Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως!

 

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος -- του Φώτη Κόντογλου

Σήμερα που γράφω, μέρα Tετάρτη, 29 Aυγούστου, είναι η μνήμη του αγίου Iωάννου του Προδρόμου. Xθες το βράδυ ψάλαμε τον Eσπερινό κατανυκτικά σ' ένα παρεκκλήσι, κ' ήτανε μοναχά λίγες γυναίκες και δυο-τρεις άνδρες. Σήμερα το πρωί ψάλαμε τη λειτουργία του πάλι με λίγους προσκυνητές. Tα μαγαζιά ήτανε ανοιχτά, όλοι δουλεύανε σαν να μην ήτανε η γιορτή του πιο μεγάλου αγίου της θρησκείας μας. Aληθινά λέγει το τροπάρι του "Mνήμη δικαίου μετ' εγκωμίων, σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Kυρίου, Πρόδρομε". Mε εγκώμια και με ευλάβεια γιορτάζανε άλλη φορά οι ορθόδοξοι χριστιανοί τον Πρόδρομο, αλλά τώρα του φτάνει η μαρτυρία του Kυρίου. Aυτή η μαρτυρία θ' απομείνει στον αιώνα, είτε τον γιορτάζουνε είτε δεν τον γιορτάζουνε οι άνθρωποι, είτε τον θυμούνται είτε τον ξεχάσουνε. K' η μαρτυρία είναι τούτη: πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος είναι "ο εν γεννητοίς γυναικών μείζων" δηλ. "ο πιο μεγάλος απ' όσους γεννηθήκανε από γυναίκα" κατά τα λόγια του ίδιου του Xριστού. Γι' αυτό κ' η Eκκλησία μας ώρισε να μπαίνει το εικόνισμά του πλάγι στην εικόνα του Xριστού στο εικονοστάσιο της κάθε ορθόδοξης εκκλησιάς.

Σε μποϊκοτάζ εναντίον της Τουρκίας καλούν Ελληνικές, Αρμενικές και Χριστιανικές Οργανώσεις στην Ουάσιγκτον.

 Η πρόταση αυτή πρέπει να υιοθετηθεί από όλους τους Έλληνες. Καμία υποστήριξη σε τουρκικά προϊόντα που έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά. Να προσέχει ο Έλληνας καταναλωτής τι ψωνίζει από την λαική αγορά, τα καταστήματα τροφίμων κ.α.

Σε κοινή τους ανακοίνωση, το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC), η Αρμενική Εθνική Επιτροπή Αμερικής (ANCA) και η Οργάνωση για την Υπεράσπιση των Χριστιανών (In Defense for Christians) εντάσσουν την αλλαγή του καθεστώτος της ιστορικής Μονή της Χώρας σε ένα μακροχρόνιο και ευρύτερο πλαίσιο λεηλασίας και καταπάτησης των θρησκευτικών μειονοτήτων από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης.

------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Είναι απερίγραπτο αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες! Χρειάστηκαν ελάχιστες μόνο ημέρες ώστε να διαπιστώσουμε οι Έλληνες με ποιούς έχουμε να κάνουμε, με τη ποιότητα τους. Αυτό έστω την ύστατη ώρα, να μας έκανε να μονιάσουμε, να γίνουμε μια γροθιά, πάντα ήρεμη και ειρηνική δύναμη, φως του κόσμου, απέναντι σε δαίμονες που αναδύονται από τις πηγές της κόλασης. Αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο, φρικαλαίοι και αισχροί, χυδαίοι και λέπρα της ανθρωπότητας. Τέτοιο μίσος που τρέφουν στον Ελληνισμό και σε κάθε χριστιανικό δε περιγράφεται.Έχουν δύο πρόσωπα, εκείνο που δείχνουν στο πλησίον τους μέχρι να του υφαρπάξουν κάθε ικμάδα, φιλικοί, αγαπητικοί, προσηνείς. Και το απαίσιο, εκείνο που με πολύ-πολύ προσοχή αποκρύπτεται, το δαιμονικό πρόσωπο. Υβριστές όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά κυρίως του πολιτισμού και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αν θέλεις να μάθεις ποιός είναι ο Τούρκος, ρώτησε έναν Έλληνα, έναν Αρμένιο κι έναν Άραβα πατριώτη που έζησε στο πετσί του τη φρίκη και γνωρίζει την ιστορία του. Θα σου περιγράψουν με μελανά χρώματα τι εστί Τούρκος. Το περίεργο και πολύ τραγικό είναι ότι αυτή η ποικιλία εν πολλοίς προέρχεται από αρνητές του Χριστού, τέκνα αρνητών του Χριστού. Άνθρωποι οι οποίοι προέρχονται από τάξεις χριστιανών, πρώην Ελλήνων, Αρμενίων, Σλάβων και Αλβανών. Όπως μας λέει κάπου ο απόστολος Παύλος, από μας προέρχονται, αλλά ουκ εστί από μας!

