Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς. Το σχόλιο είναι από τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ» με τίτλο : ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ.

Καιρός είναι νομίζομεν να συνταχθούν αι δυνάμεις της αγίας μας Ορθοδοξίας επί το μαχητικώτερον και ουσιωδέστερον. Και αντί να κατατριβώμεθα περί μικρά, εις καινοσπουδίας, και εις σκληράς διώξεις των πιστών του παλαιού ημερολογίου, οι οποίοι – κατά κανόνα – και συντηρητικοί το φρόνημα είναι και ευσεβείς και εθνικόφρονες, να κηρύξωμεν ανυποχώρητον ιδεολογικόν πόλεμον, εναντίον όλων των παντοειδών αιρετικών, που ασύδοτοι απεργάζονται την υπονόμευσιν της αγίας μας πίστεως και την φθοράν και την αποσύνθεσιν των πατροπαραδότων Ορθοδόξων βιωμάτων μας. Διότι εν τη ουσία και τη πραγματικότητι και ο Χιλιασμός και ο Μασωνισμός και ο Οικουμενισμός και ο Ουμανισμός παραμένουν τελείως ελεύθεροι εις το φθοροποιόν της ιστορικής σαρκός και θανασίμως υπονομευτικόν της ψυχικής του Έθνους αλκής έργου των.

Kyprianos Christodoulides άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς. Το σχόλιο είναι απ...":

Κάπως αργά, αλλά ... ει τις και την ενδεκάτην έφθασεν. Αυτό το μένος εναντίον των παλαιοημερολογιτών, ακόμη και από παλαιοημερολογίτες, είναι ακατανόητο! Από τους Γνήσιους, προέκυψαν οι γνησιότεροι και τέλος, ήρθαν και οι γνησιότατοι. Τι γίνεται εδώ πέρα ;

***

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς. Το σχόλιο είναι απ...":

Ευχαριστώ το Ιστολόγιο Orthodox Voice για την φιλοξενία. Η Ελλάδα κείται μακράν.

"Ου σιωπήσωμέν ποτε Θεοτόκε τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι" και τα εξής.

***

Ο telemaxos doumanis άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς. Το σχόλιο είναι απ...":

πρός Kyprianos Christodoulides:
Δέν αναγνωρίζετε τις πανορθοδοξους συνόδους οι οποίες καταδικάζουν το νέο ημερολόγιο και όσους το ακολουθούν?? Καθώς και πάσαν αίρεσιν και καινοτομίαν ??  Και η εκκλησια της Ελλάδος εσήγαγε ούκ ολίγες !!
Προς τί λοιπόν περιμένετε μία νέα πανορθόδοξο σύνοδο να καταδικάση τους οικουμενιστές??και απο ποιούς θα γίνη?? Εάν αναγνωρίζετε τις πανορθοδόξους συνόδους τότε σύμφωνα με αυτές αλλά και με τις αποφάσεις όλων των οικουμενικών συνόδων περί συμπροσευχών και περι του τι και ποιά είναι η ορθόδοξος Εκκλησία , τότε οι κληρικοί της εκκλησίας της Ελλάδος είτε λόγο οικουμενισμού είτε λόγο κοινωνίας με οικουμενιστάς έχουν χάσει την Αποστολική πίστη και διαδοχή, από ποιούς λοιπόν περιμένετε να κάνουν <>σύνοδο?? Τουλάχιστον από το 1948 που η εκκλησία της Ελλάδος έγινε επίσημα μέλλος του Π.Σ.Ε. έχασε κάθε σχέση και εποικοινωνία με το ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ!! και κατέστη αιρετική αρνούμενη την μοναδικότητα της αληθείας της ορθοδοξίας και του συμβόλου της πίστεως , όλες οι αιρέσεις, και πλάνες που εισήγαγε στην διάρκεια των 90 ετών ο οικουμενισμός στην λεγόμενη πλέον <> έχουν καταδικαστεί πολλάκις από όλες τις οικουμενικές, τοπικές και πανορθοδόξους συνόδους !! Εάν αυτό δεν το αναγνωρίζετε τότε μάλλον <>Ματθ.27

Του αείμνηστου Ιωάννη Κορναράκη:

᾿Ενωρὶς, κατὰ τὰ πρῶτα βήματα τῆς ἱστορικῆς πορείας τῆς ᾿Εκκλησίας μέσα εἰς τὸν κόσμο, ἐμφανίσθηκαν προβλήματα ὀρθῆς καὶ μάλιστα ἁγιοπνευματικῆς κατανοήσεως τῶν ἀρχῶν Πίστεως καὶ Ζωῆς τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου. ῏Ηταν φυσικό, κατὰ τὴν πορεία αὐτὴ τοῦ λυτρωτικοῦ ἔργου τῆς ᾿Εκκλησίας, νὰ παρουσιασθοῦν προβλήματα ἑρμηνείας τοῦ λόγου αὐτοῦ. ῾Η ἐμφάνιση τῶν αἱρέσεων ἔδειξε, ὅτι τὸ κύριο πρόβλημα γιὰ τὴν ὀρθή, δηλαδὴ ἁγιοπνευματική, κατανόηση τοῦ εὐαγγελικοῦ γράμματος ἦταν ἡ ἀδυναμία τοῦ ἀνθρωπίνου λογικοῦ νὰ διαπεράσει φωτιστικῶς τὸ κάλυμμα τοῦ γράμματος καὶ νὰ εἰσχωρήσει στὸ βάθος τοῦ πνεύματος ποὺ τὸ κάλυμμα αὐτὸ ἀπέκρυπτε. Παρουσιάθηκε ἑπομένως καὶ πάλι ἡ ἀνάγκη νὰ λαλήσουν λόγο ἁγιοπνευματικῆς ἑρμηνευτικῆς ἀληθείας ἄνθρωποι τῆς ᾿Εκκλησίας, διάδοχοι τῶν ᾿Αποστόλων, καὶ αὐτοὶ «ὑπὸ Πνεύματος ῾Αγίου φερόμενοι». Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἦσαν πλέον οἱ ἑρμηνευτὲς τοῦ ἀποκαλυπτικοῦ — εὐαγγελικοῦ λόγου, ὡς «δοχεῖα τοῦ Πνεύματος»!

Οἱ Πατέρες τῆς ᾿Εκκλησίας προχώρησαν στὴν ἁγιοπνευματικὴ κατανόηση καὶ ἑρμηνεία τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου διὰ τῆς βιώσεως τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ.

῾Οδεύοντες τὴν ὁδὸ τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς προσωπικῆς τους καθάρσεως, ἀπὸ τὸ ἐμπαθὲς δυναμικὸ τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου τῆς ἁμαρτίας, δέχθηκαν τὸν φωτισμὸ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἔγιναν βιωματικοὶ ἑρμηνευτὲς τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου.

Γιὰ τὸ ἔργο τους τοῦτο ἀνεγνωρίσθησαν καὶ καθιερώθησαν ἀπὸ τὴν κοινὴ συνείδηση τῆς ᾿Εκκλησίας, ὡς οἱ αὐθεντικοὶ θεμελιωτὲς τῆς ἀκριβοῦς θεολογικῆς ἀναπτύξεως τῆς διδασκαλίας τῆς ᾿Εκκλησίας· οἱ πνευματοφόροι δημιουργοὶ τῆς ᾿Ορθοδόξου Θεολογίας, δηλαδὴ τῆς ᾿Ορθοδοξίας τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ! Εξάλλου, ὁ νοηματικός, ἀλλὰ καὶ ἀποκαλυπτικός, ἁγιοπνευματικὸς πυρήνας τοῦ ὅρου ᾿Ορθοδοξία διετυπώθη συνοδικῶς εἰς τὸ «Σύμβολον τῆς Πίστεως», ὡς πίστη «εἰς Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικὴν καὶ ᾿Αποστολικὴν ᾿Εκκλησίαν».

῾Η πατερικὴ αὐτὴ θεολογικὴ καὶ ἐκκλησιολογικὴ αὐτοσυνειδησία ἀποτυπώθηκε στὴν θεοφώτιστη καὶ οἰκουμενικὴ βεβαιότητα τοῦ Πληρώματος τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅτι ἡ ᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία εἶναι ἡ μόνη ἀληθῶς σώζουσα ᾿Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ!

π. Θεόδωρος Ζήσης - Εορτή της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

“…ΩΣ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΔΟΥΛΩΝ…»

«Προς σε ήρα τους οφθαλμούς μου, τον κατοικούντα εν τω ουρανώ. Ιδού, ως οφθαλμοί δούλων… ούτως οι οφθαλμοί ημών προς Κύριον τον Θεόν ημών, έως ου οικτειρήσαι ημάς». Ι. Ψαλτήρ.

