H ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

Δύσκολες στιγμὲς ζεῖ τὸν τελεταῖο καιρὸ ὁ Ἑλληνικὸς λαός.
Ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἔχει  δημιουργήσει δυσκολίες διαβιώσεως
καὶ ἀνασφάλειες. Βέβαια τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως προηγεῖται ἡ
ἠθικὴ κρίση καὶ μὲ ἕνα λόγο ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεόν.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς ὑπενθυμίζουν ὅτι ἡ μόνη λύση εἶναι ἡ μετάνοια.
Σὲ αὐτὸ βοηθοῦν καὶ οἱ προφητεῖες. Τί εἶπαν οἱ φωτισμένοι πατέρες
τῆς Ἐκκλησίας μας γιʼ  αὐτὴν τὴν κρίση; Κατʼ ἀρχὴν προφητεία
σημαίνει ἡ πρόβλεψη γεγονότων, ποὺ πρόκειται νὰ συμβοῦν, ἡ ὁποία
προέρχεται ἀπὸ θεία ἔμπνευση. Συνήθως οἱ προφητεῖες ἀναφέρονται
σὲ κάποια χρονικὴ στιγμή, ἀλλὰ δὲν τὴν ὁρίζουν. Ποτὲ δὲν

εἶπαν οἱ Πατέρες μας ὅτι αὐτὸ τὸ γεγονὸς θὰ συμβῆ τὸ τάδε ἔτος.
Καὶ αὐτὸ εἶναι  λογικὸ, διότι ἐὰν μάθαινε ὁ κόσμος ὅτι τὴν τάδε χρονικὴ
στιγμὴ θὰ συμβῆ αὐτὸ τὸ  κακό, θὰ πάθαινε πανικό, ποὺ εἶναι ἀποτέλεσμα
τῆς ὀλιγοπιστίας μας. Ὅμως πολλὲς φορὲς εὕρισκαν τρόπο καὶ ὥριζαν
τὸν χρόνο μὲ τὸν δικό τους τρόπο. Π.χ. ὅταν ὁ  Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς
ἐπισκέφθηκε τὸ Βασιλικὸ πρώην Τσαραπλανᾶ, τὸν ρώτησαν

οἱ κάτοικοι: «Πότε θὰ ἔλ θη τὸ ποθούμενον;». Ὁ Ἅγιος ἐπῆρε ἕνα
ξύλο (παλούκι) καὶ τὸ ἔβαλε στὴν τρύπα (σχηματιὰ) ἑνὸς δένδρου, ποὺ
ἦταν δίπλα του καὶ συγχρόνως τοὺς ἀπάντησε: «Τότε θὰ ʻρθῆ τὸ ποθούμενον
ἅμα κλείσει τὸ δένδρον καὶ θὰ κλεισθῆ μέσα τό παλούκι». Πράγματι τὸ
δένδρο ἐμεγάλωσε, ἐχόνδρυνε καὶ ἔκλεισε τὸ 1913, ποὺ ἔγινε ἡ
ἀπελευθέρωση τῶν Τσαραπλανῶν καὶ τῆς Ἠπείρου. Καὶ σὲ ἄλλη

προφητεία ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς στὸ χωριὸ Τσιράκι (σήμερα Ἅγιος Κοσμᾶς)
Γρεβενῶν  εἶπε: «Ὅταν θὰ πέση ὁ κλῶνος (ποὺ εἶναι στημένος ὁ Σταυρός),
θὰ γίνη μεγάλο κακό, ποὺ θὰ ἔλθη ἀπὸ τὸ μέρος ὅπου θὰ δείξη ὁ κλῶνος
καὶ ὅταν θὰ πέση τὸ δένδρον, θὰ γίνη ἕνα μεγαλύτερον κακόν». Πράγματι τὸ
1940 ἔπεσε ὁ κλῶνος καὶ ὁ Σταυρὸς πρὸς τὸ μέρος τῆς Ἀλβανίας ἀπʼ
ὅπου ἐπετέθησαν οἱ Ἰταλοὶ καὶ τὸ 1947 ἔπεσε τὸ δένδρο

