Ψυχολογική εμβάθυνση στην παραβολή του ασώτου.-- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Η παραβολή του Ασώτου εκτιμάται ιδιαιτέρως υπό του πληρώματος εν γένει της Εκκλησίας. Η ευσπλαγχνία και η απεριόριστος αγάπη του ουρανίου Πατρός προς τον αμαρτωλόν άνθρωπον, η τονιζομένη μεγαλειωδώς εις την όλην ευαγγελικήν περικοπήν, προκαλεί έντονον αίσθησιν εις τας ψυχάς των πιστών. 

Λόγω δε της τοιαύτης εντυπώσεως, την οποίαν η παραβολή του Aσώτου δημιουργεί, εξισούται αύτη, ως γνωστόν, πολλάκις πλήρως προς το λοιπόν περιεχόμενον της Αγίας Γραφής. Ούτως αναγνωρίζεται ότι η παραβολή αύτη είναι μεστή σωτηριολογικών νοημάτων και ότι εν αυτή εύρηται συμπεπυκνωμένη η όλη χριστιανική διδασκαλία περί της σωτηρίας του ανθρώπου δια της εν Χριστώ Θείας Αποκαλύψεως.

Μετά φόβου και χαράς τη Πανάγνω εκβοήσωμεν:

Χαίρε του Σωτήρος η ευδοκία, δι’ ης τα πέρατα εγνώσθη θεογνωσία· Χαίρε του Υιού η κατοίκησις, εν η ο σαρκοφόρος προελήλυθε. Χαίρε των Σεραφίμ ενδοξοτέρα. Χαίρε του ουρανού πλατυτέρα. Χαίρε ηλίου λαμπροτέρα. Χαίρε Σελήνης φωτεινοτέρα. Χαίρε των αστέρων πολυαρίθμητος έλλαμψις. Χαίρε νεφέλη κούφη, η τον όμβρον τον ουράνιον επιρράνασα. Χαίρε αστραπή, η τας όψεις των πιστών ηρέμα καταυγάζουσα. Χαίρε βροντή πνευματική, η αψοφητί ενηχούσα τοις ωσί των ανθρώπων. Χαίρε έμπνευσις αγία, τα πνεύματα της κακίας εκ γης αξαφανίσασα. Χαίρε Προφητών το περίδοξον κήρυγμα. Χαίρε Αποστόλων το παγκόσμιον περιήχημα. Χαίρε των Μαρτύρων η υπέρτιμος ομολογία. Χαίρε Πατριαρχών η πολυϋμνητος δοξολογία. Χαίρε των Οσίων ο υπέρτατος κόσμος. Χαίρε των δικαίων η αληθεστάτη τρυφή. Χαίρε των παρθένων το πανόλβιον καύχημα. Χαίρε βασιλέων σκήπτρον και κραταίωσις. Χαίρε Αρχιερέων λειτούργημα μέγιστον. Χαίρε αμαρτωλών καταφύγιον άρρηκτον. Χαίρε πλεόντων κυβέρνησις ένδοξος. Χαίρε πιπτόντων ανόρθωσις, Δέσποινα. Χαίρε νοσούντων ιατήριον άμισθον. Χαίρε θνησκόντων βεβαία ανάστασις. Χαίρε αφορμή της πάντων σωτηρίας. Χαίρε του κόσμου χαρά ανεκλάλητος. Χαίρε ειρήνης η πρόξενος, Άνασσα. Χαίρε μητέρων αγλάϊσμα, Άχραντε. Χαίρε του Λόγου χωρίον ευρύχωρον. Χαίρε πρεσβυτών κραταιά βακτηρία. Χαίρε των νέων θεία παιδαγωγία. Χαίρε νηπίων λαμπρόν περιφύλαγμα. Χαίρε των υπ’ ουρανόν πάντων η μεσίτις. Χαίρε της οικουμένης η ανάκλησις. Χαίρε ουρανού και γης πανήγυρις ένδοξος. Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά Σου· ο προ Σου και εκ Σου και μεθ’ ημών, ο Υμνούμενος συν τω Πατρί και τω Παναγίω και Αγαθώ και Ζωοποιώ Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. 

(του Αγίου Ταρασίου)                                                     

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ - ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΑΣΙΣ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Δαμασκηνού νεομάρτυρος.

