Η ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ

«… ούτω γινόμεθα ναός Θεού, όταν μη φροντίσι γηϊναις το συνεχές της μνήμης διακόπτηται… αλλά πάντα αποφυγών ο φιλόθεος επί τον Θεόν αναχωρή» 

Μ. Βασίλειος.

Η Ησυχία δεν αποτελεί διακοσμητικόν τι πλαίσιον της προσευχής. Είναι το αναγκαίον περιβάλλον της. Εν τοις θορύβοις «το μοναδικόν του νου, καθ’ ο συνίσταται ο εντός και όντως Μοναχός, δυαδικόν, έστι δ’ ότε και πολυσχιδές, καθίσταται». Η διάσπασις του ενιαίου της ψυχής καθιστά αδύνατον την αληθή προσευχήν. Διασπάται το «μοναδικόν» του νου εις «δυαδικόν» ή και «πολυσχιδές» εκ των συνομιλιών και από αυτής της θέας των ανθρώπων. Εν αναλύσει, και αυτή η προσδοκία ελεύσεώς τινος προκαλεί σύγχυσιν. Αλλά και γράφων ο Ησυχαστής προς τινα, έστω και πνευματικά, πάλιν δεν δύναται ν’ αποφύγη την περισπώσαν τον νουν μέριμναν. Και αν μεν πρόκειται περί προκοψάντων εις τας αρετάς και δια της αγάπης ενωθέντων μετά του Θεού, η ζημιά είναι μικρά, διότι αίρεται μόνον η άμεσος και ειλικρινής μυστική ένωσις. Δια τους ασθενεστέρους όμως νόας και τας ψυχάς, αίτινες «πολλοίς περιπίπτουσι νοσήμασιν», η εκ του γράφειν βλάβη είναι μεγίστη.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

5. Ύστερα από τα παραπάνω καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα: 

α. Ούτε κατά διάνοια μπορεί ένας Ορθόδοξος να θεωρήσει ότι 
ο Αγγλοσάξονας βασιλιάς της Αγγλίας είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας! Ο λόγος είναι απλούς: ΄Ηταν μέλος αιρετικής Εκκλησίας, της Αγγλοσαξονικής, που την εποχή εκείνη είχε αποδεχθεί την αίρεση του Φιλιόκβε, που δίδασκαν οι Φράγκοι επηρεασμένοι από τον Αυγουστίνο. Ηταν δηλαδή ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ! 
Ούτε μάρτυρας μπορεί να είναι γιατί δεν μαρτύρησε για την Πίστη του Χριστού. 

β. Το πρόβλημα όμως που δημιουργείται περαιτέρω είναι η επονείδιστη και κακόδοξη αυτή Εγκύκλιος της Ρωσικής Συνόδου της Διασποράς, την οποία υπόγραψε δυστυχώς ο τότε Μητροπολίτης Φιλάρετος. 
Στην Εγκύκλιο αυτή ο Φιλάρετος υποστηρίζει ότι το Φιλιόκβε δεν αποτελεί εμπόδιο για τη σωτηρία του ανθρώπου, άποψη σαφώς αντίθετη προς τα όσα διδάσκουν οι Πατέρες! Και το ακόμη χειρότερο, ο Φιλάρετος με τη Σύνοδό του, συκοφαντούν τους Πατέρες, τους οποίους εμφανίζουν ότι δήθεν συμφωνούν μαζί τους! 
Οι απόψεις αυτές της Ρωσικής Συνόδου της Διασποράς καθιστούν τη Σύνοδο ΑΙΡΕΤΙΚΗ, τα μέλη της Εκκλησίας αυτής ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, οι οποίοι δεν είναι δυνατόν ποτέ, όχι μόνον να είναι 
άγιοι της Εκκλησίας, αλλά ούτε να σωθούν. Ως εκ τούτου, η άποψη του αδελφού Misha ο Μητροπολίτης Φιλάρετος υπήρξε θεούμενος και άγιος δεν ευσταθεί! 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Ε ΝΗΣΤΕΙΩΝ. Της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Τίτου οσίου, του θαυματουργού, Αμφιανού, Αιδεσίου, μαρτ., Πολυκάρπου μάρτυρος, Θεοδώρας παρθενομάρτυρος.

