Τιμωρεί ο Θεός;

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=8973

Από την καλή αδελφή μας Anny :

Περνούν τα χρόνια και αναβάλλουμε το δρόμο της επιστροφής για την αυριανή ημέρα. Και περνούν πολλές τέτοιες αυριανές ημέρες, και εμείς επαναπαυόμαστε πάντοτε στο αύριο... Ώσπου, αν η Χάρη του Θεού μας επιτρέψει να είμαστε ακόμα εδώ όταν κάποτε το αποφασίσουμε, αναζητούμε την ευλογημένη ζωή που χάσαμε δίπλα στον Σωτήρα μας και στους υποτακτικούς Του. Που όμως δεν παύει να μας περιμένει όσο ανασαίνουμε... 

Μοναχός: Ξένε, ποιόν ζητάς να βρεις; 

Ξένος: Τον γέροντα μιας Καλύβης που ήταν εδώ κοντά. Δεν μπορώ να σου πω που ακριβώς ήταν, γιατί το δάσος θέριεψε και τα σκέπασε όλα. 

Μοναχός: Το όνομα του Γέροντα; 

Ξένος: Δεν το θυμάμαι. Έπεσε πολύ σκοτάδι στη μνήμη μου και δεν το θυμάμαι. 

Μοναχός: Πες μου τα χαρακτηριστικά του. 

Ξένος: Ήταν γεμάτος καλοσύνη. Το πρόσωπό του ήταν γαλήνιο, έλαμπε. 

Μοναχός: πες μου και άλλα χαρακτηριστικά γιατί αυτά που μου είπες τα έχουν πολλοί. 

Ξένος: όταν μιλούσε χαμήλωνε τα μάτια, μας μιλούσε πάντα για την Παναγία, μας συμβούλευε να αποφεύγουμε την αμαρτία, όμως έδειχνε συμπόνια για τον αμαρτωλό. Αυτές τις στιγμές έλεγε ότι αυτός ο ίδιος ήταν ο πιο αμαρτωλός από τους ανθρώπους. Κάποιες στιγμές τα μάτια του γέμιζαν δάκρυα, τότε προσευχόταν χαμηλόφωνα: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό». Και κάτι άλλο να προσθέσω μήπως σε βοηθήσω. Ο γέροντας που ζητώ έμοιαζε με τον παππού μου. 

Μοναχός: Ξένε, δεν γνώρισα ποτέ τον παππού σου. Όμως πες μου πόσα χρόνια έχουν περάσει από την τελευταία φορά που είδες τον γέροντα που ζητάς. 

Ξένος: Γύρω στα 50 χρόνια, παιδί μου, μαζεύτηκαν δίχως να το καταλάβω. Τόσο το αμέλησα… 

Μοναχός: μα εγώ δεν είχα γεννηθεί τότε, ούτε ο γέροντας της Καλύβης μας. Εδώ είμαστε όλοι νέοι. Αύριο θα κάνουμε μνημόσυνο γι’ αυτούς. Μείνε μαζί μας να τους μνημονεύσουμε. Εδώ θα είναι όλοι… 

Το βλέμμα μας στην Κύπρο

Φαήλος Κρανιδιώτης

Πολλές φορές το γράψαμε. Η κρίση δεν βάζει τα εθνικά μας θέματα στο ψυγείο. Τα εχθρικά προς τον Ελληνισμό συμφέροντα, ασίγαστα κι επίμονα, προωθούνται. Ο τουρκικός ισλαμοφασισμός, παρά τα προβλήματά του καραδοκεί, θεωρώντας τα δικά μας ως ευκαιρία.

Κι οι Αμερικανοί, αν μας βρουν μπόσικους, πάντα θα προτιμούν να δώσουν στην Αγκυρα, ως αντάλλαγμα στα μεταξύ τους πάρε δώσε, κάτι δικό μας, παρά κάτι δικό τους. Είναι δική μας δουλειά να πούμε ΟΧΙ, να πείσουμε για την ταύτιση συμφερόντων Ελληνισμού - Ισραήλ - ΗΠΑ και τον αποσταθεροποιητικό, εχθρικό προς τη Δύση ρόλο της Τουρκίας.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Μαρτινιανιού του οσίου, Ακύλα και Πρισκίλλης των αποστόλων, Ευλογίου αρχιεπισκόπου Αλεξάνδρειας.

