«Τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;»

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Η΄ ΛΟΥΚΑ

Στις κορυφογραμμές της αγάπης
 
Η δυνατότητα αρμονικής συνύπαρξης με τους άλλους ανθρώπους στους ορίζοντες της αληθινής αγάπης, είναι ένα διαχρονικό θέμα, το οποίο έρχεται στην επιφάνεια και στις μέρες μας. Το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης υπαγορεύει μάλιστα ν’ αγγίξει κάποιος το ζήτημα όχι επιφανειακά αλλά ουσιαστικά. Γιατί δίνει απαντήσεις για το πώς μπορεί να επιτευχθεί η αληθινή κοινωνία και επικοινωνία των ανθρώπων. Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη που προβάλλει το Ευαγγέλιο δίνει με σαφήνεια τις πιο αυθεντικές κατευθύνσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Συγκεκριμένα, μέσα από την τόσο ζωντανή αυτή παραβολή που έδωσε ο Κύριος, δίνεται απάντηση στο ερώτημα όχι μόνο για το ποιος είναι ο πλησίον μας αλλά κυρίως στο πώς εμείς,  ο καθένας από εμάς, μπορεί να γίνει πλησίον για όλους τους άλλους.

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ιδιοκτησία και πλούτος κατά τους Τρεις Ιεράρχες (video 2013)

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Στροφή στον Αναστάντα Χριστό.

Ο άνθρωπος είναι, πολλές φορές, δέσμιος των παθών και των αδυναμιών του. Και στην πορεία της ζωής του αντιμετωπίζει την απελπισία, τα αδιέξοδα στα σοβαρά και καταθλιπτικά προβλήματά του και, κυρίως, εκείνα που έχουν σχέση με τον πνευματικό του αγώνα για τον καταρτισμό του. Πολλές φορές, δεν ημπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό του νικημένου και τότε νιώθει ολομόναχος και χωρίς στήριγμα στις προσπάθειές του. Όμως, ο θριαμβευτής Ιησούς μάς δίδει μια άλλη διάσταση και μάς βεβαιώνει ότι υπάρχει λύση στα προβλήματά μας, αφού Εκείνος μπορεί να νικήσει, ως νικητής, κάθε αντίθετο και αντιδραστικό, κάθε δύσκολο και ανθρωπίνως ακατόρθωτο. Στροφή, λοιπόν, στον Αναστάντα Χριστό. Να επανέλθουμε στο δρόμο που μάς καλεί ο Αναστημένος Χριστός.

Θαύμα στο Μπούμπεση

Ένα ζωντανό θαύμα της Παναγίας έζησαν στον ελληνοϊταλικό πόλεμο οι στρατιώτες του 51ου ανεξαρτήτου τάγματος, με διοικητή τον ταγματάρχη Πετράκη , στην κορυφογραμμή του Ροντένη, δεξιά της θρυλικής Κλεισούρας. 
Κάθε βράδυ, από τις 22-1-41 και έπειτα , στις 9.20 ακριβώς, το βαρύ ιταλικό πυροβολικό άρχιζε βολή εναντίον του τάγματος Πετράκη και του δρόμου, από όπου περνούσαν τα μεταγωγικά. Πέρασαν ημέρες και το κακό συνεχιζόταν , δημιουργώντας εκνευρισμό και απώλειες. Τολμηροί ανιχνευτές των εμπροσθοφυλακών και αεροπόροι εξαπολύθηκαν μέχρι βαθιά στις ιταλικές γραμμές , αλλά επέστρεψαν άπρακτοι. Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τα ιταλικά πυροβόλα, ίσως γιατί οι ιταλοί κάθε βράδυ τα μετακινούσαν. 
Ήταν όμως απόλυτη ανάγκη να εντοπισθούν οι εχθρικές θέσεις. Ένα βράδυ του Φεβρουαρίου ακούστηκαν πάλι οι ομοβροντίες των ιταλικών κανονιών. 
- Παναγία μου, φώναξε τότε ο ταγματάρχης εντελώς αυθόρμητα, βοήθησέ μας! Σώσε μας από αυτούς τους δαίμονες. 
Αμέσως στο βάθος πρόβαλε ένα φωτεινό σύννεφο. Σιγά-σιγά σχημάτιζε κάτι σαν φωτοστέφανο . Και κάτω από αυτό μερικά ασημένια συννεφάκια σχημάτισαν τη μορφή της Παναγίας, η οποία άρχισε να γέρνει προς τη γη και στάθηκε σε ένα φαράγγι, ανάμεσα σε δύο υψώματα του Μπούμπεση. Το όραμα το είδαν όλοι στο τάγμα και ρίγησαν. 
- Θαύμα! Βροντοφώναξε ο ταγματάρχης. 
- Θαύμα! Θαύμα! Επανέλαβαν οι στρατιώτες και σταυροκοπήθηκαν. 
Αμέσως έφυγε ένας σύνδεσμος με σημείωμα του Πετράκη για την πυροβολαρχία του Τζήμα. Σε δέκα λεπτά βρόντησαν τα ελληνικά κανόνια και σε είκοσι εσίγησαν τα ιταλικά. Οι οβίδες μας είχαν πετύχει απόλυτα τον στόχο.

