Εσύ πού φεύγεις από τον
κόσμο, πρόσεξε μην αφήσεις στην αρχή την ψυχή σου να ζητά παρηγορία μένοντας
μέσα σ΄ αυτόν, και ας σε αναγκάζουν όλοι
οι συγγενείς και οι φίλοι. Αυτά τους συμβουλεύουν οι δαίμονες, για να σβήσουν
τη θέρμη της καρδιάς σου. Γιατί και αν ακόμη δεν εμποδίσουν ολότελα την πρόθεσή
σου, πάντως την κάνουν πιο χαύνη και ασθενική.
Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ, ( Νικόλαον Φίλην)
Ἐπιτρέψατέ μου νά ἀναφερθῶ πέραν τῶν ἀνωτέρω καί εἰς τό
ἐξόχως πολυσήμαντο ζήτημα τῆς ἀνιδρύσεως Κατευθύνσεως Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στήν
Ὁμολογιακή Θεολογική Σχολή τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὡς ὁ
Κοσμήτωρ Αὐτῆς Καθηγητής κ. Μιλτ. Κωνσταντίνου εἶχε γνωστοποιήση μέ τήν χορηγία
τοῦ Ἐμιράτου τοῦ Ὀμάν(!!!). Τό τραγελαφικό τῆς ἐν λόγῳ πρωτοβουλίας σύγκειται
στό γεγονός ὅτι ἡ ὁμολογιακή Θεολογική Σχολή τοῦ Α.Π.Θ. ἔχει συγκεκριμένη
ὁμολογιακή βάση καί ὀντολογικό θεμέλιο τήν Τριαδολογία, τήν Χριστολογία, τήν
Ἐκκλησιολογία καί τήν ἐσχατολογία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐνῶ ἡ
σχεδιαζόμενη Κατεύθυνσι Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στήν ἰδία Θεολογική Σχολή τά ἐντελῶς
ἀντίθετα, τόν ἀντιτριαδισμόν καί τήν κατεγνωσμένη ὑπό τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς
Συνόδου Χριστολογική αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ καί τήν ὑλιστική ἐσχατολογία.
Ἀντιλαμβάνεσθε εὐχερῶς ὅτι αὐτό ἀποτελεῖ παγκόσμια πρωτοτυπία πού δέν συμβαίνει
πουθενά σέ καμμία χῶρα τῆς γῆς, καί βέβαια ὑποβάλλομε τήν ρητορική ἐρώτησι
στούς εἰσηγητές τῆς ρυθμίσεως ἐάν θά ἦτο ποτέ δυνατόν οἱ θεοειδεῖς Πατέρες τῆς
Ἐκκλησίας νά συστέγαζαν στό ἴδιο ἐκπαιδευτικό Ἵδρυμα τήν Ἀλήθεια τῆς θείας
Ἀποκαλύψεως καί τήν ἐγκληματική ἀπομείωση καί στρέβλωσή της, ὡς αὐτή πού
ἀνθρωποπαθῶς διετύπωσε ὁ Ἄραβας ἔμπορος Μωάμεθ πού συνῆψε τόν 7ο γάμο του μέ τήν σύζυγο τοῦ γιοῦ του Ζαΐντ καί τόν 9ο γάμο του μετά τῆς 7ετούς κορασίδος Ἀϊσέ !!! (Θαυμάσατε Προφήτη!!!)
ἀντιγράφων τόν Ἄρειο, τόν Ἀπολλινάριο, τό Νεστόριο, τόν Σεβῆρο καί τόν
Διόσκορο.
Eφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος» :
Ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει προβλήματα ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ. Μέσῳ τῆς
λαθρομεταναστεύσεως τὸ Ἰσλάμ ἐλέγχει τὴν χώραν καὶ μοιραίως τὴν ὅποιαν
παραγωγήν. Ἕνα πολὺ σημαντικὸν τμῆμα τῆς δεσποτοκρατίας ἀρνεῖται ἠθελημένως νὰ ἴδη
τὴν σκληρὰν αὐτὴν πραγματικότητα καὶ συμπλέει μὲ τὸ ἄθεον καὶ διαφθαρμένον
πολιτικὸν σύστημα. Ἄς ἀναρρωτηθοῦν οἱ «Δεσποτάδες» αὐτοί: Πότε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν
Μουσουλμάνων ποὺ ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα (εἴτε παρανόμως εἴτε νομίμως εἴτε εἶναι
γηγενεῖς), προέβησαν εἰς μίαν δήλωσιν ὑπέρ τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων ἤ
κατεδίκασαν τὰς συκοφαντικὰς ἐπιθέσεις τῶν πολιτικῶν ἤ ἄλλων φορέων ἐναντίον τῆς
Ἐκκλησίας μας; Οἱ Διοικοῦντες τὴν Ἐκκλησίαν μας Σεβ. Μητροπολῖται, ἐπιδεικνύουν
μεγάλην εὐαισθησίαν ἔναντι τῶν αἰτημάτων ἀλλοθρήσκων καὶ αἱρετικῶν, φροντίζουν
διὰ τὰς «Ἐκκλησίας» των διακηρύσσοντες μάλιστα ὅτι δὲν σώζει μόνον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία,
ἀλλὰ καὶ αἱ «Ἐκκλησίαι» ἄλλων δογμάτων καὶ θρησκειῶν. Καὶ τὰ πράττουν ὅλα αὐτὰ ἐνῶ
αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ἀδειάζουν ἀπὸ πιστοὺς καὶ ἡ Ἐκκλησία συκοφαντεῖται καὶ
διασύρεται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῶν κομμάτων τῆς Βουλῆς. Εἰλικρινῶς εἶναι νὰ ἀπορῆ
κανεὶς μὲ τὴν στάσιν πολλῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ ἐθνικὰ
θέματα, τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας ὡς καὶ διὰ τὴν πνευματικὴν πτῶσιν τοῦ
λαοῦ μας.
Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ
Ο φόβος ὅτι θὰ δημιουργοῦσε
σοβαρὰ προβλήματα στὴν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ μας, ὁ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, εἶχε προβλεφθεῖ, πρὶν ἀκόμη
ἐκλεγεῖ. Λίαν εὐθαρσῶς εἶχε δηλωθεῖ τότε, (1991) ποὺ ἦταν ἐπικρατέστερος ὑποψήφιος,
γιὰ τὸν Ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐκεῖθεν ὡς Οἰκουμενικός:
«Γιὰ τὸν τύπο αὐτὸ τοῦ Κληρικοῦ, νὰ βάλει ὁ Θεὸς τὸ χέρι Του, γιατί ἂν τελικὰ ἐκλεγεῖ
θὰ ὁδηγήσει τὴν Ὀρθοδοξία μας σὲ περιπέτειες», καὶ οἱ περιπέτειες δὲν ἄργησαν νὰ
παρουσιαστοῦν ἀμέσως μετὰ τὴν ἐκλογή του, μὲ τοὺς δῆθεν διαλόγους μὲ τὸν αἱρεσιάρχη
Πάπα τῆς Ρώμης, καὶ ποὺ τελικὰ κατέληξαν στὶς συμπροσευχές. Οἱ συμπροσευχὲς αὐτές,
γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ καὶ τοὺς συνοδοιπόρους του, σημαίνει ὅτι ἔχει ἤδη γίνει ἡ ἕνωση
μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα, καὶ ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὰ κατηγορηματικῶς λεγόμενα τοῦ ὑπεύθυνου
τοῦ Γραφείου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρώπη, Μητροπολίτου Ἀχαΐας κ. Ἀθανασίου,
τώρα προσπαθοῦν, μὲ ὑπόγειες διαδρομές, νὰ ἐπιβάλλουν στοὺς πιστοὺς αὐτὴ «τὴν ἄμικτον
μῖξιν», ἀλλὰ στὴν σατανοκίνητη αὐτὴ προσπάθειά τους συναντοῦν, ὡς εἶναι τοῦτο ἑπόμενον,
σκληρὲς ἀντιδράσεις ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκεῖθεν, ἀπὸ
τὸν ὑπερασπιστὴ δηλαδὴ τῆς πίστεώς μας πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ.
Η ΑΓΙΑ ΗΜΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.
«Έλαμψεν η χάρις
σου Κύριε· έλαμψεν ο φωτισμός των ψυχών ημών· ιδού καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού
καιρός μετανοίας· αποθώμεθα τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του
φωτός…». Από την Υμνολ. Του Τριωδίου.
Ουδεμία άλλη
περίοδος ευρίσκεται εγγύτερον προς τον χαρακτήρα και την φύσιν της αγιωτάτης
ημών Εκκλησίας, όσον η περίοδος της αγίας και Μ. Τεσσαρακοστής. Διότι ο κύκλος
της περιόδου αυτής, αποτελεί την επί το αυστηρότερον ανακεφαλαίωσιν των σκοπών
της Εκκλησίας, οίτινες συμπυκνούμενοι εν τη αγία Τεσσαρακοστή, εκφράζονται
δυναμικώς εις την πρακτικήν των πιστών ζωήν. Η φύσις της Εκκλησίας είναι
πολεμική, και χωρίς την διαρκή στρατείαν, χωρίς τους πνευματικούς αγώνας, χωρίς
τον προς πάσαν μορφήν Κακού πόλεμον, Εκκλησία δεν νοείται. Ο αγωνιστικός
χαρακτήρ της, είναι εκείνο εις το οποίον ευρίσκει δικαίωσιν η ύπαρξίς της,
εκείνο, δια του οποίου εκφράζει το περιεχόμενόν της, εκείνο, όπερ εξηγεί και
δικαιολογεί την ίδρυσίν της. Ο πόλεμος ο αδιάλειπτος της Εκκλησίας προς το
ποικίλον Κακόν, ουδέν άλλο σημαίνει ή, ότι γνωρίζει το έκδηλον ή το λανθάνον
Κακόν, ότι οφείλει να το πολεμή και ότι, δια τούτο ανεδύθη εκ του παγετού της
ανυπαρξίας της πορφυρούσα και ακατανίκητος την αγίαν Πεντηκοστήν. Άρα ο πόλεμός
της, η εν Κυρίω άθλησίς της, εκφράζουν την βαθυτέραν ουσίαν της, το
περιεχόμενόν της, τους θείους σκοπούς της. Η Εκκλησία εγένετο όχι δια να
εξαφανίση το Κακόν, αλλά δια του αγώνος της να το νικά, διότι γνωρίζει, ότι του
Κακού η ύπαρξις είναι συνυφασμένη με την ύπαρξιν του κόσμου, είναι εντός του
κόσμου. Το Κακόν ευρίσκεται εν τη οικονομία του Θεού. όχι ότι ο Θεός εποίησε το
Κακόν, αλλά, φθόνω διαβόλου εισαχθέν εις τον κόσμον, το χρησιμοποιεί ο Θεός ως
στοιχείον θεμελιώδες της πανσόφου οικονομίας του. η Εκκλησία, λοιπόν, είναι
αγωνιστική και δια της κατά του Κακού νίκης της, όχι του αφανισμού του – «επεί
οφείλομεν άρα εκ του κόσμου εξελθείν» -- δικαιώνει την εν Χριστώ τω Θεώ ύπαρξίν
της.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016
Σαβίνου μάρτυρος, Χριστοδούλου του εν Πάτμω, Ιουλιανού και Ευκαρπίωνος των μαρτύρων.
Ὁ Ἅγιος Μάρτυς
Σαβίνος ἢ Σαβινιανὸς γεννήθηκε στὴν Ἑρμούπολη τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ εὔπορους καὶ
εὐγενεῖς γονεῖς. Διακρίθηκε γιὰ τὸν ἱερό του ζῆλο καὶ τὴν εὐσέβειά του.
Ὅταν ὁ
αὐτοκράτορας Διοκλητιανὸς (284 – 305 μ.Χ.) διέταξε διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν,
ὁ ἔπαρχος Ἀρειανὸς ἀναζήτησε τὸν Ἅγιο μὲ σκοπὸ νὰ τὸν συλλάβει, διότι κήρυττε
μὲ παρρησία τὸν Χριστό. Ὅμως οἱ Χριστιανοὶ τῆς περιοχῆς, οἱ ὁποῖοι τὸν
θεωροῦσαν στήριγμα καὶ παραμυθία τους, τὸν ἔπεισαν νὰ προφυλάξει τὴν ζωή του
πρὸς ὄφελος τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἅγιος, μαζὶ μὲ ἄλλους εὐσεβεῖς Χριστιανούς, ἔφυγε
ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη καὶ κρύφτηκε σὲ κάποιο οἴκημα μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἑρμούπολη.
Κάποια μέρα προσῆλθε στὸν Ἅγιο ἕνας πτωχός, ὁ ὁποῖος τὸν πλησίασε καὶ τοῦ ζήτησε τροφή. Ὁ Ἅγιος τὸν ἐλέησε. Ἐκεῖνος, ὅμως, ὡς ἄλλος Ἰούδας, εἶπε στοὺς εἰδωλολάτρες: «Τί μοῦ δίδετε; Καὶ ἐγὼ θὰ ὑποδείξω σὲ ἐσᾶς τὸν Σαβίνο, ποὺ ζητᾶτε». Καὶ αὐτοὶ ἔδωσαν σὲ αὐτὸν δύο νομίσματα. Καὶ ἀφοῦ τὸν ἀκολούθησαν ἔφθασαν στὸ οἴκημα, συνέλαβαν τὸν Σαβίνο, τὸν ἔδεσαν καὶ τὸν ὁδήγησαν στὸν ἄρχοντα Ἀρειανό, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ὁ Ἅγιος ὁμολόγησε τὸν Χριστό. Τότε τὸν κρέμασαν ἐπὶ ξύλου, τοῦ ἔξυσαν τὶς σάρκες καί, τέλος, τὸν ἔριξαν στὸν ποταμὸ Νεῖλο, ὅπου βρῆκε μαρτυρικὸ θάνατο, τὸ ἔτος 287 μ.Χ.
Κάποια μέρα προσῆλθε στὸν Ἅγιο ἕνας πτωχός, ὁ ὁποῖος τὸν πλησίασε καὶ τοῦ ζήτησε τροφή. Ὁ Ἅγιος τὸν ἐλέησε. Ἐκεῖνος, ὅμως, ὡς ἄλλος Ἰούδας, εἶπε στοὺς εἰδωλολάτρες: «Τί μοῦ δίδετε; Καὶ ἐγὼ θὰ ὑποδείξω σὲ ἐσᾶς τὸν Σαβίνο, ποὺ ζητᾶτε». Καὶ αὐτοὶ ἔδωσαν σὲ αὐτὸν δύο νομίσματα. Καὶ ἀφοῦ τὸν ἀκολούθησαν ἔφθασαν στὸ οἴκημα, συνέλαβαν τὸν Σαβίνο, τὸν ἔδεσαν καὶ τὸν ὁδήγησαν στὸν ἄρχοντα Ἀρειανό, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ὁ Ἅγιος ὁμολόγησε τὸν Χριστό. Τότε τὸν κρέμασαν ἐπὶ ξύλου, τοῦ ἔξυσαν τὶς σάρκες καί, τέλος, τὸν ἔριξαν στὸν ποταμὸ Νεῖλο, ὅπου βρῆκε μαρτυρικὸ θάνατο, τὸ ἔτος 287 μ.Χ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΟΓΟΝΑ ΜΑΝΗ ΞΕΚΙΝΑ Η Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
| ΣΤΙΣ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 Η ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ ΤΩΝ |
ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΣΙΜΟΒΑ
«Ψευδής είναι η εν Έλλάδι
επικρατούσα ιδέα»… για την 25η Μαρτίου
(Σπ. Τρικούπης)
του Δρ. Κωνσταντίνου Σπ.
