H Oρεινή Γυναίκα : ΤΟΥ ΚΥΡ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Αν γυρίσεις τον κόσμο, θα δεις πως δεν θα βρεις παρά σπάνια ευτυχισμένους ανθρώπους και εκείνους με λιγόχρονη και άστατη ευτυχία, πικραμένους όμως θα βρεις πολλούς σε κάθε σου πάτημα. Αδέρφια σου στην χαρά δεν θα βρεις πολλά, μα αδέρφια στην πίκρα θα βρεις πάρα πολλά. Αυτό φανερώνει πως τούτος ο κόσμος είναι ένας τόπος που έρχεται ο άνθρωπος για να δοκιμαστεί, όπως το χρυσάφι στην φωτιά. Αφήνω πως ευτυχία δεν είναι η καλοπέραση του κορμιού, κι αυτό φαίνεται τρανώτατα από το ότι οι καλοπερασμένοι και οι πλούσιοι δεν είναι ευτυχισμένοι, αλλά κάνουνε τον ευτυχισμένο και στο τέλος βαριούνται την ζωή τους. Η ευτυχία τους είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή ευτυχία, κ' επιχειρούνε κάθε τόσο ν' αλλάξουνε την ζωή τους. Η ευτυχία τους είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή ευτυχία, κ' επιχειρούνε κάθε τόσο ν' αλλάξουνε την ζωή τους. Μπορεί η ψυχή να είναι ευτυχισμένη και μέσα σε ένα κορμί δυστυχισμένο; Μπορεί να ισχύει αυτό το παράδοξο;

Μια από τούτες τις ημέρες βρέθηκα σ' ένα βουνό πυκνοδασωμένο και μοσχοβολημένο, και σαν να ξαναγεννήθηκα. Περπατούσα σ' ένα έρημο μονοπάτι, κι ανάσαινα το δροσερό αεράκι που κατέβαινε από τις ραχούλες, μακρυά από την πνικτική βρώμα της αλεποφωλιάς που την λένε πολιτεία, και που βγάζει μέσα της κάθε λογής κακία, πονηριά και ασχήμια, μ' όλα τα ψεύτικα στολίδια που στολίσανε την πόρνη οι εραστές της.

Εκεί που περπατούσα, βλέπω να βγαίνει από το δάσος μια μικροκαμωμένη γυναίκα, μ' ένα σακκί στον ώμο. Ήτανε ξυπόλυτη, μ' ένα τσεμπέρι και κρατούσε στο χέρι της ραβδί. Σαν ήρθε κοντά μου με χαιρέτησε μ' έναν έμορφον χαιρετισμό. Το πρόσωπό της ήτανε πολύ εκφραστικό και συμπαθητικό, αλλοιώτικο από τα πρόσωπα που βλέπουμε στην πολιτεία, που είναι γεμάτα αφηρημάδα, αδιαφορία, ανέκφραστες μάσκες. Με κοίταζε με προσοχή σαν μιλούσε και με περισσότερη προσοχή μ' άκουγε όταν της απαντούσα. Η όψη της ήτανε βασανισμένη, μα γεμάτη αξιοπρέπεια, απλότητα και σεμνότητα. Το μικρό πρόσωπό της ήτανε ψημένο από τον αγέρα και τον ήλιο. Τα μάτια της ήτανε τόσο εκφραστικά και η ομιλία της τόσο σπουδαία, απονήρευτη και συμπαθητική, που τραβούσε τον άνθρωπο σαν μαγνήτης. Το σώμα της ήτανε κοκκαλιάρικο και πολύ σβέλτο, και μ' όλο που ήτανε κακοντυμένη και ξυπόλυτη, είχε επάνω της κάποιο ανεξήγητο μεγαλείο, τόσο που ν' απορεί κανείς και να συλλογίζεται γιατί δεν βρίσκονται πια τέτοιοι άνθρωποι ανάμεσά μας.