Ὁ μεγάλος αὐτὸς πατέρας καὶ διδάσκαλος τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τὸ 347 μ.Χ. Πατέρας του ἦταν ὁ στρατηγὸς Σεκοῦνδος καὶ μητέρα του ἡ Ἀνθοῦσα. Γρήγορα ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ πατέρα, καὶ ἡ μητέρα του – χήρα τότε 20 ἐτῶν – τὸν ἀνέθρεψε καὶ τὸν μόρφωσε κατὰ τὸν καλύτερο χριστιανικὸ τρόπο.

Ἦταν εὐφυέστατο μυαλὸ καὶ σπούδασε πολλὲς ἐπιστῆμες στὴν Ἀντιόχεια – κοντὰ στὸν τότε διάσημο ρήτορα Λιβάνια – ἀλλὰ καὶ στὴν Ἀθήνα, μαζὶ μὲ τὸν ἀγαπημένο του φίλο Μ. Βασίλειο. Ὅταν ἀποπεράτωσε τὶς σπουδές του, ἐπανῆλθε στὴν Ἀντιόχεια καὶ ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο γιὰ πέντε χρόνια, ὅπου ἀσκήτευε προσευχόμενος καὶ μελετώντας τὶς Ἅγιες Γραφές.

Η διάσωση της νηοπομπής

Ο Κωσταντής Χαρόπουλος, παλιός θαλασσομάχος, περνά τώρα τις ημέρες του στο ιδιόκτητο ξενοδοχείο του αναπολώντας τα παλιά. Κάποια φορά διηγήθηκε το ακόλουθο θαύμα: 

« Την περίοδο του αμερικανοϊαπωνικού πολέμου εργαζόμουν σαν πρώτος μηχανικός σε ένα πετρελαιοφόρο του εμπορικού στόλου. 
Φορτώσαμε από μια ινδική βάση πράσινο πετρέλαιο για αεροπλάνα, και ξεκινήσαμε για κάποια μεγαλόνησο του Ειρηνικού, που ήταν αεροπορική βάση των αμερικάνων. Ταξιδεύαμε όμως με την ψυχή στο στόμα, γιατί μας κυνηγούσαν τα γιαπωνέζικα υποβρύχια, που κάνανε φοβερή φθορά. Είχαμε βέβαια τριγύρω μας αντιτορπιλλικά, αλλά οι γιαπωνέζοι τρύπωναν από κάτω, περνούσαν τον κλοιό και μας φύτευαν τορπίλλες. Γινόταν χαλασμός. 
Αυτή τη φορά είχαμε και ασυνήθιστη φουρτούνα. Τα κύματα ορθώνονταν βουνά. Τα αντιτορπιλλικά χόρευαν σαν καρύδια εδώ κι εκεί. Λέγαμε πως ήρθε το τέλος μας. 
- Κάνετε τον σταυρό σας! φώναξα στον καπετάνιο και στο πλήρωμα. Κάνετε προσευχή να βοηθήσει ο Μεγαλοδύναμος. Θεέ παντοδύναμε, σώσε μας! Σε τούτο τον χαμό μόνο Εσύ μπορείς να βοηθήσεις. 
- Αμήν! Φώναξαν όλοι. 

Πόλεμος χωρίς τέλος στην ηρωίδα δασκάλα της Θράκης

Καταγγελίες της Χαράς Νικοπούλου ότι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και τοπικοί δημοσιογράφοι προσπαθούν να κλείσουν τη μονάδα φιλοξενίας παιδιών που έχει οργανώσει και λειτουργεί στην ορεινή Ροδόπη

Η Χαρά Νικοπούλου, η ηρωίδα δασκάλα που από το 2002 έχει αφιερώσει τη ζωή της διδάσκοντας στους Πομάκους μαθητές την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό, έγινε ευρέως γνωστή από τον ανηλεή πόλεμο που δέχτηκε για την επιλογή της αυτή. Οι απειλές για τη ζωή της, η διαρκής συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος της και ο βίαιος ξυλοδαρμός της από μουσουλμάνο κάτοικο χωριού της Θράκης πριν από 10 χρόνια δεν την πτόησαν. Παρά τα συνεχή εμπόδια, η κόρη του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου Βασίλειου Νικόπουλου επιμένει να κάνει αυτό που θεωρεί αυτονόητο, να αποτρέψει τα παιχνίδια της Αγκυρας που εξελίσσονται στη Θράκη, συχνά με την ανοχή και της επίσημης ελληνικής Πολιτείας.
Και όσο επιμένει τόσο οι επιθέσεις προς αυτήν εντείνονται, με τελευταίο κρούσμα τη συντονισμένη προσπάθεια, όπως καταγγέλλει, από κυβερνητικούς αξιωματούχους και τοπικούς δημοσιογράφους να σταματήσει η λειτουργία της μονάδας φιλοξενίας, αγωγής και αποκατάστασης ανηλίκων (χριστιανοί και μουσουλμάνοι), την οποία έχει οργανώσει η ίδια τα τελευταία χρόνια στην ορεινή Ροδόπη.