Εις Την Υπεραγία Θεοτόκο.

Σύγκρινε την Ορθόδοξη Πίστη με την αίρεση

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως:
Ο χωρισμός των Εκκλησιών συνετελέσθη επί Φωτίου τα μάλα καλώς, αφού η Εκκλησία διέτρεχε κίνδυνον να αποβή εκ Μιάς Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, Εκκλησία Ρωμαϊκή ή μάλλον παπική, κηρύττουσα ουχί πλέον τα των Αγίων Αποστόλων, αλλά τα των Παπών δόγματα. 

Ο "Πατριάρχης" κ. Βαρθολομαίος :

«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!), ανέφερε   στην θρονική εορτή του 1998.

Καιρός πλέον να εκδηλωθεί η αντίδραση

Εμείς οι απλοί πιστοί, κληρικοί και λαϊκοί, ζούμε την δραματική αντινομία μέσα εις την Εκκλησία μας. Zούμε αφ΄ ενός την καθαρότητα, την αγιότητα, την πνευματική ανάταση, τη λυτρωτική φορά προς τα άνω που μας χαρίζει η Μητέρα Εκκλησία με τους λειτουργικούς θησαυρούς Της και τους αξίους εκπροσώπους Της, οι οποίοι ευρίσκονται εις την θέση των με το Ορθόδοξο και Πατερικό ήθος εις «τύπον Χριστού», και αφ΄ ετέρου αντικρίζουμε έντονα και την αθλιότητα της οικουμενιστικής αιρέσεως και φραγκοπαποδουλικής υποταγής. Όλα αυτά, γνωστά από τις παλαιές εποχές της εκκλησιαστικής ιστορίας, έχουν αποκτήσει εις τις ημέρες μας επικίνδυνον έκταση. Εκείνο όμως που προκαλεί εις τας ψυχάς των πιστών πνιγμό και αίσθημα βαθέως και πυκνού σκότους αδιεξόδου είναι η έλλειψη αντιδράσεως εκ μέρους του υγιούς τμήματος της Εκκλησίας μας. Καιρός πλέον να εκδηλωθεί η αντίδραση διότι το μέγεθος της συντελουμένης προδοσίας της Πίστεώς μας πολλές φορές είναι σε τέτοιο σημείο, που φαίνεται απίστευτη, έστω κι΄ αν αποκαλύπτεται μόλις ένα μέρος της!

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ

(Από τον φοιτητή Θεολογίας κ. Σοφό Μιχάλη)

Δεν θα παύση η Αγία του Χριστού Ορθόδοξος Εκκλησία, να αναδεικνύη αγίους έως της συντελείας του αιώνος. Χαίρει η Εκκλησία διά τους νεοφανείς αγίους, εξαιρέτως δε, διά το νέκταρ το γλυκύτατον της εναρέτου ζωής, το πολύτιμον σκεύος των δωρεών του Παναγίου Πνεύματος, τον Θεοφόρον Ιεράρχη, τον Άγιον Νεκτάριον επίσκοπον, Πενταπόλεως.