Μου μίλησε για τα πρόβατα που τα φύλαγε ο γιος της και εκείνη η ίδια, μου μίλησε για τα βάσανα που τραβάνε με τους βαρειούς χειμώνες και για κάποιους "επίσημους ανθρώπους" που έρχονται από την Αθήνα με συνοδεία και που τους φοβερίζουνε πως θα πάρουνε τις βοσκές και που λένε πως δεν χρειάζονται τα πρόβαρα και πως θα τα διώξουνε, επειδή στα βουνά κάνουνε περίπατο οι άνθρωποι που έρχονται από τα ξένα μέρη, και που δεν θέλουνε να βλέπουνε πρόβατα που κοπρίζουνε, μήδε γιδερά, αλλά μοναχά δένδρα. "Έλα Χριστέ και Παναγία" μου λέγει. Η κοπριά που κάνουνε τα πρόβατα, μοσχοβολά. Η δική μας κοπριά βρωμά, η ανθρώπινη. Εμένα ο παππούς μου κι ο προπάππους μου, ο πατέρας μου κι ο άνδρας μου κι όλοι οι συγγενείς μου, αυτή την δουλειά κάνανε, με τα ζωντανά ζούσανε. Α! το γάλα και το μαλλί το θέλουνε οι άνθρωποι που έρχονται από την Αθήνα! Τα κακόμοιρα πρόβατα δεν θέλουνε!

Ακουμπισμένη στο ραβδί, με κοίταζε σαν να με ήξερε από χρόνια. Ήτανε σαν το αγριολούλουδο που κρύβεται ντροπαλά κάτω από την πέτρα. Και οι σοφοί και επίσημοι από την Αθήνα δεν θέλουνε να βλέπουνε μήτε πρόβατα μήτε τσοπάνηδες! Γιατί άραγε να βρίσκονται ΠΑΝΤΑ υπό διωγμό οι απλοϊκοί και καθαροί άνθρωποι; Αυτούς που δεν πειράζουνε κανένα, γιατί τους πειράζουν όλοι; Γιατί να κινδυνεύουνε να εξοντωθούνε οι απλοί και άβλαβοι άνθρωποι;

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα είναι η νιτσεϊκή κατάφασις — «Ja – Sagung» — εις ολόκληρον την δημιουργίαν του ευρωπαίου ουμανιστικού ανθρώπου. «Ja-Sagung» εις την κουλτούραν και εις τον πολιτισμόν του, που και τα δύο είναι και ως προς τους σκοπούς και ως προς τας μεθόδους μάλλον ειδωλολατρικά και πολυθεϊστικά. Ευαγγέλιον και εντολή του Θεανθρώπου είναι: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα (τα άλλα) προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6, 33). —Και τί δεν διεκήρυξεν ως σκοπόν της ανθρωπίνης υπάρξεως και ως μέθοδον της εργασίας του ανθρώπου η ευρωπαϊκή ουμανιστική κουλτούρα και ο πολιτισμός της! Ο Θεάνθρωπος, ο Μόνος Σωτήρ του ανθρώπου από την αμαρτίαν, τον θάνατον και τον διάβολον. ο Μόνος που ανακαινίζει και αθανατίζει και ανιστά και ανυψοί και αιωνίζει και θεοποιεί και θεανθρωποποιεί τον άνθρωπον εις όλους τους κόσμους, ρητώς και σαφώς ορίζει ως ύψιστον σκοπόν της υπάρξεως και της ζωής του ανθρώπου το να γίνη ο άνθρωπος τέλειος ως ο Θεός (Ματθ. 5, 48). Ενώ ο άνθρωπος του ευρωπαϊκού ουμανισμού και τί δεν έχει θέσει και δεν έχει καθιερώσει αντί αυτού ως σκοπόν της ανθρωπίνης υπάρξεως! Είναι ακαταμάχητος η ευαγγελική αλήθεια ότι «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται», και μετά το έργον του Θεανθρώπου επί της γης (1 Ιωάνν. 5, 19-21). Και όχι μόνον αυτό, αλλά κατά τον άγιον Απόστολον Παύλον, ο διάβολος είναι «ο θεός του αιώνος τούτου» (2 Κορ. 4, 4).

Συνεχίζεται.  

«Τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;»

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Η’ ΛΟΥΚΑ
(Λουκ. ι΄25-35) (Εφεσ.β΄4-10)

Το άπλωμα της αγάπης

Η δυνατότητα αρμονικής συνύπαρξης με τους άλλους ανθρώπους στους ορίζοντες της αληθινής αγάπης, είναι ένα διαχρονικό θέμα, το οποίο έρχεται στην επιφάνεια και στις μέρες μας. Το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης υπαγορεύει μάλιστα ν’ αγγίξει κάποιος το ζήτημα όχι επιφανειακά αλλά ουσιαστικά. Γιατί δίνει απαντήσεις για το πώς μπορεί να επιτευχθεί η αληθινή κοινωνία και επικοινωνία των ανθρώπων. Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη που προβάλλει το Ευαγγέλιο δίνει με σαφήνεια τις πιο αυθεντικές κατευθύνσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Συγκεκριμένα, μέσα από την τόσο ζωντανή αυτή παραβολή που έδωσε ο Κύριος, δίνεται απάντηση στο ερώτημα όχι μόνο στο ποιος είναι ο πλησίον μας αλλά κυρίως στο πώς εμείς ο καθένας από εμάς μπορεί να γίνει πλησίον για όλους τους άλλους.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

0 κίνδυνος του υπέρμετρου συναισθηματισμού

Ο δεσμός που συνδέει τον πνευματικό πατέρα με τα πνευματικά του παιδιά ομοιάζει προς την σχέση που υφίσταται μέσα σε μία φυσική οικογένεια. Καθώς, λοιπόν, πατέρας και παιδιά σε μια κανονική οικογένεια πρέπει να συνδέονται με αμοιβαία αγάπη, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στη «χαρισματική οικογένεια» ενός πνευματικού πατέρα, ενός γέροντα. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο δεσμός αυτός είναι μία κατ εξoχήν αγιοπνευματική σχέση, που χρειάζεται να εξαγνιστεί από συναισθηματικές εξάρσεις και να διαφυλαχθεί από ο,τιδήποτε το οποίο είναι ενδεχόμενο να υποκρύπτει εμπάθεια ή έναν επικίνδυνο γλυκερό συναισθηματισμό.

Η αγάπη βεβαίως συχνά εκφράζεται και με εξωτερικά σημάδια. Και αυτό ασφαλώς ισχύει και για τους πνευματικούς δεσμούς. Παρά ταύτα χρειάζεται πολλή προσοχή και διάκριση. Οι εν Χριστώ δεσμοί θα πρέπει να διακρίνονται για τη σεμνότητα και τη δωρικότητά τους. Και για να διαφυλάξουν αυτά τα χαρακτηριστικά τους είναι αναγκαία η πνευματική αποστασιοποίηση. 

Ὁ ἀββάς Δουλᾶς, ὁ μαθητής τοῦ ἀββᾶ Βησσαρίωνα, διηγήθηκε:

‒ Πῆγα κάποτε στό κελλί τοῦ Γέροντα, καί τόν βρῆκα σέ στάση προσευχῆς, μέ τά χέρια ὑψωμένα στόν οὐρανό. Δεκατέσσερεις ἡμέρες ἔμεινε σ᾽ αὐτή τή στάση! Ὕστερα μέ φώναξε καί μοῦ εἶπε: "Ἀκολούθησέ με". Βγήκαμε μαζί στήν ἔρημο. Κάποια στιγμή δίψασα, καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω". Τότε ἐκεῖνος πῆρε τό δερμάτινο πανωφόρι μου καί πῆγε λίγο πιό πέρα, σέ ἀπόσταση μιᾶς πετροβολιᾶς. Προσευχήθηκε, καί μοῦ τό ἔφερε πίσω γεμάτο νερό!

Ἄλλοτε πάλι, καθώς βαδίζαμε στή ἀκροθαλασσιά, δίψασα καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω πολύ". Τότε ὁ Γέροντας προσευχήθηκε καί μοῦ εἶπε: "Πιές ἀπ᾽ τή θάλασσα". Ἀμέσως τό θαλασσινό νερό ἔγινε γλυκό, καί ἤπια. Γέμισα μάλιστα κι ἕνα ἀγγεῖο. Βλέποντας ὁ Γέροντας τί ἔκανα, μοῦ λέει: "Γιατί πῆρες νερό;". Καί τοῦ ἀποκρίθηκα: "Συγχώρεσέ με, μήν τυχόν διψάσω πάλι παρακάτω". Καί ὁ Γέροντας μοῦ εἶπε: "Ὁ Θεός πού εἶναι ἐδῶ, εἶναι παντοῦ".

Christmas Canon: Katavasias

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος : Εάν με όλην σου την καρδίαν προσεύχησαι και υπόσχεσαι να λείψης από τα κακά, εύκολον είναι να ιατρευθής.