Ο μακάριος Αθανάσιος, ο επίσκοπος της Αλεξάνδρειας, παρακάλεσε τον αββά Παμβώ να κατέβει από την έρημο στην Αλεξάνδρεια.

Πραγματικά, κατέβηκε και βλέποντας μια θεατρίνα, γέμισαν δάκρυα τα μάτια του.
Όταν τον ρώτησαν όσοι ήταν κοντά του να μάθουν γιατί έκλαψε, είπε:
“Δύο πράγματα μου έφεραν τα δάκρυα, το ένα η απώλεια εκείνης, και το άλλο το ότι εγώ δεν έχω τόση φροντίδα να αρέσω στον Θεό, όση έχει αυτή, προκειμένου να αρέσει σε ανήθικους ανθρώπους”.

Αγ.Δημητρίου του Μυροβλήτου μεγαλομάρτυρος ...8.11.2017 π.Γεώργιος Αγγελακάκης

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=75&t=13602

Αι εν τω κελλίω του Πατριάρχου μυστικαί συνελεύσεις. -- από τα πρακτικά της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας

Παυσαμένων των διαλέξεων ο βασιλεύς κατά μυστικάς συνελεύσεις εις το κελλίον του Πατριάρχου εζήτει από τους λατινόφρονας Νικαίας Βησσαρίωνα και Ρωσίας Ισίδωρον, οίτινες βραδύτερον εγένοντο Καρδινάλιοι, και τον εις Πρωτοσύγκελλον προαχθέντα πνευματικόν Γρηγόριον, τρόπον ενώσεως. Οι λέγοντες ότι δεν είναι δυνατόν να ενωθώμεν άνευ της αφαιρέσεως της προσθήκης εις το Άγιον Σύμβολον ωνειδίζοντο, υβρίζοντο, κατεφρονούντο και κατηγορούντο ως μη θέλοντες το καλόν της Πατρίδος. Όθεν συγκαλέσας ημέραν τινά ο βασιλεύς πάντας, εδήλωσεν ότι εάν εις το εξής εναντιωθή τις εις την ένωσιν, θα τιμωρηθή δια την αυθάδειάν του.

π.Θεόδ. Ζήσης, Κήρυγμα στον απόστολο της Κυρ 29-10-2017 (Γαλ. β΄ 16-20) [mp3- 2017

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ -- ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ

Χρειάζεται κατά καιρούς κάποια αιτία, μία νέα ιδέα, ένα σύνθημα μοντέρνο, δια να φανερωθή ο εσωτερικός, ο κρυπτός κόσμος των ιδεών μας, αι πεποιθήσεις μας, η πίστις μας. Χρειάζεται μία πνευματικής φύσεως λυδία λίθος, δια να δοκιμάση τι έχομεν μέσα εις τας καρδίας μας, ως ανεκδήλωτον σύστημα ιδεών, ως σύγχυσιν, ως κενόν, ως άρνησιν ή ως πίστιν. Από την άποψιν αυτήν αντιλαμβάνεται κανείς την σκοπιμότητα του Αποστόλου Παύλου λέγοντος: «Δει και αιρέσεις είναι εν υμίν, ίνα οι δόκιμοι φανεροί γένωνται», άρα και οι αδόκιμοι… Σήμερον εις τον χώρον της ορθοδόξου Ελλάδος, ως νέα ιδέα, ως λυδία λίθος, που κάμνει να «αποκαλύπτωνται εκ πολλών καρδιών οι διαλογισμοί», είναι ο οικουμενισμός. Έστι δε «οικουμενισμός», εις την μοντέρναν φιλοσοφικοθρησκευτικήν εκδοχήν του, υπέρβασις των τεθειμένων θρησκευτικών, φιλοσοφικών, παραδοσικακών ορίων και σύνθεσις θρησκειών, φιλοσοφιών, παραδόσεων, εις μίαν ενότητα. 