Ο Άγιος του Θεού, γεννήθηκε την 1 Οκτωβρίου του 1846 στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης κι έλαβε το όνομα Αναστάσιος. Οι γονείς του ήταν ο Δημοσθένης Κεφάλας κι η Μαρία Κεφαλά. Η μητέρα του ήταν πολύ ευσεβής και όταν ο Άγιος ήταν πέντε ετών του δίδαξε τον ν' ψαλμό του Δαβίδ. Όταν ο Αναστάσιος έφθανε στον στίχο "διδάξω ανόμους τας οδούς σου" τον επαναλάμβανε πολλές φορές, σαν να ήξερε πόσο καθοριστικός θα ήταν ο ρόλος του αργότερα.

Για λόγους οικονομικούς αφού τελείωσε το Δημοτικό και το Σχολαρχείο στην πατρίδα του, έφυγε σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών για την Κωνσταντινούπολη, και προσελήφθη ως υπάλληλος σε συγγενικό κατάστημα με μόνη αμοιβή στέγη και τροφή. Παρά τις δύσκολες συνθήκες βρίσκει καταφύγιο στη μελέτη, τη μόνιμη στη ζωή του συντροφιά και, μάλιστα, όσα από τα ρητά τα θεωρούσε ωφέλιμα για τους αγοραστές του, τα σημείωνε στα περιτυλίγματα του καπνού. Αργότερα εργάστηκε ως παιδονόμος στο Αγιοταφικό Μετόχι της Πόλης, όπου διευθυντής ήταν ο θείος του. Αγαπούσε και συμμετείχε σχεδόν κάθε ημέρα στις εκκλησιαστικές ακολουθίες. Ο πόθος διά την Μοναχική Πολιτεία ήταν διακαής.

ΕΠΑΙΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο ΚΑΤΑ Θεόν ἀγωνιζόμενος ἄνθρωπος συχνά ἀντιμετωπίζει εὐχάριστες καί δυσάρεστες καταστάσεις, τίς ὁποῖες δημιουργοῦν οἱ συνάνθρωποί του. Εὐαίσθητος δέ καθώς εἶναι, προβληματίζεται καί θέλει νά ἀποφεύγει τίς ὑπερβολές καί νά προφυλάσσεται ἀπό τίς πλάνες.

Οἱ κοσμικοί συνήθως προσέχουν τόν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καί πάντα εἶναι πρόθυμοι, ἀλλά καί βιαστικοί, νά κρίνουν κάθε λόγο του καί κάθε πράξη του. Χωρίς νά στηρίζονται σέ πλήρη στοιχεῖα, χωρίς νά γνωρίζουν ἐπακριβῶς τά γεγονότα καί τίς προθέσεις του, τόν ἐπαινοῦν ἤ τόν ἐπικρίνουν. Πολλές φορές σέ χώρους, πού συχνάζουν, ὅπως τά καφενεῖα καί τά σπίτια, ἀσχολοῦνται μέ αὐτόν καί ἔχουν ἀπαιτήσεις, ἐνῶ οἱ ἴδιοι βρίσκονται σέ ἀπελπιστική κατάσταση. Ἀπό τόν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ θέλουν πολλά καί δέν συγχωροῦν εὔκολα τυχόν ἀδυναμίες ἤ παραλείψεις του. Θεωροῦν δεδομένο ὅτι εἶναι ὁλοκληρωμένος πνευματικά, ἔχει ὅλες τίς ἀρετές, παρόλο πού καί αὐτός εἶναι ἄνθρωπος μέ ἁμαρτίες καί μέ τόν ἀγώνα του προσπαθεῖ νά πετύχει κάτι πνευματικό στή ζωή του.

Είναι μία αλήθεια που έχει επιβεβαιωθεί από την μακρά μας ιστορία.

