ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ (†1861) --- Ὑπό τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Μωυσέως

Σέ πεῖσμα τῶν καιρῶν, ἐμεῖς δέν θά πάψουμε ν᾽ ἀναφερόμαστε σέ ἱερές, ὁδηγητικές μορφές τοῦ παρελθόντος, πρός ἐνίσχυση, ἐνδυνάμωση καί ἀναψυχή. Συμπληρώνονται ἐφέτος 150 ἔτη ἀπό τήν ὁσιακή κοίμηση τοῦ Παπουλάκου. Πολέμησε ὁλόψυχα ξένες ἐπιδράσεις, δυτικές παραδόσεις, ξένες πρός τήν ὀρθόδοξη παράδοση. Καυτηρίασε τόν ἑτερόδοξο μονάρχη, πού ἔκλεισε πολλά μοναστήρια καί γκρέμισε βυζαντινούς ἱ. ναούς. Γιά τά φλογερά κηρύγματά του, διώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, ἐξορίσθηκε καί φυλακίσθηκε. Οἱ τότε ἐκσυγχρονιστές τόν κατηγόρησαν ὡς ἀγύρτη, γιατί τούς ἐνοχλοῦσαν τά λόγια του. Ὁ λαός ἀκολουθοῦσε τόν ἄδολο μαχητή, τόν ἀκέραιο ἱεροκήρυκα, τόν ἀκτήμονα μοναχό, τόν ὁμολογητή ρασοφόρο. Ἀπό νωρίς ὁ Παπουλάκος, κατάλαβε καλά ὅτι ἡ δυτική θεολογία ἦταν ἀνορθόδοξη καί ἀντιορθόδοξη.

Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΩΠΙΝ ( Ὁ δῆθεν «ὅρκος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου»)* τοῦ κ. Ἀντωνίου Ἀ. ᾽Αντωνάκου,Καθηγητοῦ, Κλασσικοῦ Φιλολόγου, Ἱστορικοῦ-Συγγραφέως

* Παραθέτουμε τό μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἀποκαλυπτικοῦ ἄρθρου τοῦ κ. Ἀντωνίου Ἀντωνάκου, μέ τό ὁποῖο ἀπομυθεύεται ὁ δῆθεν «ὅρκος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου», τόν ὁποῖον μᾶς σερβίρουν γιά πάνω ἀπό εἴκοσι χρόνια τώρα.



 [...] Ὅταν στά ἔτη 1992-1993 τό οὐσιαστικά ἀνύπαρκτο «μακεδονικό ζήτημα»  εἶχε κυριαρχήσει στήν καθημερινότητα τῶν Ἑλλήνων, ἡ προπαγάνδα τῆς παγκοσμιοποίησης,  παραποιώντας   κατά  τήν  γνωστή  της μέθοδο τά ἀληθῆ κείμενα, μέ τήν βοήθεια τότε  ἑνός  ἑλλαδικοῦ  «σουπερμάρκετ»  ἐξέδωσε καί μοίρασε σέ πολλές χιλιάδες ἀντίτυπα τόν  ὑποτιθέμενο «ὅρκο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στήν Ὤπιν». Ἡ παγκοσμιοποίηση, μέ ὅπλα της την ἐνδοτικότητα   τῶν   Ἑλλήνων,  τήν   παραποίηση   τῆς  Ἱστορίας, τόν  ἐθνικό ἀπογαλακτισμό τῶν Ἑλληνόπουλων στά σχολεῖα, τον  διορισμό μεγάλου ἀριθμοῦ «καθηγητῶν» στά πανεπιστήμια, ἐντεταλμένων ἀπό το  σύστημα νά «πρεσβεύουν» αὐτές τίς ἀπόψεις, τήν δημιουργία πανεπιστημιακῶν ἑδρῶν στις  ΗΠΑ γιά την  προώθηση    αὐτῶν  τῶν θέσεων καί κυρίως τήν προπαγάνδα, διέδωσε ὅτι  τάχα «ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐξεφώνησε ἕναν οἰκουμενικό λόγο στήν Ὤπιν, ἐνώπιον χιλιάδων στρατιωτῶν και ἀξιωματικῶν»!
Ἡ πλαστότητα αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀποδεικνύεται  πανεύκολα,  ἄν  κάποιος ζητήσει παραπομπή. Τέτοια δέν ὑπάρχει.

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2015 – ΤΩΝ 630 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Ακτινοβόλες τροχιές

“Υμείς εστέ το φως  του κόσμου”

Η Εκκλησία μας, τιμά σήμερα, τη μνήμη των αγίων 630 Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 451 μ.Χ.  στην Χαλκηδόνα για να διατυπώσει το Χριστολογικό δόγμα.  Συγκεκριμένα, με αφορμή τις διάφορες αιρέσεις που διαστρέβλωναν την αλήθεια της Εκκλησίας  γύρω από το πρόσωπο του Κυρίου, η Σύνοδος της Χαλκηδόνας διατύπωσε το Χριστολογικό δόγμα και διατράνωσε την πίστη της Ορθοδοξίας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.