καὶ μετὰ ἡ περιοχὴ κατεστράφη ἐντελῶς ἀπὸ τὸν συμμοριτοπόλεμον.
Πολλῶν προφητειῶν βλέπουμε τὴν πραγματοποίησί τους ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ
γεγονότα. Π.χ. ἔλεγε: «Θὰ ῾ρθῆ καιρὸς ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ ὁμιλοῦν ἀπὸ ἕνα
μακρυνὸ μέρος σὲ ἄλλο, σὰν νὰ ʻναὶ σὲ πλαγινὰ δωμάτια, π.χ. ἀπὸ
τὴν Πόλι στὴ Ρωσία». Φυσικὰ ἐννοεῖ τὸ τηλέφωνο. Ἢ «Θὰ δῆτε στὸν κάμπο
ἁμάξι χωρὶς ἄλογα νὰ τρέχη γρηγορώτερα ἀπὸ τὸν λαγό». Ἐννοεῖ τὸ αὐτοκίνητο.
Ἢ «Θὰ δῆτε νὰ πετᾶνε ἄνθρωποι στὸν οὐρανὸ σὰν μαυροπούλια καὶ νὰ
ρίχνουν φωτιὰ στὸν κόσμο». Ἐννοεῖ τὰ ἀεροπλάνα μὲ τὶς βόμβες.

Ἢ «Τὸ κακὸ θὰ ἔλθη ἀπὸ τοὺς διαβασμένους». Ἢ «Θὰ ἔρθη καιρὸς
ποὺ οἱ Ρωμιοὶ θὰ τρώγωνται ἀναμεταξύ τους. Ἐγὼ συστήνω ὁμόνοιαν, ἀγάπη».
Ἐννοεῖ τοὺς ἐμφυλίους πολέμους. Ἢ «Θὰ ʻρθῆ καιρὸς ποὺ θὰ διευθύνουν
τὸν κόσμον τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα». Ἐννοεῖ τὰ ἄψυχα καὶ κυρίως τήν τηλεόρασι,
ποὺ διευθύνει κι ἐπηρεάζει  τόσο πολὺ κόσμο. Ἢ «Θὰ βάλουν φόρο στὶς
κότες καὶ στὰ παράθυρα». Μήπως εἶναι αὐτὴ ἡ ἐποχή; Ὑπάρχουν ὅμως
προφητεῖες ποὺ δὲν ἔχουν πραγματοποιηθῆ οὔτε γνωρίζουμε τὸν χρόνο
πραγματοποιήσεως. Π.χ. «Ὅταν θὰ ἰδῆτε τὸ χιλιάρμενο στὰ  ἑλληνικὰ νερά,
τότε θὰ λυθῆ τὸ ζήτημα τῆς Πόλης». Ἢ «στὴν Πόλη θὰ χυθῆ αἷμα ποὺ
τριχρονιάτικο δαμάλι θὰ πλέξη(=πλεύση)». Ἤ «Καλότυχος ὅποιος ζήσει
μετὰ τὸ γενικὸ πόλεμο. Θὰ τρώγη μὲ ἀσημένιο κουτάλι…».

Ἢ «Οἱ Τοῦρκοι θὰ φύγουν ἀλλὰ θὰ ξανάρθουν πάλι καὶ θὰ φτάσουν ἕως
τὰ Ἑξαμίλια.  Στὸ τέλος θὰ τοὺς διώξουν εἰς τὴν Κόκκινη Μηλιά. Ἀπὸ τοὺς
Τούρκους τὸ ἕνα τρίτο θὰ  σκοτωθῆ, τὸ ἄλλο τρίτο θὰ βαπτισθῆ καὶ μονάχα
τὸ ἕνα τρίτο θὰ πάη στὴν Κόκκινη Μηλιά». Ἢ «Οἱ ἄνθρωποι θὰ μείνουν
πτωχοὶ, γιατί δὲν θὰ ἔχουν ἀγάπη στὰ δένδρα». Ἢ «Θὰ ʻναι ὄγδοος αἰώνας
ποὺ θὰ γίνουν αὐτά». Ὅταν λέγη ὄγδοος αἰώνας ἐννοεῖ τὴν  8η χιλιετηρίδα
ἀπὸ κτίσεως τοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι λοιπὸν σωστὸ νὰ ἑρμηνεύουμε μία

προφητεία τὸ πότε θὰ πραγματοποιηθῆ, διότι αὐτὰ εἶναι ἔργα τῆς χάριτος
τοῦ Θεοῦ καὶ  ὄχι τῆς λογικῆς τοῦ ἀνθρώπου. Πολλὲς φορές, κυρίως στὰ
400 χρόνια τῆς σκλαβιᾶς, ἑρμήνευαν χρονικῶς τὶς προφητεῖες τῶν Πατέρων
ὅτι τώρα εἶναι ὁ καιρὸς διὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδος, ξεσήκωναν
τὸν λαὸ καὶ ἔκαμαν ἐπαναστάσεις, οἱ ὁποῖες ὅμως ἐπνίγοντο στὸ αἷμα.
Ἔχει πληρώσει ἀκριβὰ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς λάθη ἑρμηνείας προφητειῶν.
Ὁ Ἅγ. Κοσμᾶς, ὅπως καὶ ἄλλοι Ἅγιοί μας ἔχουν εἰπῆ πολλὲς προφητεῖες,

ἐμπνευσμένοι ἀπὸ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μᾶς ἐνισχύσουν στὴν πίστι καὶ νὰ

μετανοοῦμε γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, διότι ὅλα τά κακὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν
ἁμαρτιῶν μας. Πρέπει νὰ διαβάζουμε τὶς προφητεῖες τῶν Ἁγίων μας, ὅπως
τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ  Αἰτωλοῦ, ποὺ εἶναι τόσο ὡραῖα γραμμένες στὸν βίο
τοῦ Ἁγίου, ποὺ ἔχει γράψει ὁ μακαριστὸς π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος
(ἐκδόσεις Ὀρθοδόξου Τύπου) καὶ θὰ ὠφεληθοῦμε πολύ. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς
τὶς προφητεῖες τὶς προέλεγε στὰ κηρύγματά του, γιὰ νὰ τὶς ἔχουν ὑπʼ ὄψιν
τους οἱ Ἕλληνες καὶ νὰ μείνουν σταθεροὶ στὴν πίστι τῶν πατέρων τους.
Μάλιστα ὁ βίος τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, μαζὶ μὲ τὸ βιβλίον

«Οἰ κουμενισμὸς χωρὶς μάσκα» θεωροῦνται τὰ καλύτερα βιβλία
ἀπὸ τὰ 300 περίπου ποὺ ἔχει συγγράψει.

"Ορθόδοξος Τύπος"

Αγίου ΙΣΑΑΚ του Σύρου

Κατάκρινε, για τις θλίψεις σου, τον εαυτό σου και μην απελπίζεσαι


Να είσαι έτοιμος να δεχθείς κάθε περιφρόνηση και κάθε προσβολή, και χλευασμό και κατηγορία, από όλους, ακόμη και απ΄ αυτούς πού δε θα το περίμενες. Να θεωρήσεις τον εαυτό σου πραγματικά άξιο να τα πάθει, και να τα δεχθείς όλα με ευγνωμοσύνη και χαρά, και να υπομείνεις κάθε κόπο και θλίψη και κίνδυνο, που έρχεται από τους δαίμονες, διότι έπραξες τα θελήματά τους με ευχαρίστηση. Και να υποφέρεις με γενναιότητα κάθε στέρηση των αναγκαίων, και τα δυσάρεστα φυσικά φαινόμενα, και τις πίκρες της ζωής. Να υπομείνεις, έχοντας εμπιστοσύνη στο Θεό, ακόμη και τη στέρηση της αναγκαίας τροφής σου, που σε λίγες ώρες θα γίνει κοπριά. Και όλα αυτά να τα δεχθείς με τη θέλησή σου, έχοντας την ελπίδα σου στο Θεό και μη περιμένοντας από κανέναν άλλον τη λύτρωση ή την παρηγοριά, γιατί η όποια βοήθεια εκ μέρους των ανθρώπων δίνεται ύστερα από φώτιση και καθοδήγηση του Θεού. Άφησε λοιπόν τη φροντίδα σου στο Θεό, και σε όλες τις δυσκολίες σου κατάκρινε τον εαυτό σου, ότι εσύ ο ίδιος είσαι ο αίτιος για όλα, διότι έφαγες από τον καρπό του απαγορευμένου δέντρου, και απέκτησες διάφορα πάθη. Δέξου τώρα με ευχαρίστηση τις πίκρες, για να σε ταράξουν λιγάκι από τη νωθρότητά σου, και ύστερα να γλυκαθείς με τη χάρη του Θεού.

The Russians are coming!

Moscow, October 26 (Interfax) - The Jerusalem Church is cautious about the Moscow Patriarchate, the Russian Ecclesiastical Mission official says.

"Unfortunately, the Jerusalem Patriarchate is watchful about the Russian Church as our Church is very big and active," head of the Mission in Jerusalem Archimandrite Isidor (Minayev) said in his interview with Bogoslov.ru website.

According to him, when for example "a microscopic part of our Church - say, five our regional bishops, 30-50 priests, ten deacons and a full church of pilgrims come to a service to the Church of the Holy Sepulchre then Greek clerics from the Holy Sepulchre Fraternity don't understand what is going on: is that the whole Russian Church coming here?"

"We explain to them: it's only a small part of the Church, only people from a small province. And their whole Patriarchate has the same number of people. Thus, evaluating scales of great Russian territory and great number of our clerics, looking at the developing system of our church education, system of financing and charities, they are certainly scared," Father Isidor said.

Η ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΖΩΗ

Οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι, στὴ συντριπτική τους πλειονότητα, δὲν ἐπηρεάζονται

ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Χωρίς νὰ δηλώνουν ἄθεοι, ἀρνοῦνται τὴν τήρηση τῶν

ἐντολῶν. Ἰσχυρίζονται ἀβασάνιστα ὅτι ἡ ἐνάρετη ζωὴ εἶναι ἀδύνατη, ἰδίως στὴν

ἐποχή μας ὅπου παρατηρεῖται μεγάλη τεχνολογικὴ πρόοδος καὶ οἱ πειρασμοὶ

εἶναι μεγάλοι. Καὶ ὄχι μόνο αὐτό. Δὲν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ περιορίζει κανεὶς τὴ ζωή

του καὶ νὰ στερηθεῖ τὶς χαρὲς καὶ τὶς σαρκικὲς ἀπολαύσεις, συμπληρώνουν τοὺς

ἰσχυρισμούς τους. Κυριαρχεῖ λοιπὸν ἡ ἐσφαλμένη αὐτὴ ἀντίληψη, ἡ ὁποία

ἀποτελεῖ τὸ μεγάλο ἐμπόδιο καὶ κρατάει τοὺς ἀνθρώπους μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεό.

Εἶναι δύσκολο νὰ μεταπείσεις τοὺς ἀνθρώπους σὲ θέματα ἠθικῆς καὶ τρόπου ζωῆς.

Ὅμως πρέπει συνεχῶς οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ νὰ τονίζουν ὅτι ἡ

ἐνάρετη ζωὴ δὲν εἶναι ἀκατόρθωτη. Τὴ ζητάει ὁ Θεὸς καὶ γι᾽αὐτὸ κανένας δὲν

μπορεῖ νὰ τὴν ἀρνηθεῖ, μὲ τὴ διευκρίνιση ὅτι δὲν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση καὶ

προπαντὸς ἀπαιτεῖται διαρκὴς ἀγώνας κατὰ τῶν παθῶν καὶ καταπολέμηση τοῦ

κοσμικοῦ φρονήματος. «Τὴν ἐνάρετη ζωὴ τὴν πραγματοποιοῦν ὅσοι ἄνθρωποι

εἶναι εὐσεβεῖς καὶ ἔχουν νοῦ ποὺ ἀγαπάει τὸ Θεό», ἀναφέρεται στὴ Φιλοκαλία.

Χρειάζεται ἡ εὐσέβεια καὶ ἡ ἀφοσίωση. Οἱ συμβιβασμένοι μὲ τὸν κόσμο εἶναι

ἀδύνατο νὰ ἀνέλθουν τὴν κλίμακα τῶν ἀρετῶν, ὅπως καὶ οἱ εὐμετάβλητοι στὶς

σκέψεις καὶ ἐπιθυμίες. Δυστυχῶς, συχνὰ παρατηροῦμε ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι

πρόθυμοι νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἐνάρετη ζωή, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀποφασιστικοί, γι᾽

αὐτὸ καὶ δὲν ἔχουν πνευματικὴ πρόοδο. Μὲ τὸ νοῦ τους εἶναι εὐσεβεῖς, ἀλλὰ μὲ τὸ

σῶμα τους εἶναι αἰχμάλωτοι τῆς κοσμικῆς ζωῆς. Ἡκατάσταση αὐτὴ εἶναι συνήθης

καὶ στοὺς κληρικοὺς καὶ μοναχούς. Γνωρίζεις κάποιον κληρικὸ καὶ σὲ ἐντυπωσιάζει

ἡ ἐξωτερική του εὐσέβεια. Εἶναι προσεκτικὸς στὴ συμπεριφορά του, στὶς
ἐκδηλώσεις του καὶ στὰ λόγια του. Νομίζεις ὅτι συνάντησες τὸν ἀληθινὸ
ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καὶ  τὸν ἐμπιστεύεσαι. Περνάει ὁ καιρὸς καὶ διαπιστώνεις
ὅτι κάτι δὲν πάει καλὰ μὲ τὸν  κληρικὸ αὐτό. Ἀρχίζεις νὰ ἀπογοητεύεσαι,
γιατὶ βλέπεις, ἀλλὰ καὶ ἀκοῦς ἀπὸ τοὺς  ἄλλους ὅτι ἔχει κοσμικὸ φρόνημα,
ἐπιλέγει τὸν ἄνετο καὶ ἀριστοκρατικὸ τρόπο ζωῆς,  εἶναι «παντογνώστης», θέλει τὴν ἀναγνώριση καὶ ὑπεροχὴ καὶ αἰσθάνεται ἱκανοποίηση,

ὅταν οἱ ἄλλοι τὸν θεωροῦν ἐνημερωμένο σὲ ὅλα τὰ σύγχρονα θέματα
καὶ προοδευτικό.  Καὶ διερωτᾶσαι. Γιατὶ τόση ὑποκρισία ἀπὸ τὴ μεριά του
καὶ τόση παραπλάνηση  τῶν καλοπροαίρετων χριστιανῶν; Γιατὶ δὲν γίνεται
εἰλικρινὴς ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ στοὺς  ἀδελφούς του; Πῶς ἀντέχει αὐτὴ
τὴν ἀξιοκατάκριτη διπλοπροσωπία; Μοῦ ἔλεγε κάποτε

ἕνας γνωστός μου τὴν ἀπογοήτευσή του, ἀλλὰ καὶ τὸ σκανδαλισμό του
ἀπὸ κάποιον κληρικό, ὁ ὁποῖος εἶχε καλὴ φήμη. Ἐμφανιζόταν ὡς κληρικὸς
ποὺ εἶχε ἀπὸ λαϊκὸς  γνωστὸ ἁγιορείτη Γέροντα καὶ τὸ φρόνημα ἦταν
ἀκραιφνῶς ὀρθόδοξο. Ἡ ἐξωτερική του ἐμφάνιση ἦταν προσεγμένη καὶ
στὴ λεπτομέρεια. Λόγια εὐγενικὰ καὶ ἰδιαίτερα γιὰ  τὸν καθένα.
Ἦταν ὁ εὐσεβέστατος καὶ εἶχε πλῆθος πνευματικῶν τέκνων, γιὰ τὰ ὁποῖα

ἐκαυχᾶτο ἐν Κυρίῳ. Καὶ ὅμως, ὅλα αὐτὰ στὴν πορεία ἀποδείχτηκαν
ὑποκριτικὰ  ἐνδύματα. Ἀπὸ διάφορα περιστατικὰ φάνηκε ὅτι ἦταν
ἰδιοτελής, ἐπηρμένος, νευρικός, ἀπαιτητικὸς καὶ μὴ δεχόμενος νὰ ὑπερέχει
κάποιος ἄλλος δίπλα του. Προβληματικὸς  μὲ τοὺς συνεφημερίους του,
ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ πνευματικά του τέκνα. Ὡστόσο, ὑπάρχουν

καὶ οἱ ἄλλες περιπτώσεις, οἱ ὄντως ἀξιοθαύμαστες καὶ ἀξιομίμητες. Ἐννοῶ τοὺς

κληρικοὺς ποὺ ἐργάζονται μὲ ἱερὸ ζῆλο στὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἐκβιάζουν,
χωρὶς νὰ  περιμένουν ὁποιαδήποτε ἀναγνώριση καὶ ἀνταπόδοση καὶ πάντα
ἕτοιμοι γιὰ μικρὲς  καὶ μεγάλες θυσίες πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ πνευματικὴ ὠφέλεια τῶν ἀδελφῶν. Ἔχουν  σταθερὲς ἀρχές, σταθερὸ ἦθος καὶ συνέπεια στὴ ζωή τους.
Ἡ ποιμαντική καὶ ἱεραποστολική τους δραστηριότητα εἶναι σύμφωνη
μὲ τὰ λόγια τους καὶ τὰ ἀπὸ  ἄμβωνος κηρύγματά τους. Τοὺς εἶναι ἀδιανόητο
νὰ ἐμφανίζονται μὲ δύο πρόσωπα.  Ἔχοντας ἐνάρετη ζωή, ἐκδηλώνονται ἐλεύθερα καὶ ἀβίαστα, γιατὶ δὲν ἔχουν νὰ κρύψουν κάτι μεμπτό. Εἶναι αὐτὸ ποὺ βλέπεις καὶ τίποτα περισσότερο ἤ λιγότερο. Ἡ ἐνάρετη ζωή δὲν εἶναι κάτι θεωρητικό, ποὺ δὲν
πιάνεται καὶ δὲν ὑλοποιεῖται.  Ἀντίθετα, εἶναι πρακτικὰ βήματα, εἶναι
τήρηση τῶν ἐντολῶν, εἶναι ἀγώνας κατὰ τῶν παθῶν καὶ προσήλωση
τοῦ νοῦ ἐν ἀγάπῃ πρὸς τὸν Θεό.

Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης