Παναγία, Θεοτόκος, Παρθένος Μαρία

 

ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ

Η Ορθόδοξη Εκκλησία παραδέχεται την παρθένο Μαρία αληθινά Θεοτόκο και κηρύττει την αειπαρθενία της δηλαδή έμεινε παρθένος, όχι μόνο κατά τη γέννηση του Xριστoύ, αλλά και μετά από αυτήν.

Η παρθένος Μαρία δεν γέννησε βέβαια τη θεία φύση τού Χριστoύ. Όμως στα σπλάχνα της ενώθηκε πραγματικά ο Θεός με τον άνθρωπο, η θεία και η ανθρώπινη φύση. Έτσι η παρθένος Μαρία έγινε το εργαστήριo της θεανθρώπινης ένωσης και είναι αληθινά Θεοτόκος (Λουκ. α' 35. 43. 68. 76, πρβλ Μαλαχ. γ' 1).

Ο ΘΕΟΣ ΔΙΝΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

 

Δίνει ο Θεός σε όλους και ο άγιος
Ιωάννης ο Σιναϊτης, μας εξηγεί τι δίνει στον καθένα μας («Κλίμακα,
Λόγος περί διακρίσεως») λέγοντας τα εξής θεοφώτιστα:

«Άλλο πράγμα είναι η πρόνοια του Θεού και άλλο η βοήθειά του και άλλο η προστασία του και άλλο το έλεός του και άλλο η παράκλησίς του. Το μεν πρώτον εκτείνεται σε όλη την κτίση, το δεύτερον μόνον στους πιστούς. Το τρίτον στους πολύ πιστούς, τους αληθινά πιστούς. Το τέταρτον σε όσους τον
υπηρετούν και το τελευταίον σε όσους τον αγαπούν».

Εμείς τι παίρνουμε;

The Koimesis or Dormition – of the Virgin Mary

“In birth you preserved your virginity; in death,
you did not abandon the world, O Theotokos.
As mother of life, you departed to the source of life,
delivering our souls from death by your intercessions.”

Hymn of the Dormition of the Theotokos

For the next two weeks, all Orthodox Christians will prepare to commemorate the Feast of the Falling Asleep – the Koimesis or Dormition – of the Virgin Mary. With a period of fasting and Supplication Services – Paraklesis – our attention will center on the final days of the All-holy Mother of our Lord and Savior Jesus Christ. While the Feast celebrates her death, we should also use these days to remember her life and what our Church teaches about her.

'Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ'

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΒΛΙΑΓΚΟΦΤΗ

THE GREEK ORTHODOX CHURCH AND THE FUTURE OF JERUSALEM

The Greek Orthodox Patriarch of Jerusalem, Theophilos III, was interviewed by Palestine-Israel Journal intern/journalist Anna Koulouris.

Politically speaking, Jerusalem is often discussed in terms of only two sides  Israeli and Palestinian. This fact does not imply denying or ignoring the special role of the Hashemite Kingdom of Jordan, which insisted in its peace agreement with Israel on being a major partner when the status of Jerusalem is decided between Israel and the Palestinians. The religious significance of Jerusalem is kept a separate matter it is simply a city of the utmost importance for the three Abrahamic faiths. The Greek Orthodox Christians, or Rum Orthodox as they are historically called, have had a history in Jerusalem for more than 2,000 years.

 

Διεθνής εγκληματίας και υποκριτής ο Ρωμαιοκαθολικισμός

Να λοιπόν, γιατί είναι αδύνατος η ένωσις με τον διεθνή εγκληματία και υποκριτή Ρωμαιοκαθολικισμό και αλυσιτελής ο μετ’ αυτού διάλογος και εμείς τα μέλη του Σώματος του Χριστού της Μιας , Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας θα πρέπει «ούτε χαίρειν» σε αυτούς να λέγωμε ως μας συνιστά ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο μαθητής της αγάπης διότι δεν θεωρώ ότι έχωμεν εμείς περισσότερη αγάπη από τον «μαθητή της αγάπης».
Η μόνη αληθής ένωσις που μπορεί να γίνει είναι να αποπτύσσουν οι κακόδοξοι τας αιρετικάς των δοξασίας και εισηγήσεις του βυθίου δράκοντος και να επανέλθουν εν πλήρη μετανοία στην καλλιέλαιον της Εκκλησίας εγκεντριζόμενοι σε Αυτήν. Ο,τιδήποτε άλλο είναι καταδικασμένο a priori σε παταγώδη αποτυχία όπως και τα ανωτέρω γεγονότα πασιδήλως αποδεικνύουν.
Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ+

ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης (Πατρολογία 99, ΙΙ76) μας λέγει:

« Το κοινωνείν μετά των αιρετικών δεν είναι αρετή, αλλά βαρειά αμαρτία, ίση προς μοιχείαν. Γι᾽ αυτό και αν όλα τα χρήματα του κόσμου προσφέρει εκείνος, που επικοινωνεί με την αίρεσιν, ούτε τότε γίνεται φίλος του Θεού, αλλά εχθρός του. Γι᾽ αυτό πρέπει να επιμένουμε σε ακοινωνησία προς τους αιρετικούς μέχρι θανάτου, καν εξορία πρόκειται, καν ξίφος στιλβούται, καν πυρ ανάπτεται».
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο κορυφαίος θεολόγος της Εκκλησίας,
λέγει καθαρά για τους αιρετικούς: «Μη λαμβάνεται αυτόν εις
οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε» (Β/ Ἰω. 10).

Ούτε καλημέρα να μη τους λέμε.

Η ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΠΑΓΙΣ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

ΕΙΣ ΤΗΝ Κρήτην ἐπραγματοποιήθη ὁ «τρίτος γῦρος» τοῦ θεολογικοῦ Διαλόγου Ὀρθοδόξων καί παπικῶν διά τό πρωτεῖον τοῦ Πάπα καί τήν Συνοδικότητα.  Ὁ Καρδινάλιος Κούρτ Κόχ, ὑπεύθυνος διά τήν ἑνότητα τῶν «ἐκκλησιῶν»,

προωθεῖ ὅλα τά σχέδια τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου καί διακηρύσσει ταυτοχρόνως ὅτι βαδίζομεν πρόςἝνωσιν Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν μέ ποικιλία δογμάτων καί

διατηροῦσα ἑκάστη πλευρά τήν παράδοσίν της.

Ἀλλʼ αὐτό τό τελευταῖον, ὄχι μόνον δέν ἀποτελεῖ ἀπάντησιν καί λύσιν εἰς τό πρόβλημα τῆς ἑνώσεως τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν Παπικῶν, ἀλλʼ εἶναι παγίς ἐκρηκτική μεγάλης ἰσχύος! Λύσις τοιαύτη – «διατηροῦσα ἑκάστη πλευρά τήν

παράδοσίν της» - σημαίνει Ἕνωσις τῆς Ὀρθοδοξίας μέ μίαν αἵρεσιν! Τραγέλαφος! Πρωτάκουστος εἰς τήν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν. Πραγματική προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ πλέον ἐπαίσχυντος ἐκκλησιολογική, ἐκκλησιαστική καί δογματική πρᾶξις. Τρισχειροτέρα καί τῆς Συνόδου Φλωρεντίας!

Ἀναμένομεν καί ἴδωμεν!

REPENTANCE

By Archimandrite Seraphim Papacostas

of Revered Memory.

Invitation to Repentance

The title of this book, the one word repentance, is a term that causes man of our modern society a feeling of discomfort similar to that which a sick man experiences on hearing the name of an unpleasant drug. Nevertheless, in every age and far more in the present deeply uneasy, tired and unsettled age nothing is more useful, more indispensable and more salutary than repentance.

ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ Ο ΚΕΝΟΔΟΞΟΣ.

Το διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης στον Λόγον ΚΑ´ της «Κλίμακος»
λέγοντας:

«Ο κενόδοξος είναι ειδωλολάτρης και ας δείχνη ότι είναι
πιστός. Σέβεται τον Θεόν φαινομενικά, αλλά επιζητεί πραγματικά
να αρέση στους ανθρώπους και όχι στον Θεόν. Και είναι κενόδο-
ξος κάθε επιδεικτικός άνθρωπος. Του κενόδοξου η νηστεία είναι
χωρίς μισθόν και η προσευχή του άκαιρη και άστοχη, γιατί και τα
δυο τα κάνει για τον ανθρώπινον έπαινο…».

Aνακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

Στην έγκριτη εφημερίδα Gurdian δημοσιεύθηκε ανταπόκρισις από το Δουβλίνο, την Ιρλανδική Πρωτεύουσα, για την επίθεση που εξαπέλυσε ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Έντα Κένι αλλά και το

Ιρλανδικό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του κατά του Βατικανού και της Ρωμαιοκαθολικής παρασυναγωγής για την συγκάλυψη τρομακτικών σκανδάλων παιδεραστίας και παρά φύσιν ασελγών πράξεων κατά ανηλίκων παίδων των Ρωμαιοκαθολικών Κληρικών από την Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία της Ιρλανδίας και το Βατικανό.

Του Μ. Βασιλείου

Α΄. Αγάπη στους εχθρούς

Είναι χαρακτηριστικό του εχθρού να βλάπτει και να καταστρώνει δόλια σχέδια. Κάθε άνθρωπος λοιπόν που βλάπτει κάποιον με οποιονδήποτε τρόπο, θα μπορούσε να λέγεται εχθρός, ιδιαίτερα εκείνος που αμαρτάνει. Γιατί, όσο εξαρτάται απ’ αυτόν, βλάπτει κατά διάφορους τρόπους και δολιεύεται εκείνον που συναναστρέφεται ή συναντάει κατά τύχη. Επειδή δε ο άνθρωπος αποτελείται από σώμα και ψυχή,

ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ «ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ» ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΞΙΝ

Ὑπό τοῦ κ. Ἰωάννου Ν. Μαρκᾶ

ΓΙΑ ΜΙΑ ἀκόμη χρονιὰ τὸ πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀπέστειλε ἐπίσημη ἀντιπροσωπεία στὸ Βατικανό, ἐξ ἀφορμῆς

τῆς «θρονικῆς» ἑορτῆς τῆς ρωμαιοκαθολικῆς «ἐκκλησίας», στὴν ἑορτὴ δηλαδὴ τῶν πρωτοκορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ

Παύλου. Ἡ ἐν λόγῳ ἀντιπροσωπεία, ἡ ὁποία ἀποτελοῦνταν ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Γαλλίας Ἐμμανουήλ, Διευθυντὴ τοῦ Γραφείου

τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ὑπεύθυνο γιὰ τὴν παρακολούθηση τῶν διαθρησκειακῶν διαλόγων, τὸν Ἐπίσκοπο Σινώπης Ἀθηναγόρα, τὸν βοηθὸ Ἐπίσκοπο τοῦ Μητροπολίτη Βελγίου καὶ τὸν Ἀρχιμανδρίτη Μάξιμο, Πρωτοσύγκελλο τῆς Μητροπόλεως Ἑλβετίας, ἔγινε δεκτὴ μὲ ἰδιαίτερες τιμὲς ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν πάπα Βενέδικτο 16ο.

Οἱ ὀρθόδοξοι μητροπολίτες μὲ τὴ σειρά τους, καταγοητευμένοι προφανῶς ἀπὸ τὸν «ἐπίσκοπο» Ρώμης, ἔσπευσαν νὰ

ἀσπαστοῦν (!) τὴν δεξιά του, ἀναγνωρίζοντάς τον ὡς κανονικὸ ἐπίσκοπο μιᾶς κανονικῆς «ἐκκλησίας»...

sincere repentance

…A saving medicine for the cure of your wounded soul is sincere repentance, done with humility and contrition of heart, with tears and sighs, with hate and aversion towards sin, and a firm decision to no longer sin…God’s compassion is greater than your sins…

"Elder Joseph the Hesychast,"

---

Διαλόγοι μετά του Βατικανού

Δια της διεξαγωγής διαλόγου μετά του Βατικανού, ημείς οι ίδιοι, οι Ορθόδοξοι, αποδεχόμεθα και επιβεβαιούμεν τον εκκλησιαστικόν χαρακτήρα αυτού, πράγμα, που κυρίως και πρωτίστως επεδίωκε δια του διαλόγου τούτου το Βατικανόν, όταν μάλιστα, καταρτίζονται και γίνονται αποδεκτά εκ μέρους και των Ορθοδόξων κοινά δογματικά κείμενα.

Repentance

…Only the tears of repentance are able to cleanse the soul.

