“…ΩΣ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΔΟΥΛΩΝ…»

«Προς σε ήρα τους οφθαλμούς μου, τον κατοικούντα εν τω ουρανώ. Ιδού, ως οφθαλμοί δούλων… ούτως οι οφθαλμοί ημών προς Κύριον τον Θεόν ημών, έως ου οικτειρήσαι ημάς». Ι. Ψαλτήρ.

Επί των μεμβραΐνων Κωδίκων, από του Ι΄ και εντεύθεν αιώνος, που έχουν εναποτεθή εις τας πολυτιμοτάτας βιβλιοθήκας του Αγίου Όρους, έχουν φιλοτεχνηθή εξαίσιαι μικρογραφίαι, με ανάλογα θέματα προς τα κείμενά των. Αι μικρογραφίαι αυταί θεωρούνται ως αριστουργήματα τέχνης, τόσον δια την τελειοτάτην μικροσκοπικήν απόδοσιν προσώπων και αντικειμένων εις πολύ μικράν επιφάνειαν, όσον και δια την θεσπεσίαν και πνευματικωτάτην σύνθεσιν. Επίσης θάμβος και έκπληξιν προκαλούν τα θεία χρώματα, τα οποία εχρησιμοποίησαν οι μακάριοι εκείνοι αδελφοί αγιογράφοι. Είναι τόσον άρτιοι από πάσης απόψεως αι «υοιθέσεις» των περί ων πρόκειται μικρογραφιών, ώστε, αι δύο μεγάλαι αγιογραφικαί Σχολαί, Μακεδονική και Κρητική, αίτινες κατέλιπον ακατάλυτα από τον χρόνον υπέροχα μνημεία Τέχνης εν ταις ι. Μοναίς του Αγίου Όρους, κατά τας δύο περιόδους του ΙΔ΄και ΙΣΤ΄αιώνος της ακμής των, αυταί αι ίδιαι να μη δημιουργήσουν τίποτε ιδικόν των, αλλά να μιμηθούν, δουλικώς θα ελέγομεν, τας μικρογραφίας των κωδίκων κατά τε την σύνθεσιν και την χρωματικήν απόδοσιν.  Εκάστη, βεβαίως, Σχολή έθηκεν επί των έργων της την ιδίαν σφραγίδα της τεχνοτροπίας της.

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Χαριτίνης, Ευδοκίμου μέρτυρος, Μαμελχθης μάρτυρος.

Ἔζησε στὰ χρόνια του Διοκλητιανοῦ (284 – 305).

Ἦταν χριστιανὴ καὶ δούλη ἑνὸς πλουσίου Ρωμαίου, τοῦ Κλαυδίου. Ὅταν ὁ κόμης Δομέτιος ἔμαθε τὴν πίστη τῆς Χαριτίνης ζήτησε ἀπὸ τὸν Κλαύδιο νὰ τοῦ τὴν στείλει γιὰ νὰ τὴν ἐξετάσει ὁ ἴδιος. Ἡ Ἁγία παρουσιάστηκε στὸν κόμη καὶ χωρὶς νὰ δειλιάσει ὁμολόγησε τὴν ἀληθινὴ πίστη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Δομέτιος ἐξοργισμένος ἀπὸ τὴν ὁμολογία πίστεως τῆς Χαριτίνης διέταξε τὸν βασανισμό της καὶ στὴν συνέχεια ζήτησε νὰ τὴν ρίξουν στὴ θάλασσα δένοντάς της μία πέτρα στὸ λαιμό.

Ὅμως μὲ τὴν βοήθεια τῆς Θείας Χάρης ἡ Ἁγία ἐπέζησε καὶ παρουσιάστηκε μπροστὰ στὸν Δομέτιο γιὰ νὰ τοῦ ἀποδείξει τὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου. Παραταύτα ὁ Δομέτιος δὲν πείστηκε καὶ ἀπαίτησε τὸν βασανισμό της ξανά.

Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἡ Ἁγία Χαριτίνη παρέδωσε τὸ πνεῦμά της εἰς τὸν Κύριο.