Μέντη
(Συγγραφέας, Ιστορικός και Πολιτισμικός Ερευνητής)
Στο ναό των Ταξιαρχών της Τσίμοβας (Αρεόπολης) ο Πετρόμπεης και οι οπλαρχηγοί της Μάνης εκήρυξαν για πρώτη φορά την Ελληνική επανάσταση του
1821 στις 17 Μαρτίου. Οι ιερείς ευλόγησαν τα όπλα των επαναστατημένων
Μανιατών, οι οποίοι ύψωσαν τη σημαία της
επανάστασης - που αποτελείτο από
λευκό ύφασμα και μαύρο σταυρό- στη μικρή πλατεία
των Ταξιαρχών στη θέση
«Κοτρώνι».
Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης αναφερόμενος στην
Εθνική εξέγερση αναφέρει τα εξής: «Αναπτυσσομένης της ιδέας περί της
επαναστάσεως, ο σπινθήρ της ελευθερίας ήναπτε τον ενθουσιασμόν των Ελλήνων,
οίτινες διενοούντο περί της ενάρξεως του πολέμου. Όθεν την 17ην Μαρτίου οι πρόκριτοι της Μάνης συνεννοήθησαν να λάβωσιν τα
όπλα κατά των Τούρκων...». ( η Μάνη είχε τότε πληθυσμό περίπου 35.000,
οικισμούς 180 και 800 πύργους και οι μαχητές της ανέρχονταν μέχρι και 10.000
άνδρες).
Από τη Μάνη άρχισε να απλώνεται ο πολύφυλλος ανθός της Λευτεριάς
σ’ολόκληρη την Ελλάδα.
«Ὀμώμοκας, Μέμνησο τῆς Σωτηρίας» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος εἶχε διαπρέψει στίς
σπουδές του ὅταν σπούδαζε στήν Ἀθήνα μέ τό φίλο του Βασίλειο. Τόση ἦταν ἡ ὑπεροχή
του στή φιλοσοφία καί σ᾽ ὅλα τά μαθήματα, ὥστε οἱ συμφοιτητές του ζητοῦσαν νά
γίνει... καθηγητής τους! Ὡστόσο ὁ Γρηγόριος εἶχε δώσει τήν καρδιά του στόν
Κύριο καί τήν Ἐκκλησία Του. Ἦταν τόσο δεξιοτέχνης καί ἀριστοτέχνης στό λόγο καί
τή γραφή, ὥστε ὁ λόγος του ἦταν πάντα λακωνικός. Ἄλλωστε, οἱ Ἕλληνες ἀπ᾽ τ᾽ ἀρχαῖα τά χρόνια μέχρι σήμερα,
νά τό ᾽χουν στό στόμα τους, «τό λακωνίζειν ἐστί φιλοσοφεῖν». Ὁ «λακωνικός» ἄνθρωπος
εἶναι αὐτός, πού ἐκφράζεται καί διατυπώνεται σύντομα καί εὔστοχα.
Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος) -- Νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες
Νομίζουμε, πως η βάση της συζήτησης της θεματικής αυτής ενότητας πρέπει να
είναι το τι ορίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, όταν ο επίσκοπός μας
κηρύττει αίρεση. Στα ζητήματα αυτά σημασία έχει τι μας παραγγέλλουν οι Πατέρες,
κι’ όχι το τι νομίζει ο καθένας μας.
Η Εκκλησία εκφράζεται με τους Πατέρες, που επειδή έφτασαν στη θέωση, όπως κι’ οι Απόστολοι, σ’ αυτούς «δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών», όπως είπε ο Κύριος στους μαθητές Του.
Τι λένε, λοιπόν, οι Πατέρες της Εκκλησίας;
1. Λένε να απομακρυνόμαστε εξάπαντος απ’ όσους επισκόπους είναι αιρετικοί. Να μην εκκλησιαζόμαστε σε ναούς, που μνημονεύεται το όνομά τους. Όλους αυτούς τους επισκόπους, που είναι αιρετικοί, ή έχουν «κοινωνία» με αιρετικούς, πρέπει να τους θεωρούμε «ψευδεπισκόπους», και ας μη συνήλθε Σύνοδος να τους καθαιρέσει, όπως λέει ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Η αναγκαία και υποχρεωτική αυτή απομάκρυνση των μελών της Εκκλησίας από τους αιρετικούς επισκόπους στην εκκλησιαστική γλώσσα λέγεται «αποτείχιση».
Η «αποτείχιση» είναι το σπουδαιότερο όπλο με το οποίο έχει εφοδιάσει η Εκκλησία τα μέλη της, για να φρουρούν την Ορθόδοξη πίστη. Και με το «πυρηνικής ισχύος», όπλο αυτό, την «ατομική» αυτή βόμβα, υπεράσπιζαν πάντα οι Ορθόδοξοι την Εκκλησία από τους αιρετικούς Πατριάρχες και επισκόπους τους, όπως ήταν π.χ. ο Νεστόριος, ο Βέκκος κ.ά.
Οι Σύνοδοι των Επισκόπων απαιτούν μια κανονική διαδικασία, πολλές φορές χρονοβόρα, που καμιά φορά μπορεί καν να μη ολοκληρώνεται.
2. Τι γίνεται μετά την «παύση της κοινωνίας»;
α. Οι λοιποί επίσκοποι οφείλουν να συνέλθουν σε Σύνοδο και να δικάσουν τις καταγγελίες των πιστών σε βάρος του επισκόπου. Η σύγκληση τέτοιας Συνόδου αναφέρεται στον 15ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Εάν μεν το δικαστήριο αυτό αποφασίσει ότι ο επίσκοπος είναι ένοχος, οφείλουν να καταδικάσουν τον επίσκοπο στις προβλεπόμενες από τους Κανόνες ποινές, που είναι η καθαίρεση κι’ ο αναθεματισμός. Στην περίπτωση αυτή δικαιώνονται οι «αποτειχισθέντες» πιστοί.
Αν, αντίθετα, η Σύνοδος, διαπιστώσει, ότι ο καταγγελλόμενος επίσκοπος δεν είναι ένοχος, δηλ. δεν αστόχησε σε θέματα πίστεως, οφείλει να τον αθωώσει. Στην περίπτωση αυτή, οι αποτειχισθέντες οφείλουν να επαναλάβουν την «κοινωνία» με τον Ορθόδοξο επίσκοπο από τον οποίο κακώς διέκοψαν την «κοινωνία», οπότε λήγει το θέμα.
