Διαχρονικαὶ θέσεις

Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί  την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει,  καταδικάζεται ως ανίερον πραξικόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι  αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν,  εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και  ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Βεβαίως φέρων, τον χαρακτήρα, του προ αιώνων σε φύσαντος, την βροτών δι΄ οίκτον, νυν ασθένειαν περιέθου.

Ερμηνεία.

Το παρόν Τροπάριον ερανίσθη ο Μελωδός από τα αποστολικά εκείνα ρητά του μεγάλου Απ. Παύλου λέγοντος: «Ος ων απαύγασμα της δόξης και χαρακτήρ της υποστάσεως αυτού» (Εβρ. α: 3) και «Ος εν μορφή Θεού υπάρχων, ουχ΄ αρπαγμόν ηγήσατο το είναι ίσα Θεώ, αλλ΄ εαυτόν εκένωσε μορφήν δούλου λαβών» (Φιλιπ. β: 6). Λέγει λοιπόν ο Ιεράρχης Κοσμάς· συ, ω θεάνθρωπε Ιησού Χριστέ, φέρων βεβαίως και αμετακινήτως τον απαράλλακτον χαρακτήρα της υποστάσεως του σε προ των αιώνων γεννήσαντος αϊδίου Πατρός, ως ομοούσιος τούτου Υιός, τώρα επ΄ εσχάτων των χρόνων δια υπερβολήν φιλανθρωπίας και αγαθότητος εκαταδέχθης να φορέσης και την των ανθρώπων ασθένειαν (φύσιν)· ταυτόν ειπείν, μη τραπείς κατά την Θεότητα, αλλά μείνας εκείνο οπού ήσουν: ήτοι τέλειος Θεός, έγινες και τέλειος άνθρωπος αληθεία ου φαντασία, ίνα θεώσης τον άνθρωπον.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Μελάνης οσίας, Ζωτικού ορφανοτρόφου.

Ἔζησε στὰ χρόνια ποὺ βασιλιὰς ἦταν ὁ Ὀνώριος, δεύτερος γιὸς τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου. Οἱ γονεῖς της, εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι, τὴν πάντρεψαν σὲ μικρὴ ἡλικία καὶ ἀπέκτησε δύο παιδιά. Ὅμως μεγάλες δοκιμασίες τὴν περίμεναν. Τὴν μητρική της καρδιὰ σπάραξε ὁ θάνατος τῶν δυὸ παιδιῶν της. Μετὰ ἀπὸ λίγο καὶ ἐντελῶς ξαφνικά, πέθανε καὶ ὁ σύζυγός της. Καὶ γιὰ νὰ γεμίσει τὸ πικρὸ ποτήρι τῆς λύπης, χάνει καὶ τοὺς γονεῖς της. Οἱ στιγμὲς δύσκολες. Ποιὸς θὰ τὴν παρηγορήσει; Μὰ ποιὸς ἄλλος; Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ λέει: «τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες». Δηλαδή, ἡ ἀκλόνητη ἐλπίδα σας στὰ μέλλοντα ἀγαθά, νὰ σᾶς γεμίζει χαρὰ καὶ νὰ σᾶς ἐνισχύει γιὰ νὰ δείχνετε ὑπομονὴ στὴν θλίψη. Καὶ νὰ ἐπιμένετε στὴν προσευχή, συνεχίζει ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποία θὰ λαμβάνετε σπουδαία βοήθεια στὶς δύσκολες περιστάσεις τῆς ζωῆς σας.

Ἔτσι καὶ ἡ Μελάνη, ἀδιάφορη γιὰ τὶς κοσμικὲς ἀπολαύσεις, ἀποσύρθηκε σὲ ἕνα ἐξοχικό της κτῆμα, ὅπου ἀφοσιώθηκε στὴν μελέτη καὶ τὴν προσευχή. Ἐκεῖ ἐπίσης καλλιγραφοῦσε ἱερὰ βιβλία καὶ τὰ ἔδινε νὰ τὰ διαβάζουν οἱ πιστοί. Διέθεσε ὅλη της τὴν περιουσία γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν φτωχῶν καὶ ἀσθενῶν.
Καὶ ἀφοῦ ἐπισκέφθηκε πολλοὺς τόπους βοηθώντας τοὺς πάσχοντες, κατέληξε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου καὶ πέθανε ἀπὸ πλευρίτιδα.

