶ οἱ προλετάριοι τοῦ κόσμου μας, μολονότι διατείνονται, ὅτι βλέπουν τὸν θάνατο σὰν σωτηρία. Διότι γι᾽ αὐτούς, κυρίως, ἰσχύει ὁ λόγος τοῦ Δ. Σολωμοῦ: «Γλυκειὰ ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος μαυρίλα». 2. Γιὰ τὸν Χριστιανὸ ὅμως, καὶ μάλιστα τὸν πατερικό, δηλαδὴ τὸν ὀρθόδοξο, τὸ μυστήριο τοῦ θανάτου ἔχει λυθεῖ.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Το Gay Pride και το Παρδαλό δαιμόνιο [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Psalm 144 -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Μεθοδίου ιερομάρτυρος, επισκόπου Πατάρων.

Εἶναι ἄγνωστο ἀπὸ ποῦ καταγόταν ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Μεθόδιος, ὁ ὁποῖος ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Ὑπῆρξε κατ’ ἀρχὰς μὲν Ἐπίσκοπος τοῦ ἐν Λυκίᾳ Ὀλύμπου, ἔπειτα δὲ Ἐπίσκοπος Τύρου (τῆς Φοινίκης), κατ’ ἄλους δὲ Ἐπίσκοπος Φιλίππων τῆς Μακεδονίας. Τὸ ἀναφερόμενο ὅτι διετέλεσε Ἐπίσκοπος Πατάρων εἶναι ἀναληθές, προελθὸν ἐκ τοῦ περὶ Ἀναστάσεως διαλόγου του, ὁ ὁποῖος ἔλαβε χώρα στὰ Πάταρα. Διαπρεπὴς ἀρχιερεὺς καὶ πλατωνικὸς φιλόσοφος, διακρινόταν γιὰ τὴν ἐμμονή του στὴν πίστη καὶ τὴν παράδοση καὶ κατατάσσεται στοὺς κορυφαίους θεολόγους τῆς ἐποχῆς του, ἀγωνισθεὶς σφοδρῶς κατὰ τοῦ Ὠριγένους καὶ τῶν ὀπαδῶν αὐτοῦ. Κατὰ τὸν ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν κηρυχθέντα διωγμό, συνελήφθη καὶ ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο, τὸ 311 μ.Χ., στὴ «Χαλκίδα τῆς Ἑλλάδος καὶ οὐχὶ τῆς Συρίας», κατὰ νεώτερες ἐπιστημονικὲς ἔρευνες.

Έλεγαν για τον αββά Ζήνωνα ότι βαδίζοντας κάποτε στην Παλαιστίνη

κουράστηκε και έκατσε να φάει κοντά σ΄έναν κήπο με αγγουριές. 
Και του λέει ο λογισμός του: “Πάρε ένα αγγουράκι και φάγε, δεν είναι τίποτε αυτό”.
 
Κι αυτός απάντησε στον λογισμό του: “Οι κλέφτες πάνε στην κόλαση”.
 
Σηκώθηκε λοιπόν και στάθηκε μέσα στον καύσωνα πέντε μέρες. Και αφού τσιγαρίσθηκε, είπε: “Δεν μπορώ να αντέξω την κόλαση”.
 
Λέγει τότε στον λογισμό του: “Αν δεν μπορείς, μην κλέβεις για να τρως”.
 

Καλώς έγραψε ο Πλάτων "η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως"


Μακρυγιάννης: Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα;

Καί ἐπῆγα πάλιν εἰς τούς φίλους μου τούς Ἁγίους. Ἄναψα τά καντήλια καί ἐλιβάνισα λιβάνιν καλόν ἁγιορείτικον. Καί σκουπίζοντας τά δάκρυά μου τούς εἶπα: "Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα; Βοηθεῖστε, διότι μᾶς παίρνουν, αὐτοί οἱ μισοέλληνες καί ἄθρησκοι, ὅ,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν ἔχομεν….

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών: Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των  Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος.

Παρουσίαση του πολιτικού φορέα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ» στην πόλη του Βόλου.


ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ : Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ* Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ὁμότ. Καθηγητὴς Πανεπιστ. Ἀθηνῶν

Οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἰσχυρίζονται, ὅτι, ὅπως διδάσκεται σήμερα, δὲν προσφέρει γνώσεις, ἀλλὰ «θρησκευτικὴ κατήχηση βιωματικοῦ χαρακτήρα» καὶ εἶναι συνεπῶς, «καθαρὰ ὁμολογιακό» καὶ μάλιστα «μονοφωνικό». Ὑποστηρίζουν δέ, συγκεκριμένα1, ὅτι ἱκανοποιεῖ ἐν πρώτοις τὴν στοχοθεσία τῆς Ἐκκλησίας, «ἡ ὁποία μέσῳ ἑνὸς κρατικοῦ μηχανισμοῦ μεταδίδει τὶς θρησκευτικές της πεποιθήσεις, ἀναζητώντας ἀκροατήριο» καὶ «κατὰ δεύτερον ἱκανοποιεῖ τὸ κράτος, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιεῖ τὴν θρησκεία... γιὰ τὸν κοινωνικὸ ἔλεγχο μέσω τῆς ἠθικοποίησης τῶν πολιτῶν του καὶ —τέλος— ἢ μήπως πρωτίστως; ἱκανοποιεῖ ἐπαγγελματικὰ μιὰ κοινωνικὴ ὁμάδα, ἡ ὁποία προασπίζεται τὰ συλλογικὰ της συμφέροντα ἔναντι τοῦ συλλογικοῦ ἀγαθοῦ. Ποιὰ εἶναι ἡ λύση;» ἐρωτᾶ. Καὶ ἀπαντᾶ: «Κατάργηση τώρα». Ἐπὶ πλέον, ὁ ὁμολογιακὸς χαρακτήρας τοῦ μαθήματος θεωρεῖται ἐπικίνδυνος, «δεδομένης τῆς μόνιμης ροπῆς τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν πρὸς τὸν φονταμενταλισμὸ καὶ τὴν παραδοσιοκρατία». Πρόκειται γιὰ συνθηματολογία, φυσικά, προσδιοριζόμενη ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὶς στοχοθεσίες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἡ ἀπάντηση ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ θρησκεία δὲν ὁδηγεῖ στὴν τρομοκρατία, ἀλλὰ ἡ πολιτικοποίηση καὶ χρήση της ἀπὸ τὶς πολιτικὲς δυνάμεις. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει ὄχι μόνο στὸ Ἰσλάμ, μὲ τὴν «ρέμπελη» τρομοκρατία του, ἀλλὰ καὶ στὶς ΗΠΑ, μὲ τὴν ἀναφορὰ σὲ «Ἱερὸ πόλεμο», ποὺ συνιστᾶ τὴν «νόμιμη» τρομοκρατία τῆς Νέας Τάξης.

«Σοφία και νόμος ισχυρός» ο δρόμος εξόδου από την κρίση -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Πανηγυρίζουν για το Eurogroup λες και τετραγώνισαν τον κύκλο. Ευελπιστούσαν σε ποσοτική χαλάρωση, βιωσιμότητα χρέους, απαλλαγή από τα πλεονάσματα, αλλά «μηδέν εις το πηλίκον». Οι δανειστές και οι πολιτικοί τους πληρεξούσιοι είναι αυτοί που είναι. Γνωστοί για τη βαρβαρότητά τους.
Υπάρχει εν τούτοις ένα τεράστιο κεφάλαιο αποκλειστικής διαχείρισης και ευθύνης δικής μας, είναι η δημόσια διοίκηση με την τερατώδη γραφειοκρατία και αναποτελεσματικότητά της και είναι η πλεονάζουσα δημόσια διαφθορά.
Ας αφήσουμε τα πανηγύρια του παραλόγου, να δώσουμε προτεραιότητα στο νοικοκύρεμα αυτής της ταλαίπωρης χώρας. Χρειαζόμαστε ένα τίμιο και λειτουργικό κράτος που προϋποθέτει καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της δημόσιας διαφθοράς. Κανένα Eurogroup δεν θα μας το ζητήσει αυτό, ούτε θα ενδιαφερθεί. Αν ήταν, θα το είχε κάνει ήδη. Η ανάκτηση της κανονικότητας είναι δική μας ευθύνη.
Τα λόγια που είπε ο εξόριστος Σπαρτιάτης βασιλιάς Δημάρατος στον Ξέρξη (Ηρόδοτος Ζ, 102) είναι εσαεί επίκαιρα:

Ο πρώτος ανθρωπόθεος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ

Μοναδική εἶναι ἡ θέση πού κατέχει μέσα στήν ᾿Εκκλησία ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ξεχωριστή μέσα στίς καρδιές τῶν πιστῶν. ῾Η ταπεινή καί ὁλοκληρωτική προσφορά της στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου τήν ὕψωσε καί τήν δόξασε πάνω ἀπό ὅλους τούς ἁγίους, ὥστε νά εἶναι ἡ Παναγία μας. Τό μεγαλεῖο της ὅλο, πράγματι, βρίσκεται στό ὅτι δέχθηκε ὑπάκουα καί ταπεινά νά δανείσει στόν Θεό τήν σάρκα καί τό αἷμα της καί μυστηριακά καί ὑπεράνθρωπα νά γεννήσει τόν Θεάνθρωπο. Γιʼ αὐτό καί εἶχε τήν τιμή ἡ Παρθένος Μαρία νά γίνει ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος. ῾Ο Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, λένε οἱ πατέρες, γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο Θεό· αὐτό σημαίνει, νά τοῦ ἐξασφαλίσει τήν σωτηρία ἀπό τόν ὄλεθρο τῆς ἁμαρτίας καί νά τοῦ χαρίσει τήν μετοχή στή θεία μακαριότητα, τήν αἰωνιότητα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς.

Christians Face Violence Over Building 'Unclean' Churches in Egypt

In Egypt's Minya province, which has the highest percentage of Christians in the country, even the mention of the word "church" can be dangerous, as churches are believed to be religiously "unclean" by some local Muslims, according to a report.
"They burned my house. They burned the house my brother was building and the houses of five other brothers. They thought we were going to open a church," NPR quotes Ebrahim Fahmy, a resident of Kom al-Lufi village, where the houses were attacked and set on fire in April when they had gathered to pray for the families of victims of the Palm Sunday attacks that had killed 44 people.
"Christians should go somewhere else to pray because the village has a lot more Muslims than Christians," the mother of an underage Muslim student who allegedly attacked a group of Christian students was quoted as saying. She claimed that the Quran says churches are "haram," or religiously unclean.