Ὁ Ἅγιος Μαρτινιανὸς καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καὶ ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Θεοδοσίου τοῦ Μικροῦ (408 – 450 μ.Χ.). Ἀπὸ μικρὸς ποθοῦσε τὸν βίο τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς ἡσυχίας. Σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν ἀποσύρθηκε στὸ ὄρος τοῦ Κιβωτοῦ καὶ ζοῦσε ἐκεῖ ἀσκούμενος στὴν προσευχὴ καὶ τὴν νηστεία. Κάποια γυναίκα ἁμαρτωλὴ ἐμφανίστηκε μὲ δολιότητα στὴ θύρα τοῦ κελιοῦ τοῦ Ἁγίου καὶ παρακαλοῦσε νὰ τὴν δεχθεῖ γιὰ διανυκτέρευση μέσα στὸ κελί, διότι ἔχασε, ὅπως ἔλεγε, τὸ δρόμο καὶ κινδύνευε νὰ κατασπαραχθεῖ ἀπὸ τὰ θηρία κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νύχτας.

Αν δεν κοινωνώ με αυτούς, είμαι σε θανάσιμο κίνδυνο! .....

(Assyrian Church News) - “For where two or three gather in my name, there am I with them.” - Matthew 18:20

The Assyrian Church of the East in Lebanon has hosted an ecumenical celebration marking the end of the Week of Prayer for Christian Unity. The event, on 26 January 2014, was held at St George Cathedral of the Assyrian Church of the East in the Beirut suburb of Sed el-Bouchriyeh.

The ecumenical gathering, the largest of its kind ever held in Lebanon, saw representatives of 10 churches come together to celebrate the important event.

These churches were:

• Antiochian Orthodox Church
• Armenian Orthodox Church
• Assyrian Church of the East
• Chaldean Catholic Church
• Coptic Orthodox Church
• Maronite Catholic Church
• Melkite Catholic Church
• National Evangelical Church of Lebanon
• Syriac Catholic Church
• Syrian Orthodox Church

Senior prelates and clergy from the noted churches were represented at the event.

The ecumenical prayer event commenced with the recitation of the Lord’s Prayer in Arabic, followed by an address from The Rev’d Fr Michel Jalakh, Secretary-General of the Middle East Council of Churches.

The Secretary-General welcomed all prelates and distinguished guests present stressing that the spirit of ecumenism should be the driver of relations between the churches that they may live together in unity. He stressed that each church has its own liturgical and theological tradition and cultural legacy. This, said The Rev’d Fr Michel Jalakh, is a symbol of the richness of the Church of Christ with ecumenical unity not meaning each church should abandon its own historical legacy.

The Vatican’s Apostolic Nuncio, His Excellency Archbishop Gabriele Giordano Caccia then addressed the gathering offering prayers in the French language.

The keynote address of the function was delivered by His Grace Mar Narsai Benjamin, Bishop of Iran of the Assyrian Church of the East visiting from his Diocesan See in Tehran. In his remarks, His Grace expressed the openness of the Assyrian Church of the East to constructive dialogue with its sister churches. His Grace noted that the ecumenical gathering was a visible reflection of the desire of the Assyrian Church of the East to pursue fruitful and sincere relations with all churches, without exception.

The Very Rev’d Archdeacon Emmanuel Youkhana of the Assyrian Church of the East then interpreted the address of the Bishop of Iran to Arabic.

Following the formal addresses at the beginning of the programme, vespers were offered according to the rite of the Assyrian Church of the East. The Gospel was read in the Greek, Armenian, Arabic and Assyrian languages.

Following the evening prayers, hymns were sung in several languages by a ‘unity choir’ composed of faithful from 9 churches.

At the end of the programme His Beatitude Mor Ignatius Joseph III Younan, Patriarch of the Syriac Catholic Church offered the final blessing.

Following the conclusion of the gathering, the prelates proceeded to the Archbishopric of the Assyrian Church of the East where His Beatitude the Patriarch of the Syriac Catholic Church offered his felicitations and thanks to the Assyrian Church of the East and the organising committee for the success of the ecumenical event.