Η προπαγάνδα αρχίζει από την 1η Δημοτικού

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ 2/2

Εξομολογείσθε Τω Κυρίω Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας -- Orthodox Hymns

π.Θ. Ζήσης, Άγ. Κλήμης: Η ειρήνη & αρμονία της κτίσεως & η ανάσταση [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

"ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΟΥ"

Ἕνα θαρραλέο σχόλιο ἀνωνύμου σχολιαστοῦ

σέ τοποθέτηση τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστοῦ νεοημερολογίτου κληρικοῦ π. Παϊσίου Παπαδοπούλου περί ἀνάγκης "παύσεως τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος".

● "ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ  ΠΛΟΥ"

 Γράφει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Παίσιος Παπαδόπουλος, Ἡγούμενος  Ἱ. Μ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ Φιλώτα:"....8ον Σκοπός μας στην αποτείχιση δεν είναι να φύγουμε από την Εκκλησία αλλά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να συγκληθεί μια όντως Ορθόδοξη Σύνοδος η οποία θα καταδικάσει την αίρεση,  θα παύσει το παλαιοημερολογητικό Σχίσμα, που θα διατρανώσει την Ορθόδοξη  Παράδοση και θα φέρει την ειρήνη και την ανακούφιση στις ορθόδοξες συνειδήσεις....."

Ἡ ἀναφορά τοῦ π. Παϊσίου σέ "παλαιοημερολογιτικό σχίσμα" εἶναι ἐσφαλμἐνη καί τόν ἀδικεῖ ὡς εἰλικρινῶς ἀνησυχοῦντα γιά τή σωτηρία του καί τήν ἀλήθεια ἐν γένει. Στήν εὐγενικότερη διατύπωσή του, τό ζήτημα πρέπει νά κατονομάζεται ὡς ἡμερολογιακό σχίσμα, ἐφ' ὅσον δέν ἔχουμε τήν γενναιότητα νά παραδεχθοῦμε τό ἀπολύτως ἀκριβές, δηλαδή ὅτι πρόκειται γιά νεοημερολογιτικό σχίσμα, ὑπό τήν ἁπλή καί λογική καί πραγματική ἔννοια ὅτι ἡ (κατά τό ἔτος 1924) ἐπιβολή τοῦ νέου ἡμερολογίου ἐδημιούργησε τό Σχίσμα, ὡς ποιητική αὐτοῦ αἰτία. Ἀλλοίμονον, ἐάν θεωροῦμε ὅτι ἠθικοί αὐτουργοί τοῦ σχίσματος εἶναι οἱ πιστοί οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νά μείνουν ἐν οἷς ἔμαθον καί ἐγεννήθησαν καί ἀνετράφησαν. Διαφορετικῶς, τί νόημα ἔχει νά τίθεται θέμα "παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος" πρός "παῦσιν"; Εἶναι παράλογον καί ψευδεπίγραφον! Διότι, πῶς ἄραγε θά παύσει-θεραπευθεῖ τό παλαιοημερολογιτικόν, κατά τόν π. Παΐσιον, σχίσμα; Μήπως μετά τούς ἀπάνθρωπους καί ἀντιχριστιανικούς διωγμούς, τούς ὁποίους ὑπέστησαν, κατά τό παρελθόν, οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες, ὑπό τῶν νεοημερολογιτῶν, τώρα πρός ἀπάλειψη τοῦ δῆθεν "παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματός" των θά τούς ἐξολοθρεύσουν ἤ ἐξορίσουν ἤ δολοφονήσουν ἤ μήπως θά τούς ἐξαφανίσουν, διά νά μή ὑφίσταται αὐτό; Ἄς εἴμαστε λίγο πιό προσεκτικοί! Ἤ, μήπως, πιστεύει κανείς ὅτι πρόκειται οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες, οἱ διελθόντες διά πυρός καί ὕδατος διωγμῶν καί λοιδοριῶν καί κατηγοριῶν καί συκοφαντιῶν μέχρι σήμερον καί ἐμμένουν ἀταλάντευτα στήν προσήλωσή τους στήν ἑορτολογική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (καί μάλιστα ἀκοινώνητοι πρός τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!), θά ἀλλάξουν φρόνημα καί θέσεις; Αὐτό, λογικῶς, ἀποκλείεται! Ἑπομένως, διά νά μή λέμε λόγια ἄνευ οὐσίας, ἄς συναισθανθοῦμε τίς εὐθύνες μας καί ἄς εἴμεθα εἰλικρινεῖς πρωτίστως μέ τόν ἑαυτόν μας παραδεχόμενοι τήν λογική ἐκδοχή ὅτι ἀντιμετώπιση τοῦ λεγομένου ἡμερολογιακοῦ σχίσματος δέν μπορεῖ παρά νά σημαίνει ἕνα καί μόνο πράγμα: Ἀπάλειψη τοῦ αἰτίου τοῦ σχίσματος, τό ὁποῖο, διά τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου προκλήθηκε στό ὀρθόδοξο πλήρωμα, δηλαδή διόρθωση τοῦ λάθους, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ καί κατεγράφη ὡς παγκόσμιο σκάνδαλο! Ὅπερ ἐστί μεθερμηνευόμενον, ἐπιστροφή στήν ἑορτολογική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δηλαδή ἐγκατάλειψη τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας. Τότε, λογικῶς, εἰλικρινῶς καί ἐκκλησιαστικῶς, θά ὑπάρξουν οἱ προϋποθέσεις, ἐφ' ὅσον προηγουμένως ἀποκηρυχθοῦν ὅλα τά ἔργα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (Ἐγκύκλιος τοῦ 1920, Π.Σ.Ε., βλάσφημη ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, ἀντορθόδοξες συμφωνίες καί Κείμενα Θεολογικῶν Διαλόγων, οἰκουμενιστική ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, κ.ο.κ.) γιά μία κατά Θεόν ἕνωση ἐν τῆ Ἀληθείᾳ καί κυρίως ἐν τῆ Μιᾶ, Ἁγίᾳ, Καθολικῆ καί Ἀποστολικῆ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ!