Επί των μεμβραΐνων Κωδίκων, από του Ι΄ και εντεύθεν αιώνος, που έχουν εναποτεθή εις τας πολυτιμοτάτας βιβλιοθήκας του Αγίου Όρους, έχουν φιλοτεχνηθή εξαίσιαι μικρογραφίαι, με ανάλογα θέματα προς τα κείμενά των. Αι μικρογραφίαι αυταί θεωρούνται ως αριστουργήματα τέχνης, τόσον δια την τελειοτάτην μικροσκοπικήν απόδοσιν προσώπων και αντικειμένων εις πολύ μικράν επιφάνειαν, όσον και δια την θεσπεσίαν και πνευματικωτάτην σύνθεσιν. Επίσης θάμβος και έκπληξιν προκαλούν τα θεία χρώματα, τα οποία εχρησιμοποίησαν οι μακάριοι εκείνοι αδελφοί αγιογράφοι. Είναι τόσον άρτιοι από πάσης απόψεως αι «υοιθέσεις» των περί ων πρόκειται μικρογραφιών, ώστε, αι δύο μεγάλαι αγιογραφικαί Σχολαί, Μακεδονική και Κρητική, αίτινες κατέλιπον ακατάλυτα από τον χρόνον υπέροχα μνημεία Τέχνης εν ταις ι. Μοναίς του Αγίου Όρους, κατά τας δύο περιόδους του ΙΔ΄και ΙΣΤ΄αιώνος της ακμής των, αυταί αι ίδιαι να μη δημιουργήσουν τίποτε ιδικόν των, αλλά να μιμηθούν, δουλικώς θα ελέγομεν, τας μικρογραφίας των κωδίκων κατά τε την σύνθεσιν και την χρωματικήν απόδοσιν.  Εκάστη, βεβαίως, Σχολή έθηκεν επί των έργων της την ιδίαν σφραγίδα της τεχνοτροπίας της. Η μεν υπό τον Πανσέληνον Μακεδονική, την μεγαλοφυά κίνησιν, ήτις είναι συνδυασμός σαρκός και πνεύματος· η δε Κρητική, συνεπεστέρα προς την μοναστικήν πνευματικότητα, απέδωκε, δι’ αφαιρέσεως της σαρκός, μόνον το πνεύμα, όπερ ως αγιότης ενοικεί εις τας ψυχάς των αγίων. Ως ήτο επόμενον, εις τας εκ μιμήσεως των κωδίκων αγιογραφίας, αίτινες καλύπτουν τας επιφανείας των εσωτερικών χώρων των ι. Ναών, Παρεκκλησίων, Τραπέζης, απεδόθησαν πιστώς και τα θέματα των Ευαγγελιστών και των συγγραφέων αγίων μας. Χρυσοστόμου, Βασιλείου, Γρηγορίου κ.α. Οι συγγραφείς άγιοι και Ευαγγελισταί παριστάνονται συνήθως ή με τον μαθητήν-γραφέα αυτών, ή μόνοι. Και εις τας δύο αυτάς περιπτώσεις έχουν έντονα εστραμμένον το πρόσωπον προς τον ουρανόν, ως εάν εζήτουν εκείθεν την έλλαμψιν δια να γράψουν ορθά, ενώ η ευλογούσα παντοκρατορική χειρ του Κυρίου εξερχομένη εκ του ουρανού, αλληγορεί ότι δίδεται πλούσιος ο φωτισμός εις τον αιτούντα. Και ούτω διδασκόμεθα εποπτικώς, ότι μόνον εκ του «πατρός των φώτων καταβαίνει πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον», αλλά κατόπιν επιμόνου ζητήσεως, αυτό τούτο οχλήσεως του Θεού, διαρκούς προσεδρείας, «αναιδούς» προσκαρτερήσεως εν τη προσευχή, τέλος, αδιαστάτου προσκολλήσεως με το Πνεύμα του Κυρίου. Η αναφερθείσα στάσις των αγίων, ενθυμίζει το υπό του Προφήτου Σαμουήλ, «λάλει Κύριε και ακούει ο δούλος σου», ως και το υπό του Προφητάνακτος Δαβίδ λεχθέν, «ακούσομαι τι λαλήσει εν εμοί Κύριος ο Θεός», τα οποία αποτελούν υποδείγματα σχέσεως ανθρώπου και Θεού. Αλλά εκφράζουν και την αναγκαιότητα, όπως είμεθα πάντοτε με αγαπητικήν διάθεσιν και πίστιν θερμήν εστραμμένοι τον νουν και την καρδίαν προς την πηγήν του φωτός, του «φωτίζοντος πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον».

Οἰκουμενιστικὸ ναυάγιο

Στὶς 8 τοῦ περασμένου Ὀκτωβρίου, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ἀνέγνωσε τὴν εἰσήγησή του μὲ θέμα: «Ἐνημέρωσις περὶ τῆς μελλούσης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, ἥτις θὰ συνέλθη κατὰ τὸ ἔτος 2016».
   Τὸ ἐπίσημο ἀνακοινωθὲν γιὰ τὶς ἐργασίες τῆς Συνόδου τὴν ἡμέρα αὐτὴ μᾶς ἐνημερώνει ὅτι: «Ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε καὶ στὸν θεολογικὸ διάλογο μὲ τὶς διάφορες ὁμολογίες. Ἐπισήμανε ὅτι ἀποδυναμώθηκαν οἱ προοπτικὲς τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μὲ τοὺς Ἀγγλικανούς, ἀνεκόπη ἡ ἀξιολόγηση τοῦ θεολογικοῦ ἔργου τοῦ διαλόγου μὲ τοὺς Παλαιοκαθολικούς, ὁ διάλογος μὲ τὶς Ἀντιχαλκηδόνιες Ἀρχαῖες Ἀ­­νατολικὲς Ἐκκλησίες βρίσκεται σὲ πορεία κριτικῆς ἀξιολόγησης τῶν ποιμαντικῶν καὶ λειτουργικῶν θεμάτων, ὁ διάλογος μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς σκιάζεται τόσο λόγῳ τῆς προσηλυτιστικῆς δράσης τῆς Οὐνίας, ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν δυσκολία κατανόησης λειτουργίας καὶ ἐφαρμογῆς τοῦ πρωτείου στὸ πλαίσιο τῆς Συνόδου καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δομῶν, ἐνῶ οἱ προοπτικὲς τῶν διαλόγων μὲ τοὺς Λουθηρανοὺς καὶ τοὺς Μεταρρυθμισμένους ἔχουν ὑποβαθμιστεῖ, λόγω τῆς εἰσαγωγῆς τῆς χειροτονίας τῶν γυναικῶν».
   Δὲν χρειάζεται εἰδικὴ ἀνάλυση γιὰ νὰ καταλάβει κανεὶς τί στὴν πραγματικότητα συμβαίνει. Ὅλοι οἱ διάλογοι ἔχουν οὐσιαστικὰ ναυαγήσει. Συντηροῦνται ἀκόμη σὲ ἐπίπεδο δημοσίων σχέσεων προκειμένου νὰ δίδεται ἡ ἐντύπωση ὅτι κάτι γίνεται.
   Τὸ χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ἀ­­­ποτυχίας ἀποτελεῖ ἡ τελευταία, 13η συν­έλευση τῆς Ὁλομέλειας τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Θεολογικοῦ διαλόγου μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Ρωμαιοκαθολικισμοῦ στὸ Ἀμμὰν τῆς Ἰορδανίας ἀπὸ 13-25 Σεπτεμβρίου 2014 μὲ θέμα «Συνοδικότητα καὶ Πρωτεῖο». Ἡ συνέλευση ἦταν παταγώδης ἀποτυχία. Δὲν μπόρεσε κὰν νὰ ἐκδόσει ἕνα κοινὸ ἐπίσημο κείμενο, ἀλλὰ παρέπεμψε τὸ ζήτημα σὲ νέα συνέλευση κατὰ τὸ 2015.
   Στὸ ζήτημα τοῦ πρωτείου ὁ Παπισμὸς παραμένει ἀνυποχώρητος, παρὰ τὴν ἀπαράδεκτη ὀρθοδόξως νέα ἑρμηνεία του ποὺ εἰσηγήθηκε τὸ 2007 στὴ Ραβέννα ὁ Συμπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Μητροπολίτης Περγάμου Ἰωάννης, ἐπαναφέροντας στὸ προσκήνιο τὴν πλάνη τῆς λεγόμενης Εὐχαριστιακῆς Ἐκκλησιολο­γίας τοῦ Ἀφανάσιεφ. Πρὸς τί λοιπὸν ἡ ἐ­­­πιμονὴ σὲ ἕναν ἀδιέξοδο διάλογο;

http://www.osotir.org/el/keimena/ekklisiastika/item/33839-o-koumenistik-navagio

Αλέξ. Παπαδιαμάντης : ΙΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ

Ἐθεραπεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οὐκ ἰάθη. (Προφητικὸν λόγιον.)

Μ᾿ ἐτίμησε δι᾿ ἰδιορρύθμου ἀνακοινώσεως εἷς γηραιὸς κύριος, ὅστις ἐπαγγέλλεται τὸν ἠθικολόγον καὶ κοινωνιολόγον. Ἀγνοῶ ἂν ὑπάρχουν πολλοὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ―ἢ μᾶλλον εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ὑπάρχουν― τόσον ἰδιόρρυθμοι εἰς τὰς σκέψεις των ὅσον ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος. Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ καὶ οἱ παραλογισμοὶ εἰς τὸν κόσμον δὲν εἶναι σπάνιοι, ἔχουν μάλιστα πέρασιν εἰς τὴν ἐποχήν μας καὶ εἰς τὴν κατάστασίν μας τὴν νοσηράν, λαμβάνω τὸ θάρρος ν᾿ ἀναγράψω ἐνταῦθα, σχεδὸν κατὰ λέξιν, ὅλα ὅσα μοῦ εἶπε μὲ τὴν παραξενιάν του ὁ ρηθεὶς φίλος μου.

“Εἶχα τὴν σπανίαν εὐχαρίστησιν νὰ συνομιλήσω χθὲς μὲ ἕνα Ἕλληνα ἐφευρέτην. Μάθετε, εἶπεν, ὅτι ἔχω ἀπόφασιν νὰ σώσω ―ναί, ἐγώ, μόνος ἐγὼ θὰ σώσω― τὴν Ἑλληνικὴν φυλὴν καὶ τὴν κοινωνίαν μὲ τὰς πρωτοτύπους καὶ τόσον τολμηρὰς ἐφευρέσεις μου. Ἐν πρώτοις, ἐγὼ ἐφεῦρον πρὸ χρόνων τὰ σφριγοφόρα ― γνωρίζετε τί εἶναι τὰ σφριγοφόρα; Εἶναι ὅ,τι τὰ μάγια, τὰ ὁποῖα ἐθεράπευον τὸ πάλαι τὸ ἀμπόδεμα  εἰς τὰς ἡμέρας τῶν προπάππων μας. Παρομοίως καὶ τὰ σφριγοφόρα θεραπεύουν τὴν ἀναφροδισίαν, τὴν ὁποίαν οἱ ἡμιμαθεῖς ἐπαγγελματίαι μας ὀνομάζουν βαναύσως «ἀνικανότητα», κακοζήλως ξενίζοντες.

Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἔσωσα ἀπὸ τὸ ὀλίσθημα τόσας θυγατέρας τῆς Εὔας, τῶν ὁποίων ἡ Εἱμαρμένη ἠθέλησε νὰ λάβωσι συζύγους παρήλικας ἢ ἄλλως πάσχοντας, χάριν τοῦ Μαμωνᾶ καὶ τῆς κοινωνικῆς θέσεως· ― προσέτι διετήρησα, ὅσον τὸ ἐπ᾿ ἐμοί, λεῖα καὶ χωρὶς ἴχνη ἀποφύσεων τὰ μέτωπα πολλῶν ἀνδρῶν συζύγων.

Δεύτερον, ἐγὼ ἐφεῦρον τὴν ἄτοκον. Γνωρίζετε τί εἶναι ἡ ἄτοκος; Μήπως ὑποθέτετε ὅτι πρόκειται περὶ χρημάτων δανειζομένων ἀτόκως, περὶ Λαϊκῆς Τραπέζης, περὶ ἐνεχυροδανειστηρίου ἢ ἄλλου τινός; Πλανᾶσθε. Εἶναι ἡ μέθοδος πῶς νὰ μὴ τίκτῃ τις, ἐνῷ ἔχει τὰ συστατικὰ καὶ τὰ προηγούμενα διὰ νὰ γίνῃ μήτηρ. Ἔσωσα τόσας κόρας τοῦ λαοῦ, ὅπως καὶ τῆς ἀνωτέρας τάξεως, ἀπὸ τὸ ἔγκλημα τῆς παιδοκτονίας. Ἔσωσα καὶ τὰς μαίας (μία μόνον ἐξ αὐτῶν γνώριμός μου μοὶ ἐξωμολογήθη ὅτι εἶχεν ἐκτελέσει 23 ἐκτρώσεις μὲ σχετικὴν ἐπιτυχίαν) ἀπὸ τὸ ἀνόσιον τῆς συνεργίας αὐτῆς.

Τρίτον, ἐγὼ ἐφεῦρον ἐσχάτως τὴν ἀσπίδα. Γνωρίζετε τί εἶναι ἡ ἀσπίς; ― ἡ νεωτέρα, ὄχι ἡ ἀσπὶς τοῦ ἀρχαίου ὁπλίτου; Μήπως φαντάζεσθε ὅτι εἶναι τὸ φοβερὸν ἐκεῖνο ἑρπετόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω ἂν εἰσάγουν οἱ νεώτεροι Ἕλληνες δραματικοί, ἐντὸς τοῦ καλαθίου μὲ τὰ σῦκα, ὅταν δραματουργοῦσιν ἐπὶ τῆς σκηνῆς τὸν θάνατον τῆς βασιλίσσης Κλεοπάτρας; Ἡ ἀσπὶς αὕτη εἶναι, κατὰ τὸν στίχον τοῦ Ψαλτηρίου, «κωφὴ καὶ βύουσα τὰ ὦτα αὑτῆς, ἥτις οὐκ ἐπακούσεται φωνῆς ἐπᾳδόντων». Πλανᾶσθε ὅμως. Ἀσπὶς εἶν᾿ ἐκεῖνο τὸ νέον φάρμακον, τὸ ὁποῖον προλαμβάνει ὥστε ὁ νέος νὰ μὴ κολλήσῃ κανέν᾿ ἀφροδίσιον νόσημα καὶ μετὰ τὴν πεῖραν. Ἐννοήσατε;

Ἦτο καιρὸς νὰ ἐφευρεθῇ ἓν τοιοῦτον φάρμακον. Ἀφοῦ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν διακεκριμένος ἐπαγγελματίας, ἀποκτήσας ὄχι ὀλίγα χρήματα ―φροντίζων τακτικὰ νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὰς ἐφημερίδας εὐχαριστήρια πρὸς τὸ ἴδιον ἄτομόν του ἀπὸ ἀνθρώπους αἰσχυνομένους τάχα νὰ ὑπογράψουν ὁλογράφως τ᾿ ὄνομά των «ἕνεκα τῆς φύσεως τοῦ νοσήματος»― ἀφοῦ, λέγω, ὁ τοιοῦτος καὶ τόσα ἔχων προσόντα ἔφθασε νὰ κατηγορηθῇ ὅτι ἄφηνεν ἀνιατρεύτους τὰς τροφίμους τοῦ εἰδικοῦ Νοσοκομείου, εἰς τὰς ὁποίας ἔδιδε πιστοποιητικὰ ἄκρας ὑγείας.

Ἂν ἦτον ἄλλος, ὀλιγώτερον καπάτσος, καὶ ἂν ἦτον ἄλλη κοινωνία, ὁ τοιοῦτος πρὸ πολλοῦ θὰ εἶχε χάσει τὴν θέσιν του. Ἀλλ᾿ ὁ ἀσκληπιάδης περὶ οὗ ὁ λόγος τίποτε δὲν ἔχασε, καὶ μάλιστα «ἐβγῆκε λάδι».

Τοιοῦτοι ὅμως εἶναι σπάνιοι, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν τὴν ὁποίαν ἔχω ἀποφασίσει νὰ σώσω. Χάριν αὐτῆς τῆς κοινωνίας, καὶ πρὸς πρόληψιν τοῦ τελείου ἐκφυλισμοῦ τοῦ Γένους, ἐφρόντισα ἐγὼ νὰ ἐφεύρω τὴν ἀσπίδα. Ἐννοήσατε;”

― Βεβαίως, ἐννόησα, ἐξηκολούθησεν, ὡς ν᾿ ἀπετείνετο πρὸς τὸν ὑποτιθέμενον ὁμιλητήν του, ὁ φίλος μου ὁ κοινωνιολόγος. Τώρα, τί ἄλλο θέλετε νὰ σᾶς πῶ; Θέλετε ταλανισμούς, κοινοτοπίας, ἱερεμιάδας;… Πιστεύομεν ὅλοι, καὶ σχεδὸν τείνω νὰ πιστεύσω κ᾿ ἐγώ, ὅτι εἴμεθα πολὺ εὐφυέστερος λαὸς ἀπὸ τὰ ἄλλα τῆς Ἀνατολῆς ἐθνάρια· πλὴν ἀναντιρρήτως εἴμεθα ἐπιπολαιότερος λαὸς καὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς Ἀνατολίτας καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἄλλους.

Καὶ ὅλος αὐτὸς ὁ ἀφρὸς τῆς μωρίας καὶ ἡ ὑποστάθμη τῆς ἀγυρτείας αὐτὴ θὰ ἐξακολουθῇ τακτικὰ νὰ ἐπανθῇ καὶ νὰ κατακαθίζῃ εἰς τὰς στήλας τῶν ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων! Ὕστερον ἀπὸ τόσας ἄλλας ἐφευρέσεις, ἀπὸ ἐκείνας ὁποὺ ἐμύριζαν μόσχον ψευτιᾶς (ἐτολμήθη νὰ τυπωθῇ καὶ ἡ εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ψευτιᾶς αὐτῆς), καὶ ἀπὸ ἐκείνας αἵτινες ἐξέβαλλον ἦχον πρά… πρά… καὶ ἤχουν ὡς σκάζον πικράγγουρον, καὶ ἀπὸ τὰ αἰώνια ἐκεῖνα χάπια ἀνυπάρκτου δόκτωρος, καιρὸς ἦτο νὰ ἐπέλθωσι καὶ ἀσπίδες καὶ ἄτοκοι καὶ τόσα ἄλλα. Ἀλλὰ μὴ σοῦ κακοφαίνεται τυχόν, φίλε μου;

―Ἐμένα;… πρὸς τί νὰ μοῦ κακοφανῇ; Μήπως εἶμ᾿ ἐφευρέτης;

―Ὄχι, ἀλλ᾿ ἰδού. Νομίζω πὼς εἶσαι ὀλίγον δημοσιογράφος. Καὶ ὁ τύπος εὑρίσκεται πάντοτε πρόθυμος εἰς κάθε τι τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται ὡς χάπι ― πρόθυμος νὰ τὸ χάφτῃ αὐτὸς καὶ νὰ πείθῃ καὶ τὸ κοινὸν νὰ τὸ χάψῃ… Ἐνθυμεῖσαι, πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ὅταν κάποιος ἰθύντωρ μεγάλου «ἐθνικοῦ» ἱδρύματος ἔβγαλε, νομίζω, μίαν ἐγκύκλιον, διὰ τῆς ὁποίας ἀπηγόρευεν εἰς τοὺς ὑπ᾿ αὐτὸν ὑπαλλήλους νὰ νυμφεύωνται, ἐκτὸς ἂν λάβουν μεγάλην προῖκα; Πῶς ὅλος ὁ τύπος ἀνεδημοσίευσε μὲ θαυμασμοὺς καὶ ἐγκώμια τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο; Οὐδὲ ἓν φύλλον εὑρέθη νὰ ἐκφέρῃ ἐπίκρισιν τινά, ἢ νὰ διατυπώσῃ μικρὰν ἐπιφύλαξιν.

―Ἔ, καὶ τί; Ποίαν σχέσιν ἔχει τοῦτο;

― Τίποτε, καμμίαν, ὡς φαίνεται. Πλὴν τὰ τοιαῦτα παρασκευάζουν τὸ ἔδαφος διὰ τὰς ἀσπίδας καὶ διὰ τὰς ἀτόκους. Ἐδῶ θεοποιεῖται φανερὰ ὁ Μαμωνᾶς. Χιλιάκις καλύτερον θὰ ἦτο ἐὰν ὑπῆρχεν ἀκόμη ἡ ἀρχαία ποιητικὴ εἰδωλολατρία. Τώρα ὅμως ἡ πράγματι ἐπικρατοῦσα θρησκεία εἶναι ὁ πλέον ἀκάθαρτος καὶ κτηνώδης ὑλισμός. Μόνον κατὰ πρόσχημα εἶναι ἡ Χριστιανοσύνη.

(1925)

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Της Εύας νυν, δι΄ εμού καταργείσθω κατάκριμα αποδότω, δι΄ εμού το οφείλημα σήμερον· δι΄ εμού το χρέος, το αρχαίον δοθήτω πληρέστατον.

Ερμηνεία.