Ὁ δὲ Σ. Εὐστρατιάδης γράφει τὰ ἑξῆς γιὰ τὴν Ἁγία αὐτή: «...Αὐτὴ ἣν ἐπὶ τῆς βασιλείας Ὀνωρίου (395 – 423), Ρωμαία πλούσια καὶ ἐκ γένους περιφανοῦς καὶ ἐνδόξου. Συζευχθεῖσα παρὰ τὴν θέλησιν αὐτῆς, ἀπεσύρθη μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῶν δύο αὐτῆς τέκνων εἰς ἐν προάστειον τῆς Ρώμης, ἐπιμελουμένη τῶν πτωχῶν, ὑποδεχόμενη τοὺς ξένους, ἐπισκεπτόμενη τοὺς ἐξόριστους καὶ ἐν φυλακαὶς καὶ θεραπεύουσα τοὺς νοσοῦντας. Μετὰ τὴν ἐκποίησιν τῶν κτημάτων αὐτῆς καὶ διανομὴν τῶν προσόντων εἰς μονὰς καὶ ἐκκλησίας, διὰ τῆς Ἀφρικῆς καὶ Ἀλεξανδρείας κατέλαβε τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐνεκλείσθη εἰς πενιχρὸν κελλίον ἐκεῖ ἔκτισε καὶ μονὴν εἰς ἣν συνήγαγεν ἐνενήκοντα παρθένους, ἐξ ἰδίων διὰ τὴν διατροφὴν αὐτῶν δαπανώσα, μικρὸν ἀσθενήσασα ἐκ πλευρίτιδας, μετέλαβε τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Ἐπισκόπου Ἐλευθερουπόλεως καὶ ἀνεπαύθη ἐν Κυρίῳ".

Ο Ζηλωτής Προφήτης και οι σημερινοί Κληρικοί.

Οσάκις κανείς μελετά τον βίον του Προφήτου Ηλία, θαυμάζει μερικά στοιχεία, που συναντά εις αυτόν. Βλέπει τον ζηλωτήν Προφήτην πως εργάζεται εις το προφητικόν έργον ως απεσταλμένος του Θεού εις τον κόσμον. Και ασφαλώς το έργον του Θεού γίνεται συμφώνως προς το θέλημά Του και δεν είναι δυνατόν να γίνη χωρίς ζήλον. Προβληματίζεται δε όταν βλέπη λειτουργούς του υψίστου, που χωρίς ζήλον, ίσως και με σχετικήν αδιαφορίαν, διακονούν εις το θέλημα του Θεού. Ο δε Απόστολος του Χριστού παραγγέλλει: «Μη αμέλει του εν σοι χαρίσματος, ο εδόθη σοι δια προφητείας» (Α΄ Τιμ. 4: 14). Ομοίως εις τον βίον του Προφήτου αναφέρονται και «οι ιερείς της αισχύνης» και η απέναντι αυτών στάσις τούτου. Και εις τον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης υπήρχον ψευδοπροφήται και ψευδοϊερείς, οι οποίοι έζων και ενήργουν μακράν του θελήματος του Θεού. Συγκεκριμένως δε ο ζηλωτής Προφήτης ηναντιώθη κατ΄ αυτών. Εις τας ημέρας μας, όμως, όπου οι λαβόντες το χάρισμα της ιερωσύνης, που είναι οι επίσκοποι, οι διάδοχοι των Αποστόλων και οι εν γένει λειτουργοί της Εκκλησίας του Χριστού έχουν πρότυπά τους τους Μαθητάς του Κυρίου, η ευθύνη των έναντι Θεού και ανθρώπων είναι μεγάλη. Δυστυχώς η στάσις των έναντι των ολετήρων της Εκκλησίας Οικουμενιστών είναι σχεδόν μηδαμινή!

Το έτος 2001 ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος έγραφε για τον Πατριάρχη των Ιεροσολύμων κ. Ειρηναίο:

Με την σημερινή εκλογή το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αποκτά στο πρόσωπο του νέου Πατριάρχου άνδρα ιεροπρεπή, πατέρα σεμνό και φύλακα και τηρητή πιστό των πατρώων. Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίος διακρίνεται, για την αγάπη και καλοσύνη του, για την προσήλωσή του στα θέσμια του Πατριαρχείου και για την φροντίδα του να αποκτήσει και πάλι το Πατριαρχείο μας στα Ιεροσόλυμα την παλαιά του αίγλη με φορέα της ανόρθωσής του την πολιά Αγιοταφική Αδελφότητα. Ύστερα από μια μακρά και περιπετειώδη προεκλογική περίοδο, στη διάρκεια της οποίας ο εκλεγείς Πατριάρχης επέδειξε υψηλό ήθος και ευθύνη, η αγαθή πρόνοια του Θεού οδήγησε στην πρόκρισή του, με απόλυτα νόμιμες και διαφανείς διαδικασίες και επλούτισε την ελληνική Ορθοδοξία με ένα νέο ηγέτη.

Ιδού τώρα  τα έργα των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών:

Με τον ίδιο τρόπο, μας εξαπατούν οι Οικουμενιστές και στα θέματα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας!

π. Δ. Τάτσης: Είναι καιρός να καταπολεμηθεί ο παναιρετικός Οικουμενισμός!!!

http://paterikiparadosi.blogspot.ca/

Ὁ π. Διονύσιος καὶ οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἐπιτέλουςἀνακάλυψαν –μετὰ τόσες δεκαετίες Οἰκουμενισμοῦ– ὅτι «εἶναι καιρὸς νὰ καταπολεμηθεῖ ὁ οἰκουμενισμός»!!!