Η οσία Μαρία, όταν ήταν δώδεκα ετών, έφυγε μακριά από τους γονείς της και πήγε στην Αλεξάνδρεια όπου έζησε για 17 χρόνια ασώτως. Έπειτα από περιέργεια ξεκίνησε με πολλούς προσκυνητές για τα Ιεροσόλυμα, να παραβρεθεί στην ύψωση του Τιμίου Σταυρού, όπου όμως συνέχισε την ακολασία και παρέσυρε πολλούς στην απώλεια. Θέλησε μάλιστα να μπει στην Εκκλησία τη μέρα της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αλλά αισθάνθηκε τέσσερις φορές κάποια αόρατο δύναμη να την εμποδίζει να εισέλθει στο Ναό, ενώ όλοι οι άλλοι έμπαιναν ανεμπόδιστα. Πληγώθηκε αφάνταστα η καρδιά της από το γεγονός αυτό και παρεκάλεσε τη Παναγία να της επιτρέψει και ότι θα αλλάξει ζωή. Αμέσως μπήκε μέσα, προσκύνησε το Τίμιο Ξύλο και έφυγε από τα Ιεροσόλυμα, πέρασε τον Ιορδάνη και προχώρησε στα βάθη της ερήμου, προσευχομένη και ζώντας σκληρή ζωή μετανοίας για 47 χρόνια.

Είπε ένας Γέροντας:

“Τίποτε δεν παροργίζει τόσο τον Θεό και τίποτε δεν απογυμνώνει τόσο τον άνθρωπο από τη χάρη, ώστε να φτάσει και σε εγκατάλειψη από μέρους του Θεού, όσο το να κατηγορεί τον πλησίον του ή να τον κατακρίνει ή να τον εξουθενώνει. Και είναι τόσο βαρύτερη η κατάκριση από κάθε άλλη αμαρτία, ώστε ο ίδιος ο Χριστός λέει:
“Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το σκουπιδάκι πού βρίσκεται στο μάτι του αδελφού σου”.
Παρομοίασε δηλαδή το αμάρτημα του πλησίον με το σκουπιδάκι, ενώ την κατάκριση με το δοκάρι.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η παράνομη και με προφάσεις δίωξή μου από την ΙΜΘ [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

π. Ιωάννου Ρωμανίδη: Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Σε πολλούς επικρατεί η αντίληψη ότι η Ορθοδοξία είναι μία από τις πολλές θρησκείες, που έχει σαν κύρια μέριμνά Της την προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας για την ζωή μετά θάνατον, να εξασφάλιση δηλαδή μία θέση στον Παράδεισο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό.

….. Οι Πατέρες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα συμβεί στον άνθρωπο μετά θάνατο αποκλειστικά, αλλά εκείνο κυρίως που τους ενδιαφέρει είναι το τι θα γίνει ο άνθρωπος σ’ αυτήν τη ζωή. Μετά θάνατον δεν υπάρχει θεραπεία του νοός, οπότε πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να αρχίσει η θεραπεία, διότι «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι υπερκοσμική ούτε μελλοντολογική ούτε εσχατολογική, αλλ’ είναι καθαρά ενδοκοσμική. Διότι το ενδιαφέρον της Ορθοδοξίας είναι για τον άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτήν την ζωή, όχι μετά θάνατον.

…. Έτσι είναι φανερό ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο όπως είναι σήμερα, αυτήν την στιγμή. Και εκείνος, που χρειάζεται θεραπεία, είναι ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος έχει και την ευθύνη ενώπιον του Θεού να αρχίσει αυτό το έργο σήμερα, σ’ αυτήν την ζωή, διότι σ’ αυτήν την ζωή μπορεί. Όχι μετά θάνατον. Και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος, που θα αποφασίσει για το αν θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο της θεραπείας ή όχι.

Ο Χριστός είπε: « Εγώ ειμί η οδός».

Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Ο Χριστός είναι πρώτα η οδός σ’ αυτήν την ζωή. Ο Χριστός είναι η οδός προς τον Πατέρα Του και Πατέρα μας. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο πρώτα σ’ αυτήν την ζωή και του δείχνει τον δρόμο προς τον Πατέρα. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Αν ο άνθρωπος δεν δη τον Χριστό σ’ αυτήν την ζωή τουλάχιστον με την νοερά αίσθηση, δεν θα δη τον Πατέρα, δηλαδή το Φως του Θεού ούτε στην άλλη ζωή.

Ταπεινὴ πρότασι

Ταπεινὴ πρότασι πρὸς ἀντιοικουμενιστὲς πατέρες καὶ ἀδελφοὺς,

ποὺ ἀποστασιοποιοῦνται ἀπὸ τὴν ἀντιοικουμενιστικὴ Ἡμερίδα

τῆς ἐρχομένης Τρίτης στὸ Ὡραιόκαστρο Θεσσαλονίκης

    Ἔχουμε τὴν πολυτέλεια νὰ πορευθοῦμε διεσπασμένοι σὲ αὐτὰ τὰ μαῦρα χρόνια; Ἔχουμε διαφωνίες, ναί. Μεγάλες; Δὲν νομίζω. Μᾶς κατατρώγει ὅλους αὐτὸς ὁ ὑπερήφανος λογισμὸς ὅτι εἴμεθα διακριτικώτεροι ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Γύρω μας, ὅμως, διαλύεται τὸ πᾶν. Ἡ ἀντίχριστη ἰδεολογία τῆς Νέας Ἐποχῆς, ὁ οἰκουμενισμός, ἡ ἀθεΐα καὶ ἡ ἐκκοσμίκευσι κυριαρχοῦν παντοῦ. Ἐμεῖς οἱ πέντε-δέκα χριστιανοὶ διεσπασμένοι; Θέλουμε σώνει καὶ καλὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι μὲ τὴν ὅλη στάσι μας ὅτι εἴμεθα στὰ ἔσχατα; Ἐξέλιπε ἀπὸ ἐμᾶς τὸ κύριο γνώρισμα τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ μας, ἡ ἀγάπη μεταξύ μας; Εἴμαστε στὴν μεγάλη ἀποστασία τῶν ἐσχάτων; Δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα ἀπὸ κοινοῦ ἀντιστάσεως-ἀντιδράσεως; Δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα, ἀδελφοί; 

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 – E΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ -- (ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ) == “Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα”

Ευλογημένη συνοδοιπορία

Μια βδομάδα πριν από τη θριαμβευτική είσοδο στα Ιεροσόλυμα, η Εκκλησία μας παρουσιάζει τον Ιησού να προλέγει στους μαθητές του το πάθος και τα κακά τα οποία πρόκειται να υπομείνει για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.     Κατά καιρούς ο Ιησούς και ιδίως ύστερα από κάθε χαρά, δεν παρέλειπε να υπενθυμίζει στους μαθητές του, ότι “ο Υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται εις χείρας ανθρώπων αμαρτωλών και αποκτενούσιν αυτόν”.

Σκοπός αυτής της υπομνήσεως ήταν η ψυχική προετοιμασία τους για τις ώρες της μεγάλης δοκιμασίας, της εγκαταλείψεως, της μοναξιάς όχι μόνο στην ίδια τη ζωή του Ιησού, αλλά και στη συνέχεια στη δική τους ζωής.  Και όπως έδειξε το μέλλον είχαν ανάγκη οι μαθητές μιας τέτοιας προετοιμασίας, αφού όλοι πέρασαν από το καμίνι του πόνου και του μαρτυρίου, της θλίψεως και των δοκιμασιών.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

4. Στην Εγκύκλιο αυτή, που υπογράφει ο ίδιος ο Μητροπολίτης Φιλάρετος, υποστηρίζεται μεταξύ άλλων, ότι το Φιλιόκβε, που τότε είχαν δεχθεί οι Αγγλοσάξονες της Αγγλίας, μεταξύ των οποίων και ο Εδουάρδος, δεν αποτελεί κώλυμα ανακηρύξεώς του ως αγίου, ούτε εμπόδιο σωτηρίας κανενός! Κύριε ελέησον! 

Η Εγκύκλιος της Ρωσικής Συνόδου της Διασποράς έχει ως εξής:

«Διαθρησκειακὲς συναντήσεις. Ἄρνηση τοῦ Εὐαγγελίου καὶ προσβολὴ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων».-- τοῦ πατρὸς Θεοδώρου Ζήση

Εἰς αὐτὸ το κείμενο ὑπάρχει ἕν μικρὸν κεφάλαιον ὑπὸ τὸν ὑπότιτλον:

«Ὅλοι οἱ Ἅγιοι ἐναντίον τοῦ Ἰσλάμ, ἀκόμη καὶ ὡς αἰχμάλωτοι καὶ ὑπόδουλοι».

Τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Τολμοῦν πολλοὶ ὀπαδοὶ τοῦ διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἢ μᾶλλον Συγκρητισμοῦ καὶ μάλιστα Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι, σὲ διακηρύξεις καὶ σὲ πανεπιστημιακὰ ἐγχειρίδια, νὰ ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ὁ Γεννάδιος Σχολάριος κ.ἄ. ἦσαν ὑπὲρ τοῦ διαθρησκειακοῦ διαλόγου καὶ ὅτι αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὰ πρότυπά τους. Θὰ εὐχόμασταν ἐκ βάθους ψυχῆς νὰ ἦσαν ὄντως πρότυπα, γιὰ τοὺς σημερινοὺς ἡγέτες οἱ μεγάλοι αὐτοὶ Ἅγιοι καὶ ἐκκλησιαστικοὶ συγγραφεῖς. Δυσ τυχῶς ὅμως δὲν εἶναι, διότι ὅλοι οἱ Ἅγιοι ἔχουν ἀπόλυτα ἀρνητικὴ καὶ ἀπορριπτικὴ θέση γιὰ τὸ Ἰσλάμ, τὴν ὁποία δὲν διστάζουν νὰ διατυπώσουν ἀκόμη καὶ ὅταν ἀναγκάζονται νὰ προσέλθουν σὲ διάλογο μὲ τοὺς Μουσουλμάνους, εἴτε ὡς αἰχμάλωτοί τους, ὅπως ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, εἴτε ὡς ὑπόδουλοι καὶ κατακτημένοι, ὅπως ὁ Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος. Σήμερα προσερχόμαστε μόνοι, ἐθελουσίως στοὺς διαλόγους καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἐξωτερικὴ ἀνάγκη ἢ βία ἀναγνωρίζουμε τὸν Μωάμεθ ὡς προφήτη καὶ βλέπουμε πολλὰ θετικὰ στὴ διδασκαλία του. Μὰ τότε πολὺ περισσότερο πρέπει νὰ ἀμνηστεύσουμε τοὺς Χριστιανοὺς αἱρετικούς, ποὺ καταδίκασε ἡ Ἐκκλησία μὲ οἰκουμενικὲς καὶ τοπικὲς Συνόδους, διότι ἀσφαλῶς αὐτοὶ ἔχουν πολὺ περισσότερα ὅμοια στοιχεῖα καὶ θετικά, ἀφοῦ ἡ κακοδοξία τους περιορίζεται σὲ ἕνα δύο συγκεκριμένα θέματα τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ ὄχι στὴν ριζικὴ ἀπόρριψη τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ τὸ Ἰσλάμ.

Ύμνοι εις την Θεοτόκον -- Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Μαρίας οσίας της Αιγυπτίας, Γεροντίου και Βασιλίδου μαρτύρων, Γεωργίου νεομάρτ. (1801).

Τὸν Βίο τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας συνέγραψε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων († 11 Μαρτίου), ὁ ὁποῖος συνέγραψε διάφορα ἀσκητικὰ καὶ ὑμνογραφικὰ κείμενα ποὺ διαποτίζονται ἀπὸ τὸ  πνεῦμα τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καὶ τῆς ἀσκητικῆς παραδόσεως.

Ἡ Ὁσία Μαρία γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ (527 – 565 μ.Χ.). Ἀπὸ τὰ δώδεκα χρόνια της πέρασε στὴν Αἴγυπτο μία ζωὴ ἀσωτίας, ἀφοῦ ἀπὸ τὴν μικρὴ αὐτὴ ἡλικία διέφθειρε τὴν παρθενία της καὶ εἶχε ἀσυγκράτητο καὶ ἀχόρταγο τὸ πάθος τῆς σαρκικῆς μείξεως. Ζώντας αὐτὴν τὴν ζωὴ δὲν εἰσέπραττε χρήματα, ἀλλὰ ἁπλῶς ἱκανοποιοῦσε τὸ πάθος της. Ἡ ἴδια ἐξαγορεύθηκε στὸν Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ ὅτι διετέλεσε: «δημόσιον προκείμενη τῆς ἀσωτίας ὑπέκκαυμα, οὐ δόσεώς τινος, μὰ τὴν ἀλήθειαν, ἕνεκεν», κάνοντας δηλαδὴ τὸ ἔργο της δωρεάν, «ἐκτελοῦσα τὸ ἐν ἐμοὶ καταθύμιον». Καὶ ὅπως τοῦ ἀπεκάλυψε, εἶχε ἀκόρεστη ἐπιθυμία καὶ ἀκατάσχετο ἔρωτα νὰ κυλιέται στὸ βόρβορο ποὺ ἦταν ἡ ζωή της καὶ σκεπτόταν ἔτσι ντροπιάζοντας τὴν ἀνθρώπινη φύση.

Ακατανόητον θαύμα, ανερμήνευτον άκουσμα !...

Δ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ -- SALUTATIONS TO THE MOST HOLY THEOTOKOS 4TH STANZA

Η προώθησις του Ισλάμ εις την Ελλάδα -- Ύβρις και βλασφημία εναντίον των Αγίων και των Νεομαρτύρων.

Τὸν τελευταῖον καιρὸν παρατηροῦμεν κάτι τὸ ἐξωπραγματικόν. Πολιτειακοὶ καὶ Πολιτικοὶ Ἄρχοντες κάμνουν ὅτι δύνανται διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν θρησκευτικῶν δικαιωμάτων τῶν Μουσουλμάνων. Μίας θρησκείας εἰς τὸ ὄνομα τῆς ὁποίας ἡ Ἑλλάς καὶ τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων ἐγνώρισε πολλὰ δεινά. Οἱ πολιτειακοὶ καὶ πολιτικοὶ ἄρχοντες ἀναλαμβάνουν πρωτοβουλίας καὶ δεσμεύσεις ἔναντι Μουσουλμανικῶν χωρῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Τεμένους εἰς τὸ Βοτανικὸν τῶν Ἀθηνῶν καὶ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τζαμιῶν εἰς ὅλας τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν τῆς Ἑλλάδος. Οἱ πολιτειακοὶ καὶ πολιτικοὶ ἄρχοντες «παίζουν ἀνοικτῶς» τὸ παιγνίδι τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων καὶ τῆς Παγκοσμιοποιήσεως, ποὺ θέλουν τὴν Ἑλλάδα ἄνευ ὁμοθρήσκου, ὁμοτρόπου ζωῆς,  ὁμογλώσσου, ὁμαίμου κ.λπ.. Παραλλήλως πολιτειακοὶ καὶ πολιτικοὶ ἄρχοντες πιστεύουν ὅτι κτυπῶντες τὸ ὁμόθρησκον, περιθωριοποιῶντες τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὸν Ἱερὸν Κλῆρον θὰ δώσουν «ἐξετάσεις» εἰς τὰς ἰσχυρὰς Μουσουλμανικὰς χώρας καὶ αὗται θὰ σπεύσουν εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ ἐπενδύσεις. Οἱ πολιτικοί μας ὅμως οὐδέποτε ὑπηρέτησαν τὴν Ὀρθοδοξίαν. Πάντοτε τὴν ἐκμεταλλεύοντο. Εἰς τὰς ἡμέρας  μας, (παρακμῆς, Σοδόμων καὶ Γομμόρων, μεγάλης ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς πτώσεως) δὲν ὑπολογίζουν καθόλου τὴν Ἐκκλησίαν. Βλέπομεν ὅμως τὸν Ἀρχιεπίσκοπον, Συνοδικοὺς Σεβ. Μητροπολίτας, τὸν Σεβ. Δημητριάδος κ.ἄ. νὰ συμπλέουν μὲ τοὺς πολιτειακοὺς καὶ πολιτικοὺς ἄρχοντας καὶ νὰ τάσσωνται ὑπὲρ τῆς ἀνεγέρσεως τεμένους εἰς τὸ Βοτανικόν. Παρατηροῦμεν ἐπίσης ὅτι Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κάμνουν τεράστιον ἀγῶνα, διὰ νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν θρησκείαν τοῦ Ἰσλὰμ ὡς μίαν κανονικὴν θρησκείαν μετὰ τῆς ὁποίας ὀφείλομεν νὰ συνυπάρξωμεν εἰρηνικῶς. Κάποιοι ἐξ αὐτῶν ἐπιχειροῦν νὰ εὕρουν καὶ κοινὰ σημεῖα μεταξὺ Χριστιανισμοῦ καὶ μάλιστα τῆς Ὀρθοδοξίας μετὰ τοῦ Ἰσλάμ, ἀναλύοντες διαφόρους ὕμνους τῶν δύο θρησκειῶν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνουν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ Συνοδικοὶ Ἀρχιερεῖς εἶναι ὕβρις καὶ βλασφημία ἐναντίον ὅλων τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν Νεομαρτύρων τῆς Ὀρθοδοξίας μας, οἱ ὁποῖοι ἐμαρτύρησαν καὶ ὡμολόγησαν Πίστιν εἰς τὸν Τριαδικὸν Θεόν. Οἱ σύγχρονοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν Πατερικὴν Θεολογίαν καὶ τοὺς ἀγῶνας των ὑπὲρ τῆς Πίστεως. Συμπεριφέρονται ὡς ὄργανα τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων, ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν δημιουργίαν μίας νέας θρησκείας, τῆς Πανθρησκείας, παρὰ ὡς Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχαι.

Το Πρόγραμμα της Διορθόδοξης Επιστημονικής Ημερίδας για την καταδίκη του Οικουμενισμού και της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Το Πρόγραμμα της Διορθόδοξης Επιστημονικής Ημερίδα...":

Εύχομαι καλόν αγώνα και ορθόδοξες αποφάσεις.

Του τρισμάκαρος Οσίου Παμβώ:

Ενοχληθείς ποτε ο Όσιος Παμβώ υπό του δαίμονος της βλασφημίας, και παρακαλών υπέρ τούτου τον Θεόν, ήκουσε φωνήν άνωθεν λέγουσαν εις αυτόν· «Παμβώ, Παμβώ, μη αθύμει επί αλλοτρία αμαρτία, αλλά περί των σων φρόντισον πράξεων, τας δε του πονηρού βλασφημίας επ’ αυτόν κατάλιπε»

«Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα λόγους αρίστους ασκέουσι» -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο πανηγύρι της ενωμένης (κατ΄ επιθυμίαν μας) Ευρώπης στη Ρώμη, Γερμανία + δορυφόροι της πήραν την α΄ ταχύτητα. Οι λοιποί, πτωχοί συγγενείς, τα μεγάλα λόγια: «Ασφαλής και προστατευόμενη Ευρώπη», «Ευημερούσα και βιώσιμη», «Κοινωνική Ευρώπη», «Ισχυρότερη Ευρώπη». Τελικά «μία Ένωση που θα μάχεται την ανεργία, τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό». Ποιός στη χάρη μας!

Οι «27» προώθησαν ο καθένας τους και ένα άρτυμα στο κείμενο της Διακήρυξης για να έχουν την ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας της και να ακουστούν στο εθνικό τους ακροατήριο. Καρύκευμα του δικού μας είναι το «Κοινωνική Ευρώπη». Θα μας νουθετούσε όμως ο Δημόκριτος φωνάζοντάς μας από τα βάθη της ιστορίας (470-390 π.Χ.): «Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα, λόγους αρίστους ασκέουσι». Πολλοί που κάνουν πανάθλιες πράξεις εκφωνούν εντούτοις πανέμορφους λόγους!

ΕΣΧΑΤΗ ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ --- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὀψέ δέ σαββάτων, τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς μίαν σαββάτων, ἧλθε Μαρία ἡ Μαγδαληνή, καί ἡ ἄλλη Μαρία, θεωρῆσαι τὸν τάφον· καί ἰδού σεισμός ἐγένετο μέγας. Ἄγγελος γάρ Κυρίου καταβάς ἐξ οὐρανοῦ προσελθών ἀπεκύλισε τόν λίθον ἀπό τῆς θύρας καί ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ».(Ματθ. κη’,1-2)

Μετά τήν παρέλευσιν πολλῶν αἰώνων καί τήν στιγμήν πού ὁ κόσμος εὐρίσκεται σέ πλήρη ἄγνοια, ἀποστασία καί σήψη εὐδόκησε ὁ Θεάνθρωπος Σωτήρας Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Μεσσίας, ἐξ ἄκρας φιλανθρωπίας καί θεϊκῆς ἀγάπης νά φανερώσει μέ μυστική κραυγή καί μέγα πνευματικό σεισμό, τήν ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασή Του, τήν Θεότητά Του καί τήν διαχρονική ζωντάνια τοῦ Παναγίου Τάφου Του στα Ἱεροσόλυμα.

Εἰπώθηκε σύν τοῖς ἄλλοις, ἀπό τά πιό ἐπίσημα  ἐπιστημονικά χείλη: «Ὁ Τάφος τοῦ Χριστοῦ στήν Ἱερουσαλήμ  εἷναι ζωντανός» καί τοῦτο μετά ἀπό ἐπιστημονική ἔρευνα, παρατήρηση καί ἀπόδειξη. Ἡ θαυμάσια αὐτή ἐπιστήμων καί ἄνθρωπος, θά συγκαταριθμηθεῖ τήν ὥρα τῆς κρίσεως, μέ τίς ἅγιες μυροφόρες γυναῖκες τήν ἐποχή  τῆς ἐπιγείου παρουσίας τοῦ Χριστοῦ.

.Όλοι στην Διορθόδοξη Επιστημονική Ημερίδα Τρίτη 4 Απριλίου