Δια του Τροπαρίου τούτου αναφέρει η Παρθένος την καταδίκην όπου έλαβεν η Προμήτωρ Εύα, το να γεννά δηλαδή με λύπας και αναστεναγμούς· «Πληθύνων, φησί, τας λύπας σου και τον στεναγμόν σου· εν λύπαις τέξη τέκνα, και προς τον άνδρα σου η αποστροφή σου και αυτός σου κυριεύσει» (Γέν. γ: 16). Διατί δε επληθύνθησαν αι λύπαι της γυναικός, και διατί με λύπας γεννά τα τέκνα; Εις τούτο αποκρινόμεθα ότι δια τρία αίτια, πρώτον δια τους κόπους και βάρη όπου δοκιμάζει η ταλαίπωρος γυνή εν όσω έχει εγγαστρωμένον το έμβρυον· δεύτερον, δια τους πόνους όπου υποφέρει, όταν το γεννά· και τρίτον, δια τας λύπας όπου πάντοτε λαμβάνει εις την ψυχήν της δια τας ασθενείας και δια τον θάνατον του υιού της· και αφ΄ ου γαρ το τέκνον γεννηθή, στοχαζομένη η δυστυχής μήτηρ ότι εγέννησεν ένα υιόν, ο οποίος υπόκειται εις διαφόρους ασθενείας, και τελευταίον έχει να θερισθή από το κοπτερόν δρέπανον του θανάτου, αυτοί οι στοχασμοί δεν αφίνουν την ταλαίπωρον να απολαύση καθαράν και αμιγή την χαράν, αλλά πάντοτε η χαρά της είναι μεμιγμένη με λύπην, μάλλον δε, αι λύπαι της είναι περισσότεραι από την χαράν της. Λέγει λοιπόν η Παρθένος εν τω Τροπαρίω τούτω ότι η καταδίκη αύτη της λύπης όπου έλαβεν η Προμήτωρ Εύα, κατηργήθη και αφανίσθη δια μέσου εαυτής· καθότι η Παρθένος εχάρη με χαράν άρρητον και αμιγή δια τα ευαγγέλια του παμφιλτάτου Υιού της· πρώτον, διότι εκ Πνεύματος Αγίου συνέλαβε· το οποίον είναι όλον χάρις και χαρά· δεύτερον, διότι εβάστασε το προαιώνιον έμβρυον εν τη κοιλία της, χωρίς κανέν κόπον και βάρος· τρίτον, διότι εγέννησεν αυτό χωρίς ωδίνας (κοιλοπονήματα)· και τέταρτον έχαιρεν η Παρθένος, διότι εστοχάζετο ότι εγέννησε τέκνον ζωής, όπου έχει να καταργήση τον θάνατον· ει γαρ και παθητός και θνητός ήτον ο Υιός της κατά το σώμα, αλλά τοιούτον αυτό προσέλαβεν, ίνα δια του πάθους του αφανίση τα των ανθρώπων πάθη, και δια του ιδικού του θανάτου καταλύση τον θάνατον. Δια της αφάτου λοιπόν ταύτης χαράς της Παρθένου αφανίσθη η πρώτη εκείνη της Εύας αρά και καταδίκη της λύπης. Λέγει δε ακολούθως η Θεοτόκος και ότι η Προμήτωρ Εύα ας πληρώση σήμερον πληρέστατον δια μέσου εμού το παλαιόν χρέος όπου εχρεώστει προς τον άνδρα της Αδάμ· επειδή γαρ η Εύα κατά λήψιν οικοδομήθη από την πλευράν του Αδάμ, καθώς λέγει η θεία Γραφή, «Και επέβαλεν ο Θεός έκστασιν επί τον Αδάμ, και ύπνωσε· και έλαβε μίαν των πλευρών αυτού και ανεπλήρωσε σάρκα αντ΄ αυτής, και ωκοδόμησεν ο Θεός την πλευράν ην έλαβεν από του Αδάμ εις γυναίκα» (Γέν. β: 21-22), επειδή λέγω, η Εύα εχρεωστούσε εις τον Αδάμ, τούτου χάριν, λέγει η Θεοτόκος, ας πληρώση το χρέος τούτο η Εύα σήμερον, όχι δια μέσου ιδικού της, επειδή αυτή δεν εδύνετο, αλλά δια μέσου εμού της Θυγατρός και απογόνου της· διότι εγώ η Θυγάτηρ αυτής εδάνεισα σάρκα εις τον νέον Αδάμ Χριστόν· όθεν επλήρωσα το χρέος της Προμήτορός μου, και ηλευθέρωσα αυτήν από το οφείλημα και το δάνειον· νόμος γαρ είναι, όταν οι γονείς δεν έχουν να πληρώσουν το χρέος των, το πληρώνουν οι τούτων Υιοί και αι Θυγατέρες, ως κληρονόμοι της περιουσίας των. Άριστα Ιωσήφ ο Βρυέννιος φιλοσοφεί περί τούτου εν τω εις τον Ευαγγελισμόν πρώτω λόγω αυτού λέγων· «Ώσπερ πρότερον από ανδρός πλευράν λαβών ο αυτός, τέλειον άνθρωπον· ούτω και ύστερον από γυναικός σάρκα λαβών ο αυτός, τέλειον άνθρωπον έδειξε· και ον τρόπον ο Αδάμ τη του Θεού κελεύσει γυναικός δίχα γυναίκα προήγαγε· τον αυτόν τρόπον η Μαριάμ τη του Θεού επινεύσει ανδρός άνευ, άρρεν τέτοκεν αληθέστατα· τούτο και γαρ ο λόγος πιστούμενος, άνωθεν εκείνο παρέδειξε, κακείνο υπέρ έννοιαν, και τούτο υπέρ λόγον. Και ώσπερ τότε εκ των εαυτού σαρκών και οστέων πλευράν άσπορον εις διάπλασιν ο Προπάτωρ έχρησε τη Προμήτορι· ούτω νυν αντ΄ αυτής η ταύτης Θυγάτηρ τούτο το χρέος αποδιδούσα εκ των εαυτής παναγίων αιμάτων, άσπορον σάρκα δεδάνεικε τω νέω Αδάμ εις ανάπλασιν του ταύτης Προπάτορος· εκεί εις γυναικείας διάπλασιν υποστάσεως εκ παρθένου ανδρός η λήψις εγένετο· ώδε εις θεανδρικής υποστάσεως σύστασιν εκ Παρθένου γυναικός η σύλληψις γέγονεν· εκεί ο Αδάμ και την πλευράν αφηρέθη και πόνον ουχ υπέστη· ώδε η Μαριάμ και βρέφος έτεκε και οδύνην ουκ έγνω· όπου γαρ μεθ΄ ηδονής η σύλληψις, εκεί κατά λόγον μετ΄ οδύνης η γέννησις· ένθα δε το πρώτον ουδαμώς έσχε χώραν, ενταύθα επομένως κατά πάσαν ανάγκην το δεύτερον άπεστι. Σώος έμεινεν ο Αδάμ και μετά την αφαίρεσιν της πλευράς· άφθορος έμεινε και η Παρθένος, και προ της προόδου, και μετά την πρόοδον του βρέφους. Παρθένον ούσαν την Εύαν ηπάτησεν ο όφις, και Παρθένον ούσαν την Μαρίαν ευηγγελίσατο ο Γαβριήλ. Απατηθείσα η Εύα λόγον προήνεγκε θανάτου αίτιον· ευαγγελισθείσα η Μαριάμ, Λόγον εν σαρκί τέτοκε ζωής αιωνίου τοις άπασι πρόξενον. Ο λόγος της Εύας το της γνώσεως έδειξε ξύλον, δι΄ ου τον Αδάμ του Παραδείσου εξώρισεν· ο Λόγος ο εκ της Παρθένου τον Σταυρόν έδειξε ζωής ξύλον, δι΄ ου τον Αδάμ και τους εξ Αδάμ, εισάγει πάλιν εις τον Παράδεισον». Έφη δε και ο θείος Κύριλλος Ιεροσολύμων Κατηχήσει ιβ΄ «Έπρεπε γαρ τω αγνοτάτω και διδασκάλω της αγνείας εξ αγνών εξεληλυθέναι παστάδων· ει γαρ ο τω Υιώ καλώς ιερατεύων απέχεται γυναικός, αυτός ο Υιός, πως έμελλεν εξ ανδρός και γυναικός προέρχεσθαι; (ήτοι γεννηθήναι) ότι συ ει (φησίν εν ψαλμοίς) ο εκσπάσας με εκ γαστρός, σημαίνων το χωρίς ανδρός εκ Παρθένου γαστρός και σαρκός αυτόν εκσπασθέντα γεγεννήσθαι»· κατωτέρω, «Εχρεωστείτο τοις ανδράσι παρά του θήλεος γένους η χάρις· η γαρ Εύα εκ του Αδάμ εγεννήθη, ουκ εκ μητρός συλληφθείσα, αλλ΄ εκ μόνου του ανδρός ώσπερ αποτεχθείσα. Απέδωκεν ουν η Μαρία της χάριτος το χρέος, ουκ εξ ανδρός, αλλ΄ εξ αυτής μόνης αχράντως εκ Πνεύματος Αγίου δυνάμει Θεού γεννήσασα». Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει: «Ώσπερ ο Αδάμ άνευ γυναικός γυναίκα ήνεγκεν· ούτω σήμερον η Παρθένος άνευ ανδρός άνδρα έτεκεν· επειδή γαρ εχρεώστει το γυναικείον γένος τοις ανδράσι την χάριν, ως του Αδάμ άνευ γυναικός γυναίκα πλάσαντος· δια τούτο σήμερον η Παρθένος έτεκεν άνευ ανδρός άνδρα υπέρ της Εύας εκτίνουσα το χρέος τοις ανδράσιν. Ίνα γαρ μη μέγα φρονή ο ανήρ, ως άνευ γυναικός γυναίκα πλάσας, δια τούτο σήμερον η Παρθένος άνευ ανδρός άνδρα έτεκεν, ίνα τω κοινώ του θαύματος δείξη το ομότιμον της φύσεως» (Λόγος εις την Χριστού Γέννησιν ρλβ΄ Τόμ. ε΄). Εγώ δε και τούτο προσθέτω ενταύθα, ότι, επειδή ύστερον ο Δεσπότης Χριστός επί του Σταυρού κρεμάμενος εκεντήθη εις την πλευράν από την λόγχην του στρατιώτου, και ανέβλυσεν εξ αυτής αίμα και ύδωρ, με τα οποία ανέπλασε την φθαρείσαν Εύαν, την εκ της πλευράς πλασθείσαν του Αδάμ, τούτου χάριν πάλιν έμεινεν εις το χρέος η γυνή, και πάλιν χρεωστεί εις τον νέον Αδάμ Χριστόν το γένος όλον των γυναικών· επειδή, όταν εις συνερισίαν έλθουν Κτίστης και κτίσμα, αδύνατον είναι να νικήση το κτίσμα τον Κτίστην εις τας δωρεάς, καν εις όσον αγιότητος προκόψη και χάριτος· αλλά πάντοτε ο Κτίστης νικά το κτίσμα και υπόχρεων τούτο ποιεί· όθεν είπεν ο Θεολόγος Γρηγόριος: «Ουδέποτε νικήσεις μεγαλοδωρεάν Θεού, καν πάντα πρόη τα όντα, αν τοις ούσι σαυτόν προσθής· και τούτο γαρ εστι λαβείν το τω Θεώ δοθήναι· όσον αν εισενέγκης, πλείον αεί το λειπόμενον· και ουδέν δώσεις ίδιον, ότι πάντα παρά Θεού. Και ώσπερ ουκ έστιν υπερβήναι την εαυτού σκιάν, υποχωρούσαν καθόσον προϊεμεν· ούτως ουδ΄ οις δίδομεν νικήσαι Θεόν· ου γαρ έξω τι των αυτού δίδομεν, ουδέ υπέρ την εκείνου φιλοτιμίαν» (Λόγος περί φιλοπτωχείας). Ο δε ανώνυμος απορεί, διατί η Παρθένος είπε να αποδώση δι΄ αυτής η Εύα το χρέος ουχί πλήρες, αλλά πληρέστατον; Λύων ουν την απορίαν λέγει ότι πληρέστατον αυτό είπε δια δύο αίτια, ή διότι μίαν πλευράν εκ του Αδάμ η Θεοτόκος δανεισαμένη δια της Προμήτορος Εύας, ολόκληρον άνδρα τον Χριστόν αντιδέδωκεν, ή διότι η Εύα μεν ηπάτησε τον Αδάμ και του Παραδείσου αυτόν εξέβαλεν· όθεν ήτον υπόχρεος και την απάτην και την εκβολήν του Παραδείσου επανορθώσασθαι· η δε Θεοτόκος τον Χριστόν έτεκεν, όστις και την απάτην εθεράπευσε, και την εν τω Παραδείσω πάλιν διαγωγήν εχαρίσατο.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ ΤΩ ΚΥΡΙΩ-ΣΙΜΟΝΟΠΕΤΡΑ.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Ιωαννικίου του μεγαλομάρτυρος, Νικάνδρου, Ερμαίου, Πορφυρίου.