The Vatican’s Apostolic Nuncio, His Excellency Archbishop Gabriele Giordano Caccia then addressed those present and noted that he was pleased and honoured to be the only western prelate participating in the Eastern gathering. He further expressed his joy that all the sister churches of the East were gathered in an atmosphere of love, unity and respect which are at the roots of the Christian faith.

The event was covered by the Lebanese broadcasting services Tele Lumiere and Noursat.

«Ζήτω η Ελλάς»

Aνησυχούμε και απελπιζόμεθα, όταν μελετούμε τους εκτεθέντας από την Εθνικήν Στατιστικήν Υπηρεσίαν αριθμούς, εν σχέσει προς το δημογραφικόν πρόβλημα της Ελλάδος. Εκ των αριθμών, αποδεικνύεται ότι η πατρίς μας είναι άτεκνος σχεδόν χώρα, χώρα, κατά το πλείστον, γερόντων ! Ποίος θα το εφαντάζετο; Οι Έλληνες, δυστυχώς κατ’ όνομα οι πλείστοι Ελληνορθόδοξοι, εγένοντο αρνηταί της ζωής, φυγότεκνοι, στείροι! Ωσάν να μη υπήρξαν απόγονοι ενδόξων όντως προγόνων, οι οποίοι εξύψωσαν την ιδέαν και αξίαν του ανθρώπου και του ανθρωπισμού όσον ουδέν άλλο έθνος επί της γής. Η δε πολιτεία, άνευ βουλής ενεργήσασα, εψήφισε νόμον περί αμβλώσεων διά του οποίου φονεύονται 300-400 χιλιάδες Ελληνορθόδοξα νήπια ετησίως και όντως επεδεινώθη επικινδύνως το δημογραφικόν πρόβλημα της χώρας. Υπό το πνεύμα του δήθεν  «εκδημοκρατισμού» της οικογενείας, του γάμου και του ατόμου ηλλοίωσε το Οικογενειακό δίκαιο και ενομιμοποίησε την μοιχεία και ομοφυλοφιλίαν. Με την ανεξέλεκτη και μεθοδευμένη μετακίνηση ξένων πληθυσμών στον Ελληνικό χώρο, η πολιτεία θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την πληθυσμιακή αλλοίωση και θα βοηθήση την ανάπτυξη ξένων ισχυρών μειονοτήτων, που θα δρούν διασπαστικά στο τέλος, ως Πέμπτη φάλαγξ εντός των τειχών. Η πολιτεία μεθοδευμένα ηλλοίωσε, την Χριστιανική αγωγή του λαού και τας ηθικοθρησκευτικάς του αξίας, διότι η φυγοτεκνία και οι εκτρώσεις είναι θέμα κυρίως ηθικό. Ηλλοίωσε και το εθνικό φρόνημα. Είναι ολοφάνερο, ότι η εθνική συνείδησις έχει σήμερον αμβλυνθή κυρίως στις ψυχές των νέων! Εφ’ όσον δεν υπάρχει μέσα μας έντονο το αίσθημα της φιλοπατρίας, πως είναι δυνατόν να σκεπτόμεθα το μέλλον της Ελλάδος; Έτσι, αφού οι Έλληνες αντέστησαν επί χιλιετίες εις αφανιστικούς κινδύνους, ήδη εξαφανίζονται ειρηνικώς και αφ’ εαυτών! «Ζήτω η Ελλάς», αναφωνούν, κατά τα επετειακά ειωθότα, οι ομιληταί. Αλλά πως θα ζήση η Ελλάς χωρίς Ελληνες;;;

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2013

15 .960 .000, δεκαπέντε  εκατομμύρια εννεακόσιες εξήντα χιλιάδες ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Ἡ δημογραφικὴ ἐξασθένιση – γήρανση τῆς κλασσικῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βυζαντίου ὁδήγησε, σύμφωνα μὲ ἔγκριτες μαρτυρίες, τὸν Ἑλληνισμὸ σὲ ὑποταγὴ αἰώνων καὶ παρ᾽ ὀλίγον σὲ ὁλοκληρωτικὸ ἀφανισμό…