Με αυτή την ομολογία πίστεως ο Χριστός είναι ο πραγματικός Σωτήρας και Θεός μας και επομένως καθοδηγητής των ανθρώπων που δείχνει το δρόμο προς το πραγματικό φως, προς τον Πατέρα των φώτων.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η Εκκλησία μας σήμερα τιμώντας τη μνήμη των αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, επέλεξε το συγκεκριμένο ευαγγελικό ανάγνωσμα που είναι παρμένο από την “Επί του όρους ομιλία” και στο οποίο ο Χριστός παρομοιάζει τους μαθητές Του με φως του κόσμου, με πόλη κτισμένη πάνω σε βουνό που φαίνεται από παντού και ακόμα με λυχνάρι που καίει επάνω στο λυχνοστάτη

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Αιμιλιανού, Παύλου, Θέης μαρτ. Παμβώ οσίου

Γεννήθηκε στὸ Δορόστολο τῆς Θρακικῆς Μοισίας, τότε ποὺ αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης.

Ἦταν δοῦλος σὲ ἕνα σκληρὸ καὶ φανατικὸ εἰδωλολάτρη (ἄλλεςπηγὲς  ἀναφέρουν ὅτι ἦταν γιὸς τοπικοῦ ἀξιωματικοῦ ὀνόματιΣαββατιανοῦ), ποὺ  ὅταν ἔμαθε ὅτι ὁ Αἰμιλιανὸς πίστευε στὸ Χριστό,ἐξοργίστηκε τόσο πολύ, ὥστε ἀφοῦ τὸν ἔβρισε μὲ τὰ πιὸ χυδαίαλόγια, ἔπειτα τὸν μαστίγωσε  ἀνελέητα. Βέβαια, τοῦ ἐπεσήμανε ὅτι, ἂν συνεχίσει νὰ εἶναι χριστιανός, θὰ πάθαινε πολὺ χειρότερα. Ἀλλὰ οἱ τιμωρίες καὶ οἱ ἀπειλές, ἀντὶ νὰ κάμψουν τὸ φρόνημα τοῦ Αἰμιλιανοῦ, φούντωσαν περισσότερο τὴ φλόγα τῆς πίστης του στὸ Χριστό. Μάλιστα τὴν ἑπόμενη μέρα πῆγε σὲ εἰδωλολατρικὸ ναό, ὅπου μὲ σφυρὶ συνέτριψε ὅλα τὰ ἀγάλματα ποὺ ἦταν μέσα στὸ χῶρο αὐτό. Ἐξοργισμένοι οἱ εἰδωλολάτρες ἱερεῖς, τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν παρέδωσαν νὰ δικαστεῖ.

Ὅταν πληροφορήθηκε τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὁ κύριος τοῦ Αἰμιλιανοῦ,ἀμέσως  ἔτρεξε στὸ κριτήριο, ὅπου, ἀφοῦ ἔβρισε τὸν Αἰμιλιανὸ γιὰτὴν πράξη του,  ἔπειτα διέταξε νὰ ἀρνηθεῖ χωρὶς ἀντίρρηση τὸΧριστό. Ὁ Αἰμιλιανὸς χαμογελώντας ἀπάντησε στὸν κύριό του: «Μπορεῖς νὰ διατάξεις ὅτι θέλεις, θὰ σὲ ὑπακούσω, ἀλλὰ ἡ πίστη μου εἶναι ἐκτὸς τῶν δικαιωμάτων σου. Ὡς πρὸς αὐτὴν ἕνα καὶ μόνο Κύριο ἀναγνωρίζω, τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Αὐτὸς εἶναι ὁ μέγας καὶ παντοτινός μου Κύριος, ποὺ ἐξουσιάζει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή μου, καὶ ποτὲ δὲ θὰ τὸν ἀρνηθῶ». Ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας μὲ μίσος χαστούκισε τὸν Αἰμιλιανό.
Ἔπειτα, ἀφοῦ τὸν βασάνισαν, τὸν ἔριξαν στὴ φωτιά, τὸ δὲ λείψανοτοῦ 

Ἁγίου, κήδεψε μεγαλοπρεπῶς ἡ γυναίκα τοῦ ἄρχονταεἰδωλολάτρη, ποὺ 

ἦταν  κρυπτοχριστιανή.