Ἐάν δέν ἀποτελοῦν «καθεστώς» :

1.  ἡ πατριαρχική ἐγκύκλιος τοῦ 1920,

2.  ἡ ἐπίσημη «ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων» τό 1965 ποῦ ἀπό τήν φύση τους εἶναι αἰώνια,

3.  ἡ ἐπίσημη χορηγία τῶν Μυστηρίων πρός τούς παπικούς το 1969 ἀπό τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας,

4.  ἡ συμμετοχή τῶν ὀρθοδόξων στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ) ὡς ἰδρυτικά του μέλη ἀπό τό 1948 (οὔτε οἱ Παπικοί δέν καταδέχτηκαν ποτέ νά γίνουν μέλη τοῦ ΠΣΕ) ,

5.  ἡ συνοδική ἀναγνώριση τῶν Λατίνων στό Μπάλαμαντ τό 1993,

6.  ἡ συνοδική ἀναγνώριση τῶν Μονοφυσιτῶν στό Σαμπεζύ ἀπό 9 ὀρθόδοξες ἐκκλησίες καί οἱ μετά αὐτῶν ἑνωτικές ἀποφάσεις τῶν Πατριαρχείων Ἀλεξανδρείας καί Ἀντιοχείας,

7.  ἡ ἐπίσημη ἀναγνώριση τοῦ βαπτίσματος καί τῆς ἱερωσύνης τῶν Λουθηρανῶν στό Φράιζινγκ ἀπό τόν Γερμανίας Αὐγουστίνο καί τήν περί αὐτόν Σύνοδο.

Toυ Πρωτ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

Ἡ ἐπέλαση τοῦ Φραγκισμοῦ καί τοῦ Παπισμοῦ καί μετά τῶν Προτεσταντισμῶν, δημιούργησε τήν σημερινή Εὐρώπη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν Οἰκουμενιστῶν μας μεταπατερικῶν θεολόγων, μέ τήν ὁποίαν οὐδεμία (πνευματική) σχέση ἔχουμε. Μόνο ἐάν ἀναφανεῖ κάποια κίνηση μετανοίας στή σημερινή «Δύση» καί ἀληθινή ἀναζήτηση τῆς πρό τοῦ σχίσματος ταυτότητός της, ἀλλά καί διάθεση γιά δυναμική «ἐπιστροφή» σ᾽ αὐτήν, θά εἴμεθα πρόθυμοι νά ἀγκαλιάσουμε ἐνθέρμως καί νά στηρίξουμε αὐτήν τήν προσπάθεια, γιά τήν ἐπανασυνάντηση ὅλων μας ἐντός τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, πού συνεχίζεται ἀστασίαστα στήν Πατερική Ὀρθοδοξία, στήν ὁποία θέλουμε μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά κινούμεθα καί νά ζοῦμε (πρβλ. Πράξ. 17,28). Αὐτό εἶναι τό πνεῦμα καί ἡ πράξη τῶν ἁγίων μας Πατέρων, τῶν γνησίων «ἡγουμένων» καί «ποιμένων» μας ὅλων τῶν αἰώνων, οἱ ὁποῖοι ἀγρυπνοῦσιν ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες» (Ἑβρ. 13,17). Καί αὐτό ἀκριβῶς φαίνεται καί ἀπό τόν «ἀντιδυτικισμό» τῶν Μεγάλων Πατέρων καί Διδασκάλων μας Φωτίου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου Παλαμᾶ καί Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, πού ἡ Δύση καί οἱ δικοί μας Οἰκουμενισταί, ἔμαθαν νά βλέπουν ὡς «ἀντιδυτικούς», ἐνῶ εἶναι ἐκεῖνοι, πού ἀληθινά ἀγαποῦν τήν Δύση, διότι θέλουν νά τήν θεραπεύσουν ἀπό τήν θανατηφόρο ἀρρώστια της, τήν ΑΙΡΕΣΗ.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ -- Η επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ κατά της ιστορίας και του πολιτισμού θα εκδηλωθεί και στα εθνικά θέματα

Η τοποθέτηση στην κεφαλή του υπουργείου Παιδείας, Ερευνας και Θρησκευμάτων του Νίκου Φίλη, ο οποίος αρνείται ότι στον Πόντο και στη Μικρά Ασία υπέστη Γενοκτονία ο Ελληνισμός, και η βιασύνη της αναπληρώτριας υπουργού του ιδίου υπουργείου Σίας Αναγνωστοπούλου να επιτεθεί, πριν αναλάβει καθήκοντα, στο μάθημα των Θρησκευτικών δείχνουν ξεκάθαρα ότι η «δεύτερη φορά Αριστερά» έχει στόχο την αλλοίωση της εθνικής μας ταυτότητας.