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

 

«Αγία των Αγίων υπάρχουσα, σεμνή, εν Ναώ ηγάπησας αγίω κατοικείν».

Είναι σπουδαίας έμπνευσης οι στίχοι του υμνογράφου, που διακηρύσσουν την ωριμότητα της μικρής Παναγίας: «Η τριετίζουσα τω σώματι και πολυετής εν τω πνεύματι»∙  «νηπιάζουσα σαρκί και τελεία τη ψυχή». Και δεν πρέπει να μας παραξενεύει τούτο: «όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις».

Τη ΚΖ΄ (27ην) Αυγούστου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΠΟΙΜΕΝΟΣ.

Ποιμήν ο Όσιος πατήρ ημών κατήγετο εκ της Αιγύπτου, αναχωρήσας δε εκ της πατρίδος του μεθ’ όλων των αδελφών του εγένετο Μοναχός. Η δε μήτηρ αυτών, εκ της μητρικής φιλοστοργίας κινηθείσα, επήγεν εις την Σκήτην ίνα τους ίδη, και επειδή οι υιοί της έκλεισαν την θύραν του κελλίου των, έκλαιεν έξω με πόνον καρδίας και εφώναζεν. Ο δε αββάς Ανούβ, εις εκ των αδελφών, λέγει προς τον Ποιμένα· «Τι να κάμωμεν εις την γραίαν ταύτην»; Τότε ο Ποιμήν ήλθε πλησίον της θύρας και λέγει εις αυτήν έσωθεν· «Διατί κλαίεις γραία;» Η δε, ακούσασα την φωνήν του Ποιμένος, είπε· «Θέλω να σας ίδω, τέκνα μου, διότι κατά τι θα βλάψω εγώ, εάν μόνον σας ίδω; Δεν είμαι εγώ η μήτηρ σας; Δεν ευρίσκομαι τώρα εγώ εις βαθύ γήρας;» Ο δε Ποιμήν απεκρίθη εις αυτήν· «Που θέλεις να μας ίδης εις τούτον ή τον άλλον κόσμον;» Η δε μήτηρ αυτών, εννοήσασα το νόημα των λόγων του Ποιμένος, μετά χαράς ανεχώρησε χωρίς να τους ίδη.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (Β´ Εκατοντάδα περὶ αγάπης)

Αν θέλης να  βρης την οδόν, που οδηγεί στην αιώνια ζωή, ζήτα την σε αυτήν την Οδόν, που είπε : « “Εγώ εἰμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή” (Ιω. ΙΔ´ 6) και εκεί θα την βρης. Αλλά ζήτα την με πολύ μεγάλον πόθον, γιατὶ είναι λίγοι όσοι βρίσκουν αυτήν την οδὸν (Ματθ. Ζ´Ι4), μη τυχόν και μείνης έξω από τους λίγους και βρεθής μαζὶ με τους πολλούς».

---------------------

Ο/Η Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής είπε...

Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής
«Ο Θεός εκλεξάμενος, εξήγειρεν Αποστόλους, και Προφήτας, και Διδασκάλους, προς τον καταρτισμόν των αγίων. Ο δε διάβολος, ψευδαποστόλους και ψευδοπροφήτας, και ψευδοδιδασκάλους κατά της ευσεβείας εκλεξάμενος εξήγειρεν, ώστε τον παλαιόν πολεμηθήναι νόμον και τον ευαγγελικόν. Ψευδαποστόλους δε, και ψευδοπροφήτας και ψευδοδιδασκάλους μόνους νοώ τους αιρετικούς. ων οι λόγοι και οι λογισμοί διεστραμμένοι εισίν. Ώσπερ ουν ο τους αληθείς Αποστόλους και Προφήτας, και Διδασκάλους δεχόμενος, Θεόν δέχεται. ούτως και ο τους ψευδαποστόλους, και ψευδοπροφήτας, και ψευδοδιδασκάλους δεχόμενος, τον διάβολον δέχεται» (βλ. Μαξίμου Ομολογητού, Περί των πραχθέντων εν τη πρώτη αυτού εξορία, ήτοι εν Βιζύη, παρ.Ι΄, P.G. 90, 144D – 145A).