Άνθρωπος τις Αντιοχεύς, το γένος ευγενής, βαθύπλουτος, ησθένησε βαρέως, διότι το εν μέρος της κεφαλής του τόσον επόνεσεν, ώστε εξήλθεν ο εις των οφθαλμών του. Έδραμε λοιπόν ούτος εις το Μοναστήριον του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και πεσών εις τους πόδας του τον παρεκάλει να τον ιατρεύση. Ο δε Άγιος είπεν εις αυτόν: τούτο έπαθες, διότι δεν επίστευες εις τον Χριστόν εξ όλης σου ψυχής και διότι έχεις έργα αμαρτίας. Εάν με όλην σου την καρδίαν προσεύχησαι και υπόσχεσαι να λείψης από τα κακά, εύκολον είναι να ιατρευθής. Τότε μετά δακρύων ωμολόγησεν ο άρχων εκείνος τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, και υπεσχέθη να λείψη από τας αμαρτίας, και κρατήσας το ράσον του Αγίου, έτριψεν την κεφαλήν του και παρευθύς και ο πόνος της κεφαλής του έπαυσε και ο οφθαλμός του ιατρεύθη, ως πρότερον.

(Ορθ. Συναξ. ΙΑ, 413).

Russian Orthodox patriarch arrives in Holy Land

Επίσκεψη στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, κατόπιν προσκλήσεως του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου πραγματοποιεί από σήμερα 9 έως 14 Νοεμβρίου 2012 ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος.

(AFP) / 9 November 2012JERUSALEM — Russian Orthodox Patriarch Kirill arrived in Jerusalem on Friday on his first visit to the Holy Land since becoming head of the powerful church in 2009, an AFP correspondent said.
As his motorcade arrived at the Old City’s Jaffa Gate, he was welcomed by leaders of the Greek Orthodox church, as well as members of the Coptic and Armenian churches.
Accompanied by heavy Russian and Israeli security, Kirill was led to the home of Jerusalem’s Greek Orthodox Patriarch Theophilos III, who accompanied him inside.
Later, the two went to the nearby Church of the Holy Sepulchre, where hundreds of Russian pilgrims eagerly awaited the arrival of their patriarch.
During his visit to Israel and the Palestinian territories, Kirill will be meeting Israeli President Shimon Peres, Palestinian president Mahmud Abbas and King Abdullah II of Jordan in a new sign of his importance as a global religious figure.
His trip “is the most important (religious) visit (to Israel) since that of the Pope Benedict XVI” in 2009, Israel’s foreign ministry said.
Over the course of his six-day stay, Kirill, 65, is due to concelebrate the liturgy with Theophilos and meet other local Christian leaders.
In addition to the Church of the Holy Sepulchre, located on the site where most Christians believe Jesus was crucified, buried and resurrected, he will also visit other major Christian sites.
A dispute with an Israeli water company over unpaid bills has prompted the Greek Orthodox church, which is a joint custodian, to threaten to close it.
The company, Hagihon, has said it is owed 9 million shekels ($2.1 million) in unpaid bills, but the Greeks contend that the Holy Sepulchre was always treated as a special case and exempted from water fees.
The Greek patriarchate has been seeking Russian President Vladimir Putin’s help over the dispute with Hagihon.
After the collapse of the Soviet Union, some 1.2 million Russians — a quarter of them Christians — immigrated to Israel in the 1990s.
The Russian Orthodox Church has seen a huge upsurge in influence since the fall of the atheist Soviet Union, and its leaders take a strong stand on moral issues that the Kremlin hardly ever ignores.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως :

 Ό χωρισμός τών Έκκλησιών συνετελέσθη έπί Φωτίου τά μάλα καλώς, άφού ή Έκκλησία διέτρεχε κίνδυνον νά άποβή έκ Μιάς Καθολικής καί Άποστολικής Έκκλησίας, Έκκλησία Ρωμαική ή μάλλον παπική, κηρύττουσα ούχί πλέον τά τών Άγίων Άποστόλων, άλλά τά τών Παπών δόγματα. 

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως :

Τά πάντα εσοφίσθησαν, τά πάντα έδρασαν, όπως αναδείξωσι τούς Πάπας ηγεμόνας τής Έκκλησίας καί τυράνους τής Οίκουμένης.

Τούτο δε γίνωσκε :

ότι εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί· έσονται γαρ οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεύσιν απειθείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άστοργοι, άσπονδοι, διάβολοι, ακρατείς,ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον ή φιλόθεοι, έχοντες μόρφωσιν ευσεβείας, την δε δύναμιν αυτής ηρνημένοι.και τούτους αποτρέπου.