Θα το έκαναν από το πρώτο επτάμηνο της διακυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν ήθελαν να ανοίξουν πολλά μέτωπα λόγω της διαπραγματεύσεως με τους δανειστές. Τώρα που επανεξελέγησαν θα δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Ηδη είχαμε και στους προηγούμενους μήνες τις προειδοποιητικές βολές.

Άγιος Ησύχιος «Προς Θεόδουλο –Ταπείνωση»

Η ταπείνωση, επειδή εκ φύσεως ανυψώνει τον άνθρωπο και έχει την αγάπη του Θεού και αφανίζει σχεδόν όλα τα κακά πού υπάρχουν μέσα μας τα όποια μισεί ο Θεός, είναι δυσκολοκατόρθωτη. Και μπορεί νά βρεις σε έναν άνθρωπο μερική εργασία πολλών αρετών, αν όμως ζητήσεις και μυρωδιά μόνον ταπεινώσεως, μόλις πού θα τη βρεις. Γι' αυτό είναι ανάγκη νά έχομε μεγάλη επιμέλεια, ώστε νά αποκτήσομε την αγία ταπείνωση. Η Γραφή, τον διάβολο τον ονομάζει ακάθαρτο, επειδή εξαρχής απώθησε το αγαθό της ταπεινοφροσύνης και αγάπησε την υπερηφάνεια. Γι' αυτό και πνεύμα ακάθαρτο ονομάζεται σε όλες τις Γραφές. Ποια σωματική ακαθαρσία μπορεί νά κάνει ο ασώματος, άσαρκος και αστάθμητος, για νά τον λέει η Γραφή ακάθαρτο; Φανερό είναι ότι για την υπερηφάνειά του ονομάστηκε ακάθαρτος και από καθαρός και φωτεινός άγγελος, έγινε βέβηλος. Επειδή, για το Θεό είναι ακάθαρτος κάθε υπερήφανος, και πρώτη αμαρτία είναι η υπερηφάνεια. Έτσι και ο υπερήφανος Φαραώ έλεγε: «Δε γνωρίζω το Θεό σου και δε θα ελευθερώσω τον Ισραήλ». 

Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Όποιον μνημονεύουμε με εκείνον κοινωνούμε και με όποιον κοινωνούμε τον μνημονεύουμε. Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.
Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) και "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν" (PG 26, 1188 Β).

Ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος -- ΑΝ ΘΕΛΗΣ ΝΑ ΣΩΘΗΣ :

«Εφ᾽ όσον αγωνίζεσαι και υπομένεις να δουλεύης στον Κύριον, τόσον και η διάνοιά σου καθαρίζεται… Μόνον να θέλης ειλικρινώς την σωτηρία σου, αυτό είναι αρκετόν. Διότι ο Κύριος, ως ισχυρός συνεργός, βοηθεί όσους εναγωνίως επιζητούν την σωτηρίαν της ψυχής τους». 

«Αγία των Αγίων υπάρχουσα, σεμνή, εν Ναώ ηγάπησας αγίω κατοικείν».

Είναι μάλιστα σπουδαίας έμπνευσης οι στίχοι του υμνογράφου, που διακηρύσσουν την ωριμότητα της μικρής Παναγίας: «Η τριετίζουσα τω σώματι και πολυετής εν τω πνεύματι»∙  «νηπιάζουσα σαρκί και τελεία τη ψυχή». Και δεν πρέπει να μας παραξενεύει τούτο: «όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις».

«Καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω» -- Προς την Ιεράν Κοινότητα Αγίου Όρους ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Πετρόπουλος απέστειλε την εξής επιστολή:

«Μηδέν υμίν και τοις δικαίοις τούτοις» (Ματθ. κζ: 19, Αγία Πρόκλα). Τοις αγωνιζομένοις υπέρ πατρώας ευσεβείας, θείων δογμάτων και ιερών κανόνων. Φοβηθώμεν μήπως θεομάχοι ευρεθώμεν (Γαμαλιήλ, Πράξεις ε: 39) και ισχύση ο λόγος του θείου Παύλου «ο ταράσσων αυτούς βαστάσει το κρίμα, όστις αν η» (Γαλ. ε: 10). Αδιανόητον να λιβανίζωνται καταστάσεις τύπου Ραβέννας, Σαμπεζύ, Καμπέρρας, Μπαλαμάντ, Ασσίζης, ως και εκείναι των Αθηνών της αποφράδος ημέρας της 5^ης  Μαϊου 2001.                                                                                                                                                                                                                                    

Σεβαστοί πατέρες, ευχαίς και πρεσβείαις του Παμμεγίστου Ταξιάρχου Μιχαήλ, στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου! Και νυν επέστη ο καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω. Τα φωτόμορφα τέκνα της Ορθοδοξίας ως άλλοι επί Βέκκου Ζωγραφίται καλούνται πλέον πριν είναι αργά να δώσουν την ομολογίαν της πίστεως και να αντισταθούν στην οικουμενιστικομασονική λαίλαπα. «Όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς» (Ματθ. ι: 32). «Τοις δε δειλοίς το μέρος αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη εν πυρί και θείω» (Απ. κα: 8). Ης αξιωθώμεν άπαντες διαφυγείν, ευχαίς και πρεσβείαις της Εφόρου Υμών Παναχράντου Αγίας Μητρός της αναφωνησάσης και υποδειξάσης επί Βέκκου τα δέοντα τοις προκατόχοις Υμών.

Μετά σεβασμού

Αρχιμ. Νικόδημος Θ. Πετρόπουλος                                                                                                                                                                                                         

Εφημέριος Ιερού Ναού Αποστόλου Παύλου Πατρών. 

ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΗΜΑΡΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ

ΦΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗΝ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

 Είναι γνωστόν ότι ο ηρωϊκός στρατηγός Μακρυγιάννης εκατηγορήθη ως συνωμότης κατά της ζωής του Όθωνος και κατεδικάσθη εις θάνατον υπό του Στρατοδικείου. Η ενοχή του έχει αμφισβητηθή, χωρίς όμως να δύνανται οι αμφισβητούντες να αποδείξουν την αθωότητά του. Εγείρεται λοιπόν πάλιν το ερώτημα· ήτο ένοχος ο ηρωϊκός αγωνιστής του ΄21 ή υπήρξε θύμα σκευωρίας του οθωνικού περιβάλλοντος; Οι ενδιαφερόμενοι να ερευνήσουν το πρόβλημα, δεν έχουν ως στοιχεία ειμή μόνον τα Πρακτικά της Δίκης του Μακρυγιάννη και ωρισμένας εφημερίδας της εποχής, αι οποίαι κατέκριναν την καταδίκην, ως στηριχθείσαν επί μιας μόνης μαρτυρίας, χωρίς όμως και να προσάγουν στοιχεία της αθωότητός του, οπότε το ερώτημα εξακολουθεί να αιωρήται και η υπόθεσις όλη να αποκτά μυστηριώδεις διαστάσεις συγγενείς προς την υπόθεσιν Ντρέϋφους. Ας μου επιτραπή να εκθέσω εν συντομία μερικάς ειδήσεις που αφορούν εις την υπό εξέτασιν υπόθεσιν. Ο δικηγόρος Νικόλαος Στεφανίδης –διάσημος γενόμενος δια την βωμολοχίαν του – κατήγγειλεν ότι ο στρατηγός Μακρυγιάννης του είπεν έξω του Ναού της Καπνικαρέας ένα πρωϊνόν της 22ας Μαρτίου του 1852: «Θα σε πω ένα μυστικό, αλλά προηγουμένως θα σε ορκίσω». Εγώ δε του είπον ότι είμαι πρόθυμος να ορκισθώ και να μου ειπής. Με ώρκισε λοιπόν κατά τον ακόλουθον τρόπον, ως ενθυμούμαι : «Ορκίζομαι επί του ιερού Ευαγγελίου και εις τους 12 Αποστόλους να μην ειπώ εις κανένα τι θα ακούσω». Αφού δε με ώρκισεν ούτω πως, με είπε: «κλείσε τα τρία δάκτυλα… και λάβε το μυστικό». Τότε με είπεν ότι «ο Βασιλεύς σκοτώνεται του Λαζάρου». Ακούσας την τοιαύτην στυγεράν πράξιν, έμεινα απόπληκτος, ώστε ο ίδιος αυτός με πιάνει από το χέρι και μου λέγει: «εκιότεψες κερατά;», εγώ δε του απήντησα: «Όχι Στρατηγέ, αλλά από χαράν μου είναι τούτο». Ότε δε με είπε ταύτα, η ώρα ήτο 11 π.μ., ως εκοίταξα το ωρολόγιόν μου. Ήτο δε εξαγριωμένος εις τον υπέρτατον βαθμόν, τα μάτια του γουρλωμένα και μοι εφαίνετο ως λυσσώδης».