ΚΑΙ ΣΥ, ΛΑΕ ΜΟΥ ΠΡΟΔΟΜΕΝΕ, ΠΡΟΣΕΞΕ ΜΗ ΔΙΧΑΣΘΕΙΣ! --- (Μόνον ἕνα δαιμονικό μυαλό θά μποροῦσε νά συλλάβει καί νά ἐφαρμόσει αὐτά πού γίνονται σήμερα στήν Ἑλλάδα. )

 Γιά ἄλλη μιά φορά ὁ τόπος μας βρίσκεται σέ μιά κρίσιμη καμπή τῆς μακρᾶς ἱστορικῆς του πορείας.Οἱ γραμμές αὐτές χαράσσονται ἐνῶ ἐπίκειται ἡ ἐπικύρωση (ἤ ἀπόρριψη;) ἀπό τή Βουλή τοῦ νέου –ἀριστεροῦ αὐτή τή φορά– ἐπαχθέστερου μνημονίου, πού συμφώνησε  ὁ πρωθυπουργός  Ἀλέξης  Τσίπρας στο  κρίσιμο  Eurogroup  τῆς  Κυριακῆς 12 Ἰουλίου 2015. Ἔτσι ἡ ἀριστερή ρητορική τῶν τελευταίων  ἕξι  μηνῶν κατέληξε σέ μιά νίκη τῶν ἀνθρωποφάγων τοκογλύφων τῆς σημερινῆς Ε.Ε., πού οὔτε νά τή φαντασθοῦν μποροῦσαν, ὅταν κυβερνοῦσε μέχρι πρότινος ἡ κεντροδεξιά! Γιά νά ἐπαληθευθεῖ, γιά ἄλλη μια φορά, ὅτι μέ μία ἀριστερή κυβέρνηση οἱ ἐλίτ  προωθοῦν πιό  εὔκολα τήν  ἀντιλαϊκή οἰκονομική τους ἀτζέντα, ἀπ᾽ ὅσο με μιά δεξιά.

Ο Μακαριστός Μητρ. Αθηνών Νεόφυτος Μεταξάς, ήταν ἐκεῖνος πού ζώσθηκε πετραχήλι καί καριοφύλι για τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία και τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία.

Μία μεγάλη ἐκκλησιαστική και ἐθνική προσωπικότητα, ἡ ὁποία διέλαμψε στήν πιό κρίσιμη περίοδο τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ὑπῆρξε ὁ ἐπί 30 χρόνια Ἐπίσκοπος τῆς Ἀταλάντης Νεόφυτος, μετέπειτα Μητροπολίτης Ἀθηνῶν καί Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ὁ Ταλαντίου Νεόφυτος Μεταξᾶς γεννήθηκε στήν Ἀθήνα το 1762. Μετά τά ἐγκύκλια γράμματα στήν γενέτειρά του, ἔχοντας ἔφεση πρός τήν Ἱερωσύνη, χειροτονήθηκε Διάκονος στήν Ἱερά Μονή Πεντέλης, μετονομασθείς ἀπό Νικόλαο σέ Νεόφυτο. Ἔπειτα μετέβη στήν Κωνσταντινούπολη καί ὅταν ἐπέστρεψε διετέλεσε Διάκονος τοῦ Ἐπισκόπου Ταλαντίου Γαβριήλ, τόν ὁποῖο διαδέχθηκε καί στήν Ἐπισκοπή τό 1803. Μέ τήν ἔκρηξη τῆς ἐπαναστάσεως στήν Πελοπόννησο, πρώτη ἀπό τήν Στερεά Ἑλλάδα με τήν προτροπή τοῦ Νεοφύτου, ἐξεγέρθηκε ἡ Ἀταλάντη κατά τῶν Τούρκων. Περιζωσμένος τήν σπάθη ἡγεῖτο τῶν πολεμιστῶν τῆς ἐπαρχίας του, τούς ὁποίους ἐνεθάρρυνε στον ἱερό ἀγῶνα. Τόν Μάρτιο τοῦ 1821 στόν Ὅσιο Λουκᾶ Βοιωτίας, μαζί με τόν Σαλώνων Ἠσαΐα εὐλόγησε και ἁγίασε τά παλικάρια τοῦ Ἀθανασίου Διάκου. Καί ἀργότερα ὅταν ἔμαθε ὅτι ὁ Ἀθανάσιος Διάκος κυκλώθηκε στήν Ἀλαμάνα ἀπό πολυαρίθμους βαρβάρους, ἔσπευσε ἄν καί ἦταν ἀσθενής, μέ ὅσους ἄθροισε ἀπό τήν Λοκρίδα, γιά νά σώσει τον γενναῖο ἥρωα.

Ο Μέγας Αθανάσιος απαντά στην ερώτηση "Πως και τινές αιρετικοί ποιούσι πολλάκις σημεία":

 "Τούτο ημάς ουκ οφείλει ξενίζειν. Ηκούσαμεν γαρ του Κυρίου λέγοντος, ότι πολλοί εν εκείνη τη ημέρα ερούσι: "Κύριε, ουκ εν τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν;" και ερεί αυτοίς: "Αμήν λέγω υμίν, ουδέποτε έγνων υμάς, αποχωρήται απ' εμού εργάται της ανομίας". Και πρόσεξε πως, συνεχίζει ο άγιος Πατήρ: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου".

Σ.σ. Αιρετικοί δεν είναι μόνο οι Παπικοί, οι Προτεστάντες, οι Μονοφυσίτες κλπ. αλλά και οι οικουμενιστές "Ποιμένες" και οι ενσυνείδητα κοινωνούντες με τους οικουμενιστές κληρικοί και μοναχοί. Θυμηθείτε τη διδασκαλία του πατέρα Ζήση "των συγκοινωνούντων δοχείων".....