Ἄρα, ὁμολογεῖτε, πάτερ, ὅτι μέχρι τώρα δὲν τὸν καταπολεμούσατε;

Ὅτι τὰ θαρραλέα ἄρθρα ποὺ γράφατε στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» καὶ οἱ ἀναρτήσεις στὰ θρησκευτικὰ ἱστολόγια δὲν ἀρκοῦσαν;

Ὅτι οἱ «Ὁμολογίες Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» δὲν ἔφεραν ἀποτέλεσμα;

Ὅτι οἱ θεολογικο-φιλοσοφικὲς ἀναλύσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν ἔκαναν τίποτα;

Ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν συμπροσευχῶν ὡς «ἀσχημιῶν» δὲν πείραξε καθόλου τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἀπὸ τὸ νὰ ἀλλάξουν γραμμή;

Καὶ ποιό καινούργιο τρόπο, ποὺ μέχρι τώρα δὲν ἐφαρμόσατε, ἀνακαλύψατε; Ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ ὁ Κύριος, ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες διὰ λόγων καὶ πράξεων ἔχουν διδάξει; Δηλαδὴ ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές;

Πάτερ, πάψτε νὰ συκοφαντεῖτε (ἐκεῖ στὰ Γιάννενα καὶ ὅπου ἀλλοῦ), ὅσους ἀκολουθοῦν (παρὰ τὶς ἁμαρτίες τους) τὴν γραμμὴ τῶν Πατέρων. Προσευχηθεῖτε γιὰ τὴν μετάνοιά μας, τὴν μετάνοιά σας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν μετάνοια τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ὥστε ὅλοι μαζὶ νὰ ἀντιδράσουμε, νὰ πολεμήσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μὲ τὸν μόνο τρόπο ποὺ θὰ φέρει ἀποτελέσματα· τὸν τρόπο τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου ποὺ δίδαξαν οἱ Πατέρες. Αὐτὸν ποὺ «καταλαβαίνουν» οἱ Οἰκουμενιστές!

Ξεπεράστε τὴν δικαιολογία ποὺ ἐπικαλεῖσθε, ὅτι τάχα θὰ προκαλέσετε σχίσμα. Ὁ ἱερὸς Κανόνας ἐξηγεῖ ὡραιότατα: ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, δηλ. ἡ μὴ μνημόνευση τῶν αἱρετικῶν, δὲν ὁδηγεῖ σὲ σχίσμα, ἀλλὰ προφυλάσσει ἀπὸ τὸ σχίσμα.

Ἐκεῖνο ποὺ σίγουρα θὰ ἐπακολουθήσει, εἶναι οἱ διωγμοί. Αὐτὸ μὴν τὸ φοβᾶσθε, διότι (τὸ γνωρίζετε): «ἐπιβαλοῦσιν ἐφ' ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγάς», ἀλλὰ «μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι» καὶ «μακάριοί ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς». Προσευχηθεῖτε μόνο, κι ἐμεῖς οἱ ἀδύναμοι ν’ ἀντέξουμε.

28-12-2014 Oμιλία Γέροντα Σάββα Λαυριώτη στον Ορθόδοξο Τύπο ''H ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΈΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ''

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=10347

π. Θεόδωρος Ζήσης:

  …Προσπαθώντας ἐπίσης οἱ ἐν λόγῳ ἀρχιερεῖς νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν κληρικῶν, τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ γράφοντος, διετύπωσαν ἀσύστατες παντελῶς συκοφαντίες, τὸ μόνο ὅπλο τῶν δειλῶν καὶ ἀμφιβόλου ἀνδρισμοῦ καὶ ἐντιμότητος ἀνθρώπων.  Ὅταν δὲν ἔχῃς ἐπιχειρήματα, λασπολογεῖς καὶ συκοφαντεῖς, καὶ μάλιστα ἀπόντος τοῦ συκοφαντουμένου. Ἐμεῖς φειδόμενοι τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος τῆς παναγίας Ἱερωσύνης, καὶ ὄχι τῶν προσώπων τους ποὺ δὲν ἀξίζει νὰ τὰ σεβασθῇς, ἀποφεύγουμε πρὸς τὸ παρὸν τὴν δημοσιοποίηση τῶν ὀνομάτων τους καὶ τὴν ἀναίρεση τῶν ψευδολογιῶν καὶ ἀσυστάτων συκοφαντιῶν τους. Χαιρόμαστε, γιατὶ μᾶς ἀξιώνει ὁ Κύριος νὰ ὑβριζόμεθα καὶ νὰ συκοφαντούμεθα γιὰ τὴν ᾿Αλήθεια καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. ῾Απλῶς προβήκαμε στὴν γνωστοποίηση αὐτῶν τῶν ἀπειλῶν καὶ τῶν συκοφαντιῶν, ἐν πρώτοις γιὰ νὰ ἐνθαρρύνουμε τοὺς ἀγωνιστὰς νὰ μὴ φοβοῦνται τοὺς ἀναξίους αὐτοὺς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι οὔτε τὸν Θεὸν φοβοῦνται οὔτε τοὺς ἀνθρώπους ἐντρέπονται, καὶ γιὰ νὰ προφυλάξουμε ὅσους τυχὸν πιστεύσουν τὶς συκοφαντίες καὶ σκανδαλισθοῦν. ᾿Ακόμη καὶ γιὰ νὰ πληροφορήσουμε τοὺς καταχρωμένους τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα καὶ τυρρανοῦντας δεσποτικῶς καὶ κοσμικῶς τοὺς κληρικοὺς καὶ τὸ ποίμνιο, ὅτι εἶναι καὶ αὐτοὶ πρόβατα τοῦ ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ προφυλάξῃ τὴν ᾿Εκκλησία Του ἀπὸ τοὺς λύκους τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ ἀπὸ τοὺς μισθωτοὺς ποιμένες, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὰ πρόβατα καὶ δὲν θυσιάζονται γι᾿ αὐτά, διότι ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ τὴν καλοπέραση, γιὰ τὸ γάλα καὶ τὸ μαλλί τους (Ἰω. 10, 1-15).