β. Οι Κανόνες δεν λένε τίποτε για την περίπτωση που οι επίσκοποι δεν συνέλθουν σε Σύνοδο για να εξετάσουν τις καταγγελίες όσων αποτειχίστηκαν. Πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας ότι οι Κανόνες δεν αποτελούν μιά θεωρητική αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων, που είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει κάποτε η Εκκλησία. Οι Κανόνες θεσπίστηκαν σε συγκεκριμένη εποχή για την αντιμετώπιση των τότε προβλημάτων που αντιμετώπιζε η Εκκλησία. Και τότε, ήταν δύσκολο να φαντασθεί κάποιος ότι όλοι οι Πατριάρχες κι’ οι επίσκοποι της Εκκλησίας θα γίνονταν αιρετικοί.
Εκτός όμως από τους Ορθόδοξους επισκόπους και τον Ορθόδοξο λαό, η Εκκλησία είχε και άλλα ερείσματα, που εξασφάλιζαν την ορθή πίστη της. ΄Ηταν οι αυτοκράτορες, οι οποίοι ως επί το πλείστον ήταν Ορθόδοξοι, και οι μοναχοί.
΄Οταν διαταράσσονταν η Εκκλησία από κάποια αίρεση, κάποιοι, αν όχι όλοι από τους ανωτέρω παράγοντες αντιδρούσαν. Η δυσκολία υπήρχε όταν κάποιος ή κάποιοι αυτοκράτορες υποστήριζαν συγκεκριμένη αίρεση, όπως τον αρειανισμό, τον μονοθελητισμό, την εικονομαχία κτλ. Τότε αντιδρούσαν οι λοιποί παράγοντες, αν όχι όλοι, τουλάχιστον ορισμένοι, όπως συνήθως ο Ορθόδοξος λαός κι οι μοναχοί. Πίστευαν όμως θα επανέρχονταν κάποτε ο αυτοκρατορικός θρόνος στους Ορθοδόξους. Αυτό συνέβαινε πάντοτε. Και έτσι Ορθόδοξοι αυτοκράτορες υπερασπίζονταν την Ορθοδοξία, διώχνοντας τους αιρετικούς Πατριάρχες και επισκόπους από τους θρόνους τους, κι’ εγκαθιστώντας σ’ αυτούς Ορθοδόξους.
Σήμερα, εξέλιπε ο θεσμός του αυτοκράτορα. Αλλά, και αν εξακολουθούσε να υπάρχει μάλλον θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι δεν θα κατείχετο από Ορθόδοξους, οπότε μάλλον είναι προτιμότερο, που δεν υπάρχει!
γ. Αν οι επίσκοποι δεν συγκαλέσουν Σύνοδο, για να δικάσει τις κατηγορίες σε βάρος του επισκόπου, που κατηγορήθηκε για θέματα πίστεως, τότε η ευθύνη του σχίσματος βαρύνει τους επίσκοπους. Τότε αυτοί θεωρούνται αιρετικοί. Στην περίπτωση αυτή κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει τους αποτειχισθέντες για λόγους πίστεως να επανέλθουν σε «κοινωνία» με τον καταγγελθέντα ως αιρετικό επίσκοπο. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι οι «αποτειχισθέντες» έπαυσαν να είναι μέλη της Εκκλησίας, και μάλιστα τα πλέον γνήσια.
Ως πότε όμως θα περιμένουν οι αποτειχισθέντες πιστοί την σύγκληση Συνόδου, που οι επίσκοποι δεν συγκαλούν; Θα περιμένουν εύλογο χρόνο. Ο χρόνος αυτός, λόγω ειδικών συνθηκών, μπορεί να είναι ακόμα και πολλά χρόνια!
Αν μέσα στον εύλογο αυτό χρόνο δεν συνέλθει Σύνοδος Ορθοδόξων επισκόπων, τότε θα πρέπει να θεωρηθεί ότι οι αποτειχισθέντες είναι η Εκκλησία! Από τότε οι καταγγελθέντες επίσκοποι, με όσους τους ακολουθούν, παύουν επίσημα ν’ αποτελούν ζωντανά μέλη της Εκκλησίας.
3. Πώς έγινε το ημερολογιακό σχίσμα.
Η 9η Μαρτίου 1924 αποτελεί ορόσημο για την Εκκλησία της Ελλάδος. Είναι η τελευταία μέρα, που το ποίμνιό της ήταν ενωμένο σε μία Εκκλησία. Μετά, η άλλη μέρα που ξημέρωσε, για άλλους ήταν 10η Μαρτίου, για άλλους όμως ήταν …23η Μαρτίου!
Ο Ορθόδοξος λαός της Ελλάδος, που έπρεπε να είναι πάντα ενωμένος ενάντια στους τόσους εχθρούς του, διασπάστηκε, σε δύο μερίδες. Δηλ. σε όσους συνέχισαν να είναι ό,τι ήταν και στις 9 Μαρτίου 1924, δηλ. όσους ακολούθησαν το Παληό ημερολόγιο, και σ’ όσους δέχτηκαν το Νέο ή Φράγκικο!
Οι πρώτοι ονομάστηκαν «Παλαιοημερολογίτες», ή «Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί», οι δε δεύτεροι «Νεοημερολογίτες»
. 4. Ποιοι ήταν το 1924 η Εκκλησία και ποιοι είναι σήμερα;
Το ποια ήταν (κι’ επομένως ποια εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα ) η Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία» του Χριστού έπρεπε να το πει μία κανονική Σύνοδος επισκόπων, που ποτέ δεν συγκλήθηκε μέχρι το 1965, που έγινε η λεγομένη «ένωση των Εκκλησιών», δηλ. της Νεοημερολογίτικης Εκκλησίας και της Παπικής.
Αυτό σημαίνει, ότι οι «αποτειχισθέντες» θεωρούνται ότι αποτελούσαν ήδη από το 1924 την Εκκλησία του Χριστού.
Σημαίνει ότι αυτοί πλέον είναι Ορθόδοξοι κι’ αυτοί έχουν σωστικά μυστήρια. Οι άλλοι είναι σχισματικοί και αιρετικοί! Αυτή η διαφορά υπάρχει σήμερα μεταξύ Παλαιοημερολογιτών και Νεοημερολογιτών.
http://orthodoxia.forumup.gr/
Έτσι ακριβώς είναι, αποκαθίσταται η αλήθεια γιατί πολλά ακούμε από ανόητους ή παραστρατημένους ή υποκειμενικούς. Δεν συγκλίθηκε καμιά σύνοδος δυστυχώς. Το γνωρίζω από προσωπική πείρα, η αλήθεια βρίσκεται στο λεγόμενο παλαιό ημερολόγιο, όχι ότι το νέο δεν έχει μυστήρια, αλίμονο, αλλά εξέκλιναν, πορεύονται ολισθηρό δρόμο, κι αυτό είναι ορατό τοις βλέπουσι.
Η Εκκλησία εκφράζεται με τους Πατέρες, που επειδή έφτασαν στη θέωση, όπως κι’ οι Απόστολοι, σ’ αυτούς «δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών», όπως είπε ο Κύριος στους μαθητές Του.
Τι λένε, λοιπόν, οι Πατέρες της Εκκλησίας;
1. Λένε να απομακρυνόμαστε εξάπαντος απ’ όσους επισκόπους είναι αιρετικοί. Να μην εκκλησιαζόμαστε σε ναούς, που μνημονεύεται το όνομά τους. Όλους αυτούς τους επισκόπους, που είναι αιρετικοί, ή έχουν «κοινωνία» με αιρετικούς, πρέπει να τους θεωρούμε «ψευδεπισκόπους», και ας μη συνήλθε Σύνοδος να τους καθαιρέσει, όπως λέει ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Η αναγκαία και υποχρεωτική αυτή απομάκρυνση των μελών της Εκκλησίας από τους αιρετικούς επισκόπους στην εκκλησιαστική γλώσσα λέγεται «αποτείχιση».