Tου αειμνήστου Καθηγητού Ιωάννου Κορναράκη : Θλιβερά διαπίστωσις.

Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και  η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας! 

Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει μεγάλος αριθμός τέτοιων κειμένων, από την ηγουμενική διοίκηση του Αγίου Όρους, από γνωστή ομάδα κληρικών και μοναχών, αλλά και από άλλες αντιοικουμενιστικές προσπάθειες. Έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει ξοδευθεί πολύ χαρτί, για τα ίδια θέματα, το ίδιο μοτίβο, το δήθεν «μαχητικό», χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εις βάρος των εκκλησιαστικών οικουμενιστών. Ο Οικουμενισμός προχωρεί στον χώρο της Εκκλησίας και συνεχώς ισχυροποιείται, επειδή ακριβώς δεν θίγονται οι ορθόδοξοι οικουμενιστές, αφού δεν αποκαλύπτονται τα ονόματά τους.
Γι’ αυτό και δεν ανησυχούν και είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουν τους στόχους τους, χάρη στη αντιοικουμενιστική ανημποριά να αγωνισθεί θεοφιλώς με το πνεύμα της θυσιαστικής σταυρώσιμης μαρτυρίας. Ο αντιοικουμενιστικός αυτός αγώνας δεν γίνεται με τούς όρους και τις απαιτήσεις του Ταμείου των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, αλλά και της αγιοπνευματικής πατερικής παραδόσεως του μαρτυρίου αίματος και ψυχής, με το οποίο, και μόνον, οι θείοι Πατέρες, ως δούλοι γνησιώτατοι Χριστού, «όλην συλλεξάμενοι ποιμαντικήν επιστήμην και θυμόν ιερόν κινήσαντες, τους βαρείς εξεδίωξαν και λοιμώδεις λύκους των αιρέσεων, εκσφενδονήσαντες αυτούς, με την σφενδόνα του πνεύματος, έξω του της Εκκλησίας πληρώματος», κατά τον υμνογράφον της Εκκλησίας! Δυστυχώς η αντιοικουμενιστική προσπάθεια περιορίζεται στα όρια της ασφαλείας, ώστε να μείνουν ανέγγιχτοι από συνέπειες δυσάρεστες οι εις αυτήν μετέχοντες….

Τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Μέ ἁπλᾶ λόγια: Στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀνήκουν ὅσοι ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια· ὅσοι δέν ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια, αὐτοί δέν ἀνήκουν στην Ἐκκλησία. Αὐτό ἰσχύει πολύ περισσότερο γιά ὅσους ἐξαπατοῦν τους ἑαυτούς των αὐτοαποκαλούμενοι καί ἀλληλοαποκαλούμενοι ποιμένες καί ἱεροί ἀρχιποιμένες. Γιατί ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμός δέν δίνει σημασία στά πρόσωπα, ἀλλά στήν ἀλήθεια καί στήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Ἀνησυχητική γήρανσις τοῦ πληθυσμοῦ

Τό Δημογραφικόν θέμα τακτικῶς καί ἐπανειλημμένως ἐπαναφέρεται εἰς τήν ἐπικαιρότητα, και παραμένει τό ὑπʼ ἀρ. 1 πρόβλημα τῆς χώρας μας -γεγονός, τό ὁποῖον ὅλοι ἀναγνωρίζουν - ἀλλʼ οὐδείς κινεῖται προς ἀντιμετώπισίν του. Αἱ στατιστικαί κρούουν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἡ Ἑλλάς γηράσκει καί πεθαίνει, ἡ οἰκονομική κρίσις σεισμοκλονίζει τά πάντα, ἀλλʼ  ἡ κυβέρνησις συνεχίζει νά ἐπιχορηγῆ τάς ἐγκληματικάς ἐκτρώσεις.Ἕως πότε θά συνεχισθῆ τό ἀπάνθρωπον αὐτό ἔγκλημα;

Καί ἐπειδή ὁ λόγος διά τήν γήρανσιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἰδού νέα στατιστική: «Οἱ Ἕλληνες ἄνω τῶν 80 ἐτῶν θά ἀντιπροσωπεύουν τό

13,3% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας τό 2060, ἀπό μόλις 4,6%, πού ἦταν

τό 2010. Αὐτό προκύπτει ἀπό τά στοιχεῖα τῆς Eurostat, πού δόθηκαν

στήν δημοσιότητα σχετικά μέ τις ἐκτιμήσεις τοῦ πληθυσμοῦ τῶν “27”

τήν περίοδο 2010-2060. Ὁ πληθυσμός τῆς Ἑλλάδος ἀπό 11,3 ἑκατ. τό 2010... τό 2060 θά μειωθῆ στα 11,2 ἑκατ.(-0,1%)».