O Πατριάρχης Βαρθολομαίος εις το Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του παρουσιάζει τον εαυτόν του;

…Ἐν τούτοις, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας βλέπομεν καθημερινῶς τὸν χείριστον ἐξευτελισμὸν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τὴν ἀτίμωσιν καὶ τὸν διασυρμὸν αὐτοῦ.Ὀφείλομεν, λοιπόν, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἄξιοι τῆς δόξης καὶ τιμῆς διὰ τῆς ὁποίας περιέβαλε τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον ὁ “δι᾿ ἡμᾶς καθ᾿ ἡμᾶς γενόμενος” Δημιουργός μας, νὰ πράξωμεν πᾶν τὸ δυνατὸν, διὰ νὰ παύσῃ ἡ ἐσχάτως διογκουμένη ἐξευτελιστικὴ διὰ τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον συμπεριφορά….

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Υιόν υψίστου, Υιόν Παρθένον, Θεόν παιδίον γενόμενον, προσκυνήσαντά με, νυν απόλυσον εν ειρήνη.

Ερμηνεία.

Τούτο το Τροπάριον αναφέρεται υπό του Συμεών προς τον Σωτήρα Χριστόν λέγοντος: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη» (Λουκ. β: 29). Ω Δέσποτα, λέγει, της ζωής και του θανάτου, απόλυσον εμέ από του βίου τούτου του φθαρτού και προσκαίρου, και μεταβίβασόν με εις τον άφθαρτον εκείνον και ατελεύτητον αιώνα, κατά την ερμηνείαν Ευθυμίου του Ζυγαδηνού εις τον Λουκάν, και του ανωνύμου ερμηνευτού των Κανόνων· απόλυσον δε εμέ εν ειρήνη λογισμών, κατά τον Ευθύμιον και Θεοφύλακτον, επειδή οι ταράττοντές με λογισμοί περί της θείας ενανθρωπήσεως ειρήνευσαν· ή εν ειρήνη αφοβίας, διότι πλέον δεν φοβούμαι θάνατον δια το βαθύ μου γήρας· ή εν ειρήνη χαράς, διότι πλέον δεν λυπούμαι υπέρ της ελευθερίας του Ισραήλ· είδον γαρ τώρα τον ελευθερωτήν· ή εν ειρήνη: ήτοι εν αναπαύσει, διότι έως ου ζη ο άνθρωπος, πάντοτε ταράττεται· αποθανών δε ειρηνεύει, κατά την ερμηνείαν του Θεοφυλάκτου· όθεν είπεν ο Ιώβ: «Θάνατος ανδρί ανάπαυσις» (Ιώβ γ: 23). Διατί παρακαλώ να με απολύσης; Διότι εγώ, λέγει, σε επροσκύνησα τον Υιόν του υψίστου Πατρός κατά την Θεότητα, και Υιόν της Παρθένου κατά την ανθρωπότητα, τον αυτόν Θεόν τέλειον και παιδίον γενόμενον: ήτοι άνθρωπον τέλειον. Μακράν δε πρέπει να διώκεται από τους ορθοδόξους το δυσσεβές φρόνημα Νεστορίου του ανθρωπολάτρου, δύο Υιούς φρονούντα, άλλον μεν τον εκ Πατρός γεννηθέντα ως Θεόν, άλλον δε τον εκ της Παρθένου γεννηθέντα ως άνθρωπον. Επειδή δε ο Θεολόγος Γρηγόριος λέγει, ότι ο Υιός του Θεού και Υιός ανθρώπου γίνεται· δια τούτο ένα διδάσκει τον Υιόν κατά την υπόστασιν και το πρόσωπον, δύο δε τας φύσεις αυτού, Θεότητα και ανθρωπότητα, τον αυτόν Θεόν τέλειον, και άνθρωπον τέλειον, απαθή τη Θεότητι, και παθητόν τη ανθρωπότητι. Όθεν και ο θεοφόρος Μάξιμος είπεν: «Ου λέγομεν επί Χριστού διαφοράν υποστάσεων· ότι Τριάς μεμένηκεν η Τριάς και σαρκωθέντος του Λόγου, προσθήκης προσώπου ου προσγενομένης τη Αγία Τριάδι δια την σάρκωσιν· λέγομεν δε φύσεων διαφοράν, ίνα μη τω Λόγω κατά την φύσιν ομοούσιον την σάρκα πρεσβεύωμεν» (Κεφάλαιον υζ΄ της έκτης εκατοντάδος των γνωστικών). Και πάλιν ο αυτός λέγει εν τη ξβ΄ λύσει των απόρων: «Ει δε σαρκός εν Χριστώ και Θεότητος μετά την ένωσιν υπάρχει κατά φύσιν διαφορά, (ου γαρ ταυτόν κατ΄ ουσίαν ποτέ Θεότης και σαρξ) προς φύσεως μιας γένεσιν η των συνελθόντων ουδαμώς γέγονεν ένωσις, αλλά προς μίαν υπόστασιν, καθ΄ ην ουδεμίαν εν Χριστώ καθ΄ οιονδήποτε τρόπον ευρίσκομεν διαφοράν· ταυτόν γαρ τη οικεία σαρκί καθ΄ υπόστασιν ο Λόγος· καθ΄ ο γαρ αν ο Χριστός έχη διαφοράν, εν είναι κατά πάντα τρόπον ου δύναται· καθό δε την οιανούν παντελώς ουκ επιδέχεται διαφοράν, κατά πάντα τρόπον το εν απ΄ αυτού διαπαντός ευσεβώς έχει, και ον και λεγόμενον». Πως δε ο Θεόδωρος λέγει, ότι το παρόν Τροπάριον ο Συμεών αναφέρει εις τον Πατέρα, και όχι εις τον Υιόν, απορώ.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Ανυσίας οσιομάρτυρος, Φιλαιτέρου μάρτυρος, Λέοντος οσίου.

Ἡ Ἁγία Ἀνυσία, ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (298 μ.Χ.). Καταγόταν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη καὶ ἦταν θυγατέρα γονέων εὐσεβῶν καὶ πολὺ πλουσίων. Ὅταν πέθαναν οἱ γονεῖς της, ἡ Ἀνυσία στάθηκε κυρία τοῦ ἐαυτοῦ της. Οὔτε τὰ πλούτη ποὺ κληρονόμησε τὴν μέθυσαν, οὔτε ἡ ὀρφάνια της τὴν παρέσυρε. Ἀλλὰ μὲ φρόνηση καὶ ἐγκράτεια, προσπαθοῦσε πάντα νὰ μαθαίνει «τί ἐστὶν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ». Τί δηλαδή, εἶναι εὐχάριστο καὶ εὐπρόσδεκτο στὸν Κύριο.
Ἡ εὐσέβειά της αὐτή, τὴν ἔκανε γνωστὴ στοὺς εἰδωλολάτρες. Μιὰ φορὰ λοιπόν, ἐνῶ πήγαινε στὴν ἐκκλησία, τὴν συνάντησε κάποιος εἰδωλολάτρης στρατιώτης. Ἀφοῦ τὴν ἔπιασε βίαια, τὴν ἔσυρε στοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων καὶ τὴν πίεζε νὰ θυσιάσει στοὺς Θεούς. Ἡ Ἀνυσία ὁμολόγησε ὅτι πιστεύει στὸν ἕνα καὶ ἀληθινὸ Θεό, τὸν Ἰησοῦ Χριστό, καὶ Αὐτὸν ἀγωνίζεται νὰ εὐχαριστεῖ κάθε μέρα. Ὁ στρατιώτης ἐξαγριωμένος, ἄρχισε νὰ βλασφημεῖ τὸ Θεὸ καὶ τότε ἡ Ἀνυσία τὸν ἔφτυσε στὸ πρόσωπο.

Ντροπιασμένος αὐτός, ἔσυρε τὸ σπαθί του καὶ διαπέρασε τὰ πλευρά της. Ἔτσι ἡ Ἀνυσία, πῆρε τὸ ἁμαράντινο στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.

Φώτης Κόντογλου - Γιάννης ὁ Εὐλογημένος!

O Ἅγιος Βασίλης, σὰν περάσανε τὰ Χριστούγεννα, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ γύρισε σ᾿ ὅλα τὰ χωριά, νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τόνε γιορτάσει μὲ καθαρὴ καρδιά. Πέρασε ἀπὸ λογιῶν-λογιῶν πολιτεῖες κι ἀπὸ κεφαλοχώρια, μὰ σ᾿ ὅποια πόρτα κι ἂν χτύπησε δὲν τ᾿ ἀνοίξανε, ἐπειδὴ τὸν πήρανε γιὰ διακονιάρη. Κ᾿ ἔφευγε πικραμένος, γιατὶ ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, μὰ ἔνοιωθε τὸ πόσο θὰ πονοῦσε ἡ καρδιὰ κανενὸς φτωχοῦ ἀπὸ τὴν ἀπονιὰ ποὺ τοῦ δείξανε κεῖνοι οἱ ἄνθρωποι.
Μιὰ μέρα ἔφευγε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἄσπλαχνο χωριό, καὶ πέρασε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, κ᾿ εἶδε τὰ κιβούρια πὼς ἤτανε ρημαγμένα, οἱ ταφόπετρες σπασμένες κι ἀναποδογυρισμένες, καὶ τὰ νιόσκαφτα μνήματα εἴτανε σκαλισμένα ἀπὸ τὰ τσακάλια. Σὰν ἅγιος ποὺ εἴτανε ἄκουσε πὼς μιλούσανε οἱ πεθαμένοι καὶ λέγανε: «Τὸν καιρὸ ποὺ εἴμαστε στὸν ἀπάνω κόσμο, δουλέψαμε, βασανιστήκαμε, κι ἀφήσαμε πίσω μας παιδιὰ κ᾿ ἐγγόνια νὰ μᾶς ἀνάβουνε κανένα κερί, νὰ μᾶς καίγουνε λίγο λιβάνι μὰ δὲν βλέπουμε τίποτα, μήτε παπᾶ στὸ κεφάλι μας νὰ μᾶς διαβάσει παραστάσιμο, μήτε κόλλυβα, παρὰ σὰν νὰ μὴν ἀφήσαμε πίσω μας κανέναν». Κι ὁ ἅγιος Βασίλης πάλι στενοχωρήθηκε κ᾿ εἶπε: «Τοῦτοι οἱ χωριάτες οὔτε σὲ ζωντανὸ δὲ δίνουνε βοήθεια, οὔτε σὲ πεθαμένον», καὶ βγῆκε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, καὶ περπατοῦσε ὁλομόναχος μέσα στὰ παγωμένα χιόνια.