Επιστολη Β΄ Προς Τιμοθεον  3: 1-5

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Και ταύτα συνέβαινον επί αιώνας, έως ότου τον παρελθόντα αιώνα, το 1870, εις την Α΄ Σύνοδον του Βατικανού, όλα αυτά συνεκεφαλαιώθησαν εις το δόγμα του αλαθήτου του πάπα. Έκτοτε το δόγμα αυτό απέβη το κεντρικόν δόγμα του παπισμού. Δια τούτο επί των ημερών μας εις την Β΄ Σύνοδον του Βατικανού τόσον επιμόνως και επιδεξίως συνεζητήθη και υπεστηρίχθη το απαραβίαστον και το αναλλοίωτον αυτού του δόγματος. Το δόγμα τούτο έχει κοσμοϊστορικήν σημασίαν δι΄ όλην την τύχην της Ευρώπης, μάλιστα δε δια τους αποκαλυπτικούς καιρούς της, εις τους οποίους έχει ήδη εισέλθει. Δια του δόγματος αυτού όλοι οι ευρωπαϊκοί ανθρωπισμοί απέκτησαν το ιδεώδες και το είδωλόν των:  ο άνθρωπος ανεκηρύχθη υπερτάτη θεότης, πανθεότης. Το ευρωπαϊκόν ουμανιστικόν πάνθεον απέκτησε τον Δία του. Η ειλικρίνεια είναι η γλώσσα της Αληθείας:  το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα του 20^ου αιώνος, δεν είναι άλλο παρά η αναγέννησις της ειδωλολατρίας και του πολυθεϊσμού. Αναγέννησις της ειδωλολατρικής αξιολογίας και κριτηριολογίας. Horribile dictum(τρομερό να λεχθή),  αλλά και αυτό πρέπει να λεχθή:  δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα ανήχθη εις δόγμα ο ειδωλολατρικός ουμανισμός, κατά πρώτον λόγον ο ελληνικός. Ανήχθη εις δόγμα η παναξία, ανήχθη εις δόγμα το παγκριτήριον της ελληνικής κουλτούρας, του ελληνικού πολιτισμού, της ποιήσεως, της φιλοσοφίας, της τέχνης, της πολιτικής, της επιστήμης: «μέτρον πάντων άνθρωπος». Και όλα αυτά τι είναι; --Αναγωγή εις δόγμα της ειδωλολατρίας. Κατ΄ αυτόν τον τρόπον, έφθασε να γίνη δόγμα η αυτάρκεια του ευρωπαίου ανθρώπου, την οποίαν επί αιώνας ενοστάλγουν όλοι οι ευρωπαϊκοί ουμανισμοί.                                                                                                                                                                                           

                                                                                                                                                                                          

 Συνεχίζεται.  

Ὁ Ἅγιος Βασίλειος σὲ ὁμιλία του στοὺς Ψαλμοὺς τονίζει:

«Φαίνεται ὅτι ἡ τελειότερη ἀπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ εἰρήνη, ἡ ὁποία εἶναι μία σταθερότητα τοῦ νοῦ. Ὥστε ὁ εἰρηνικὸς ἄνθρωπος  ἔχει ὡς χαρακτηριστικὸ τὴν σεμνότητα τῶν ἠθῶν. Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ πολεμεῖται ἀπὸ τὰ πάθη του, δὲν ἔχει λάβει ἀκόμη τὴν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποία ὁ Θεὸς ἔδωσε στοὺς μαθητές του. Εἴθε λοιπόν, ἀφοῦ ἀγωνισθοῦμε καλὰ καὶ συντρίψουμε τὸ φρόνημα τῆς σαρκός, τὸ ὁποῖο εἶναι “ἔχθρα στὸν Θεό”, ἀφοῦ φτάσει ἡ ψυχή μας σὲ κατάσταση γαλήνης καὶ ἀταραξίας, νὰ ὀνομαστοῦμε παιδιὰ εἰρήνης καὶ νὰ λάβουμε τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἐν εἰρήνῃ».

O θεολόγος κ. Νικ. Ἰω. Σωτηρόπουλος: Υπέρθεος ο Πάπας!