Βεβαίως ἡ μείωσις τοῦ πληθυσμοῦ ὀφείλεται κυρίως εἰς τάς ἐγκληματικάς ἐκτρώσεις, ἀλλά και αἱ ἐκτρώσεις ὀφείλονται εἰς την ἀπιστίαν καί ἀποστασίαν ἐγγάμων καί ἀγάμων γυναικῶν, συνεργούντων ἰατρῶν καί συζύγων. Ὁ Θεός πλέον ἄς δώση τόν φωτισμόν Του, μήπως καί συνέλθουν οἱ ἔνοχοι, διότι «ἐλασσονοῦσι φυλάς ἁμαρτίαι» (Παροιμ. ΙΔ΄ 34).

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΕ ΚΟΣΤΟΥΜΙ ΕΙΣ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟΝ

ΜΙΑ φωτογραφία ἀξίζει ὅσον χίλιαι λέξεις λέγει μία κινεζική παροιμία καί αὐτήν τήν ἐνεστερνίσθη ὁ δημοσιογραφικός κόσμος, πολύ πρίν αἱ κοινωνίαι εὑρεθοῦν ἀντιμέτωποι μέ τά ἠλεκτρονικά Μέσα Ἐνημερώσεως (ΜΜΕ). Ἡ φωτογραφία, ἡ ὁποία συνοδεύει τό παρόν κείμενον ἀξίζει πολλαπλασίως ἀπό χιλίας λέξεις, ἀφοῦ ἀποκαλύπτει τόν κατήφορον τῶν

Ὀρθοδόξων ᾽Επισκόπων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, οἱ ὁποῖοι εἰς σύναξιν τοῦ Βατικανοῦ διά τήν πρωτόθρονον ἑορτήν του, ἐκυκλοφόρουν μέ τό κοστούμι. Δικαιολογημένως ὁ ἔντιμος Ἱερός Κλῆρος τῆς Ἑλλάδος ἀνεφώνησε: «Αἶσχος! Ἀπό τό ράσον εἰς τό κοστούμι!».

Οἱ ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται εἰς τήν φωτογραφίαν μέ κοστούμι εἶναι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γαλλίας καί ὁ Ἐπίσκοπος Σινώπης κ. Ἀθηναγόρας (Ἱ.Μ.Βελγίου) . Οἱ Ἐπίσκοποι φωτογραφίζονται μέ τούς καρδιναλίους τοῦ Βατικανοῦ ἔμπροσθεν μίας μεγάλης φωτογραφίας, εἰς τήν ὁποίαν εἰκονίζεται ὁ Πάπας Ἰωάννης Παῦλος, τόν ὁποῖον τό Βατικανόν ἐπιχειρεῖ νά ἁγιοποιήση, καί ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν θρησκειῶν, προφανῶς προσευχόμενοι.

Τό ἀξιοπερίεργον εἶναι ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Βατικανοῦ ἐτίμησαν τά ράσα, τά ὁποῖα τούς ἐπιβάλλει ἡ αἵρεσίς των, ἐνῶ οἱ Ὀρθόδοξοι δέν τά ἐτίμησαν, τά «πέταξαν» καί προσῆλθον εἰς τήν ἀναμνηστικήν φωτογραφίαν μέ κοστούμι. Ἕως σήμερον τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἐπρωταγωνίστει εἰς τήν ἀποστασίαν ἐκ τῆς Πίστεως, τῆς νοθεύσεως τῶν ἱ. Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς προδοσίας τῶν Ἱερῶν Κανόνων.Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἐνοχλεῖται ἀπό αὐτούς τούς χαρακτηρισμούς, ἀλλά αὐτή εἶναι ἡ πραγματικότης. Μία πραγματικότης, ἡ ὁποία ἤρχισεν μέ τά συλλείτουργα εἰς τήν Ραβένναν, μέ τάς διαθρησκειακάς διασκέψεις, τήν ἀναγνώρισιν τῶν Παπικῶν καί τῶν Προτεσταντῶν ὡς μελῶν κανονικῶν «Ἐκκλησιῶν»,

τάς συμπροσευχάς μέ τόν Πάπαν εἰς τό Φανάριον, τάς προσφωνήσεις πρός τόν Ἁγιώτατον ἀδελφόν τοῦ Βατικανοῦ, τάς προσπαθείας διά τήν περιθωριοποίησιν τῆς ΠατερικῆςΘεολογίας μέ τούς θεολογικούς Διαλόγους διά τό πρωτεῖον τοῦ Πάπα, μέ τήν νόθευσιν τοῦ Ὀρθοδόξου Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος, τήν ἀναγνώρισιν τῶν «μυστηρίων» τοῦ Βατικανοῦ ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων κ.λπ. Τώρα προχωρεῖ εἰς τήν περιθωριοποίησιν τοῦ ράσου καί τήν ἀπαλλαγήν τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου ἐξ αὐτοῦ.

