Αποκτήστε τα βιβλία «Μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας» και «Σταλαγματιές Αγιορείτικες Προσκυνητών Αναμνήσεις»

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Βέβαια είναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.

Πράγματι! Έδώ μπορεί κανείς να θυμηθεί τη διαβεβαίωση του Παύλου· «Ότι η αγάπη του Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημών διά Πνεύματος Αγίου του δοθέντος ημίν» (Ρωμ. 5, 5.). Αν η αγάπη του Θεού είναι ο μονογενής Υιός Του, η έκχυση του Αγίου Πνεύματος στις καρδιές μας είναι η έκχυση της χάριτος του λυτρωτικού Του έργου σε όλο το χώρο της υπάρξεως μας. Ο απ. Παύλος, μ’ ένα νου βαπτισμένο σε απερίγραπτες ουράνιες εμπειρίες, μας παραδίδει συχνά έννοιες που δεν μπορούμε να καταλάβουμε άμεσα. Μπορούμε όμως να … υποψιαζόμαστε τί άπειρο βάθος «σοφίας Χριστού» υπάρχει πίσω από κάθε έννοια που είναι προορισμένη να προσανατολίζει το πνεύμα μας στη συνάντηση και βίωση του Χριστού μέσα μας. Έτσι η προτροπή του «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» είναι μια ευαγγελική διαφάνεια μέσα από την οποία αναφαίνεται η «ανά πάσαν στιγμήν» λυτρωτική ενέργεια της αγάπης του Θεού διά του ονόματος του Υιού Του «εν Αγίω Πνεύματι».

HOW OFTEN SHOULD WE RECEIVE HOLY COMMUNION? -- by Macarius Notaras 18th Century Archbishop of Corinth

To receive Communion the usual two or three times a year is good and helpful, but to receive Communion more frequently is far better. Remember, the nearer a person comes to the light, the more light he gets. The closer he draws to the fire, the warmer he is. The nearer he approaches sanctity, the more saintly he becomes.

In the same way, the more often one draws near to God in Communion, the more one receives light and warmth and holiness. My friend, if you are worthy to make your Communion two or three times a year, you are worthy of making it more often, as St. John Chrysostom tells us, by maintaining your own earlier preparation and worthiness. 

But what does stop us from taking Communion? The answer is our carelessness and laziness, and we give way to these faults so much that we are not sufficiently prepared to be able to receive Communion.
There is another way of looking at this problem, too. People like this do not, in fact, obey God's commandment as they imagine they do. Where did God, or any one of the saints for that matter, bid us communicate two or three times a year? Nowhere is this found. Therefore we must be very sure that, when we obey a command, it is our duty to see that we are obeying it exactly as it says. That is, we must pay attention to the place, the time, the purpose, the method and all the conditions in which it should take place. Thus the good action that we wanted to perform will be perfect in every detail and well pleasing to God. 

Orthodox Hymns -- Oρθόδοξοι Ύμνοι απο το Άγιον Όρος

ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ Δεν είναι πρόσφυγες αλλά ΛΙΠΟΤΑΧΤΕΣ ριψάσπιδες

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ Δεν είναι πρόσφυγες αλλά ΛΙΠΟΤΑΧ...":

+ Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος

Εάν δεν μιλήστε εσείς τότε θα μιλήσουν οι πέτρες.
Η αλήθεια ακούστηκε από εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Από έναν δεδηλωμένο άθεο.
Οι επίσκοποι του παλαιού και του νέου που είναι;
Κατά το είθισται στα πραγματικά προβλήματα τηρούν σιγήν ιχθύος.
Που είναι όλοι αυτοί οι θρησκευτικοί θεματοφύλακες να συσπειρώσουν τον κόσμο για το κακό που έρχεται;
Επιτρέπεται να βλέπουμε την αποκαθήλωση της Ελλάδας, την εξαφάνιση της Ελληνικής φυλής και  να σφυρίζουμε αδιάφορα;
Είναι δυνατόν να συντελείται αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο της Προδοσίας και οι πνευματικοί ηγέτες να μην έχουν κατεβάσει στην Βουλή την μισή Ελλάδα;
Δυστυχώς οι θρησκευτικοί ηγέτες έχουν συνταχθεί με την Νέα Τάξη Πραγμάτων, και μοναδικό τους διακόνημα είναι ο εφησυχασμός.
Η Δουλειά του Εφημέριου πολλώ δε μάλλον του επισκόπου, είναι να φυλάει τα πρόβατα.
Περιμένω άπαντες να με διαψεύσουν εμπράκτως.
ΥΓ
Συγχαρητήρια στον Νότη Σφακιανάκη, διότι αυτές οι δηλώσεις έχουν κόστος δισκογραφικά... το σύστημα προωθεί τους προσκυνημένους και εξοντώνει τους αντιδρώντες.
Αλλά ο άνθρωπος είναι Έλληνας και οφείλω να τον συγχαρώ, περαιτέρω του εύχομαι να γίνει και χριστιανός.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Αγαπίου και των συν αυτώ επτά μαρτύρων, Αριστοβούλου αποστόλου επισκόπου Βρεταννίας, Μανουήλ νεομάρτυρος του Κρητός (1654).

Ὁ Ἅγιος Ἀγάπιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Γάζα τῆς Φοινίκης, οἱ Ἅγιοι Ἀλέξανδροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, οἱ Ἅγιοι Διονύσιοι ἀπὸ τὴν Τρίπολη τῆς Φοινίκης, ὁ Ἅγιος Πλησίον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, ὁ Ἅγιος Ρωμύλος ἀπὸ τὴ Διόσπολη καὶ ὁ Ἅγιος Τιμόλαος ἀπὸ τὸν Πόντο.

Αὐτοί, ἐνῷ ὑπῆρχε διωγμός, ἀπὸ πόθο γιὰ τὸν Χριστό, ἀφοῦ ἔδεσαν τὰ χέρια τους, ἀπὸ μόνοι τους προσῆλθαν στὸν ἡγεμόνα τῆς πόλεως τῶν Καισαρέων ποὺ τότε βασάνιζε τοὺς Χριστιανούς. Καὶ ἀφοῦ στάθηκαν ἐνώπιόν του, ὁμολόγησαν τοὺς ἑαυτοὺς τους Χριστιανούς. Ὁ ἡγεμόνας τοὺς παρακάλεσε καὶ τοὺς ἀπείλησε πολλὲς φορές, γιὰ νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, ὑποσχόμενος ὅτι θὰ δώσει δῶρα καὶ ἀξιώματα σὲ αὐτούς, ἂν ὑπακούσουν ἢ θὰ τοὺς τιμωρήσει ἂν δὲν ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν μπόρεσε νὰ τοὺς πείσει νὰ ἔλθουν πρὸς τὸ θέλημά του καὶ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πατρώα εὐσέβεια, τοὺς βασάνισε σκληρὰ καὶ τοὺς ἀποκεφάλισε.
Ἔτσι παρέδωσαν τὶς Ἅγιες ψυχές τους στὸν Κύριο, στὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 284 – 305 μ.Χ.

π. Θεόδωρος Ζήσης: πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους

Tην Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάσαμε τη νίκη κατά των Εικονομάχων και συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εικονομάχων Προτεσταντών! Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.

Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.

ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΟΓΡΕΚΙΑ

Όπως δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας στον ομόλογό του της ομολόγου Τουρκικής (Δημοκρατίας;) κύριον Δαβίδογλου, εμείς, Έλληνες και Τούρκοι, ξέρουμε να επιλύουμε τα προβλήματα καλύτερα από τους Ευρωπαίους!!! Ήταν προφανώς αυτή η πλήρους αυτοπεποίθησης αντίληψη του ελλαδίτη «μπασμπακάν» (πρωθυπουργού ελληνιστί) που τον ώθησε τον τελευταίο χρόνο στην υιοθέτηση του απόκρυφου σχεδίου «Τασία» βάσει του οποίου οι ορδές των εξ Ανατολών μουσουλμάνων για λίγο ξαποσταίνουν και λιάζονται στην Ελλάδα και μετά εξαφανίζονται (διακτινίζονται) στις σκοτεινές χώρες του ευρωπαϊκού βορρά. Έτσι για έναν ολόκληρο χρόνο αδελφωμένοι τούρκοι και έλληνες δουλέμποροι, λαθροδιακινητές, πλαστογράφοι, παρασιτικές ΜΚΟ με «διασώστες» και λοιπούς κομπογιαννίτες χωρίς σύνορα, αλλά και μια «θάλασσα» από βαρκάρηδες, μπακάληδες και θερναδιέρους των υπό τουρκική διοίκηση μικρασιατικών ακτών και των υπό ελληνική (ακόμη) διοίκηση νησιών του ανατολικού αιγαίου, πλούτισαν ανοίγοντας «πέρασμα στην Ευρώπη (Αβρούπα τουρκιστί)». «A passage» όχι «to India» αλλά «to Europe» για ένα εκατομμύριο αφροασιανούς που ξεχύθηκαν σαν τερμίτες στις χώρες των «κουτόφραγκων».

Από τα πρακτικά καί θεολογικά κεφάλαια Αγίου Συμεών τού Νέου Θεολόγου

Η απάρνηση του κόσμου καi η τέλεια αναχώρηση από αυτόν, μαζί με την αποξένωση απ΄ όλα τα υλικά, τις συνήθειες, τις γνώμες και τα πρόσωπα του κόσμου, και με την άρνηση του σώματος και του θελήματος, προξενεί μέσα σε λίγο καιρό μεγάλη ψυχική ωφέλεια σ΄ εκείνον πού με τόση θέρμη απαρνήθηκε τον κόσμο.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Γυμνές βόλτες στη Θεσσαλονίκη [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

- Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα....

ΈΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ, από τούς μεγάλους, ξεκίνησε μια μέρα να πάη στο όρος Σινά, για να επισκεφθή τούς Μοναχούς που ασκήτευαν εκεί επάνω. Στο δρόμο συνάντησε έναν απ’ αυτούς, κι’ ανέβαιναν σιγά - σιγά συζητώντας.

- Βρισκόμαστε σε μεγάλη στενοχώρια, Αββά, είπε αναστενάζοντας ο Μοναχός. Έχει μήνες να βρέξη και μας έλειψε τελείως το νερό.

- Γιατί δεν παρακαλείτε τον Θεόν να σας στείλη βροχή; ρώτησε ο Γέροντας.

- Προσευχές και λιτανείες κάνομε κάθε μέρα, αλλά δεν εισακουόμεθα.

- Τότε δεν προσεύχεσθε, όπως πρέπει, είπε ο Πατήρ. Έλα, Αδελφέ, να κάνωμε μια προσευχή μαζί κι’ ελπίζω πως θα την δεχτή ο φιλεύσπλαγχνος Θεός. Στάθηκαν. Ο Άγιος Γεροντας σήκωσε τα χέρια του στον Ουρανό και έκαμε μια σύντομη, αλλά θερμη προσευχή στον Κυριο, να λυπηθή τα πλάσματά Του που υποφέρουν και να στείλη σ’ αυτά την ευεργετική βροχή Του. Δεν είχε προφθάσει να τελειώση, όταν πελώρια μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ουρανό και άρχισε να βρέχη ραγδαία βροχή. Σαστισμένος ο Αδελφός από το θαύμα, που έγινε τόσο αστραπιαία μπροστά στα μάτια του, έμεινε πολλή ώρα σαν απολιθωμένος. Ύστερα έβαλε μετάνοια στον Αββά και με πολλήν ευλάβεια του φίλησε τα πόδια. Εκείνος πάλι αποφεύγοντας τον ανθρώπινο έπαινο, δεν συνέχισε την πορεία του, αλλά γύρισε πίσω στο κελλί του.

Ἡ Δύσις ἐπρόδωσε τὸν Χριστόν -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, θά ᾽ναι γιά πάντα, τό ἀρχέτυπο τῆς πιό ἀπαίσιας καί φρικιαστικῆς προδοσίας. Ἐνῶ ὁ Χριστός τοῦ δείχνει ἰδιαίτερη ἀγάπη ὡς τήν τελευταία στιγμή τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, «τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ σατανᾶς» (Ἰω. ΙΓ΄ 27). Ὁ Παν. Τρεμπέλας, πολύ σοφά μεταφράζει καί ἑρμηνεύει, τό στίχο τοῦτο: «Καί μόλις ὁ Ἰησοῦς ἔδωσε τό κομμάτι τοῦ ψωμιοῦ στόν Ἰούδα, ἐπειδή αὐτός παρέμεινε σκληρός καί ἀσυγκίνητος μπροστά στήν εὔνοια καί τήν τιμή αὐτή τοῦ Κυρίου, ὁ Θεός τόν ἐγκατέλειψε ὁλοκληρωτικά. Κι ἔτσι μπῆκε μέσα του ὁ σατανᾶς καί τόν κυρίευσε». Θυμίζω τήν προδοσία τοῦ Ἰούδα, γιατί, αὐτό εἶναι καί τό θέμα μας. Καί μή ξεχνᾶμε πώς, πάντα θά ὑπάρχουν «Ἰοῦδες», ὅπως καί γιά τήν Πατρίδα, πάντα θά ὑπάρχουν «Ἐφιάλτες»! Δυό χιλιάδες, τώρα, χρόνια, διαδίδεται τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί φωτίζονται οἱ ἄνθρωποι σ᾽ Ἀνατολή καί Δύση. Ἦταν ἐντολή τοῦ Κυρίου, πού θά κηρύσσεται γιά πάντα καί παντοῦ: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη... διδάσκοντες αὐτούς» (Ματθ. ΚΗ´ 19-20), καί «κηρύξατε τό εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει» (Μᾶρκ. ΙΣΤ´ 15). Ἑκατομμύρια καί δισεκατομμύρια σήμερα οἱ χριστιανοί. Ἀλλά, πόσοι οἱ ἀληθινοί χριστιανοί; Αὐτό εἶναι τό ζητούμενο! Ἀλλά ταυτόχρονα, αὐτό εἶναι καί τό θλιβερό. Στή Θεία Λειτουργία ψάλλουμε καί ὁμολογοῦμε: «Εἴδομεν τό Φῶς τό ἀληθινόν»... Ἀλλά πόσοι κράτησαν αὐτό τό Φῶς; Τούς πιό πολλούς, ἴσως, τούς πῆρε στό σκοτάδι ὁ σατανᾶς, ὅπως τόν Ἰούδα τότε! Αὐτό ἔχει συμβεῖ καί μέ πολλούς χριστιανοὺς μεγάλων χωρῶν, ὅπως εἶναι οἱ λαοί τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς, πού ἀνήκουν στή Δύση(Δυτικοί). Εἶναι τόση καί τέτοια ἡ θρησκευτική σύγχυση, ὁ ἀθεϊσμός καί ὁ πολυθεϊσμός τῶν αἱρέσεων καί τοῦ μουσουλμανισμοῦ (ἰσλαμισμοῦ), ὥστε, καθώς μεταδίδουν τά ΜΜΕ, ἔχουν ἑτοιμάσει καί τό δικό τους μνημεῖο οἱ σατανιστές, γιά νά τό στήσουν –καθώς ζητοῦν– ἀπέναντι ἀπ᾽ τό Λευκό Οἶκο! Ἄλλοτε οἱ Ἀμερικανοὶ εἶχαν στήσει τό μεγαλύτερο ἄγαλμα τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο. Τώρα, καθώς δείχνουν τά γεγονότα, ἡ Ἀμερική ἀντί χώρα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Βίβλου, ἔχει καταντήσει χώρα τοῦ Σατανᾶ! Ναί! Ὄχι λιγότερο καί ἡ Εὐρώπη. «Χώρα τῆς Βίβλου» λεγόταν καί ἡ Ἀγγλία. Τώρα; Θεέ μου! Κατάντησε χώρα τοῦ Μωάμεθ καί τοῦ ἰσλαμισμοῦ. Καί μόνο; Εἶχε προηγηθεῖ σάν χώρα τοῦ μασωνισμοῦ, τοῦ σατανισμοῦ (τῆς μα- γείας), καί τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Τώρα πιά, σχεδόν ὅλη ἡ Δύση ἔχει –μέ εἰδική Γραφική λέξη– «πορνεύσει». Ἔχουμε ξεπεράσει πιά, τά Σόδομα καί τά Γόμορρα. Παντοῦ ἔχουν ἐπικρατήσει τά «πάθη ἀτιμίας» (λέξη τοῦ Ἀποστόλου Παύλου), καί ἡ πανσεξουαλικότητα σ᾽ ὅλες της τίς μορφές, ὥστε –πάλι κατά τόν Ἀπόστολο Παῦλο: «αἰσχρόν ἐστι καί λέγειν». Γιά τούς ἡγέτες τῆς Δύσης, ἄς ἀκούσουν τί λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Ἀνδρός ἐπιφανοῦς καί πολλοῖς γνωρίμου πλημμέλεια, κοινήν ἅπασι φέρει τήν βλάβην».

ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΕΓΧΟΥ -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ένα από τα πιο φυσιολογικά γνωρίσματα του ανθρώπου είναι το ενδιαφέρον του για την ζωή και την υγεία του. Όλοι προσέχουμε τον εαυτό μας· αγωνιζόμαστε για τη συντήρησή του, αγωνιούμε για τη διατήρησή του, φροντίζουμε για την καλύτερη κατάστασή του. Οι προσπάθειές μας οι καθημερινές – από την πιο απλή ασχολία ως και την ίδια μας την εργασία – οι επιστήμες όλες – από την ιατρική ως και την αστρονομία – ο πολιτισμός που καλλιεργούμε, με μια λέξη τα πάντα αποβλέπουν στον έλεγχο και στην φροντίδα της φυσικής μας ζωής. Και είναι πράγματι σωστό αυτό το ενδιαφέρον, αφού ο ίδιος ο Πλάστης μας φύτεψε μέσα μας ισχυρό το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως και είναι ευλογημένο, όταν δεν γίνεται αυτοσκοπός και δεν καταντά θεότητα για τον άνθρωπο.                                  

Αλλά εμείς, όσοι έχουμε βαπτισθεί στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, υποτίθεται ότι ζούμε εκτός από την φυσική ζωή και την πνευματική ζωή της πίστεως. Είμαστε χριστιανοί και μέσα στην ύπαρξή μας μαζί με το δικό μας αίμα πρέπει να κυλά το αίμα του Χριστού, μαζί με την δική μας ζωή μια νέα ζωή να απλώνει τους δικούς της δρόμους, μέσα στο φυσικό μας εγώ πρέπει να ανδρώνεται και να δημιουργεί ο καινούργιος άνθρωπος, με την σφραγίδα του Θεού πάνω του. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε να ενδιαφερθούμε για κάτι πολύ σπουδαιότερο από την υγεία μας και να φροντίσουμε για κάτι πολύ σοβαρότερο από την ζωήν μας· είναι η υγεία της ψυχής μας, δηλαδή η σωτηρία μας, και είναι η καινούργια ζωή, που μας έδωσε ο Χριστός, δηλαδή η πίστη μας.   

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΝΟΙΞΟΝ ΜΟΙ... -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Καθαρά Δευτέρα. Βενεδίκτου του οσίου, Αλεξάνδρου μάρτυρος του εν Πίδνη, Ευσχήμονος επισκόπου και ομολογητού, Δημητρίου νεομάρτυρος Τουρναρά (1654).

Ὁ Ὅσιος Βενέδικτος γεννήθηκε τὸ ἔτος 480 μ.Χ. στὴν ἐπαρχία Νουρσίας τῆς Οὐμβρίας. Οἱ γονεῖς του τὸν ἔστειλαν νὰ σπουδάσει στὴ Ρώμη, ἀλλὰ ἡ χλιδὴ τῆς πρωτεύουσας εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ φουντώσει στὴν ψυχή του ἡ ἐπιθυμία τοῦ μοναχικοῦ βίου. Ὅταν ἔχασε τοὺς γονεῖς του, ἡ τροφός του ἀνέλαβε τὴν κηδεμονία ἐκείνου καὶ τῆς ἀδελφῆς του Ἁγίας Σχολαστικῆς. Σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ἐγκατέλειψε τὴν οἰκογένειά του καὶ ἀφιερώθηκε στὸν Θεό.

Ἀρχικὰ ἀσκήτεψε στὸ Ἀφίλε, βορειοανατολικὰ τῆς Ρώμης καὶ κατόπιν σὲ δυσπρόσιτο σπήλαιο τοῦ Σουμπιάκο. Ἐκεῖ ἔζησε τρία χρόνια αὐστηρᾶς ἀσκήσεως καὶ μελέτης. Στὴν συνέχεια κλήθηκε ἡγούμενος τῆς γειτονικῆς μονῆς τοῦ Βικοβάρο, ἀλλὰ οἱ μοναχοὶ γρήγορα ἀντέδρασαν λόγω τῆς αὐστηρᾶς ἀσκήσεως, στὴν ὁποία ὑπέβαλε αὐτοὺς ὁ νέος ἡγούμενος καὶ ζήτησαν νὰ τὸν δηλητηριάσουν. Ὁ Ὅσιος, ἀφοῦ γλύτωσε μὲ θαυματουργικὸ τρόπο, ἐπέστρεψε στὸ ἐρημητήριό του στὸ Σουμπιάκο, ὅπου ἵδρυσε ἐπάνω στοὺς βράχους δώδεκα κοινόβια, τὸ καθένα μὲ δώδεκα μοναχούς, ἐκ τῶν ὁποίων προΐστατο ἕνας ὡς ἡγούμενος. Οἱ μαθητὲς γύρω του ἄρχισαν νὰ πληθαίνουν καὶ μεταξὺ αὐτῶν συγκαταλέγονταν καὶ νέοι εὐγενῶν οἰκογενειῶν.

Μποροῦμε νὰ συμμετέχωμεν εἰς τὰ Καρναβαλικὰ ἔθιμα;

Ὁ Σύνδεσμος Κληρικῶν Χίου ἐξέδωσε τὴν ἀκόλουθον ἀξιόλογον ἐνημερωτικὴν καὶ ἀφυπνιστικὴν ἀνακοίνωσιν, διά τὰς καρναβαλικάς «ἑορτάς»:

«Εἰσήλθαμε καὶ ἐφέτος, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ στὸ  Ἅγιο Τριώδιο, στὴν πιὸ κατανυκτικὴ καὶ ἁγιασμένη περίοδο τοῦ ἑορτολογικοῦ κύκλου τῆς  Ἐκκλησίας μας. Ὀνομάζεται δὲ Τριώδιο, ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο λειτουργικὸ βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ χρησιμοποιεῖται αὐτὴ τὴν περίοδο. Αὐτὲς τὶς ἡμέρες μᾶς καλεῖ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία νὰ κάνουμε τὴ μέγιστη δυνατὴ πνευματική μας προετοιμασία, ὥστε νὰ τρέξουμε στὸ νοητὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν μας. Νὰ καθαρίσουμε ἀπὸ τοὺς ρύπους τῆς ἁμαρτίας τὴν ψυχή μας, νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη μας καὶ νὰ ἁγιαστοῦμε ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ ἑορτάσουμε καθαροὶ τὴν ἁγιότατη ἑορτὴ τοῦ Πάσχα. Ἀλλὰ ἀλίμονο! Γιὰ τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων, ἄνοιγμα τοῦ Τριωδίου σημαίνει τὸ ἄνοιγμα τοῦ καρνάβαλου! Εἴσοδο στοὺς ξέφρενους ρυθμοὺς τῆς κραιπάλης, τῆς ἱκανοποίησης τῶν ἄγριων ἐνστίκτων καὶ τῆς χαλάρωσης κάθε ἠθικῆς ἀναστολῆς! Αὐτὴ τὴν ἱερὴ περίοδο νεκρανασταίνεται ἡ πιὸ χυδαία μορφὴ τοῦ προχριστιανικοῦ ὀργιαστικοῦ παγανισμοῦ, προκειμένου νὰ ἐπικαλυφθεῖ ἡ ἀνάγκη τοῦ κόσμου γιὰ πνευματικὴ ἀφύπνιση. Τὰ καρναβαλικὰ ἔθιμα τῶν ἡμερῶν αὐτῶν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ σύγχρονη ἀναβίωση τῶν ἀρχαίων εἰδωλολατρικῶν ὀργιαστικῶν ἑορτῶν, πρὸς τιμὴν τοῦ «θεοῦ» Διόνυσου, τὰ λεγόμενα «Διονύσια». Οἱ ἀμόρφωτες καὶ δεισιδαίμονες μᾶζες συμμετεῖχαν μὲ πάθος σὲ αὐτὲς τὶς αἰσχρὲς ἑορτές, διότι ἔδιναν ἀφάνταστη ἐλευθερία καὶ στὰ πιὸ ταπεινὰ ὁρμέμφυτα τῶν θρησκευτῶν. Μοιχοί, πόρνοι, ἔκφυλοι καὶ κάθε λογῆς ἀνώμαλοι, κρυμμένοι πίσω ἀπὸ τὰ εἰδεχθῆ προσωπεῖα, μποροῦσαν νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ αἰσχρὰ πάθη τους «νόμιμα», ἐκτελώντας τὰ θρησκευτικά τους καθήκοντα! Τὸ χειρότερο ἀπʼ ὅλα εἶναι ὅτι ἀναγκάζονταν μὲ τὸ ζόρι οἱ γυναῖκες ποὺ ἦταν κλεισμένες στοὺς γυναικωνίτες νὰ βγαίνουν τὶς ἡμέρες τῶν «ἑορτῶν» στοὺς θορυβώδεις δρόμους καὶ νὰ παίρνουν μέρος στὶς τελετές, ὑποκύπτοντας στὶς βρωμερὲς ὀρέξεις τοῦ κάθε ἀνώμαλου καὶ αἰσχροῦ ἄνδρα θρησκευτῆ, ὡς δῆθεν ὑποταγὴ στὸ θέλημα τοῦ Διόνυσου!

Eνώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος!

Αποροφημένοι οι μεν Ποιμένες από την αίγλην του αξιώματος και την κοινωνικήν δράσι, το πλήθος των ανυπόπτων προβάτων που τους ακολουθούν και τον οικοδομικόν οργασμόν των παιδικών κατασκηνώσεων και γηροκομείων, τους κύκλους Γραφής και τις σελίδες των εκδόσεών τους, οι δε Μοναχοί από την αίγλην της περικυκλούσης αυτούς φήμης δια την … νηπτικήν θεολογίαν και το … άκτιστον φως της νοεράς προσευχής τους, αδιαφορούν αν στο ένα και κύριο, την ομολογία της πίστεως, απέτυχαν, με αποτέλεσμα όλα τα λοιπά να είναι ενώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος! Η Εκκλησία, τους έκανε επισκόπους για να διδάσκουν και φυλάττουν τον λόγον της Αληθείας Της ακέραιον και ανόθευτον, κρατώντας συγχρόνως τα πρόβατά Της μακρυά από τα λειβάδια των αιρετικών, και όχι να τα εγκαταλείπουν απροστάτευτα μέχρι το στόμα του λύκου με την πρόφασι ότι μόλις θα τα καταπιή, τότε θα δείξουν την ποιμενική τους ικανότητα! Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή και ιεραποστολική δράσι, και ότι, γι΄ αυτό το ΟΧΙ έχουν ταχθή από την Εκκλησία «εις τόπον Χριστού» και των Αποστόλων Του;

Επιτυχημένη εκδήλωση για το Βορειοηπειρωτικό - βραβεύσεις πρώην φυλακισθέντων

http://www.sfeva.gr/4ECF7DAB.el.aspx

Πραγματοποιήθηκε με πολλή μεγάλη επιτυχία η αγωνιστική εκδήλωση «Σεβαστιανός και Β. Ήπειρος» που συνδιοργάνωσε η Ι.Μ. Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς με τη ΣΦΕΒΑ. Το πολυδύναμο εκκλησιαστικό κέντρο της Μητρόπολης Καλαμαριάς αποδείχθηκε  μικρό για τον κόσμο που συνέρευσε.

Την εκδήλωση άνοιξε η χορωδία της Μητροπόλεως με τραγούδια και ύμνους για τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και τον άγιο Παίσιο, συνδέοντας τους ακροατές με τον εθανοπόστολο της  Βορείου Ηπείρου και τον νέο άγιο του ελληνισμού που πέρασε την παιδική και νεανική του ηλικία στην Κόνιτσα 

Στη συνέχεια, ο κύριος ομιλητής Σεβ. Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης και πρόεδρος του ΠΑΣΥΒΑ κ. Ανδρέας ανέπτυξε σύντομα σε μία ομιλία γεμάτη παλμό την ιστορία του Βορειοηπειρωτικού, την κατάφωρη αδικία εις βάρος της Πατρίδας μας στο εθνικό αυτό θέμα, τον ιστορικό ρόλο του Σεβαστιανού που νεκρανάστησε το ζήτημα, την τρέχουσα κατάσταση και τον αγώνα των Βορειοηπειρωτών σήμερα.

Αμέσως μετά, σε μία συγκινητική τελετήη βραβεύτηκαν οι Βορειοηπειρώτες αγωνιστές και φυλακισθέντες επί δεκαετίες κατά το καθεστώς του Χότζα κ. Οδυσσέας Τσώλος από το Πωγώνι και κ. Σταύρος Γκούτζιος από Δερβιτσάνη, τους οποίους  προλόγισε ο Κ. Κυριακού, ένας από τους 5 φυλακισμένους  της  περίφημης δίκης των «5 της ΟΜΟΝΟΙΑΣ» το 1994 , φυλακισμένος και ο ίδιος επί χρόνια στις φυλακές του Σπάτς.

Στο τέλος, η χορωδία της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης τραγούδησε αγωνιστικά τραγούδια της ΣΦΕΒΑ ξεσηκώνοντας το κοινό.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Μητροπολίτης Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος ως οικοδεσπότης, ο οποίος αφού θυμήθηκε την προσφορά του πνευματικού του πατέρα μητροπολίτη Αυγουστίνου Καντιώτου στο βορειοηπειρωτικό ζήτημα τόνισε την ανάγκη αγωνιστικού φρονήματος και επεσήμανε την ευθύνη της πολιτείας για την αδράνεια και αδιαφορία που επιδείχθηκε στο εθνικό μας αυτό ζήτημα.

ΣΦΕΒΑ, 28/2/2016

π. Νικόλαος Μανώλης: Θὰ ἀκούσουμε σὲ λίγο τὸ Γέροντά μου ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ μᾶς λέγει ὅτι ἡ Ἕνωση ἔχει γίνει...

Ἔχει ἀλλάξει ἡ Ἐκκλησία μας, ἀλήθεια σᾶς τὸ λέγω, τὸ βλέπετε στὴν καθημερινότητά μας διαμορφώνεται τὸ κλίμα. Θὰ ἀκούσουμε σὲ λίγο τὸ Γέροντά μου ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ μᾶς λέγει ὅτι ἡ Ἕνωση ἔχει γίνει...

ΚΟΡΑΝΙ_ΙΣΛΑΜ _ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΙΑΒΑΖΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιωάννη Κ. για την αποστολή του παρόντος βίντεο

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς ο Απλούς [mp3 - 2016].