:St. Anthimos of Chios +1960

Ω, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, γλυκειά μας Μάννα, εις ποίους ποιμένας περιέπεσεν η Εκκλησία Σου;

Σε εποχή πνευματικού αποχρωματισμού και αλλοτριώσεως, σε εποχή επικινδύνων οικουμενιστικών ανοιγμάτων, σε εποχή αδιαφορίας πνευματικής, σε εποχή όπου οι εχθροί της Ορθοδοξίας βάλλουν και εκτός και εντός των τειχών, θέλουμε να βλέπουμε συσπειρωμένες τις Ορθόδοξες δυνάμεις, προς αναχαίτιση του κακού και προς διαφύλαξη της Ορθοδόξου Πίστεως και του Ορθόδοξου ήθους.

Ο Χριστός δεν εσταυρώθη, δια να έχουν ωρισμένοι θέσεις και αξιώματα, απολαβάς και απολαύσεις εις αυτόν τον κόσμον και να λέγουν «ευλογητός ο Θεός και πεπλουτήκαμεν»

On the Love and Humility of God, on Grace, and on the Fear of God.

Chapter Seventeen.

Gerontas Ephraim the Arizonite

May the Lord our God give you peace and love, for God is love. Always remember the words of the Lord, Who said: “He who keeps My commandments, it is he who loves Me. And he who loves Me will be loved by My Father… and We shall come to him and make Our abode with him” (Jn. 14:21,23 ). Let us love God with all our soul, with all our heart, and with all our strength, and may our works keep in step. That is, our works should be a reflection of our love towards Him. And when our works are wrought lawfully, God will repay us with divine love in our souls. He who has found love partakes of Christ every day, and thus he becomes immortal. “If anyone eats of this bread, which I shall give, he will live forever” (cf. Jn. 6:51 ), says the Holy Gospel.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με

 

του Αθανασίου Νεοφωτίστου, ομοτίμου Προέδρου της ΠΕΓ

Η «μονολόγιστη» αυτή προσευχή, η «ευχή του Ιησού», αποτελεί την ακατάπαυστη κραυγή του πιστού Ορθοδόξου Χριστιανού προς το Θεό για τη σωτηρία του. Μ' αυτή την προσευχή μπορούμε να προσευχόμαστε παντού και πάντοτε σε κάθε δουλειά και σε κάθε περίσταση. Μπορεί να τη λέγει κανείς νοερά και την ώρα των εκκλησιαστικών ακολουθιών, αλλά κυρίως όταν εργασία ή αρρώστια, σε κρατούν, μακριά από την Εκκλησία. Μ' αυτή την «νοερά» προσευχή, η φλεγόμενη από την αγάπη του Κυρίου ψυχή, αναζητά επίμονα Αυτόν που μπορεί να την σώσει.

Saint Irene

Abbess of Chrysovalantou Monastery

Saint Irene Chrysovalantou flourished after the death of the greedy Emperor Theophilos I. After Theophilos's death his spouse the most reverend and God-loving Theodora, took the throne. The Empress Theodora supported the Orthodox faith and re-established the veneration of the holy icons, as was the tradition of the Orthodox Church. The Empress Theodora was reigning in place of her son, Michael, who was not yet of age to assume rule of the empire. When Michael was twelve years old Theodora sought to find him a suitable wife. She sent her scouts on a mission to find a beautiful girl who was noble as well as virtuous and worthy of becoming an empress.
In the land of Cappodocia there lived a beautiful girl of great virtue. She was the daughter of noble parents and her name was Irene.

 

Αυτά λέγει Κύριος

Για το πως οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού.
«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

Τα θαυμάσια του Αγίου Παντελεήμονα

Ο κ. Ιωάννης από την Ελβετία ήρχετο από ηλικία 20 ετών στον
Άθω. Τον αγάπησε τόσο πολύ, ώστε παρέμενε αρκετό καιρό κάθε έτος. Το αγαπημένο του μέρος ήταν πάντοτε στα Καυσοκαλύβια η συνοδεία των Ιωασαφαίων, του γέροντος Ιωάννου και Αντωνίου. Προτεστάντης ων, επιθυμούσε να μάθη την Αλήθεια κοντά στους απλούς ειλικρινείς μοναχούς και ν’ αξιωθή του θείου Βαπτίσματος, (όπως κι έγινε τον χειμώνα του 1977, στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα, υπό του τότε ηγουμένου π. Βασιλείου).