Σχετικά με τις Χειροθεσίες του 1971 -- Του κ. Χαριλάου Στουραΐτου, θεολόγου

Επίσης όσο για το 71 : 

Δεν υπήρχε καμμία Συνοδική Απόφαση περί Χειροθεσίας

β] Οι επιστρέψαντες δύο, Κάλλιστος και Επιφάνιος, ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΑΝ την Σύνοδο ότι οι Ρώσοι αποδέχθηκεν την Ομολογία μας και ότι Ορθοδόξησαν.

γ] Στην Ελλάδα δεν έλαβε χώρα καμμία απολύτως χειροθεσία που να ακυρώνει τις Χειροτονίες του Αγίου Ματθαίου.

δ] Όταν οι Ρώσοι δεν τήρησαν όσα είχαν υποσχεθεί, διεκόπη η κοινωνία μαζί τους και

ε] Καθηρέθη ΑΜΕΣΩΣ ο Κάλλιστος όταν ΨΈΛΛΙΣΕ τα περί χειροθεσίας.
Εάν η Ιεραρχία είχε δεχθεί χειροθεσία, τότε γιατί να καθαιρέσει τον Κάλλιστο; ή γιατί ο Κάλλιστος δεν είπε ποτέ, γιατί με καθαιρείτε, αφού και ΄σεις είστε χειροθετημένοι;
Δεν το είπε, γιατί όντως η Ιεραρχία τότε, δεν εδέχθη ούτε κατ΄επίνοια τέτοια προδοσία.
Σας τονίζουμε τα εξής: Οι χειροτονίες του Αγίου Ματθαίου ήταν πλήρεις Θείας Χάριτος και ήταν εκ των πραγμάτων επιβεβλημένες, μετά την πτώση των υπολοίπων αρχιερέων.
Τόσο ο Άγιος Πατήρ Ματθαίος, όσο και οι υπόλοιποι αρχιερείς που χειροτονήθηκαν υπ΄αυτού, ήταν οι μοναδικοί Ορθόδοξοι με ανόθευτη Αποστολική Διαδοχή και Πίστη.

 

Σχετικό περί της Χειροθεσίας στον Ζακύνθου το 1935:

Από τη Μυριόβιβλο: "Αι χειροτονιαι [του 35'] ετελέσθησαν εν τη Ι. Μονή Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης Κερατέας Αττικής (Σ. Καραμήτσου - Γαμβρούλια, σελ. 124. «Ελεύθερον Βήμα» 2-6-1935 και 9-6-1935). Τη ιδία ημέρα oι Δημητριάδος και πρ. Φλωρίνης δια χειροθεσίας εδέξαντο ως κανονικόν Επίσκοπον τον Ζακύνθου Χρυσόστομον, χειροτονηθέντα κατά το νέον ημερολόγιον! (Εγκύκλιος Ι. Συνόδου Γ.Ο.Χ. Κερατέας σελ. 8)."

Αναμείνατε και την Εγκύκλιο, παρακαλώ.

Στουραΐτης Χαρίλαος

 

Διακόσια σαράντα πέντε χρόνια συμπληρώνονται από τον μαρτυρικό θάνατο του αγίου Κοσμά του Αιτωλού (24 Αυγούστου 1779).

Το έργον, οι αγώνες και ο μαρτυρικός θάνατος του αγίου Κοσμά είναι μία επιβεβαίωσις της ανεκτιμήτου συμβολής της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις την επιβίωσιν του Έθνους μας. Χωρίς την Ορθόδοξον Εκκλησία ή θα είχαμε τουρκέψει, ή θα είχαμε φραγκέψει ή θα είχαμε αποκτηνωθή. Εκτός όμως της γενικής αυτής συμβολής της Ορθοδόξου εκκλησίας, απεδείχθη τεραστία, πανελλήνιος και πανορθόδοξος η προσωπική συμβολή του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Εύρε έναν Ελληνισμό απειλούμενον να καταποντισθή από την εξισλαμιστικήν κίνησιν του ΙΖ΄ και ΙΗ΄ αιώνος, να απορροφηθή από τον πανούργον Παπικό ολοκληρωτισμό, να εκλείψη από το άσπονδο μίσος των σιωνιστών, και αγωνίσθη εναντίον των τριών αυτών κινδύνων και επέτυχε σωστικήν αντίδρασιν. Άραγε, αν ζούσε σήμερα ο ταπεινός αυτός Αγιορείτης, ο Πατροκοσμάς, όπως επολιτογραφήθη εις την ευσέβειαν του λαού μας, και διεκήρυσσε τα φρονήματά του και εσκόρπιζε αφειδώλευτα τους θησαυρούς της φλογερής του καρδιάς, θα ετύγχανε σεβασμού και προσοχής εκ μέρους των κρατούντων - Εκκλησίας και πολιτείας -  ή θα εδιώκετο; Πολύ φοβούμεθα, ότι θα εδιώκετο, αφού υπάρχει ο Σιωνισμός, που κατευθύνει αφανώς τα νήματα, δια του Μασονισμού και του Οικουμενισμού!

«Ώρα ημάς ήδη εξ ύπνου εγερθήναι»

Πολλά ελέχθησαν δια την πονηρίαν και το μίσος της Παπωσύνης κατά της Ορθοδόξου Χριστιανωσύνης και ιδία κατά της Ελλαδικής, βάσει ιστορικών αδιαψεύστων γεγονότων. Εκείνο που προκαλεί οργήν και αγανάκτησιν είναι το ότι υπάρχουν Έλληνες Γενίτσαροι, κατά τεκμήριον Ορθόδοξοι οι οποίοι συνδεόμενοι φιλικώς με πρόσωπα του φοβερού θρησκευτικοπολιτικο—οικονομικού Οργανισμού της Παπωσύνης δεν αρκούνται εις τας κοσμικάς των αβρότητας και «χαϊδολογήματα» του πρωτοκόλλου της διεθνούς υποκρισίας, αλλά και προσπαθούν με μια σατανική τέχνη να πείσουν τους συνομιλητάς των Ορθοδόξους ότι δεν μας χωρίζει τίποτε με τους αιρετικούς της Δύσεως και ότι τα λεγόμενα «δόγματα» είναι αποφάσεις φανατικών, που για πολιτικούς λόγους ήγειραν αυτό το φράγμα μεταξύ Ορθοδοξίας και αιρέσεων!

Το καθήκον της μνήμης

Το κακό έρχεται από πολύ μακριά

Στις 16 Αυγούστου 1943, στις όχθες του ποταμού Άραχθου, διαπράχθηκε μια από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων στην ιστορία της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Οι άντρες της Βέρμαχτ εισέβαλαν στο χωριό Κομμένο και επί ώρες σκότωναν, βίαζαν, έκαιγαν και κατέστρεφαν ό,τι υπήρχε στο διάβα τους. Οταν αποχώρησαν είχαν αφήσει πίσω τους 317 νεκρούς, μεταξύ των οποίων 97 νήπια και παιδιά μέχρι 15 χρονών και 119 γυναίκες. Στις 16 Αυγούστου 2020, ο δήμαρχος Ιωαννίνων Μωυσής Ελισάφ μίλησε στην εκδήλωση μνήμης του μαρτυρικού χωριού:

Επιφορτίστηκα με τη μεγάλη τιμή να είμαι ο ομιλητής σ' αυτή την ετήσια εκδήλωση του μαρτυρικού σας χωριού. Το χρέος μου συνεπώς σήμερα είναι να επαναφέρω τη φρίκη της 16ης Αυγούστου του 1943. Να αφηγηθώ πώς μια ομάδα Γερμανών με βαρύ οπλισμό υπό τις διαταγές ενός Γ. Ζάλμιγκερ έφτασαν στο μαρτυρικό τούτο χωριό και επί εννέα ώρες σκότωναν, βίαζαν, έκαιγαν, κατέστρεφαν.

Και όταν αποκαμωμένοι αποχώρησαν, αφού καλόφαγαν, άφησαν πίσω τους 317 νεκρούς, μεταξύ των οποίων 97 νήπια και παιδιά ως 15 ετών και 119 γυναίκες. Και επιστρατεύοντας την αμφίσημη, αλλά και αμφίβολης αξιοπιστίας δυνατότητα του λόγου, να αναπαραστήσω τη φρίκη. Εγχείρημα αναγκαίο, αλλά δύσκολο ως ακατόρθωτo. Κρατώ όμως από τη φρίκη εκείνης της ημέρας μόνο δύο κορυφαίες στιγμές: Εφτά μηνών βρέφος κάηκε με βενζίνη που τέθηκε με βαμβάκι στο βελούδινο στόμα του και ετοιμόγεννη κοπέλα βρέθηκε σφαγμένη και ξεκοιλιασμένη με το έμβρυο νεκρό πεταμένο δίπλα της. Σταματώ.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης Στέλιος Παπαθεμελής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 Πάρτε σοβαρά αντίμετρα. Κλείστε αμέσως όλα τα τζαμιά!

  Έχει χάσει κάθε αίσθηση σοβαρότητας και μέτρου ο (ψευδο)σουλτάνος της Άγκυρας. Αλλά η παραφροσύνη του δεν τον απαλλάσσει από την ηθική και ποινική ευθύνη του για τα εν ψυχρώ εγκλήματά του. Κυριαρχημένος από ένα αρρωστημένο πνεύμα πανισλαμισμού ξερνάει κάθε αηδία και διαπράττει συνεχώς εγκλήματα με στόχο των Ελληνισμό και την Ορθοδοξία που φαίνεται του έχουν καθίσει στο στομάχι.
     Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι ο βαθμός παραφροσύνης του Ερντογάν, αλλά η αφοσίωσή και ο θαυμασμός που του τρέφουν ορισμένοι, π.χ. η γερμανίδα καγκελάριος. Το πρόβλημα είναι ότι ο βαλλόμενος ανηθίκως και ανάνδρως Ελληνισμός αντιπαρέρχεται την άθλια επιθετικότητα του γείτονα ως σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Οπότε ο δράστης την πολλαπλασιάζει.
      Ο μαφιόζος έκανε τζαμί την Αγία Σοφία.
   Κανένα αντίμετρο. Αντίδραση μηδέν. Οπότε επανήλθε μετά ταύτα χυδαιότερος, προχώρησε και έκανε τώρα τζαμί την Μονή της Χώρας!
    Και πάλι ,φευ, καμιά αντίδραση, κανένα αντίμετρο. Η στάση μας είναι βλακώδης. Η πολιτική τάξη της χώρας, Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση, έχουν υπέρτατο χρέος να εφαρμόσουν σοβαρά και αξιόπιστα ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ. Αντίμετρα που πονούν!
    ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΤΖΑΜΙΑ!

Συνεργασία Ἁγίων

Ὑπάρχει ἄμεση ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν Ἁγίων τῆς Θριαμβευούσης Ἐκκλησίας καὶ τῆς Στρατευομένης. Μάλιστα σὲ μιὰ εὐχὴ τῶν Θεοφανείων τοῦ Ἁγ. Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων λέγεται τὸ ἑξῆς: «Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ». Καὶ πάλι σὲ ἄλλο σημεῖο λέγει: «καὶ Ἄγγελοι μετὰ ἀνθρώπων συνεορτάζουσι». Ὅπως βλέπουμε λοιπὸν δὲν ἐμποδίζει τὴν ἐπικοινωνία, οὔτε ἡ διαφορὰ τῆς οὐράνιας καὶ ἐπίγειας ζωῆς, οὔτε ἡ σάρκα. Ἀλλὰ τοὺς ἑνώνει ὁ Χριστός. Ἕνα ὡραῖο παράδειγμα εἶναι ἡ συνεργασία τοῦ Ἀπ. Παύλου καὶ τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ὠργίσθηκε κάποτε ὁ βασιλεὺς τῆς Πόλεως ἐναντίον κάποιου ἄρχοντος τοῦ παλατιοῦ. Τοῦ πῆρε τὴν περιουσία καὶ ἤθελε νὰ τὸν φονεύση. Ἐκεῖνος μὴ ἔχοντας ποῦ ἀλλοῦ νὰ καταφύγη, ἔτρεξε στὸν Πατριάρχη Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος ὅμως ἀπουσίαζε ἐκείνη τὴν ὥρα καὶ ἔτσι δὲν τὸν εἶδε αὐτοπροσώπως. Ὅταν ὅμως ὁ Ἅγιος ἔμαθε ὅτι τὸν ζήτησε ὁ ἄρχοντας, τοῦ παρήγγειλε νὰ πάη τὴν ὥρα τοῦ Ἀποδείπνου νὰ συνομιλήσουν. Ἔδωσε μάλιστα ἐντολὴ στὸ μαθητή του τὸν Πρόκλο, ποὺ ἀργότερα ἔγινε καὶ αὐτὸς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ὅταν ἔλθη ὁ ἄρχοντας νὰ τὸν πάη κρυφὰ στὸ κελλί του. Πράγματι, ὅταν νύχτωσε, πῆγε ὁ ἄρχοντας κατὰ τὴν παραγγελία τοῦ Ἁγίου.

The Redemptive dialogue between created and uncreated in history by fr. George Metallinos

"THE WAY"

(An Introduction to the Orthodox Faith)

 
by Protopresbyter fr. George D. Metallinos
Professor Emeritus of the Athens University

CHAPTER 1

THE REDEMPTIVE DIALOGUE BETWEEN CREATED AND UNCREATED IN HISTORY

History, according to one point of view, is the eternal “carriage of world reality”, which takes every man from the first moment of his life, and transports him to his eternal destination.  Man, as a persona, i.e. a God-created, free being, deposits his acts (RES GESTAE) in History and at the same time he self-actualizes in accordance with the purpose of his existence. Christianly speaking, however, History has a “mind”.  It is not just an arbitrary flow and interweaving of events and occurrences; it simultaneously offers itself to Man as a possibility for affirmation of his worth, for the fulfillment of his destiny.  That is, universal history is comprised of the personal histories of all men, as success or   failure to realize this common purpose of every man.