Ύμνοι στα εισόδια της Θεοτόκου

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Β ΛΟΥΚΑ. Ιεροθέου επισκόπου Αθηνών, Δομνίνης μάρτυρος.

Ὁ Ἅγιος Ἱερόθεος ἦταν πλατωνικὸς φιλόσοφος καὶ ἕνας ἀπὸ τὰ ἐννέα μέλῃ τοῦ Συμβουλίου τῆς Γερουσίας τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Ἀφοῦ δέχθηκε καὶ διδάχθηκε τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, χειροτονήθηκε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν τὸ 152 μ.Χ.

Μαθητὴς τοῦ ὑπῆρξε ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, ὁ ὁποῖος στὰ συγγράμματά του πλέκει ἐγκώμια γιὰ τὸν δάσκαλό του.

Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ σὲ βαθιὰ γεράματα, μετὰ ἀπὸ πολύχρονη ποιμαντικὴ καὶ συγγραφικὴ δραστηριότητα.

Ἡ τίμια κάρα του φυλάσσεται στὸ ὁμώνυμο μοναστῆρι στὰ Μέγαρα Ἀττικῆς. Ἐπίσης λείψανά του σῴζονται στὸ Ἅγιον Ὄρος (Ἱ. Μ. Ἄγ. Παύλου) καθὼς καὶ στὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἄγίου Ἀνδρέα (Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν).

Του ομότιμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής κ. Ιωάννου ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ : προς Γέροντα Ιωσήφ, Αγίου Ορους, π. Γ. Μεταλληνό, π. Θ. Ζήση, π. Μάρκον Μανώλη και π. Σαράντη Σαράντο.

…..Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού:

«την διδάσκουν "γυμνή τη κεφαλή", την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»!

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων.

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!

Εν τούτοις, με την στάση σας αυτή, παραλογίζεσθε.

Διότι αποφαίνεσθε ότι, οι οικουμενιστές «θέτουν εαυτούς εκτός της Εκκλησίας», εφ' όσον παραβαίνουν κανόνες της Εκκλησίας.

Αλλά, άραγε, είναι εντός της Εκκλησίας οι ιερείς εκείνοι, οι οποίοι καταγγέλλουν ανωνύμως, απλώς με χαρτοπόλεμο -ανιαρό και ανίερο-, πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους;

 Επιπλέον, τους αναγνωρίζουν, τους κάνουν, κάποτε, και δώρα, και δημοσίως τούς χαρακτηρίζουν ορθοδόξους θεολόγους;

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ --- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ στην πόλη των Σερρών Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015 και ώρα 5:30 μ.μ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=11416&p=33263#p33263

Οι Οικουμενιστές όπως πάντα, εμποδίζοντας τον λόγο της αληθείας να ακουστεί και να εισέλθει στις ψυχές των πιστών Ορθοδόξων Χριστιανών, δημιούργησαν απρόκλητα κλίμα έντασης και πόλωσης στην πόλη των Σερρών.

Ως εκ τούτου, υπαιτιότητα τους η ομολογιακή εκδήλωση που είχε προγραμματιστεί για το Ξενοδοχείο «Φίλιπος Ξενία», επί της οδού Αγίας Σοφίας 1, μεταφέρεται για το Ξενοδοχείο «Άκροπολ», στο 5ο χλμ. Σερρών - Θεσσαλονίκης στην περιοχή του Λευκώνα Σερρών.