Φαραώ-Δανειστές: Οι δεινοί δυνάστες και η οδυνηρή Γενοκτονία

 Ηλιάδης Σάββας

Δάσκαλος

Κιλκίς, 17-7-2015

Στην τρέχουσα επικαιρότητα, που ήδη προβάλλουν  σκληρά και αδυσώπητα τα επερχόμενα δεινά για τον Ελληνισμό,  βρίσκουμε κάτι ανάλογο να συνταιριάζει από την Παλαιά Διαθήκη, με τον καταδυναστευόμενο από τους Αιγυπτίους  λαό των Εβραίων.

 Όταν άρχισε να αυξάνεται και να γίνεται πολύ ισχυρός, όντας υποταγμένος και εξορισμένος,  τότε ο βασιλιάς Φαραώ, που δε γνώριζε τίποτε για τον Ιωσήφ και την προσφορά του στην Αίγυπτο, υπό το φόβο της επικράτησής τους, έδωσε  εντολή  να συντριβεί το έθνος του Ισραήλ. Διέταξε τη γενοκτονία του. (Βιβλίο Εξόδου)

Δυο μεθόδους σοφίστηκε ο Φαραώ για την εξόντωσή του, για τη γενοκτονία αυτή.  «Δεῦτε οὖν κατασοφισώμεθα αὐτούς», είπε (Εξ.1,10).Τι σημαίνει «κατασοφισώμεθα»; Κατασοφίζομαι, σημαίνει εξαπατώ, κάνω κακό με τεχνάσματα, με μεθόδους κρυφές. Πώς όμως;

Εκκλησία και κόσμος του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον

Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16). Συγκλονιστικός ο μετασχηματισμός του θείου λόγου σε πράξη· επάνω από το σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύεται το κλειδί του Παραδείσου του στον χειρότερο εκπρόσωπο του διεφθαρμένου κόσμου, σ΄ έναν κακούργο ληστή. Είναι η εγγύηση ότι τα ματωμένα χέρια του έχουν την πρόθεση και τη δύναμη ν΄ αγκαλιάσουν τον βρόμικο κόσμο, να τον καθαρίσουν με το αίμά τους, να τον επαναφέρουν στο αρχέγονο κάλλος και να τον ανεβάσουν στην ουράνια δόξα. Με την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι ο κόσμος θ΄ αναγνωρίσει την πλάνη, την αμαρτία του, θα εξομολογηθεί με συντριβή και μετάνοια και θα ομολογήσει πίστη στον μόνο Λυτρωτή Ιησού Χριστό.

“Marina from Andros”

A few years ago, a family from Lemessos, Cyprus, named Vassiliou received the following miracle. In Greece they are well known from the televised requests they made in order to find a donor for their young boy Andrea, who suffered from leukemia. The donor was indeed found and the parents began preparing for their trip to Texas, U.S.A where the bone marrow transplant was going to be performed. Meanwhile, they also prayed and begged Jesus Christ to save their boy. Before they left for the U.S.A the parents heard of St. Marina’s miracles and they called the monastery of St. Marina located on the island of Andros in Greece to ask for Her blessing. The Elder of the monastery, Archimandrite Fr. Cyprianos promised that he would pray to St. Marina. He also wished the parents for St. Marina to be with Andrea in the operating room, to help him. With Elder Cyprianos’ blessing and with strong faith that St. Marina would help indeed, the Vassiliou family went to the U.S.A.

After the necessary pre-operation tests that Andrea had to undergo, he was taken to the operating room. A short time before the operation was to begin, a woman came to see the surgeon who would be operating on Andrea. She said that she was Andrea’s doctor and asked to be allowed to observe the operation. The conversation that ensued proved that the woman was indeed a doctor. However, the surgeon replied that ‘outside’ doctors were not permitted to be present in the operating room and that his medical teams’ policy was that no doctor other than those on the team be involved in such delicate operations. The persistence of the woman however, convinced the surgeon to allow her in the operating room. But before, he asked her to leave her coordinates at the administration desk. The unknown doctor did as told and then entered the operating room with the surgeon. During the operation, she gave several directions regarding the progress of the procedure. The operation went well and in the end the surgeon thanked the woman and exited the operating room. Andrea’s parents immediately went to inquire about the outcome of the surgery and the surgeon replied that all had gone very well, adding that he could not understand why they had brought Andrea to him when they had such a fine doctor. The parents were surprised and responded that they had not brought any doctor with them.  The surgeon insisted however. He also told them that when he came out of the operating room Andrea’s doctor had remained there for a little longer with the rest of the operating team and therefore, she would probably still be around. He recommended that they look for her. The search however, proved pointless as the ‘woman doctor’ was nowhere around. The Vassiliou couple then concluded that it must have been a doctor from Greece or Cyprus who had decided to travel to the U.S.A and contribute to the delicate operation. They expressed the wish to know who she was so that they may be able to thank her, and at the surgeon’s recommendation they then went to the administration desk to ask for her coordinates. It was with utter surprise that they read that the unknown woman had signed with the name “Marina from Andros”. Tears of gratefulness and joy filled their eyes as they recalled that the Elder at the monastery had said to them that he wished Andrea to have St. Marina in the operating room to help him.

Andrea’s parents shared with the media their joy both for the successful operation and Andrea’s recovered health and for the miracle they received.

The Vassiliou family made the vow that the entire family will be present at the saint’s monastery every year on the saint’s feast day (July 17) and Elder Cyprianos reports that the family has been making the annual trip from Lemessos to Andros every summer to thank Saint Marina for saving Andrea.

Miracles performed by the saints have never ceased to take place in the Orthodox Church. With these miracles, may our Lord Jesus Christ help us build our faith.

Δοξαστικό Αγ.Μαρίνας.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Μαρίνης μεγαλομάρτυρος.

Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Κλαυδίου τοῦ Β’, τὸ 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννησή της, ἡ μητέρα της πέθανε, καὶ ὁ πατέρας της Αἰδέσιος, ποὺ ἦταν Ἱερέας τῶν εἰδώλων, τὴν ἀνέθεσε σὲ μία χριστιανὴ γυναίκα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μαρίνα διδάχθηκε τὸν Χριστό.

Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, ἀποκαλύπτει στὸν πατέρα της ὅτι εἶναι χριστιανή. Ἔκπληκτος αὐτὸς ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἄκουσε, μὲ μίσος τὴν διέγραψε ἀπὸ παιδί του. Τὸ γεγονὸς αὐτό, μαθεύτηκε ἀμέσως καὶ ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς διέταξε νὰ τὴν συλλάβουν καὶ νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιόν του. Ἀμέσως θαμπώθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της. Τὴν ρώτησε ποὶα εἶναι καὶ ποὶα εἶναι ἡ πίστη της καὶ αὐτὴ τοῦ ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Μαρίνα καὶ εἶναι χριστιανὴ καὶ ὅτι εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Πισιδίας. Τότε ὁ ἡγεμόνας προσπάθησε νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. Ἡ Ἁγία ὅμως δὲν δέχτηκε.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ τύραννος πρόσταξε καὶ τὴν ὑπέβαλαν σὲ βασανιστήρια φρικτὰ καὶ ἀφοῦ τὶς κατέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔριξαν στὴν φυλακή.

Μέσα στὴν φυλακὴ μάλιστα συνέβη τὸ ἑξῆς: ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σὲ ἄγριο δράκοντα, προσπάθησε νὰ κάνει τὴν Ἁγία νὰ φοβηθεῖ. Αὐτὴ ὅμως προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ἀμέσως ὁ δράκοντας ἄλλαξε μορφὴ καὶ ἔγινε ἕνας μαῦρος σκύλος καὶ τότε ἡ Ἁγία ἅρπαξε ἕνα σφυρὶ καὶ χτυπώντας τον στὸ κεφάλι καὶ τὴν ράχη τὸν ταπείνωσε. Στὴ συνέχεια ὁ ἡγεμόνας διέταξε καὶ τὴν ἔφεραν πάλι μπροστά του. Παρὰ τὶς πιέσεις του, ἡ ἁγία παρέμεινε ἀκλόνητη.
Ἔτσι ὑποβλήθηκε σὲ νέα βασανιστήρια μέχρι ποὺ ἀποκεφαλίστηκε λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Ο ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕΝ ΕΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΝ ΜΕ ΒΟΥΔΙΣΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ

Τήν προσευχήν ὠργάνωσε τό Βατικανόν καί συμμετεῖχεν ὁ Πάπας καί οἱ ἐκπρόσωποι πεντήκοντα θρησκειῶν καί αἱρέσεων. Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης ἐξέθεσε τούς Καθηγουμένους τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ ὁποῖοι τόν ὑπεδέχθησαν προσφάτως ὡς στῦλον τῆς Ὀρθοδοξίας.Ὑπηρετεῖ ἀνοικτῶς τήν «Νέαν Ἐποχήν» καί τήν Πανθρησκείαν. Ἐξισώνει τόν Τριαδικόν Ἀληθινόν Θεόν καί τόν Χριστόν μέ τόν Βούδαν καί τήν Ἐκκλησίαν τῆς ἀληθοῦς Πίστεως μέ τάς αἱρέσεις. Περιφρονεῖ τούς ἱερούς Κανόνας καί τούς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας. Διά τήν μεγάλην πτῶσιν του εὐθύνονται ἡ Ἱερά Σύνοδος τοῦ Φαναρίου, τό Ἅγιον Ὄρος καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. 

Πρωτ Θεόδωρος Ζήσης, Παρουσίαση τεύχους Θεοδρομιας Ιαν - Μαρ 2015

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Τριάντα έξι χρόνια πέρασαν από την τραγική εκείνη μέρα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής…

Το πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών στην Κύπρο, εναντίον του νομίμου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄,  στις 15 Ιουλίου το 1974, έδωσε το πράσινο φως, ώστε η Τουρκία να εισβάλει στρατιωτικά στο νησί μας. Το σχέδιο εισβολής στην Κύπρο έλαβε το κωδικό όνομα "Αττίλας 1" και πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου της 20ης Ιουλίου του 1974.
Στις 4.35 το πρωί της αποφράδας εκείνης μέρας, η Κύπρος ξύπνησε από το βουητό των αεροπλάνων της τουρκικής αεροπορίας και τις εκρήξεις βομβών τύπου ναπάλμ. Οι πρώτοι τούρκοι στρατιώτες αποβιβάστηκαν στις 6.30 το πρωί στην παραλία της Κερύνειας. Το 256ο Τάγμα Πεζικού και η 190η Μοίρα Αρμάτων, υπήρξαν τα πρώτα θύματα της εισβολής. Μέχρι τις 5 το απόγευμα η τουρκική απόβαση έχει ολοκληρωθεί.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με το υπ΄ αριθμόν 353 ομόφωνο ψήφισμά του, καταδίκασε την τουρκική εισβολή και ζήτησε την αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων. Η Τουρκία, όμως, αρνήθηκε να συμμορφωθεί. Αντίθετα, με την επιχείρηση "Βροχή Θανάτου" συνέχισε την προέλασή της μέσα στο κυπριακό έδαφος. Ανελέητα και αδιάκριτα η αεροπορία και τα άρματά της σφυροκόπησαν τόσο στρατιωτικούς όσο και μη στρατιωτικούς στόχους, όπως σχολεία και νοσοκομεία. Η Τουρκία κατέλαβε σταδιακά το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας
Τριάντα έξι χρόνια πέρασαν από την τραγική εκείνη μέρα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής και ο λαός μας βιώνει ακόμη τις επιπτώσεις της εισβολής. Ήταν απίστευτη η τραγωδία που έπληξε τη δύσμοιρη μεγαλόνησο. Τα όνειρα για λευτεριά και αξιοπρέπεια γκρεμίστηκαν και η Ασιατική στέπα κτύπησε με τη σιδερένια της πυγμή την Κύπρο μας με τον τρισχιλιετή πολιτισμό της.
Η ιστορία της κόπηκε στα δυο... και το μοιρολόι του πόνου και της εθνικής οδύνης αντιλαλεί ακόμη σ΄ ολόκληρη την Κύπρο και ιδιαίτερα, στη Βόρεια Γη του Τουρκοπατημένου Πενταδάκτυλου μας...


Πηγή : Eκκλησία της Κύπρου

ΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΥ

  «Ω Κύριε, ανήσυχος είναι η ψυχή μας, έως ου εύρη ανάπαυσιν εν Σοι».

Έμαθον δια της «Εκκλησίας», ότι εις τας Αθήνας αφίχθη τελευταίως ένας Γιόγκι και πολλοί έσπευσαν εις συνάντησίν του, «δια να μάθουν παρ’ αυτού την μέθοδον της κατακτήσεως της αληθούς χαράς και ευτυχίας», την οποίαν υπέσχετο «ο απόστολος ούτος του ανατολικού εξωχριστιανικού μυστικισμού». Οι Γιόγκι, ως γνωστόν, είναι μοναχοί βουδδισταί, οι οποίοι ακολουθούντες τας υποδείξεις του πρίγκηπος Σιντάρτα – τον οποίον ανεγνώρισαν ως Θεόν – αγωνίζονται δια την απαλλαγήν των από την εσωτερικήν δυστυχίαν των, δια μεθόδων τινών. Ο βουδδισμός στηρίζει όλην την περί λυτρώσεως θεωρίαν του και μακαριότητα – «νιρβάνα» -- εις την νέκρωσιν του αισθήματος της ζωής, της βουλήσεως. Και ως γνωρίζομεν εκ πληροφοριών, οι Γιόγκι, κάμνουν και ένα είδος «νοεράς προσευχής», περιερχόμενοι ούτω εις κατάστασίν τινα εκστάσεως. Δεν χωρεί καμμία αμφιβολία, ότι ο βουδδισμός, ως θρησκεία, είναι χάλκευμα του θρησκευτικού συναισθήματος και παραπλάνησις του σατανά. Είναι φανερόν, ότι οι δυστυχείς Γιόγκι εμπαίζονται από πονηρά πνεύματα, τα οποία και τον διδάσκαλόν των πρίγκηπα ηπάτησαν. Αλλά λαμβάνουν παρ’ αυτών αποζημίωσίν τινα, μίαν ψευδαίσθησιν μακαριότητος υπό μορφήν φωτοφανειών, αι οποίαι δεν είναι άγνωστοι εις τους καθ’ ημάς διδασκάλους του Ορθοδόξου Ασκητισμού. Δια τούτο και η βουδδιστική διδασκαλία, ως και ο, υπό του «μετασχηματιζομένου εις άγγελον Φωτός» εμπνευσθείς, Νεοπλατωνισμός, είναι πλήρεις φασματικού φωτός, «πυρώδους», όπερ δημιουργεί δι’ απάτης των οφθαλμών ο Εωσφόρος, «ο δια την έπαρσιν σκότος Βεελζεβούλ και γενόμενος και λεγόμενος», κατά τον Θεολόγον Γρηγόριον.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού :

…. τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!                                                                                    

Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                        

Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                              

Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                                                                   
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                        

Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.