Η πανδημία απειλεί να βυθίσει επιπλέον 100 εκατ. ανθρώπους στη φτώχεια

 Δυστυχώς τις επιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων τις παίρνουν πολύ ελαφρά οι κυβερνήσεις, διότι, ενώ δεν είχαμε πανδημία, επέβαλαν γενικευμένη καραντίνα σε όλο τον κόσμο. Εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και κανείς δεν γνωρίζει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις ακόμη και στη ζωή τους.

O πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο Ντέιβιντ Μαλπάς, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο μίλησε έξω από τα δόντια και είπε τη θλιβερή αλήθεια. Ότι δηλαδή η κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού σε διεθνές επίπεδο, μπορεί να οδηγήσει επιπλέον 100 εκατομμύρια ανθρώπους  στην ακραία φτώχεια. Για να καταλάβετε τη διαφορά η προηγούμενη εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας έκανε λόγο για 60 εκατομμύρια.

Νέο-οθωμανισμού παρεπόμενα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η ιδιαίτερα σοβαρή κρίση μεταξύ της καθημαγμένης Ελλάδας και της επαίσχυντης Τουρκίας, εξαιτίας και συνεπεία της ιταμής κλιμακούμενης προκλητικότητας της γείτονος, ανέδειξε την χρόνια ανθελληνική πολιτική ορισμένων προσώπων, εκ της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, αλλά και λοιπών άλλων ψευδεπίγραφα προοδευτικών κομμάτων, οι οποίοι κατά παραυτουργία δρουν ως  σοβούντες Δούρειοι ίπποι, υπέρ της σοβινιστικής και παράνομης κατά το Διεθνές Δίκαιο, στρατηγικής της φαυλεπίφαυλης Τουρκίας.

Οι εν λόγω σύγχρονοι εφιάλτες,  πρόθυμοι δήμιοι κι προπαρασκευαστές του ανόσιου εγκλήματος της καθοσιώσεως, εις βάρος της Πατρίδας μας, πέραν από ενδεχόμενους έμμισθους, εν Ελλάδι, πράκτορες, προσβάλλουν βαναύσως αφενός την μνήμην των πεσόντων ηρώων του παρελθόντος οι οποίοι με θυσιαστική αυταπάρνηση προάσπισαν την εθνική μας ανεξαρτησία και αφετέρου δέον όπως κηρυχθούν παραχρήμα, τουλάχιστον ιδεατά, εις την συλλογική συνείδηση της κοινής γνώμης ως ανεπιθύμητα πρόσωπα –persona non grata- και να εξοστρακιστούν της Ελλαδικής Επικράτειας, εις την αγκαλιά των προσφιλών των Οθωμανών.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

 

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΣ ΑΓΙΑ, Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΣ ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΕΙΚΟΙΖΕΤΑΙ

Ει δέ και των παλαιών αγίων «ουκ ην άξιος ο κόσμος» κατά τον απόστολον, πως αν ταύτης ην επάξιος, της και των κατ΄ ουρανόν αγίων υπερτέρας;  Αμέλει σύνες και τούτω της Παρθένου την υπεροχήν όση· εκείνοις μεν γαρ φεύγουσι την μετ΄ ανθρώπων δίαιταν, ως ο αυτός φησιν, «όρη και ερημίαι και οπαί της γης», ταύτη δε τα άγια των αγίων ενδιαίτημα εδόθη, οις εμφιλοχωρείν η πάναγνος ανείται, μήπω μηδ΄ εις ηλικίαν παραγγείλασα παίδων, ει και των εις φρονούσαν αφιγμένων εμφρονεστέρα ούσα έδειξε.

Δοτή γαρ ούσα παρά Θεού και Θεώ προ γενέσεως αύτη (πως δ΄ ουκ έμελλεν η και προ των αιώνων εις κατοικητήριον προωρισμένη του των αιώνων ποιητού;)· δοτή τοίνυν ούσα Θεώ και καρπός ευχής και δικαίων αιτήσεως (ω προσευχής εκείνης πτερών! ω παρρησίας, ην εύρε προς Κύριον! ω καρδιών εκείνων επί τοσούτον ασπίλων, ως τοιαύτην προσευχήν αναπέμψαι, προς τοσούτον φθάνουσαν και τοσούτον ανύουσαν!).

Τη ΚΣΤ΄ (26η) του Αυγούστου, μνήμη του Οσίου ΙΩΑΣΑΦ, βασιλέως των Ινδιών, υιού του βασιλέως Αβεννήρ.

Ιωάσαφ του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών η άθλησις και οι κατά των δαιμόνων αγώνες υπερβάλλουσι πάντας των Αγίων τους βίους και ο βίος αυτού τόσον είναι ηδύς και γλυκύτατος, ώστε υπέρκειται της αμβροσίας και του νέκταρος, και δύναται να απαλύνη και την σκληροτέραν καρδίαν και να παρακινήση τους οφθαλμούς να σταλάξωσι πολλά δάκρυα. Πλην, επειδή οι περισσότεροι αγαπούν την βραχυλογίαν, εσμικρύναμεν την διήγησιν, μη αφήσαντες ή τα αναγκαιότατα, καθώς έγραψε ταύτα ο θείος πατήρ ημών Δαμασκηνός Ιωάννης. Εκείθεν της Αιγύπτου είναι χώρα, ήτις ονομάζεται των Ινδών, και χωρίζεται από το μέρος της Αιγύπτου δια θαλάσσης, από δε το μέρος της στερεάς πλησιάζει εις τα όρια της Περσίας, και ήτις χώρα της Ινδίας ήτο παλαιόθεν εσκοτισμένη από τον ζόφον της ειδωλολατρίας. Μετά δε την του Σωτήρος Ανάληψιν και την του Παναγίου Πνεύματος κάθοδον, απήλθον οι Άγιοι Απόστολοι εις διαφόρους τόπους και έθνη διδάσκοντες το Ευαγγέλιον. Τότε και ο ιερώτατος Θωμάς απεστάλη εις την ως άνω χώραν, ίνα κηρύξη το Ευαγγέλιον, και με την θείαν βοήθειαν επίστευσαν πολλοί των ανθρώπων της χώρας αυτής· όσον δε παρήρχοντο οι χρόνοι, τοσούτον ηύξανεν εις αυτούς και η πίστις μας. Και πολλοί, απαρνησάμενοι τας κοσμικάς ηδονάς, ησκήτευον εις τα όρη και τα σπήλαια.

ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ. του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου:

«Όταν η συνείδηση παύση να μας ελέγχη για τις αμαρτίες, ας προσέξουμε μήπως αυτό δεν οφείλεται στην καθαρότητα, αλλά στην κόπωση και την άμβλυνση της συνειδήσεως λόγῳ πλήθους αμαρτιών». Η συνείδηση έχει δοθή από τον Θεόν στον καθένα μας για να μας ελέγχη και να μας προστατεύη. Όταν όμως αχρηστευθή και δεν λειτουργεί, από την μεγάλη μας απιστία, τότε χρειάζεται προσοχή, γιατί βρισκόμαστε σε θανάσιμον κίνδυνον…

Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

Οἱ Οικουμενιστές ἔχουν ἀναγάγει τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους µὲ τοὺς αἱρετικούς, σὲ προσχήµατα, γιὰ νὰ ἐνταθοῦν καὶ ἑδραιωθοῦν οἱ σχέσεις µας, ὡς Ὀρθοδόξων, µὲ αὐτούς. Ἔχει ἀποδειχτεῖ πὼς οἱ διάλογοι δὲν γίνονται πιὰ γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ αἱρετικοὶ συνοµιλητές µας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ «γιὰ νὰ τὰ βροῦµε», ἤτοι: νὰ καταλάβουµε ὅτι «ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴ µέση» καὶ νὰ ἑνωθοῦµε! Ὄντως δαιµονικὴ ἀντίληψη καὶ πρακτική! Αὐτὸ ἐπισηµαίνει καὶ ὁ ἀγωνιστὴς καθηγητὴς π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ διεξαγόµενοι σήµερα Διάλογοι “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” ἀποτελοῦν τέχνασµα τοῦ Διαβόλου, ποὺ ἐπιθυµεῖ νὰ ἐξισώσει τὴν ἀλήθεια µὲ τὸ ψεῦδος, τὴν Ὀρθοδοξία µὲ τὴν αἵρεση. Τὸ “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” σηµαίνει ὅτι ἀποδέχονται οἱ διαλεγόµενοι ὅτι µπορεῖ νὰ ἔχουν τὴν ἀλήθεια καὶ οἱ δύο πλευρές· δὲν ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ἀποκλειστικὰ στὴ µία πλευρά. Καὶ µόνον ἡ ἀποδοχὴ αὐτοῦ τοῦ ὅρου σηµαίνει ὅτι ἀµφιβάλλουµε γιὰ τὸ ἂν ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Πατέρες ἔχουν καὶ διδάσκουν τὴν ἀλήθεια. Ἂν στὴν “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” συζήτηση τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεως, λόγω ρητορικῆς δεινότητος τῶν αἱρετικῶν, ὑψηλοτέρου µορφωτικοῦ ἐπιπέδου, διαλεκτικῆς ἱκανότητος ὑπερισχύσουν τῶν ἀσθενεστέρων εἰς αὐτὰ Ὀρθοδόξων ἢ τοὺς ἐξαναγκάσουν µὲ διαφόρους τρόπους, ὅπως ἔγινε στὴν Φερράρα-Φλωρεντία, νὰ δεχθοῦν τὰ τῶν αἱρετικῶν, αὐτὸ σηµαίνει ὅτι βρέθηκε ἡ ἀλήθεια;»!

Αίσχος και οδύνη.

Αι τελευταίαι ημέραι του Αυγούστου και αι πρώται του Σεπτεμβρίου φέρουν εις τον Ελληνισμόν οδυνηράς αναμνήσεις.  Διότι κατ΄ αυτάς λόγω προδοσίας των «συμμάχων» ημών προ 98 ετών εξηφανίσθη ο Ελληνισμός της Ανατολής εκ των προαιωνίων κοιτίδων αυτού. Κατ΄ αυτάς οι απόγονοι του Ομήρου, των προσωκρατικών φιλοσόφων και των Εκκλησιών της Αποκαλύψεως ρακένδυτοι και διωκόμενοι υπό των ορδών των απογόνων του Αττίλα, ωπλισμένων δια Ρωσσικών, Γαλλικών και Ιταλικών όπλων, έτρεχον εις τα εις την παραλίαν της Σμύρνης «συμμαχικά» 28 πολεμικά πλοία προς σωτηρίαν, την οποίαν ταύτα απανθρώπως ηρνήθησαν!  Περί το εν εκατομμύριον ομογενών εσφάγησαν υπό των βαρβάρων και περί το εν και ήμισυ προσέφυγον εις την προδοθείσαν Ελλάδα.

«Ορθόδοξος Τύπος» αρ. φ. 371.

Καταγγελία – διαμαρτυρία Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπί τῶν ἐπιβληθέντων μέτρων

 Καταγγελία – διαμαρτυρία Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπί τῶν ἐπιβληθέντων μέτρων, λόγω τοῦ covid-19, στήν Αὐτοδιοίκητη Ἁγιορετική Πολιτεία.

ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 13/8-31/7 2020

Σεβαστοί ἅγιοι ἀντιπρόσωποι τῶν Ἱερών Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους,

Διά τῆς παρούσης, οἱ ὑπογράφοντες ἁγιορεῖτες Πατέρες, καταγγέλουμε ἐνώπιον ὑμῶν τά ἑξῆς, ἐχόντων τόν χαρακτῆρα τοῦ κατεπείγοντος συμφώνως πρός τό ἄρθρο 18 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους (ΚΧΑΟ):

Μετά τήν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὑποχρεωτικῶν ἀνά πᾶσαν τήν Ἑλληνικήν ἐπικράτειαν, ἕνεκα τῆς λεγομένης πανδημίας τοῦ ἰοῦ covid–19, οἱ ἁγιορεῖτες μοναχοί ἔγιναν μάρτυρες τῆς ἐπιβολῆς τους στά δημόσια καί ἰδιωτικά καταστήματα τῶν Καρυῶν (καί τῆς Δάφνης), ὁπότε καί ἀπαιτήθηκε ἡ ὑπό τῶν μοναχῶν συμμόρφωσις, τουτέστιν ἡ μασκοφορία ἐντός αὐτῶν.

Ὡς γνωστόν, ἡ Ἱερά Ἐπιστασία (ΙΕ) ἀποτελεῖ τήν Ἐκτελεστική Ἐξουσία τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος (ΙΚ) τοῦ Ἁγίου Ὄρους (ΑΟ), βάσει τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ ΚΧΑΟ. Συγχρόνως, ἀποτελεῖ Δημαρχιακή Ἀρχή γιά τήν πόλιν τῶν Καρυῶν, ἐπιβλέποντας “τὴν εὐπρεπῆ καί κοσμίαν συμπεριφοράν, ἀπαγορεύουσα τάς ἀταξίας” (ἄρθ. 37 ΚΧΑΟ). Οὐδείς ἕτερος ἐν Ἁγίῳ Ὄρει δύναται νά ἀναλάβει τά κεκανονισμένα καθήκοντα τῆς ΙΕ, ἀναφορικῶς πρός τίς δημαρχιακές της ὑποχρεώσεις.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΕΥΘΥΤΗΤΑ, ΤΑΠΕΙΝΟ ΦΡΟΝΗΜΑ -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15822&mobile=on