Γεννήθηκε στὴ Βιθυνία τὸ 740 μ.Χ. Τὸν πατέρα του ἔλεγαν Μυριτρίκη καὶ τὴν μητέρα του Ἀναστασῶ. Καὶ οἱ δυὸ ἦταν εὐσεβεῖς γονεῖς καὶ παιδαγώγησαν τὸν γιό τους σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου.

Ὅταν ὁ Ἰωαννίκιος στρατεύτηκε, αὐτοκράτορας ἦταν ὁ τραχὺς εἰκονομάχος Κωνσταντῖνος ὁ Ε’. Αὐτὸς διέπρεψε στοὺς ἀγῶνες του κατὰ τῶν Βουλγάρων καὶ εἶχε μεγάλη ἐκτίμηση ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες του. Ἡ ψυχολογία ποὺ καλλιεργήθηκε στὰ πεδία τῶν μαχῶν, παρέσυρε τὸν Ἰωαννίκιο καὶ στὸ θρησκευτικὸ ἔδαφος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνει εἰκονομάχος, σὰν τὸν αὐτοκράτορα.

Ὅταν, ὅμως, ἀπολύθηκε ἀπὸ τὶς τάξεις τοῦ στρατοῦ, δὲν ἄργησε νὰ καταλάβει τὴν πλάνη του καὶ σὲ τί μεγάλα σφάλματα τὸν εἶχε ὁδηγήσει αὐτή. Τί νὰ κάνει ὅμως; Μὰ τί ἄλλο. Νὰ μετανοήσει καὶ νὰ ἐπανέλθει στὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία ποὺ τοῦ πρόσφεραν οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του.
Ἀμέσως, μάλιστα, ᾖλθε στὴ σκέψη τοῦ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ:«Μνημόνευε οὒν πόθεν πέπτωκας, καὶ μετανόησαν καὶ τὰ πρῶτα ἔργα ποίησον». Θυμήσου, δηλαδή, ἀπὸ ποιὸ ἠθικὸ ὕψος ἔχεις πέσει καὶ μετανόησε καὶ κᾶμε πάλι τὰ ἔργα τῆς πρώτης ἀγάπης σου.

Καὶ ὁ Ἰωαννίκιος μετανόησε εἰλικρινά. Ἐξομολογήθηκε τὸ ὀλίσθημά του, καταρτίσθηκε ἀνάλογα, ἔγινε μοναχὸς στὸν Ὄλυμπο καὶ πέθανε 94 χρονῶν στὴ Μονὴ Ἀντιδίου, διδάσκοντας στὸν κόσμο τὴν Ὀρθοδοξία.

Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος: Αποστολική διαδοχή και Παπισμός

…Επειδή εκτός τῆς Εκκλησίας δεν υπάρχουν μυστήρια, γι’ αυτό και οι Κληρικοί τῶν Παπικῶν και αυτός ο Πάπας, για μας τους Ορθοδόξους, δεν έχουν ιερωσύνη, δηλαδή έχει διακοπή σε αυτούς η Αποστολική Διαδοχή. Αυτό, βέβαια, μπορεί να ακούγεται λίγο παράξενα, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, βάσει τῆς Ορθοδόξου Θεολογίας.
Η αποστολική διαδοχή δεν είναι απλώς μια σειρά χειροτονιῶν, αλλά συγχρόνως και μετοχή στην αποκαλυπτική αλήθεια.»

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεωρ. Μεταλληνός:

«Ἀντὶ ἡ Ὀρθοδοξία νὰ ἐπηρεάζει σωτηριολογικὰ τὸν μὴ Ὀρθόδοξο κόσμο, ἐφθάσαμε στὴν ἀποδοχὴ στὴν πράξη τῆς “βαπτισματικῆς Θεολογίας”, τῆς ‘Θεολογίας τῶν “ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν” (πρβλ. συμφωνίας Balamand 1993), τῆς “κοινῆς διακονίας” τῆς “διευρυμένης Ἐκκλησίας” καὶ τοῦ “πολιτιστικοῦ πλουραλισμοῦ”, ὅπως ὀρθότατα ἔχει ἐπισημανθεῖ…Ὁ Οἰκουμενισμὸς σ’ ὅλες τὶς διαστάσεις καὶ ἐκδοχὲς του ἔχει ἀποβεῖ ἀληθινὴ βαβυλώνιος αἰχμαλωσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ὅλων των τοπικῶν ἡγεσιῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ποὺ δέχονται ὅμως ἀφόρητη πίεση. Ἡ καύχηση καὶ ὁ αὐτοθαυμασμὸς τῶν οἰκουμενιστῶν μας γιὰ μιὰ δῆθεν νέα ἐποχή, ποὺ ἄνοιξε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ τὶς πατριαρχικὲς ἐγκυκλίους τῶν ἐτῶν 1902, 1904, καὶ 1920, δὲν δικαιώνονται, διότι αὐτὸ ποὺ κατορθώθηκε εἶναι νὰ νομιμοποιήσουμε τὶς αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ».

π. Θεόδωρος Ζήσης - Θαύματα του Αγίου Δημητρίου. Ο Πατριωτισμός του - (mp3-2014)

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Κινδυνεύομε, ως Εκκλησία και ως Έθνος.

Οι κολυμβήθρες εστέγνωσαν δια το μη υπάρχειν βρέφη προς βάπτισι και η Ραχήλ, η αγία μας Εκκλησία, κλαίει απαρηγόρητα δια τα τέκνα Της τα αποβαλλόμενα και φονευόμενα υπό αναλγήτων μητέρων και κακούργων ιατρών. Τριάκοντα επτά περίπου χιλιάδες αθώων ψυχών φονεύονται κατά μήνα και ο εθνικός μας στρατός κατ΄ έτος ελαττώνεται, ενώ οι κύκλω ημών εχθροί υπερπληθύνονται. Οι δε Κληρικοί μας συζητούν περί ανέμων και υδάτων, περί ιερωσύνης γυναικών και στρατεύσεως αυτών… Ταλαίπωρε αιωνία Ελλάς, που πηγαίνεις; Με τρία εκατομμύρια μουσουλμάνων στα αγιοτόκα εδάφη σου, Ιέρειες ετοιμάζονται δια την Εκκλησία σου και γυναίκες δια την φύλαξι των συνόρων και της ακεραιότητός σου!!!

«Ορθόδοξος Τύπος» : Ο Πατριάρχης μας Συνοδικός του Πάπα!