Η διαφορότητα της θρησκείας του δούλου Γένους, με εκείνην του κατακτητού, υπήρξεν ο βασικός παράγοντας της διατήρησής του, μακράν επικίνδυνων επιρροών, αφομοίωσης και εξαφανισμού. Πράγματι, η αποδοχή της Ορθοδοξίας, κατά τον πολύν Χρ. Ανδρούτσον, είναι συγχρόνως και εθνοποίησις(ελληνοποίησις), ο δ’αλλάσσων θρησκείαν αλλάσσει και εθνικότητα. Γι’ αυτό και την αλήθεια αυτή εφρόντισαν να «αξιοποιήσουν» όλοι ανεξαιρέτως οι εχθροί μας, που με λύσσα επέπεσαν κατά της Εκκλησίας, επιδιώκοντες να κάμψουν το θρησκευτικό φρόνημα, του κατακτηθέντος λαού, με απώτερο στόχο άλλοτε μεν τον εξισλαμισμό του και άλλοτε τον εκλατινισμό του. Αυτοί εγνώριζον καλά ότι όποιος έλληνας εχάνετο για την πίστι, πολύ γρήγορα εχάνετο και για την πατρίδα. Αυτό βέβαια δεν ακούεται ευαρέστως από τους ετεροδόξους ή αλλοθρήσκους Έλληνες, όμως είναι μία αλήθεια που έχει επιβεβαιωθεί από την μακρά μας ιστορία. Και είναι παρατηρημένο ότι όλοι οι εχθροί του έθνους, κατά της Εκκλησίας μας στρέφονται και αυτήν προσπαθούν να αποδυναμώσουν.

Γινώσκετε άθλιοι Oικουμενισταί, τι ποιείτε;

Άθλιοι Ρωμαίοι εις τι επλανήθητε και απεμακρύνατε εκ της ελπίδος του Θεού, και ελπίσατε εις την δύναμιν των Φράγκων, και συν τη πόλει εν η μέλλει φθαρήναι, εχάσατε και την ευσέβειάν σας; Ίλεώς μοι Κύριε. Μαρτύρομαι ενώπιόν σου, ότι αθώός ειμι του τοιούτου πταίσματος. Γινώσκετε άθλιοι πολίται, τι ποιείτε; και  συν τω αιχμαλωτισμώ, ός μέλλει γενέσθαι εις υμάς, εχάσατε και το πατροπαράδοτον, και ωμολογήσατε την ασέβειαν; ουαί  υμίν εν τω κρίνασθαι!

(Γεννάδιος Β’ ο Σχολάριος. Ὁ Γεννάδιος ὑπήρξε ὁ πρῶτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τὴν Ἅλωσι.).

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην Παραβολή του Σπορέως (Video 2013)

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Τότε μαρτύρια, σήμερα προδοσία (εκτός της Συμφωνίας του Σαμπεζύ, στην Αντιόχεια έχουν πλήρη κοινωνία). Ο δε Οικουμενικός, μας εμπαίζει λέγοντας : Δεν έχουμε προδώσει την Ορθοδοξία...

Ετραβούσαν λοιπόν αυτόν (τον Όσιο Μάξιμο τον Ομολογητή) οι απεσταλμένοι, ασκεπή και ανυπόδητον καθ’ όλην την οδοιπορίαν (από Ρώμης εις Κων/πολιν)…. Όταν δε τους έφεραν από την εξορία(τον Όσιο Μάξιμο και τους δύο μαθητάς του), έβαλε ο μονοθελητής βασιλεύς Κώνστας, σοφούς ανθρώπους, Αρχιερείς και άρχοντας να καταπείσουν τον Αγιον αλλά δεν ηδυνήθησαν ούτε με λόγους ούτε με απειλάς. Λαβών ο έπαρχος τον Άγιον και τους μαθητάς αυτού εισήλθεν εις το πραιτώριον, και πρώτον μεν ήπλωσαν τέσσαρες τον θείον Μάξιμον και τον έδερον άσλαγχνα, χωρίς να λυπηθή ο μιαρός έπαρχος το γήρας του ή τα ρυτιδωμένα και αδυνατισμένα από την εγκράτειαν μέλη του, μάλιστα δε τοσούτον αυτόν εξέσχισαν, ώστε εβάφη από το αίμα όλον το έδαφος και δεν έμεινε μέλος του σώματος ή μέρος της σαρκός αυτού απλήγωτον, αλλά ήτο μία πληγή όλον το άγιον σώμα του. Τη επαύριον παρέστησαν και πάλιν τους Αγίους εις το κριτήριον, ήσαν δε από τας πληγάς πρησμέναι και μαύραι αι σάρκες των τοσούτον, ώστε ανέδιδον δυσοσμίαν αφόρητον. Παρά ταύτα όμως δεν τους ελυπήθησαν οι άσπλαγχνοι, αλλά διά  να δώσουν σφοδροτέραν βάσανον και δριμυτέραν παίδευσιν, δεν τους εθανάτωσαν εντελώς αλλ’ ανέσπασαν την θεολόγον του Αγίου γλώσσαν από τον φάρυγγα διά να  μη έχη πλέον λαλιάν να ελέγχη την κακοδοξίαν και αγνωσίαν των…