Η «αποτείχιση» είναι το σπουδαιότερο όπλο με το οποίο έχει εφοδιάσει η Εκκλησία τα μέλη της, για να φρουρούν την Ορθόδοξη πίστη. Και με το «πυρηνικής ισχύος», όπλο αυτό, την «ατομική» αυτή βόμβα, υπεράσπιζαν πάντα οι Ορθόδοξοι την Εκκλησία από τους αιρετικούς Πατριάρχες και επισκόπους τους, όπως ήταν π.χ. ο Νεστόριος, ο Βέκκος κ.ά.
Οι Σύνοδοι των Επισκόπων απαιτούν μια κανονική διαδικασία, πολλές φορές χρονοβόρα, που καμιά φορά μπορεί καν να μη ολοκληρώνεται.
2. Τι γίνεται μετά την «παύση της κοινωνίας»;
α. Οι λοιποί επίσκοποι οφείλουν να συνέλθουν σε Σύνοδο και να δικάσουν τις καταγγελίες των πιστών σε βάρος του επισκόπου. Η σύγκληση τέτοιας Συνόδου αναφέρεται στον 15ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Εάν μεν το δικαστήριο αυτό αποφασίσει ότι ο επίσκοπος είναι ένοχος, οφείλουν να καταδικάσουν τον επίσκοπο στις προβλεπόμενες από τους Κανόνες ποινές, που είναι η καθαίρεση κι’ ο αναθεματισμός. Στην περίπτωση αυτή δικαιώνονται οι «αποτειχισθέντες» πιστοί.
Αν, αντίθετα, η Σύνοδος, διαπιστώσει, ότι ο καταγγελλόμενος επίσκοπος δεν είναι ένοχος, δηλ. δεν αστόχησε σε θέματα πίστεως, οφείλει να τον αθωώσει. Στην περίπτωση αυτή, οι αποτειχισθέντες οφείλουν να επαναλάβουν την «κοινωνία» με τον Ορθόδοξο επίσκοπο από τον οποίο κακώς διέκοψαν την «κοινωνία», οπότε λήγει το θέμα.
β. Οι Κανόνες δεν λένε τίποτε για την περίπτωση που οι επίσκοποι δεν συνέλθουν σε Σύνοδο για να εξετάσουν τις καταγγελίες όσων αποτειχίστηκαν. Πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας ότι οι Κανόνες δεν αποτελούν μιά θεωρητική αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων, που είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει κάποτε η Εκκλησία. Οι Κανόνες θεσπίστηκαν σε συγκεκριμένη εποχή για την αντιμετώπιση των τότε προβλημάτων που αντιμετώπιζε η Εκκλησία. Και τότε, ήταν δύσκολο να φαντασθεί κάποιος ότι όλοι οι Πατριάρχες κι’ οι επίσκοποι της Εκκλησίας θα γίνονταν αιρετικοί.
Εκτός όμως από τους Ορθόδοξους επισκόπους και τον Ορθόδοξο λαό, η Εκκλησία είχε και άλλα ερείσματα, που εξασφάλιζαν την ορθή πίστη της. ΄Ηταν οι αυτοκράτορες, οι οποίοι ως επί το πλείστον ήταν Ορθόδοξοι, και οι μοναχοί.
΄Οταν διαταράσσονταν η Εκκλησία από κάποια αίρεση, κάποιοι, αν όχι όλοι από τους ανωτέρω παράγοντες αντιδρούσαν. Η δυσκολία υπήρχε όταν κάποιος ή κάποιοι αυτοκράτορες υποστήριζαν συγκεκριμένη αίρεση, όπως τον αρειανισμό, τον μονοθελητισμό, την εικονομαχία κτλ. Τότε αντιδρούσαν οι λοιποί παράγοντες, αν όχι όλοι, τουλάχιστον ορισμένοι, όπως συνήθως ο Ορθόδοξος λαός κι οι μοναχοί. Πίστευαν όμως θα επανέρχονταν κάποτε ο αυτοκρατορικός θρόνος στους Ορθοδόξους. Αυτό συνέβαινε πάντοτε. Και έτσι Ορθόδοξοι αυτοκράτορες υπερασπίζονταν την Ορθοδοξία, διώχνοντας τους αιρετικούς Πατριάρχες και επισκόπους από τους θρόνους τους, κι’ εγκαθιστώντας σ’ αυτούς Ορθοδόξους.
Σήμερα, εξέλιπε ο θεσμός του αυτοκράτορα. Αλλά, και αν εξακολουθούσε να υπάρχει μάλλον θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι δεν θα κατείχετο από Ορθόδοξους, οπότε μάλλον είναι προτιμότερο, που δεν υπάρχει!
γ. Αν οι επίσκοποι δεν συγκαλέσουν Σύνοδο, για να δικάσει τις κατηγορίες σε βάρος του επισκόπου, που κατηγορήθηκε για θέματα πίστεως, τότε η ευθύνη του σχίσματος βαρύνει τους επίσκοπους. Τότε αυτοί θεωρούνται αιρετικοί. Στην περίπτωση αυτή κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει τους αποτειχισθέντες για λόγους πίστεως να επανέλθουν σε «κοινωνία» με τον καταγγελθέντα ως αιρετικό επίσκοπο. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι οι «αποτειχισθέντες» έπαυσαν να είναι μέλη της Εκκλησίας, και μάλιστα τα πλέον γνήσια.
Ως πότε όμως θα περιμένουν οι αποτειχισθέντες πιστοί την σύγκληση Συνόδου, που οι επίσκοποι δεν συγκαλούν; Θα περιμένουν εύλογο χρόνο. Ο χρόνος αυτός, λόγω ειδικών συνθηκών, μπορεί να είναι ακόμα και πολλά χρόνια!
Αν μέσα στον εύλογο αυτό χρόνο δεν συνέλθει Σύνοδος Ορθοδόξων επισκόπων, τότε θα πρέπει να θεωρηθεί ότι οι αποτειχισθέντες είναι η Εκκλησία! Από τότε οι καταγγελθέντες επίσκοποι, με όσους τους ακολουθούν, παύουν επίσημα ν’ αποτελούν ζωντανά μέλη της Εκκλησίας.
3. Πώς έγινε το ημερολογιακό σχίσμα.
Η 9η Μαρτίου 1924 αποτελεί ορόσημο για την Εκκλησία της Ελλάδος. Είναι η τελευταία μέρα, που το ποίμνιό της ήταν ενωμένο σε μία Εκκλησία. Μετά, η άλλη μέρα που ξημέρωσε, για άλλους ήταν 10η Μαρτίου, για άλλους όμως ήταν …23η Μαρτίου!
Ο Ορθόδοξος λαός της Ελλάδος, που έπρεπε να είναι πάντα ενωμένος ενάντια στους τόσους εχθρούς του, διασπάστηκε, σε δύο μερίδες. Δηλ. σε όσους συνέχισαν να είναι ό,τι ήταν και στις 9 Μαρτίου 1924, δηλ. όσους ακολούθησαν το Παληό ημερολόγιο, και σ’ όσους δέχτηκαν το Νέο ή Φράγκικο!
Οι πρώτοι ονομάστηκαν «Παλαιοημερολογίτες», ή «Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί», οι δε δεύτεροι «Νεοημερολογίτες»
. 4. Ποιοι ήταν το 1924 η Εκκλησία και ποιοι είναι σήμερα;
Το ποια ήταν (κι’ επομένως ποια εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα ) η Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία» του Χριστού έπρεπε να το πει μία κανονική Σύνοδος επισκόπων, που ποτέ δεν συγκλήθηκε μέχρι το 1965, που έγινε η λεγομένη «ένωση των Εκκλησιών», δηλ. της Νεοημερολογίτικης Εκκλησίας και της Παπικής.
Αυτό σημαίνει, ότι οι «αποτειχισθέντες» θεωρούνται ότι αποτελούσαν ήδη από το 1924 την Εκκλησία του Χριστού.
Σημαίνει ότι αυτοί πλέον είναι Ορθόδοξοι κι’ αυτοί έχουν σωστικά μυστήρια. Οι άλλοι είναι σχισματικοί και αιρετικοί! Αυτή η διαφορά υπάρχει σήμερα μεταξύ Παλαιοημερολογιτών και Νεοημερολογιτών.
http://orthodoxia.forumup.gr/
***
Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή
σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος,
θεολόγος) ...":
Έτσι ακριβώς είναι, αποκαθίσταται η αλήθεια γιατί πολλά ακούμε από ανόητους ή παραστρατημένους ή υποκειμενικούς. Δεν συγκλίθηκε καμιά σύνοδος δυστυχώς. Το γνωρίζω από προσωπική πείρα, η αλήθεια βρίσκεται στο λεγόμενο παλαιό ημερολόγιο, όχι ότι το νέο δεν έχει μυστήρια, αλίμονο, αλλά εξέκλιναν, πορεύονται ολισθηρό δρόμο, κι αυτό είναι ορατό τοις βλέπουσι.
***
Ο Ανώνυμος άφησε
ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος,
θεολόγος) ...":
Δεν κρατούν τις παραδόσεις στο νέο ημερολόγιο, έτσι όπως ακριβώς θα όφειλαν κατά γράμμα. Ούτε μια οξεία δε πρέπει να αφαιρούμε, σε όλα όσα πατροπαράδοτα από τους φωτοφόρους πατέρες διδαχτήκαμε. Μα ούτε και τις εκκλήσεις του Αποστόλου Παύλου τηρούν, χάβρα Ιουδαίων πολλές φορές συναντάς σε εκκλησία του νέου ημερολογίου, οι γυναίκες με τους άντρες ανάκατα, καμιά δε φοράει σκέπασμα στο κεφάλι, κάτι που το επισημαίνει ο Aπ. Παύλος, ντυμένες λες και πάνε πασαρέλα! Στα μυστήρια κανείς δεν ακούει τα λόγια, στη Βάπτιση, στο γάμο κλπ. Ακούω ότι εξομολογούν μοιχούς κοινωνούν κατ΄ οικονομία κλπ. Αυτά είπε ο Χριστός; Έτσι πρέπει να συμπεριφερόμαστε; Δε βλέπετε τους Ρώσους με πόλη ευλάβεια εισέρχονται στην εκκλησία; Δε κάνουμε του κεφαλιού μας για να ήμαστε αρεστοί στο κόσμο, κάνουμε ό,τι μας λέει ο Χριστός δια του Ευαγγελίου, ο Απ. Παύλος, οι άγιοι Πατέρες. Δεν συμπροσευχόμαστε με αιρετικούς, με σχισματικούς, αυτά τα λέει ο Απ. Παύλος με σαφήνεια. Και κάτι ακόμη, επειδή βίωσα εξ ιδίας εμπειρίας θαυμαστά, σας λέω ευθαρσώς, το λεγόμενο αν και δε μ΄ αρέσει η ετικέττα προτιμώ το πατροπαράδοτο ημερολόγιο είναι και βρίσκεται 100% η αλήθεια.
Δεν κρατούν τις παραδόσεις στο νέο ημερολόγιο, έτσι όπως ακριβώς θα όφειλαν κατά γράμμα. Ούτε μια οξεία δε πρέπει να αφαιρούμε, σε όλα όσα πατροπαράδοτα από τους φωτοφόρους πατέρες διδαχτήκαμε. Μα ούτε και τις εκκλήσεις του Αποστόλου Παύλου τηρούν, χάβρα Ιουδαίων πολλές φορές συναντάς σε εκκλησία του νέου ημερολογίου, οι γυναίκες με τους άντρες ανάκατα, καμιά δε φοράει σκέπασμα στο κεφάλι, κάτι που το επισημαίνει ο Aπ. Παύλος, ντυμένες λες και πάνε πασαρέλα! Στα μυστήρια κανείς δεν ακούει τα λόγια, στη Βάπτιση, στο γάμο κλπ. Ακούω ότι εξομολογούν μοιχούς κοινωνούν κατ΄ οικονομία κλπ. Αυτά είπε ο Χριστός; Έτσι πρέπει να συμπεριφερόμαστε; Δε βλέπετε τους Ρώσους με πόλη ευλάβεια εισέρχονται στην εκκλησία; Δε κάνουμε του κεφαλιού μας για να ήμαστε αρεστοί στο κόσμο, κάνουμε ό,τι μας λέει ο Χριστός δια του Ευαγγελίου, ο Απ. Παύλος, οι άγιοι Πατέρες. Δεν συμπροσευχόμαστε με αιρετικούς, με σχισματικούς, αυτά τα λέει ο Απ. Παύλος με σαφήνεια. Και κάτι ακόμη, επειδή βίωσα εξ ιδίας εμπειρίας θαυμαστά, σας λέω ευθαρσώς, το λεγόμενο αν και δε μ΄ αρέσει η ετικέττα προτιμώ το πατροπαράδοτο ημερολόγιο είναι και βρίσκεται 100% η αλήθεια.
***
Ο Γιώργος άφησε
ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος,
θεολόγος) ...":
Και μόνον η διαφορά της ώρας που μπορεί να φθάνη και τις 24 ώρες στον πλανήτη μας, αποδεικνύει την σχετικότητα του χρόνου και κατ επέκτασιν των ημερολογίων. Εξ άλλου οι Ορθόδοξοι Σλαύοι και το Άγιον Όρος ακριβώς επειδή δεν θεωρούν την εν λόγω διαφορά ως δογματικής φύσεως διατηρούν πλήρη κοινωνία με τους λεγόμενους ''Νεοημερολογίτες''.
Αδελφοί ας στραφούμε στα μείζονα και σωτηριώδη κατεργαζόμενοι την Σωτηρίαν μας, ''επιτελούντες Αγιοσύνην εν φόβω Θεού'' παραβλέποντας τον ρέοντα και μεταβαλλόμενον χρόνον.
Και μόνον η διαφορά της ώρας που μπορεί να φθάνη και τις 24 ώρες στον πλανήτη μας, αποδεικνύει την σχετικότητα του χρόνου και κατ επέκτασιν των ημερολογίων. Εξ άλλου οι Ορθόδοξοι Σλαύοι και το Άγιον Όρος ακριβώς επειδή δεν θεωρούν την εν λόγω διαφορά ως δογματικής φύσεως διατηρούν πλήρη κοινωνία με τους λεγόμενους ''Νεοημερολογίτες''.
Αδελφοί ας στραφούμε στα μείζονα και σωτηριώδη κατεργαζόμενοι την Σωτηρίαν μας, ''επιτελούντες Αγιοσύνην εν φόβω Θεού'' παραβλέποντας τον ρέοντα και μεταβαλλόμενον χρόνον.
Με την εν Κυρίω
αγάπη Λουκάκης Γεώργιος.
***
Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την
ανάρτησή σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος,
θεολόγος) ...":
Γιώργο όντως δογματικά αν το δει κανείς είναι αμελητέο. Αλλά οφείλουμε να ήμαστε ακριβείς σε αυτά που μας παραδόθηκαν.Τίποτα μα τίποτα μα απολύτως τίποτα δεν είναι τυχαίο,και η γλώσσα στην οποία γράφηκαν τα ευαγγέλια, και ότι μεταδόθηκε ο Λόγος τη συγκεκριμένη εποχή, και ότι επιλέχθηκαν οι πατέρες ιουδαίοι όταν έγραψαν στην Ελληνική τη Παλαιά Διαθήκη, και ότι χρησιμοποιήθηκε το εν λόγω ημερολόγιο ως τη πρώτη 20ετία του εικοστού αιώνα. Αλλά πώς έγινε; Με σύνοδο; Δεν ήταν πραξικόπημα; Ήταν υπό την εκκλησιαστική ακολουθία; Δε θα πρέπει να μας προβληματίζει όλο αυτό; Όντως ο πατέρας Παίσιος είπε το πολύ εύστοχο, ένας ειδωλολάτρης έφτιαξε το παλαιό και ένας αιρετικός τον νέο ηλερολόγιο. Ακριβώς για αυτό εμείς, έτσι μου λέει η συνείδησή μου να ακολουθήσω εκείνο που ακολούθησαν όλοι οι πατέρες μου, ο Άγιος Παλαμάς εκ Θεσσαλονίκης,ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ο Άγιος Σπυρίδωνας, ο Άγιος Νικόλαος, ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος κλπ. Αλήθεια αυτοί πώς πορεύτηκαν ήταν εκτός πορείας;
Γιώργο όντως δογματικά αν το δει κανείς είναι αμελητέο. Αλλά οφείλουμε να ήμαστε ακριβείς σε αυτά που μας παραδόθηκαν.Τίποτα μα τίποτα μα απολύτως τίποτα δεν είναι τυχαίο,και η γλώσσα στην οποία γράφηκαν τα ευαγγέλια, και ότι μεταδόθηκε ο Λόγος τη συγκεκριμένη εποχή, και ότι επιλέχθηκαν οι πατέρες ιουδαίοι όταν έγραψαν στην Ελληνική τη Παλαιά Διαθήκη, και ότι χρησιμοποιήθηκε το εν λόγω ημερολόγιο ως τη πρώτη 20ετία του εικοστού αιώνα. Αλλά πώς έγινε; Με σύνοδο; Δεν ήταν πραξικόπημα; Ήταν υπό την εκκλησιαστική ακολουθία; Δε θα πρέπει να μας προβληματίζει όλο αυτό; Όντως ο πατέρας Παίσιος είπε το πολύ εύστοχο, ένας ειδωλολάτρης έφτιαξε το παλαιό και ένας αιρετικός τον νέο ηλερολόγιο. Ακριβώς για αυτό εμείς, έτσι μου λέει η συνείδησή μου να ακολουθήσω εκείνο που ακολούθησαν όλοι οι πατέρες μου, ο Άγιος Παλαμάς εκ Θεσσαλονίκης,ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ο Άγιος Σπυρίδωνας, ο Άγιος Νικόλαος, ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος κλπ. Αλήθεια αυτοί πώς πορεύτηκαν ήταν εκτός πορείας;
***
Ο Γιώργος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή
σας "Τάδε έφη Κοσμάς ( Αθανάσιος Σακαρέλλος,
θεολόγος) ...":
Αδελφέ μου είσαι σίγουρος ότι οι Άγιοι που αναφέρεις εάν ζούσαν το 1924 θα απέρριπταν το νέο ημερολόγιο;
Αδελφέ μου είσαι σίγουρος ότι οι Άγιοι που αναφέρεις εάν ζούσαν το 1924 θα απέρριπταν το νέο ημερολόγιο;
Τοῦ Ἁγίου Μελετίου τοῦ ὁμολογητοῦ : οὐ πρέπον εὐσεβέσιν ὅλως σιγᾷν, ἔνθα Θεοῦ τοὺς νόμους ἀθετοῦσι,...
† «Τὸ τὴν ἀλήθειαν σιγᾷν κίνδυνος ὄντως μέγας,
καὶ κόλασις αἰώνιος καὶ βόθρος ἀπωλείας,
οὐ δίκαιον, οὐ θεμιτόν, οὐ πρέπον εὐσεβέσιν
ὅλως σιγᾷν, ἔνθα Θεοῦ τοὺς νόμους ἀθετοῦσι,...
καὶ κόλασις αἰώνιος καὶ βόθρος ἀπωλείας,
οὐ δίκαιον, οὐ θεμιτόν, οὐ πρέπον εὐσεβέσιν
ὅλως σιγᾷν, ἔνθα Θεοῦ τοὺς νόμους ἀθετοῦσι,...
Ούτως εξηγείται η θαυμαστή ενότης, ήτις διακρίνει την Πατερικήν διδασκαλίαν
Το ασκίαστον και
άφθαρτον μεγαλείον των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, συνίσταται εις την δι’
όλους τους αιώνας ισχύουσαν πνευματέμφορον διδασκαλίαν των. «Ο Χριστός χθες και
σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Η από τον Χριστόν απορρέουσα ζωοποιός
Θεολογία ουδέποτε παλαιούται. Ο καταρράκτης της χάριτος δεν σταματά ούτε
αλλάσσει ουσίαν. Η αξία των αγίων Πατέρων οφείλεται εις το ότι κατέστησαν
εαυτούς δεκτικά δοχεία της χάριτος. Δεν παρέμειναν εις την φυσικήν κατάστασιν,
δεν διηκόνησαν τον ορθόν λόγον. Εξηγίασαν την φύσιν, ανήλθον εις το υπέρ φύσιν
και μετέσχον του υπερλόγου θείου κόσμου. Εντεύθεν εδίδαξαν τον λόγον της
αληθείας. Εκαθάρθησαν, εφωτίσθησαν, ηγιάσθησαν. Δεν ανεζήτησαν την αλήθειαν από
τον εαυτόν των, δεν ενεπιστεύθησαν εις τα πλάσματα της διανοίας των. Ανεζήτησαν
τον Θεόν δια προσευχής και ταπεινώσεως κατόπιν αγνισμού από παντός μολυσμού
σαρκός και πνεύματος. Και ο υπέρ φύσιν και υπέρ λόγον Θεός απεκαλύφθη εις
αυτούς δι’ ελλάμψεως ακτίστου. Και εθεολόγησαν. Και από το ΕΝ Άγιον Πνεύμα
ήντλησαν τας αυτάς αληθείας δια την οικοδομήν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και
Αποστολικής Εκκλησίας. Ούτως εξηγείται η θαυμαστή ενότης, ήτις διακρίνει την
Πατερικήν διδασκαλίαν. Πάντες οι άγιοι Πατέρες ηκολούθησαν την οδόν της
καθάρσεως, της ελλάμψεως και της μυστικής ενώσεως με τον Χριστόν.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης - Ομιλία στην Πνύκα
Eυχαριστούμε την εκλεκτή αδελφή μας Ζωή Σπαθή για την μετατροπή της ομιλίας σε YOUTUBE!
π. Θεόδωρος Ζήσης: πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους
Tην Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάσαμε τη νίκη κατά των Εικονομάχων και
συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εικονομάχων Προτεσταντών! Ὑπάρχουν
χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι,
συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ
Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ
μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ
Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ
αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως
τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε.
Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες,
καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ
ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ
Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς
νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς
ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς
ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.
Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.
Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.
Η Μητρόπολη Λαμίας ζητά τη μισή Δ. Αττική
Διεκδικεί έκταση 7.500 στρεμμάτων από τους Δήμους Πετρουπόλεως και Περιστερίου με... διαθήκη του 1916
Εκταση 7.500 στρεμμάτων διεκδικεί από τους Δήμους Περιστερίου και Πετρουπόλεως η Μητρόπολη Φθιώτιδος! Για το θέμα παρενέβη και ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Κουρουμπλής. Σύμφωνα με τις αιτιάσεις της μητρόπολης, η έκταση είχε παραχωρηθεί, το 1916, μέσω διαθήκης, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός Ναός Λαμίας). Η εν λόγω έκταση αποτελούσε κομμάτι του κτήματος Βερδή, το οποίο βρισκόταν στα όρια των σημερινών Δήμων Περιστερίου και Πετρουπόλεως. Από την πλευρά τους, οι εμπλεκόμενες αυτοδιοικητικές Αρχές υποστηρίζουν ότι μεγάλο μέρος του κτήματος (περίπου 4.000 στρέμματα) έχει, εδώ και δεκαετίες, οικοδομηθεί, ενώ σε κάποια σημεία του έχουν δημιουργηθεί χώροι αναψυχής. Οσον αφορά τα υπόλοιπα 3.500 στρέμματα, βρίσκονται εκτός σχεδίου, στο Ποικίλο Ορος, και έχουν χαρακτηριστεί δασικές εκτάσεις.
Εκταση 7.500 στρεμμάτων διεκδικεί από τους Δήμους Περιστερίου και Πετρουπόλεως η Μητρόπολη Φθιώτιδος! Για το θέμα παρενέβη και ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Κουρουμπλής. Σύμφωνα με τις αιτιάσεις της μητρόπολης, η έκταση είχε παραχωρηθεί, το 1916, μέσω διαθήκης, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός Ναός Λαμίας). Η εν λόγω έκταση αποτελούσε κομμάτι του κτήματος Βερδή, το οποίο βρισκόταν στα όρια των σημερινών Δήμων Περιστερίου και Πετρουπόλεως. Από την πλευρά τους, οι εμπλεκόμενες αυτοδιοικητικές Αρχές υποστηρίζουν ότι μεγάλο μέρος του κτήματος (περίπου 4.000 στρέμματα) έχει, εδώ και δεκαετίες, οικοδομηθεί, ενώ σε κάποια σημεία του έχουν δημιουργηθεί χώροι αναψυχής. Οσον αφορά τα υπόλοιπα 3.500 στρέμματα, βρίσκονται εκτός σχεδίου, στο Ποικίλο Ορος, και έχουν χαρακτηριστεί δασικές εκτάσεις.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ : Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ & ΑΠΟΦΑΣΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15ῃ
Μαρτίου 2016
Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 549/2016 Ἀπόφασι τοῦ Δ΄ Τμήματος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (ΣτΕ) ἀπορρίψασα τήν σχετική αἴτησί μου πού ὑπάρχει στό Διαδίκτυο κατά τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καί Ὑγείας περί τῆς ἀκυρώσεως τῆς παραλείψεως τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἐκδηλωθείσης μέ τήν ἄπρακτη πάροδο τριμήνου ἀπό τῆς ὑποβολῆς τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 709/18.1.2010 σχετικῆς αἰτήσεώς μου ὅπως προκαλέσει τήν ἔκδοσι σχετικοῦ διατάγματος σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 118 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος περί διαλύσεως τοῦ Ἱδρύματος ὑπό τήν ἐπωνυμία «Τεκτονικόν Ἵδρυμα» ὡς καί τοῦ αὐτοαποκαλουμένου Ἱδρύματος «Μέγα Ἀγαθοεργό Σῶμα τῆς ἀποσχισθείσης Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος», ἐσφαλμένως ἑρμήνευσε καί ἐφήρμοσε τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 47, παρ. 1 τοῦ Προεδρικοῦ διατάγματος 18/1989 «Κωδικοποίησι διατάξεων Νόμων διά τό Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας» (ΦΕΚ Α΄8) καί τῶν ἄρθρων 3 παρ.1, 5 καί 29 παρ. 1 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ν. 590/1977, ΦΕΚ Α΄146), δεχθέν ὅτι δέν θεμελιώνω ἔννομον συμφέρον νά ζητήσω τήν ἀκύρωσι τῆς παραλείψεως τῆς Διοικήσεως νά προκαλέση τήν ἔκδοσι Προεδρικοῦ Διατάγματος περί διαλύσεως τοῦ Ἱδρύματος μέ τήν ἐπωνυμίαν «Τεκτονικόν Ἵδρυμα», τό ὁποῖο ἔχει ὡς πραγματικό σκοπό τήν προώθηση τῆς λατρείας μή γνωστῆς θρησκείας,
“You knew I was a snake before you took me in.”
Donald Trump likens immigrants to a poisonous snake that bites the person who lets it in
Donald Trump - fighting for a clean sweep on Tuesday in primaries that could secure him the Republican nomination - likened immigrants to the US to a deadly snake that bites the person who shows it kindness.
Speaking in a private hangar at Youngstown airport, the Republican frontrunner underscored his staunch position on immigration, vowing to build one wall along the US border with Mexico to keep Central Americans out, and one in Syria to keep Isis in.
“We have to make sure who we’re letting in,” he said, to cheers from his supporters.
Towards the end of a 35 minute speech delivered in front of perhaps 2,000 people, Mr Trump recited a poem that told the story of all snake who is taken into her home by a kindly woman. The snake is nursed back to health but then delivers a poisonous bite to its host.
The dying woman asks the snake why it has acted like this given that she has helped it. Mr Trump - delivering the snake’s response - concluded: “You knew I was a snake before you took me in.”
π. Θ. Ζήσης για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις:
… Όσα
σχετικά λέγει ο Άγιος Νικόδημος για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις και την ζημία
που προκαλούν το τελειώνει λέγοντας πως είναι αφροσύνη να καταστρέφουμε
προκαταβολικά και να αχρηστεύουμε την Αγία Τεσσαρακοστή· προτρέπει επίσης τους
αρχιερείς, τους πνευματικούς και τους διδασκάλους να εμποδίσουν το μεγάλο αυτό
κακό. Τώρα οι μεν αρχιερείς και οι πνευματικοί σιωπούν, ενώ έπρεπε να μη
ησυχάζουν μπροστά στην επέκταση του κακού, πολλοί δε από τους δασκάλους και
τους γονείς οργανώνουν οι ίδιοι για τα παιδιά τους καρναβαλικές εκδηλώσεις:
«Ασυγκρίτως γαρ είναι μεγαλυτέρα η βλάβη, όπου προσλαμβάνουν εις τας αποκρέας,
πάρεξ η ωφέλεια όπου λαμβάνουν από την ερχομένην Τεσσαρακοστήν· ίλεως, ίλεως,
ίλεως, να γίνη ο Θεός! Και αυτός είθε να φωτίση τους αγίους Αρχιερείς και
πνευματικούς και διδασκάλους να εμποδίσουν τα τοιαύτα κακά, με αφορισμούς και
επιτίμια, καθώς προστάζει και ο ξβ΄ κανών της αγίας και Οικουμενικής στ΄
Συνόδου».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)