«Είναι εκτός πάσης αμφιβολίας ότι με σταθερά και καλώς μελετημένα βήματα – όχι όμως με τον νόμιμον και κανονικόν τρόπον – προωθείται το πλησίασμα των κορυφών Ορθοδοξίας και Παπισμού. Όλα δείχνουν ότι δεν είναι πλέον πολύ μακριά η στιγμή, που θ΄ ακούσουμε να διακηρύσσεται και επισήμως η ένωσις των «εκκλησιών». Και τυφλοί ακόμη το βλέπουν μετά την τελευταίαν ενέργειαν του οικουμενικού μας πατριάρχου. Ποιο είναι το νέο οικουμενιστκό βήμα; Στις 18 Οκτωβρίου 2008 ο ορθόδοξος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος έλαβε μέρος στην σύνοδο των ρωμαιοκαθολικών επισκόπων στο Βατικανό. Όχι απλώς  παρηκολούθησε τις εργασίες ως ακροατής, αλλά και ωμίλησε αγγλιστί στους παπικούς καρδιναλίους. Με άλλα λόγια έγινε δεκτός ως μέλος στο ανώτατον διοικητικόν όργανον της παπωσύνης, σαν να ήταν ένας καρδινάλιος κι αυτός. Προσοχή, δεν ηυτομόλησεν από την Ορθοδοξίαν στον παπισμό, όπως έκαμε κάποτε ο Βησσαρίων, αλλά μετέσχε στην παπική σύνοδο παραμένοντας ορθόδοξος πατριάρχης.  Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά, είναι πρωτοφανές και ανήκουστο. Αποκαλύπτει πόση εξοικείωσις έχει επέλθει μεταξύ πατριάρχου και πάπα». (Περιοδικόν «Σπίθα» αρ. φ. 667). Παρακολουθούμεν μετά δέους και ανησυχίας τα αντορθόδοξα αυτά βήματα του πατριάρχου Βαρθολομαίου, αναμένοντες τα επόμενα! Άραγε θα ολοκληρωθή ως δεύτερος «Βησσαρίων»; Ίδωμεν.

Simonopetra Terirem

Γιατί αλλάζουν όλα στα βιβλία Ιστορίας;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Ελπίζω και εύχομαι, μετά το απαράδεκτο σχολικό βιβλίο του «συνωστισμού», οι υπεύθυνοι για τα σχολικά εγχειρίδια να είναι πιο προσεκτικοί και να τηρούν το άρθρο 16, παρ. 2 του Συντάγματος. Εκεί αναφέρεται ως κύριος σκοπός της Παιδείας η ανάπτυξη εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως. Προβληματίζομαι, πάντως, διότι πληροφορούμαι ότι το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), το οποίο αντικατέστησε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, προβαίνει σε αναθεώρηση των προγραμμάτων σπουδών και των σχολικών βιβλίων Ιστορίας του δημοτικού, του γυμνασίου και του λυκείου.

Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης εἶπε σὲ ὁμιλία του στὸ Βόλο, παρουσία ἱερέων, μοναχῶν καὶ ἑκατοντάδων πιστῶν:

«Ἐν πρώτοις νὰ φροντίσουμε νὰ μὴ μιανθοῦμε κι ἐμεῖς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Νὰ μὴν ἔχουμε καμία ἐπικοινωνία μαζί τους, ὅπως συνιστοῦν ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ Πατέρες... Νὰ ἐνισχύσουμε καὶ νὰ συμπαρασταθοῦμε πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ διώκονται, τιμωροῦνται, συκοφαντοῦνται... Ἡ ἀποψινή μας παρουσία ἐδῶ ...εἶναι καὶ μία συμπαράσταση πρὸς τὸν ταλαιπωρούμενο ἀδελφὸ καὶ πατέρα, πρὸς τὸν ἀδίκως τιμωρηθέντα π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε καὶ ἐσήκωσε μόνος ἐπὶ ἔτη τὸ «βάρος τῆς ἡμέρας», τὸ βάρος τῆς ἀντιπαραθέσεως μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς Οἰκουμενιστὰς Ἐπισκόπους».

Ο/Η ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης εἶπε σὲ ὁμιλία του στὸ Βόλο, π...": 

Ο π. Θεόδωρος στον ναό του Αγίου Αντωνίου στην Θεσσαλονίκη και στο αρχονταρίκι το 2006, και μετά την συνάντηση Πατριάρχη και Πάπα στο Φανάρι όταν τον ρώτησα τετ α τετ (σ.σ. κατ' ιδίαν συνομιλία δύο προσώπων ) πότε θα αποτειχιστούν ? Μου έλεγε το πολύ σε πέντε μήνες θα αποτειχιστούμε από τους οικουμενιστές Επισκόπους.
Όταν τον ρωτούσα στον κόσμο μπροστά, γιατί δεν κάνει χρήση των Ιερών Κανόνων της αποτειχίσεως, μου απαντούσε διπλωματικά και αόριστα να μην προτεσταντίζουμε τώρα. Όταν του έλεγα πάλι μπροστά στον κόσμο γιατί ενώ ομιλεί για τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη στην πατρολογία PG 99, δεν τον ακολουθεί στην πράξη για την διακοπή του μνημοσύνου, μου απαντούσε πάλι με τον ίδιο τρόπο να μην παλαιοημερολογιτίζουμε, ενώ ήξερε ότι δεν ανήκω σε παράταξη του παλαιού ημερολογίου, ενώ όμως ακολουθώ το παλαιό ημερολόγιο και είμαι αποτειχισμένος από την κοινωνία των οικουμενιστών επισκόπων. Άλλη φορά σε μικρό κύκλο,  μας έλεγε ότι δεν έχει την δύναμη να αποτειχιστεί. Άλλη φορά με ρώτησε να του πω αν γνωρίζω ποιοι από τους παλαιο-ημερολογίτες έχουν ιεροσύνη. Άλλη φορά έλεγε στον κόσμο ότι δεν είναι ο ίδιος με την Εκκλησία των Αγίων Πατέρων διότι μνημονεύει τον Άνθιμο και όπως τα συγκοινωνούντα δοχεία, έτσι και εσείς οι πιστοί έχετε κοινωνία με τους αιρετικούς οικουμενιστές επισκόπους.
Άλλη φορά έλεγε ότι η αποτείχιση επιβάλλεται και για το ημερολογιακό ζήτημα.
Σε εκπομπή στην τηλεόραση όταν τον καλούσε ο Αριστείδης Ανδρεάδης και έκανα τηλεφωνική παρέμβαση μου είπε ότι επειδή είναι στο στόχαστρο και δήθεν έχει κυνηγητό να βγείτε και εσείς στον αγώνα οι λαϊκοί που γνωρίζετε και να σας ακολουθήσουμε και εμείς. Ενώ του είχα στείλει τις εκκλησιολογικές θέσεις του Ακαινοτόμητου Πληρώματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν μου απάντησε ποτέ μέχρι σήμερα να πει έστω και κάτι. Καπέλωσε μετά και την σύναξη κληρικών και μοναχών και στο Βόλο και στο Μελισοχώρι και δεν ήθελε να είμαστε οι λαϊκοί μέσα γιατί χαλάμε τα μαγαζιά και τις πιάτσες των ψευδο-αγωνιστών και των ψευδο-ομολογητών.
Ενώ αυτοί βγάλανε την ψεύτικη Ομολογία Πίστεως της συνάξεως κληρικών και μοναχών για υπογραφές και εγώ αναγκάστηκα με την Χάρη του Άγιου Τριαδικού Θεού να βγάλω το κείμενο της Αποτειχίσεως και την Αληθινή Ομολογία Πίστεως του Ακαινοτόμητου Πληρώματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας και να δώσουμε στον κόσμο τις κανονικές εκκλησιολογικές μελέτες γραμμένες από τον Πατέρα Μάξιμο Ιερομόναχο και Βασίλειο μοναχό από την σκήτη του Αγίου Βασιλείου του Αγίου Όρους.

Το κέρδος της Κυριακής το παίρνει ο διάβολος!

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=10161

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Ανακομιδή λειψάνων Αγ. Γεωργίου, Ακεψμά, Ιωσήφ, Αειθαλά μαρτύρων.

Ὁ Ἀκεψιμᾶς ἦταν ἐπίσκοπος, ὁ Ἰωσὴφ πρεσβύτερος καὶ ὁ Ἀειθαλᾶς διάκονος.

Καὶ οἱ τρεῖς μαρτύρησαν γιὰ τὸν Χριστό, ὅταν βασιλιὰς τῆς Περσίας ἦταν ὁ Σαπὼρ ὁ Β’. Ὁ Ἀκεψιμᾶς ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή, ἀφοῦ χτυπήθηκε σκληρὰ μὲ ἀκανθωτὰ ραβδιὰ ἀπὸ ροδιά. Ὁ Ἰωσὴφ – ἀφοῦ διέσχισαν τὶς σάρκες του – ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο διὰ λιθοβολισμοῦ. Ὁ Ἀειθαλᾶς μαστιγώθηκε σκληρὰ καὶ ἔπειτα τὸν κρέμασαν μὲ τὸ κεφάλι πρὸς τὰ κάτω, μέχρι ποὺ παρέδωσε καὶ αὐτὸς τὴ μακαρία ψυχή του (330 μ.Χ.).

Τὸ αἷμα, ὅμως, ἀπὸ τὶς θυσίες τῶν Ἁγίων ποὺ προκάλεσαν οἱ ἀσεβεῖς, ὑπενθυμίζει τὰ φοβερὰ λόγια τῆς Ἀποκάλυψης: «Ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοὶς ἔδωκας πιεῖν ἄξιοι εἴσι». Δηλαδή, ἐπειδὴ οἱ ἀσεβεῖς αὐτοὶ ἔχυσαν τὸ αἷμα τῶν Ἅγιων καὶ τῶν Προφητῶν, τοὺς ἔδωσες καὶ Σὺ (Χριστέ μου) νὰ πίνουν ἀντὶ νεροῦ αἷμα.
Καὶ πράγματι, εἶναι ἄξιοι τῆς τιμωρίας αὐτῆς. Ἂς γνωρίζουν, λοιπόν, οἱ ἀσεβεῖς, ποὺ ἐγκληματοῦν ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων τῆς πίστης, ὅτι τοὺς περιμένει ἀνελέητη καὶ βαρειὰ τιμωρία.

«Ώρα ημάς ήδη εξ ύπνου εγερθήναι»

Πολλά ελέχθησαν δια την πονηρίαν και το μίσος της Παπωσύνης κατά της Ορθοδόξου Χριστιανωσύνης και ιδία κατά της Ελλαδικής, βάσει ιστορικών αδιαψεύστων γεγονότων. Εκείνο που προκαλεί οργήν και αγανάκτησιν είναι το ότι υπάρχουν Έλληνες Γενίτσαροι, κατά τεκμήριον Ορθόδοξοι οι οποίοι συνδεόμενοι φιλικώς με πρόσωπα του φοβερού θρησκευτικοπολιτικο—οικονομικού Οργανισμού της Παπωσύνης δεν αρκούνται εις τας κοσμικάς των αβρότητας και «χαϊδολογήματα» του πρωτοκόλλου της διεθνούς υποκρισίας, αλλά και προσπαθούν με μια σατανική τέχνη να πείσουν τους συνομιλητάς των Ορθοδόξους ότι δεν μας χωρίζει τίποτε με τους αιρετικούς της Δύσεως και ότι τα λεγόμενα «δόγματα» είναι αποφάσεις φανατικών, που για πολιτικούς λόγους ήγειραν αυτό το φράγμα μεταξύ Ορθοδοξίας και αιρέσεων! Αλλ΄ επ΄ αυτού τον λόγον έχει η Ιστορία και μάλιστα αι αποφάνσεις των εν Πνεύματι Αγίω συνελθουσών επτά Οικουμενικών Συνόδων, και ξεχωρίζεται η ήρα από τον σίτον, ώστε να αποφεύγεται κάθε είδους πλάνης ως προς τα πιστευτέα και πρακτέα. Η Ιστορία γενικώτερον εμφανίζει την Παπωσύνη αιρετική με θύμα την Ορθοδοξίαν η οποία αμυνομένη, εφήρμοσε την χριστιανικήν αρετήν της ανεξικακίας χωρίς πνεύμα μισαλλοδοξίας, όπως θέλουν οι γενίτσαροι να μας κατηγορήσουν. Και το θλιβερόν τούτο γεγονός της επιβουλής εναντίον της Ορθοδοξίας έχει τονισθή, είπομεν, από την αδέκαστον Ιστορίαν και τονίζεται, ώστε να μη μπερδεύωνται οι Ορθόδοξοι από τα χαμαιλεόντεια τερτίπια των εχθρών της Ορθοδοξίας και μάλιστα των παπικών, που δρουν δια μέσου της Ουνίας με πεισμοσύνην και μεθοδικότητα σατανά, που ούτε ο προτεσταντικός αναρχισμός δεν συνέλαβε τέτοιο σχέδιον στρατηγικής και τακτικής προς άλωσιν της Ορθοδοξίας και διαφθοράς των συνειδήσεων. Μπορεί οι Προτεστάνται να εξεμεταλλεύθησαν τας δοκιμασίας της Πατρίδος μας με το μέσον μιας διαβλητής φιλανθρωπίας, όμως δεν εχρησιμοποίησαν την ατιμίαν του «καμουφλαρίσματος», όπως οι Παπικοί με την Ουνίαν, η οποία είναι μία τρομερά παγίς προς σύλληψιν της αθώας ορθοδόξου περιστεράς, που αγνοεί ότι η Ουνία είναι μία απάτη δια λογαριασμόν της Παπωσύνης. Οι Παπικοί διαπράττουν την ατιμίαν αυτήν της απάτης, δια να εξοντώσουν ανάνδρως τους αντιπάλους των, όπως ένας στρατός, φορώντας την στρατιωτικήν στολήν του αντιπάλου του εν ώρα μάχης προκαλεί σύγχυσιν και τους σφάζει εκ του ασφαλούς αλλ΄ ατίμως και ανάνδρως, είπομεν. Είναι ή δεν είναι έτσι; Ο σκοπός της υπάρξεως της Ουνίας είναι φονικός. Η μεταμφίεσις ανέντιμος. Το φοβερόν ρεύμα του συγκρητισμού, που επάγωσε και τας καρδίας των Ορθοδόξων ευνοεί την προπαγάνδαν των Παπικών εις βάρος μας. Από πού να προφυλαχθή ο Ελληνικός λαός; Από την «δελφικήν ιδέαν» του νεοειδωλολατρισμού; Από το τέρας του Μασωνισμού; Από την χολέρα του Χιλιασμού; Από τον σατανικόν Πνευματισμόν; Από τους «γιόγκι» της αρρωστημένης Ανατολής; Από την νόσον του Οικουμενισμού που εν συνδυασμώ με την μωρίαν ή προδοσίαν Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, και Μοναχών τείνει να γίνη πίστις πολλών με χαλαρωμένην την ορθόδοξον συνείδησιν; Από τους υλοφρονούντας Κληρικούς μας; Από τους εν χλιδή και προκλητικότητι ζώντας ωρισμένους Ιεράρχας μας; Προ μιας τοιαύτης καταστάσεως τελείως απαραδέκτου δια την Πίστιν, οι ολίγοι Κληρικοί και λαϊκοί, ως Σώμα συμπαγές τεταγμένον να φυλάττη την Ιεράν Παρακαταθήκην αλώβητον και απαραχάρακτον, να αναλάβη και να ενεργοποιήση τας ευθύνας του και με την μάχαιραν της Αληθείας να δράση. Να καθαιρεθούν οι προδόται. Να σχηματισθή μέτωπον πολέμου με επικεφαλής τιμίους και εκλεκτούς αντιοικουμενιστάς Ιεράρχας με ανδρείον φρόνημα. Να πυρακτωθή ο ευσεβής Κλήρος και Λαός με την Πίστιν των Πατέρων μας και να δοθή η μάχη κατά των εχθρών της Ορθοδοξίας, μάχη προς συντριβήν των αντιθέων δυνάμεων του σκότους, που μας εκύκλωσαν φονικώς. Επιβάλλεται η επιστράτευσις προς περίσωσιν των θρησκευτικών, ηθικών και πνευματικών μας αξιών, με τας οποίας η Φυλή μας ακτινοβόλησε και εθριάμβευσε εν μέσω τόσον δοκιμασιών και αντιξοοτήτων. Ώρα ημάς εξ ύπνου εγερθήναι! (Ρωμ. ιγ: 11).

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Υπέσχετο, ο Θεός Αβραάμ τω Προπάτορι, ευλογείσθαι, εν τω σπέρματι τούτου τα Έθνη Αγνή· δια σου δε πέρας, η υπόσχεσις δέχεται σήμερον.

Ερμηνεία.

Δια του Τροπαρίου τούτου αποκρίνεται προς την Θεοτόκον ο Άγγελος και λέγει· ω πάναγνε και υπέραγνε ψυχή και σώματι Μαριάμ, το παλαιόν μεν ο Θεός υπεσχέθη εις τον Προπάτορα Αβραάμ ότι μέλλουν να ευλογηθούν όλα τα Έθνη εν τω σπέρματι αυτού· σπέρμα δε του Αβραάμ είναι ο Χριστός κατά το ανθρώπινον, καθότι εκ του σπέρματος του Αβραάμ εγεννήθη, το οποίον είσαι εσύ Παρθένε· δια μόνης γαρ σου εμέθεξεν από το γένος του Αβραάμ, ως και εκ σου μόνης συλληφθείς και γεννηθείς, ουχί δε και εξ ανδρός· ούτω γαρ φησί προς αυτόν ο Θεός, αφ΄ ου υπήκουσε και ανέβη εις το βουνόν δια να θυσιάση τον Μονογενή του Υιόν: «Και ενευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα Έθνη της γης, ανθ΄ ων υπήλουσας της εμής φωνής» (Γέν. κβ: 18). Όπερ ερμηνεύων ο μακάριος Παύλος εν τη προς Γαλάτας επιστολή, ούτω γράφει: «Τω δε Αβραάμ ερρέθησαν αι επαγγελίαι και τω σπέρματι αυτού· ου λέγει και τοις σπέρμασιν ως επί πολλών, αλλ΄ ως εφ΄ ενός, και τω σπέρματί σου, ος εστι Χριστός» (Γαλάτ. γ: 16). Επειδή λοιπόν τοιαύτην υπόσχεσιν έδωκεν ο Θεός εις τον Αβραάμ, να ευλογηθούν εν τω σπέρματι αυτού (τω Χριστώ δηλαδή) όλα τα Έθνη· δια τούτο σήμερον λαμβάνει τέλος η υπόσχεσις αύτη δια της μεσιτείας της σης, Θεοτόκε· συ γαρ συλλαβούσα σήμερον το ευλογημένον και άγιον σπέρμα αυτό: ήτοι τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, δίδεις καλάς αρχάς και προοίμια της προς τον Αβραάμ εκείνης παλαιάς υποσχέσεως, και της των Εθνών ευλογίας.

Ο αδελφός μας Γεώργιος Γιαννόπουλος γράφει : ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.

Μία είναι η Εκκλησία της Ελλάδος, ένας είναι και ο Αρχιεπίσκοπός της.
Μία είναι η ιερά Μονή Εσφιγμένου ένας είναι και  ο Ηγούμενός της.
Δυνάμει αιρετικός και σχισματικός νεο-ημερολογίτης οικουμενιστής ο Ιερώνυμος,
δυνάμει παρασυνάγωγος και παραταξιακός ο Μεθόδιος.
Όπως δεν είναι δυνατόν να έχουμε ( 5 ) οικουμενικά Πατριαρχεία στην Κωνσταντινούπολη με ( 5 ) Πατριάρχες, ( 6 ) Πατριαρχεία Ρωσίας με ( 6 ) Πατριάρχες και  ( 7 ) Αρχιεπισκοπές Αμερικής με ( 7 ) Αρχιεπισκόπους, έτσι δεν είναι δυνατόν να έχουμε τόσες Εκκλησίες της Ελλάδος με τόσους Αρχιεπισκόπους  Ελλάδος.
Ένας είναι ο κανονικός και νόμιμος Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος, διότι ΜΙΑ  είναι η Εκκλησία και μια είναι η ΕΛΛΑΔΑ.
Αφού δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα Σύνοδος ΑΓΙΑ  ΤΟΠΙΚΗ  από το ΕΝΑ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,   ή  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ από το ΕΝΑ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ για να εξετάσει και να δικάσει τους αιρετικούς και σχισματικούς οικουμενιστές επίσκοπους και να τοποθετήσει στις μοναδικές τους θέσεις  ξανά ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ, εμείς παραμένουμε αποτειχισμένοι από την κοινωνία  του υπερ-παν-αιρετικού οικουμενιστού, σχισματικού νεο-ημερολογίτη  και παρασυνάγωγου παραταξιακού νεο-εσφιγμενίτη  Πατριάρχη Βαρθολομαίου και Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, και  δεν αναγνωρίζουμε, ούτε μνημονεύουμε ούτε συγκοινωνούμε με κανέναν  άλλον  Αρχιεπίσκοπο μιας δεύτερης οργανωμένης  Εκκλησίας της Ελλάδος όπως είναι για παράδειγμα ο δυνάμει παρασυνάγωγος Αρχιεπίσκοπος Καλλίνικος.
Όπως και στο Άγιον Όρος δεν είναι δυνατόν να έχουμε ( 5 )  ιερές Μονές Γρηγορίου με ( 5 ) Ηγούμενους ( 6 ) ιερές Μονές Φιλοθέου με ( 6 ) Ηγούμενους και ( 7 ) ιερές Μονές Καρακάλου με ( 7 ) Ηγούμενους, έτσι δεν γίνεται να έχουμε και δεύτερη μονή Εσφιγμένου με δεύτερο Ηγούμενο.
Μία είναι η ιερά Μονή Εσφιγμένου στο Ένα και Μοναδικό Άγιον Όρος ένας είναι και ο Ηγούμενος της Μονής.
Αφού όπως είπαμε παρα-πάνω δεν έχει γίνει Σύνοδος Αγία Τοπική ή Οικουμενική από το Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Μίας Ορθοδόξου Εκκλησίας για να δικάσει μαζί με τους οικουμενιστές και τους παρασυνάγωγους επισκόπους των παρατάξεων, εμείς παραμένουμε αποτειχισμενοι και από την συγκοινωνία των οικουμενιστών επισκόπων και από την συγκοινωνία των παρασυνάγωγων επισκόπων.
Είμαστε αποτειχισμένοι από  τον κανονικό, νόμιμο και μοναδικό Ηγούμενο της παλαιάς Μονής Εσφιγμένου επειδή έχει κοινωνία με τους παρασυνάγωγους επισκόπους της παρατάξεως Καλλίνικου, όπως επίσης  και δεν μνημονεύουμε, ούτε αναγνωρίζουμε, ούτε συγκοινωνούμε με τον αιρετικό, και σχισματικό οικουμενιστη    και παρασυνάγωγο Ηγούμενο Κατσουλιέρη  της δεύτερης νέας Μονής Εσφιγμένου που είναι παράλληλη,  διαφορετική και ξεχωριστή ως προς την ΠΡΩΤΗ, την ΜΙΑ την  ΜΟΝΑΔΙΚΗ, την ΚΑΝΟΝΙΚΗ και ΝΟΜΙΜΗ  ΠΑΛΑΙΑ  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.
Έτσι λοιπόν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και όσοι συγκοινωνούν μαζί του, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, το  καινοτόμο  πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος,  οι Ηγούμενοι του Αγίου Όρους,  ο Κατσουλιέρης της νέας Μονής Εσφιγμένου, και το καινοτόμο πλήρωμα της Μίας   Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας   εκτός από αιρετικοί και σχισματικοί νεο-ημερολογίτες οικουμενιστές, είναι και παρασυνάγωγοι, νεο-εσφιγμενιτες παραταξιακοί.

Ο/Η telemaxos doumanis άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο αδελφός μας Γεώργιος Γιαννόπουλος γράφει : ΜΙΑ ...":

Ο κ. Γεώργιος Γιαννόπουλος γράφει: Ένας είναι ο κανονικός και νόμιμος Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος, διότι ΜΙΑ είναι η Εκκλησία και μια είναι η ΕΛΛΑΔΑ. Ποιός είναι αυτός?? Διότι πιο κάτω γράφει: παραμένουμε αποτειχισμένοι από την κοινωνία του υπερ-παν-αιρετικού οικουμενιστού, σχισματικού νεο-ημερολογίτη και παρασυνάγωγου παραταξιακού νεο-εσφιγμενίτη Πατριάρχη Βαρθολομαίου και Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, και δεν αναγνωρίζουμε, ούτε μνημονεύουμε ούτε συγκοινωνούμε με κανέναν άλλον Αρχιεπίσκοπο μιας δεύτερης οργανωμένης Εκκλησίας της Ελλάδος όπως είναι για παράδειγμα ο δυνάμει παρασυνάγωγος Αρχιεπίσκοπος Καλλίνικος.
Πιο κάτω δε λέγει:
Αφού όπως είπαμε παρα-πάνω δεν έχει γίνει Σύνοδος Αγία Τοπική ή Οικουμενική από το Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Μίας Ορθοδόξου Εκκλησίας για να δικάσει μαζί με τους οικουμενιστές και τους παρασυνάγωγους επισκόπους των παρατάξεων, εμείς παραμένουμε αποτειχισμένοι και από την συγκοινωνία των οικουμενιστών επισκόπων και από την συγκοινωνία των παρασυνάγωγων επισκόπων.
Αφού δεν έχει γίνει ορθόδοξος σύνοδος όπως λέγει , ποιός πότε και από πότε, γίνανε-ονόμασε τους επισκόπους της εκκλησίας της Ελλάδος παρασυνάγωγους?? Και αιρετικούς??
Δεν γνωρίζει-αναγνωρίζει, τις αποφάσεις των πανορθοδόξων συνόδων του, 1583, 1587, 1593, 1848 κ.α.
Κατωτέρα λέγει:
Αφού ο ηγούμενος της Ι.Μ.Εσφιγμένου κοινωνοί με τους παρασυνάγωγους επισκόπους της παρατάξεως Καλλίνικου, πώς είναι δυνατόν να είναι ταυτοχρόνως και -κανονικός, νόμιμος και μοναδικός Ηγούμενος της παλαιάς Μονής Εσφιγμένου?? Νόμιμο και μοναδικό ναι, αλλά ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ?  Όποιος κοινωνοί με παρασυναγώγους παρασυνάγωγος είναι , δηλαδή εκτός εκκλησίας!!                                                                  
ΜΗΠΩΣ ασχολούμαστε με θεολογοφιλοσοφίες και χάνουμε την ΟΥΣΙΑ??
Αιρετικός ο Ιερώνυμος, Βαρθολομαίος κ.α., ποιός τους ονόμασε αιρετικούς και πότε?? Και από πότε είναι-γίνανε αιρετικοί?? Παρασυνάγωγος ο Καλλίνικος, από πότε? Και ο Μακάριος τι είναι ?? Διότι από την ιδίαν μήτραν προέρχονται και το ίδιο πιστεύω έχουν αμφότεροι!!
Ο νεοημερολογιτικός οικουμενισμός έχει εξετασθή από την ορθόδοξο Εκκλησία πολλάκις από τον 15ο -19ο αιώνα και έχει καταδικαστή και αναθεματιστή πάντοτε καθώς και οι ακολουθούντες αυτόν !!
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΟΓΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ , ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΖΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ , και όποιος για οιονδήποτε λόγο αποκοπή από Αυτήν είναι νεκρός καθ' ολοκληρίαν, και όχι λίγο η περισσότερο νεκρός!
Η εκκλησία της Ελλάδος το 1924 αποκόπηκε από το σώμα του ΧΡΙΣΤΟΥ, λόγο της πραξικοπηματικής και αναθεματισμένης πολλάκις, αλλαγής του ημερολογίου , αργότερα δε το 1948 έφερε επί της κεφαλής της και τα αναθέματα όλων των ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ, διότι στην πράξη κατήργησε το 9ον άρθρο του συμβόλου της πίστεως λόγο της συμμετοχής της στο λεγόμενο αντίχριστο Π.Σ.Ε.
Αυτή είναι η αλήθεια όσο πικρή και αν είναι και όσο και αν θέλουν κάποιοι να την κάνουν πιο ανώδυνη !!   ΔΥΣΤΥΧΩΣ!!

Ο/Η ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο αδελφός μας Γεώργιος Γιαννόπουλος γράφει : ΜΙΑ ...":

Και ο επίσκοπος Μακάριος είναι παρασυνάγωγος και όλοι οι επίσκοποι των παρατάξεων.
Τα μυστήρια των άκριτων αιρετικών, σχισματικών, και παρασυνάγωγων  είναι έγκυρα
( εάν έχουν φυσικά Κανονική Αποστολική Διαδοχή ) και δυνατά,  προ συνοδικής διαγνώσεως, διότι δεν έχουν καταδικαστεί από Ορθόδοξη Σύνοδο και Αγία.
Όποιος όμως ενώ γνωρίζει την κατάσταση και έχει εκκλησιαστική κοινωνία με τους άκριτους και δυνάμει αιρετικούς- σχισματικούς και  παρασυνάγωγους μολύνεται κολάσιμα και αν δεν αποτειχιστεί από την κοινωνία τους, προ-συνοδικής καταδίκης θα καταδικαστεί μαζί τους, διότι δεν πήγανε στην κόλαση μονό οι αιρετικοί-σχισματικοί και παρασυνάγωγοι  αλλά και αυτοί που συγκοινωνούσαν μαζί τους. Όταν Μία Αγία Ορθόδοξη Σύνοδος διαγνώσει δικάσει και καταδικάσει τους αμετανόητους  αιρετικούς-σχισματικούς και παρασυνάγωγους τότε αυτομάτως γίνονται κεκριμένοι και ενεργεία
αιρετικοί-σχισματικοί και παρασυνάγωγοι με άκυρα και ανενέργητα μυστήρια.
Η εκκλησιαστική κοινωνία με τους δυνάμει άκριτους κακόδοξους προ-συνοδικής διαγνώσεως μολύνει και κολάζει τους Ορθοδόξους και όχι τα έγκυρα μυστήρια τους.
Για να μην κολασθούνε οι Ορθόδοξοι είναι υποχρεωμένοι
να λαμβάνουν τα  πλουσίως έγκυρα και δυνατά με την Χάρη του Αγίου-Πνεύματος  μυστήρια από Ορθοδόξους  και όχι από κακόδοξους  άκριτους εν δυνάμει προ-συνοδικής διαγνώσεως πόσο μάλλον από κακόδοξους κεκριμένους εν ενεργεία μετά συνοδικής καταδίκης με άκυρα και ανυπόστατα μυστήρια.