Τότε και σήμερα....

Όταν δε ελειτούργει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έβλεπε το Άγιον Πνεύμα, όπερ κατέβαινεν εις τα τίμια και άγια δώρα με σημείον, όπερ έβλεπε μόνον η καθαρά και αμόλυντος ψυχή του. Λειτουργούντος ποτέ του Αγίου μετά τινος Διακόνου, ούτος ατενίσας προς τον γυναικωνίτην είδε γυναίκα ωραίαν και εσκανδαλίσθη. Εννοήσας τούτο ο Άγιος βλέπει ότι δε κατήλθε το Άγιον Πνεύμα, κατά την συνήθειαν, τότε τον μεν Διάκονον διέκοψεν από την λειτουργίαν εκείνην και  τότε είδε το Άγιον Πνεύμα. Μετά δε ταύτα, δια να μη συμβή και άλλοτε, προσέταξε να κατασκευάσωσιν εις τον γυναικωνίτην δικτυωτά(καφάσια), ώστε αι γυναίκες να βλέπωσι προς το άγιον Βήμα, οι δε Κληρικοί να μη βλέπωσι προς τας γυναίκας.

(Συναξ. Ορθ. Εκκλ. Τόμ. ΙΑ σελ. 425).

Νέα Υόρκη : Suspect stole jewelry, cash from Greek Orthodox church in Queens

NEW YORK — The NYPD is seeking the public's help in identifying the suspect who stole jewelry and cash from a church in Queens.
Police have released surveillance photos showing the suspect entering Saint Demetrios Greek Orthodox Cathedral in Astoria around 2:30 p.m. Wednesday.
Police say he removed jewelry and an unspecified amount of cash before fleeing.
Anyone with information about the incident is asked to call the Crime Stoppers hot line at 800 577-TIPS.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Μόνον ο Θεάνθρωπος είναι τέλειος και τετελειωμένος άνθρωπος. Αλλά ταυτοχρόνως: και τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος. Εδώ η Υπόστασις του Θεού Λόγου είναι ο σπουδαιότερος παράγων. Τούτο ωμολόγησαν σαφώς και ηρμήνευσαν θεοπνεύστως οι άγιοι θεοφόροι Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου εν Χαλκηδόνι. Εν τω Θεανθρώπω Χριστώ ο άνθρωπος έφθασεν εις όλας τας τελειότητάς του: δια του Θεού ετελειοποίησε και ωλοκλήρωσε την ψυχήν του και την συνείδησίν του, την βούλησίν του και τον νουν του, την καρδίαν του και το σώμα του, με μίαν λέξιν, ολόκληρον τον εαυτόν του. Και έγινε το σπουδαιότερον και το πλέον αξιαγάπητον θαύμα: ο Θεάνθρωπος άφησε τον Εαυτόν Του εις τον γήϊνον κόσμον μας και εις όλους τους κόσμους, ως Εκκλησίαν, ως σώμα Του, δια να δυνηθή κάθε άνθρωπος να καταστή «σύσσωμος» του σώματος του Θεανθρώπου και ούτω να φθάση εις όλας τας τελειότητάς του (πρβλ. Εφ. 3, 6). Μόνον εν τω Θεανθρώπω και δια του Θεανθρώπου ημπορεί κάθε ανθρωπίνη ύπαρξις να γίνη αληθινός άνθρωπος, τέλειος άνθρωπος, πλήρης άνθρωπος. Μόνον με τον Θεάνθρωπον εν τη Εκκλησία και δια της Εκκλησίας «συν πάσι τοις αγίοις» δύναται να φθάση «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 3, 18. 4, 11-16). Εν τω Θεανθρώπω Χριστώ «κατοικεί παν το πλήρωμα της Θεότητος σωματικώς», δια να ημπορή να πληρωθή καθείς από ημάς εν τη Εκκλησία και δια της Εκκλησίας με το πλήρωμα αυτό της Θεότητος (Κολ. 2, 9-10). Και τούτο είναι δυνατόν να επιτύχη έκαστος εξ ημών μόνον «συν πάσι τοις αγίοις», δια των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών, προηγουμένης της αγίας πίστεως και της αγίας αγάπης (Εφ. 3, 17-20).                                                                                                                                                      

Διατί ὁ «Καλλικράτης» δημιουργεῖ προϋποθέσεις Κοσσυφοπεδίου εἰς τήν εὐαίσθητον περιοχήν τῆς Θράκης

Κινδύνους διά τήν Θράκην ἐγκυμονεῖ ὁ «Καλλικράτης», ὁ ὁποῖος κατήργησε δήμους καί κοινότητας καί ἑνοποίησεν ἄλλους, μέ ἀποτέλεσμα τήν δημιουργίαν νέων Δήμων, εἰς τούς ὁποίους εἶναι ἔντονον τό μουσουλμανικόν στοιχεῖον, μέ ἀποτέλεσμα νά ἔχωμεν δημογραφικάς ἀλλοιώσεις. Αὐτήν τήν στιγμήν ἡ Θράκη κινδυνεύει νά γίνη νέον Κοσσυφοπέδιον, συμφώνως πρός τόν ἔγκυρον ἀναλυτήν καί συγγραφέα πολιτικῶν βιβλίων κ. Ἐμμανουήλ Κοττάκην, ὁ ὁποῖος διαβλέπων τούς κινδύνους ζητεῖ εἴτε τήν κατάργησιν τοῦ «Καλλικράτη» εἴτε τήν  τροποποίησίν του. Συγκεκριμένως ὁ δημοσιογράφος εἰς ἄρθρον του, εἰς τήν ἐφημερίδα «δημοκρατία» τῆς 12^ης Ὀκτωβρίου ὑπογραμμίζει τά ἀκόλουθα:

«Διάβασα στὸν Τύπο τὸ περιεχόμενο τοῦ νομοσχεδίου γιὰ τὶς ἀλλαγὲς στὸν Καλλικράτη, ἐνῶ παρατήρησα καὶ τὴν κεντροαριστερὴ ἀρθρογραφία ποὺ ἀνάγει τὴ –σωστὴ κατὰ βάση – μεταρρύθμιση Ραγκούση σὲ τοτὲμ, ποὺ δὲν δικαιοῦται νὰ ἀγγίξει κανείς. Μὲ μία διαφορὰ ὅμως: Ὑπάρχουν περιοχὲς τῆς ἐπικράτειας ὅπου γιὰ λόγους μείζονος ἐθνικοῦ συμφέροντος ἐπιβάλλεται ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Καλλικράτη. Ἐπειγόντως. Καὶ ἀναφέρομαι βέβαια στὴ Θράκη, διότι ξέρω καὶ ἀγωνιῶ. Ἡ κυβέρνηση Σαμαρᾶ ὑποχρεοῦται -μὲ κεφαλαῖα γράμματα- νὰ ἐπανεξετάσει τὰ διοικητικά ὅρια, πού χάραξε ὁ Καλλικράτης στοὺς δήμους αὐτῆς τῆς εὐαίσθητης περιφέρειας. Ἡ κυβέρνηση Παπανδρέου (λυπᾶμαι ποὺ θὰ εἶμαι τόσο ἀπόλυτος στὴν ἔκφρασή μου, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καλύτερη) ἔκανε κάτι ποὺ κινεῖται στὰ ὅρια τῆς ἐθνικῆς μειοδοσίας. Γιὰ λόγους ἐσωκομματικῆς σκοπιμότητας ἐπαναχάραξε τὰ ὅρια τῶν δήμων τόσο στὶς ὀρεινὲς πομακικὲς περιοχὲς ὅσο καὶ σὲ ἀμιγῶς χριστιανικὲς περιοχὲς τοῦ κάμπου, μὲ συνέπεια νὰ ἁλωνίζουν σὲ ἀμφότερες ἄνθρωποι τοῦ τουρκικοῦ προξενείου. Στὸ ἄγχος τους νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς μικροκομματικές τους σκοπιμότητες (ἔλεγχος τῆς Περιφέρειας) οἱ τοπάρχες τοῦ ΠΑΣΟΚ ἔφτασαν στὸ ἔσχατο σημεῖο νὰ ἀνταλλάξουν τὴν “τουρκογενῆ ψῆφο” μὲ τὴν παραχώρηση εὐαίσθητων θυλάκων σὲ στρατηγικὰ ἐδάφη τῶν νομῶν. Στὴ Ροδόπη τὸ ἔκαναν στὸν προσφυγικὸ Δῆμο Ἰάσμου. Ἡ χριστιανικὴ πλειονότητα τῆς περιοχῆς κατέστη μειονότητα στὸν τόπο της μετὰ τὴν προσθήκη μειονοτικῶν κοινοτήτων τῆς περιοχῆς στὸ ὄνομα τῆς      πολυπολιτισμικότητας. Τὸ πείραμα ἀπέτυχε παταγωδῶς. Ὁ νέος μουσουλμάνος δήμαρχος Καδῆ συμπεριφέρεται μὲ ρατσισμὸ ἀπέναντι στοὺς χριστιανούς, ἐνῶ καί Τοῦρκος πρόξενος βρίσκεται κάθε τρεῖς καὶ λίγο ἐκεῖ γιὰ νὰ διαλύει καὶ τὴν τελευταία ἀμφιβολία γιὰ τὸ ποιὸς ἔχει τὸ κουμάντο. Τὸ ἴδιο ἔργο παίζεται καὶ στὸν νομὸ Ξάνθης. Τὸ ἴδιο καὶ στὸν ὀρεινὸ ὄγκο. Οἱ Πομάκοι ὑπάγονται πλέον στὴν τουρκογενῆ κοινότητα Ἀρριανῶν, τὴ σφηκοφωλιὰ τοῦ προξενείου. Ἡ κατάσταση θυμίζει ἔντονα Κοσσυφοπέδιο. Αὐτόνομες δομὲς παντοῦ. Στὴν Αὐτοδιοίκηση, στὴ θρησκεία, στὴν ἐκπαίδευση, τελευταῖα καὶ στὴν Ὑγεία. Μόνο δική τους ἀστυνομία δὲν ἔχουν. Ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία μόλις τελευταῖα ἄρχισε νὰ ἀντιδρᾶ μὲ τὴν τοποθέτηση ἔμπειρων διπλωματῶν στὴν περιοχὴ καὶ μὲ τὴν ἀποφασιστικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου γιὰ τοὺς ἰμάμηδες, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ. Ἡ ἀθηναϊκὴ γραφειοκρατία πρέπει νὰ ἐγκαταλείψει τοὺς ἀργούς της ρυθμοὺς καὶ νὰ ἐπέμβει ἄμεσα. Ἕνα πρῶτο δεῖγμα θὰ εἶναι ἡ ἀναθεώρηση τῶν ὁρίων τοῦ Καλλικράτη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακυβεύεται τὸ ἐθνικὸ συμφέρον γιὰ μία χούφτα ψήφους».