http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

O κόσμος στον δρόμο του. Δεν γίνεται πια μεταστροφή -- Φώτης Κόντογλου

Πολλοί αναγνώστες μου γράφουνε, παρακαλώντας με, και μά­λιστα ξορκίζοντάς με, να γράψω για να χτυπήσω την ανηθικότητα, που δέρνει την κοινωνία, προ πάντων τη νεολαία, και που «τη σερ­βίρουν τα σινεμά», όπως μου γράφουνε. Φωνάζουνε: «Υψώσετε τη φωνή σας!». Ένας σπουδαστής μου γράφει από την Αγγλία: «Μη σταματήσετε αυτόν τον ωραίον αγώνα, μην πτοηθήτε από τις επιθέ­σεις. Υπάρχουν βέβαια πολλοί αντίπαλοι, αλλά και πολλοί θαυμα­στές του ωραίου σας έργου. Σας χρειαζόμαστε για να δώσετε φτε­ρά στις καρδιές μας, που είναι γεμάτες κενό και απαισιοδοξία».

Καημένοι άνθρωποι, πόση σημασία δίνετε στο πρόσωπό μου και σ’ αυτά που γράφω! Τί φωνή να υψώσω, που είναι βραχνιασμένη και αδύνατη, και χάνεται μέσα στον κυκεώνα της σημερινής ζω­ής; Όχι φωνή, αλλά και τ' αστροπελέκι να κρατά στα χέρια του κανένας σήμερα, και να το σφενδονίζει για να κάνει τους ανθρώ­πους ν' αλλάξουνε δρόμο, πάλι τίποτα δεν θα κάνει. Ο ίδιος ο ά­γιος Γιάννης ο Πρόδρομος, το ερημοπούλι της ερήμου, που τον φοβόντανε οι αμαρτωλοί, γιατί τους έλεγε «γεννήματα εχιδνών», κι αυτός μάταια φώναζε. Η φωνή του χανότανε μέσα στην έρημο, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός 1

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ.-- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Μηνά μεγαλομάρτυρος, Βίκτωρος, Βικεντίου μαρτύρων.

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο στὰ μέσα περίπου τοῦ 3ου αἰώνα μ.Χ. ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες. Ὡστόσο, τὸ εἰδωλολατρικὸ περιβάλλον στὸ ὁποῖο μεγάλωνε, δὲν κατάφερε νὰ σκληρύνει τὴν καρδιά του ἡ ὁποία, ὅταν ἦλθε ἡ στιγμή, σκίρτησε ἀκούγοντας τὴν φωνὴ τοῦ «ἐτάζοντος καρδίας καὶ νεφρούς» (Ψλμ.7, 10) Θεοῦ καὶ ἔτσι ὁ ἔφηβος ἀκόμη, Μηνᾶς, ἔγινε χριστιανός. Μεγαλώνοντας, ἐπέλεξε νὰ σταδιοδρομήσει στὸν Ρωμαϊκὸ στρατό, στὸ ἱππικὸ τάγμα τῶν Ρουταλικῶν, ὑπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Ἀργυρίσκου. Ἡ ἕδρα τῆς μονάδας του ἦταν στὸ Κοτυάειον (σημερινὴ Κιουτάχεια) τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐκεῖ ὁ Μηνὰς διακρίθηκε καὶ γιὰ τὴν φρόνησή του ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἀνδρεῖο του φρόνημα καὶ γι’ αὐτὸ ἔχαιρε ἐκτιμήσεως στὸ κύκλο τῶν στρατιωτικῶν. Δυστυχῶς ὅμως, τρεῖς αἰῶνες μετὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ παλαιὸς κόσμος ἀκόμη δὲν ἤθελε νὰ δεχθεῖ τὸ λυτρωτικὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, παραμένοντας αὐτάρεσκα, ἐγωιστικὰ καὶ αὐτοκαταστροφικὰ προσκολλημένος στὴν φθορὰ καὶ τὸ σκοτάδι.

Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΑΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Εἶναι τό σαράκι τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ταλαιπωρεῖ μικρούς και μεγάλους. Τρυπώνει στήν καρδιά τοῦ ὑπερήλικα γέροντα, πού ταράσσεται μέ τήν κάθε μικροαδιαθεσία, ἀλλά καί τοῦ μικροῦ μαθητῆ, πού ἀναστατώνεται ἀπό τίς ἀλλαγές τῶν σχολικῶν προγραμμάτων, τοῦ φοιτητῆ, πού πιέζεται ἀπό την ἐντατική μελέτη, καί τοῦ νεαροῦ ἐπιστήμονα, πού μελαγχολεῖ με τόν περιορισμό τῶν προοπτικῶν να βρεῖ μιά θέση, γιά τήν ὁποία τόσα χρόνια μόχθησε. Κατατρύχει τον «πετυχημένο» ἐπιχειρηματία, πού τρέχει καί δέν φθάνει νά διεκπεραιώσει τίς πολλές ὑποθέσεις, να προλάβει τίς ἀλλαγές τοῦ χρηματιστηρίου, γιά νά ἐπενδύσει συμφερώτερα τά κεφάλαιά του, ἀλλά και τόν φτωχό μεροκαματιάρη καί τον ταλαίπωρο ἄνεργο, πού ἀντιμετωπίζουν σοβαρό τό πρόβλημα τοῦ ἐπιούσιου, τῆς στέγης καί τόσα ἄλλα. Ἐπίσημοι καί ἀφανεῖς, μορφωμένοι καί ἀγράμματοι, φτωχοί και πλούσιοι, εἴμαστε ὅλοι ἐκτεθειμένοι στήν ἀγωνιώδη μέριμνα, στό ἄγχος, πού σωστά χαρακτηρίσθηκε ὡς ἡ ἀσθένεια τοῦ αἰώνα μας. Σύγχρονος καθηγητής τῆς Ψυχιατρικῆς παρατηρεῖ· «Κάποτε οἱ ἄνθρωποι πήγαιναν στόν γιατρό μέ τό παράπονο τοῦ πόνου. Τώρα τό κεντρικό παράπονο εἶναι τό ἄγχος. Ἀπό δέ τίς συνταγές πού καθημερινά γράφονται ἀπ᾽ ὁποιονδήποτε γιατρό, ἕνα ποσοστό γύρω στό 60% ἀφορᾶ στό ἄγχος». Ποῦ, λοιπόν, ὀφείλεται αὐτό τό καταλυτικό για τήν κοινωνία μας φαινόμενο και πῶς θά μποροῦσε τάχα ν᾽ ἀντιμετωπισθεῖ;

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:

Πρέπει, λοιπόν, ως λογικοί που είμεθα, να μάθωμεν ότι οι πειρασμοί και αι διάφοροι θλίψεις αποστέλλονται από τον Θεόν δια την ψυχικήν ωφέλειάν μας και ότι δι’ αυτών ο Κύριος μας παρέχει πολλάς ευεργεσίας. Πρώτον, ότι δια των πειρασμών αποκαλύπτονται οι πονηροί λογισμοί, οι οποίοι μας διακατέχουν κρυπτώς. Κατόπιν αφού τους ανακαλύψωμεν, γνωρίζοντες την αθλιότητά μας αυτήν, προσθέτομεν εις την ψυχήν μας ταπεινοφροσύνην αληθινήν και ασχημάτιστον. Εξ άλλου αποκαλύπτεται και η ματαία οίησίς μας κατά το ψαλμικόν, «διέκυψαν πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, όπως αν εξολοθρευθώσιν εις τον αιώνα του αιώνος».