Καλούνται άπαντες να τιμήσουν και να τιμηθούν δια της παρουσίας τους, την πανεφρόσυνο εκδήλωση και πλέον τούτου καλούνται να υποδεχτούν στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας των Σερρών, την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας και το Λάβαρο της Μακεδονικής Επαναστάσεως του Εμμανουήλ Παππά, μαζί με το Ιστορικό σπαθί του ήρωα Μακεδόνα, μπροστά στον Ανδριάντα του, στις 16:30 όπου θα κατατεθούν στεφάνια στην μνήμη του και θα ψαλλεί επιμνημόσυνη δέηση!
Όλοι στο επιτακτικό παρόν!

Η Σύμβαση της Χαλέπας

Η σύμβαση της Χαλέπας είναι η συμφωνία, με την οποία ο Σουλτάνος παραχώρησε μία σειρά προνομίων στους χριστιανούς υπηκόους του στην Κρήτη, σε συνέχεια του Οργανικού Νόμου του 1868, τα οποία ουσιαστικά ισοδυναμούσαν με την παροχή καθεστώτος ημιαυτονομίας στη Μεγαλόνησο. Υπογράφτηκε στις 3 Οκτωβρίου 1878 στο προάστιο των Χανίων, Χαλέπα.
Τον Ιανουάριο του 1878 το πολυπληθές χριστιανικό στοιχείο της Κρήτης ξεσηκώθηκε για μία ακόμη φορά κατά του οθωμανού δυνάστη, θέλοντας να εκμεταλλευθεί τη δυσμενή για τους Τούρκους εξέλιξη του Ρωσοτουρκικού Πολέμου και να επιτύχει την πολυπόθητη Ένωση με τη μητέρα Πατρίδα. Συγκρότησε την «Παγκρήτιο Επαναστατική Επιτροπή» στο Φρε Αποκορώνου, έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη της Αθήνας και του πρωθυπουργεύοντος Χαρίλαου Τρικούπη (27 Δεκεμβρίου 1877).
Από την πλευρά του, ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίντ Β' με την προτροπή της Αγγλίας

The music harmony of the Universe-Theodoros Vasilikos

ΟΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ... «Ἄρχισε ἡ “ἀνοικοδόµηση” τῆς κατεστραµµένης Χώρας µας µὲ τὸ κατεπεῖγον “γκρέµισµα” τῶν Θρησκευτικῶν!» Τοῦ κ. ∆ηµ. Ἰ. Κάτσουρα, Θεολόγου

Γιά πρώτη φορά ἀπό τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους γίνεται διάκριση σέ βάρος (τῆς διδασκαλίας) ἑνός µαθήµατος, τό ὁποῖο θεωρεῖται πλέον ἐπισήµως τό µόνο προαιρετικό στήν Ἑλληνική ἐκπαίδευση (ἀπό τή στιγµή πού πλέον µέ προφορική ἀναιτιολόγητη δήλωση τοῦ Γονέως, σύµφωνα µέ ἀπόφαση τῆς κ. Σίας Ἀναγνωστοπούλου, ἀναπληρώτριας Ὑπουργοῦ Παιδείας, τό παιδί θά τυγχάνει ἀπαλλαγῆς!). Τό µάθηµα αὐτό ἀφορᾶ σέ δοµικό στοιχεῖο τῆς ἰδιοπροσωπίας τοῦ Ἑλληνισµοῦ καί τῆς πολιτισµικῆς ταυτότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί γενικῶς τῶν Ἑλλήνων, κατά τούς τελευταίους 18 αἰῶνες τῆς ἱστορικῆς πορείας καί παρουσίας τοῦ Γένους µας! Τό δοµικό αὐτό στοιχεῖο εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία καί τό µάθηµα εἶναι τά Θρησκευτικά! Συνεπακόλουθα καί οἱ ἐκπαιδευτικοί ἐπιστήµονες, οἱ ὁποῖοι τό διδάσκουν, ἀντιµετωπίζονται καί θεωροῦνται ἐµµέσως πλήν σαφῶς ὡς δευτέρας κατηγορίας ἐκπαιδευτικό προσωπικό! Οὐσιαστικῶς τό γεγονός αὐτό, τό ὁποῖο ἀνακύπτει, ὡς προελέχθη, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου (πάλαι ποτέ Ἐθνικῆς) Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευµάτων, συνιστᾶ εὐθεῖα προσβολή τοῦ ὑπάρχοντος (καί ὑπό τῶν κυβερνώντων πλήρως ἀπαξιωθέντος) Συντάγµατος καί σαφῆ προσπάθεια περιθωριοποιήσεως τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἐξοστρακισµοῦ της ἀπό τήν δηµόσια ἐκπαίδευση τῶν Ἑλλήνων. Κακή ἀρχή κάνουν οἰ ἰθύνοντες καί µάλιστα σπεύδοντες καί εἶναι βέβαιο ὅτι ἔτσι βαδίζοντες θά ἔχουν καί κακό τέλος!

"O.T."

Ο ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Άψαυστά εστι τοις απείροις τα πνευματικά· ψυχή δε αγία και πιστή προς κατάληψιν έρχεται η του αγίου Πνεύματος κοινωνία…». Άγ. Μακάριος ο Αιγύπτιος

Εν αντιθέσει προς την κλασσικήν φιλοσοφίαν, την ποριζομένην τας γνώσεις εκ του εξωτερικού κόσμου, ο Νεοπλατωνισμός, ως μυστικιστικός ιδεαλισμός, εστρέφετο προς τα ένδον του ανθρώπου, όπως εκείθεν επιτύχη την «θέαν του Θεού». Πιστεύων ότι η ψυχή είναι πλάσμα Θεού και επιποθεί μίαν «Θεοκρασίαν», μίαν σύγχυσιν εντός της απροσώπου Θεότητος, ενόμιζεν ότι, στρεφομένη η ψυχή προς εαυτήν, ως προς θείαν αρχήν, ήτο αρκετόν δια να ίδη την θείαν εικόνα. Μάλιστα οι νεοπλατωνικοί, θέλοντες να δικαιώσουν την θεωρίαν των αυτήν, επεκαλούντο την χριστιανικήν διδασκαλίαν περί θείας εικόνος, ανανεούντες τοιουτοτρόπως τας παλαιάς αντιλήψεις, περί θεότητος της ανθρωπίνης ψυχής. Ενώπιον των ιδεών τούτων, αι οποίαι έτεινον να προκαλέσουν σύγχυσιν εν τη περί θείας εικόνος διδασκαλία της Εκκλησίας, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς υπεστήριξε διγματικώς, ότι πάσα προς τα έσω στροφή δεν δύναται να απολήξη ειμή εις την θεώρησιν της διεφθαρμένης εικόνος, εφ’ όσον η ψυχή δεν απεπλύθη δια λουτρού παλιγγενεσίας.

Ἔκκλησις πρὸς τὴν Ἑλληνικήν Κυβέρνησιν, τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τοὺς Εὐεργέτας ἀπὸ τὴν Χιµάραν

Ἀποτελεῖ ἐθνικὸν χρέος ἡ συνέχισις τοῦ ἔργου τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ διὰ τῆς ἱδρύσεως Ἑλληνικοῦ Λυκείου εἰς τὴν Χιμάραν. Ὑπάρχουν πολλοὶ Ἑλληνόπαιδες καὶ Ἑλληνομαθεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ χαθοῦν, ἐὰν συντόμως δὲν προστρέξη βοήθεια διὰ τὴν ὁμαλὴν συνέχισιν τῆς ἐκπαιδεύσεως. Συμφώνως πρὸς τὴν «Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν» τῆς 23ης Σεπτεμβρίου 2015: «Τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο τῆς Χιµάρας συµπληρώνει φέτος τὰ ἐννέα χρόνια ἀπὸ τὴν ἐπαναλειτουργία του. Τὸ σχολεῖο πρωτολειτούργησε γύρω στὸ 1775 µὲ τὴν ἔλευση ἐκεῖ καὶ τὶς παραινέσεις τοῦ Ἁγίου Κοσµᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Τὸ 1945 τὸ καθεστὼς Χότζα εἶχε ἀπαγορεύσει τὴ λειτουργία του τιµωρώντας τὴ Χιµάρα ποὺ εἶχε ἀπόσχει τοῦ δηµοψηφίσµατος γιὰ τὴν ἔγκριση τῆς λαϊκῆς δηµοκρατίας.