Μπροστὰ σ᾽ αὐτὴ τὴν κατάσταση τὰ κόμματα εἴτε τῆς ἐξουσίας εἴτε τῶν ὀρεγομένων τὴν ἐξουσία ἀδιαφοροῦν πλήρως καὶ οὐδεὶς ἀσχολεῖται μὲ  τὴν δημογραφικὴ συρρίκνωση τῆς Χώρας, ποὺ ἔχει ὁδηγήσει στὴν  ἐρήμωση τῆς ὑπαίθρου. Τὸ ἐφιαλτικὸ τῆς καταστάσεως ἀποδεικνύει  καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ θάνατοι στὶς ἀγροτικὲς περιοχὲς τὸ 2009 ἦσαν διπλάσιοι ἀπὸ τὶς γεννήσεις βάσει τῶν ἐπισήμων στοιχείων τῆς  στατιστικῆς ὑπηρεσίας, ἀφοῦ αὐτοὶ ἦσαν 33.170 καὶ οἱ γεννήσεις 17.537. 

Εἶναι χαρακτηριστικὸ γιὰ τὸ ποῦ ὁδηγεῖται ἡ Ἑλλὰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1971 μὲ πληθυσμὸ 8.784.732 κατοίκους, τὰ παιδιὰ (ἡλικίας ἕως 14 ἐτῶν) ὑπερτεροῦσαν τῶν ἡλικιωμένων (ἄνω τῶν 65 ἐτῶν) κατὰ 1.286.846, ἐνῶ σήμερα ὑπερτεροῦν οἱ ἡλικιωμένοι τῶν παιδιῶν κατὰ 518.027!

Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῶν κομμάτων καὶ τῶν ἀρχηγῶν τους. Τοὺς ἐνδιαφέρει ἡ ἀπόκτηση τῆς νομῆς τῆς ἐξουσίας καὶ ὄχι ἡ ἐπιβίωση τοῦ Ἔθνους. Ἀναζητεῖται ὁ Ἕλληνας στρατηγὸς Ντὲ Γκώλ, ποὺ θ᾽ ἀναλάβει νὰ ὁδηγήσει τὸ Ἔθνος, στὴν ἀνόρθωση καὶ θὰ τὸ διασώσει ἀπὸ τὴν ἐπερχόμενη καταιγίδα.

ΡΕΚΟΡ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ Η ΕΛΛΑΔΑ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=13&t=9000

ΙΔΟΥ ΤΙ ΦΕΡΝΕΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Με ένα άκρως εμπεριστατωμένο άρθρο ο παλαίμαχος και πολύ γνωστός Τούρκος αρθρογράφος και αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Sami Kohen, παραθέτει τα μεγάλα οφέλη που θα υπάρχουν αφ’ ενός για το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου και αφ’ ετέρου για την ίδια την Τουρκία η αναμενόμενη «επίλυση» του Κυπριακού. Οι Τούρκοι δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους μαζί με τους πάτρωνες της προδοσίας Αμερικανούς, αλλά και Ευρωπαίους ιθύνοντες που έσπευσαν να εκδηλώσουν την μεγάλη τους χαρά για την επικείμενη κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το άρθρο έχει τον άκρως ενδεικτικό τίτλο,  «Bu fırsat kaçmalı», δηλαδή, «Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία», φυσικά για τους Τούρκους και όχι για την ελληνική πλευρά που πρόθυμη παραδίδει όλα τα μέχρι σήμερα κεκτημένα. Επειδή κανείς δεν θα σας ενημέρωνε γι’ αυτά τα οφέλη, τα παραθέτουμε παρακάτω όπως ακριβώς το ομολογεί η τουρκική εφημερίδα. 

Αββά Ισαάκ

Εκμηδένισε και αποδίωξε την μικράν επιθυμίαν, η όποία μόλις ήρχισε νά κινήται εις την ψυχήν σου, δια νά μη καταφλεγής από το σφοδρότατον αυτής πύρ, όταν πλέον θα έχη γιγαντωθή μέσα σου. Διότι η φροντίς την οποίαν επιδεικνύoμεν εγκαίρως και η υπομονή να εξαλείψωμεν τά διάφορα μικρά πράγματα, απομακρύνουν τον θανάσιμον κίνδυνον που προκαλούν τα μεγάλα πράγματα. Εάv δε κανείς δεν κατορθώση να νικήση τα πλέον ασήμαντα, πως τότε θα καταβάλη τα σοβαρά και αξιόλογα ; 

Οι χειρουργικές Τράπεζες

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Το γράψαμε και ας μη το επαναλαμβάνουμε. Αν ήταν άλλος, ένας οποιοσδήποτε ανώνυμος άγνωστος και όχι επώνυμος (και διάσημος) άλλος, τότε τα πράγματα θα είχαν τελειώσει νωρίς με τη διάγνωση : Εγκεφαλικά "νεκρός". Για τον Σουμάχερ λεφτά υπάρχουν, τόσα παγκόσμια πρωταθλήματα Φόρμουλα 1 κέρδισε, για άλλους δεν υπάρχουν.