Γιατί δεν έχουν το σθένος οι "αντιοικουμενιστές" να το πουν στο λαό καθαρά ότι είμαστε Ουνίτες;

(σ.σ. το κείμενο που ακολουθεί είναι από την Μητρόπολη Πειραιώς)

«ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ» ΛΟΓΟΣ ΜΕ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4518476 e-mail:impireos@hotmail.com

Εν Πειραιεί τη 29η Δεκεμβρίου 2014

Από την εφημερίδα «Καθολική»,(φύλο αρ. 5, 31.10.2014), των εν Αθήναις παπικών πληροφορηθήκαμε την χειροτονία του νέου «Αρχιεπισκόπου» των καθολικών κ. Σεβαστιανού, όπου δημοσιεύεται και ο «ενθρονιστήριος» λόγος του. Πληροφορηθήκαμε επίσης την παρουσία κατά την εν λόγω χειροτονία και πολλών Ορθοδόξων επισκόπων και κληρικών, πράγμα το οποίο προξένησε θλίψη και οδύνη στις ψυχές μας. Η κατά συρροήν παράβαση των Ιερών Κανόνων, που απαγορεύουν τις συμπροσευχές, (πολλώ μάλλον όταν στην προκειμένη περίπτωση δεν είχαμε μια απλή συμπροσευχή, αλλά συμμετοχή σ’ ένα μείζον γεγονός για τους παπικούς, δηλαδή χειροτονία «επισκόπου»), έχουν γίνει πλέον ένα σύνηθες φαινόμενο, μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα του συγχρόνου θρησκευτικού συγκρητισμού, στην οποία ζούμε. Και είναι βέβαιο, ότι το αλγεινό και απαράδεκτο αυτό φαινόμενο, που βαρύτατα σκανδαλίζει τον πιστό λαό του Θεού, αναμένεται να διογκώνεται και να επεκτείνεται όλο και περισσότερο στο μέλλον, εφ’ όσον οι παραβάτες παραμένουν ατιμώρητοι. Τι νόημα άραγε είχε η παρουσία των Ορθοδόξων στην εν λόγω «χειροτονία»; Δεν αντιλαμβάνονται, ότι με την συμμετοχή και την συμπροσευχή τους,  αποδεικνύουν εν τη πράξει, ότι  αναγνωρίζουν έγκυρη μυστηριακή ιεροσύνη στους παπικούς, πράγμα που σημαίνει κατ’ επέκταση, ότι αναγνωρίζουν τον Παπισμό ως αληθή Εκκλησία;

Και ας έρθουμε στον «ενθρονιστήριο» λόγο του.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Παρουσίαση Θεοδρομίας

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός

Είναι τραγικό! Δεν επιχαίρω, ούτε θριαμβολογώ. Η επιθυμία όλων μας πρέπει να είναι να συναντηθούμε στην ενότητα των Προφητών, των Αποστόλων και των Πατέρων όλων των αιώνων. Διαφορετικά κάθε ένωση θα είναι ψευδένωσις και όχι μόνον αυτό, αλλά θα καταστρέφει και θα διαστρέφει κάθε προσπάθεια, ειλικρινή προσπάθεια, που θέλει να οδηγηθεί στο θέμα της σωτηρίας. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ελέγχει την σημερινή κατάσταση της Ορθοδοξίας. Υπάρχει σύγχυση. Σχετικοποίηση της πίστεως, πολιτικοί συμβιβασμοί. Οι διάλογοι οι εκκλησιαστικοί είναι απομίμηση των πολιτικών συζητήσεων. Έτσι, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς -γι’ αυτό δεν γίνεται ευχάριστα δεκτός- εμπνέει διάθεση ομολογίας και μαρτυρίου ακόμη, αν ο Θεός το επιτρέψει, στην εποχή μας. Βοηθεί, επίσης, στη συνέχεια της Ορθοδοξίας, της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Η επανέκφραση της Πίστεως με τα μέσα κάθε εποχής δεν έχει τίποτε το κοινό με την αναζητούμενη από δικούς μας θεολόγους Οικουμενιστές «επανερμηνεία» της πίστεως. Δεν είναι θέμα επανερμηνείας, πώς θα κατανοήσουμε λ.χ. το παπικό πρωτείο. Συγγνώμη για την φράση, και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα αφάγωτη! Μα είναι αυτά σοβαρά πράγματα, όταν παίζουμε «εν ου παικτοίς»; Όταν παίζουμε με τη σωτηρία; Όταν παίζουμε με την αιωνιότητα; Διαγράφουμε όλους τους Αγίους εν ονόματι των Αγίων. Διότι το πνεύμα, το οποίον κυριαρχεί, είναι να εκθειάζουμε τους Αγίους. Κι όπως, μακαρίτης τώρα, Αρχιεπίσκοπος έλεγε: Δεχόμεθα τον Μάρκο τον Ευγενικό και τον τιμάμε. Εκείνος έτσι έπρεπε να μιλήσει στην εποχή του, εμείς μιλούμε με τον δικό μας τρόπο στην δική μας εποχή. Κάτι παρόμοιο ελέχθη. Ο Χριστός όμως είναι πάντα ο αυτός «παρατεινόμενος εις τους αιώνες». Και η πίστη που σώζει είναι μία συνταγή, ένα φάρμακο που δεν αλλοιώνεται, δεν δέχεται αλλαγές. Είναι μία και ενιαία η πίστις. Η αποδοχή του Λόγου του Θεού από την εμπειρία των Αγίων, για να γίνει και δική μας εμπειρία.

Κάλαντα Ρόδου Πρωτοχρονιάς

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  ζ΄.  Ο  Ειρμός.

Σε τον εν πυρί δροσίσαντα, Παίδας θεολογήσαντας, και Παρθένω ακηράτω ενοικήσαντα, Θεόν Λόγον υμνούμεν, ευσεβώς μελωδούντες· ευλογητός ο Θεός, ο των Πατέρων ημών.

Ερμηνεία.

Ο παρών Ειρμός αυτός αφ΄ εαυτού σχεδόν είναι εξηγημένος, διότι είναι σαφής εις όλους και εύληπτος. Λέγει δε ο Μελωδός, ότι ημείς οι ορθόδοξοι Χριστιανοί υμνούμεν εσέ τον ενυπόστατον Λόγον και Θεόν: «Εν αρχή, φησίν, ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος» (Ιω. α: 1), διότι εσύ πάλαι μεν εδρόσισας με το πυρ της καμίνου τους αγίους τρεις Παίδας, οίτινες εθεολόγησαν εσέ έμπροσθεν του Βασιλέως Ναβουχοδονόσορος· έλεγον γαρ οι τρισμακάριοι μετά παρρησίας: «Ου χρείαν έχομεν ημείς περί του ρήματος τούτου αποκριθήναί σοι· έστι γαρ Θεός ημών εν Ουρανοίς, ω ημείς λατρεύομεν, δυνατός εξελέσθαι ημάς εκ της καμίνου του πυρός της καιομένης, και εκ των χειρών σου, Βασιλεύ, ρύσεται ημάς» (Δαν. γ: 16-17). Εσύ, λέγω, Κύριε, το πυρ το καταναλίσκον, κατά το γεγραμμένον (Δευτ. δ: 24), πάλαι μεν εδρόσισας τους τρεις Παίδας· τώρα δε επ΄ εσχάτων των χρόνων εκατοίκησας αφλέκτως εις την άφθορον Παρθένον· το αυτό γαρ θαύμα ηκολούθησε και τότε και τώρα, και εκεί εν τη καμίνω και εδώ εν τη Παρθένω· μάλλον δε και αληθέστερον ειπείν, το εν τη Παρθένω θαύμα είναι φοβερώτερον και παραδοξότερον από το εις τους τρεις Παίδας γενόμενον· εκεί μεν γαρ εν τη καμίνω το υλικόν πυρ αλησμόνησε να καίη, εδώ δε εν τη Παρθένω το πυρ το άϋλον και θειότατον δεν έκαιε, και εκεί μεν το έξωθεν πυρ της καμίνου δεν έκαιε τους ένδοθεν όντας νέους, εδώ δε συ το ένδοθεν άϋλον πυρ δεν έκαιες την έξωθεν περιέχουσάν σε κοιλίαν της Θεοτόκου. Δια τούτο λοιπόν ημείς ευσεβώς μελωδούμεν και λέγομεν: ευλογητός είσαι, ω Θεέ των Πατέρων ημών.

Christ is Born - Χριστός Γεννάται

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Των υπο του Ηρώδου αναιρεθέντων νηπίων.

Ὅταν οἱ Μάγοι δὲν ἐπέστρεψαν στὸν Ἡρώδη νὰ τοῦ ποῦν ποῦ εἶναι ὁ Χριστός, ὁ πονηρὸς αὐτὸς βασιλιὰς μηχανεύθηκε ἄλλο σχέδιο γιὰ νὰ ἐξοντώσει τὸ Θεῖο Βρέφος.

Εἶχε ἀκούσει ὅτι, σύμφωνα μὲ τὶς Γραφές, τόπος γέννησης τοῦ Χριστοῦ θὰ ἦταν ἡ Βηθλεέμ. Ἐπειδὴ ὅμως δὲ γνώριζε ποιὸς ἦταν ὁ Ἰησοῦς ἂν βρισκόταν μέσα στὴ Βηθλεὲμ ἢ στὰ περίχωρά της καὶ ἐπειδὴ συμπέρανε ὅτι τὸ παιδὶ θὰ ἦταν κάτω ἀπὸ δυὸ χρονῶν, ἔδωσε διαταγὴ νὰ σφαγοῦν ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς Βηθλεὲμ καὶ τῶν περιχώρων της, μέχρι τῆς ἡλικίας τῶν δύο ἐτῶν.
Ἡ σφαγὴ ἔγινε ξαφνικά, ὥστε νὰ μὴ μπορέσουν οἱ οἰκογένειες νὰ ἀπομακρυνθοῦν μὲ τὰ βρέφη τους. Καὶ οἱ δυστυχισμένες μητέρες εἶδαν νὰ σφάζονται τὰ παιδιά τους μέσα στις  ἴδιες τὶς ἀγκαλιές τους.

Ἡ χριστιανικὴ Ἐκκλησία, πολὺ σωστὰ ἀνακήρυξε Ἅγια τὰ σφαγιασθέντα αὐτὰ παιδιά, διότι πέθαναν σὲ μία ἀθώα ἡλικία καὶ ὑπῆρξαν κατὰ κάποιο τρόπο οἱ πρῶτοι μάρτυρες τοῦ χριστιανισμοῦ. Μπορεῖ βέβαια νὰ μὴ βαπτίσθηκαν ἐν ὕδατι, βαπτίσθηκαν ὅμως, μέσα στὸ ἴδιο εὐλογημένο αἷμα τοῦ μαρτυρίου τους.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ -- Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρύζω. Βοσκών φωνές φτάνουν στ' αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.

Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.
Σήμερα η Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: Αντί γι' αστέρια, δέχτηκε τους αγγέλους· αντί για ήλιο, δέχτηκε τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Και μη ζητάς να μάθεις το πώς. Γιατί όπου θέλει ο Θεός, ανατρέπονται οι φυσικοί νόμοι.
Εκείνος λοιπόν το θέλησε. Και το έκανε. Κατέβηκε στη γη κι έσωσε τον άνθρωπο. Όλα συνεργάστηκαν μαζί Του γι' αυτόν το σκοπό.
Σήμερα γεννιέται Αυτός που υπάρχει αιώνια, και γίνεται αυτό που ποτέ δεν υπήρξε. Είναι Θεός και γίνεται άνθρωπος! Γίνεται άνθρωπος και πάλι Θεός μένει!

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος («Λόγος ΝΗ´») :

«Η δικαιολογία δεν είναι χαρακτηριστικόν της ζωής των Χριστιανών, επειδή δεν βρίσκεται γραμμένη στην διδασκαλία του Χριστού. Να ευφραίνεσαι μαζί με τους ευφραινομένους και να κλαις μαζί με τους κλαίοντες, διότι αυτό είναι το σημάδι της καθαρότητος… Γίνε φίλος με όλους τους ανθρώπους, αλλά μόνος σου, μέσα στην διάνοιά σου. Γίνε κοινωνός των παθημάτων όλων των ανθρώπων, αλλά σωματικώς να απομακρυνθής από όλους».

π. Θεόδωρος Ζήσης

…ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, μας δείχνει τον δρόμο· να δυναμώσουμε την πίστη, τις παραδόσεις, να διατρανώσουμε και να προβάλουμε την ορθόδοξη πνευματικότητα και να στείλουμε τους νέους Βαρλαάμ, δικούς μας και ξένους, εκεί που ανήκουν και τους ταιριάζει, εκεί που πήγε ντροπιασμένος ο Βαρλαάμ και διωγμένος από την Ανατολή· να προσκυνήσει τον Πάπα, όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «προσφύσας μεν εκείνω τα χείλη και το γόνυ μεθ΄ ηδονής, ως έοικε, και σεβάσματος ασπασάμενος, την δε κεφαλήν υποθείς ταις εκείνου χερσί και την εκείθεν σφραγίδα χαίρων δεξάμενος». Εμείς ούτε γόνυ θα κλίνουμε ούτε χρειαζόμαστε την ευλογία του, και λυπούμαστε, γιατί οι ηγέτες μας αποδεικνύονται μικροί μπροστά σε τόσο μεγάλα θέματα. Όσοι σέβονται τον Πάπα, ας πάνε να τον επισκεφθούν στο Βατικανό, στη Ρώμη. Στην Ορθόδοξη Ελλάδα από αιώνων είναι πρόσωπο ανεπιθύμητο· persona non grata. Ποιος θα αλλάξει την ιστορία και θα ασεβήσει εις τους αγίους και εις τα άγια; 

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης":

ΑΙΣΧΡΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΑΔΙΟ ΑΡΒΥΛΑ: ΚΟΡΟΪΔΕΥΑΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ,ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ,ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΛΝΑΝ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ!!!

(σ.σ. Αδελφέ μου δεν βάζω τον σύνδεσμο διότι βλέπω "κεκαλυμμένο" πορνό και σε αυτούς, ίσως για να αυξάνουν την επισκεψημότητα του ιστοχώρου τους... )