Ἐγράφη γιὰ τὸν Πάπα, ὅτι μὲ τὶς παμμέγιστες ἀξιώσεις γιὰ τὸ

πρόσωπό του παρουσιάζεται ὡς ἡμίθεος. Ἐπιεικὴς χαρακτηρισμὸς

τὸ «ἡμίθεος», λέγουμε ἐμεῖς. Kατὰ τὴ B΄ Bατικάνεια Σύνοδο, τῆς

ὁποίας τὰ 50 ἔτη ἔσπευσε νὰ συνεορτάσῃ μὲ τὸν Πάπα ὁ Πατριάρχης

κ. Bαρθολομαῖος, ἐὰν παρουσιασθῇ διαφορὰ  μεταξὺ τῆς κρίσεως

τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς γνώμης τοῦ Πάπα, οἱ πιστοὶ πρέπει νὰ προτιμήσουν

τὴ γνώμη τοῦ Πάπα! Ἐπίσης κατὰ τὴν αὐτὴ Σύνοδο ὁ Πάπας δύναται νὰ

ἐπεμβαίνῃ στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ νὰ τὴν τροποποιῇ, νὰ προσθέτῃ, ν' ἀφαιρῇ,

νὰ διορθώνῃ καὶ τοὺς Ἀποστόλους! (Ἆράγε καὶ τὸν Ἀπόστολο Πέτρο;).

Aὐτὲς οἱ ἀποφάνσεις καὶ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ Bατικανοῦ

παρουσιάζουν τὸν Πάπα ὄχι ἁπλῶς ὡς ἡμίθεο, ἀλλ' ὡς θεό, ἢ μᾶλλον ὡς

ὑπέρθεο, ναί, ὡς ὑπέρθεο, ἀφοῦ ἡ γνώμη τοῦ Πάπα πρέπει νὰ προτιμᾶται

τῆς κρίσεως τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Πάπας δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ στὸ θεόπνευστο

καὶ αἰώνιο κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ νὰ ἐπιφέρῃ μεταβολές. Ὁ

Ἑωσφόρος φιλοδόξησε νὰ θέσῃ τὸ θρόνο του ὑπεράνω τῶν νεφῶν, νὰ γίνῃ

ὅμοιος μὲ τὸν Ὕψιστο. Ὁ δὲ Πάπας θέτει τὸ θρόνο του ὑπεράνω τῶν

οὐρανῶν, γίνεται ἀνώτερος τοῦ Ὑψίστου!

Θεέ μου! Δὲν βλέπουν ὁ Πατριάρχης καὶ οἱ ἄλλοι φιλοπαπικοὶ τὴ

σχιζοφρένεια τοῦ Παπισμοῦ; Πῶς ἀσπάζονται τὸ εἴδωλο τοῦ Πάπα τὸ

ὑψωμένο ὑψηλότερα ἀπὸ τὴ χρυσὴ εἰκόνα τοῦ Nαβουχοδονόσορος;

Ἀλλὰ δόξα σοι, Kύριε, διότι ἔχεις καὶ στὴν ἐποχή μας εὐσεβεῖς ψυχές, οἱ

ὁποῖες δὲν προσκυνοῦν τὸ εἴδωλο τοῦ Πάπα, ἀλλὰ προσκυνοῦν ἐσένα,

τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό.

Πρωτοπρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης :

Πρέπει κάποτε οἱ χριστιανοὶ νὰ

ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὸ φόβο, ποὺ ἐμπνέουν οἱ μεγαλόσχημοι

οἰκουμενιστὲς καὶ νὰ διατυπώνουν δημοσίως τὸν ἀντιρρητικό τους λόγο,

χωρὶς νὰ περιμένουν τὸ παράδειγμα ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους Μητροπολίτες,

οἱ ὁποῖοι ἔχουν χάσει πρὸ πολλοῦ τὴν ἀναγκαία παρρησία, γιὰ νὰ

καταδικάσουν τὸν οἰκουμενισμό, ποὺ εἶναι ἡ παναίρεση τῆς ἐποχῆς

μας. Δυστυχῶς θυσιάζουν τὰ πάντα ἀρκεῖ νὰ φαίνονται στὸν

Πατριάρχη ὑπάκουοι καὶ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν ἀγάπη του, ἀπὸ τὴν ὁποία

ὡστόσο οἱ ἴδιοι ποτὲ δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦν.

"Ορθόδοξος Τύπος"    9/11/2012
(από το πρωτοσέλιδο άρθρο: πλάνητες Κληρικοί)