Υπάρχουν όμως τα διαθέσιμα όργανά τους και αυτά αποφέρουν σημαντικά κέρδη. Κέρδη περισσότερα από αυτά της Φόρμουλα 1. Ποιοι τα παίρνουν; Μα φυσικά οι χειρουργικές Τράπεζες και όχι τράπεζες. Οι επενδύσεις Υγείας είναι σημαντικός παράγοντας της ανάπτυξης. Ποιος αμφιβάλλει;

Φώτης Κόντογλου - Ἀθεΐα, τὸ καύχημα τῆς ἐποχῆς μας

Μυστικὰ Ἄνθη, σελ. 215-219

 «Νὺξ ἀφεγγὴς τοῖς ἀπίστοις, Χριστέ, 

τοῖς δὲ πιστοῖς φωτισμός»

Ἀθεΐα! Τίτλος μεγάλος καὶ καύχημα γιὰ τὸν σημερινὸν ἄνθρωπο. Ὅποιος τὸν ἀποχτήσει (καὶ γιὰ νὰ τὸν ἀποχτήσει, φτάνει νὰ χειροτονηθεῖ μοναχός του ἄπιστος),γίνεται παρευθὺς στὰ μάτια τῶν ἄλλων σοφός, κι᾿ ἂς εἶναι ἀμόρφωτος, σοβαρός, κι᾿ ἂς εἶναι γελοῖος, ἐπίσημος κι᾿ ἂς εἶναι ἀλογάριαστος, ὑπεράξιος κι᾿ ἂς εἶναι ἀνάξιος, ἐπιστήμονας κι᾿ ἂς εἶναι κουφιοκέφαλος.

St. Marina's miracle

A few years ago, a family from Lemessos, Cyprus, named Vassiliou received the following miracle. In Greece they are well known from the televised requests they made in order to find a donor for their young boy Andrea, who suffered from leukemia. The donor was indeed found and the parents began preparing for their trip to Texas, U.S.A where the bone marrow transplant was going to be performed. Meanwhile, they also prayed and begged Jesus Christ to save their boy. Before they left for the U.S.A the parents heard of St. Marina’s miracles and they called the monastery of St. Marina located on the island of Andros in Greece to ask for Her blessing. The Elder of the monastery, Archimandrite Fr. Cyprianos promised that he would pray to St. Marina. He also wished the parents for St. Marina to be with Andrea in the operating room, to help him. With Elder Cyprianos’ blessing and with strong faith that St. Marina would help indeed, the Vassiliou family went to the U.S.A.

Έστειλε κάποτε ο Επιφάνιος, ο επίσκοπος Κύπρου, μήνυμα στον αββά Ιλαρίωνα και τον παρακαλούσε:

Έστειλε κάποτε ο Επιφάνιος, ο επίσκοπος Κύπρου, μήνυμα στον αββά Ιλαρίωνα και τον παρακαλούσε: «Έλα να δούμε ο ένας τον άλλον, πριν αποχωρήσουμε από το σώμα». Πράγματι πήγε ο αββάς και χάρηκαν που βρέθηκαν. Την ώρα που έτρωγαν, έφεραν στο τραπέζι πτηνό. Το πήρε ο Επίσκοπος και το πρόσφερε στον αββά Ιλαρίωνα. Του λεέι τότε ο Γέροντας: «Συγχώρεσέ με, από τότε που πήρα το σχήμα δεν έφαγα σφαχτό». Ο Επίσκοπος αποκρίνεται: «Εγώ από τότε που πήρα το σχήμα, δεν άφησα κανέναν να κοιμηθεί έχοντας κάτι εναντίον μου, ούτε εγώ κοιμήθηκα έχοντας κάτι εναντίον κάποιου άλλου». Του λέει τότε ο Γέροντας: «Συγχώρα με, ο δικός σου τρόπος ζωής είναι ανώτερος απʼτον δικό μου». 

SIMONOPETRA - PSALM 110

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Μελετίου αρχιεπισκόπου Αντιοχείας, Αντωνίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Χρήστου νεομάρτυρος του κηπουρού (1748).

Ο Άγιος Μελέτιος γεννήθηκε περί το 310 μ.Χ. στην Μελιτηνή της Μικράς Αρμενίας. Η μαρτυρία περί της πρώτης εμφανίσεώς του στο προσκήνιο της ιστορίας, λίγο μετά το έτος 357 μ.Χ., τον καταδεικνύει ως αντίπαλο των αιρετικών Ομοιουσιανών και οπαδό του Επισκόπου Καισαρείας της Παλαιστίνης Ακακίου, ο οποίος δια Συνόδου, το έτος 358 μ.Χ., εκλέγει τον Άγιο Μελέτιο ως Επίσκοπο Σεβαστείας. Λόγω όμως της σφοδράς αντιδράσεως των οπαδών του προηγουμένου Επισκόπου Σεβαστείας Ευσταθίου, παραιτείται και μεταβαίνει στη Βέροια της Συρίας. Το 360 μ.Χ. εκλέγεται Πατριάρχης Αντιοχείας, μετατεθέντος του Πατριάρχου Ευδοξίου στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν ο Άγιος έφθασε στην Αντιόχεια, όλοι οι πιστοί βγήκαν στους δρόμους, για να τον υποδεχθούν και να λάβουν την ευλογία του. Στη νέα του όμως έδρα ο άγιος Μελέτιος παρέμεινε ένα μόνο μήνα, αφού οι αιρετικοί Αρειανοί έπεισαν τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο (337 - 361 μ.Χ.) να τον εξορίσει στην Αρμενία και να εκλέξει στη θέση του τον παλαιό συνεργάτη του Αρείου Ευζώιο. Τα ορθόδοξα φρονήματα του Αγίου, ως και η εξορία του και η αντικατάστασή του, συνετέλεσαν στη δημιουργία μεγάλης παρατάξεως των οπαδών του, που ονομάσθηκαν «Μελετιανοί». Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξαίρει τα αποτελέσματα της επιδράσεως του αγίου Μελετίου στους πιστούς της Αντιόχειας σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα. Και αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο άγιος Μελέτιος εθεμελίωσε τόσο και ενέβαλε τέτοιο ζήλο για την πίστη στους Χριστιανούς, ώστε, παρά τις αιρετικές δοξασίες και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν αργότερα, η διδασκαλία του παρέμεινε άσειστη. Επίσης, ο ιερός Χρυσόστομος διηγείται το ακόλουθο επεισόδιο, το οποίο συνέβη κατά την απομάκρυνση του Αγίου από την Αντιόχεια: ο διοικητής της πόλεως οδηγούσε έξω από την Αντιόχεια με άμαξα τον Άγιο, για να τον θέσει στον δρόμο της εξορίας. Τα πλήθη των ορθοδόξων το επληροφορήθηκαν και αμέσως έτρεξαν, για να ζητήσουν την ευχή του. Στη θέα όμως του διοικητού τόσο πολύ αγανάκτησαν για την άδικη εξορία του Αγίου, ώστε άρχισαν να λιθοβολούν τον αντιπρόσωπο του αυτοκράτορος. Και τότε ο Άγιος Μελέτιος, επειδή δεν μπορούσε να εμποδίσει με λόγια την παραφορά του λαού, εσηκώθηκε και επροστάτευσε με το σώμα του το διώκτη του.

Η εξορία του Αγίου ετερματίσθηκε στις αρχές του έτους 362 μ.Χ. δια του διατάγματος του νέου αυτοκράτορος Ιουλιανού του Παραβάτου (361 - 363 μ.Χ.) περί θρησκευτικής ελευθερίας όλων των υπηκόων. Ο Άγιος εξορίσθηκε και πάλι την άνοιξη του 365 μ.Χ. και το 371 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Ουάλη (364 - 378 μ.Χ.) στην περιοχή Γήτασα της Αρμενίας, κοντά στα σύνορα της Καππαδοκίας, και είχε συχνή επαφή και επικοινωνία με τον Μέγα Βασίλειο. Επανήλθε στην Αντιόχεια το έτος 379 μ.Χ. Αμέσως συνεκάλεσε Σύνοδο, η οποία ομολογούσε την πίστη στις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και κατεδίκασε όλες τις αιρέσεις.

Όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας (379 - 395 μ.Χ.) συνεκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ.Χ. τη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, ο Άγιος Μελέτιος εκλήθηκε να λάβει μέρος στη Σύνοδο και μάλιστα ως πρόεδρος αυτής. Δυστυχώς, ο Άγιος εκοιμήθηκε λόγω ασθενείας, πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες της Συνόδου. Στην κηδεία συμμετείχε και ο αυτοκράτορας, τον δε επικήδειο εξεφώνησε ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης (βλέπε  ο οποίος ομίλησε για τον απορφανισμό της Εκκλησίας της Αντιοχείας, της Συνόδου και ολόκληρης της Ανατολής, για την γλυκύτητα και την υπομονή του Αγίου Μελετίου, ως και για τους διωγμούς τους οποίους υπέστη.

Το ιερό λείψανό του μεταφέρθηκε αργότερα με μεγάλη πομπή στην Αντιόχεια και εναπετέθη στον τάφο του Αγίου Μάρτυρος Βαβύλα, Επισκόπου Αντιοχείας, στον ομώνυμο ναό.

The Orthodox Church

For those who are thirsting for the same Church which Christ established nearly 1981 years ago, come and drink of the knowledge that the Orthodox Church is that one and same Church. For those who hunger for the fullness of the original Christian Faith, come and partake of the wisdom of nearly 2000 years of unbroken theology. For those who have felt a sense of something missing in their prayer life, come and experience the depth of Orthodox praise and devotion and feel the real presence of Jesus Christ. For those who have never seen true worship, come and participate in the Divine Liturgy and see heaven united to the earth.

Ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβ. π. Θεόδωρος Ζήση, παρατηρεί σχετικά με την αίρεση του οικουμενισμού ότι :

«O κίνδυνος εκ του Οικουμενισμού αποβαίνει μεγαλύτερος εκ του γεγονότος, ότι η απειλή δεν είναι μόνον εξωτερική. Δεν προέρχεται δηλαδή μόνον από τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό οι οποίοι αντιμετωπιζόμενοι παλαιότερα  ως αιρέσεις, είχαν ελάχιστες, σχεδόν μηδαμινές δυνατότητες να ασκήσουν επιρροή στους Ορθοδόξους πιστούς.Ο κίνδυνος τώρα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος, διότι δρά εκ των έσω. Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές» 

Οραματιζόμαστε την αυγή μιας νέας «Κυριακής της Ορθοδοξίας» να ανατέλλη.

Οι Λατίνοι και οι προτεστάντες, δυστυχώς, εφ’  όσον ακολουθούν πεπλανημένον τρόπον σαρκικής ζωής, δεν πρόκειται να δουν το φως της Ορθοδοξίας και της Θεογνωσίας. Αποθανούνται εν ταις αμαρτίαις των, εκτός εάν ο Θεός,--οις επίσταται κρίμασι—φωτίση το σκότος των. Δια τούτο αδιστάκτως φρονούμε ότι το επαναλαμβανόμενο τροπάριο εκ των Πατριαρχικών χειλέων, «δεν έχομεν διαφοράς, ουδέν μας χωρίζει προς την ένωσιν», μόνο εχθρός των ανθρώπων θα μπορούσε να το είπη, μόνο «ο απ’  αρχής ανθρωποκτόνος» ηδύνατο να το διακηρύξη, μόνο ο Άδης θα ηδύνατο να το εφεύρη, ως αντίθεον. Διότι δεν φθάνει ότι φθείρει το σωτήριο ορθόδοξον φρόνημα των ήδη ορθοδόξων λαών, αλλά στερεώνει εις την δαιμονική πλάνη και αίρεσιν τόσα εκατομμύρια αιρετικών, αυτών που ζουν σήμερα και εκείνων που θα έλθουν μέχρι συντελείας. Εάν κηρύγματα τοιαύτης τρομακτικής σημασίας και από τόσον υψηλάς καθέδρας, μας αφήνουν αδιάφορους, δεν έχουμε κάθε δικαίωμα να υποστηρίζουμε ότι, οι ηγετικήν έχοντες θέση εις την Εκκλησία κληρικοί και λαϊκοί εις κάποιο σημείο εκ των τριών—πίστη, γνώση, βίωση—νοσούν; Αλλ’  υπάρχει ευσεβής κλήρος και λαός, που έχει αντιληφθή την έκταση και το βάθος της κατάστασης. Και φυσικά θα αναλάβη την πρωτοβουλία προς εκκαθάριση της θέσης του. Ζήτημα χρόνου είναι η εκδήλωση μιας ορθοδόξου κίνησης προς αναστολή της φθοράς, που προσγίνεται εις την Εκκλησία από τους ποιμένες και τους διδασκάλους της, των μεν κακώς διδασκόντων, των δε αθλίως σιωπώντων. Αυτός ο κλήρος και ο λαός, αναλαμβάνοντες τις ευθύνες των θα σαλπίσουν το «στώμεν  καλώς εις την βάση της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Κάποιοι Επίσκοποι θα συγκινηθούν και θα ηγηθούν του Ορθοδόξου αγώνα προς περισυλλογή και αναστολή του ενεργουμένου Ουνιτισμού μας. Οραματιζόμαστε την αυγή μιας νέας «Κυριακής της Ορθοδοξίας» να ανατέλλη.

Oι Οικουμενισταί Προκαθήμενοι φράσουν την οδόν της σωτηρίου επιστροφής εις την Μητέρα Εκκλησίαν.

Επειδή τόσον ο παπισμός, όσον και ο προτεσταντισμός εντυπωσιάζουν δια του όγκου των και της ψευδοσοφίας των, δεν είναι αρκετόν να είναι πραγματικότης, ότι η Ορθοδοξία αποτελεί την Εκκλησίαν του Χριστού. Είναι απαραίτητον και όπως γνωρίζωμεν αυτήν την αλήθειαν ως και την μοναδικότητα και εις τι συνίσταται η αλήθεια και η μοναδικότης της Εκκλησίας. Και αν μεν οι πολλοί δεν είναι εις θέσιν να γνωρίζουν θεωρητικώς τι είναι εκείνο που ακριβώς βιούν εντός των κόλπων της Εκκλησίας, όμως οι Οικουμενισταί Προκαθήμενοι των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, οι «δοκούντες στύλοι είναι», τουλάχιστον θεωρητικώς μόνον οφείλουν να το γνωρίζουν, εφ’  όσον εμπειρικώς το αγνοούν. Ούτω πως, δια της αγνοίας των και με το «δεν έχομεν διαφοράς», δύο μεγάλα κακά απεργάζονται. Ένα, ότι κλονίζουν την πίστιν των Ορθοδόξων και δεν τους οδηγούν εις την οδόν της θεώσεως, και δεύτερον, ότι καθησυχάζοντες τους αιρετικούς εις τας πλάνας των, τους φράσουν την οδόν της σωτηρίου επιστροφής εις την Μητέρα Εκκλησίαν.

Κυπριακό:Πρόταση για λύση ή διάλυση;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Εκτιμώ τον πατριωτισμό του Κύπριου Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, αν και έχω διαφωνήσει μαζί του, όταν υποστήριξε το Σχέδιο Ανάν. Προσπαθεί να αναστηλώσει την κυπριακή οικονομία μετά την καταστροφική διακυβέρνηση του Δ. Χριστόφια και του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ. Εκτιμώ τον αγώνα του να διασώσει την ελληνική ταυτότητα και την ελληνορθόδοξη παιδεία της Κύπρου από τον αφελληνισμό που επιχείρησε η αριστερή διακυβέρνηση. Ομως είμαι πολύ επιφυλακτικός με τον ενθουσιασμό του κ. Αναστασιάδη για το προσύμφωνο μιας δήθεν λύσης του εθνικού προβλήματος. Θα υποβάλω τα ερωτήματά μου, τα οποία πιστεύω ότι συμμερίζονται και άλλοι μελετητές του Κυπριακού στην Ελλάδα και τη Μεγαλόνησο.