Γράμμα από τη Μόροβα

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, στρατευμένος στην Αλβανία το 1940, έστειλε από το μέτωπο το παρακάτω γράμμα στον αδελφό του: 
« Αδελφέ μου Νίκο, 
Σου γράφω από μια αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να σου περιγράψω τα θέλγητρα μιας χιονισμένης Μόροβας με όλο το άγριο μεγαλείο της. Σκοπός μου είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, που το είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις. 
Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση καμμιά δεκαριά μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκεται ακίνητη. 
- Τις ει; 
Μιλιά. 
Ο σκοπός θυμωμένος ξαναφώναξε: 
- Τις ει; 
Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: Η ΠΑΝΑΓΙΑ! 
Εκείνη όρμησε εμπρός σαν να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς την αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη. Ολόκληρη εβδομάδα παλαίψαμε σκληρά, για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβάν- Μόροβας. 
Υπογραμμίζω πως η επίθεσή μας πέτυχε τους Ιταλούς στην αλλαγή των μονάδων τους. Τα παλιά τμήματα είχαν τραβηχθεί πίσω και τα καινούργια … κοιμόνταν! Το τι έπαθαν δεν περιγράφεται. Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Κι όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπέρμαχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και χάθηκε».

Γέροντος Δανιήλ Κατουνακιώτου 1844-1929 :

Όπου πολιτεύεται δυστυχώς το νέον κήρυγμα κατά μίμησιν του Ευρωπαϊκού συρμού και αποδοκιμάζονται αι διατάξεις της Εκκλησίας και αποκαλούνται ως απλοί  τύποι οι θεσμοί της νηστείας και των λοιπών  εκκλησιαστικών τελετών, βλέπομεν μετά βαθείας λύπης ότι εγενικεύθη η διαφθορά, οι νέοι και νεάνιδες  εξευρωπαϊσθησαν, η  αιδώς και το σέβας προς τους  γονείς εξέλιπεν, η  αθεοφοβία αδιάντροπη οδεύει, τα πάθη της σαρκός ακατάσχετα  και διατί όχι; Αφού η αναιδής γύμνωσις του γυναικείου φύλου, προκαλεί   επισήμως τον οίστρον και την ακολασίαν;….

POLYELEOS: PSALM 135 (Tone V) - Monks of Simono Petra Monastery

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ανακλήσεις αμαρτωλών από την κόλαση στον παράδεισο κατά τον Γεννάδιο Σχολάριο (video 2013)

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Oὐσιαστικὰ εἶναι ἀκοινώνητοι, ὡς κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους

π. Θεόδωρος Ζήσης: «Αὐτὰ γράφονται ἐν πλήρει συνειδήσει τῶν ἱστορικῶν ὄντως στιγμῶν ποὺ ζοῦμε, ἀπὸ τὶς  ἀρνητικὲς καὶ καταστροφικὲς τῆς Ὀρθοδοξίας ἐνέργειες καὶ ἐκδηλώσεις. Ἐν πλήρει συνειδήσει ἐπίσης τῶν  εὐθυνῶν καὶ τῶν συνεπειῶν αὐτῆς μας τῆς στάσεως. Προτιμοῦμε νὰ διωκόμεθα καὶ νὰ συκοφαντούμεθα, παρὰ νὰ μένουμε σιωπηλοὶ καὶ ἀφωνότεροι ἰχθύος μπροστὰ στὴν ἐμφανῆ κακοποίηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, νὰ εἴμαστε μὲ τοὺς Ἁγίους, παρὰ νὰ ἔχουμε τὴν φιλία καὶ τὴν συμπάθεια τῶν φιλοπαπικῶν καὶ λατινοφρόνων». Πολλοί πλέον «διαπιστώνουν ὅτι κινδυνεύει πλέον ἡ ἀκεραιότητα τῆς ἀλήθειας, ὅτι οἱ μνημονευόμενοι στὴ Θ. Λειτουργία ἐπίσκοποι, ὡς ἐγγυητὲς τῆς ἐν τῇ πίστει ἑνότητος δὲν ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, δὲν εὑρίσκονται σὲ κοινωνία μὲ τοὺς πρὸ αὐτῶν Ἁγίους, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ εἶναι ἀκοινώνητοι, ὡς κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους»